இந்தியாவின் கலாச்சார வரலாற்றில் சோமநாதர் கோவிலின் முக்கியத்துவம் என்ன? -ரோஷ்ணி யாதவ்

 "சோமநாத்" என்ற வார்த்தையைக் கேட்கும்போதே, நம் மனதிலும் இதயத்திலும் ஒருவிதப் பெருமை உணர்வு ஏற்படுகிறது. இது இந்தியாவின் ஆன்மாவின் அழிவில்லாத பிரகடனமாகும். இந்த கம்பீரமான திருக்கோவில், இந்தியாவின் மேற்கு கடற்கரையில், குஜராத் மாநிலத்தில் உள்ள பிரபாஸ் படான்  (Prabhas Patan) என்ற இடத்தில் அமைந்துள்ளது. துவாதச ஜோதிர்லிங்க ஸ்தோத்திரம் (Dwadasha Jyotirling Stotram) இந்தியா முழுவதும் உள்ள 12 ஜோதிர்லிங்கங்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறது. "சௌராஷ்ட்ரே சோமநாதம் சா" (Saurashtre Somanatham Cha) என்ற வரியுடன் இந்த ஸ்தோத்திரம் தொடங்குகிறது. இதுவே, சோமநாதர் முதன்மையான ஜோதிர்லிங்கமாக இருப்பதன் நாகரீக மற்றும் ஆன்மீக முக்கியத்துவத்தைக் குறிக்கிறது.

முக்கிய அம்சங்கள்:

— 2026-ஆம் ஆண்டு சோம்நாத் கோவிலுக்கு முக்கியமான ஆண்டு. இக்கோவில் மீது முதல் தாக்குதல் நடந்து 1,000 ஆண்டுகள் நிறைவடைகின்றன. கி.பி. 1026-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதத்தில்தான், கஜினி முகமது வன்முறையான படையெடுப்பு நடத்தி, இந்த மாபெரும் கோவிலை அழிக்க முயன்றதாகக் கூறப்படுகிறது.

— ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடந்த பிறகும், சோம்நாத் கோவிலின் பழையப் பெருமையை மீட்டெடுக்க மேற்கொள்ளப்பட்ட பல்வேறு முயற்சிகளின் காரணமாக, இன்றும் அக்கோவில் எப்போதும்போல பிரமாண்டமாக நிற்கிறது. அத்தகைய மைல்கல்களில் ஒன்று 2026-ஆம் ஆண்டில் 75 ஆண்டுகளை நிறைவு செய்கிறது. 1951-ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 11-ஆம் தேதி நடந்த ஒரு விழாவின்போது, அப்போதைய இந்திய குடியரசுத் தலைவர் டாக்டர் ராஜேந்திர பிரசாத் முன்னிலையில், சீரமைக்கப்பட்ட இக்கோவில் பக்தர்களுக்காகத் திறக்கப்பட்டது.

— ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அதாவது 1026-ஆம் ஆண்டு நடந்த சோமநாதபுரத்தின் முதல் படையெடுப்பு, அந்த நகரத்து மக்கள்மீது ஏவப்பட்ட கொடுமைகள், மற்றும் அக்கோயிலுக்கு இழைக்கப்பட்ட பேரழிவு ஆகியவை பல்வேறு வரலாற்றுப் பதிவுகளில் மிக விரிவாக ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

— இந்தியாவையும் அதன் மக்களின் மன உறுதியையும் அந்த நிகழ்வு எவ்வளவு பாதித்திருக்கும் என்பதை கற்பனை செய்து பாருங்கள். மிக முக்கியமாக, சோமநாதர் கோவில் ஆன்மீகரீதியில் மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. அது கடற்கரையோரம் அமைந்திருந்ததால், செல்வம் மிக்க அந்தச் சமூகத்துக்கு பெரும் பொருளாதார வலிமை அளித்தது. அதன் வணிகர்களும் மாலுமிகளும் கோவிலின் பெருமையைத் தொலைதூர நாடுகளுக்கும் எடுத்துச் சென்றனர்.

— 1890களில், சுவாமி விவேகானந்தர் சோமநாதரைப் பார்வையிட்டார், அந்த அனுபவம் அவரை நெகிழச் செய்தது. 1897-ஆம் ஆண்டு சென்னையில் ஒரு சொற்பொழிவின் போது அவர் தனது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தினார்.

— இந்திய நாட்டின் விடுதலைக்குப் பிறகு சோமநாதர் கோயிலை மீண்டும் கட்டும் புனிதப் பொறுப்பு சர்தார் வல்லபபாய் படேலுக்கு கிடைத்தது. 1947-ஆம் ஆண்டு தீபாவளி சமயத்தில் அவர் அங்கு சென்றபோது, அந்த இடம் அவரைக் கவர்ந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. எனவே, கோயில் அந்த இடத்திலேயே மீண்டும் கட்டப்படும் என்று அறிவித்தார். இறுதியில், 1951-ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 11-ஆம் தேதி, பிரமாண்டமான சோமநாதர் கோயில் பக்தர்களுக்காகத் திறக்கப்பட்டது. அப்போது குடியரசுத் தலைவர் டாக்டர் ராஜேந்திர பிரசாத் அந்த விழாவில் கலந்துகொண்டது குறிப்பிடத்தக்கது. 

— பண்டைய காலம் முதலே, சோமநாதம் பல்வேறு தரப்பு மக்களையும் ஒன்றிணைத்துள்ளது. பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு, ‘கலிகால் சர்வக்ஞ’ என்ற பட்டம் பெற்ற ஹேமச்சந்திராச்சாரியார் எனும் மதிப்புமிக்க சமணத் துறவி சோமநாதத்திற்கு வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

— இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் உள்ள கோயில்கள், குறைந்தது கி.பி. ஐந்தாம் நூற்றாண்டு முதல் தெளிவான மற்றும் ஒரே மாதிரியான வடிவில் தொடர்ந்து இருந்து வந்துள்ளன. ஆனால், இந்தக் கோயில் மரபு அதற்கும் மிக முந்தைய காலத்துக்கு கட்டிட அமைப்பாகக் கருதப்படுகிறது. அப்போது கோயில்கள் தற்காலிகமாகவோ அல்லது எளிதில் அழியக்கூடிய பொருட்களாலோ கட்டப்பட்டிருந்தன. கோயில்களுடன் தொடர்புடைய சில கலைப்பொருட்கள் இதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. உதாரணமாக, கி.மு. 120-ஆம் ஆண்டு தேதியிடப்பட்ட பெஸ்நகரின் கருடத்தூண் மற்றும் கி.மு. 80-ஆம் ஆண்டில் குடிமல்லத்தின் சிவலிங்கம் ஆகியவை இந்த மரபின் தொன்மையை வெளிப்படுத்துவதாக அமைகின்றன.

— இந்தியக் கோயில் கட்டிடக்கலை, பொதுவாக இரண்டு பெரிய மரபுகளால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது. அவை நாகரா (Nāgara) அல்லது வட இந்தியக் கட்டுமான மரபு, மற்றும் திராவிட (Draviḍa) அல்லது தென் இந்தியக் கட்டுமான மரபு ஆகும். இவை புவியியல் ரீதியாக இரண்டு மரபுகளாக வரையறுக்கப்பட்டிருந்தாலும், இந்த இரண்டு பகுதிகளுக்கு மட்டுமே அவை உரித்தானவை அல்ல என்றும் தெரிவிக்கின்றனர்.

— இவ்விரண்டு மரபுகளுடன் சேர்த்து, இந்தியக் கலை நூல்களில் "வேசரம்" அல்லது கலப்பினம் (Hybrid) என்று அழைக்கப்படும் மூன்றாம் வகையான கட்டிட மரபும் அடங்குவதாகக் கருதுகின்றனர். இந்தச் சொல்லின் வேர்ச்சொல்  காரணமாக, கடந்தகால அறிஞர்கள் இந்த வகையை வடக்கு மற்றும் தெற்கு கலை மரபுகளின் கலவை என்று புரிந்துகொண்டு, இது புவியியல் ரீதியாகப் பொருத்தமான தக்காணப் பகுதியுடன் (Deccan region) தொடர்புடையதாகக் கருதினர்.

Original Article :  What is the significance of Somnath Temple in India’s cultural history? -Roshni Yadav

Read More →

இனிவரும் காலங்களில், பல விஷயங்கள் மாநிலங்களின் செலவு செய்வதற்கான வாய்ப்புகளை பொறுத்தே இருக்கும் -அதிதி நாயர்

 2021-2025 நிதியாண்டில், 28 மாநிலங்களின் ஒருங்கிணைந்த மூலதனச் செலவுகள், கடன்கள் மற்றும் முன்பணங்கள் 18.5 சதவீத கூட்டு வருடாந்திர வளர்ச்சி விகிதத்தை (CAGR) பதிவு செய்து, இந்தக் காலகட்டத்தில் இந்தத் தொகை இரட்டிப்பாகி ரூ. 8.4 டிரில்லியனாக உயர்ந்ததுள்ளது.

சமீப மாதங்களில், இரண்டு கேள்விகள் மீண்டும் மீண்டும் எழுப்பப்பட்டுள்ளன. முதலாவதாக, சமீபத்திய ஆண்டுகளில் சில மாநிலங்கள் தங்கள் மொத்த மாநில உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (Gross State Domestic Product (GSDP)) 3 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான நிதிப் பற்றாக்குறையை எவ்வாறு பதிவு செய்தன? இரண்டாவதாக, நலத்திட்டங்கள் மாநில தலைமையிலான மூலதனச் செலவினங்களுக்கான வாய்ப்பை எவ்வாறு குறைத்துள்ளன?

முதல் கேள்விக்கான பதில் மிகவும் நேரடியானது. நிதியாண்டு 2021-2025 காலகட்டத்தில், மாநிலங்கள் தங்கள் அடிப்படை கடன் வரம்புகளை விட அதிகமாகக் கடன் வாங்க அனுமதிக்கப்பட்டன. இதனால், அவை அதிக நிதிப் பற்றாக்குறையை ஏற்படுத்தின. மாநிலங்களுக்கான அடிப்படை கடன் வரம்பு, மொத்த மாநில உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 3-4 சதவீதமாக நிர்ணயிக்கப்பட்டது. மேலும், மத்திய அரசும் 15வது நிதி ஆணையமும், மொத்த மாநில உள்நாட்டு உற்பத்தியில் சுமார் 0.5-1.1 சதவீதம் கூடுதல் கடன் வாங்க அனுமதித்தன. இந்த கூடுதல் கடனில் மத்திய அரசு மாநிலங்களுக்கு வழங்கிய கடன்கள் (GST இழப்பீட்டுக் கடன்கள் மற்றும் 50 ஆண்டு வட்டி இல்லாத மூலதனக் கடன்கள்) மற்றும் சீர்திருத்தங்களுடன் இணைக்கப்பட்ட கூடுதல் கடன்கள் ஆகியவை அடங்கும்.

2021-2022 நிதியாண்டில், மத்திய அரசு மாநிலங்களுக்கு ரூ.2.6 டிரில்லியன் ஜிஎஸ்டி இழப்பீட்டுக் கடன்களை வழங்கியது. மேலும், 2021-2025 நிதியாண்டுகளில் 50 ஆண்டு கால வட்டி இல்லாத மூலதனச் செலவுக் கடன்களின் கீழ் ரூ. 3.7 டிரில்லியனை வழங்கியது. சில ஆண்டுகளில் ஒரு சில மாநிலங்களைத் தவிர மற்ற அனைத்து மாநிலங்களும் இத்தகைய கடன்களைப் பெற்றன. இந்தக் கடன்கள் மாநிலங்களின் சாதாரண கடன் வரம்பை விட அதிகமாக உள்ளன. சமீபத்திய ஆண்டுகளில் மாநிலங்களின் மூலதனச் செலவினங்களில் ஏற்பட்ட அதிகரிப்பு, மூலதனக் கடன்கள் நிதியாண்டில் ரூ.0.1 டிரில்லியனில் இருந்து நிதியாண்டு 2025-ல் ரூ.1.5 டிரில்லியனாக அதிகரித்ததன் மூலம் பயனடைந்தது.

இதனுடன், பல மாநிலங்கள் 2021 நிதியாண்டில் மத்திய அரசு பரிந்துரைத்த ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட சீர்திருத்தங்களை நிறைவேற்றி, மொத்தம் ரூ.1.1 டிரில்லியன் கூடுதல் கடன்களைப் பெற்றன. 15-வது நிதிக் குழு, மின்சாரத் துறை சீர்திருத்தங்களுக்காக மொத்த மாநில உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GSDP) 0.5% கூடுதல் கடன்பெறும் நெகிழ்வுத்தன்மையை பரிந்துரைத்திருந்தது. ஆந்திரப் பிரதேசம், இமாச்சலப் பிரதேசம், கேரளா, ஒடிசா, ராஜஸ்தான், தமிழ்நாடு, உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் மேற்கு வங்காளம் உள்ளிட்ட சில மாநிலங்கள் மின்சாரத் துறை தொடர்பான சீர்திருத்தங்களை முடித்து, நிதியாண்டு 2022 முதல் நிதியாண்டு 2025 வரை மொத்தம் ரூ.1.3 டிரில்லியன் நிதியைப் பெற்றன.

குறிப்பிடும்படியாக, தொற்றுநோய் காரணமாக பலவீனமான பொருளாதார சூழ்நிலைகளின் போது வளர்ச்சியை ஆதரிப்பதற்காக, இந்திய அரசு நிதியாண்டு 2021 முதல் நிதியாண்டு 2022 வரை பயன்படுத்தப்படாத எந்தவொரு கடனையும் தொடர்ந்து எடுத்துக்கொள்ள மாநிலங்களை அனுமதித்தது. 15வது நிதிக் குழு, முந்தைய ஆண்டுகளிலிருந்து பயன்படுத்தப்படாத எந்தவொரு கடனையும் 15-வது நிதியாண்டின் விருது காலத்தின் (நிதியாண்டு 2022-நிதியாண்டு 2026) அடுத்த ஆண்டுகளுக்கு முன்னோக்கி எடுத்துச் செல்வதற்கான நெகிழ்வுத்தன்மையையும் மாநிலங்களுக்கு வழங்கியது. இந்த முன்னோக்கி எடுத்துச் செல்லும் ஏற்பாடு, சமீபத்திய ஆண்டுகளில் மாநிலங்கள் எதிர்கொண்ட நிதிப் பற்றாக்குறைத் தடையைத் தளர்த்தியது.

இரண்டாவது கேள்வியாக, நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சியில் மாநில அரசுகளின் செலவுகள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. அவற்றின் வருவாய் நிலை மட்டுமல்ல, மத்திய அரசு நிர்ணயித்த கடன் வரம்பும் அவற்றின் செலவினத் திறனைப் பாதிக்கிறது.

சமீபத்திய ஆண்டுகளில், பல மாநிலங்கள் தங்கள் சமூக நலச் செலவினங்களை அதிகரித்துள்ளன. இதில் சமூகப் பாதுகாப்பு ஓய்வூதியங்கள், குறைந்த வருமானம் கொண்ட குடும்பங்களுக்கான பரிமாற்றங்கள், பெண்களுக்கு பணப் பரிமாற்றங்கள் போன்றவை அடங்கும். 11 மாநிலங்களில் பெண்களுக்கு மொத்தமாக மேற்கொள்ளப்பட்ட பணப் பரிமாற்றங்கள் 2026 நிதியாண்டில் சுமார் ரூ.1.5 டிரில்லியன் அல்லது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 0.8 சதவீதமாக அதிகரித்தன. இது 2023 நிதியாண்டில் ரூ.120 பில்லியன் அல்லது 0.1 சதவீதமாக இருந்தது.

இருந்தபோதிலும், அவற்றின் வருவாய் பற்றாக்குறை சற்றே அதிகரித்தது. வருவாய் செலவினங்களை உன்னிப்பாகக் கவனிக்கும்போது இது எப்படி நடந்தது என்பது தெரிகிறது. இந்த ரொக்கப் பணப் பரிமாற்றங்களைச் சமாளிக்க, சில மாநிலங்கள் மற்ற திட்டங்களின் கீழ் செலவினங்களைக் குறைத்து வருகின்றன அல்லது மொத்த செலவினங்களை வரம்பிற்குள் வைத்திருக்க பழைய திட்டங்களில் செலவினங்களைக் குறைத்து வருகின்றன என்பது வெளிப்படுகிறது. இருப்பினும், போதுமான நிதி வசதி உள்ள மாநிலங்கள் மற்ற துறைகளில் செலவினங்களைக் குறைக்காமல் இருக்கத் தேர்வு செய்யலாம்.

2021-2025 நிதியாண்டில் பல மாநிலங்கள் தங்கள் மூலதனச் செலவினங்களை அதிகரித்திருப்பது ஊக்கமளிக்கிறது. இந்தக் காலகட்டத்தில் 28 மாநிலங்களின் ஒருங்கிணைந்த மூலதனச் செலவுகள் மற்றும் கடன்கள் மற்றும் முன்பணங்கள் 18.5 சதவீத கூட்டு வருடாந்திர வளர்ச்சி விகிதத்தைப் பதிவு செய்து, இரட்டிப்பாகி ரூ.8.4 டிரில்லியனாக உயர்ந்துள்ளது.

16-வது நிதி ஆணையத்தின் பரிந்துரைகளுக்காக நாம் இப்போது ஆவலுடன் காத்திருக்கிறோம். இந்த பரிந்துரைகள், பரிந்துரைக் காலத்தின் போது வளங்கள் எவ்வாறு பகிரப்படும் என்பதைத் தீர்மானிக்கும். அவை, மாநிலங்களின் அடிப்படை கடன் வரம்புகள், கூடுதல் கடன் வரம்புகள் மற்றும்/அல்லது முன்னோக்கி எடுத்துச் செல்லும் ஏற்பாடுகளின் தொடர்ச்சி தொடர்பான பரிந்துரைகள், வரும் ஆண்டுகளில் மாநிலங்களுக்குக் கிடைக்கும் செலவினங்களுக்கான வாய்ப்பிற்கு முக்கியமாக இருக்கும்.

கட்டுரையாளர் ஐசிஆர்ஏ-வின் தலைமைப் பொருளாதார நிபுணர் மற்றும் ஆராய்ச்சி மற்றும் வெளித்தொடர்புத் தலைவர் ஆவார்.

Original Article : Going forward, much depends on states’ room for spending. -Aditi Nayar

Read More →

VB-G Ram G செயல்படுத்த, MGNREGA-வை நேர்மையாக மதிப்பீடு செய்யுங்கள். -சோனால்டே தேசாய்

மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டம் (MGNREGA) நிறைவேற்றப்பட்டது அனைவரையும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியின் உணர்வைக் கொண்டாடியது. இருப்பினும், MGNREGA-வின் பின்னால் உள்ள உத்வேகத்தை செயல்பாட்டு இயந்திரங்களாக மாற்றிய அமைப்புக்கு இப்போது திருத்தங்களும், மற்றும் தடையை நீக்குதல் தேவைப்படுகிறது. MGNREGA எதிர்கொள்ளும் சாதனைகள் மற்றும் சவால்கள் இரண்டையும் நாம் அங்கீகரிக்காவிட்டால், அதை சரிசெய்வது கடினமாக இருக்கும். மேலும், இந்தப் பிரச்சனைகள் தொடர்ந்து அதை பாதிக்கும்.

மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டம் (MGNREGA) நிறைவேற்றப்படுவதற்கு வழிவகுத்த உந்துதல், உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியின் உணர்வைக் கொண்டாடியது. இருப்பினும், MGNREGA-வின் பின்னால் உள்ள உத்வேகத்தை செயல்படும் இயந்திரங்களாக மாற்றிய அமைப்புக்கு திருத்தங்கள் மற்றும் தடையை நீக்குதல் தேவைப்படுகிறது. MGNREGA எதிர்கொள்ளும் சாதனைகள் மற்றும் சவால்கள் இரண்டையும் நாம் அங்கீகரிக்காவிட்டால், அதை சரிசெய்வது கடினமாக இருக்கும். மேலும் சிக்கல்கள் தற்போதைய திட்டம் மற்றும் அதற்கு மாற்றாக வரவிருக்கும் விபி-ஜி ராம் ஜி (VB-G RAM G) ஆகிய இரண்டையும் பாதிக்கும். மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டம் எங்கே வெற்றி பெற்றுள்ளது? அதன் முக்கிய வெற்றி, சுய-இலக்கு நிர்ணயம் மூலம் அனைவருக்கும் அணுகலை வழங்குவதாகும், இது உள்ளூர் மட்டத்திலான தடைகளைக் குறைக்கிறது. குடும்பத்தின் செல்வ நிலையைப் பொருட்படுத்தாமல் உடல் உழைப்பு வேலைகள் கிடைக்கின்றன, இது உள்ளூர் செல்வந்தர்கள் அணுகலைத் தடுப்பதைத் தடுக்கிறது. காலப்போக்கில், இது குடும்பங்களுக்கு ஒரு பாதுகாப்பு வலையையும், வேறு இடங்களில் வேலை தேட சிரமப்படும் பெண்கள் மற்றும் முதியவர்களுக்கு வேலைகளையும் வழங்கியுள்ளது. இது கிராமப்புற ஊதியங்களை அதிகரிக்க உதவியுள்ளது என்றும் ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன.

இருப்பினும்கூட, பல ஆண்டுகளாக மாநிலங்களுக்கு இடையே அதிகரித்துவரும் ஏற்றத்தாழ்வுகளால் சில குறைபாடுகள் தோன்றியுள்ளன. இது மாநிலங்களுக்கு இடையே வளர்ந்துவரும் சமத்துவமின்மையில் பிரதிபலித்தது. 2011-12-ஆம் ஆண்டில், கேரளா ஒரு கிராமப்புற குடியிருப்பாளருக்கு சுமார் 3.6 நாட்கள் வேலை வழங்கியது. ஆனால் 2023-24 காலகட்டத்தில், நாட்களின் எண்ணிக்கை 11.3-ஆக வளர்ந்தது. இதற்கு நேர்மாறாக, உத்திர பிரதேசம் 2011-12-ஆம் ஆண்டில் 1.7 நாட்கள் வேலையுடனும், 2023-24-ல் 1.9 நாட்கள் வேலையுடனும் தேக்கமடைந்தது. இருப்பினும், உத்திரப் பிரதேசத்தின் கிராமப்புற மக்கள்தொகை மிகவும் ஏழ்மையானவர்கள். 2023-24-ஆம் ஆண்டில் கேரளாவின் மாத தனிநபர் செலவு ரூ.6,611 உடன் ஒப்பிடும்போது ரூ.3,481 ஆகும். உலகளாவிய திட்டங்கள் ஏழைகளுக்குக் குறைவாக அல்ல, அதிகமாகவே உதவ வேண்டும். அப்படியானால், எங்கே தவறு நடந்தது?

இந்தப் பிரச்சனையின் ஒரு பகுதி என்னவென்றால், இந்தத் திட்டம் தொடங்கியதிலிருந்து ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி மற்றும் தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி ஆகிய இரண்டுமே இந்தத் திட்டத்திற்குப் போதுமான நிதியை வழங்கவில்லை. ஒவ்வொரு கிராமப்புறக் குடும்பமும் ஒரு நாளைக்கு ரூ. 234 என்ற குறைந்தபட்ச ஊதியத்தில் 50 நாட்கள் வேலை செய்தால், இந்தத் திட்டத்திற்கு ஊதியத்திற்காக மட்டும் ரூ. 2,10,000 கோடிக்கும் மேல் தேவைப்படும். பெருந்தொற்று காலத்தைத் தவிர, மத்திய அரசு ஒருபோதும் ரூ.86,000 கோடிக்கு மேல் ஒதுக்கவில்லை. இந்த பெரிய நிதிப் பற்றாக்குறையால், குறிப்பாக ஆண்டின் இரண்டாம் பாதியில், பொருட்களுக்கான மத்திய அரசின் கொடுப்பனவுகள் அடிக்கடி தாமதமாகின. இது உள்கட்டமைப்புப் பணிகளுக்காக மாநிலங்கள் தங்கள் சொந்தப் பணத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்தை ஏற்படுத்தியது. இது பொதுவாகப் பணக்கார மாநிலங்களுக்கு அதிகம் உதவியது. மாநில நிர்வாகத்தின் திறமையும் முக்கியமானது. கேரளாவால் ஆண்டு முழுவதும் வேலையைச் சீராகப் பரப்ப முடிந்தது. இதற்கு மாறாக, உத்தரப் பிரதேசத்தில் மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டத்தின் கிட்டத்தட்ட 40% வேலை நாட்கள் முதல் காலாண்டிலேயே பயன்படுத்தப்பட்டன.

பல மாநிலங்கள் மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டதுடன் (MGNREGA) பிற உள்கட்டமைப்பு நடவடிக்கைகளை இணைத்தன. கட்டுமானப் பொருட்களுக்கு உள்கட்டமைப்புத் திட்டங்களுக்கு ஊதியம் வழங்கப்பட்டது. மேலும், MGNREGA தொழிலாளர்களுக்கு ஊதியம் வழங்கப்பட்டது. இது சிக்கல்களை உருவாக்கியது. ஏனெனில், மாவட்ட நீதிபதிகள் உள்கட்டமைப்பு நடவடிக்கைகளுக்கு துணையாக மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டத்தை (MGNREGA) பயன்படுத்த அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டனர். உள்ளூர் ஊதியங்கள் MGNREGA ஊதியத்தைவிட அதிகமாகவும், அதற்கான தேவை குறைவாகவும் இருந்த வளமான மாவட்டங்களில்கூட, சில நேரங்களில் ஒப்பந்தக்காரர்களுடன் ஒரு முறையற்ற கூட்டமைப்புக்கு வழிவகுத்தது. MGNREGA ஏழைகளுக்கு பாதுகாப்பு வலையாக செயல்பட வேண்டுமென்றால், அவர்களில் பலர் குறிப்பிடத்தக்க நிர்வாக சவால்களை எதிர்கொள்ளும் ஏழ்மையான மாநிலங்களில் வசிக்கிறார்கள். சில மறுசீரமைப்பு அவசியம் என்பதை இது குறிக்கிறது.

VB-G RAM G திட்டம், அனைவருக்கும் பொதுவான உரிமை என்ற நிலையிலிருந்து, இலக்கு வைக்கப்பட்ட பயனாளிகளுக்கான திட்டமாக மெதுவாக மாறுகிறது. இருப்பினும், முன்மொழியப்பட்ட மாற்று மாநிலங்களுக்கு இடையேயான சமத்துவமின்மையை நிவர்த்தி செய்யுமா? என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை.

அனைவருக்கும் பொதுவான ஒதுக்கீட்டிலிருந்து நெறிமுறை அடிப்படையிலான ஒதுக்கீட்டிற்கு மாறுவது ஏழை மாநிலங்களுக்கும், ஒரு மாநிலத்திற்குள் உள்ள ஏழை மாவட்டங்களுக்கும் சாதகமாக அமைகிறது. இது யாருக்கு நிதி மிகவும் தேவையோ அவர்களுக்கு நிதியை வழங்கும் ஒரு அமைப்பை உருவாக்குகிறது. இருப்பினும், புதிய மத்திய-மாநில நிதிப் பங்கீட்டு விகிதம், தங்களின் பங்கைச் செலுத்த முடியாத மாநிலங்களுக்குப் பிரச்சனைகளை ஏற்படுத்தக்கூடும். VB-G RAM G திட்டம் பெரும்பாலான மாநிலங்களுக்கு இந்த விகிதத்தை 90-10-லிருந்து 60-40-ஆக மாற்றுகிறது. ஏழை மாநிலங்கள் இந்தத் தேவையை நிறைவேற்ற சிரமப்படலாம். மாநிலங்களின் நிதி ஆதாரம் சுருங்கும்போது இந்த சவால் மேலும் சவாலானதாக இருக்கலாம்.

மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டத்தை (MGNREGA) நேர்மையாக மதிப்பிடுவதே சவாலாகும். சில அம்சங்கள் காலப்போக்கில் சிறப்பாகச் செயல்பட்டுள்ளன. மற்றவை சரிசெய்யப்பட வேண்டும். வேலைவாய்ப்பு உரிமை (right to employment) என்பது மனதைத் தொடும் கருத்தாக இருந்தாலும், அதற்கு வளங்களின் முழு மனதுடன் அர்ப்பணிப்பு தேவை. நிதி இல்லாமல், அந்தத் திட்டம் தோல்வியடைகிறது. அப்போது, ​​அது பெயரளவிலான ஒரு "உரிமையாக" மட்டுமே ஆகிவிடுகிறது. பெரும்பாலும், ஏழைகள் புறக்கணிக்கப்படுகிறார்கள்.

கட்டுரையாளர் NCAER மற்றும் மேரிலாந்து பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராக உள்ளார்.

Original Article : To make VB-G Ram G work, evaluate MGNREGA honestly. -Sonalde Desai

Read More →

அசாம் அரசு ‘வெளிநாட்டவர்களை’ வெளியேற்றுவதற்காக மீண்டும் அமல்படுத்திய நீண்டகாலம் செயலிழந்து கிடந்த 1950 சட்டத்தின் வரலாறு. -சுக்ரிதா பருவா

 மே 2025 முதல், அசாம் அரசாங்கம், அறிவிக்கப்பட்ட வெளிநாட்டினரை "பின்னோக்கி தள்ளுதல்" (pushing) அல்லது மற்ற நாட்டோடு எந்தவித பேச்சுவார்த்தையும் நடத்தாமல் சர்வதேச எல்லையைத் தாண்டி கட்டாயப்படுத்துதல் போன்ற நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளது.

கடந்த ஆண்டு நவம்பரில், அஸ்ஸாம் அரசாங்கம் முதன்முறையாக நீண்ட காலமாக செயலற்ற நிலையில் இருந்த 1950 சட்டத்தை செயல்படுத்தி, வெளிநாட்டினர் தீர்ப்பாயத்தால் வெளிநாட்டினராக அறிவிக்கப்பட்ட சோனித்பூர் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த ஐந்து பேரை இந்தியாவை விட்டு வெளியேற உத்தரவிட்டது. அரசாங்கம் டிசம்பரிலும் இந்த நடவடிக்கையை மீண்டும் செய்தது. இந்த முறை, நாகாவ்ன் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த 15 பேரை வெளியேற்ற உத்தரவிட்டது.

இந்த உத்தரவுகள் 'குடியேறிகள் (அசாமில் இருந்து வெளியேற்றுதல்) சட்டம்' (Immigrants (Expulsion from Assam) Act) என்பதன் கீழ் பிறப்பிக்கப்பட்டன. இந்தச் சட்டம் எழுபதாண்டுகளுக்கும் மேலாக இயற்றப்பட்டதிலிருந்து பயன்படுத்தப்படாமல் இருந்தது. கடந்த ஆண்டு மாநில அமைச்சரவை அதன் அமலாக்கத்திற்கான நிலையான இயக்க நடைமுறைக்கு ஒப்புதல் அளித்தபோது அது மீண்டும் நடைமுறைக்குக் கொண்டுவரப்பட்டது.

இந்த 15 பேரும் கடந்த மாதம் ஒரு போக்குவரத்து முகாமில் இருந்து வங்கதேச எல்லைக்கு அருகில் உள்ள இடத்திற்கு மாற்றப்பட்டதாக அறியப்பட்டது. இந்த நபர்களில் குறைந்தபட்சம் ஒருவரின் குடும்பத்தினர் உச்ச நீதிமன்றத்தை அணுகியுள்ளனர். மேலும், சிலர் அந்தந்த வெளிநாட்டினர் தீர்ப்பாய உத்தரவுகளை எதிர்த்து குவஹாத்தி உயர் நீதிமன்றத்தை அணுகியுள்ளனர்.

இருப்பினும், அசாம் முதல்வர் ஹிமந்த பிஸ்வா சர்மா கடந்த வாரம், இந்த சட்டப்பூர்வ வழிகளைத் தவிர்க்க அரசாங்கம் விரும்புவதாக மீண்டும் வலியுறுத்தினார். 1950-ம் ஆண்டு சட்டத்தின் கீழ் அவர்களை வெளியேற்ற உத்தரவிட அரசாங்கம் திட்டமிட்டுள்ளதாக அவர் கூறினார். இது வெளிநாட்டினர் தீர்ப்பாயத்தின் உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்ட ஒரு வாரத்திற்குள் செய்யப்படும். பாதிக்கப்பட்ட நபர் சட்டப்பூர்வ சவாலைத் தாக்கல் செய்வதற்கு முன்பே இது நடக்கும்.

இது இந்தச் சட்டத்தின் பின்னணியையும், மாநில அரசு அதை மீண்டும் பயன்பாட்டிற்குக் கொண்டு வந்ததற்கான காரணங்களையும் விளக்குகிறது.

குடியேறிகள் (அசாமில் இருந்து வெளியேற்றுதல்) சட்டம் (Immigrants (Expulsion from Assam) Act (IEAA)) என்றால் என்ன?

பிரிவினைக்குப் பிந்தைய ஆண்டுகளில் அப்போதைய கிழக்கு பாகிஸ்தானில் இருந்து இடம்பெயர்வைத் தடுப்பதற்கான நடவடிக்கைகளுக்காக அசாம் அரசாங்கத்தின் அழுத்தத்திற்குப் பிறகு, மத்திய அரசால் வரைவு செய்யப்பட்ட ஒரு குடியேறிகள் (அசாமில் இருந்து வெளியேற்றுதல்) சட்டம் (IEAA) ஆகும். இது மார்ச் 1, 1950 அன்று நடைமுறைக்கு வந்தது. குடியேற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்த நடவடிக்கை எடுக்குமாறு அசாம் அரசாங்கம் மத்திய அரசுக்கு அழுத்தம் கொடுத்தபிறகு இந்தச் சட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. பிரிவினைக்குப் பிந்தைய ஆண்டுகளில் கிழக்கு பாகிஸ்தானில் இருந்து ஏற்பட்ட குடியேற்றமே இதற்குக் காரணம். அந்த நேரத்தில் அசாமில் குடியேற்றம் ஒரு முக்கிய அரசியல் பிரச்சினையாக இருந்தது. 75 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் இன்றும் இது ஒரு முக்கியமான பிரச்சினையாகவே உள்ளது.

குடியுரிமை என்பது மத்திய அரசின் ஒரு பாடமாக இருப்பதால், மத்திய அரசு இந்தச் சட்டத்தை வரைந்தது. மேலும், "விரும்பத்தகாத" புலம்பெயர்ந்தோரை வெளியேற்ற மாநிலத்திற்கு அதிகாரங்களை வழங்கியது. இந்தச் சட்டம் முதலில் விரும்பத்தகாத குடியேறிகள் (அசாமில் இருந்து வெளியேற்றுதல்) சட்டம் (IEAA) என்றும் அழைக்கப்பட்டது.

பிரிவினைக்குப் பிறகு ஏற்பட்ட நிச்சயமற்ற சமூக-அரசியல் சூழ்நிலையில், இந்தச் சட்டம் புலம்பெயர்ந்தோருக்கும் அகதிகளுக்கும் இடையில் வேறுபாட்டைக் காட்ட முயன்றது. உள்நாட்டுக் கலவரங்களால் இடம்பெயர்ந்த எந்தவொரு நபருக்கும் இந்தச் சட்டம் பொருந்தாது என்று அது கூறியது. தற்போது பாகிஸ்தானின் ஒரு பகுதியாக உள்ள எந்தவொரு பகுதியிலும் அத்தகைய கலவரங்கள் குறித்த அச்சத்தின் காரணமாக இடம்பெயர்ந்தவர்களையும் இது விலக்கியது.

ஒருவர் அசாமில் தங்கியிருப்பது குறித்து மத்திய அரசு ஒரு கருத்தை உருவாக்கலாம் என்று அந்தச் சட்டம் கூறுகிறது. இது இந்தியாவுக்கு வெளியே சாதாரணமாக வசிப்பவருக்குப் பொருந்தும். அந்த நபர் சட்டம் அமலுக்கு வருவதற்கு முன்போ அல்லது பின்போ நுழைந்திருந்தாலும் இது பொருந்தும். அத்தகைய நபரின் தங்கியிருப்பது இந்தியாவின் பொதுமக்களின் நலன்களுக்கோ, பொதுமக்களின் எந்தவொரு பிரிவினரின் நலன்களுக்கோ அல்லது அசாமில் உள்ள எந்தவொரு பட்டியல் பழங்குடியினரின் நலன்களுக்கோ தீங்கு விளைவிப்பதாக மத்திய அரசு நம்பினால், அது நடவடிக்கை எடுக்கலாம். அத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில், அந்த நபரை அசாம் அல்லது இந்தியாவை விட்டு வெளியேறும்படி மத்திய அரசு உத்தரவிடலாம். அந்த உத்தரவில் காலக்கெடுவைக் குறிப்பிடலாம். அந்த நபர் வெளியேற்றவும் உத்தரவிடலாம் என்று சட்டம் மேலும் கூறியது.

இந்த அதிகாரத்தை மத்திய அரசு அல்லது அசாம் அரசாங்கத்தின் எந்தவொரு அதிகாரியும் பயன்படுத்தலாம் என்று அந்தச் சட்டம் தெளிவுபடுத்தியது.

இந்தச் சட்டம் எந்த அளவிற்குப் பயன்படுத்தப்பட்டது?

இந்தச் சட்டம் இறுதி செய்யப்பட்ட அதேநேரத்தில், கீழ் அசாமின் சில பகுதிகளில் இந்துக்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையே கலவரம் ஏற்பட்டதாகவும், இந்தப் பகுதிகளைச் சேர்ந்த 40,000 முதல் 1 லட்சம் முஸ்லிம்கள் கிழக்கு பாகிஸ்தானுக்கு தப்பிச் சென்றதாகவும் வரலாற்றாசிரியர் அருப்ஜோதி சைகியா தனது "தி குவெஸ்ட் ஃபார் மாடர்ன் அஸ்ஸாம்" (The Quest for Modern Assam) என்ற புத்தகத்தில் எழுதினார்.

எனவே இந்தச் சட்டம் அசாமைச் சேர்ந்த பல வங்காள முஸ்லிம்களுக்குப் பிரச்சினைகளை ஏற்படுத்தியது. “… ஒரு வயதான குடியிருப்பாளர் மேல் அசாம் நகரத்தில் உள்ள தனது வீட்டை மூன்று நாட்களுக்குள் (அத்தகைய உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்ட பிறகு) வெளியேறும்படி கேட்கப்பட்டபோது, ​​நேரு கோபமடைந்தார்” என்று சைகியா குறிப்பிட்டார்.

இது தற்செயலாக பாகிஸ்தான் மற்றும் இந்தியாவின் அந்தந்த பிரதேசங்களில் சிறுபான்மையினரின் பாதுகாப்பு மற்றும் உரிமைகளை உறுதிசெய்வதற்காக பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு மற்றும் அவரது பாகிஸ்தான் சகா லியாகத் அலிகானுக்கு இடையே கையெழுத்தான ஒப்பந்தத்துடன் ஒரே நேரத்தில் நிகழ்ந்தது. இந்த ஒப்பந்தம் கையெழுத்தான இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, ஏப்ரல் 10 அன்று, குடியேறிகள் (அசாமில் இருந்து வெளியேற்றுதல்) சட்டத்தின் (IEAA) கீழ் அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் நிறுத்துமாறு அசாம் முதல்வர் கோபிநாத் பர்தோலாய்க்கு நேரு கடிதம் எழுதினார். தங்கள் பேச்சுவார்த்தையின் போது பாகிஸ்தான் பிரதமரும் அந்தச் சட்டத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டதாக நேரு குறிப்பிட்டார்.

"குடியேறிகள் (அசாமில் இருந்து வெளியேற்றுதல்) சட்டத்தின் (IEAA) கீழ் இப்போது எந்த நடவடிக்கையும் எடுப்பது மிகவும் புத்திசாலித்தனமற்றதாக இருக்கும். கிழக்கு, மேற்கு வங்காளம் மற்றும் அசாமில் நிலைமையை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்துவதும், சிறுபான்மையினரிடமிருந்து அச்ச உணர்வை நீக்குவதும் எங்கள் முக்கிய நோக்கமாகும். மற்ற அனைத்தும் இதற்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டும். இதில் நாம் வெற்றிபெற முடியாவிட்டால், எல்லா வகையான பிற பிரச்சினைகளும் நம்மை மூழ்கடிக்கும்," என்று நேரு போர்டோலாய்க்கு எழுதினார்.

வெவ்வேறு தகவல்களின்படி, குடியேறிகள் (அசாமில் இருந்து வெளியேற்றுதல்) சட்டத்தால் (IEAA) பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை சில நூறு பேர் மட்டுமே.

அரசு ஏன் இதை மீண்டும் கொண்டு வந்துள்ளது?

சட்டப்படி, வெளிநாட்டினர் தீர்ப்பாயங்களால் வெளிநாட்டினர் என்று அறிவிக்கப்பட்டவர்கள் கவுகாத்தி உயர் நீதிமன்றத்திலும் உச்சநீதிமன்றத்திலும் மேல்முறையீடு செய்யலாம். கூடுதலாக, நாடுகடத்தலுக்கான முறையான செயல்முறை, ஒரு நபர் மற்றொரு நாட்டின் குடிமகனா என்பதை இருதரப்பு சரிபார்ப்பிற்குப் பிறகு, மற்றொரு நாட்டின் அதிகாரிகளிடம் ஒப்படைப்பதை உள்ளடக்குகிறது. இதன் பொருள், ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் பல ஆண்டுகளாக "வெளிநாட்டினர்" என்று அறிவிக்கப்பட்டாலும், இந்த செயல்முறை மூலம் நாடுகடத்தப்படுவது தாமதமாகிகொண்டு வருகிறது.

மே 2025 முதல், அசாம் அரசு, அறிவிக்கப்பட்ட வெளிநாட்டினரை "கட்டாயமாக திரும்ப அனுப்புதல்" அல்லது மற்ற நாட்டோடு எந்த விவாதமும் இல்லாமல் சர்வதேச எல்லையைத் தாண்டி கட்டாயப்படுத்துதல் போன்ற நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டுள்ளது. செப்டம்பரில், 1950 சட்டத்தை மீண்டும் கொண்டுவருவதன் மூலம், உச்சநீதிமன்றம் அதையே பயன்படுத்த உத்தரவிட்டதாகக் கூறி, இந்த செயல்முறைக்கு சட்டப்பூர்வ அனுமதியை அரசாங்கம் கோரியது.

பின்னர் அரசாங்கம் ஒரு நிலையான செயல்பாட்டு நடைமுறையை (standard operating procedure (SOP)) உருவாக்கியது. அறிவிக்கப்பட்ட வெளிநாட்டினரை 24 மணி நேரத்திற்குள் நாட்டைவிட்டு வெளியேறுமாறு உத்தரவிட இந்தச் சட்டத்தை அது பலமுறை பயன்படுத்தியுள்ளது.

கடந்த வாரம், சர்மா கூறுகையில், இந்த செயல்முறை இந்த விஷயத்தில் பங்களாதேஷுடன் ஒரு ஒப்பந்தம் தேவைப்படுவதை மாநில அரசு தவிர்க்க அனுமதிக்கிறது. அவர் மேலும் கூறியதாவது, "அவர்களை எங்களால் அடையாளம் காண முடிந்தால், இப்போது 10,000 முதல் 50,000 வெளிநாட்டினரை வெளியேற்ற முடியும். கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில், அரசு நிலங்களில் இருந்து வெளியேற்றங்கள் அரசாங்கத்தின் பணியை வரையறுத்தன. அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில், வெளியேற்றப்பட்ட வெளிநாட்டினரின் எண்ணிக்கை அதை வரையறுக்கும்."

Original Article : History of the long-dormant 1950 Act, which Assam govt has revived to expel ‘foreigners’. -Sukrita Baruah

Read More →

டெல்லி ரேபிஸை ‘அறிவிக்கத்தக்க நோயாக’ பிரகனப்படுத்த உள்ளது. -ரோஷ்னி யாதவ்

 டெல்லி அரசு, தொற்றுநோய்கள் சட்டத்தின்கீழ் மனிதர்களுக்கு வரும் வெறிநாய்க்கடியை அறிவிக்கப்பட வேண்டிய நோயாக அறிவிக்க உள்ளது. அறிவிக்கப்பட வேண்டிய நோய் என்றால் என்ன? மனிதர்களுக்கு வரும் வெறிநாய்க்கடி ஏன் கவலைக்குரிய விவகாரமாக இருக்கிறது? 

தற்போதைய செய்தி

நோய் கண்காணிப்பை வலுப்படுத்தவும், சரியான நேரத்தில் அறிக்கை அளித்தல் மற்றும் சிகிச்சையை உறுதி செய்யவும் ஒரு முக்கிய நடவடிக்கையாக, மனிதர்களுக்கு ஏற்படும் வெறிநாய்க்கடியை தொற்றுநோய்கள் சட்டத்தின் (Epidemic Diseases Act) கீழ் அறிவிக்கப்பட வேண்டிய நோயாக டெல்லி அரசு அறிவிக்க உள்ளது என்று அதிகாரிகள் ஞாயிற்றுக்கிழமை தெரிவித்தனர். இந்தச் சூழலில், வெறிநாய்க்கடி மற்றும் அறிவிக்கப்பட வேண்டிய நோய்கள் குறித்து அறிந்துகொள்வது முக்கியமானதாகிறது.

முக்கிய அம்சங்கள்:

1. நாய்களால் பரவும் வெறிநாய்க்கடியால் ஏற்படும் மனித இறப்புகளை பூஜ்ஜியமாகக் குறைக்கும் திட்டத்தின் ஒரு முக்கியப் பகுதியாக, மனித வெறிநாய்க்கடியை அறிவிக்கப்பட வேண்டிய நோயாக அறிவிப்பது உள்ளது என்று அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர்.

வெறிநாய்க்கடி ஒரு தடுக்கக்கூடிய நோயாகும். மேலும், வெறிநாய்க்கடியால் ஏற்படும் எந்தவொரு மரணமும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது. மனித வெறிநாய்க்கடியை அறிவிக்கப்பட வேண்டிய நோயாக அறிவிப்பது, கண்காணிப்பை வலுப்படுத்தும், முன்கூட்டியே கண்டறிவதை மேம்படுத்தும் மற்றும் சரியான நேரத்தில் சிகிச்சை கிடைப்பதை உறுதி செய்யும் என்று டெல்லி சுகாதார அமைச்சர் பங்கஜ் குமார் சிங் கூறினார்.

2. இந்த நடவடிக்கை நோய்களின் போக்குகளைக் கண்காணிக்கவும், மனித மற்றும் விலங்கு சுகாதார அமைப்புகளுக்கு இடையே ஒருங்கிணைப்பை மேம்படுத்தவும், அதிக ஆபத்துள்ள பகுதிகளில் கவனம் செலுத்தி நடவடிக்கை எடுக்கவும் உதவும் என்று அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர்.

3. 1897ஆம் ஆண்டின் தொற்றுநோய்கள் சட்டம் (Epidemic Diseases Act) இதற்கான கட்டமைப்பை வழங்குகிறது. ஒருங்கிணைந்த நோய் கண்காணிப்புத் திட்டம் (Integrated Disease Surveillance Programme (IDSP)) தரவு சேகரிப்பு மற்றும் பதிலளிப்பை நிர்வகித்து, முன்கூட்டியே தலையீடு மற்றும் வள ஒதுக்கீட்டை செயல்படுத்துகிறது. இதுவரை, 20 மாநிலங்கள் மனித வெறிநாய்க்கடியை அறிவிக்கப்பட வேண்டிய நோயாக அறிவித்துள்ளன என்று சுகாதாரம் மற்றும் குடும்பநல அமைச்சகத்தின் தேசிய வெறிநாய்க்கடி கட்டுப்பாட்டுத் திட்டத்தின் அதிகாரப்பூர்வ இணையதளம் தெரிவித்துள்ளது.

4. டெல்லியில், இது தொடர்பான அறிவிப்பு வெளியிடப்பட்டவுடன், மருத்துவக் கல்லூரிகள் மற்றும் தனிப்பட்ட மருத்துவர்கள் உட்பட அனைத்து அரசு மற்றும் தனியார் சுகாதார வசதிகளும், மனித வெறிநாய்க்கடி நோயின் சந்தேகத்திற்கிடமான, சாத்தியமான மற்றும் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட வழக்குகளை நியமிக்கப்பட்ட சுகாதார அதிகாரிகளுக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும். இந்த அறிவிப்பு உடனடியாக அமலுக்கு வரும் மற்றும் புதிய அறிவுறுத்தல்கள் வழங்கப்படும் வரை நடைமுறையில் இருக்கும்.

அறிவிக்கப்பட வேண்டிய நோய் என்றால் என்ன?

1. இந்தியாவில் அறிவிக்கப்பட வேண்டிய நோய் என்பது, டெங்கு, காசநோய் அல்லது கோவிட்-19 போன்ற ஒரு தொற்று நோயாகும். இந்த நோய்களைக் கண்காணிப்பு, நோய் பரவலைத் தடுத்தல் மற்றும் கட்டுப்படுத்துதல் ஆகியவற்றுக்காக, சுகாதாரப் பணியாளர்கள் பொது சுகாதார அதிகாரிகளுக்கு சட்டப்பூர்வமாகப் புகாரளிக்க வேண்டும்.

2. பொதுவாக, நோய் பரவலை ஏற்படுத்தக்கூடிய, இறப்புகளுக்கு வழிவகுக்கக்கூடிய மற்றும் பொருத்தமான பொது சுகாதார நடவடிக்கைகளை எடுக்க விரைவாக விசாரிக்கப்பட வேண்டிய நோய்த்தொற்றுகள், அறிவிக்கப்பட வேண்டிய நோய்களாக அறிவிக்கப்படுகின்றன.

3. மாநில அரசுகளே இந்த அறிவிப்புகளை வெளியிடுவதால், அறிவிக்கப்பட வேண்டிய நோய்களின் பட்டியல் ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் வேறுபடலாம்.

வெறிநாய்க்கடி ஏன் ஒரு கவலைக்குரிய விவகாரமாக இருக்கிறது?

1. வெறிநாய் வைரஸ் (rabies virus) பாதிக்கப்பட்ட விலங்குகளின் உமிழ்நீர் மூலம் பரவுகிறது. வெளிப்புற நரம்பு மண்டலத்திற்குள் நுழைந்து, மத்திய நரம்பு மண்டலத்திற்கு (முதுகுத் தண்டு மற்றும் மூளை) பரவுகிறது.

2. வைரஸ் மூளையை அடையும்போது, ​​பாதிக்கப்பட்ட நபருக்கு நடத்தை மாற்றங்களும் மருத்துவ அறிகுறிகளும் தென்படுகின்றன. பொதுவாக, ஒருவருக்குத் தொற்று ஏற்பட்ட மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு மருத்துவ அறிகுறிகள் தோன்றும். விதிவிலக்கான சந்தர்ப்பங்களில், தொற்று ஏற்பட்ட சில நாட்களுக்குப் பிறகு அல்லது ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகும் மருத்துவ அறிகுறிகள் தோன்றலாம்.

3. இது காய்ச்சல், தலைவலி, குமட்டல், வாந்தி போன்ற பொதுவான அறிகுறிகள் முதல், அதிகப்படியான உமிழ்நீர் சுரப்பு, தண்ணீர் அருந்த பயம், மாயத்தோற்றங்கள் மற்றும் பகுதி பக்கவாதம் போன்ற பிரத்யேக அறிகுறிகள் வரை பலவிதமான அறிகுறிகளுக்கு வழிவகுக்கிறது.

4. வெறிநாய்க்கடி நோயின் அறிகுறிகள் தோன்றிய பிறகு, அது உயிருக்கு ஆபத்தானதாக மாறிவிடுகிறது. ஆனால், நோய் தொற்று ஏற்பட்ட பிறகு தடுப்பூசி மூலம் இதைத் தடுக்க முடியும். அதனால்தான், நாய்கள், பூனைகள், குரங்குகள் அல்லது வௌவால்கள் போன்ற விலங்குகளால் கடிக்கப்பட்டாலோ, கீறப்பட்டாலோ, அல்லது அந்த விலங்குகளின் உமிழ்நீர் திறந்த காயத்தில் பட்டாலோ, மக்களுக்கு வெறிநாய்க்கடி தடுப்பூசி போடுவது முக்கியமானதாக மாறிவிடுகிறது.

தொற்றுநோய்கள் சட்டம் (Epidemic Diseases Act) 1897

1. 1890-களில் அப்போதைய பம்பாய் மாகாணத்தில் பரவிய பிளேக் கொள்ளைநோயைச் சமாளிப்பதற்காக காலனித்துவ அரசாங்கம் இந்தச் சட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது. அந்தச் சட்டத்தின்கீழ், அதிகாரிகள் சந்தேகத்திற்கிடமான பிளேக் நோயாளிகளைக் கண்டறிய வீடுகளைச் சோதனையிடவும் பயணிகளைப் பரிசோதிக்கவும் முடியும். மேலும், அவர்கள் மக்களைத் தனிமைப்படுத்தவும், அவர்களை வேறு இடத்திற்கு மாற்றவும் அல்லது பாதிக்கப்பட்ட இடங்களை இடித்துத் தள்ளவும் கூட முடியும்.

2. இந்தச் சட்டம் நான்கு பிரிவுகளைக் கொண்டது மற்றும் அபாயகரமான தொற்று நோய்கள் பரவுவதைத் தடுக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.

3. குறிப்பாக, உலக சுகாதார நிறுவனம் கொள்ளைநோய்களைப் பின்வருமாறு வரையறுக்கிறது: அதன்ப்படி ஒரு நோயோ அல்லது உடல்நலம் தொடர்பான நிகழ்வோ ஒரு சமூகம் அல்லது பிராந்தியத்தில், வழக்கத்தைவிட மிக அதிகமாக ஏற்படும்போது அதை ஒரு பெருந்தொற்று என்று வரையறுக்கப்படுகிறது. நோய்ப்பரவல் ஏற்படும் சமூகம் அல்லது பிராந்தியம் மற்றும் காலம் ஆகியவை துல்லியமாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன. ஒரு கொள்ளைநோயின் இருப்பைக் குறிக்கும் பாதிப்புகளின் எண்ணிக்கை, நோய்க்காரணி, பாதிக்கப்பட்ட மக்கள்தொகையின் அளவு மற்றும் வகை, அந்த நோய்க்கான முந்தைய அனுபவம் அல்லது பாதிப்பின்மை, மற்றும் நோய் ஏற்படும் நேரம் மற்றும் இடம் ஆகியவற்றைப் பொறுத்து மாறுபடும். தொற்றுநோய்கள் (Epidemics), ஒரு குறிப்பிட்ட நோய் குறுகிய காலத்திற்குள் அதிக எண்ணிக்கையிலான மக்களிடையே வேகமாகப் பரவுவதைக் கொண்டு வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.

Original Article : Delhi to declare rabies a ‘notifiable disease’ -Roshni Yadav

Read More →

வெனிசுலா அதிபர் நிக்கோலஸ் மதுரோவின் கைதுக்கு அப்பால் -ரோஷ்ணி யாதவ்

 தற்போதைய செய்தி

வெனிசுலாவுடனான தனது நீண்டகால மோதலில் ஒரு உச்சகட்ட நடவடிக்கையாக, அமெரிக்கா சனிக்கிழமை அதிகாலையில் கராகஸ் மீது பெரிய அளவிலான இராணுவத் தாக்குதல்களை நடத்தியது. அதிபர் நிக்கோலஸ் மதுரோவையும் அவரது மனைவி சிலியா ஃபுளோரஸையும் கைது செய்தது. வாஷிங்டன் ஒரு "போதைப்பொருள் பயங்கரவாத ஆட்சி" என்று வர்ணிக்கும் ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதையும், எண்ணெய் வளம் நிறைந்த அந்த தென் அமெரிக்க நாட்டில் ஒரு "மாற்றத்தை" ஏற்படுத்துவதையுமே இந்த நடவடிக்கை நோக்கமாகக் கொண்டது என்று அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் கூறினார்.

முக்கிய அம்சங்கள்:

1. தென் அமெரிக்க நாட்டில் தரைவழித் தாக்குதல்கள் நடத்தப்படும் என்று டிரம்ப் கூறிய சில வாரங்களுக்குப் பிறகு, சட்டவிரோத போதைப்பொருள் மற்றும் குடியேறிகளின் ஓட்டத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் முயற்சியின் ஒரு பகுதியாக ஆட்சி மாற்றத்திற்கு அழுத்தம் கொடுப்பேன் என்று அவர் வலியுறுத்திய போதிலும், இது போன்ற நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.

2. கடந்த மாதம், அவர் சட்டவிரோத fentanyl மற்றும் அதன் முக்கிய இரசாயன மூலப்பொருட்களைப் பேரழிவு ஆயுதங்கள் (weapons of mass destruction (WMD)) என்று அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்தார்.

Fentanyl நெருக்கடி

1. உலக சுகாதார அமைப்பின் (WHO) கூற்றுப்படி, Fentanyl என்பது வலி நிவாரணியாகவும் மயக்க மருந்தாகவும் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு சக்திவாய்ந்த செயற்கை ஓபியாய்டு மருந்தாகும். இது morphine-னை விட 50-100 மடங்கு அதிக சக்தி வாய்ந்தது.

2. அமெரிக்காவை தளமாகக் கொண்ட ஜான்ஸ் ஹாப்கின்ஸ் மெடிசின் வலைத்தளத்தின்படி, "ஓபியம் பாப்பி செடியில் (opium poppy plant) காணப்படும் இயற்கைப் பொருட்களிலிருந்து பெறப்படும் மருந்துகளின் ஒரு வகை ஓபியாய்டுகள் ஆகும். அவை மிகவும் அடிமையாக்கும் தன்மை கொண்டவை மற்றும் மக்களை வலியற்றவர்களாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் உணர வைக்கும். பரிந்துரைக்கப்பட்ட ஓபியாய்டு வலி நிவாரணிகளை எடுத்துக்கொள்பவர்கள் அடிமையாகிவிடும் அபாயத்தில் உள்ளனர்.

3. Fentanyl தவிர, சில பொதுவான ஓபியாய்டுகளில் ஆக்ஸிகோடோன், மார்பின், கோடீன் மற்றும் ஹெராயின் ஆகியவை அடங்கும். Fentanyl-ன் பிரச்சனை என்னவென்றால், அது ஹெராயின் அல்லது மார்பினை விட 30 முதல் 100 மடங்கு அதிக சக்தி வாய்ந்ததாகவும், வேகமாக செயல்படுவதாகவும் இருப்பதால், விரைவான மற்றும் அதிக எண்ணிக்கையிலான அதிகப்படியான இறப்புகளுக்கு வழிவகுக்கிறது. அமெரிக்காவில் ஏற்படும் அனைத்து அதிகப்படியான மருந்துப் பயன்பாட்டு மரணங்களிலும் 69 சதவீதத்திற்கும் அதிகமானவை Fentanyl-லால் ஏற்படுகின்றன.

4. இந்தியா Fentanyl-ல் மற்றும் Tramadol போன்ற செயற்கை ஓபியாய்டுகளை உற்பத்தி செய்கிறது. இருப்பினும், சட்டப்பூர்வமான ஃபெண்டானில் ஏற்றுமதிகள் குறித்து கவலை இல்லை. Fentanyl மற்றும் அதன் முன்னோடி இரசாயனங்களான NPP மற்றும் ANPP ஆகியவற்றின் சட்டவிரோத வர்த்தகத்தைத்தான் அமெரிக்கா குறிவைக்கிறது.

எண்ணெய் ஒரு முக்கிய காரணியா?

1. எண்ணெய், மோதல்களுக்குப் புதியதல்ல. ஜனவரி 3ஆம் தேதியன்று வெனிசுலாவின் அதிபர் நிக்கோலஸ் மதுரோவை அமெரிக்கா கைது செய்ததால் இது முக்கிய காரணியாக வெளிப்பட்டுள்ளது.

2. மதுரோவை அமெரிக்கா கைது உடனேயே, அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப், கராகஸின் எண்ணெய் துறையை வாஷிங்டன் தனது கட்டுப்பாட்டில் எடுத்துக் கொள்ளும் என்றும், போராடும் வெனிசுலா எண்ணெய் தொழிலை மீட்டெடுக்கவும், நாட்டில் பிளவுபட்டு இருக்கும் எண்ணெய் உள்கட்டமைப்பை சரிசெய்யவும் அமெரிக்க பெரிய நிறுவனங்கள் பில்லியன் கணக்கான டாலர்களை முதலீடு செய்யும் என்றும் கூறினார்.

3. வெனிசுலாவில் உலகிலேயே மிகப்பெரிய எண்ணெய் இருப்பு உள்ளது. இது 300 பில்லியன் பீப்பாய்களுக்கும் அதிகமாக அல்லது உலகெங்கிலும் நிரூபிக்கப்பட்ட எண்ணெய் இருப்புகளில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. உலகின் மிகப்பெரிய எண்ணெய் ஏற்றுமதி நாடான சவூதி அரேபியா, நிரூபிக்கப்பட்ட எண்ணெய் இருப்புகளின் அடிப்படையில் வெனிசுலாவுக்கு அடுத்த இடத்தில் உள்ளது. ஆனால், வெனிசுலா ஒரு நாளைக்கு 1 மில்லியன் பீப்பாய் கச்சா எண்ணெயை உற்பத்தி செய்கிறது. அதே, சமயம் உலகளாவிய உற்பத்தி ஒரு நாளைக்கு 100 மில்லியன் பீப்பாய்களுக்கும் அதிகமாக உள்ளது.

4. பாரிய ஆற்றல் வளம் இருந்தபோதிலும், வெனிசுலாவின் எண்ணெய் உற்பத்தி ஒப்பீட்டளவில் மிகக் குறைவாக இருப்பதற்குப் பல காரணிகள் அடங்கிய ஒரு கலவையே காரணமாகும். இதில், வெனிசுலாவில் நிலவும் கடுமையான பொருளாதார நெருக்கடி மற்றும் அந்நாட்டின் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு உள்கட்டமைப்பில் முதலீடு இல்லாத நிலை ஆகியவற்றுடன், அந்நாட்டின் எரிசக்தி ஏற்றுமதிகளைக் கட்டுப்படுத்தும் அமெரிக்காவின் தடைகளும் அடங்கும்.

5. அமெரிக்க அதிபர், முக்கிய அமெரிக்க எண்ணெய் நிறுவனங்கள் வெனிசுலாவின் எரிசக்தி உள்கட்டமைப்பை புதுப்பிக்கத் திரும்பும் என்று கூறினார். எந்தவொரு அமெரிக்க இருப்புக்கும் "நிலத்திலிருந்து வெளிவரும் பணம்" மூலம் பணம் செலுத்தப்படும் என்று வாதிட்டார். அவரது கருத்துக்கள், ஈராக் மற்றும் பிற நாடுகளில் அமெரிக்கா மேற்கொண்ட கடந்தகால தலையீடுகளையும், அங்கு எரிசக்தி வளங்கள் மீதான கட்டுப்பாடு பெரும் சர்ச்சைகளை ஏற்படுத்தியதையும் மக்களுக்கு நினைவூட்டின.

6. வெனிசுலா அரசாங்கமும் பல சர்வதேச விமர்சகர்களும் அமெரிக்கா  இந்த நடவடிக்கைக்குப் பின்னால் உள்ள உண்மையான நோக்கமாக எண்ணெயைப் பயன்படுத்துவதாகக் குற்றம் சாட்டினர்.

மரணம் (தங்க) பிறை மற்றும் மரணம் (தங்க) முக்கோணம்

1. ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் போதைப்பொருள் மற்றும் குற்றவியல் அலுவலகத்தின் (United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC)) படி, போதைப்பொருள் உற்பத்தி மற்றும் கடத்தலின் இரண்டு முக்கியப் பகுதிகள் "மரணம் (தங்க) பிறை" மற்றும் "மரணம் (தங்க) முக்கோணம்" ஆகும். மரணம் (தங்க) பிறை  என்பது ஈரான், ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் பாகிஸ்தானில் உள்ள சட்டவிரோத அபின் உற்பத்திப் பகுதிகளை உள்ளடக்கியது மற்றும் "மரணம் (தங்க) முக்கோணம்" மியான்மர், தாய்லாந்து மற்றும் லாவோஸ் ஆகிய நாடுகளை உள்ளடக்கியது.

2. “இந்தியா மரண (தங்க) பிறை மற்றும் மரண (தங்க) முக்கோணத்திற்கு இடையில் இருக்கிறது. இந்த இரண்டு பிராந்தியங்களிலிருந்தும் போதைப்பொருட்கள், குறிப்பாக ஹெராயின் மற்றும் மெத்தாம்பெட்டமைன், நாட்டிற்குள் அதிக அளவு வந்து கொண்டிருக்கின்றன. இந்த போதைப்பொருட்களுக்கான உலகின் தேவையில் 90 சதவீதம் இந்த இரண்டு பிராந்தியங்களிலிருந்தே வருகிறது. இந்தியா ஒரு பெரிய சந்தையாகவும் மற்ற நாடுகளுக்கு போதைப்பொருள் கடத்துவதற்கான ஒரு வழித்தடமாகவும் உள்ளது” என்று ராகேஷ் அஸ்தானா எழுதினார்.

3. 2023ஆம் ஆண்டில், ஒன்றிய உள்துறை அமைச்சர் போதைப்பொருள் கடத்தல் மற்றும் தேசிய பாதுகாப்பு குறித்த மாநாட்டில் பேசுகையில், முன்னர் போதைப்பொருள் கடத்தலின் முக்கிய பகுதி தங்க முக்கோணம் மற்றும் தங்க பிறை என்று அழைக்கப்பட்டது. ஆனால், இந்திய அரசாங்கம் சர்வதேச அளவில் இதற்கு மரண முக்கோணம் (Death Triangle) மற்றும் மரண பிறை (Death Crescent) என்று பெயரிடப்பட வேண்டும் என்று முன்மொழிந்துள்ளது. இந்த அணுகுமுறை போதைப்பொருட்களுக்கு எதிரான நமது போராட்டத்தின் திசையையும் தீவிரத்தையும் காட்டுகிறது என்று கூறினார்.

Original Article : Beyond Venezuela’s President Nicolás Maduro’s Capture -Roshni Yadav

Read More →

டெல்லி கலவர வழக்கு: உமர் காலித் மற்றும் ஷர்ஜீல் இமாமுக்கு உச்சநீதிமன்றம் பிணை மறுத்ததற்கான காரணம் என்ன? -வினீத் பல்லா

சதித் திட்டத்தை திட்டமிட்ட “முக்கிய சதிகாரர்கள்” (masterminds) மற்றும் அதற்கு உதவி செய்த “வசதி செய்தவர்கள்” (facilitators) என இருவரையும் வேறுபடுத்தி, குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களின் பங்களிப்பு அளவுக்கு ஏற்ப வித்தியாசமான தண்டனைக் கட்டமைப்பை உச்சநீதிமன்றம் பயன்படுத்தியுள்ளது.

2020-ஆம் ஆண்டு டெல்லி கலவர சதி வழக்கில் உமர் காலித் மற்றும் ஷர்ஜீல் இமாம் ஆகியோருக்கு உச்சநீதிமன்றம் கடந்த திங்கள் கிழமையன்று பிணை வழங்க மறுத்தது. ஆனால், மற்ற ஐந்து பேருக்கு — குல்பிஷா ஃபாத்திமா, மீரான் ஹைதர், ஷிஃபா உர் ரஹ்மான், முகமது சலீம் கான், மற்றும் ஷதாப் அகமது ஆகியோருக்கு பிணை வழங்கியது.

சதித்திட்டத்தை 'திட்டமிட்டவர்களையும்' அதை 'வசதி செய்தவர்களையும்'  தெளிவாகப் பிரிக்கும் வகையில், குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் வெவ்வேறு பங்குகளை வகித்தனர் என்று நீதிபதிகள் அரவிந்த் குமார் மற்றும் என்.வி. அஞ்சாரியா அடங்கிய அமர்வு தெரிவித்தது.

இந்த அளவிலான ஒரு சதித்திட்டத்தில், "கருத்தியல் உந்துசக்தியாக" கருதப்படுபவர்களையும், வெறும் உத்தரவுகளை நிறைவேற்றியதாக குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களையும் சமமாக நடத்த முடியாது என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.

பதவிகளின் படிநிலையில்

தனிநபர் மீதான குற்றத்தின் மதிப்பீடு என்பதே இந்தத் தீர்ப்பின் மையக் கவனம் ஆகும். உச்சநீதிமன்றம், குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களின் பங்களிப்பு  பரவலாக வேறுபடுகிறது என்பதையும், கூறப்பட்ட சதித்திட்டத்தில் ஒரு தெளிவான படிநிலை (அதிகார அடுக்கு) இருப்பதையும் சுட்டிக்காட்டியது.

நீதிமன்றம், காலித் மற்றும் இமாமைப் பற்றி கூறியதாவது, அரசு தரப்பு சமர்ப்பித்த ஆதாரங்கள், இவர்கள் குடியுரிமைத் திருத்தச் சட்டத்திற்கு (Citizenship (Amendment) Act (CAA)) எதிரான போராட்டங்களைத் திட்டமிடுதல், வழிநடத்துதல் மற்றும் ஒருங்கிணைத்தல் ஆகியவற்றில் முக்கியப் பங்கு வகித்ததாகக் காட்டுகின்றன. டெல்லியின் இயல்பு வாழ்க்கையைப் பாதிக்கும் வகையில் சாலைத் தடைகள் (சக்கா ஜாம்) ஏற்படுத்தும் திட்டத்தை உருவாக்கிய 'கருத்தியல் உந்துசக்திகளும்' 'சூத்திரதாரிகளும்' இவர்களே என்று திட்டவட்டமாகக் கூறுகிறது. இவர்கள் போராட்டங்களில் மையமான தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்றிருந்ததாக குற்றச்சாட்டுகள் தெரிவிக்கின்றன.

மாறாக, பிணை வழங்கப்பட்ட ஐந்து குற்றவாளிகளும் “உள்ளூர் அளவில் உதவிகள் செய்தவர்கள்” அல்லது “சம்பவ இடத்திலேயே செயல்படுத்துபவர்கள்” என்று விவரிக்கப்பட்டனர். அவர்களின் பங்களிப்புகள் “துணை நிலையிலானவை” என்று கூறப்பட்டன. ஏனெனில், அவர்கள் உயர் மட்டங்களில் இருந்து வந்த அறிவுறுத்தல்களின்படியே செயல்பட்டனர். விசாரணை முடிந்து, வழக்கும் தாமதமாகி வரும் நிலையில், இந்த சிறிய அளவில் பங்கேற்றவர்களை காலவரையின்றி காவலில் வைத்திருப்பது, சட்டத்துக்கு முரணான விகிதாசாரமற்ற செயல்  என்று நீதிமன்றம் கருதியது.

'பயங்கரவாதச் செயல்' என்பதன் வரையறை குறித்து

சட்டவிரோத நடவடிக்கைகள் (தடுப்பு) சட்டம் (Unlawful Activities (Prevention) Act (UAPA)) பிரிவு 15-ன்கீழ் ஒரு "பயங்கரவாத செயல்" எவ்வாறு வரையறுக்கப்படுகிறது என்பது தீர்ப்பில் உள்ள ஒரு முக்கியப் பிரச்சனையாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் போராட்டங்களையும் சாலை மறியல்களையும் மட்டுமே நடத்தியதாகவும், அது பயங்கரவாதம் இல்லை, அரசுக்கு எதிரான அரசியல் கருத்து வெளிப்பாடு மட்டுமே என்றும் குற்றம்சாட்டப்பட்டவர்களின் தரப்பில்  வாதிடப்பட்டது. ஆனால், உச்சநீதிமன்றம் இந்த வாதத்தை ஏற்கவில்லை. பிரிவு 15-ன் பயங்கரவாத வரையறை, குண்டு அல்லது துப்பாக்கி போன்ற ஆயுதங்களை மட்டும் உள்ளடக்கியது அல்ல என்று தீர்ப்பளித்தது. இந்தியாவின் பொருளாதார பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தல் விளைவிக்கும் அல்லது அத்தியாவசிய சேவைகளைத் தடுக்கும் வேறு எந்த வகையான செயல்களையும் இந்தச் சட்டப்பிரிவு உள்ளடக்கியதாக நீதிமன்றம் விளக்கியது.

முக்கியச் சாலைகளைத் தொடர்ந்து மறித்து, மக்களின் இயல்பு வாழ்க்கையைப் பெருமளவில் பாதிப்பது அமைதியான போராட்டங்கள் அல்ல; மாறாக, இந்தியாவின் ஒற்றுமைக்கும் ஒருமைப்பாட்டிற்கும் அச்சுறுத்தல் ஏற்படுத்தும் திட்டமிட்ட செயல்கள் என்ற அரசு தரப்புவாதத்தை உச்சநீதிமன்றம் ஏற்றுக்கொண்டது. மேலும், இதுபோன்ற சாலை மறிப்புகள் பொது அமைதியைக் குலைக்கும் நோக்கத்துடனும், 2020–ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப் வருகை போன்ற முக்கிய சர்வதேச நிகழ்வுகளைக் குறிவைத்து நிகழும்போது, அவை முதல் பார்வையிலேயே ஒரு பயங்கரவாதச் செயலாகக் கருதப்படலாம் என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது.

சட்டவிரோத நடவடிக்கைகள் தடுப்புச் சட்டத்தின் (Unlawful Activities (Prevention) Act (UAPA)) சில விதிகளின் பரந்த நோக்கத்தை எதிர்த்து உச்சநீதிமன்றத்தில் தனித்தனியாக மனுத் தாக்கல் செய்த பல குடிமைச் சமூக ஆர்வலர்கள், ஓய்வுபெற்ற அதிகாரிகள் மற்றும் பத்திரிகையாளர்களில் காலித்தும் ஒருவர் ஆவார். அதன் முக்கிய அம்சங்களில் ஒன்று, பிரிவு 15-ன்கீழ் உள்ள “வேறு ஏதேனும் வழிகள் மூலம்” (by any other means) என்ற சொற்றொடரை எவ்வாறு விளக்குவது என்பதாகும். இருப்பினும், 2024-ஆம் ஆண்டில், மனுதாரர்கள் உச்சநீதிமன்றத்திற்குப் பதிலாக ஒரு உயர்நீதிமன்றத்தை அணுகலாம் என்று நீதிமன்றம் அறிவுறுத்திய பிறகு, அந்த மனுக்கள் திரும்பப் பெறப்பட்டன. அதன்பிறகு, மனுதாரர்கள் டெல்லி உயர் நீதிமன்றத்தை அணுகினர், அங்கு வழக்குகள் இன்னும் நிலுவையில் உள்ளன. சட்டப்பிரிவு 15-ன் நோக்கம் குறித்து தெளிவான தீர்ப்பு கிடைத்திருந்தால், அது காலித்துக்குப் பயனளித்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது.

இந்த விளக்கம் பிணை வழங்குவதில் நேரடித் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. சட்டவிரோத நடவடிக்கைகள் தடுப்புச் சட்டத்தின் (UAPA) பிரிவு 43D(5)-ன் கீழ், நீதிமன்றம் குற்றச்சாட்டுகள் "மேலோட்டமாக உண்மை" என்று கண்டறிந்தால், ஜாமீன் வழங்க முடியாது. காலித் மற்றும் இமாம் ஆகியோரின் வழக்குகளில், சாட்சிகளின் வாக்குமூலங்கள், வாட்ஸ்அப் செய்திகள் மற்றும் கூட்டங்களின் பதிவுகள் உள்ளிட்ட ஆதாரங்கள் சதித்திட்டத்திற்கான ஒரு ஆரம்ப நிலையிலான வழக்கை நிலைநாட்டுவதற்குப் போதுமானதாக உள்ளன என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. இதன் விளைவாக, பிணை வழங்குவதற்கான சட்டத்தடை அவர்களுக்கு முழுமையாகப் பொருந்தியதாகக் கூறப்படுகிறது.

நீண்டகால சிறைத் தண்டனை குறித்து

அனைத்து மேல்முறையீட்டாளர்களும் (appellants) தாங்கள் மிக நீண்டகாலமாகவே காவலில் இருப்பதாக வாதிட்டனர். அவர்கள் 2020-ஆம் ஆண்டு முதல் சிறையில் இருக்கிறார்கள். மேலும், வழக்கு குற்றச்சாட்டுகள் பதிவு செய்யும் நிலையைத் தவிர்த்து வேறு எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படவில்லை.  விரைவான விசாரணைக்கு வாய்ப்பு இல்லாதபோது, அரசியலமைப்பு நீதிமன்றங்கள் (constitutional courts) சட்டவிரோத நடவடிக்கைகள் தடுப்புச் சட்டத்தின் தடையையும்மீறி, சட்டப்பிரிவு 21-ன்கீழ் (Article 21) உள்ள வாழ்வு மற்றும் சுதந்திரத்திற்கான உரிமையைப் (right to life and liberty) பாதுகாப்பதற்காக பிணை  வழங்க முடியும் என்று கூறிய ஒன்றிய அரசு vs  கே.ஏ. நஜீப் வழக்கில் (Union of India v. K.A. Najeeb) உச்சநீதிமன்றம் அளித்த 2021-ஆம் ஆண்டு தீர்ப்பை அவர்கள் மேற்கோள் காட்டினர்.

ஆனாலும், திங்கட்கிழமை அன்று உச்ச நீதிமன்றம் K.A. நஜீப் வழக்கில் தெளிவாகக் கூறியது: வழக்குத் தாமதம் மட்டுமே பிணை கொடுக்க வேண்டிய ஒரு தானியங்கி விதியை உருவாக்காது. தாமதம் என்பது சட்டக் கட்டுப்பாடுகளைத் தானாக நீக்கும் “துருப்புச்சீட்டு” அல்ல; அது வழக்கை இன்னும் கவனமாகவும் நெருக்கமாகவும் நீதிமன்றம் ஆய்வு செய்யத் தூண்டும் ஒரு காரணி மட்டுமே என்றும் நீதிமன்றம் விளக்கியது.

ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட ஆவணங்கள் மற்றும் 835 சாட்சிகள் அடங்கிய அதிக அளவிலான ஆதாரங்கள் மற்றும் எதிர்தரப்பினரால் எழுப்பப்பட்ட ஆட்சேபனைகள் காரணமாகவே இந்த தாமதம் ஏற்பட்டதாகவும், எனவே, இதற்கு முழுவதும் வழக்குத் தொடுக்கும் தரப்பை மட்டும் குறைகூற முடியாது என்றும் உச்சநீதிமன்றம் கூறியது.

நீதிமன்றம் அளித்த தீர்ப்பின்படி, வழக்கு தாமதமானது என்ற வாதத்தை, குற்றத்தின் தீவிரத்தன்மை மற்றும் அதில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவரின் பங்கு ஆகியவற்றுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க வேண்டும். இந்த வழக்கில், முக்கிய குற்றவாளிகள் என்று கூறப்படும் காலித் மற்றும் இமாம் ஆகியோரின் குற்றத்தின் தீவிரத்தன்மை மற்றும் சதித்திட்டத்தில் அவர்களின் முக்கியப் பங்கு ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு, ஜாமீன் வழங்குவதற்கான சட்டத்தடை என்பது வழக்கில் ஏற்பட்ட தாமதத்தை விட மிகவும் முக்கியமானது என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

இருப்பினும், தளவாட உதவிகள் அல்லது உள்ளூர் மக்களைத் திரட்டுவது போன்ற பணிகளுக்கு மட்டுமே உதவியாக இருந்தவர்களுக்கு, அவர்களின் தொடர்ச்சியான தடுப்புக் காவல் தண்டனைக்குரியதாகிவிட்டது என்று நீதிமன்றம் கூறியது. ஏனெனில், அவர்களால் வழக்கை எந்தவிதத்திலும் தன்னிச்சையாகப் பாதிக்கக்கூடிய திறன் அவர்களுக்கு இல்லை என்பதால், அவர்களுக்குச் பிணை அளிப்பதற்குச் சாதகமாக நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.

பிணை வழங்கப்பட்ட ஐந்து குற்றவாளிகள் குறித்து

ஃபாத்திமாவைப் பொறுத்தவரை, அவர் சீலம்பூர் போராட்டத் தளத்தில் ஒரு உள்ளூர் அமைப்பாளராகக் கருதப்படுகிறார். ஆனால், அவரது பங்கு வெறும் அறிவுறுத்தல்களைச் செயல்படுத்துவதாக மட்டுமே இருந்தது என்றும், முக்கிய முடிவுகளை எடுப்பதில் அவர் ஈடுபடவில்லை என்றும் உச்சநீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. நீதிமன்றம் 'சமத்துவக் கொள்கையையும்' பயன்படுத்தியது. அதாவது, அதே போன்ற நிலையில் இருந்த இணை-குற்றவாளிகளான நடாஷா நர்வால் மற்றும் தேவாங்கனா கலிதா ஆகியோருக்கு ஏற்கனவே ஜாமீன் வழங்கப்பட்டுவிட்டது என்பதையும் சுட்டிக்காட்டியது.

ஹைதரைப் பொறுத்தவரை, போராட்டத் தளங்களையும் நிதியையும் நிர்வகித்ததாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டார். ஆனால், இந்தச் சதித்திட்டத்தில் அவரது பங்கு மற்றவர்களின் வழிகாட்டுதலின் அடிப்படையிலேயே இருந்தது என்றும், சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப அவர் செயல்பட்டார் என்றும், அவராகவே எடுத்த முடிவல்ல என்றும் கண்டறியப்பட்டது.

ரஹ்மானின் வழக்கில், அவர் ஜாமியா மில்லியா இஸ்லாமியா முன்னாள் மாணவர் சங்கத்தின் தலைவராக நிதி மற்றும் உள்ளூர் அளவிலான ஆதரவை வழங்கியதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டார். ஆனால், பெரிய சதியில் அவருக்குச் சுதந்திரமான முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் இருந்தது என்பதற்கு எந்த ஆதாரமும் நீதிமன்றத்தில் சமர்பிக்கப்படவில்லை என்பதால் பிணை வழங்கப்பட்டது.

சாந்த் பாக் பகுதியில் உள்ளூர் செயல்பாடுகளில் ஈடுபட்டதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்ட கான் என்பவர், தீர்ப்பில் “முக்கிய செயல்பாட்டு பொறுப்பு” (Operational Role) உள்ளவர் என்று குறிப்பிடப்பட்டார்.

அஹமது என்பவர், தீர்ப்பில், சொந்த அதிகாரம் இல்லாமல் “நடைமுறை செயல்படுத்தும் நிலையில்” பணியாற்றியவர் என்று விவரிக்கப்பட்டார்.

அடுத்து என்ன?

ஐந்து குற்றவாளிகளுக்கு இடைக்கால பிணை வழங்கிய உச்சநீதிமன்றம், சாட்சிகளைப் பாதிக்காமல் அல்லது ஆதாரங்களை அழிக்காமல் இருக்க கடுமையான நிபந்தனைகளை விதித்துள்ளது. அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் ₹2 லட்சம் மதிப்பிலான தனிப்பட்ட பிணைப் பத்திரமும், இரு உள்ளூர் ஜாமீன்தாரர்களும் வழங்க வேண்டும்; மேலும், டெல்லி தேசிய தலைநகர் பகுதிக்குள் தங்கியிருக்க வேண்டும் என்கிற பல நிபந்தனைகளை விதித்துள்ளது .

அவர்கள் தங்கள் கடவுச்சீட்டுகளை ஒப்படைக்க வேண்டும் என்றும், வாரத்திற்கு இரண்டு முறை டெல்லி காவல்துறையின் குற்றப்பிரிவு காவல் நிலையத்தில் அறிக்கை செய்யுமாறும் உத்தரவிடப்பட்டுள்ளது. மேலும், இந்த வழக்கு பற்றி பொதுவெளியில் அறிக்கைகள் வெளியிடுவதற்கோ அல்லது சாட்சிகளைத் தொடர்பு கொள்வதற்கோ நீதிமன்றம் அவர்களுக்குத் தடை விதித்தது.

காலீத் மற்றும் இமாம் ஆகியோரின் வழக்கில், விசாரணையின் மெதுவான வேகத்தைப் பற்றி நீதிமன்றம் கவலை தெரிவித்ததோடு, விசாரணை நீதிமன்றம் விரைவாக வழக்கை நடத்தும்படி உத்தரவிட்டது. மேலும், வழக்கின் அரசுத் தரப்பு 'பாதுகாக்கப்பட்ட சாட்சிகளின்' விசாரணை முடிந்த பிறகு அல்லது இந்த உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்ட தேதியிலிருந்து ஒரு வருடம் கழித்து, இவை இரண்டில் எது முதலில் வருகிறதோ, அப்போது அவர்கள் மீண்டும் பிணை கோர அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

Original Article : Delhi riots case: Why SC denied bail to Umar Khalid and Sharjeel Imam. -Vineet Bhalla

Read More →