விவரங்கள் இல்லாத ஒரு ஒப்பந்தம் -ஸ்ரீதர் கிருஷ்ணசுவாமி

 இந்தியா மற்றும் அமெரிக்கா ஆகிய இரு நாடுகளும் தங்களுக்குத்தான் வெற்றி என்று கூறிக்கொள்கின்றன.

அமெரிக்காவிற்கும் இந்தியாவிற்கும் இடையிலான வர்த்தக ஒப்பந்தத்தில் மிகவும் கவனிக்கத்தக்க விஷயம் என்பது அதன் விவரங்கள் குறித்து யாருக்கும் உறுதியாகத் தெரியவில்லை என்பதுதான். வழக்கம்போல், இந்த அறிவிப்பு இந்தியாவில் ஆளும் மற்றும் எதிர்க்கட்சித் தரப்பிலிருந்து எதிர்பார்க்கப்பட்ட சலசலப்புகளையும், வாஷிங்டனில் உள்ள அதிகாரிகளிடமிருந்து உற்சாகமான கருத்துக்களையும் வெளிப்படுத்தியுள்ளது.

அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் தனது 'ட்ரூத் சோஷியல்' (Truth Social) தளத்தில் முதல் அறிவிப்பை வெளியிட்டார். இந்தியா ரஷ்ய எண்ணெயை வாங்குவதை நிறுத்துவதால், இந்தியா மீதான வரிகள் 50 சதவீதத்திலிருந்து 18 சதவீதமாகக் குறைக்கப்படுகின்றன. அமெரிக்கப் பொருட்களுக்கு எதிரான வரிகள் மற்றும் வரியல்லாத தடைகள் பூஜ்ஜியமாகக் குறைக்கப்படும் என்றும் அவர் கூறினார்.

ஆனால், டிரம்பின் 'ட்ரூத் சோஷியல்' பதிவின் முக்கிய அம்சம் என்னவென்றால், பிரதமர் நரேந்திர மோடி, "500 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமான அமெரிக்க எரிசக்தி, தொழில்நுட்பம், விவசாயம், நிலக்கரி மற்றும் பல தயாரிப்புகளுக்கு மேலதிகமாக, மிக உயர்ந்த அளவில் 'அமெரிக்கப் பொருட்களை வாங்க' உறுதியளித்துள்ளார். இந்தியாவுடனான நமது அற்புதமான உறவு இனிவரும் காலங்களில் இன்னும் வலுப்பெறும்" என்று கூறியதுதான். இந்தக் கூற்று இந்தியாவில் உள்ள விமர்சகர்களுக்கு ஒரு ஆயுதமாக அமைந்துள்ளது. அமெரிக்க விவசாயத் துறைச் செயலாளரின் அறிக்கை இதை மேலும் உறுதிப்படுத்தியது. புதிய அமெரிக்கா-இந்தியா ஒப்பந்தம், அதிக அமெரிக்க விவசாயப் பொருட்களை இந்தியாவின் பெரிய சந்தைக்கு ஏற்றுமதி செய்யும் என்று புரூக் ரோலின்ஸ் X-வலைதளத்தில் குறிப்பிட்டிருந்தார். இது விலைகளை உயர்த்தி, கிராமப்புற அமெரிக்காவில் பணப்புழக்கத்தை அதிகரிக்கும் என்றும் அவர் கூறினார்.

"2024-ல், இந்தியாவுடனான அமெரிக்காவின் விவசாய வர்த்தகப் பற்றாக்குறை 1.3 பில்லியன் டாலராக இருந்தது. இந்தியாவின் வளர்ந்துவரும் மக்கள்தொகை அமெரிக்க விவசாயப் பொருட்களுக்கு ஒரு முக்கியமான சந்தையாக அமைகிறது. மேலும், இன்றைய ஒப்பந்தம் இந்தப் பற்றாக்குறையைக் குறைப்பதில் பெரும் பங்கு வகிக்கும்" என்று அந்த மூத்த நிர்வாக அதிகாரி கூறினார். விவசாயத் துறை இந்த ஒப்பந்தத்திலிருந்து விலக்கி வைக்கப்பட்டுள்ளது என்ற இந்திய அதிகாரப்பூர்வ வட்டாரங்களின் கூற்றுகளை எதிர்கொள்ளும் விதமாக அந்த அதிகாரி இந்தக் கருத்தைத் தெரிவித்தார்.

இந்த ஒப்பந்தத்திற்குப் பெரும் பாராட்டு தெரிவிக்கும் விதமாக, வர்த்தகத் துறை அமைச்சர் பியூஷ் கோயல், "இது நமது விவசாய மற்றும் பால்வளத் துறைகளின் நலன்களான உணர்திறன் வாய்ந்த துறைகளைப் பாதுகாக்கும்" என்று கூறி, இந்த ஒப்பந்தம் இந்தியாவின் தொழிலாளர் சார்ந்த மற்றும் ஏற்றுமதித் துறைகளுக்குப் பெரும் வாய்ப்புகளை உருவாக்கும் என்று குறிப்பிட்டார். "இது ஒவ்வொரு இந்தியரும் பெருமைப்படக்கூடிய ஒரு ஒப்பந்தம்" என்றார்.

எதிர்க்கட்சிகளின் கோபம்

ஆனால், அரசியல் எதிர்க்கட்சிகள் இந்த நேர்மறையான விளக்கத்தை ஏற்கவில்லை. "முக்கிய விஷயம் என்னவென்றால், நமது பிரதமர் சமரசம் செய்துகொண்டுள்ளார். இதைப்பற்றி மக்கள் தீவிரமாக சிந்திக்க வேண்டும் என்று அவர் கூறினார். நரேந்திர மோடி ஜி சமரசம் செய்துகொண்டதால், இந்த வர்த்தக ஒப்பந்தத்தின் மூலம் மக்களின் கடின உழைப்பை விற்றுவிட்டார். பிரதமர் நாட்டை விற்றுவிட்டார்," என்று காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவர் ராகுல் காந்தி கூறினார். 18 சதவீத வரியைச் செலுத்த வேண்டியிருப்பதும், அதற்குப் பதிலாக அமெரிக்கப் பொருட்களுக்கு வரி விலக்கு அளிக்க ஒப்புக்கொள்வதும் கொண்டாடுவதற்குரிய விஷயம் அல்ல என்று ஆய்வாளர்கள் இந்தியாவை நினைவூட்டி வருகின்றனர்.

பாகிஸ்தானின் 19 சதவீதம், வங்கதேசம் மற்றும் வியட்நாமின் 20 சதவீதம் ஆகியவற்றுடன் ஒப்பிடுகையில், இந்தியா சற்றே சிறந்த நிலையில் உள்ளது. இருப்பினும், சீனா 31 சதவீதத்துடன் ஆசியப் பட்டியலில் முதலிடத்தில் உள்ளது. மேலும், இந்த 18 சதவீதம் என்பதுதான் இந்த விஷயத்தில் இறுதியானதா அல்லது வாஷிங்டனால் சில குறிப்பிட்ட பொருட்களின்மீது விதிக்கப்படும் துறை சார்ந்த வரியுடன் இது சேர்க்கப்பட வேண்டுமா என்பது குறித்து தெளிவு தேவை என்றும் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.

ரஷ்ய எண்ணெய்க் கொள்முதல் தொடர்பான குழப்பம் இன்னும் சில காலத்திற்குத் தொடர வாய்ப்புள்ளது என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஏனெனில், இந்தியா கொள்முதலை "உடனடியாக" நிறுத்துவது உண்மையில் எதைக் குறிக்கிறது என்பது குறித்துக் கேள்விகள் எழும். இந்தியா கொள்முதலை இப்போதே நிறுத்த வேண்டுமா அல்லது தற்போதுள்ள ஒப்பந்தங்கள் காலாவதியான பிறகு நிறுத்த வேண்டுமா என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை. மற்றொரு கேள்வி, இந்தத் தடையின் நோக்கம் பற்றியது. அனைத்து ரஷ்ய விற்பனை நிலையங்களிலிருந்தும் கொள்முதல் தடை செய்யப்பட்டுள்ளதா அல்லது தடைகளுக்கு உட்பட்ட நிறுவனங்களிடமிருந்து மட்டும்தானா என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை. அமெரிக்காவிலிருந்து 500 பில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள பொருட்களை வாங்குவதாக இந்தியா உறுதியளித்துள்ள நிலையில், அதற்கான காலக்கெடு குறித்த கேள்வியும் எழுகிறது. 2025-ல் இந்தியாவின் உலகளாவிய இறக்குமதி மசோதா 750 பில்லியன் டாலராக இருக்கும் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும், அமெரிக்க ஏற்றுமதி 42 பில்லியன் டாலருக்கும் சற்று அதிகமாக இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. அமெரிக்க ஏற்றுமதியில் 12 மடங்கு அதிகரிப்பு என்பது அதிகப்படியான நம்பிக்கையாகவும், வெறும் கற்பனையாகவும் தோன்றுகிறது.

சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி, அமெரிக்காவிற்கும் இந்தியாவிற்கும் இடையிலான அரசியல் பதட்டங்கள் தணிவது இருதரப்பு உறவுகளுக்கு மட்டுமல்லாமல், இந்தோ-பசிபிக் பகுதிக்கும் ஒட்டுமொத்த உலகிற்கும் நன்மை பயக்கும். இருப்பினும், வரித் தகராறுகள் மீண்டும் வராது என்பதற்கு எந்த உறுதியும் இல்லை. இன்று, இந்த விவகாரம் ரஷ்யாவை உள்ளடக்கியதாக இருக்கலாம். நாளை, அது பிரிக்ஸ் அமைப்பை உள்ளடக்கியதாக இருக்கலாம். அல்லது, டிரம்பின் முழு ஆதரவுடன் 500 சதவீத வரி மசோதா ஒன்று அமெரிக்க செனட் சபையில் நிலுவையில் உள்ளது என்ற தீவிரமான நினைவூட்டலும் உள்ளது.

கட்டுரையாளர் ஒரு மூத்த பத்திரிகையாளர், இவர் வாஷிங்டன் டி.சி-யிலிருந்து வட அமெரிக்கா மற்றும் ஐக்கிய நாடுகள் சபை குறித்துப் பணியாற்றியுள்ளார்.

Original article : A deal sans details -Sridhar Krishnaswami

Read More →

ஷாதி.காம் (Shaadi.com) நிறுவனருக்கு உச்சநீதிமன்றம் நிவாரணம் வழங்கியது, தளத்தின் பொறுப்பு குறித்த விவகாரம் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டுள்ளது. -வினீத் பல்லா

 உயர்நீதிமன்றத்தின் உத்தரவை உச்சநீதிமன்றம் ரத்து செய்து, வழக்கை மீண்டும் உயர்நீதிமன்றத்திற்கே திருப்பி அனுப்பியது. சட்டம் மற்றும் உண்மைகளின் அடிப்படையில் மிட்டலுக்கு எதிரான முதல் தகவல் அறிக்கையை (FIR) ரத்து செய்ய வேண்டுமா என்பது குறித்து மீண்டும் விசாரித்து, குறிப்பாக முடிவெடுக்குமாறு உயர்நீதிமன்றத்திற்கு உத்தரவிட்டது.

செவ்வாய்க்கிழமை, பிப்ரவரி 3 அன்று, ஹைதராபாத்தில் இந்த இணையதளம் மூலம் சந்தித்ததாகக் கூறப்படும் ஒரு நபருக்கு எதிராக ஒரு பெண் பதிவு செய்த மோசடி வழக்கு தொடர்பாக, திருமண இணையதளமான ஷாதி.காம் (Shaadi.com) நிறுவனர் மற்றும் தலைமைச் செயல் அதிகாரியான அனுபம் மிட்டலுக்கு உச்சநீதிமன்றம் கைது நடவடிக்கையிலிருந்து இடைக்காலப் பாதுகாப்பு வழங்கியது. அந்த உத்தரவு, அனுபம் மிட்டலுக்கு எதிரான குற்றவியல் நடவடிக்கைகளை ரத்து செய்ய மறுத்த தெலுங்கானா உயர்நீதிமன்றத்தின் முந்தைய உத்தரவை நீதிமன்றம் ரத்து செய்தது.

நீதிபதிகள் பி. கே. மிஸ்ரா மற்றும் என். வி. அஞ்சாரியா ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, இந்த வழக்கை மீண்டும் உயர்நீதிமன்றத்திற்கே அனுப்பி வைத்து, அதன் சட்டப்பூர்வ தகுதிகளின் அடிப்படையில் வழக்கை புதிதாக விசாரித்து முடிவெடுக்குமாறு உத்தரவிட்டுள்ளது. பயனர்கள் ஒருவரையொருவர் ஏமாற்றும்போது, ​​ஒரு திருமணத் தளத்தின் பொறுப்பின் தன்மை என்ன என்பதைத் தீர்மானிப்பதும் இதில் அடங்கும்.

காதல் மோசடி

இந்த சட்டப் போராட்டம் ஹைதராபாத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண் மருத்துவர் அளித்த புகாரில் இருந்து தொடங்கியது. ஜனவரி 2025-ல், அவர் ஷாதி.காம் இணையதளத்தில் பதிவு செய்து, ஒரு ஆண் பயனருடன் தொடர்பு கொண்டார்.

ஜூபிலி ஹில்ஸ் காவல் நிலையத்தில் (Jubilee Hills Police Station) பதிவு செய்யப்பட்ட முதல் தகவல் அறிக்கையின்படி, அந்த நபர் தன்னை ஒரு செல்வந்தராகக் காட்டிக்கொண்டார். ஆனால், பான் கார்டு சிக்கல்கள் காரணமாக தனது வங்கிக் கணக்குகள் வருமான வரித் துறையால் முடக்கப்பட்டுள்ளதாகக் கூறினார். அடுத்த சில வாரங்களில், திருமணம் செய்வதாக வாக்குறுதியளித்து, தங்கள் திருமணத்தை இறுதி செய்வதற்காக தனது தாய் சிகாகோவில் இருந்து வருவதாகக் கூறி, அந்தப் பெண்ணை ஏமாற்றி கிட்டத்தட்ட 11 லட்சம் ரூபாயை பல்வேறு வங்கிக் கணக்குகளுக்கு மாற்றும்படி செய்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

"தாயுடனான" சந்திப்பு நடக்காததால், அந்தப் பெண் தனது பணத்தைத் திரும்பக் கேட்டபோது, ​​அவர் மேலும் பத்து லட்சம் ரூபாய் கொடுக்கவில்லை என்றால், அவரது புகைப்படங்களைத் திரித்து சமூக ஊடகங்களில் பரப்புவதாக அந்த நபர் மிரட்டியதாகக் கூறப்படுகிறது.

மிட்டல் எப்படி இந்த வழக்கில் சிக்கினார்?

ஆரம்பத்தில், பிப்ரவரி 25, 2025 அன்று பதிவு செய்யப்பட்ட முதல் தகவல் அறிக்கையில் மிட்டலின் பெயர் குறிப்பிடப்படவில்லை. அது குற்றம் சாட்டப்பட்ட மோசடிக்காரருக்கு எதிராக மட்டுமே தாக்கல் செய்யப்பட்டது. பின்னர், விசாரணையின்போது, ​​ஹைதராபாத் காவல்துறை மிட்டல் மீதும் வழக்குப் பதிவு செய்தது.

குற்றம் சாட்டப்பட்ட பயனரின் சான்றுகளை ஷாதி.காம் (Shaadi.com) முறையாகச் சரிபார்க்கத் தவறிவிட்டது என்று காவல்துறை வாதிட்டது. அந்தத் தளமும் அதன் நிர்வாகிகளும், "விவரங்கள் சரியானவையா இல்லையா என்பதை அறியாமலேயே மக்களிடமிருந்து பணத்தைப் பெற்று, தங்களை நம்பிய மக்களை ஏமாற்றிவிட்டனர்" என்று விசாரணை அதிகாரி குற்றம் சாட்டினார். அந்தத் தளத்தின் பயனரின் மோசடிச் செயல்களுக்காக, அதன் நிர்வாகத்தை குற்றவியல்ரீதியாகப் பொறுப்பேற்க வைக்க காவல்துறை முயன்றது. இதற்குக் காரணமாக, அவர்களின் சரிபார்ப்புச் செயல்முறையில் உள்ள குறைபாடுகளை அவர்கள் சுட்டிக்காட்டினர். குறிப்பாக, குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபரின் சுயவிவரத்திற்கு அரசாங்க அடையாள அட்டை சரிபார்ப்பு அல்லது 'ப்ளூ டிக்' சரிபார்ப்பு (blue tick verification) இல்லாததை அவர்கள் எடுத்துரைத்தனர்.

மிட்டல் மீது பாரதிய நியாய சன்ஹிதாவின் (Bharatiya Nyaya Sanhita (BNS)) பல்வேறு பிரிவுகளின் கீழ் குற்றம் சாட்டப்பட்டது. இதில், மோசடி தொடர்பான பிரிவு 318(4) மற்றும் குற்றவியல் நம்பிக்கை மீறலுக்குத் தண்டனை வழங்கும் பிரிவு 316(2) ஆகியவற்றுடன், அடையாளத் திருட்டு மற்றும் "ஆள்மாறாட்டம் மூலம் மோசடி" ஆகியவற்றுக்குத் தண்டனை வழங்கும் தகவல் தொழில்நுட்பச் சட்டத்தின் (Information Technology (IT) Act) விதிகளும் அடங்கும்.

'இடைத்தரகர்' பாதுகாப்பு

மூத்த வழக்கறிஞர் ஆத்மாராம் நாட்கர்னி தலைமையிலான மிட்டலின் சட்டக் குழு, தனது தளத்தின் பயனரின் குற்றத்திற்காக தலைமைச் செயல் அதிகாரியை தனிப்பட்ட முறையில் பொறுப்பேற்க வைப்பது சட்டப்படி நிலைத்து நிற்காது என்று வாதிட்டது.

அவர்களின் முதன்மை வாதம், தகவல் தொழில்நுட்பச் சட்டத்தின் பிரிவு 79-ஐ அடிப்படையாகக் கொண்டது. இது மூன்றாம் தரப்பு உள்ளடக்கத்தை வழங்கும் இணையதளங்களைக் குறிக்கப் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் "இடைத்தரகர்களுக்கு" "பாதுகாப்பான புகலிட" பாதுகாப்பை வழங்குகிறது. மூன்றாம் தரப்பினரால் வழங்கப்படும் தகவல் அல்லது தரவுகளுக்கு ஒரு இடைத்தரகர் பொதுவாகப் பொறுப்பாக மாட்டார். ஆனால், அந்தத் தளம் "முறையான விசாரணையைக்" கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று அந்த விதி கூறுகிறது.

ஷாதி.காம் என்பது ஒரு செய்தித்தாள்களில் வரும் திருமண விளம்பரங்களைப் போலவே, வெறும் ஒரு வரன் பார்க்கும் தளமாக மட்டுமே செயல்படுகிறது என்று மிட்டலின் மனுவில் எடுத்துரைக்கப்பட்டது. அந்தத் தளத்தில் 'இணையவழியில் பாதுகாப்பாக இருங்கள்' என்ற தெளிவான வழிகாட்டுதல்களும், அந்நியர்களுடன் நிதி விவரங்களைப் பகிர்வதற்கோ அல்லது அவர்களுக்குப் பணம் அனுப்புவதற்கோ உறுப்பினர்களை எச்சரிக்கும் ஒரு பயனர் ஒப்பந்தமும் உள்ளது என்று அந்த மனு சுட்டிக்காட்டியது. நிதி பரிவர்த்தனைகளும், கூறப்படும் மோசடியும் அந்தத் தளத்திற்கு வெளியே, வாட்ஸ்அப் மற்றும் வங்கிப் பரிவர்த்தனைகள் மூலம் நடந்ததால், அதற்குத் தான் மறைமுகமாகப் பொறுப்பேற்க முடியாது என்று மிட்டல் வாதிட்டார்.

உயர்நீதிமன்றத் தீர்ப்பு

தனக்கு எதிரான முதல் தகவல் அறிக்கையை ரத்து செய்யக் கோரி மிட்டல் தெலுங்கானா உயர்நீதிமன்றத்தை அணுகியிருந்தார்.

ஏப்ரல் 24, 2025 அன்று, உயர்நீதிமன்றம் அவருக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டுகள் சட்டப்படி செல்லுபடியாகுமா என்பது குறித்து முடிவு செய்யாமல், அவரது மனுவை முடித்து வைத்தது. மாறாக, கூறப்படும் குற்றங்களுக்கு ஏழு ஆண்டுகளுக்கும் குறைவான தண்டனை விதிக்கப்படும் என்று உயர் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

ஏழு ஆண்டுகளுக்கும் குறைவான தண்டனை விதிக்கப்படும் வழக்குகளில் தேவையற்ற கைதுகளைத் தடுப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட உச்சநீதிமன்றத்தின் சிறப்புமிக்க அர்னேஷ் குமார் தீர்ப்பின் வழிகாட்டுதல்களைக் குறிப்பிட்டு, மிட்டலை உடனடியாகக் கைது செய்வதற்குப் பதிலாக அவருக்கு ஒரு நோட்டீஸ் அனுப்புமாறு உயர் நீதிமன்றம் காவல்துறைக்கு உத்தரவிட்டது. மிட்டல் விசாரணைக்கு ஒத்துழைக்குமாறு அது உத்தரவிட்டாலும், வழக்கை ரத்து செய்ய மறுத்துவிட்டது.

உச்சநீதிமன்றத்தின் தலையீடு

உயர்நீதிமன்றம் தனது அதிகார வரம்பை முறையாகப் பயன்படுத்தத் தவறிவிட்டது என்று வாதிட்டு மிட்டல் உச்சநீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தார். காவல்துறை அவரை உடனடியாகக் கைது செய்ய வேண்டாம் என்று உத்தரவிட்டிருந்தாலும், தனக்கு எந்தத் தொடர்பும் இல்லாத ஒரு குற்றத்திற்காக அவர் ஒரு குற்றவியல் விசாரணை மற்றும் சாத்தியமான வழக்கை எதிர்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருப்பதாக அவரது வழக்கறிஞர் வாதிட்டார்.

இந்த வாதத்தை உச்சநீதிமன்றம் ஏற்றுக்கொண்டது. முதல் தகவல் அறிக்கையை ரத்து செய்வதற்கான தகுதிகள் குறித்து உயர்நீதிமன்றம் எந்தக் கருத்தையும் பதிவு செய்யவில்லை என்றும், அதாவது, முதல் தகவல் அறிக்கையில் உள்ள குற்றச்சாட்டுகள் உண்மையாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டாலும், அவை உண்மையில் மிட்டலால் செய்யப்பட்ட ஒரு குற்றமாக அமையுமா என்பதை ஆராயத் தவறிவிட்டது என்றும் உச்சநீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. சாத்தியமான தண்டனை குறைவாக இருக்கிறது என்ற ஒரே காரணத்திற்காக ஒரு நீதிமன்றம் வழக்கை ரத்து செய்யக் கோரும் மனுவை நிராகரிக்க முடியாது என்று உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் மீது வழக்குத் தொடர வேண்டுமா என்பதை அது முதலில் தீர்மானிக்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

உயர் நீதிமன்றத்தின் உத்தரவை ரத்து செய்த நீதிமன்றம், வழக்கை மீண்டும் உயர் நீதிமன்றத்திற்கே திருப்பி அனுப்பியது. மிட்டலுக்கு எதிரான முதல் தகவல் அறிக்கையானது சட்டம் மற்றும் உண்மைகளின் அடிப்படையில் ரத்து செய்யப்பட வேண்டுமா என்பது குறித்து மீண்டும் விசாரித்து, குறிப்பாக ஒரு முடிவை எடுக்குமாறு உயர்நீதிமன்றத்திற்கு உத்தரவிட்டது.

இந்தச் செயல்பாட்டின் போது மிட்டல் துன்புறுத்தப்படாமல் இருப்பதை உறுதி செய்வதற்காக, உச்சநீதிமன்றம் அவருக்கு எட்டு வாரங்களுக்குக் கைது செய்வதிலிருந்து இடைக்காலப் பாதுகாப்பு வழங்கியது.

Original article : In SC relief to Shaadi.com founder, issue of platform liability under scrutiny -Vineet Bhalla

Read More →

தார்மீக உரிமை சட்டப்பூர்வ உரிமையாக மாறலாம் : பேத்தியின் சொத்துரிமைகள் குறித்து டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் -அமால் ஷேக்

 ஒரு இந்துப் பெண்ணின் பராமரிப்பு உரிமையை (right to maintenance) நீதிமன்றங்கள் ஒரு தார்மீக எதிர்பார்ப்பைவிட மேலானதாகக் கருதியுள்ளன. அது சொத்துடன் தொடர்புடைய ஒரு சட்டப்பூர்வ உரிமை ஆகும்.

'ஆயுட்கால உரிமை' (life estate) வழங்கப்பட்ட ஒரு உரிமை வயதடையாத (மைனர்) பேத்தி, அந்த சொத்து மாற்றம் அவரது பராமரிப்பு உரிமையை அங்கீகரித்தால், இன்னும் முழு உரிமையையும் கோரலாம் என்று தீர்ப்பளித்த டெல்லி உயர்நீதிமன்றம், இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டத்தின்கீழ் சொத்து உரிமைகளின் வரம்பை மீண்டும் பரிசீலித்துள்ளது.

Life Estate :  ஆயுட்கால உரிமை என்பது ஒருவர் உயிருடன் இருக்கும் வரை மட்டுமே ஒரு சொத்தை அனுபவிக்கவோ அல்லது பயன்படுத்தவோ அனுமதிக்கப்படும் சட்டபூர்வமான உரிமையாகும்.

நீதிபதி புருஷைந்திர குமார் கௌரவ் அடங்கிய நீதிமன்ற அமர்வு, தனது தாத்தாவால் சொத்தின் ஒரு பகுதி பரிசாக வழங்கப்பட்ட ஒரு பேத்தி, அந்த வழங்கல் ஏற்கனவே உள்ள ஒரு உரிமையிலிருந்து (pre-existing right) உருவானது என்று நிரூபிக்கப்பட்டால், முழுமையான உரிமையை நிலைநாட்ட முடியும் என்று கூறியது.

இந்த வழக்கின் மையத்தில் இருப்பது, ”ஒரு தார்மீகக் கடமை சட்டப்பூர்வக் கடமையின் தன்மையை ஏற்க முடியுமா” என்பதுதான்.

வழக்கைத் தூண்டிய உண்மைகள்

இந்த வழக்கு, காலம்தாழ்ந்த ஆர். பி. சர்தார் பிஷன் சிங்குக்குச் சொந்தமான சொத்து தொடர்பானது. 1956-ல், அவர் தனது வாரிசுகளுக்கு, தனது பேத்தி உட்பட, ஒரு தானப் பத்திரத்தின் மூலம் சொத்தைப் பிரித்துக் கொடுத்தார். அந்தச் சொத்து மாற்றத்திற்கு முன்பே பேத்தியின் தந்தை இறந்துவிட்டிருந்தார்.

உயிருள்ள மகன்களுக்கு அவர்களின் பங்குகளின் மீது முழுமையான உரிமை வழங்கப்பட்டது. இதன் பொருள், சொத்தை உடைமையாக வைத்திருத்தல், விற்பனை செய்தல், மாற்றுதல் அல்லது உயில் எழுதுதல் போன்ற முழுமையான மற்றும் தடையற்ற உரிமைகள் அவர்களுக்கு இருந்தன. இருப்பினும், பேத்திக்கு 'ஆயுட்கால உரிமை' (life estate) மட்டுமே வழங்கப்பட்டது. இது அவர் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் சொத்தைப் பயன்படுத்த அனுமதித்தது. அதேநேரத்தில், அந்த சொத்தின் மீதான அவரது கட்டுப்பாடு மற்றும் உரிமை உரிமைகளைக் கட்டுப்படுத்தியது.

காலப்போக்கில், அவரது தாத்தாவின் பராமரிப்பு உரிமை வழங்கும் கடமையைப் பிரதிபலிக்கும் நோக்கத்திலேயே அந்த தானப் பத்திரம் (gift deed) வழங்கப்பட்டதால், இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டத்தின்கீழ் தனது வரையறுக்கப்பட்ட உரிமைகள் முழுமையான உரிமையாகக் கருதப்பட வேண்டும் என்று அவர் வாதிடுகிறார்.

இரண்டு மகன்களின் வாரிசுகளான பிரதிவாதிகள், முழுமையான விசாரணை நடத்தாமல் வழக்கை தள்ளுபடி செய்யுமாறு அவர்கள் நீதிமன்றத்திடம் கோரினர்.

குடிமையியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் (Civil Procedure Code(CPC)) கீழ் உள்ள விதி, ஒரு மனுவில் வழக்குத் தொடர்வதற்கான காரணம் இல்லை என்றாலோ அல்லது அது சட்டத்தால் தடைசெய்யப்பட்டிருந்தாலோ, நீதிமன்றம் அதை ஆரம்ப நிலையிலேயே தள்ளுபடி செய்ய அனுமதிக்கின்றன. இந்த வழக்கில் இந்த நிபந்தனைகள் பூர்த்தி செய்யப்பட்டுள்ளன என்று பிரதிவாதிகள் கூறினர். மனுதாரர் அன்பளிப்புப் பத்திரத்தால் உருவாக்கப்பட்ட 'ஆயுட்கால உரிமை' (life estate)' மட்டுமே கொண்டுள்ளார் என்றும், அது அவருக்குப் பாகப்பிரிவினை கோர எந்த உரிமையையும் அளிக்கவில்லை என்றும் அவர்கள் கூறினர். மேலும், அந்தப் பத்திரத்தில் பராமரிப்பு அல்லது ஏற்கனவே உள்ள எந்தவொரு உரிமை குறித்தும் குறிப்பிடப்படவில்லை என்றும் குறிப்பிட்டனர்.

காலவரம்புச் சட்டத்தின் 58-வது பிரிவின்படி, இந்த வழக்கு காலாவதியானது என்றும் அவர்கள் வாதிட்டனர். இந்தப் பிரிவு, வழக்குத் தொடர்வதற்கான உரிமை முதன்முதலில் எழும் தேதியிலிருந்து, ஒரு பிரகடனத்தைக் கோருவதற்கு மூன்று ஆண்டுகால அவகாசத்தை வழங்குகிறது. அவர்களின் கூற்றுப்படி, இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டம் (Hindu Succession Act(HSA)) நடைமுறைக்கு வந்த 1956-ம் ஆண்டில் வழக்குத் தொடர்வதற்கான உரிமை எழுந்தது. மேலும், மனுதாரர் இப்போது தனது வரையறுக்கப்பட்ட சொத்துரிமை முழுமையான உரிமையாக மாறியதாகக் கூறுகிறார். இந்த அடிப்படையில், எந்தவொரு சவாலும் 1959-ம் ஆண்டிற்குள் தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் வாதிட்டனர்.

சட்டக் கட்டமைப்பு

இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டத்தின் பிரிவு 14(1) ஆனது, ஒரு இந்துப் பெண்ணால் உடைமையாகக் கொள்ளப்பட்ட எந்தவொரு சொத்தும், அவரால் முழு உரிமையாளராகவே வைத்திருக்கப்பட வேண்டும். அந்தச் சொத்தின் வரையறுக்கப்பட்ட உரிமையாளராக அவர் கருதப்படக்கூடாது என்று நீதிமன்றம் கூறியது. நாடாளுமன்றம், அரசியலமைப்பின் 14 மற்றும் 15-வது பிரிவுகளின் கீழ் உள்ள சமத்துவ உத்தரவாதங்களுக்கு இணங்க தனிநபர் சட்டங்களை மறுவடிவமைத்துக் கொண்டிருந்த ஆரம்பகால அரசியலமைப்பு காலகட்டத்தில் இந்த விதி இயற்றப்பட்டது.

பொதுவாக இந்தக் கருத்து, கட்டுப்பாடின்றி பெண்களுக்கு சொத்து உடைமையை மட்டும் அனுமதித்த பாரம்பரிய "வரையறுக்கப்பட்ட சொத்துரிமையை" அகற்றுவதே இதன் நோக்கமாக இருந்தது.

இருப்பினும், இந்தப் பிரிவில் ஒரு உள்ளகக் கட்டுப்பாடும் உள்ளது. பிரிவு 14(2) ஆனது, "வரையறுக்கப்பட்ட சொத்துரிமையாக நிர்ணயிக்கும்" ஒரு சொத்து நன்கொடை, உயில், ஆணை அல்லது பிற ஆவணம் மூலம் சொத்து பெறப்பட்டால், அந்த முழுமையான உரிமையாக மாற்றும் விதி பொருந்தாது என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறது.

ஏதேனும் ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட உரிமை முதன்முறையாக உருவாக்கப்பட்டதா மற்றும் அந்த ஆவணம் ஏற்கனவே இருந்த ஒரு உரிமையை மட்டும் அங்கீகரிக்கிறதா என்பது குறித்த ஒரு கட்டமைக்கப்பட்ட விசாரணை மூலம் நீதிமன்றங்கள் இந்தத் தகராறுகளை கையாளுகின்றன. இந்த உரிமை முன்னரே இருந்திருந்தால், பிரிவு 14(1) அந்தச் சொத்துரிமையை விரிவுபடுத்துகிறது. அந்த உரிமை முன்னரே இல்லையென்றால், அந்தத் தடை தொடர்ந்து பொருந்தும்.

நீதிமன்றத்தின் கருத்துக்கணிப்புகள்

பராமரிப்பு (Maintenance) என்பது இந்தக் கோட்பாட்டின் ஒரு முக்கிய அங்கமாகும். நீதிமன்றங்கள் ஒரு இந்துப் பெண்ணின் பராமரிப்பு உரிமையை ஒரு தார்மீக எதிர்பார்ப்பைவிட மேலானதாகக் கருதியுள்ளன. இந்த உரிமை சொத்துடன் தொடர்புடைய ஒரு சட்டப்பூர்வ உரிமை ஆகும்.

உயர் நீதிமன்றத்தில் விசாரிக்கப்பட்ட வழக்கில், மனுதாரர் ஒரு திருமணமாகாத மைனர் ஆவார். அவரது தாத்தா தானப் பத்திரம் எழுதுவதற்கு முன்பே அவரது தந்தை இறந்துவிட்டார். இத்தகைய சூழ்நிலைகளில், தாத்தாதான் "மிக நெருங்கிய இரத்த உறவினர்" என்றும், அவரைப் பராமரிக்கும் கடமை எதுவும் இல்லை என்று உறுதியாகக் கூற முடியாது என்றும் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

"ஒரு தார்மீகக் கடமை சட்டப்பூர்வக் கடமையின் தன்மையை எளிதில் பெறக்கூடும்," என்று அந்த உத்தரவில் கூறப்பட்டது. மேலும், சொத்தை மரபுரிமையாகப் பெறும் வாரிசுகள், இறந்தவர் யாரைப் பராமரிக்கக் கடமைப்பட்டிருந்தாரோ அவர்களைப் பராமரிக்கக் கடமைப்பட்டவர்கள். மேலும் "சொத்து தானமாகவோ அல்லது உயில் மூலமாகவோ மாற்றப்பட்டதால் மட்டும் இந்தக் கடமை முடிவுக்கு வருவதில்லை என்று நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியது." இந்த வாதத்தின் அடிப்படையில், மனுதாரருக்கு ஏற்கனவே இருந்த பராமரிப்பு உரிமை இருந்தது என்று நீதிமன்றம் முடிவு செய்தது. இந்த உரிமை அவரது தந்தையின் சகோதரர்களின் சட்டப்பூர்வக் கடமையிலிருந்து பெறப்பட்டது.

1956-ம் ஆண்டு தானப் பத்திரத்தில் அந்த மானியம் "பராமரிப்பிற்குப் பதிலாக" (in lieu of maintenance) வழங்கப்பட்டது என்று குறிப்பிடப்படாததால், இந்த வழக்கு தள்ளுபடி செய்யப்பட வேண்டும் என்று பிரதிவாதிகள் வாதிட்டனர்.

நீதிமன்றம் இந்த கருத்தை ஏற்க மறுத்தது. இத்தகைய கடமைகள் பெரும்பாலும் இருதரப்பினருக்கு இடையேயான "உறவுமுறையின் அடிப்படையில்" அமைந்தவை என்றும், அவை ஆதாரங்கள் மூலம் ஆராயப்பட வேண்டும் என்றும் கூறியது. அது, வழக்கமான காரணத்தை "நீதிமன்றத்திடம் இருந்து ஒரு நிவாரணத்தைப் பெறுவதற்குத் தேவையான உண்மைகளின் தொகுப்பு" என்று விவரித்தது. இந்த வழக்கில், அத்தகைய உண்மைகளின் தொகுப்பில், அத்தரப்பினருக்கு இடையேயான உறவுமுறை, மனுதாரரின் தந்தை அவரது மூலச் சொத்துரிமையாளருக்கு முன்பே இறந்தது, [மற்றும்] மனுதாரர் மைனராக இருப்பது ஆகியவை அடங்கும்.

தெளிவான வார்த்தைகள் இல்லாதது ஒரு பெரிய குறைபாடு அல்ல என்றும், குறிப்பாக மனுதாரர் மைனராக இருந்ததால் ஏற்பட்ட சார்புநிலை போன்ற உண்மைகள், "மேலோட்டமாக ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஒரு சட்ட அடிப்படையை" வழங்கும்போது, ​​அது போதுமானது என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது.

காலவரம்பு குறித்து, இந்த வழக்கு காலாவதியாகிவிட்டது என்ற வாதத்தை நீதிமன்றம் நிராகரித்தது. ஏனெனில், "அத்தகைய உரிமை மனுதாரரின் உரிமை முதன்முறையாக சவால் செய்யப்படும்போதுதான் வழக்குத் தொடர உரிமை எழுகிறது என்று அது கூறியது. மனுவின்படி, 2024-ம் ஆண்டில் மட்டுமே எழுந்தது." உரிமைப் பிரகடனத்திற்காக ஒரு குறிப்பிட்ட கோரிக்கை இல்லாதது ஒரு நடைமுறை குறைபாடு என்றும், அதைச் சரிசெய்ய முடியும் என்றும் அது தீர்ப்பளித்தது. ஒரு மனுவை நிராகரிக்கும் அதிகாரம் என்பது "நடைமுறை குறைபாடுகளுக்காக நீதியை நாடுபவர்களைத் தண்டிப்பதற்காக அல்ல" என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

Original article : Moral obligation can become a legal one: Delhi HC on granddaughter’s property rights. -Amaal Sheikh

Read More →

2002-ஆம் ஆண்டின் அரபு அமைதி முன்முயற்சி (Arab Peace Initiative) என்பது என்ன? -குஷ்பூ குமாரி, ரோஷ்னி யாதவ்

 முக்கிய அம்சங்கள்:

 ஈரான் மற்றும் அமெரிக்காவிற்கு இடையே அதிகரித்து வரும் பதட்டங்கள், சவூதி அரேபியா மற்றும் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்திற்கு இடையே வளர்ந்து வரும் கருத்து மற்றும் அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் தலைமையிலான அமைதி வாரியம் (Board of Peace) இஸ்ரேல்-பாலஸ்தீனப் பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்கு ஒரு புதிய அணுகுமுறையை முயற்சிக்கும் சூழலில் இந்தச் சந்திப்பு நடைபெற்றது.

 சந்திப்பிற்குப் பிறகு வெளியிடப்பட்ட ஒரு கூட்டு அறிக்கையான டெல்லி பிரகடனத்தில், இந்தியா மற்றும் அரபு லீக் ஆகியவை ஒத்துழைப்பை மேம்படுத்துவதற்கான உறுதிமொழிகளுடன், பல பிரச்சினைகள் குறித்த தங்களின் நிலைப்பாடுகளைத் தெளிவுபடுத்தின.

டெல்லி பிரகடனம் (Delhi Declaration), சூடான், சோமாலியா மற்றும் லிபியா ஆகிய நாடுகள் சுதந்திரமாகவும் ஒன்றுபட்டவையாகவும் நீடிக்க வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. மேலும், டெல்லி பிரகடனம் அவற்றின் உள்விவகாரங்களில் வெளித் தலையீடுகளை எதிர்க்கிறது.

இந்த மூன்று நாடுகளும் மத்திய கிழக்கில் உள்ள இரண்டு முகாம்களுக்கு இடையே வளர்ந்துவரும் பிளவுக்கு முக்கிய காரணியாக அமைந்துள்ளன. ஒரு முகாம், பெரும்பாலான அரபு லீக் நாடுகளின் ஆதரவுடன் சவூதி அரேபியாவை முதன்மை சக்தியாகக் கொண்டு வழிநடத்தப்படுகிறது. மற்றொன்று, ஐக்கிய அரபு அமீரகம் மற்றும் இஸ்ரேலால் வழிநடத்தப்பட்டு, அமெரிக்காவால் ஆதரிக்கப்படுகிறது.

அதிகாரப்பூர்வமாக, இந்தப் பிரிவுகள் இல்லை. குறிப்பாக, அரபு லீக்கில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஐக்கிய அரபு அமீரகம், ஜனவரி 31 கூட்டத்திற்கு இணைத் தலைமை தாங்கியதால் இது மேலும் உறுதியாகிறது. ஆனால், கள யதார்த்தத்தில், ஒவ்வொரு நாட்டிலும் இந்த வேறுபாடுகள் தெளிவாகத் தெரிகின்றன. ஒவ்வொரு தரப்பினரும் எடுத்த நடவடிக்கைகளே இதற்குச் சான்றாகும்.

ஐக்கிய அரபு அமீரகம், 2023-ஆம் ஆண்டு முதல் அரசாங்கத்துடன் சண்டையிட்டு வரும் விரைவு ஆதரவுப் படை (Rapid Support Forces) என்ற போராளிக் குழுவிற்கு ஆதரவளிப்பதாகக் குற்றச்சாட்டுகளை எதிர்கொள்கிறது. விரைவு ஆதரவுப் படை குழுவானது ஏப்ரல் 2025-ல் தனக்கென ஒரு போட்டி அரசாங்கத்தை அமைத்து, நகரங்களுக்குப் பிறகு நகரங்களில் பொதுமக்களைக் கொடூரமாகத் தாக்கி வருகிறது.

லிபியாவிலும் நிலைமை இதேபோல்தான் உள்ளது. அங்கு ஐக்கிய அரபு அமீரகம் நீண்டகாலமாக காலிஃபா ஹஃப்தார் தலைமையிலான பிரிவினைவாத லிபிய தேசிய இராணுவத்திற்கு (Libyan National Army (LNA)) ஆதரவளித்து வருகிறது. இந்த இராணுவம், டிரிப்போலியில் உள்ள சர்வதேச அளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட அரசாங்கத்தை எதிர்க்கிறது. சவூதி அரேபியா போன்ற மற்ற அரபு லீக் நாடுகள் லிபிய தேசிய இராணுவத்துடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தியிருந்தாலும், அவற்றின் பெரும்பாலான முயற்சிகள் மோதல் குழுக்களுக்கு இடையே சமரசத்தை ஏற்படுத்துவதை நோக்கியே உள்ளன.

 சோமாலியாவைப் பொறுத்தவரை, சோமாலியாவிற்குள் பிரிந்து சென்ற ஒரு பகுதி-அரசான சோமாலிலாந்து குடியரசை அங்கீகரித்த ஒரே ஐ.நா. உறுப்பு நாடு இஸ்ரேல் மட்டுமே. மற்ற அரபு லீக் நாடுகளின் எதிர்ப்பையும் மீறி, ஐக்கிய அரபு அமீரகம் 2025-ஆம் ஆண்டு முதல் சோமாலியாவிலிருந்து வரும் கடவுச்சீட்டுகளை ஏற்கத் தொடங்கியது.

கடந்த ஆண்டு டிசம்பரில் சோமாலியாவை அங்கீகரிப்பதை இந்தியா உடனடியாக நிராகரித்தது. ஜனவரி 31 அன்று, டெல்லி பிரகடனத்தில் கூறப்பட்டுள்ளபடி, இந்தியாவும் அரபு லீக்கும் லிபியா மற்றும் சூடானில் உள்ள அதிகாரப்பூர்வ அரசாங்கங்களுக்கு உறுதியான ஆதரவளித்து, பொதுமக்கள்மீது நடத்தப்பட்டு வரும் தாக்குதல்களைக் கண்டித்தன.

அபுதாபிக்கும் ரியாத்திற்கும் இடையிலான மோதலின் முக்கிய களமாக இருந்து வரும் யேமனில், இந்தியாவும் அரபு லீக்கும் செங்கடலில் கப்பல் போக்குவரத்தின் மீதான ஹூதி தாக்குதல்களை வெளிப்படையாகக் கண்டித்துள்ளன. கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக ஹூதி குழுவின் செயல்களை வெளிப்படையாகப் பெயரிடாமல் கண்டித்து வந்த இந்தியாவின் கொள்கையிலிருந்து இது ஒரு நுட்பமான விலகலாகும். ஏனெனில், ஹூதிகள் தங்கள் நடவடிக்கைகளை காசாவில் இஸ்ரேல் நடத்தும் போருடன் தொடர்புபடுத்தியுள்ளனர்.

— மிக முக்கியமாக, ஏமனின் ஒற்றுமைக்கு பிரகடனம் அளித்துள்ள ஆதரவு, தெற்கு ஏமனில் உள்ள பிரிவினைவாதக் குழுவான ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் ஆதரவு பெற்ற தெற்கு இடைக்கால கவுன்சிலுக்கு எதிராக ரியாத் டிசம்பர் மற்றும் ஜனவரியில் இராணுவ நடவடிக்கை எடுத்ததன் மூலம் செயல்படுத்திய சவூதி நிலைப்பாட்டிற்கு ஆதரவாக உள்ளது.

இறுதியாக, இந்த பிரகடனம் சிரியா அமைதியாக இருந்து வருகிறது. இஸ்லாமிய அரசுக்கு எதிரான டமாஸ்கஸின் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு முயற்சிகளைப் பாராட்டுகிறது. முன்பு அல்-கொய்தாவுடன் தொடர்புடைய அகமது அல்-ஷாரா தலைமையிலான, அசாத்திற்குப் பிந்தைய சிரியாவுடனான இந்தியாவின் ஈடுபாடு, "அதிகாரத்துவ-அமைச்சரவை" (bureaucratic-ministerial) சார்ந்ததாகவே இருந்துள்ளது.

டெல்லி பிரகடனம் டொனால்ட் டிரம்ப் தலைமையிலான அமைதி வாரியம் (Board of Peace (BoP)) பற்றி எதுவும் குறிப்பிடவில்லை. முக்கிய வளைகுடா நாடுகள் இப்போது அமைதி வாரியம் உறுப்பினர்களாக இருந்தாலும், ஜனவரியில் வழங்கப்பட்ட அழைப்பை இந்தியா இன்னும் ஏற்கவில்லை.

 மிக முக்கியமாக, டெல்லி பிரகடனம் 2002-ஆம் ஆண்டின் அரபு அமைதி முயற்சிக்கு ஆதரவளிக்கிறது. இது நிலத்திற்குப் பதிலாக அமைதி என்ற ஒரு ஏற்பாடாகும். இதில் அரபு நாடுகள் இஸ்ரேலை அங்கீகரிக்கும், அதற்கு ஈடாக இஸ்ரேல் 1967-க்கு முந்தைய எல்லைகளின் அடிப்படையில் ஒரு பாலஸ்தீனிய அரசை அங்கீகரிக்கும்.

— இந்த பிரகடனம் 2025 ஷர்ம் எல்-ஷேக் (Sharm el-Sheikh summit’s) உச்சிமாநாட்டின் முடிவுகளையும் ஆதரித்தாலும், அமெரிக்காவின் பங்கு பற்றிய ஒரே ஒரு குறிப்பும் இடம்பெற்றுள்ளது. அரபு அமைதி முன்முயற்சி பற்றிய குறிப்பு இந்தியாவிற்கும் அரபு லீக்கிற்கும் உள்ள உண்மையான விருப்பங்களை உணர்த்துகிறது.

 இறுதியாக, புதிய பிராந்திய நிலைத்தன்மைக்கு உள்ள முக்கிய அச்சுறுத்தலான, ஈரானுக்கு அருகில் அமெரிக்காவின் இராணுவக் குவிப்பு மற்றும் ஒரு பெரிய போருக்கான ஆபத்து ஆகியவை குறித்து அந்தப் பிரகடனத்தில் குறிப்பிடப்படவில்லை. இது தனிப்பட்ட நாடுகளின் அணுகுமுறைகளை மதிக்கும் நோக்கில் செய்யப்பட்டிருக்கலாம்.

மிக முக்கியமாக, 2024-ல் சபாஹார் துறைமுகத்தை (Chabahar Port) இயக்குவதற்காக இந்தியா 10 ஆண்டுகால ஒப்பந்தம் செய்திருந்தபோதிலும், இந்தியாவின் 2026-27 வரவுசெலவுத் திட்டத்தில் அத்துறைமுகத்திற்கு எந்த நிதியும் ஒதுக்கப்படவில்லை. இந்தியா அமெரிக்க விதித்து வரும் தடைகள் காரணமாக எச்சரிக்கையுடன் செயல்பட்டு வருவதை குறிப்பிடுகிறது.

— இறுதியில், டெல்லி பிரகடனம், 2002-ல் இந்தியாவுக்கும் அரபு லீக்கிற்கும் இடையேயான மிக உயர்ந்த நிறுவன உரையாடல் பொறிமுறையாக இந்த சந்திப்பின் தொடக்கத்தில் அடையாளம் காணப்பட்ட பொருளாதாரம், எரிசக்தி, கல்வி, ஊடகம் மற்றும் கலாச்சாரம் ஆகிய ஐந்து முக்கிய தூண்களின்மீது இந்தியா-அரபு லீக் ஒத்துழைப்பை வலுப்படுத்துகிறது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

இந்தியா மற்றும் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் இணைத் தலைமையில், 2026-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 31 அன்று 2வது இந்தியா-அரபு வெளியுறவு அமைச்சர்கள் கூட்டத்தை (India-Arab Foreign Ministers’ Meeting (IAFMM)) இந்தியா தலைமைத்தாங்கியது. 2016-ல் பஹ்ரைனில் நடைபெற்ற முதல் கூட்டத்திற்குப் பிறகு, 10 ஆண்டுகால இடைவெளிக்குப் பின்னர் இந்தக் கூட்டம் நடைபெற்றது.

முதல் கூட்டம் 2016-ஆம் ஆண்டு பஹ்ரைனில் நடைபெற்ற நிலையில், 10-ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இந்த வெளியுறவு அமைச்சர்கள் கூட்டம் நடைபெற்றது.

இந்தியா-அரபு வெளியுறவு அமைச்சர்கள் கூட்டம் என்பது இந்தப் கூட்டாண்மையை வழிநடத்தும் மிக உயர்ந்த நிறுவன வழிமுறையாகும். இது மார்ச் 2002-ல் இந்தியாவும் அரபு நாடுகளின் கூட்டமைப்பும் (League of Arab States (LAS)) பேச்சுவார்த்தை செயல்முறையை நிறுவனமயமாக்கும் ஒரு புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டபோது முறைப்படுத்தப்பட்டது.

முறையாக அரபு நாடுகளின் கூட்டமைப்பு என்று அழைக்கப்படும் அரபு லீக், ஆரம்பத்தில் எகிப்து, ஈராக், ஜோர்டான், லெபனான், சவுதி அரேபியா மற்றும் சிரியா ஆகிய ஆறு நாடுகளுடன் 1945-ல் தொடங்கப்பட்டது. தற்போது, ​​இதில் 22 உறுப்பு நாடுகள் உள்ளன. அவை பொருளாதாரம் மற்றும் இராணுவ விவகாரங்கள் உட்பட பிற விஷயங்களில் ஒத்துழைக்க உறுதியளித்துள்ளன.

நிகழ்கால சோமாலிலேண்ட் தன்னை முன்னாள் பிரிட்டிஷ் சோமாலிலேண்ட் அல்லது சோமாலிலேண்ட் காப்பரிசின் (Protectorate) சட்டப்பூர்வமான வாரிசாகக் கூறிக்கொள்கிறது.

 இது 1884 மற்றும் 1920-க்கு இடையில் பிரிட்டிஷ் பாதுகாப்புப் பிரதேசத்தின்கீழ் தன்னிச்சையான அரசுகளை கொண்டிருந்தது. பின்னர் பிரிட்டிஷ் முடியாட்சியின் அதிகார வரம்பிற்குள் வந்தது. இது 1920-ல் முறையாக ஒரு பிரிட்டிஷ் காலனியாக நிறுவப்பட்டது.

பிரிட்டிஷ் சோமாலியாவிலிரூந்து சுதந்திரம் பெற்று சோமாலியா மாநிலமாக மாறியது. இந்த மாநிலம் 1960-ஆம் ஆண்டு ஜூன் 26 மற்றும் ஜூலை 1 ஆகிய தேதிகளுக்கு இடையில் ஐந்து நாட்கள் நீடித்தது. பின்னர், அந்த மாநிலம், இத்தாலியால் நிர்வகிக்கப்பட்ட அதன் அண்டைநாடான முன்னாள் சோமாலியாவிலிருந்து அறக்கட்டளைப் பிரதேசத்துடன் தானாக முன்வந்து ஒன்றிணைந்து சோமாலி குடியரசை 1960 முதல் 1969 ஆண்டிற்குள் உருவாக்கியது.

ஒரு இராணுவப் புரட்சிக்குப் பிறகு நாடு சீர்குலைந்தது. மேலும், ஜெனரல் சியாட் பாரே தலைமையில் சோமாலி ஜனநாயகக் குடியரசு உருவாக்கப்பட்டது.

1988-ல், பார்ரே தனது கொள்கைகளுக்கு எதிரான சுதந்திர ஆதரவுக் குழுவான சோமாலி தேசிய இயக்கத்தின் (Somali National Movement (SNM)) கிளர்ச்சியை பல்வேறு கட்டுப்பாடுகளின் மூலம் ஒடுக்கினார். இதில் 50,000 முதல் 200,000 பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டனர் மற்றும் 300,000-க்கும் மேற்பட்டோர் எத்தியோப்பியாவுக்கு அகதிகளாக வெளியேறினர்.

சோமாலி தேசிய இயக்கம் பார்ரேயின் ஆட்சிக்கு எதிரான தனது போராட்டத்தில் வெற்றி பெற்று, 1991-ல் அவரை பதவியிலிருந்து நீக்கி, சுதந்திரம் பெற்றதாக அறிவித்தது. தற்போதைய சோமாலிலாந்து பகுதி சுதந்திர ஆதரவுக் குழுவான சோமாலி தேசிய இயக்கத்தின் கட்டுப்பாட்டின்கீழ் வந்ததுடன், 1991-ல் முறையாக உருவாக்கப்பட்டது.

Original article : What is the Arab Peace Initiative of 2002? -Khushboo Kumari, Roshni Yadav

Read More →

பெண் உழவர்கள், இந்தியாவின் தேய்ந்துவரும் வேளாண் தொழிலுக்கு எவ்வாறு துணை நிற்கிறார்கள்? -ரித்விகா பட்கிரி

 2026-27-ஆம் ஆண்டுக்கான வரவு செலவு அறிக்கை வேளாண்மை மற்றும் ஊரகத் துறைக்காகப் பல புதிய முன்னெடுப்புகள் அறிவிக்கப்பட்டிருந்தாலும், ஐக்கிய நாடுகள் சபையும் 2026-ஆம் ஆண்டை பெண் உழவர்களின் சர்வதேச (International Year of the Woman Farmer) ஆண்டாக அறிவித்துள்ளது. இருந்தபோதிலும், வேளாண்மையில் வயது முதிர்ந்தவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பு, தரவு வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் வளங்களுக்கான அணுகல் போன்ற காரணிகள் இந்தியாவில் உள்ள வேளாண்மைத் தொழிலாளர் படையில் பெண்களின் பங்கேற்பை எவ்வாறு பாதிக்கின்றன? முக்கிய நுண்ணறிவுகளுக்கு விளக்கப்படங்களைப் பார்க்கவும்.

2026-27-ஆம் ஆண்டுக்கான ஒன்றிய அரசின் வரவு செலவு அறிக்கை, பாரத்-விஸ்தார், ஷீ-மார்ட்ஸ் மற்றும் விவசாய வளங்களை அணுகுவதற்கான மெய்நிகர் ஒருங்கிணைந்த அமைப்பு (Virtually Integrated System to Access Agricultural Resources)) வரை, அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வேளாண்மையை ஊக்குவிப்பது போன்ற பல முன்னெடுப்புகளை அறிவித்துள்ளது. அதேநேரத்தில், ஐக்கிய நாடுகள் சபை 2026-ஆம் ஆண்டை பெண் உழவர்களின் சர்வதேச ஆண்டாக அறிவித்துள்ளது.

தேசிய வளர்ச்சிக்கு பெண்கள் அதிகாரமளித்தலின் முக்கியத்துவத்தை வரவு செலவு அறிக்கை வலியுறுத்தினாலும், பெண் உழவர்கள் மீதான அரசின் கவனம், வளர்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டில் பெண்களின் பங்கை அங்கீகரிப்பதற்கான ஒரு முக்கிய நடவடிக்கையாகக் கருதப்படுகிறது. சர்வதேச பெண் உழவர்களின் ஆண்டு, பெண் உழவர்கள் எதிர்கொள்ளும் யதார்த்தங்களை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவருவதையும், கொள்கை சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் முதலீடுகளை முன்னெடுப்பதையும், பெண்களுக்கு அதிகாரமளிப்பதையும், மீள்திறன் கொண்ட வேளாண் உணவு அமைப்புகளை உருவாக்குவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

வளர்ச்சி கதைகளின் ஒரு பகுதியாக பெண்கள்

1970-ஆம் ஆண்டுகள் வரை, பெரும்பாலான மக்கள் வேளாண் பணிகளை செய்து வந்த குடும்பங்களுக்கு ஆண்களே தலைமை தாங்குகிறார்கள் என்றும், ஆண்களே முக்கிய உழவர்களாகவும், பெண்களும் குழந்தைகளும் அவர்களுக்கு உதவியாளர்களாகவும் இருந்தாக நம்பி வந்தனர்.

இந்த பொதுவான கண்ணோட்டம், டேனிஷ் பொருளாதார நிபுணர் எஸ்டர் போசரூப்பின் 1970-ஆம் ஆண்டு 'Woman’s Role in Economic Development' என்ற புத்தகத்தால் சவால் செய்யப்பட்டது. அந்தப் புத்தகம், உழவுப் பணிகளில் ஆண்கள் எப்போதும் முக்கிய உழவர்களாக இருப்பதில்லை என்பதை அவர் சுட்டிக்காட்டினார். இந்த ஆவணம் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பெண்களுக்கான  (1976 முதல் 1985 வரை) பத்தாண்டுகள் என்றும் வளர்ச்சியில் பெண்கள் என்ற அணுகுமுறைக்கும் ஒரு அடித்தளமாக அமைந்தது. ஏனெனில், இது பெண்களை வளர்ச்சி முன்னெடுப்புகளில் ஒருங்கிணைப்பதை நோக்கிய உலகளாவிய கொள்கையில் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.

வளர்ச்சி குறித்த புதிய அணுகுமுறைகள், குடும்ப உழவு பணிகளில் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் வெவ்வேறு பணிகள்  இருப்பதாகவும், இந்தப் பணிகள் வெவ்வேறு கலாச்சாரங்கள் மற்றும் பிராந்தியங்களில் வேறுபடுகின்றன என்றும் சுட்டிக் காட்டின. மேலும், அவை இரண்டு  முக்கியமான கருத்துக்களையும் எடுத்துரைத்தன: அவை பெண்கள் தன்னிச்சையாக உழவர்களாக இருக்க முடியும் மற்றும் சில குடும்பங்களுக்குப் பெண்களே தலைமை தாங்கி முடியும்  என்பதாகும்.

மறைந்து வரும் வேளாண்மை

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் தரவுகளின்படி, உலகளவில் மொத்த வேளாண்த் தொழிலாளர் படையில் பெண்கள் 40 சதவீதமாக உள்ளனர். இந்தியாவில், வேளாண்மையில் பொருளாதார ரீதியாக சிறப்பாகச் செயல்படும் தொழிலாளர்களில் பெண்கள் 80 சதவீதமாக உள்ளனர். மேலும், வேளாண் தொழிலாளர் படையில் பெண்களின் பங்கு 2017-18-ஆம் ஆண்டில் 57 சதவீதத்திலிருந்து 2023-24-ஆம் ஆண்டில் 64.4 சதவீதமாக அதிகரித்துள்ளது. இதே காலகட்டத்தில், உழவுத் தொழில் ஆண்களின் பங்கேற்பு 40.2 சதவீதத்திலிருந்து 36.3 சதவீதமாகக் குறைந்துள்ளது. இந்தத் தரவு குறைந்தது இரண்டு முக்கியமான சிக்கல்களை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது: ஆண்கள் வேளாண்மையிலிருந்து விலகிச் செல்கின்றனர் என்றும் ஊரக இந்தியாவில் உள்ள பெண்கள் பெரும்பாலும் ஊதியம் பெறாத குடும்பத் தொழிலாளர்களாக உள்ளனர்.

பொருளாதார வல்லுநர்கள், ஊரக இந்தியாவில் "மறைந்து வரும் வேளாண்மை" எனப்படும் ஒரு நிகழ்வுடன் இந்த மாற்றத்தைப் பற்றி விவாதித்துள்ளனர். வேளாண்மை மறைந்து வரும் வேளையில், இளைஞர்கள் பெரும்பாலும் உழவுத் தொழிலிருந்து விலகிச் செல்கின்றனர் என்று அவர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். இந்தப் போக்கு, வளரும் உலகின் பிற பகுதிகளிலும் காணப்படுகிறது. தாய்லாந்து மற்றும் வியட்நாம் போன்ற நாடுகளில் இருந்து கிடைக்கும் சான்றுகள், இளம் மற்றும் படித்த ஆண்கள் உழவுத் தொழிலிருந்து விலகி ஊரக விவசாயம் அல்லாத வேலைகளுக்குச் செல்கிறார்கள் அல்லது நகர்ப்புறங்களுக்குக் குடிபெயர்கிறார்கள் என்பதைக் காட்டுகின்றன. பெண்களுக்கு உழவுத் தொழில் அல்லாத வேலை வாய்ப்புகள் போதுமான அளவில் இல்லை.

இது நம்மை இரண்டாவது பிரச்சினைக்குக் கொண்டு செல்கிறது: ஊரக இந்தியாவில் பெரும்பாலான பெண்கள் குடும்பத் தொழில்களில் ஊதியம் பெறாத உதவியாளர்களாகப் பணியாற்றுகிறார்கள். ஊரக குடும்ப நிறுவனங்களில் ஊதியம் பெறாத பெண் தொழிலாளர்களில் 87% பேர் வேளாண்மை மற்றும் அது தொடர்பான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டுள்ளனர் என்று தரவுகள் காட்டுகின்றன. கடந்த சில ஆண்டுகளில் பெண் தொழிலாளர் பங்கேற்பு அதிகரித்துள்ளது. இதற்கு முக்கியக் காரணம் சுயதொழிலில் ஏற்பட்டுள்ள வளர்ச்சியே ஆகும். இந்த சுயதொழில் வளர்ச்சி ஊரக இந்தியாவில் பெரும்பாலும் உழவுத்தொழிலை சார்ந்து உள்ளது.

காலமுறை தொழிலாளர் சக்தி கணக்கெடுப்பின்படி (Periodic Labour Force Survey (PLFS)), சொந்தமாகத் சுயதொழில் செய்பவர்கள், முதலாளிகள் மற்றும் ஊதியம் பெறாத உதவியாளர்கள் ஆகியோர் அடங்குவர். பெண்களைப் பொறுத்தவரை, சுயதொழிலில் ஏற்பட்டுள்ள இந்த உயர்வு, முக்கியமாக குடும்ப நிறுவனங்கள் அல்லது பண்ணைகளில் ஊதியம் பெறாத உதவியாளர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பதன் காரணமாக நிகழ்ந்துள்ளது. இந்த ஊதியம் பெறாத உதவியாளர்கள் தரவு சேகரிப்பிலும் கொள்கைகளிலும் கவனிக்கப்படாமல் போக அதிக வாய்ப்புள்ளது.

பெண்களின் கண்ணுக்குப் புலப்படாத நிலை மற்றும் வளங்களுக்கான அணுகல்

பாலினம் மற்றும் மேம்பாடு குறித்த அறிஞர்கள், ஊரக இந்தியாவில் பெண்களைத் தலைவராகக் கொண்ட குடும்பங்களின் வரலாற்று ரீதியான இருப்பு குறித்துப் பேசியுள்ளனர். இது பெரும்பாலும் முதலாளித்துவ வளர்ச்சி, உழைப்பாளர்மயமாதல் (proletarianisation) மற்றும் ஆண்களின் இடம்பெயர்வு ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையது. இந்தியாவில், பெண்களைத் தலைவராகக் கொண்ட குடும்பங்கள் இரண்டு முக்கிய காரணங்களால் உருவாகின்றன. முதலாவதாக, கணவர் இறப்பு, பிரிவினை, விவாகரத்து அல்லது உடல்நலக்  குறைபாடு போன்ற காரணங்களால் ஆண் தலைவர் இல்லாததால் சில குடும்பங்கள் பெண் தலைமையிலான குடும்பங்களாக மாறுகின்றன. இரண்டாவதாக, ஆண்கள் வேலைக்காக இடம்பெயர்ந்து, குடும்பத்தை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பை பெண்களிடம் விட்டுச் செல்லும்போது மற்ற குடும்பங்கள் பெண் தலைமையிலான குடும்பங்களாக மாறுகின்றன.

ஊரக இந்தியா முழுவதும், ஆண்கள் பொதுவாக உழவுத் தொழிலிற்கு வெளியே வாய்ப்புகளைத் தேடி சுழற்சிமுறை (circular) அல்லது பருவகால இடம்பெயர்வில் (seasonal migration) ஈடுபட்டுள்ளனர். இடம்பெயர்வு பின்வரும் காரணிகளாலும் ஏற்படுகிறது. அவை, 

1. வேளாண் உற்பத்தி மற்றும் உற்பத்தித்திறனில் ஏற்பட்ட மந்தநிலை.

2. உள்ளீட்டு செலவுகள் அதிகரிப்பு.

3. பயிர்களுக்கு காலநிலை தொடர்பான அதிக அபாயங்கள்.

4. போதிய வேலை வாய்ப்பு சூழல் இல்லாதது.

5. ஊரக இந்தியாவில் படித்த இளைஞர்களின் வளர்ந்துவரும் ஆர்வம் போன்றவையாகும்.

உலகளாவிய தெற்குப் பகுதி முழுவதும் இத்தகைய போக்குகள் காணப்படுகின்றன. வேளாண் நிலங்கள் சிறிய பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்படுவதால், உழவுத்தொழிலை மட்டும் நம்பி ஒரு குடும்பத்தை நடத்துவது சாத்தியமற்றதாகிறது. இதுபோன்ற சூழ்நிலைகளில், பெண்கள் பெரும்பாலும் நிலத்தைத் தாங்களாகவே நிர்வகித்து, உழவுத்தொழில் செய்யும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள். வயதான விவசாயிகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பதும், விவசாயத்தில் பெண்களின் பங்கு வளர்ந்து வருவதும் ஒரே நேரத்தில் நிகழ்வதற்கு இதுவே முக்கிய காரணம் ஆகும்.

பெண் விவசாயிகள் புதிய உழவு முறைகளைப் பயன்படுத்தவும், பயிர் பல்வகைப்படுத்தலின் புதிய வடிவங்களில் பணி செய்யவும் அதிக வாய்ப்புள்ளது என்று ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளன. ஊரக இந்தியாவில் உள்ள பெண்கள் கால்நடை வளர்ப்பின் முதுகெலும்பாகவும் உள்ளனர். பால் மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பில் 70 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான வேலைகளை அவர்களே செய்கின்றனர். உழவுத்தொழில் அவர்களின் பங்கைப் போலவே, கால்நடை வளர்ப்பிலும் பெண்களின் பங்கு கண்ணுக்குத் தெரியாமலும், கணக்கில் கொள்ளப்படாமலும் உள்ளது. வேளாண்மை மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பில் பெண்களின் பங்கு கண்ணுக்குத் தெரியாமலும், குறைவாக மதிப்பிடப்படுவதும், சொத்துக்கள் மற்றும் வளங்கள் மீதான அவர்களின் உரிமை மற்றும் அணுகலில் குறிப்பிடத்தக்க அளவு தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

உதாரணமாக, ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் தரவுகளின்படி, ஊரக இந்தியாவில் பெண்கள் அனைத்து வேளாண் நிலங்களிலும் 15 சதவீதம் மட்டுமே சொந்தமாக வைத்துள்ளனர். தரவு சேகரிப்பில் பெண்களின் தலையீடுகள், நில உரிமை போன்ற பகுதிகளில் பாலின வாரியான தரவுகளைச் சேகரிப்பதை ஊக்குவித்திருந்தாலும், இன்னும் பல சவால்கள் உள்ளன. பல சமயங்களில், நில உரிமை குறித்த தரவுகள் கூட்டு உரிமைக்கும் தனி உரிமைக்கும் இடையே உள்ள வேறுபாட்டைக் கண்டறிவதில் தவறிவிடுகின்றன. பெரும்பாலான பெண்களுக்கு நிலமும் பிற சொத்துக்களும் குடும்பத்தில் உள்ள ஆண் உறுப்பினர்களுடன், குறிப்பாக கணவர்களுடன் இணைந்து சொந்தமாக வைத்துள்ளன. இது, நிலத்தின் மீது பெண்களுக்கு உண்மையில் உள்ள கட்டுப்பாடு மற்றும் முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் எவ்வளவு குறைவு என்பதை மறைத்துவிடுகிறது.

வேளாண்மையில் பெண்களின் பங்களிப்பை உறுதி செய்வதை நோக்கி

காலநிலை மாற்றத்தால் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் பாதிப்புகளைப் புரிந்துகொள்ளாமல், பெண் உழவர்கள் குறித்த எந்தவொரு விவாதமும் முழுமையடையாது. காலநிலை மாற்றம் பெண்களைச் சமமற்ற முறையில் பாதிக்கிறது என்று அறிக்கைகள் குறிப்பிடுகின்றன. வெப்ப அலையால் பெண் தலைமை வகிக்கும் குடும்பங்கள் ஆண்டுக்கு 37 பில்லியன் டாலர்களையும், வெள்ளத்தால் 16 பில்லியன் டாலர்களையும் இழக்கின்றன.

இந்த விவகாரத்தில், தொழில்நுட்பத் தலையீடுகள் பெண் உழவர்களுக்குப் பயனளிக்கும். நெல் சாகுபடி இதற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு ஆகும். நெல் சாகுபடி செய்யும் பெண்கள் பெரும்பாலும் தோல் பிரச்சனைகள், நீரிழப்பு, ஒவ்வாமைகள், நீரினால் பரவும் நோய்கள் போன்ற உடல்நல அபாயங்களையும், பல உடல்ரீதியான சவாலான வேலைகளையும் எதிர்கொள்கின்றனர் என்று ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இருப்பினும், நாற்றங்கால்களில் வளர்க்கப்பட்ட நாற்றுகளை நடவு செய்வதற்குப் பதிலாக, விதைகளை நேரடியாக வயலில் விதைக்கும் நேரடி நெல் விதைப்பு (direct-seeded rice (DSR)) போன்ற தொழில்நுட்பங்களைத் ஏற்றுக்கொள்வது பெண்களின் உழைப்புச் சுமையைக் குறைக்க உதவுகிறது. நேரடி நெல் விதைப்பு முறை நீர் மற்றும் பசுமை இல்ல வாயுக்களின் பயன்பாட்டையும் குறைக்கிறது. நெல் சாகுபடி பசுமை இல்ல வாயு (greenhouse gas) வெளியேற்றத்தில் 48 சதவீதத்தைக் கொண்டுள்ளது.

பெண்களின் உழைப்பின்மீது இயந்திரமயமாக்கல் மற்றும் தொழில்நுட்பத்தின் தாக்கம் பரவலாக விவாதிக்கப்பட்டாலும், சரியான முறையில் வடிவமைக்கப்பட்டு செயல்படுத்தப்படும்போது, ​​தொழில்நுட்பம் பெண் உழவர்களுக்குப் பல கட்டமைப்புத் தடைகளைத் எதிர்கொள்ள உதவ முடியும் என்று ஆதாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. ஆண்களுக்கு இணையாக பெண்களுக்கும் உற்பத்தி வளங்களுக்கான அணுகல் கிடைத்தால், வேளாண் விளைச்சல் 20 முதல் 30 சதவீதம் வரை அதிகரிக்கக்கூடும் என்றும், அதன் மூலம் உலகளவில் கூடுதலாக 100 முதல் 150 மில்லியன் மக்களுக்கு உணவளிக்க முடியும் என்றும் ஐக்கிய நாடுகள் சபை மதிப்பிடுகிறது.

எனவே, பெண்களைப் பற்றிய சிறந்த தரவுகளைச் சேகரிப்பதைத் தவிர, பராமரிப்பு சேவைகள், பாதுகாப்பான நில உரிமை, கடனுக்கான அணுகல் மற்றும் பெண்களுக்காக வடிவமைக்கப்பட்ட தொழில்நுட்பங்கள் போன்ற விவகாரங்களில் முதலீடு செய்வது முக்கியம். இவை வேளாண்மையில் பெண்களுக்கு அதிகக் கட்டுப்பாடு மற்றும் முடிவெடுக்கும் அதிகாரத்தைப் பெற உதவும்.

Original article : How women farmers anchor India’s greying agriculture?. -Ritwika Patgiri

Read More →