இந்தியாவின் எரிசக்தி தற்சார்பைப் பாதுகாப்பதற்கு தோரியம் சார்ந்த அணுசக்தி உற்பத்தி ஏன் முக்கியமானது?. -அனில் சசி

இப்போது சர்வதேச சந்தையிலிருந்து யுரேனியத்தை நாம் அணுக முடியும் என்பதால், அனல்மின் உலைகளின் திறன் வளர்ச்சிப் பாதையில் உள்ளது. இந்த விரிவாக்கம் இந்தியாவில் தோரியம் சார்ந்த அணுசக்தி உற்பத்திக்கு விரைவாக மாறுவதற்கு ஒரு வாய்ப்பாகும்.

இந்தியாவின் அணுசக்தி உத்தி நீண்டகாலமாக மூன்று கட்டத் திட்டத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்தத் திட்டம் ஒரு அடிப்படை வரம்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்தியாவில் யுரேனிய வளங்கள் குறைவாக உள்ளன. அதே நேரத்தில், தோரியத்தின் பெரிய இருப்புக்கள் உள்ளன. முதல் கட்டத்தில், அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகள் (pressurised heavy water reactors (PHWR)) யுரேனியத்தைப் பயன்படுத்துகின்றன. அவை மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்கின்றன. மேலும், அவை புளூட்டோனியத்தை ஒரு துணைப் பொருளாகவும் உற்பத்தி செய்கின்றன. இரண்டாம் கட்டத்தில், இந்த புளூட்டோனியம் வேக ஈனுலைகளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்த உலைகள் கிடைக்கக்கூடிய எரிபொருளைப் பன்மடங்கு பெருக்குகின்றன. மேலும், அவை இறுதி கட்டத்திற்கான அடித்தளத்தையும் தயார் செய்கின்றன. இறுதிக் கட்டம் தோரியம் அடிப்படையிலான அணுசக்தியில் கவனம் செலுத்துகிறது. இந்தக் கட்டத்தில், தோரியம் யுரேனியம்-233 ஆக மாற்றப்படுகிறது. இது நாட்டிற்கு நீண்டகால எரிசக்தி பாதுகாப்பை உறுதி செய்கிறது.

முன்னாள் அணுசக்தி ஆணையத் தலைவர் அனில் ககோத்கர், தற்போது ஹோமி பாபா தேசிய நிறுவனத்தின் வேந்தராகவும், ராஜீவ் காந்தி அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப ஆணையத்தின் தலைவராகவும் உள்ளார். அவர் அனில் சசியிடம் குறிப்பிட்டதாவது, இறக்குமதி செய்யப்பட்ட யுரேனியத்தில் இயங்கும் ஒரு பெரிய அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகள் (PHWR) திறனுடன், இந்தியா உயர்-மதிப்பீடு குறைந்த-செறிவூட்டப்பட்ட யுரேனியம் (High-Assay Low-Enriched Uranium (HALEU)) போன்ற மேம்பட்ட எரிபொருட்களுடன் தோரியத்தை கதிர்வீச்சு செய்வதன் மூலம் யுரேனியம்-233-ஐ உற்பத்தி செய்யத் தொடங்கலாம். இந்த செயல்முறை இந்தியாவின் எரிசக்தி சுதந்திரத்தை நோக்கிய பயணத்தை விரைவுபடுத்தும்.

நமது அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகள் (PHWR) திறனின் விரிவாக்கம், இந்தியாவில் தோரியம் சார்ந்த அணுமின் உற்பத்திக்கு விரைவாக மாறுவதற்கான வாய்ப்பை எந்த அளவிற்கு வழங்குகிறது?

இந்தியாவில் தோரியம் அடிப்படையிலான அணுமின் உற்பத்திக்கு மாறுவது நமது எரிசக்தி சுதந்திரத்தைப் பாதுகாப்பதற்கு மிகவும் முக்கியமானது. இதற்கு வெப்ப அல்லது வேகமான அணு உலைகளில் தோரியத்தை கதிர்வீச்சு செய்வதன் மூலம் போதுமான அளவு பிளவுபடக்கூடிய யுரேனியம்-233 (U233) இருப்புக்களை உருவாக்குவது அவசியம். மூன்றுகட்ட அணுசக்தித் திட்டம் உருவாக்கப்பட்ட நேரத்தில் எங்கள் மதிப்பிடப்பட்ட உள்நாட்டு யுரேனிய வளங்கள் மிகக் குறைவாக இருந்ததால், வெப்ப உலைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட தேவையான கதிர்வீச்சுத் திறனை உருவாக்குவது சாத்தியமாகவில்லை. இதன் விளைவாக, வேக ஈயுலைகளைக் கட்டுவது அவசியமானது. வேக ஈயுலைகளால் பிளவுபடக்கூடிய எரிபொருளை உற்பத்தி செய்து பெருக்க முடியும். இந்தத் திறன், அவற்றை இந்தத் திட்டத்திற்கு மிகவும் இன்றியமையாததாக மாற்றியது. இந்தக் காரணமே இந்தியாவின் மூன்று கட்ட அணுசக்தித் திட்டத்திற்கு அடிப்படையாக அமைந்தது. அந்தத் திட்டம் இன்றும் செல்லுபடியாகிறது. மேலும், அது தற்போதும் பொருத்தமானதாகவே இருக்கிறது.

தற்போது இந்தியா சர்வதேச சந்தையிலிருந்து யுரேனியத்தை நாம் அணுக முடியும் என்பதால், வெப்ப உலைத் திறன் வளர்ச்சிப் பாதையில் உள்ளது. அணுசக்தி திட்டம் 100GWe அணுசக்தி திறனை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. இதில் அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகள் (PHWR) மொத்தமாக உள்ளன. இந்த அளவு அதிகரிப்பு அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகளின் (PHWR) பெரிய அளவில் பிளவுபடக்கூடிய U-233-ஐ உற்பத்தி செய்யத் தொடங்குவதற்கும், இந்தியாவில் தோரியம் சார்ந்த அணுசக்தி உற்பத்திக்கு விரைவான மாற்றத்தை செயல்படுத்துவதற்கும் ஒரு வாய்ப்பாகும்.

அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைக்கு (PHWR) தோரியம் உயர்-மதிப்பீடு குறைந்த-செறிவூட்டப்பட்ட யுரேனியம் (HALEU) அடிப்படையிலான மாற்று எரிபொருளைக் கொண்டிருப்பது உண்மையில் சாத்தியமாகும். இது பொருளாதார, பாதுகாப்பு மற்றும் நன்மைகளுக்கும் வழிவகுக்கும். அதேநேரத்தில் தோரியத்தை U-233-ஆக திறம்பட மாற்றும். அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகளால் (PHWR) தனித்துவமாக வழங்கக்கூடிய இருதரப்புக்கும் நன்மை பயக்கும் சூழ்நிலையை உருவாக்குகிறது.

அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகள் (PHWR) திறனை 50-75 Gw-ஆக (1Gw அல்லது giga watt என்பது 1000 மெகா வாட்களுக்கு சமம்) அதிகரிப்பதில் கூடுதல் நிதி ஆதாரங்கள் மற்றும் புதிய நிறுவனங்களின் தேவை எவ்வளவு முக்கியமானது?

2047-ம் ஆண்டு இலக்கான தேதிக்குள் அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகள் (PHWR) திறனை 50-75 GW-ஆக உயர்த்துவதற்கு சராசரியாக ஆண்டுக்கு 3 GWe திறன் கூடுதலாக தேவைப்படும். இதன் பொருள், 700 MWe மற்றும் 220 MWe அலகுகளின் கலவையைப் பொறுத்து ஒவ்வொரு ஆண்டும் 5 முதல் 8 அணு உலைகளைச் சேர்க்க வேண்டும். இதற்கு குறிப்பிடத்தக்க கூடுதல் நிதி ஆதாரங்கள் தேவைப்படும் என்பது தெளிவாகிறது. மேலும், அரசுக்குச் சொந்தமான நிறுவனமான இந்திய அணுசக்தி கழகம் லிமிடெட் (NPCIL) தொழில்நுட்ப வழங்குநராக, திறன் மேம்பாட்டாளராக, தனது சொந்தத் திட்டத்தைத் தொடர்ந்து செயல்படுத்திக்கொண்டே, ஒரு வழிகாட்டியாகவும் மற்றும் ஆலோசகராகவும் செயல்படுத்தும்போது பொது மற்றும் தனியார் துறையைச் சேர்ந்த பல நிறுவனங்களைக் கொண்டுவர வேண்டும். இந்திய அணுசக்தி கழகம் லிமிடெட் (NPCIL) கடந்த காலங்களில் தொழில்துறையில் திறன் மேம்பாட்டிற்காக இதைச் செய்துள்ளது.

வேக ஈனுலைகளில் உருவாக்கம் செய்வதற்கான யுரேனியம் குறைவாகவே கிடைப்பதால், தோரியத்தை பிளவுபடக்கூடிய யுரேனியமாக மாற்றுவதற்கு, தன்னிறைவு பெற்ற தோரியம் சார்ந்த அணுசக்தி உற்பத்தி திறனை அடைவதற்கான அவசியம் எவ்வளவு முக்கியமானது?

இந்தியாவின் மூன்று-கட்டத் திட்டத்தின்கீழ் முதலில் திட்டமிடப்பட்டபடி, தேவையான வேக உலைத் திறனை உருவாக்குவதற்கு காத்திருக்காமல் தோரியம் கட்டநிலையைத் தொடங்குவதற்கான சாத்தியக்கூறு எவ்வளவு சாத்தியமானது? அதாவது முன்பு குறிப்பிட்டது போல, இது இந்தியாவின் எரிசக்தி சுதந்திரத்திற்கு தோரியம் முக்கியமானதாக உள்ளது. வளர்ந்த இந்தியா (Vikasit Bharat) தேவைகளுக்கு ஏற்ப, தோரியம் உருகிய உப்பு உலைகளின் மூலம் (U-233-ன் பிளவிலிருந்து ஆற்றல் வருகிறது. அதேநேரத்தில், சமமான அல்லது சற்று அதிக அளவு U-233 உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது) தன்னிறைவு மின் உற்பத்தித் திறனை அமைக்க முடியும் என்பதே நமது குறிக்கோளாக இருக்க வேண்டும். இதற்கு தோரியத்தை U-233-ஆக மாற்றுவதற்கு போதுமான எண்ணிக்கையிலான பெரிய கதிர்வீச்சு தளங்கள் தேவைப்படுகின்றன. அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகளின் (PHWRs) விரிவடைந்துவரும் திறன் ஒரு நடைமுறைத் தீர்வை வழங்குகிறது. இந்த உலைகள் எரிசக்திச் சுதந்திரத்தை நோக்கிய பயணத்திற்கு ஒரு உடனடி வாய்ப்பை அளிக்கின்றன. வேக ஈனுலைகளின் திறன் முழுமையாக மேம்படுத்தப்படும் வரை காத்திருக்காமல் இதைச் செய்ய முடியும்.

இந்தச் சூழலில், இறக்குமதி செய்யப்பட்ட யுரேனியத்தால் எரிபொருளாகக் கொண்ட அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகளின் (PHWR) முக்கியப்பங்கு, தோரியத்தின் கதிர்வீச்சு மூலம் (HALEU உடன்) தோரியத்தை பிளவுபடக்கூடிய யுரேனியமாக மாற்றுவதற்கு உதவுவதை நீங்கள் எவ்வாறு பார்க்கிறீர்கள்?

இரண்டாம் கட்டத்தில் உருவாக்கப்படவுள்ள வேக ஈனுலைகளில் (fast breeder reactors (FBR)), தோரியத்தின் கதிர்வீச்சு மூலம் தோரியத்தை பிளவுபடக்கூடிய யுரேனியமாக மாற்றுவது திட்டமிடப்பட்டது. இரண்டாம்கட்டத் திட்டத்தில் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ள நிலையில், தோரியத்தை U233-ஆக மாற்றுவதற்கான கதிர்வீச்சுத் தளங்களை உருவாக்குவதற்கான அதன் முழு அளவிலான பயன்பாடு கணிசமாக தாமதமாகிறது. வேக உலைத் துறையில் சமநிலை மேம்பாட்டுப் பணிகளில் ஆக்சைடு-எரிபொருள் கொண்ட முன்மாதிரி வேக ஈனுலையை (Prototype Fast Breeder Reactor (PFBR)) நிறைவு செய்தல், தொடர்ச்சியான வேக ஈனுலைகளை (FBR) உருவாக்குதல், வேக உலை திறனின் விரைவான வளர்ச்சிக்கு குறுகிய இரட்டிப்பு நேர உலோக-எரிபொருள் வேக உலைகளை உருவாக்குதல் மற்றும் அடுத்தடுத்த பயன்பாடு ஆகியவை அடங்கும். கூடுதலாக, இது தொடர்புடைய நீர் மற்றும் பைரோ-அணுக்கரு மறுசுழற்சி தொழில்நுட்பங்களை நிறுவுதல் ஆகியவை இதில் அடங்கும்.

மீதமுள்ள வளர்ச்சிக்குத் தேவையான கால அளவைக் கருத்தில் கொண்டு, தேசிய எரிசக்தித் தேவைகளுக்கு ஏற்ப அளவில் யுரேனியம் சார்ந்த மின் உற்பத்தியிலிருந்து கையகப்படுத்தும் திறன் கொண்ட தோரியம் சார்ந்த மின் உற்பத்தித் திறனை ஆதரிக்கத் தேவையான அளவுகளில் U-233 ஐ உற்பத்தி செய்யத் தேவையான வேகமான உலைத் திறன், பொருத்தமான நேரத்தில் கிடைப்பது சாத்தியமில்லை. மறுபுறம், இறக்குமதி செய்யப்பட்ட யுரேனியத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட பெரிய அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகளின் (PHWR) திறன் உருவாகி வருகிறது. அதற்குப் பதிலாக உயர்-மதிப்பீடு குறைந்த-செறிவூட்டப்பட்ட யுரேனியத்தை (HALEU) இறக்குமதி செய்து, தோரியத்துடன் அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகளில் (PHWR) அதை கதிர்வீச்சு செய்வதன் மூலம் இழந்த நிலத்தை மீண்டும் பெறவும், தோரியம்-யுரேனியம்233 நிலையை மிக முன்னதாகவே தொடங்கவும் வழிவகுக்கும். இந்த அணுகுமுறை ஒரு இருதரப்புக்கும் நன்மை பயக்கும் சூழ்நிலையை உருவாக்குகிறது. இது தவறவிடக்கூடாத ஒரு வாய்ப்பு.

வேகமான அணு உலை மேம்பாட்டுத் திட்டமும், அதேநேரத்தில் தொடர வேண்டுமா?

ஆம். எந்த சந்தேகமே இல்லை. இந்தியா இன்னும் ஒரு வளர்ச்சிப் பாதையில் உள்ளது. அதன் எரிசக்தித் தேவைகள் தொடர்ந்து அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கும். குறைந்தபட்சம் இணைவு ஆற்றல் களத்திற்கு வரும் வரை, நமது வளர்ந்துவரும் எரிசக்தித் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய அணு எரிபொருள் பெருக்கம் அவசியமாக இருக்கும்.

இந்தியாவை மாற்றுவதற்கான அணுசக்தியின் நிலையான பயன்பாடு மற்றும் மேம்பாடு (சாந்தி) சட்டம், 2025, இறக்குமதி செய்யப்பட்ட LWR அடிப்படையிலான அணுசக்தித் திட்டங்களுக்கு அதிக வாய்ப்புகளைத் திறந்துவிடுகிறது. அவற்றின் சாத்தியக்கூறுகளை நீங்கள் எவ்வாறு பார்க்கிறீர்கள்?

இறக்குமதி செய்யப்பட்ட இலகு நீர் உலைகளை (Light-Water Reactor (LWR)) நான் எப்போதும் ஒரு கூடுதல் அம்சமாகவே கருதி வருகிறேன். நமது பெரிய மற்றும் வளர்ந்துவரும் எரிசக்தித் தேவைகள் மற்றும் நமது செயல்படுத்தல் திறனில் உள்ள பற்றாக்குறை ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு, அத்தகைய கூடுதல் அம்சங்கள் பொருளாதாரரீதியாக போட்டித்தன்மை வாய்ந்ததாகவும் நமது அணு எரிபொருள் சுழற்சி கொள்கைகளுடன் ஒத்துப்போகும் வகையிலும் இருந்தால் உதவியாக இருக்கும்.

மேலும், நமது நாட்டிற்குத் தேவையான எதிர்கால தொழில்நுட்பங்களுக்கான (உலோக எரிபொருள் உலைகள், உருகிய உப்பு உலைகள், உயர் வெப்பநிலை உலைகள், தோரியம் எரிபொருள் சுழற்சிகள் போன்றவை) நமது மேம்பாட்டு முயற்சிகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் மற்றும் தற்போதைய முக்கியத் தேவைகளை நிவர்த்தி செய்யத் தயாராக உள்ள நிரூபிக்கப்பட்ட இறக்குமதி செய்யப்பட்ட தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.

மதிப்பீடுகளின்படி, 1,000 மெகாவாட் திறன் கொண்ட இலகு நீர் அணு உலைக்கு (LWR) 80% மின் உற்பத்தித் திறன் காரணியில் (PLF) ஆண்டுக்கு சுமார் 25 டன் செறிவூட்டப்பட்ட எரிபொருள் தேவைப்படும். ஒரு டன்னுக்கு எரிபொருளின் விலை சுமார் $1.76 மில்லியனைக் கருத்தில் கொண்டு, இலகு நீர் அணு உலை (LWR) ஆலைக்கான எரிபொருள் செலவு ஆண்டுக்கு சுமார் ரூ.350 கோடியாக இருக்கும். இதன் பொருள், இந்த விகிதத்தில், 1 டாலர் என்பது ரூ. 80 ஆகும். செறிவூட்டப்பட்ட யுரேனியத்திற்குப் பதிலாக இயற்கை யுரேனியம் பயன்படுத்தப்படுவதால், அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகளுக்கான (PHWR) எரிபொருள் மதிப்பீடுகள் குறைவாக இருக்கலாம். இந்த எண்களைக் கருத்தில் கொண்டு, அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகளின் (PHWR) சிறிய அளவிலான செறிவூட்டப்பட்ட யுரேனியத்துடன் தோரியத்தை இணைப்பதில் உள்ள சமரசத்தை நீங்கள் எவ்வாறு பார்க்கிறீர்கள்?. மேலும், செலவுக் கண்ணோட்டத்தில் இந்த முன்மொழிவு எவ்வளவு சாத்தியமானது?

கொடுக்கப்பட்ட அணுசக்தி உற்பத்தித் திறனை ஆதரிக்க தேவையான வெட்டியெடுக்கப்பட்ட யுரேனியத்தைப் பொறுத்தவரை, அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகள் (PHWR) இலகு நீர் அணு உலைகளுடன் (LWR) ஒப்பிடும்போது மிகவும் திறமையானவை. இருப்பினும், இயற்கை யுரேனியத்தைப் பயன்படுத்தும் PHWR உலைகளில் எரிபொருள் தயாரிப்பு மற்றும் எரிபொருள் சுழற்சியின் பிந்தைய கட்டச் செலவுகள் அதிகமாக உள்ளன. இதற்குக் காரணம், எரிபொருள் எரிந்து தீரும் அளவு குறைவாக இருப்பதுதான், இது அதிக எரிபொருள் பயன்பாட்டிற்கு வழிவகுக்கிறது. அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகள் (PHWR) எரிபொருளில் செறிவூட்டலைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் இந்த செலவுகள் குறையும். எரிப்பு குறைந்தபட்ச வரம்பைவிட அதிகமாக இருந்தால், தோரியம் மேலும் சிக்கனத்திற்கு வழிவகுக்கிறது. அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலையில் (PHWR), உயர்-மதிப்பீடு குறைந்த-செறிவூட்டப்பட்ட யுரேனியம் (HALEU) - தோரியம் எரிபொருளைப் பயன்படுத்தும்போது குறைவாக உள்ளது. இந்தச் செலவு, இயற்கை யுரேனியத்தில் இயங்கும் அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகளின் (PHWR) செலவை விடக் குறைவாகும்.

 Original Article : Why Thorium-based nuclear power generation is key to securing India’s energy independence?. -Anil Sasi

Read More →

உச்சநீதிமன்றம் மாதவிடாய் சுகாதாரத்தை ஏன் ஒரு அடிப்படை உரிமையாக அறிவித்தது மற்றும் பள்ளிகள் எவற்றை கட்டாயம் வழங்க வேண்டும்? -வினீத் பல்லா

நீதிமன்றத்தின் இந்த வாதம், ‘அடிப்படை சமத்துவம்’ (substantive equality) என்ற கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. அரசியலமைப்பின் 14-வது பிரிவு சட்டத்தின்முன் சமம் (equality before the law) என்ற கருத்திற்கு உத்தரவாதம் அளித்தாலும், அனைவரையும் ஒரே மாதிரியாக நடத்துவது சமத்துவமின்மையை நிலைநிறுத்தக்கூடும் (perpetuate inequality) என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

ஒரு புள்ளி (Period) ஒரு வாக்கியத்தை முடிக்க வேண்டும். ஒரு பெண்ணின் கல்வியை அல்ல. ["Period" என்ற சொல்லின் இரட்டைப் பொருள் – வாக்கிய முடிவு மற்றும் மாதவிடாய் – தமிழிலும் "புள்ளி" / "period" என்று வைத்து புரிதலுக்காக இவ்விடத்தில் பயன்படுத்தப்படுகிறது]

அமெரிக்கக் கல்வியாளர் மெலிசா பெர்டனின் இந்தக் கூற்றை முன்னுரையாகக் கொண்டு, உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகளான ஜே. பி. பர்திவாலா மற்றும் ஆர். மகாதேவன் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, வெள்ளிக்கிழமை அன்று, மாதவிடாய் சுகாதாரத்திற்கான அணுகலை ஒரு சுகாதாரப் (menstrual hygiene) பிரச்சினையாக மட்டுமல்லாமல், ஒரு அரசியலமைப்பு உரிமையாகவும் அங்கீகரித்து ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தீர்ப்பை வழங்கியது.

நீதிமன்றம் தொடர்ச்சியான ஆணையை பிறப்பித்தது. இது நீதிபதிகள் அந்த உத்தரவு பின்பற்றப்படுகிறதா என்பதைத் தொடர்ந்து கண்காணிக்க அனுமதிக்கும் ஒரு நீதிமன்ற உத்தரவாகும். ஒவ்வொரு பள்ளியிலும் இலவச சானிட்டரி நாப்கின்களும், பயன்பாட்டில் இருக்கும் கழிப்பறைகளும் இருப்பதை ஒன்றிய  மற்றும்  அனைத்து மாநில அரசுகளும் உறுதி செய்ய வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டது.

மாதவிடாய் சுகாதாரம் (Menstrual hygiene)  ஒரு அடிப்படை உரிமையாகக் கருதப்பட வேண்டும்.

நீதிமன்றத்தின் இந்த வாதம், ‘அடிப்படை சமத்துவம்’ (substantive equality) என்ற கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. அரசியலமைப்பின் 14-வது பிரிவு சட்டத்தின் முன் சமம் (equality before the law) என்ற கருத்திற்கு உத்தரவாதம் அளித்தாலும், அனைவரையும் ஒரே மாதிரியாக நடத்துவது சமத்துவமின்மையை நிலைநிறுத்தக்கூடும் என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

அனைவரையும் சமமாக நடத்துவது என்பது, சில சமயங்களில் பின்தங்கிய நிலையில் உள்ளவர்களுக்குக் கூடுதல் உதவி வழங்குவதையும் குறிக்கிறது என்று அந்தத் தீர்ப்பு கூறுகிறது. உதாரணமாக, ஒரு பெண்ணுக்கு மாதவிடாய் சுகாதாரப் பொருட்கள் அல்லது கழிப்பறை வசதி இல்லாததால் அந்த பெண்ணால் பள்ளிக்குச் செல்ல முடியாவிட்டால், அந்த பெண் சக மாணவர்களுக்குச் சமமான நிலையில் இல்லை என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

மாதவிடாய் சுகாதார நடவடிக்கைகள் இல்லாதது, ஒரு உயிரியல் யதார்த்தத்தை ஒரு கட்டமைப்புரீதியான பாகுபாடாக மாற்றுவதன் மூலம், பாலின அடிப்படையிலான பின்தங்கிய நிலையை வலுப்படுத்துகிறது என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

அந்தத் தீர்ப்பு, மாதவிடாய் ஆரோக்கியத்தை அரசியலமைப்பின் 21-வது பிரிவால், உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்ட வாழ்வுரிமை மற்றும் தனிநபர் சுதந்திரத்திற்குள் (right to life and personal liberty) உள்ளடக்கியது. கண்ணியத்துடன் வாழ்வதற்கான உரிமையும் வாழ்வுரிமையில் அடங்கும் என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

மாதவிடாய் ஏற்படும் பெண் குழந்தைகளுக்கு மாதவிடாய் சுகாதார மேலாண்மை (Menstrual Hygiene Management (MHM)) வசதிகள் கிடைக்காதது, அவர்களை களங்கம், பிற்போக்குத்தனமான எண்ணங்கள் மற்றும் அவமானத்திற்கு உள்ளாக்குகிறது என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. மாதவிடாய் சுகாதார வசதிகள் இல்லாததால் ஒரு மாணவியை படிப்பை பாதியில் நிறுத்தவோ அல்லது பள்ளிக்கு வராமல் இருக்கவோ கட்டாயப்படுத்துவது, அந்த பெண்ணிற்கு வழங்கப்பட்ட சுதந்திரம் மற்றும் தனியுரிமையை மீறுவதாகும் என்றும் நீதிமன்றம் விரிவாக விளக்கம் அளித்தது.

கல்வி உரிமை 

பின்னர் நீதிமன்றம், மாதவிடாய் ஆரோக்கியத்தின் பார்வையில், குழந்தைகளின் இலவச மற்றும் கட்டாயக் கல்வி உரிமைச் சட்டம், 2009 (Right of Children to Free and Compulsory Education Act, 2009 (RTE Act)) பற்றிய விளக்கத்தை வழங்குகிறது.

கல்வி உரிமைச் சட்டத்தின் பிரிவு 3-ல் உள்ள "இலவசக் கல்வி" (free education) என்ற சொல் கல்விக் கட்டணத்தைத் தள்ளுபடி செய்வதற்கு மட்டும் இல்லை - இது ஒரு குழந்தை தனது கல்வியை முடிப்பதைத் தடுக்கும் எந்தவொரு நிதித் தடையையும் நீக்குவதைக் குறிக்கிறது என்று நீதிமன்றம்  கூறியது.

சுகாதாரப் பொருட்களுக்கான இந்தச் செலவு பள்ளிக்கு வராமல் இருப்பதற்கோ அல்லது படிப்பை நிறுத்துவதற்கோ வழிவகுக்கும்போது, ​​அரசின் செயலற்றத் தன்மை ஒரு உறுதி செய்யப்பட்ட உரிமையை நிபந்தனைக்குட்பட்ட ஒன்றாக மாற்றிவிடுகிறது என்று நீதிமன்றத் தீர்ப்பு கூறுகிறது. எனவே, கல்வி உண்மையாகவே 'இலவசமாக' இருப்பதை உறுதி செய்வதற்காக, இலவச சானிட்டரி நாப்கின்களை வழங்குவது ஒரு சட்டப்பூர்வ கடமையாகும் (statutory obligation) என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

பின்னர், கல்வி உரிமைச்சட்டத்தின் பிரிவு 19, ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் தனித்தனி கழிப்பறைகள் உட்பட குறிப்பிட்ட விதிமுறைகள் மற்றும் தரங்களைப் பராமரிக்க பள்ளிகளை கட்டாயப்படுத்துகிறது என்று நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இது உள்கட்டமைப்புத் தேவை சார்ந்தது மட்டுமல்ல, ஒரு முக்கியமான தேவை என்று நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்துகிறது.

"'தடையற்ற அணுகல்' (barrier-free access) தேவையை ஒரு உண்மையான அர்த்தத்தில் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். சானிட்டரி நாப்கின்கள் இல்லாததும், அதை அப்புறப்படுத்துவதற்கான சுகாதாரமான வழிமுறை  இல்லாததால், பெண்கள் பள்ளிக்கு வராமல் போவது அல்லது பள்ளியைவிட்டு வெளியேறும் சூழல்  ஏற்படுகிறது என்று நீதிமன்றம் கூறியது. அத்தகைய வசதிகள் இல்லாததை "முற்றிலும் அரசியலமைப்பு தோல்வி"  (stark constitutional failure) என்று குறிப்பிட்டது.

அரசிற்கான வழிமுறைகள்

மூன்று மாதங்களுக்குள் ஒன்றிய அரசு, மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்கள் பின்பற்ற வேண்டிய குறிப்பிட்ட, காலக்கெடு உத்தரவுகளை நீதிமன்றம் பிறப்பித்துள்ளது.

முதலாவதாக, அரசு மற்றும் தனியார் நடத்தும் ஒவ்வொரு பள்ளியும், மாணவிகளுக்கு சானிட்டரி நாப்கின்களை இலவசமாக வழங்குவதை அரசு உறுதி செய்ய வேண்டும். சுற்றுச்சூழல் நிலைத்தன்மையை உறுதி செய்வதற்காக இவை "ஆக்சோ-மக்கும் சானிட்டரி நாப்கின்களாக" (oxo-biodegradable sanitary napkins) இருக்க வேண்டும் என்றும், கழிப்பறை வளாகத்திற்குள் விற்பனை இயந்திரங்கள் மூலமாகவோ அல்லது பள்ளியில் நியமிக்கப்பட்ட அலுவலர்கள் மூலமாகவோ விநியோகிக்கப்பட வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது.

இரண்டாவதாக, பள்ளிகளில் சானிட்டரி நாப்கின்களை அப்புறப்படுத்துவதற்கு பாதுகாப்பான, சுகாதாரமான மற்றும் சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த வழிமுறைகள் இருக்க வேண்டும் என்றும், தொடர்ந்து சுத்தம் செய்யப்படும் மூடப்பட்ட கழிவுநீர்த் தொட்டிகள் இருக்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.

மூன்றாவதாக, நகர்ப்புற மற்றும் ஊரகப்பகுதிகளில் உள்ள அனைத்துப் பள்ளிகளிலும் செயல்பாட்டுக்குரிய, பாலினத்தால் பிரிக்கப்பட்ட கழிப்பறைகள், பயன்படுத்தக்கூடிய நீர் இணைப்புடன் இருக்க வேண்டும். மேலும், மாற்றுத்திறனாளி குழந்தைகளும் எளிதாகப் பயன்படுத்தக்கூடியதாக கழிப்பறைகள் இருக்க வேண்டும் என்றும், சோப்பு மற்றும் தண்ணீர் எப்போதும் கிடைக்கும் வகையில், கை கழுவும் வசதிகளைக் கொண்ட கழிப்பறைகள் இருக்க வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.

நான்காவதாக, மாதவிடாய் தொடர்பான அவசரத் தேவைகளைக் கையாள்வதற்காக, மாற்று உள்ளாடைகள், மாற்று சீருடைகள் மற்றும் அப்புறப்படுத்தக்கூடிய பைகள் போன்ற அத்தியாவசியப் பொருட்களுடன் கூடிய 'மாதவிடாய் சுகாதார மேலாண்மை மூலைகளை' பள்ளிகளில் அமைக்க அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளது. இதன்மூலம், மாதவிடாய் கசிவு அல்லது கறைபடுவதால் ஒரு பெண் பள்ளிப் படிப்பை பாதியில் நிறுத்த வேண்டிய நிலை ஏற்படாது என்பது உறுதி செய்யப்படும்.

மாதவிடாயைச் சுற்றியுள்ள களங்கத்தை அகற்ற வேண்டியதன் அவசியத்தையும் அந்தத் தீர்ப்பு வலியுறுத்துகிறது. ஏனெனில், சூழல் ஆதரவற்றதாகவோ அல்லது விரோதமானதாகவோ இருந்தால், நல்ல வசதிகள் இருந்தாலும்கூட எந்தப் பயனும் இருக்காது என்று நீதிமன்றம் கூறுகிறது.

மாதவிடாய் பற்றிய உயிரியல் யதார்த்தம் குறித்து சிறுவர்களுக்குக் கல்வி கற்பிப்பது மிகவும் முக்கியம் என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. இந்தப் பிரச்சினையில் ஒரு ஆண் மாணவர், மாதவிடாய் காலத்தில் இருக்கும் ஒரு பெண் மாணவியைத் துன்புறுத்தக்கூடும். இது அந்தபெண் மாணவிப் பள்ளிக்குச் செல்வதைத் தடுக்கக்கூடும்."

பருவமடைதல் மற்றும் மாதவிடாய் குறித்த பாலின உணர்வுள்ள பாடத்திட்டங்களைச் சேர்ப்பதற்கு தேசிய கல்வி ஆராய்ச்சி மற்றும் பயிற்சி (National Council of Educational Research and Training) கவுன்சில் மற்றும் மாநில கல்வி ஆராய்ச்சி (State Council of Educational Research) மற்றும் பயிற்சி கவுன்சிலுக்கு நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது. மேலும், ‘ஆண் அல்லது பெண் எனப் பாகுபாடின்றி’ (whether male or female) அனைத்து ஆசிரியர்களும் மாதவிடாய் ஏற்படும் மாணவிகளுக்கு ஆதரவளிப்பதற்கான பயிற்சியைப் பெற வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் கட்டாயமாக்கியுள்ளது.

மாவட்ட கல்வி அதிகாரிகள் (District Education Officers (DEO)) பள்ளிகளில் அவ்வப்போது ஆய்வுகளை மேற்கொள்ள வேண்டும், முன்னுரிமையாக வருடத்திற்கு ஒரு முறை ஆய்வு செய்ய வேண்டும். மேலும், வசதிகளின் உண்மை நிலையை மதிப்பிடுவதற்காக, மாவட்டக் கல்வி அதிகாரிகள் மாணவர்களிடமிருந்தே பிரத்யேகமாக வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு கணக்கெடுப்பு வடிவில் பெயர் குறிப்பிடப்படாதக் கருத்துக்களைப் பெறவேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது.

“தங்கள் உடல் ஒரு சுமையாகக் கருதப்பட்டதால், பள்ளிக்குச் செல்லாமல் பாதிக்கப்பட்டிருக்கக்கூடிய ஒவ்வொரு பெண் குழந்தைக்கும் நாங்கள் இதைத் தெரிவிக்க விரும்புகிறோம்: இதில் தவறு உங்களுடையது அல்ல” என்று இறுதி தீர்ப்பை எழுதிய போது  நீதிமன்றம் கூறியது.

 Original Article : Why Supreme Court made menstrual hygiene a fundamental right and what schools must provide?. -Vineet Bhalla

Read More →

இரண்டு ஐயங்கார் பிரிவுகளுக்கு இடையேயான யார் முதலில் வழிபாடு செய்வது என்பது குறித்த 200 ஆண்டுகாலப் பிரச்சினை, இப்போது உச்சநீதிமன்றத்தில் உள்ளது. -அருண் ஜனார்த்தனன்

தமிழ்நாட்டில் உள்ள ஸ்ரீ வைணவர்களின் இரண்டு பிரிவுகளும் ஒரே தத்துவஞானியைப் பின்பற்றி ஒரே தெய்வத்தை வழிபடுகின்றன. இருந்த போதிலும், காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள ஸ்ரீ தேவராஜசுவாமி கோயிலில் செய்யப்படும் வழிபாடுகள் தொடர்பாக இரு தரப்பினருக்கும் இடையே நீண்டகாலமாக முன்விரோதம் இருந்து வருகிறது.

தமிழ்நாட்டில் நடக்கும் இந்த மதச் சண்டை ஆன்மீகத்தைப் பற்றியது அல்ல. மாறாக, உலகியல் சார்ந்த விவகாரத்தைப் பற்றியது. யார் முன் வரிசைகளில் நிற்பது, யார் முதலில் மந்திரங்களை உச்சரிப்பது, அதிகாலையில் தெய்வத்தின் முன் உள்ள கல் மண்டபத்தில் யாருடைய குரல் முதலில் ஒலிக்க வேண்டும் என்பது போன்ற விவகாரங்களைப் பற்றியதுதான்.

காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள ஸ்ரீ தேவராஜசுவாமி கோயிலின் கருங்கல் மண்டபங்களுக்குள், இந்தச் சிக்கல்கள் நூற்றாண்டுக்கும் மேல் சட்டப் போராட்டங்களுக்கு வழிவகுத்துள்ளன. கோயில் சடங்குகளை வடிவமைத்துள்ளன, இப்போது உச்ச நீதிமன்றத்தை எட்டியுள்ளன. இந்த வாரம், அமைதியான தீர்வைக் கண்பதற்காக, உச்சநீதிமன்றம் ஓய்வுபெற்ற நீதிபதி சஞ்சய் கிஷன் கௌலை நடுவராக நியமித்துள்ளது.

இந்த சர்ச்சை ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களின் இரண்டு பிரிவுகளான தென்கலை மற்றும் வடகலை பிரிவினருக்கு இடையே நிலவுகிறது. இந்த இரண்டு பிரிவினரும் ஐயங்கார் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆவார். இரண்டு பிரிவினரும் 10-ஆம் நூற்றாண்டின் தத்துவஞானியான ராமானுஜரைப் பின்பற்றுகிறார்கள். இருவரும் ஒரே தெய்வத்தை வணங்குகிறார்கள். இருப்பினும், ஒவ்வொரு பிரிவினரும் ஒரு வெவ்வேறு ஆன்மீகப் பரம்பரையைச் சார்ந்திருப்பதாகக் கூறி, சடங்கு வழிபாடுகளின் போது தங்களின் சொந்த மந்திரங்களை உச்சரிக்கும் உரிமையைக் கோருகின்றனர்.

நவம்பர் 2025-ல் சென்னை உயர் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது போல, இந்தச் சர்ச்சை வழிபாட்டுச் சடங்குகள் எவ்வாறு செய்யப்பட வேண்டும் என்பது தொடர்பாக இரண்டு மதக் குழுக்களுக்கு இடையே எழுந்துள்ளது. இந்த முரண்பாடு 200 ஆண்டுகளுக்கு மேல் நீடித்து வருகிறது.

இந்த சர்ச்சை எதைப் பற்றியது?

நுழைவு அல்லது நம்பிக்கை பற்றியது அல்ல. மாறாக, சடங்கு வரிசை பற்றியது. இந்த விவகாரம், நீதிமன்றம் மீண்டும் மீண்டும் குறிப்பிடும் 'அத்யாபக மிராசு' எனப்படும் கோயில் சேவைகளைச் செய்வதோடு தொடர்புடைய ஒரு பதவி பற்றியே சுழல்கிறது.

இந்தப் பதவிக்கு குறிப்பிட்ட கடமைகள் உள்ளன: நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம் (4,000 தமிழ் பாசுரங்கள்) பாராயணத்தை வழிநடத்துவது, பாராயணத்திற்கு முன் ஒரு மங்கள வாழ்த்து மந்திரத்தை உச்சரிப்பது மற்றும் இறுதிப் புகழ்ச்சிப் பாடலுடன் முடிப்பது ஆகியவை அந்தக் கடமைகளாகும்.

தென்கலை பிரிவினர், இந்தப் பதவியும், அதன் காரணமாக இந்தப் பாராயணங்களை வழிநடத்தும் உரிமையும் தங்களுக்கு மட்டுமே உரியது என்று கூறுகின்றனர். 15-ஆம் நூற்றாண்டின் தத்துவஞானி மணவாள மாமுனிகளைப் போற்றும் தங்களின் 'ஸ்ரீ சைலேச தயாபாத்ரம்' என்ற மங்கள வாழ்த்து மட்டுமே பிரபந்தத்திற்கு முன் பாடப்பட வேண்டும் என்றும், தங்களின் 'வாழி திருநாமம்' மட்டுமே பூஜையை முடிக்கும் பாடலாக இருக்க வேண்டும் என்றும் அவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

வடகலை சம்பிரதாயம், 14-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த தத்துவஞானி வேதாந்த தேசிகரை போற்றும் இச்சம்பிரதாயம், தங்களுக்கும் ராமானுஜ தயாபாத்ரம் என்ற தங்கள் சொந்த தனியனையும், தேசிகருடன் தொடர்புடைய பாசுரங்களையும் பாட அனுமதிக்க வேண்டும் என்று வாதிடுகிறது.  இந்த வேறுபாடு — யாருடைய வார்த்தைகள் (தொடக்க மந்திரம்/தனியன்) வழிபாட்டைத் தொடங்கி, யாருடைய வார்த்தைகள் (முடிவு வாழி திருநாமம்) வழிபாட்டை முடிக்கின்றன என்பதே — வழக்கின் மையமான பிரச்சினையாகும்.  

இது ஏன் நீதிமன்ற விவகாரமாக இருக்கிறது?

ஏனெனில் அது தலைமுறை தலைமுறையாக இருந்து வருகிறது. நவம்பரில் உயர்நீதிமன்றத் தீர்ப்பு முந்தைய வழக்குகளை கவனமாகக் கண்டறிந்தது: 1882-ஆம் ஆண்டில் (கிருஷ்ணசாமி தாதாச்சாரியார் மற்றும் பிறர் vs கிருஷ்ணமாச்சாரியார் மற்றும் பிறர்), கூடுதல் அமர்வு, ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட செயல்பாட்டைத் தவிர, காஞ்சிபுரத்தில் வசிக்கும் தென்கலை பிரிவின் பிரத்யேக உரிமை அதியபாக மிராசி (Adhiapaka Mirasi) என்று தீர்ப்பளித்தது. வடகலை பிரிவினர் சாதாரண பக்தர்களாக வழிபாட்டில் கலந்துகொள்ளலாம். ஆனால், தனிப்பட்ட மந்திரங்களை உபசரிக்க கூடாது என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

1915-ஆம் ஆண்டில், பூஜை மற்றும் ஊர்வலங்களின் போது, ​​தென்கலை மந்திரத்தை மட்டுமே கூற முடியும் என்று நீதிமன்றம் மீண்டும் கூறியது. வடகலையினர் பங்கேற்கலாம். ஆனால், தனி மந்திரக் குழுவை உருவாக்க முடியாது. 1939 மற்றும் 1969-ஆம் ஆண்டுகளில் வழங்கப்பட்ட தீர்ப்புகள், சடங்குத் தலைமை மற்றும் முன் வரிசை சபை பதவிகள் தென்கலை அதியபாக மிராசிதர்களுக்குச் சொந்தமானது என்பதை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தின (மிராசி என்றால் பரம்பரை உரிமைகள், இந்த விவகாரத்தில் மிராசிதர்கள் என்றால் பரம்பரை அலுவலக உரிமையாளர்கள் ஆவார்). சுருக்கமாக, நீதிமன்றங்கள் இந்த விவகாரத்தை ஒரு மத நம்பிக்கையாகக் கருதாமல், ஒரு பாரம்பரிய விவகாரமாகவும், கோயில் கடமைகளுடன் தொடர்புடைய உரிமைகளாகவும் கருதியுள்ளன.

தற்போதைய மோதலுக்கு என்ன காரணம்?

நீண்ட காலமாக நிலுவையில் இருந்த பல மனுக்கள் இப்போது ஒன்றாகச் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. தென்கலை பிரிவினர் தங்களின் பாராயணங்களுக்கு இடையூறு செய்யப்படுவதாகக் கூறி காவல்துறை பாதுகாப்பு கோரினர். வடகலை பிரிவினர், வழிபாட்டின்போது தங்கள் மந்திரங்களை உச்சரிப்பதைத் தடுத்த கோயில் அறிவிப்புகளுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். மற்றொரு மனு, வேதாந்த தேசிகரின் 750-வது பிறந்தநாளை முன்னிட்டு அவரது பாடல்களைப் பாட அனுமதி கோரியது பற்றியது. முந்தைய நீதிமன்ற உத்தரவுகள் பின்பற்றப்படவில்லை என்று கூறி, நீதிமன்ற அவமதிப்பு மனு ஒன்றும் தாக்கல் செய்யப்பட்டது.

அரசியலமைப்புச் சட்டம் நடைமுறைக்கு வருவதற்கு முன்பு வழங்கப்பட்ட பழைய நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளைச் பின்பற்றி உயர் நீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பு தவறு என்று வடகலை மனுதாரர்கள் கூறினர். இது, மக்களுக்குத் தங்கள் மதத்தைப் பின்பற்றுவதற்கான சுதந்திரத்தை வழங்கும் (freedom of religion) இந்திய அரசியலமைப்பின் 25-வது பிரிவுக்கு எதிரானது என்றும் அவர்கள் வாதிட்டனர். பரம்பரை கோயில் பணிகளை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்த 1971-ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு இந்து சமய மற்றும் அறநிலையத் திருத்தச் (Tamil Nadu Hindu Religious & Charitable Endowment Amendment Act) சட்டத்தையும் அவர்கள் சுட்டிக்காட்டினர். எனவே, இந்தச் சட்டத்திற்குப் பிறகு மதச் சடங்குகளைச் செய்வதற்கான (mirasi) பழைய பரம்பரை உரிமைகள் தொடர முடியாது என்று அவர்கள் வாதிட்டனர்.

உயர்நீதிமன்றம் என்ன தீர்ப்பு வழங்கியது?

நவம்பர் 2025-ல் உயர்நீதிமன்ற தீர்ப்பில், மத சுதந்திரம் ஒரு அடிப்படை உரிமை என்பதை நீதிமன்றம் ஏற்றுக்கொண்டது. ஆனால், பிரிவு 25 முழுமையானது அல்ல என்றும் இது பொது ஒழுங்கு மற்றும் மற்றவர்களின் உரிமைகளுக்கு உட்பட்டது என்று உயர்நீதிமன்றம் தீர்ப்பு வழங்கியது

குறிப்பிட்ட, பாத்திரங்களை மையமாகக் கொண்டு சடங்குகள் நீண்டகாலமாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்டு வரும் கோவில்களில், ஒரே நேரத்தில் நிகழும் போட்டி மந்திர உச்சரிப்புகள் உறுதியாக இருக்கும் சடங்கு ஒழுங்கை சீர்குலைக்கக்கூடும் என்று நீதிமன்றம் விளக்கியது. இவ்வாறு, பரம்பரையாக மந்திரம் கூறிவருபவர்களின் பங்கை வரையறுக்கும் முந்தைய ஆணைகள் நடைமுறையைத் தொடர்ந்து நெறிப்படுத்தி வந்தன.

இப்போது உச்சநீதிமன்றத்தில் என்ன நடந்தது?

உயர்நீதிமன்றத் தீர்ப்பை எதிர்த்து மேல்முறையீடு செய்யப்பட்டதை விசாரித்த உச்சநீதிமன்றம், இரு தரப்பினரும் சமரசம் செய்து கொள்ளத் தயாராக இருப்பதாகக் குறிப்பிட்டது. ஓய்வு பெற்ற நீதிபதி S. K. கவுலை முதன்மை மத்தியஸ்தராக நியமித்த நீதிமன்ற அமர்வு, தமிழ், சமஸ்கிருதம் மற்றும் கோயில் சடங்கு வரலாற்றை நன்கு அறிந்த இரண்டு நிபுணர்களை இணைக்க அனுமதித்தது.

200 ஆண்டுகால வாதம்

200 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும், முதல் வரிசையில் யார் நிற்கிறார்கள், யார் பாடலைத் தொடங்குகிறார்கள், தெய்வத்திற்கு முன் யாருடைய பரம்பரை பெயரிடப்பட்டுள்ளது என்ற வாதம் அப்படியே உள்ளது. மன்றம் மட்டுமே மாறிவிட்டது.

நீதிமன்றத்தைப் பொறுத்தவரை, இவை பதவி மற்றும் முன்னுதாரணம் தொடர்பான கேள்விகள் பற்றியதாக பார்க்கிறது. பக்தர்களைப் பொறுத்தவரை, இவை சொந்தம் என்ற உணர்வு தொடர்பான கேள்விகள் பற்றியதாக உள்ளது. ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் மேலான தீர்ப்புகள், தடை உத்தரவுகள் மற்றும் மேல்முறையீடுகளுக்குப் பிறகு, இந்த வழக்கு ஒரு புதிய சட்டக் கோட்பாட்டிற்கு அல்லாமல், மீண்டும் ஒரு உரையாடலுக்கே திரும்பியுள்ளது.

காகிதத்தில் ஒரு தொழில்நுட்ப விதியாகத் தோன்றுவது, நடைமுறையில் மிகவும் தனிப்பட்ட விவகாரமாக உள்ளது. முதலில் மந்திரங்களை உச்சரிப்பது என்பது வெறும் பேசுவது மட்டுமல்ல. அது பாரம்பரியத்தைக் காப்பவர் (custodian of tradition) என்பதைக் காட்டுகிறது. தெய்வத்தின் முன் சபையின் முதல் வரிசைகளில் நிற்பது என்பது வரலாற்றின் ஒரு பகுதியாக இருந்து வரும் நடை முறையாகும்.

நீதிபதி கௌலின் மத்தியஸ்த முயற்சி, நீதிமன்றங்களால் செய்ய முடியாத ஒன்றைச் செய்யக்கூடும்: யார் முதலில் மந்திரம் உச்சரிப்பது என்பது குறித்து சண்டையிடாமல், இரண்டு சமூகத்தினரும் ஒன்றாக அதன்முன் நின்று வழிபாடு  தெய்வத்தின் முன் பிராத்தனை செய்யும் வாய்ப்பை உருவாக்கும்.

 Original Article : 200-year dispute between two Iyengar sects, now in top court  — who prays first? -Arun Janardhanan

Read More →

பொருளாதார ஆய்வறிக்கை 2025-26 -குஷ்பூ குமாரி

பிப்ரவரி மாதம் 1-ஆம் தேதி, இந்தியாவின் முதல் 'ஞாயிற்றுக்கிழமை நிதிநிலை அறிக்கை' (Sunday Budget) தாக்கல் செய்யப்படவுள்ள நிலையில், அதற்கான 2025-26-ஆம் ஆண்டின் பொருளாதார ஆய்வறிக்கை நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது.

நிதி அமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன், ஜனவரி மாதம் 30-ஆம் தேதி நாடாளுமன்றத்தில் 2025–26-ஆம் ஆண்டுக்கான பொருளாதார ஆய்வறிக்கையை (Economic Survey) சமர்ப்பித்தார். இந்த ஆய்வறிக்கை, தலைமைப் பொருளாதார ஆலோசகர் வி. அனந்த நாகேஸ்வரன் தலைமையிலான நிதி அமைச்சகத்தின் பொருளாதாரப் பிரிவால் தயாரிக்கப்பட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து, பிப்ரவரி மாதம் 1-ஆம் தேதி, 2026-ஆம் ஆண்டு, ஞாயிற்றுக்கிழமை அன்று அவர் மத்திய நிதிநிலை அறிக்கையை தாக்கல் செய்வார் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

பொருளாதார ஆய்வறிக்கை 2025-26: முக்கிய அம்சங்கள்

#1 பொருளாதார நிலை

2025–26-ஆம் ஆண்டிற்கான பொருளாதார ஆய்வறிக்கையின்படி, நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சித் திறன் (Potential growth rate) மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்த 6.5%-லிருந்து 7%-ஆக உயர்ந்துள்ளது. அடுத்த நிதியாண்டில் பொருளாதார வளர்ச்சி 6.8% முதல் 7.2%-ஆக இருக்கும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது நடப்பு ஆண்டிற்கான 7.4% வளர்ச்சியை விடக் குறைவான மதிப்பீடாகும். 2026-ஆம் நிதியாண்டில் 'தனியார் இறுதி நுகர்வுச் செலவு' (Private Final Consumption Expenditure) 7.0% வளர்ச்சியை எட்டியுள்ளது; இது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) 61.5% பங்கைக் கொண்டுள்ளது. இது 2012-ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு பதிவான மிக உயர்ந்த அளவாகக் கூறப்படுகிறது. 

#2 வெளிநாட்டு வர்த்தகத் துறை

2024-25 நிதியாண்டில் இந்தியாவின் மொத்த ஏற்றுமதி 825.3 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களாக இருந்தது. இது முந்தைய ஆண்டைவிட 6.1% வளர்ச்சியாகும். குறிப்பாக, சேவைத் துறையின் (Services sector) ஏற்றுமதி 387.6 பில்லியன் டாலர்களை எட்டியதே இந்த வளர்ச்சிக்கு முக்கிய காரணமாக அமைந்தது. வர்த்தகப் பற்றாக்குறை நிலவினாலும், சேவைத் துறை மூலமான வருமானமும், வெளிநாடுகளில் வாழும் இந்தியர்கள் அனுப்பும் பணமும் அந்தப் பற்றாக்குறையைச் சமன் செய்ய உதவுகின்றன. இதனால் நாட்டின் நடப்புக் கணக்குப் பற்றாக்குறை (Current Account Deficit) கட்டுப்பாட்டிலேயே உள்ளது.

சர்வதேச அளவில் நிலவும் நிச்சயமற்ற சூழல்களுக்கு இடையிலும், உலக சந்தைகளை நிலையான முறையில் அணுகுவதை உறுதி செய்வதன் மூலம், இந்தியாவின் அதிகரித்துவரும் தடையற்ற வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் (Free Trade Agreement (FTAs)) நாட்டின் வர்த்தக உத்திக்கு (Trade Strategy) பெரும் துணையாக நிற்கின்றன.

#3  வேளாண் மற்றும் உணவு மேலாண்மை

இந்தியாவின் தேசிய வருமானத்தில் வேளாண்மை மற்றும் அதன் சார்ந்த தொழில்கள் வெறும் ஐந்தில் ஒரு பங்கு (1/5) பங்களிப்பையே வழங்குகின்றன. ஆனால், நாட்டின் மொத்தத் தொழிலாளர்களில் 46.1% பேர் இத்துறையிலேயே பணியாற்றுகின்றனர். எனவே, நாட்டின் ஒட்டுமொத்த வளர்ச்சிக்கு வேளாண் தொழில்துறை மிக முக்கியமானது என்று இந்த ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இந்தியாவின் விவசாயத் துறை சமீபகாலமாக வளர்ச்சியைக் கண்டுள்ள போதிலும், அதன் உற்பத்தித் திறன் மற்றும் நிலைத்தன்மை ஆகியவற்றில் பெரும் சவால்களைச் சந்தித்து வருவதாக 'பொருளாதார ஆய்வு அறிக்கை' தெரிவித்துள்ளது. உரத் துறையில் சீர்திருத்தங்களைக் கொண்டு வருதல், ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டை அதிகரித்தல், நீர்ப்பாசன முறைகளை மேம்படுத்துதல் மற்றும் பயிர் பல்வகைப்படுத்தலை (வெவ்வேறு பயிர்களை விளைவிப்பது) ஊக்குவித்தல் போன்ற முக்கியமான மாற்றங்களுக்கு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டுள்ளது. 

#4 சுற்றுச்சூழல் மற்றும் காலநிலை மாற்றம்

உலகளாவிய மூலதனச் சந்தைகளில் (Global capital markets) நிதி ஏராளமாக உள்ள போதிலும், காலநிலை மாற்றத்திற்கான நடவடிக்கைகளுக்கு (Climate action) மிகக் குறைந்த அளவே நிதி ஒதுக்கப்படுகிறது என்று பொருளாதார ஆய்வு அறிக்கை தெரிவித்துள்ளது. இந்தியாவின் பசுமை மாற்றத்திற்கான (Green transition) முதலீட்டுத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய, உள்நாட்டு நிதி ஆதாரங்கள் போதுமானதாக இல்லை என்றும் ஆய்வறிக்கை குறிப்பிட்டுள்ளது. சீனா தவிர்த்த வளர்ந்து வரும் நாடுகள், சர்வதேச காலநிலை நிதியில் வெறும் 15 சதவீதத்தை மட்டுமே பெறுகின்றன என்று அந்த அறிக்கை கூறுகிறது.

#5 சுகாதாரம்

இந்தியாவின் சுகாதாரக் கொள்கையில் ஏற்பட்டுள்ள ஒரு மாற்றத்தை இந்த ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது. அதாவது, சிகிச்சை அளிப்பதில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தாமல், பொது சுகாதாரம் மற்றும் நோய்த் தடுப்பு நடவடிக்கைகளுக்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. ஆரோக்கியமான மக்கள் தொகையே நாட்டின் நீண்டகால பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு அவசியம் என்பதை இது அங்கீகரிக்கிறது. அதே வேளையில், சிறுவர்கள் மற்றும் பதின்ம வயதினர் மத்தியில் அதிகரித்துவரும் டிஜிட்டல் அடிமைத்தனம் (Digital Addiction) மற்றும் திறன்பேசிகள் பயன்படுத்தும் நேரத்தால் (Screen-time) ஏற்படும் மனநலப் பாதிப்புகள் குறித்தும் இந்த ஆய்வு கவலை தெரிவிக்கிறது.

மனநலச் சேவைகளை மேம்படுத்த, 'டெலி-மானஸ்' (Tele-MANAS) திட்டத்தை வெறும் அவசரகால ஆலோசனைகளோடு நிறுத்திக் கொள்ளாமல், டிஜிட்டல் அடிமைத்தனம் (Digital Addiction) தொடர்பான சிக்கல்களைக் கையாளவும் விரிவுபடுத்த வேண்டும் என்று இந்த ஆய்வு பரிந்துரைக்கிறது. இணையப் பாதுகாப்பு (Cyber Safety) குறித்த கல்வி, சக நண்பர்கள் மூலம் வழிகாட்டுதல் (Peer Mentoring), பள்ளிகளில் கட்டாய உடற்பயிற்சி, திறன்பேசிகள் பயன்படுத்தும் நேரத்தை (Screen Time) மேலாண்மை செய்யப் பெற்றோர்களுக்குப் பயிற்சி அளித்தல், வயதிற்கு ஏற்ற டிஜிட்டல் பயன்பாட்டு விதிகளை உருவாக்குதல், தீங்கான உள்ளடக்கங்களுக்கு டிஜிட்டல் நிறுவனங்களைப் பொறுப்பேற்கச் செய்தல் போன்ற நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியுள்ளது. 

#6 கல்வி

எட்டாம் வகுப்பிற்குப் பிறகும் அதிகமான மாணவர்கள் பள்ளியில் தொடர்ந்து படிப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும் என்று இந்த ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஏனெனில், இடைநிலைக் கல்வியில் (Secondary level) மாணவர் சேர்க்கை இன்னும் குறைவாகவே உள்ளது. இந்தியாவில் தொடக்கக் கல்வி அளவில் அனைவரும் பள்ளியில் சேருவது கிட்டத்தட்ட சாத்தியமாகிவிட்டாலும், அது மாணவர்களின் கற்றல் திறனை (Learning outcomes) சமமாக மேம்படுத்தவில்லை. குறிப்பாக ஆரம்பக் கல்விக்கு பிந்தைய நிலையில், நிகர மாணவர் சேர்க்கை விகிதம் 52.2 சதவீதம் மட்டுமே உள்ளது.

பள்ளி உள்கட்டமைப்பு வசதிகளை மேம்படுத்துதல், மாவட்ட கல்வி மற்றும் பயிற்சி நிறுவனம் (District Institute of Education and Training (DIET)) மற்றும் மாநில கல்வி ஆராய்ச்சி மற்றும் பயிற்சி குழு (State Council of Educational Research and Training (SCERT)) நிறுவனங்கள் மூலம் ஆசிரியர் பயிற்சியை வலுப்படுத்துதல் மற்றும் பள்ளி நிர்வாகத்தில் பெற்றோர் மற்றும் சமூகத்தினரை ஈடுபடுத்துதல் ஆகியவற்றின் மூலம் உள்ளடக்கிய (inclusive) மற்றும் மாணவர் நலனை மையமாகக் கொண்ட கற்றல் சூழலை உருவாக்க முடியும் என்று இந்த ஆய்வு பரிந்துரைக்கிறது.

#7 இந்தியாவில் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) சுற்றுச்சூழல் அமைப்பின் பரிணாம வளர்ச்சி

செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) துறையில் நிலவும் நிச்சயமற்ற சூழல் மற்றும் போதிய வசதிகள் இல்லாமையைக் கருத்தில்கொண்டு, இந்தியா மிகவும் எச்சரிக்கையுடன் செயல்பட வேண்டும் என்று பொருளாதார ஆய்வு அறிக்கை கூறுகிறது. அவசரப்பட்டு எந்த ஒரு திட்டத்திலும் சிக்கிக்கொள்வதையோ அல்லது தேவையற்ற கட்டுப்பாடுகளை விதிப்பதையோ தவிர்க்க, நமது திட்டங்களை முறைப்படி வரிசைப்படுத்த வேண்டும். முதலில், பல்வேறு துறைகளை ஒன்றிணைக்க வேண்டும், பிறகு திறன்களை மேம்படுத்த வேண்டும், இறுதியாக மட்டுமே கட்டாயமான சட்டங்களை கொண்டுவர வேண்டும் என்றும் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. அப்போதுதான் நிறுவனங்களும் சந்தை நிலவரங்களின் போக்கிற்கு ஏற்ப இணைந்து வளர முடியும் என்பதையும் சுட்டிக்கட்டியுள்ளது. 

#8 பணவீக்கம்

பணவீக்கம் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்குக் குறைந்துள்ளது, இருப்பினும் வரும் காலங்களில் இது சற்று அதிகரிக்கக்கூடும் என்று ஆய்வறிக்கை கூறுகிறது. குறிப்பாக, உணவுப் பொருட்களின் விலை பெருமளவு குறைந்ததன் காரணமாக, சில்லறை பணவீக்க விகிதமானது 2025–26 நிதியாண்டில் 1.7 சதவீதமாகக் குறைந்து, ஒரு தெளிவான சரிவைக் காட்டியுள்ளது.

#9 2026-ஆம் ஆண்டிற்கான மூன்று உலகளாவிய சூழல்கள்

"வரும் ஆண்டிற்கான பொருளாதார ஆய்வு அறிக்கை (Survey), உலகளவில் ஏற்படக்கூடிய மூன்று விதமான நெருக்கடிச் சூழல்களைப் பட்டியலிட்டுள்ளது: முதலாவது, '2025-ஆம் ஆண்டில் இருந்த அதே நிலை தொடர்வது'; இரண்டாவது, உலக நாடுகள் தங்களுக்குள் பிளவுபட்டு ஒழுங்கற்ற முறையில் செயல்படுவது; மூன்றாவது, நிதி, தொழில்நுட்பம் மற்றும் புவிசார் அரசியல் நெருக்கடிகள் தனித்தனியாக வராமல் ஒன்றோடொன்று கலந்து மிகப்பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்துவது. இந்த மூன்று சூழல்களிலும் இந்தியாவுக்கு இருக்கும் பொதுவான ஆபத்துகள் - வெளிநாட்டு முதலீடுகள் குறைவதும், அதன் விளைவாக இந்திய ரூபாயின் மதிப்பில் ஏற்படும் பாதிப்புகளும்தான் என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளது. இந்த பாதிப்புகள் எந்த அளவிற்குப் பெரியதாக இருக்கும் மற்றும் எவ்வளவு காலம் நீடிக்கும் என்பதில் மட்டுமே மாற்றம் இருக்கும் என்று அந்த அறிக்கை குறிப்பிட்டுள்ளது.

#10 சுதேசி - ஒரு கட்டுக்கோப்பான செயல்முறை

2025-26-ஆம் ஆண்டிற்கான பொருளாதார ஆய்வறிக்கை, ‘உள்நாட்டு உற்பத்தி’ (சுதேசி) என்பது தற்போது 'தவிர்க்க முடியாதது மற்றும் அவசியமானது' என்று கூறியுள்ளது. ஏனெனில், ஏற்றுமதிக் கட்டுப்பாடுகள், தொழில்நுட்பக் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் கார்பன் வரி விதிமுறைகள் (Carbon border rules) காரணமாக உலகளாவிய வர்த்தகம் இன்று பாதிக்கப்பட்டுள்ளது; இது 'எளிமையான உலகமயமாக்கல்' (Naïve globalisation) முடிவுக்கு வந்ததைக் காட்டுகிறது. மேலும், இந்திய நிறுவனங்கள் நீண்டகாலத் திட்டங்களில் முதலீடு செய்வதிலும், உலக அளவில் போட்டியாளர்களாக உருவெடுப்பதிலும் போதிய ஆர்வம் காட்டவில்லை என்றும் அந்த அறிக்கை சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.

நிறுவனங்களின் செயல்பாட்டு கலாச்சாரத்தை மாற்ற வேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தி, இந்த ஆய்வறிக்கை ஒரு முக்கியமான கருத்தைக் கூறியுள்ளது. அதில், மூலப்பொருட்கள், தொழில்நுட்பம் மற்றும் சந்தைகளுக்கான வாய்ப்புகள் எப்போதும் எளிதாகக் கிடைத்துவிடும் என்றோ அல்லது அவை நிரந்தரமாக நீடிக்கும் என்றோ இனி நாம் எதிர்பார்க்க முடியாது; அத்தகைய சவாலான உலகில்தான் இன்று இந்தியா இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது.

"#11 வாக்குகளுக்காகச் செய்யப்படும் நிதி விரயங்கள் குறித்த கவலை

இந்த ஆய்வறிக்கை சில முக்கியப் பொருளாதாரக் கவலைகளைச் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது: முதலாவதாக, வாக்குகளைப் பெறுவதற்காக அறிவிக்கப்படும் இலவசங்கள் மற்றும் சலுகைகள் (Fiscal Populism); இரண்டாவதாக, மக்களுக்கு நேரடியாகப் பணமாக வழங்குவதால் (Cash Transfers) உள்கட்டமைப்பு போன்ற நீண்டகால வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கான நிதி (Capital Expenditure) குறைந்துவிடுவது; மூன்றாவதாக, மாநிலங்களின் வருவாய்ப் பற்றாக்குறை அதிகரிப்பது. இதனால், வருவாய் உபரி (Revenue Surplus) கொண்ட மாநிலங்களின் எண்ணிக்கை 2019 நிதியாண்டில் 19-ஆக இருந்தது, 2025-ஆம் நிதியாண்டில் 11-ஆகக் குறைந்துள்ளதாகத் தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன. 

#12 பரிந்துரைகள்

இந்தியா உலகளாவிய மூலதன வரவை (Global Capital Flows) நம்பியிருப்பதால், வரும் ஆண்டில் பணப்புழக்கம் மற்றும் அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பைத் தயார் நிலையில் வைத்திருக்க வேண்டும் என்று அந்த ஆய்வு (Survey) கூறியுள்ளது. உலக நாடுகளுக்கு இடையே நிலவும் அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரக் குழப்பங்களின் பாதிப்புகள் பின்னாளில் தெரியக்கூடும். மேலும், பணப்புழக்கம் குறைதல், மூலதன வரத்து பாதிக்கப்படுதல் மற்றும் இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு சரிதல் போன்ற அபாயங்களை இந்தியா எதிர்கொண்டுள்ளது. குறிப்பாக, அமெரிக்காவின் நிலை மதிப்பை கொண்ட மெய்நிகர் நாணயங்கள் (Stablecoins) போன்ற காரணங்களால் இந்தியாவின் முதலீடுகள் வெளியேறுவது, நாம் கவனிக்க வேண்டிய மற்றொரு முக்கிய அபாயமாகக் கூறப்படுகிறது. 

அதிகப்படியான வெளிநாட்டு முதலீடுகளை ஈர்க்க, அரசு துரிதமான சீர்திருத்தங்களை மேற்கொள்ள வேண்டுமென இந்த ஆய்வு வலியுறுத்துகிறது. அதேபோல், இந்தியாவில் மக்களின் வருமானம் உயரும்போது, உள்ளூர் உற்பத்தி அதிகரித்தாலும் இறக்குமதிகளும் இயல்பாகவே அதிகரிக்கும். எனவே, இந்த வளர்ந்துவரும் இறக்குமதிச் செலவுகளை ஈடுகட்ட, ஏற்றுமதி மற்றும் முதலீடுகள் மூலம் போதுமான அந்நியச் செலாவணியை இந்தியா அதிகரிக்க வேண்டியது அவசியமாகிறது. 

பொருளாதார ஆய்வறிக்கை குறித்து

1. பொருளாதார ஆய்வறிக்கை என்பது, முடிவடையப் போகும் ஒரு நிதியாண்டில் நாட்டின் பொருளாதாரம் எந்த நிலையில் உள்ளது என்பதைப் பற்றி விரிவாக விளக்கும் ஒரு அறிக்கையாகும். இந்தியாவின் முதல் பொருளாதார ஆய்வறிக்கை 1950-51 ஆம் ஆண்டிற்காக சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. 1964-ஆம் ஆண்டு வரை, இது நிதிநிலைத் திட்ட அறிக்கையுடன் இணைத்தே தாக்கல் செய்யப்பட்டது.

2. 2010-11 முதல் 2020-21-ஆம் ஆண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில், பொருளாதார ஆய்வறிக்கை இரண்டு தொகுதிகளாக (Two Volumes) வெளியிடப்பட்டது. அதில் ஒரு கூடுதல் தொகுதியானது, தலைமைப் பொருளாதார ஆலோசகரின் (Chief Economic Adviser (CEA)) ஆளுமையையும் தனித்துவமான சிந்தனைகளையும் பிரதிபலிக்கும் வகையில் அமைந்தது. அது பெரும்பாலும் பொருளாதாரத்தின் முக்கிய சிக்கல்கள் மற்றும் விவாதங்களைப் பற்றி விரிவாகக் கையாண்டது. பின்னர் 2022-23-ஆம் ஆண்டு முதல், இந்த ஆய்வறிக்கை மீண்டும் பழையபடி ஒரே ஒரு தொகுதியாக மாற்றப்பட்டது.

3. பொருளாதார ஆய்வறிக்கையைத் தாக்கல் செய்ய வேண்டும் என்றோ, அல்லது அதில் கூறப்பட்டுள்ள பரிந்துரைகளை அப்படியே பின்பற்ற வேண்டும் என்றோ அரசாங்கத்திற்கு எந்தவிதமான அரசியலமைப்புச் சட்டக் கடப்பாடும் இல்லை என்கின்றனர். அந்த அறிக்கையில் உள்ள அனைத்து ஆலோசனைகளையும் நிராகரிக்கும் அதிகாரம் அரசாங்கத்திற்கு உண்டு. இந்த ஆய்வறிக்கையைச் சமர்ப்பிக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஒன்றிய அரசுக்கு இல்லை என்றாலும், அதன் முக்கியத்துவம் கருதியே இந்த அறிக்கையானது நாடாளுமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்படுவதாகக் கூறப்படுகிறது.

 Original Article : Economic Survey 2025-26 -Khushboo Kumari

Read More →

கிராமப்புற வளர்ச்சி குறித்த காந்தியடிகளின் கொள்கை என்ன? -குஷ்பூ குமாரி

நாடாளுமன்றத்தின் நிதிநிலை கூட்டத்தொடர் தொடங்குவதற்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்பாக, மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்டத்தின் (MGNREGS) பெயரை விக்சித் பாரத் - கிராமப்புற வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதார உத்தரவாத இயக்கம் (Viksit Bharat – Guarantee for Rozgar and Aajeevika Mission (Gramin) (VB-G RAM G)) என மாற்றியதற்காக மத்திய அரசை காங்கிரஸ் தலைவர் மல்லிகார்ஜுன கார்கே விமர்சித்துள்ளார்.

முக்கிய அம்சங்கள்:

— மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசாங்கத்தின்கீழ் 2005-ஆம் ஆண்டில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்டத்தின் (MGNREGS), இந்தியக் கிராமப்புறங்களில் அடிப்படை வாழ்வாதார வாய்ப்புகளை வழங்குவதற்காக பிப்ரவரி மாதம் 2006-ஆம் ஆண்டு முதல் நடைமுறைக்கு வந்தது. இருப்பினும், இந்தத் திட்டத்தின் பெயருக்கு முன்னால் 'மகாத்மா காந்தி' என்ற பெயர் அக்டோபர் மாதம் 2-ஆம் தேதி, 2009-ஆம் ஆண்டுதான் சேர்க்கப்பட்டது.

— ஒரு நாட்டின் ஒட்டுமொத்த நலத்திற்கு கிராமப்புறங்களின் தற்சார்பு நிலையே மிக முக்கியம் என்ற காந்தியின் தத்துவத்தை மேற்கோள் காட்டி, அந்தத் திட்டத்திலிருந்து காந்தியின் பெயரை நீக்கியதை காங்கிரஸ் கட்சி விமர்சித்தது.

— காந்தியின் கிராம சுயராஜ்ஜியம்: காந்தி தனது எழுத்துக்களில், கிராமங்களின் முழுமையான வளர்ச்சி மற்றும் அவற்றின் சுயசார்பு நிலையையே  முதன்மையாகக் கொண்டிருந்தார்.

— நகரங்களின் வளர்ச்சியை நான் ஒரு தீய சக்தியாகவும், மனிதகுலத்திற்கே நேர்ந்த துரதிர்ஷ்டமாகவும் கருதுகிறேன்... ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவின் நகரங்களைப் பயன்படுத்தி இந்தியாவைச் சுரண்டினார்கள். அந்த நகரங்களோ இந்தியாவின் கிராமங்களைச் சுரண்டின. கிராமங்களின் ரத்தத்தை சிமெண்டாகக் கொண்டுதான், நகரங்கள் என்னும் பிரம்மாண்டமான கட்டிடங்கள் எழுப்பப்பட்டுள்ளன. இன்று நகரங்களின் ரத்த நாளங்களை வீங்கச் செய்துகொண்டிருக்கும் அந்த ரத்தம், மீண்டும் கிராமவாசிகளின் ரத்த நாளங்களில் பாய வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன் என்று ஜூன் மாதம் 23-ஆம் தேதி, 1946-ஆம் ஆண்டில் காந்தி இவ்வாறு குறிப்பிட்டுள்ளார். 

— அவருடைய பேச்சுக்கேற்ற செயலும் அவரிடம் இருந்தது. அதற்கு உதாரணமாக, 1917-ஆம் ஆண்டில் அவர் தனது முதல் பெரிய சத்தியாகிரகத்தை வழிநடத்திய பீகாரின் சம்பாரண் (Champaran) பகுதியையும், மகாராஷ்டிராவில் அவர் உருவாக்கிய சுயசார்பு கொண்ட சேவாகிராம் ஆசிரமத்தையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். 

— காந்தி தனது 'ஹரிஜன்' (Harijan) மற்றும் 'யங் இந்தியா' (Young India) ஆகிய இதழ்களில் இது குறித்துத் தொடர்ந்து எழுதி வந்தார். ஜூலை மாதம் 26-ஆம் தேதி, 1942-ஆம் ஆண்டு 'ஹரிஜன்' இதழில் கிராம சுயராஜ்யம் (Gram Swaraj) என்ற கருத்தை முன்வைத்தார். அதில், எனது கிராம சுயராஜ்யக் கனவு என்பது, ஒரு கிராமம் தனக்கேற்ற அடிப்படைத் தேவைகளுக்குத் தன் அண்டை இடங்களைச் சார்ந்து இருக்காமல், ஒரு முழுமையான குடியரசாகத் தன்னிச்சையாகச் செயல்படுவதாகும்; அதேநேரத்தில், மற்ற விஷயங்களுக்காகப் பரஸ்பரம் ஒன்றையொன்று சார்ந்து இருக்க வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். 

— சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய ஆரம்ப ஆண்டுகளில், அரசாங்கத்தின் கொள்கைகள் நகரங்களை மையப்படுத்திய வளர்ச்சியை நோக்கியே இருந்தன. இதனால் நகரங்களுக்கும் கிராமங்களுக்கும் இடையிலான இடைவெளி தொடர்ந்து அதிகரித்துக் கொண்டே வந்தது. இதனால், வேலைதேடி பெரும் தொழில் நகரங்களுக்கு இடம்பெயரும் மக்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தது. கிராமங்களில் இருந்து வந்த மக்கள், குடிசைப் பகுதிகளில் தரம் குறைந்த சூழலில் வசிக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்ட போதிலும், வேலைக்காக நகரங்களை நோக்கியே சென்றனர்.

— காந்தியின் 'கிராம சுயராஜ்யம்' என்ற கருத்துக்கு என்ன ஆனது? நிதி, அரசியல் மற்றும் நிர்வாகம் என அதிகாரத்தை உண்மையான முறையில் மக்களிடமே ஒப்படைப்பது என்பது இன்னும் எட்டாத கனவாகவே உள்ளது. இது பெரும்பாலும் உயர்மட்டங்களில் உள்ளவர்களின் அரசியல் விருப்பத்தையும், அதிகாரத்தை விட்டுக்கொடுக்க அவர்களுக்கு இருக்கும் தயக்கத்தையுமே சார்ந்துள்ளது. இந்த மனப்போக்கை மாற்றுவதற்கு வெறும் கொள்கை மாற்றங்களோ அல்லது நிதி ஒதுக்கீடுகளோ மட்டும் போதாது, அதையும் தாண்டிய மாற்றங்கள் தேவைப்படுகின்றன.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

— இந்தியக் கிராமங்களின் நிர்வாகம் குறித்த சட்டமானது, மகாத்மா காந்தியின் முதன்மையான கொள்கைகளில் ஒன்றின் வெளிப்பாடாகும். கிராம மக்கள் தங்களின் கிராம நிர்வாகத்தில் நேரடியாகப் பங்கேற்க வேண்டும் என்ற 'பஞ்சாயத்து ராஜ்' அமைப்பை அவர் எப்போதும் ஆதரித்தார். அதாவது, பள்ளிக்கூடங்கள், சாலைகள் மற்றும் நீர்நிலைகளின் நிலையை மேம்படுத்துவதில் அந்தந்த ஊர் மக்களே பங்குகொள்வதை காந்தியடிகள் வலியுறுத்தினார்.

— உண்மையில், 1947-ஆம் ஆண்டில் ஆங்கிலேயர் ஆட்சியிலிருந்து இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றபிறகு, காங்கிரஸ் கட்சி ஒரு தன்னார்வ அமைப்பாக மாற வேண்டும் என்று காந்தி விரும்பினார். இந்த அமைப்பு இந்தியாவின் அனைத்து கிராமங்களிலும் 'பஞ்சாயத்து' போன்ற அமைப்புகளைக் கொண்டு, கிராம மக்களுடன் இணைந்து 'கிராமங்கள் தற்சார்பு நிலையை' (Gram swaraj) அடையப் பாடுபட வேண்டும் என்பதே அவரது விருப்பம். காந்தி இந்த கருத்தின் மூலம் எதைக் குறிப்பிட்டார் என்பதையும், இந்தச் சட்டம் ஏன் ஒரு மைல்கல்லாக முக்கியத்துவம் பெறுகிறது என்பதையும் தெளிவுபடுத்துகின்றனர்.

 Original Article : What was the Gandhian idea of rural development?     -Khushboo Kumari

Read More →