உயர் வருமானம் கொண்ட நாடாக மாறுவதற்கு, இந்தியா அடுத்த 20 ஆண்டுகளுக்கு சுமார் 8 சதவீத உண்மையான பொருளாதார வளர்ச்சியைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள வேண்டும். இந்த வளர்ச்சி நீடித்திருக்கக்கூடியதாகவும், மக்களுக்குப் போதுமான வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குவதாகவும் இருக்க வேண்டும்.
வரலாற்று ரீதியான நிச்சயமற்ற தன்மை இருந்தபோதிலும், 2025-ம் ஆண்டில் உலகளாவிய வளர்ச்சி மீள்தன்மையுடன் நிரூபிக்கப்பட்டது. தொழில்நுட்பம், வர்த்தகம் மற்றும் கொள்கையில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களுக்கு மத்தியில் இந்த உந்துதல் தொடர முடியுமா என்பது முக்கியமான கேள்வியாக உள்ளது.
அமெரிக்கா மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் வளர்ச்சி மெதுவாக வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தில் மந்தநிலையை மறைக்கிறது. உலகளாவிய வர்த்தக முறைகள் வேகமாக மாறியதால், சீனா சாதனை நடப்புக் கணக்கு உபரிகள் மூலம் வலிமையைக் காட்டியது. இருப்பினும், அதன் உள்நாட்டுப் பொருளாதாரம் ரியல் எஸ்டேட் துயரம் மற்றும் பலவீனமான நுகர்வோர் செலவினங்களுடன் போராடுகிறது. உலகம் முழுவதும் பணவீக்கம் குறைந்ததால், அதிகம் வர்த்தகம் செய்யப்படும் நாணயங்களை நிர்வகிக்கும் 10 மத்திய வங்கிகளில் ஒன்பது வங்கிகள் வட்டி விகிதங்களைக் குறைத்தன. இது 2009ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு, 2025-ஆம் ஆண்டை மிகவும் தீவிரமான பணவியல் தளர்வு ஏற்பட்ட ஆண்டாக மாற்றியது. இருப்பினும், அதிக கடன் அளவுகள் மற்றும் அரசாங்க நிதி மீதான அழுத்தம் ஆகியவை இன்னும் முக்கிய கவலைகளாகவே உள்ளன.
சந்தைகள் அடிப்படைப் பொருளாதாரக் காரணிகளை விட மிக வேகமாக முன்னேறிவிட்டன. செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) மீதான ஆர்வம் மற்றும் பலவீனமான டாலர் மதிப்பு ஆகியவற்றால் தூண்டப்பட்டு, அதிகப்படியான மதிப்பீடு குறித்த கவலைகள் அதிகரித்துள்ளன. செயற்கை நுண்ணறிவின் (AI) வேலைவாய்ப்பு தாக்கம் இப்போதைக்கு குறைவாக இருக்கலாம். ஆனால், அதன் மாற்றும் திறன் மறுக்க முடியாதது. பொருளாதாரத்திற்கான நோபல் பரிசு, புதுமை மட்டுமே வளர்ச்சியை விளக்க முடியாது என்பதை நமக்கு நினைவூட்டியது. அதில் மூன்று முன்நிபந்தனைகள் முக்கியம். முதல், பரிந்துரைக்கப்பட்ட வழிமுறைகள் மற்றும் அறிவியல் புரிதலை இணைக்கும் பயனுள்ள அறிவு இருக்க வேண்டும். இரண்டு, இந்த அறிவைப் பயன்படுத்தக்கூடிய திறமையான வல்லுநர்கள் இருக்க வேண்டும். மற்றும் மூன்று, சமூகம் மாற்றத்திற்குத் திறந்த மனதுடன் இருக்க வேண்டும்.
உலகளாவிய வளர்ச்சி மற்றும் வர்த்தக மறுசீரமைப்பு 2026 மற்றும் அதற்குப் பிறகும் தொடர வேண்டும். இந்தக் காலகட்டம் மந்தநிலையை விட மறுஒதுக்கீட்டால் அதிகம் வடிவமைக்கப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால் தொற்றுநோய்க்கு முந்தைய தரநிலைகளுடன் ஒப்பிடும்போது மோசமாகவே உள்ளது. இந்திய ரிசர்வ் வங்கி ஆளுநர் விவரித்தபடி, "கோல்டிலாக்ஸ்" (Goldilocks) கட்டத்தில் இந்தியா ஒரு நேர்மறையான சித்திரத்தைக் காட்டுகிறது. டிசம்பர் 2025ஆம் ஆண்டிற்க்குள், இந்திய ரிசர்வ் வங்கி ரெப்போ விகிதத்தை ஒட்டுமொத்தமாக 125 அடிப்படை புள்ளிகளால் 5.25 சதவீதமாகக் குறைத்து, பணப்புழக்க ஆதரவு மற்றும் ஒழுங்குமுறை தளர்வு மூலம் இதை நிறைவு செய்தது. வங்கி இருப்புநிலைக் குறிப்புகள் மேலும் வலுப்பெற்றன. மொத்த வாராக் கடன்கள் மார்ச் 2026ஆண்டுக்குள் 2.3–2.5 சதவீதம் என்ற குறைந்தபட்ச நிலையை அடையும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. அதே நேரத்தில், மத்திய அரசு நிதி ஒருங்கிணைப்பு நடவடிக்கைகளைத் தொடர்ந்தது. அது முதல் தேசிய பணமாக்கல் திட்டத்தையும் அறிமுகப்படுத்தியது. இந்தியாவின் தரமதிப்பீட்டை மேம்படுத்துவதற்கான எஸ்&பி-யின் முடிவு இந்த முன்னேற்றத்தை உறுதிப்படுத்தியது. கொள்கை வகுப்பாளர்களின் பேரியல் பொருளாதார மற்றும் நிதி நிலைத்தன்மை மீதான அர்ப்பணிப்பை அந்த நிறுவனம் அங்கீகரித்தது. இது சந்தைகள் உன்னிப்பாகக் கவனித்து வருகின்றன என்பதை உணர்த்தியது.
உலகளாவிய நிச்சயமற்ற நிலைமைகள் இருந்தபோதிலும், இந்தியாவின் வெளிநாட்டு நிலைமை நிலையாக உள்ளது. சேவைத் துறை அதிர்வுகளைத் தாங்கிக்கொள்ள உதவியுள்ளது. மேலும், இப்போது ரூபாயின் மதிப்பு சந்தை சக்திகளால் அதிகம் பாதிக்கப்படுகிறது. சில துறைகள் சிரமங்களை எதிர்கொண்டாலும், ஒட்டுமொத்த நடப்புக் கணக்குப் பற்றாக்குறை இன்னும் கட்டுப்பாட்டிற்குள் உள்ளது. இருப்பினும், அபாயங்கள் நீடிக்கின்றன. மொத்த உற்பத்தி இன்னும் பெருந்தொற்றுக்கு முந்தைய நிலைகளை விட 3 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாகக் குறைவாகவே உள்ளது. மேலும், அடிப்படைப் பணவீக்கம் குறைந்து வருவது தொடர்ச்சியான பலவீனத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
அரசின் கடன் விகிதங்கள் தொடர்ந்து அதிகமாகவே உள்ளன. போட்டித்தன்மை வாய்ந்த தேர்தலுக்கு முந்தைய நிதிப் பரிமாற்றங்களின் வளர்ந்து வரும் நடைமுறையே இதற்கு ஒரு பகுதி காரணமாகும். அந்நிய நேரடி முதலீட்டு வரவுகள் சாத்தியமான அளவுக்குக் குறைவாகவே உள்ளன. மேலும், பங்கு முதலீட்டு வரவுகள் (Portfolio) நிலையற்ற தன்மையுடன் உள்ளன. திறன் பயன்பாடு நீண்ட கால சராசரியை விட சற்று அதிகமாகவே உள்ளது. இது நிறுவனங்கள் எச்சரிக்கையாக இருப்பதைக் குறிக்கிறது. உள்நாட்டு உற்பத்தி மற்றும் மின்னணு ஏற்றுமதியில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் இருந்தபோதிலும், கூகிளின் AI மைய முதலீடு போன்ற ஊக்கமளிக்கும் அறிகுறிகள் இருந்தபோதிலும், ஒரு பரந்த தனியார் மூலதனச் செலவின சுழற்சி இன்னும் நிறைவேறவில்லை.
உயர் வருமானம் கொண்ட நாடாக மாறுவதற்கு, இந்தியா அடுத்த 20 ஆண்டுகளுக்கு சுமார் 8 சதவீத உண்மையான பொருளாதார வளர்ச்சியைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள வேண்டும். இந்த வளர்ச்சி நீடித்ததாகவும், போதுமான வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குவதாகவும் இருக்க வேண்டும். இந்த வளர்ச்சியின் அடுத்த கட்டத்திற்கு யார் நிதியளிப்பார்கள், அது எந்த வகையான முதலீடுகளை உள்ளடக்கியதாக இருக்கும் என்பதே முக்கியப் பிரச்சினையாகும்.
மக்கள் வீடு வாங்குவதற்கும் அன்றாடத் தேவைகளுக்கும் அதிகமாகக் கடன் வாங்குவதாலும், அவசரத் தேவைகளுக்காகக் குறைவாகச் சேமிப்பதாலும், குடும்பங்களின் நிதிச் சேமிப்புகள் குறைந்துள்ளன. அதே நேரத்தில், நிறுவனங்கள் தங்கள் உற்பத்தித் திறனை விரிவுபடுத்துவதில் அதிக முதலீடு செய்வதற்குப் பதிலாக, தங்கள் கடனைக் குறைப்பதில் கவனம் செலுத்துகின்றன.
பல முக்கியமான சீர்திருத்தங்கள் நடைபெற்று வருகின்றன. தொழிலாளர் சட்டங்கள் எளிமைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. சரக்கு விடுவிக்கும் நேரங்களைக் குறைப்பதிலும் தளவாடங்களை மேம்படுத்துவதிலும் முன்னேற்றங்களுடன், உள்கட்டமைப்பு முதலீடு ஒரு குறிப்பிடத்தக்க வேகத்தில் தொடர்கிறது. தரவு வெளியீடுகளின் அதிகரித்த வேகம் மற்றும் அதிர்வெண், நிர்வாகத் தத்துவத்தில்
அடிப்படை மாற்றத்துடன் இணைந்து, ஒரு அமைதியான தரவு புரட்சி நடைபெற்று வருகிறது.
கொள்கை மீதான நம்பிக்கை, தெளிவான விதிகள் மற்றும் எதிர்காலத் தேவை மீதான நம்பிக்கை ஆகியவையும் மிக முக்கியமானவை. கண்ணுக்குப் புலப்படாத இந்தச் சிக்கல்கள் கவனிக்கப்படாவிட்டால், நன்கு திட்டமிடப்பட்ட சலுகைகள் கூட நீண்ட கால தனியார் முதலீட்டையும் வேலைவாய்ப்புகளையும் கொண்டுவரத் தவறக்கூடும்.
இந்தியா இன்னும் சுகாதாரம், கல்வி மற்றும் நகர்ப்புற மேம்பாடு ஆகியவற்றில் ஆழமான கட்டமைப்புச் சிக்கல்களை எதிர்கொள்கிறது. உலகின் மூன்றாவது அதிக மாசடைந்த நாடாக இந்தியா தரவரிசைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மாசுபாட்டால் ஏற்படும் பொருளாதார இழப்புகள் நன்கு அறியப்பட்டிருந்தாலும், தூய்மையான காற்று இன்னும் ஒரு முக்கிய அரசியல் முன்னுரிமையாக மாறவில்லை.
மின்சார வசதி குறித்த அனுபவம் ஒரு பயனுள்ள ஒப்பீட்டை வழங்குகிறது. ஆரம்பத்தில், மின்சாரம் வசதி படைத்தவர்களுக்கு மட்டுமே கட்டுப்படியாகும் விலையில் இருந்தது. காலப்போக்கில், அது சாதாரண நபர் கோரும் ஒரு விஷயமாக மாறியது. தூய்மையான காற்றும் அதே பாதையைப் பின்பற்ற என்ன தேவைப்படும் என்பதே இங்குள்ள கேள்வி.
துயரமான அகமதாபாத் விமான விபத்தும் சமீபத்திய இண்டிகோ நெருக்கடியும் இந்தியாவின் பொருளாதார உத்தி குறித்து வலுமான கட்டமைப்பு கேள்விகளை எழுப்புகின்றன. விமானப் போக்குவரத்துத் துறை மூன்று அடிப்படை சவால்களை எடுத்துக்காட்டுகிறது. முதலாவது பொது மற்றும் தனியார் உரிமைக்கு இடையேயான சமநிலை. இரண்டாவது உகந்த சந்தை ஒருமுனைப்புக்கும் போட்டிக்கும் இடையே தேர்ந்தெடுப்பது. மூன்றாவது சிறப்புத்திறனுக்கும் பன்முகத்தன்மைக்கும் இடையே முடிவெடுப்பது.
பிராந்திய ஏற்றத்தாழ்வுகள் மற்றொரு சவாலை முன்வைக்கின்றன. பீகார் இதை அப்பட்டமாக எடுத்துக்காட்டுகிறது. இந்திய மக்கள்தொகையில் 9 சதவீதத்தைக் கொண்ட இந்த மாநிலம், தேசிய மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 2 சதவீதத்திற்கும் குறைவாகவே பங்களிக்கிறது. இருப்பினும்கூட, சேவைகள் மற்றும் அதிக மதிப்புள்ள விவசாயத்தால் இயக்கப்படும் பொருளாதார உற்பத்தி இருபதாண்டுகளாக மூன்று மடங்கிற்கும் மேலாக அதிகரித்து, பீகார் முன்னேற்றம் அடைந்துள்ளது. அதன் மக்கள் தொகையில் 60 சதவீதத்திற்கும் அதிகமானோர் 25 வயதுக்குட்பட்டவர்களாக இருப்பதால், பீகார் உகந்த முறையில் பயன்படுத்தப்பட வேண்டிய கட்டமைப்பு நன்மைகளைக் கொண்டுள்ளது. குறைந்த செலவிலான உழைப்பு, வளமான மண் மற்றும் செழுமையான பாரம்பரியம் போன்றவற்றை உள்ளடக்கியது.
தொழில்நுட்பம்-மக்கள்தொகை தொடர்புகளில் (technology-demography interactions) வலுமான சவால் உள்ளது. விரிவடைந்து வரும் உழைக்கும் வயது மக்கள்தொகையைக் கொண்ட தொழிலாளர்கள் நிறைந்த நாடாக, அடிப்படை பொருளாதாரம் உழைப்பு மிகுந்த உற்பத்தியை வலியுறுத்துவதை பரிந்துரைக்கிறது. இருப்பினும், முரண்பாடாக, உள்நாட்டு உற்பத்தி மற்றும் ஏற்றுமதி இரண்டிற்கும் இந்தியா அதிகளவில் மூலதனம் மிகுந்த தொழில்நுட்பங்களை ஏற்றுக்கொள்கிறது. நமது சூழலுக்கு ஏற்ப தொழில்நுட்பங்களை நாம் மாற்றியமைக்க வேண்டும்.
மிகவும் மேம்பட்ட செயற்கை நுண்ணறிவு ஆராய்ச்சி மட்டத்தில் போட்டியிட முயற்சிப்பதை விட, விவசாயம், போக்குவரத்து, சுகாதாரம் மற்றும் பொதுச் சேவைகள் போன்ற துறைகளில் செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் இந்தியா அதிகப் பயனடையக்கூடும். இந்தியா தனது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் சுமார் 0.65 சதவீதத்தை மட்டுமே ஆராய்ச்சிக்காகச் செலவிடுகிறது. காப்புரிமைகளிலும் ஒரு பெரிய இடைவெளி உள்ளது; இந்தியாவில் சுமார் 70,000 விண்ணப்பங்கள் மட்டுமே உள்ள நிலையில், சீனாவில் 1.6 மில்லியன் விண்ணப்பங்கள் உள்ளன. இருப்பினும், கடந்த காலத்தில் ஏற்பட்ட பல வலுவான பொருளாதார வளர்ச்சி காலகட்டங்கள் அதிநவீன தொழில்நுட்பத்தைச் சார்ந்திருக்கவில்லை. மாறாக, சிறந்த திறன்கள், வலிமையான நிறுவனங்கள் மற்றும் திறமையான அமைப்புகள் மூலம் ஏற்கனவே உள்ள தொழில்நுட்பங்களின் பயன்பாட்டை விரிவுபடுத்துவதன் மூலமே அவை வெற்றி பெற்றன.
இந்திய பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளுக்கு அதிக சந்தை அணுகலை நாம் கண்டறிய வேண்டும். ஏராளமான தடையில்லா வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் (FTA) ஒரு செயல்படுத்தும் கட்டமைப்பை உருவாக்குகின்றன. இது குறு, சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்கள் (MSME) மற்றும் பிற துறைகளுக்கு பிற செயல்படுத்தும் நடவடிக்கைகளால் கூடுதலாக வழங்கப்பட வேண்டும்.
நிலையான செழிப்புக்கு புதிய யோசனைகள் மட்டும் போதாது. மாற்றங்களை நிர்வகிப்பதற்கும், அதனால் பாதிக்கப்படும் மக்களுக்கு ஆதரவளிப்பதற்கும் வலுவான நிறுவனங்களும் தேவைப்படுகின்றன. தொழில்நுட்பம் உள்ளூர் தேவைகளுக்கு ஏற்ப மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டும். வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கும் துறைகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட வேண்டும். வளர்ச்சிக்கு நீண்ட கால முதலீடுகள் மூலம் நிதியளிக்கப்பட வேண்டும். அதே நேரத்தில், பொருளாதார முன்னேற்றத்தைத் தடுக்காமல், நிறுவனங்கள் தொழிலாளர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.
தொழிற்புரட்சிக்குப் பிந்தைய இரண்டு நூற்றாண்டுகளில், பழைய வேலை முறைகளுக்குப் பதிலாகப் புதிய முறைகளைக் கொண்டுவந்ததன் மூலம் பொருளாதார வளர்ச்சி வாழ்க்கைத்தரத்தை மேம்படுத்தியுள்ளது. இந்த முன்னேற்றத்தைத் தொடர, இத்தகைய மாற்றங்களால் ஏற்படும் சமூகப் பிரச்சனைகளையும் சமூகங்கள் கவனமாக நிர்வகிக்க வேண்டும். இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை, பொருளாதார வளர்ச்சியால் ஏற்படும் இடையூறுகளைக் குறைத்துக்கொண்டே, வேகமான பொருளாதார வளர்ச்சியை அடைவதே முக்கிய சவாலாகும். வளர்ச்சி, தொழில்நுட்பம் மற்றும் தொழிலாளர் சந்தை நிறுவனங்கள் ஆகியவை ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டும், அப்போதுதான் இந்த மீள்திறன் நீண்டகால மற்றும் அனைவரையும் உள்ளடக்கிய செழுமைக்கு வழிவகுக்கும்.
மிஸ்ரா அசோகா பல்கலைக்கழகத்தில் பொருளாதாரப் பேராசிரியராகவும், அசோகா ஐசக் பொதுக் கொள்கை மையத்தின் இயக்குநராகவும் தலைவராகவும் உள்ளார். விஜய் சிங் சவுகான் மற்றும் ஷோஹன் முகர்ஜி ஆகியோரின் பங்களிப்புகளுக்கு அவர் நன்றி தெரிவிக்கிறார்.