இந்தியப் பொருளாதாரம்: பேரியல் 100. நுண்பொருளியல் 0. -TCA ஸ்ரீனிவாச ராகவன்

 இந்திய வணிகம் அரசியல் தலைவர்கள், நீதித்துறை மற்றும் அதிகாரத்துவத்தின் அழுத்தத்தை எதிர்கொள்கிறது.

இந்தியாவின் அடுத்தடுத்த அரசாங்கங்கள் ஏன் பேரியல் பொருளாதாரத்தை (macro economy) இவ்வளவு சிறப்பாக நிர்வகிக்கின்றன மற்றும் நுண் பொருளாதாரத்தில் (micro economy) மோசமாகத் தோல்வியடைகின்றன? இந்தக் கேள்வி முதன்முதலில் 1960-களின் பிற்பகுதியில் ஜெகதீஷ் பகவதி மற்றும் மறைந்த TN ஸ்ரீனிவாசன் ஆகியோரால் எழுப்பப்பட்டது.

பகுதியளவு காலனித்துவ மற்றும் பகுதியளவு ஏகாதிபத்தியக் கண்ணோட்டத்தைக் கொண்ட ஒரு அதிகாரத்துவ மாநிலத்தில் எதிர்பார்க்கப்படுவது போல, மிகவும் புலனுணர்வுள்ள நுண்ணறிவு மற்றும் மிகவும் கவலையளிப்பதற்கான கேள்விக்கு யாரும் கண்மூடித்தனமாக கவனம் செலுத்தவில்லை. ஆனாலும் கேள்வி இன்றும் பொருத்தமானது.

இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க முயற்சித்த அரசாங்கங்களின் பதிவு குறிப்பிட்டதாவது, கிட்டத்தட்ட பன்னிரெண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, மூன்று மோடி அரசாங்கங்களும் பெரிய பேரியல் பொருளாதார நிலைத்தன்மையை வழங்கியுள்ளன. ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக வணிகச் சூழலுக்கு பெரிதாக எதுவும் மாறவில்லை. இது, 2014 முதல் 'வணிகம் செய்வதை எளிதாக்குவதை' (ease of doing business) மேம்படுத்துவதற்கான தொடர்ச்சியான முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும் இது நிகழ்ந்துள்ளது.

தனியார் முதலீட்டின் குறைந்த அளவு இந்த முயற்சி பரந்த மற்றும் தீவிரமான முறையில் தோல்வியடைந்துள்ளது என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. இந்தியா இன்னும் வணிகம் செய்வதற்கு மிகவும் கடினமான இடமாக உள்ளது. 1950 மற்றும் 2008-க்கு இடையில் இந்தியாவின் முன்னணி பொருளாதார வல்லுநர்களில் ஒருவரான ஷரத் மராத்தே இதை வெளிப்படையாகக் கூறினார். "உற்பத்தி செய்ய வேண்டாம் என்று தனது தொழிலதிபர்களிடம் கூறும் ஒரே நாடு இந்தியா மட்டுமே" என்று அவர் குறிப்பிட்டார்.

இந்தியாவுக்கு எப்போதும் குறைந்தது 37–38 சதவீத முதலீட்டு விகிதம் தேவைப்பட்ட போதிலும் இது நடக்கிறது. ஆனால், நாம் சுமார் 30 சதவீதத்தில் சிக்கித் தவிக்கிறோம். சீனாவும், கிழக்கு ஆசியா முழுவதும், தொடர்ந்து முப்பதாண்டுகளாக 40 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான முதலீட்டு விகிதத்தை நெருங்கவோ அல்லது அதற்கு மேல் பெறவோ முடிந்தது. அதனால்தான் அவர்கள் தற்போதைய நிலைக்கு முன்னேறியுள்ளனர். அதேநேரத்தில், நாம் இருக்கும் இடத்திலேயே இருக்கிறோம்.

இந்த உண்மைகள் பல ஆண்டுகளாக அறியப்பட்டவை. ஆனால் நமது அரசியல், நிர்வாக மற்றும், சமீபத்தில், சமூகவியல் ஏற்பாடுகள் இந்த மிக வலுவான நெருக்கடியிலிருந்து நம்மை நாமே தோண்டி எடுக்க முடியாத அளவுக்கு உள்ளன.

நிறுவன ஏற்பாடுகள்

அரசியல் என்பது அதிகாரத்தைப் பற்றியது மற்றும் அது ஒரு நாட்டில் எவ்வாறு விநியோகிக்கப்படுகிறது என்பது பற்றியது. இந்தியாவில் இது குறித்து மிகக் குறைவான தெளிவு உள்ளது. ஏனெனில், அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்கியவர்கள் சிறந்த வடிவமைப்பைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். இந்த விஷயங்களில் சிறந்தது நன்மையின் எதிரி என்பதை மறந்துவிட்டனர்.

இந்திய ஒன்றியத்தில் அதிகாரத்தைப் பகிர்ந்தளிக்கும் மூன்று பட்டியல்களை நான் குறிப்பிடுகிறேன். அவை மத்தியப் பட்டியல் (Central List), மாநிலப் பட்டியல் (State List) மற்றும் பொதுப் பட்டியல் (Concurrent List) ஆகும். பொதுப் பட்டியல் என்பது காலனித்துவ மரபு. குறிப்பாக பொருளாதார விஷயங்களில் இது குழப்பத்தை உருவாக்குகிறது. ஏனெனில் குறு பொருளாதாரக் கொள்கையின் (microeconomic policy) பெரும்பகுதியும் அதை செயல்படுத்துவதும் மாநிலங்களின் அதிகாரத்தின்கீழ் வருகிறது.

அதிகார வரம்பைப் பிரிப்பதன் பொருளாதார விளைவுகள் நியாயமற்றவை. உதாரணமாக, வட்டி விகிதங்கள் மத்திய அரசின்கீழ் வருகின்றன. ஆனால் ஊதிய விகிதங்கள் மாநில அரசாங்கங்களின்கீழ் வருகின்றன. அதே நேரத்தில், சுற்றுச்சூழல் கொள்கையை மத்திய அரசும் மாநில அரசுகளும் கையாளுகின்றன. இதுபோன்ற இன்னும் பல எடுத்துக்காட்டுகள் உள்ளன. சுருக்கமாக, இதற்கான அமைப்பு மிகவும் குழப்பத்தில் உள்ளது. எனவே என்ன செய்ய வேண்டும்? இதற்கான தீர்வு தெளிவாக உள்ளது. ஆனால், அரசியல்ரீதியாக மிகவும் கடினம். பொதுப் பட்டியலில் உள்ள பெரும்பாலான பொருட்களை, குறிப்பாக ஒன்றிய அரசுக்கு மிகக் குறைந்த ஆர்வம் உள்ளவற்றை, மாநிலப் பட்டியலுக்கு மாற்றுவதன் மூலம் பொதுப் பட்டியலை ஒழிக்க வேண்டும்.

முக்கிய யோசனை எளிமையானது: 1950-ல் ஒரு உறுதியளிப்பாக பொதுப் பட்டியல் அவசியமானது. அது இனி இல்லை. இன்று அது மத்திய அரசும் மாநில அரசுகளும் நடவடிக்கை எடுக்காததற்கு ஒரு தடையாகவும், சாக்குப்போக்குகளை வழங்குவதற்கான ஒரு வழியாகவும் உள்ளது.

உண்மையில், சீனா மற்றும் அமெரிக்கா இரண்டிலும் மோசமான அம்சங்கள் நம்மிடம் உள்ளன. சீனாவில் மாகாணங்களுக்கு கிட்டத்தட்ட சுதந்திரம் இல்லை. அமெரிக்காவில், மாநிலங்கள் கொண்டிருக்கும் சுதந்திரத்தால் கட்டுப்படுத்தப்படுவது கூட்டாட்சி அரசாங்கம்தான். இந்தியாவில் மத்திய அரசும் மாநில அரசுகளும் ஒன்றையொன்று கட்டுப்படுத்துகின்றன. இது "சரிபார்ப்புகள் மற்றும் சமநிலைகள்" (checks and balances) என்று வழங்கப்படுகிறது. ஆனால் அது பரஸ்பர கட்டுப்பாடுகளை உருவாக்குகிறது.

நிர்வாகப் பிரச்சினைகள் பொதுவாக தீர்க்க எளிதானவை. இருப்பினும், சமூக காரணிகள் சிக்கல்களை உருவாக்கும்போது அவை கடினமாகின்றன. முக்கியப் பிரச்சனை பரவலான திறமையின்மை. இந்த திறமையின்மை இரண்டு முக்கிய காரணங்களால் ஏற்படுகிறது. முதல் காரணம் தவறான ஆட்சேர்ப்பு. இரண்டாவது காரணம் அதிகப்படியான வேலை பாதுகாப்புக் கொள்கைகள் ஆகும். தகுதியற்றவர்கள் பணியமர்த்தப்பட்டு, பின்னர் 35 ஆண்டுகள் பணியில் இருக்க அனுமதிக்கப்பட்டால், அந்த அமைப்பு பாதிக்கப்படுகிறது. அத்தகைய சூழ்நிலையில், செயல்திறன் மிகப்பெரிய பலியாகிறது.

மூன்று பெரிய முரண்பாடுகள்

இந்த அமைப்பில் மூன்று பெரிய முரண்பாடுகள் உள்ளன. நீதித்துறை "அனைவருக்கும் நீதி" (justice for all) என்பதை உறுதிப்படுத்த முயற்சிக்கிறது. விநியோகம் மற்றும் மறுபகிர்வு மூலம் சமத்துவத்தை உறுதிப்படுத்த நிர்வாகம் முயற்சிக்கிறது. ஆனால் யாரும் செயல்திறனை உறுதிப்படுத்த முயற்சிப்பதில்லை.

உண்மையில், இடதுசாரிகளால் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட நீதி மற்றும் சமத்துவத்தின் மீதான தொடர்ச்சியான மற்றும் அதீத கவனம், நீதி, திறன் (efficiency) இரண்டையும் சேதப்படுத்துகிறது. இதனால் நாம் எல்லா உலகங்களிலும் மோசமானதைப் பெற்றுள்ளோம்—குறிப்பாக இந்தியாவின் நுண்ணிய பொருளாதாரம் (microeconomics) தொடர்பான இடத்தில்.  இந்திய வணிகம், அரசியல், நீதித்துறை மற்றும் அதிகாரத்துறையின் அடக்குமுறையின் சோகமான காஃப்காவிய (Kafkaesque) காட்சியாக சுருங்கிவிட்டது.

"Kafkaesque spectacle" என்று இங்கு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது, Franz Kafka என்ற பிரபல எழுத்தாளரின் படைப்புகளை (குறிப்பாக The Trial போன்றவை) நினைவூட்டும் வகையில், அதீதமாக absurd, nightmare-like, மற்றும் hopeless ஆன ஒரு காட்சியை (spectacle = காட்சி / நாடகம் போன்ற நிகழ்வு) குறிக்கிறது.

சமத்துவமும் நீதியும் முக்கியமில்லை என்பது யாருடைய வாதமும் அல்ல. நிச்சயமாக அவை முக்கியமானவை. ஆனால், அவை இந்தியாவில் நிலவும் அளவிற்கு செயல்திறனின் விலையில் வர வேண்டுமா? நான் சொல்வது என்னவென்றால், உங்கள் சொந்த பந்தயக் குதிரைகளை ஏன் பலவீனப்படுத்த வேண்டும்? ஒரு பிரபல தொலைக்காட்சி செய்தி தொகுப்பாளர் ஒருமுறை கூறியது போல், நாடு தெரிந்து கொள்ள விரும்புகிறது. அல்லது குறைந்தபட்சம், நான் தெரிந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். ஒருவேளை நீங்களும் அதே கேள்வியைக் கேட்க வேண்டும்.

இந்தியாவில் சமத்துவமும் (equity) நீதியும் (justice) முக்கியமில்லை என்று யாரும் கூறவில்லை. நிச்சயமாக அவை முக்கியம்தான். ஆனால், இந்தியாவில் தற்போது நிலவும் அளவுக்கு திறமையை (efficiency) பலியாக்கி அவை வர வேண்டுமா? அதாவது, ஏன் நம்முடைய சொந்த பந்தயக் குதிரைகளையே (racehorses – அதாவது திறமையானவர்களை/சிறந்தவர்களை) ஊனமாக்க வேண்டும் (cripple)?அந்த டிவி செய்தி நெறியாளர் (TV news anchor) சொன்னது போல, நாடு அறிய விரும்புகிறது (the nation wants to know). இல்லாவிட்டாலும் நான் அறிய விரும்புகிறேன். நீங்களும் அறிய விரும்பிடக் கூடும்.   

Original article : Indian economy: Macro 100. Micro 0. -TCA Srinivasa Raghavan

Read More →

சிறுத்தை திட்டம் (Project Cheetah) என்றால் என்ன? -ரோஷ்னி யாதவ்

 முக்கிய அம்சங்கள் :

மத்திய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சர் பூபேந்தர் யாதவ், சிறுத்தைகளை வரவேற்க குனோவில் இருந்தார். அவர் அடையாளமாக அவற்றை சிறப்பாக தயாரிக்கப்பட்ட தனிமைப்படுத்தப்பட்ட உறைகளில் விடுவித்தார். "செப்டம்பர் 17, 2022 அன்று நமீபியாவிலிருந்து எட்டு சிறுத்தைகள் முதன்முதலில் இந்தியாவிற்கு மீண்டும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. மேலும், பிப்ரவரி 2023-ல் தென்னாப்பிரிக்காவிலிருந்து 12 கொண்டு வரப்பட்டன. போட்ஸ்வானாவிலிருந்து 9 சிறுத்தைகள், அதில் 6 பெண் சிறுத்தைகள் மற்றும் 3 ஆண் சிறுத்தைகள் ஆகும். மத்தியப் பிரதேசத்தின் குனோ தேசிய பூங்காவிற்கு (Kuno National Park) வந்ததை அறிவிப்பதில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்," என்று யாதவ் கூறினார்.

போட்ஸ்வானாவில் இருந்து சிறுத்தைகளின் வருகையுடன், இந்தியாவின் சிறுத்தை எண்ணிக்கை இப்போது 48 ஆக உள்ளது. அந்த எண்ணிக்கையில் 29 இந்தியாவில் பிறந்த குட்டிகளும் அடங்கும். இது இந்தத் திட்டத்தின் நீண்டகால வெற்றியின் மிகவும் உன்னிப்பாகக் கவனிக்கப்பட்ட அடையாளமாக மாறியுள்ளது. 2023 முதல், குனோவில் 30 குட்டிகள் வரை பிறந்துள்ளன. அவற்றில் 28 உயிர் பிழைத்துள்ளன.

போட்ஸ்வானாவிற்கும், இந்தியாவிற்கும் இடையிலான கூட்டாண்மை முறையான வகையில் சமீபத்தியது. ஆனால், உலகளாவிய வனவிலங்கு பாதுகாப்புக்கான பரந்த உறுதிப்பாட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இது நவம்பர் 2025-ல், போட்ஸ்வானா அதிபர் டுமா கிதியோன் போகோ விலங்குகளை நன்கொடையாக வழங்குவதன் மூலம் இந்தியாவின் சிறுத்தை மறு அறிமுகம் செய்வதற்கான முயற்சியை ஆதரிப்பதற்கு உறுதியளித்தபோது இந்தத் திட்டத்திற்கான வடிவம் பெற்றது. இந்த ஒப்பந்தம் பின்னர் அரசாங்கத்திற்கு அரசாங்க ஏற்பாடாக முறைப்படுத்தப்பட்டது. இந்த செயல்முறை இறுதியில் சனிக்கிழமை விலங்குகளை மாற்றுவதற்கு வழிவகுத்தது.

சிறுத்தைகள் பயணிக்க அனுமதிக்கப்படுவதற்கு முன்பு, அவை போட்ஸ்வானாவில் 30 நாட்கள் கட்டாய குறைந்தபட்ச தனிமைப்படுத்தல் காலத்திற்கு உட்படுத்தப்பட்டன. இது சர்வதேச வனவிலங்கு இடமாற்றங்களுக்கான ஒரு நிலையான விதி. இந்த நேரத்தில், அவை விரிவான கால்நடை பரிசோதனைகளை மேற்கொண்டன. போட்ஸ்வானா வன கால்நடை மருத்துவர்கள் மற்றும் வனவிலங்கு நிபுணர்கள் குழுவும் விலங்குகளுடன் இந்தியாவுக்குச் சென்று குனோவில் ஆரம்ப கண்காணிப்பு கட்டத்தில் அவர்கள் இந்திய அதிகாரிகளை ஆதரிப்பார்கள்.

போட்ஸ்வானா வனவிலங்கு மற்றும் தேசிய பூங்காக்கள் துறையின் தலைமை கால்நடை அதிகாரி எம்மாடி ரூபன், விலங்குகள் புறப்படும்போது அவை நல்ல ஆரோக்கியத்துடன் இருந்ததை உறுதிப்படுத்தினார்.

ஒன்பது சிறுத்தைகளும் குனோவில் உள்ள பெரிய, வேலி அமைக்கப்பட்ட தனிமைப்படுத்தப்பட்ட உறைகளில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. அங்கு, அவை 15 முதல் 30 நாட்கள் வரை இருக்கும். இந்தக் காலகட்டத்தில், வனவிலங்கு கால்நடை மருத்துவர்கள் மற்றும் வன அதிகாரிகள் அவற்றின் உணவுப் பழக்கம், இயக்கம், இந்திய இரை இனங்களுக்கு எதிர்வினை மற்றும் நிலப்பரப்புக்கு ஏற்ப சரிசெய்தல் ஆகியவற்றை அவர்கள் கண்காணிப்பார்கள். வழக்கமான கண்காணிப்பு சுகாதார அளவுரு நிலைமைகள் தொடர்ந்து மேற்கொள்ளப்படும். ஆரோக்கியம் உறுதிசெய்யப்பட்டவுடன், விலங்குகள் மென்மையான-வெளியீட்டு வனப்பகுதிகளில் இறுதியில் விடுவிக்கப்படுவதற்கு முன்பு நிகழ்நேர கண்காணிப்புக்காக ஜிபிஎஸ் (GPS) செயற்கைக்கோள் காலர்கள் பொருத்தப்படும்.

சிறுத்தைகள் இறுதியாக விடுவிக்கப்படுவதற்கு முன்பு ஒரு மாதத்திற்கு தனிமைப்படுத்தலில் வைக்கப்படும் என்று சிறுத்தை திட்டம் (Project Cheetah) இயக்குநர் உத்தம் குமார் சர்மா தெரிவித்தார். இந்த 9 விலங்குகளும் உலகின் மிக முக்கியமான சிறுத்தை எண்ணிக்கையில் ஒன்றைக் கொண்ட ஒரு நாட்டிலிருந்து வருகின்றன.

போட்ஸ்வானாவின் வனவிலங்கு மற்றும் தேசிய பூங்காக்கள் துறை மற்றும் தென்னாப்பிரிக்க சிறுத்தைகள் பற்றிய 2023 பாதுகாப்பு நிலை அறிக்கையின்படி, போட்ஸ்வானாவில் 1,694 வயது வந்த மற்றும் சுதந்திரமான இளம் பருவ சிறுத்தைகள் இருப்பதாகக் கூறுகிறது. இது தோராயமாக 7,100 தனிநபர்களைக் கொண்ட உலகளாவிய சிறுத்தை மக்கள்தொகையில் சுமார் 24 சதவீதம் ஆகும். அவற்றின் பரப்பளவு சுமார் 459,567 சதுர கிலோமீட்டர் அல்லது நாட்டின் சுமார் 79 சதவீதத்தை உள்ளடக்கியது.

முக்கியமாக, போட்ஸ்வானாவின் சிறுத்தைகளில் தோராயமாக 76.9 சதவீதம் முறையாக பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கு வெளியே வாழ்கின்றன. மாறாக அவை சமூகம் மற்றும் வணிக விவசாய நிலங்களில் வாழ்கின்றன. இதனால், அவை மனித செயல்பாடு மற்றும் கால்நடைகளுடன் நிலப்பரப்புகளை ஏற்றுக் கொள்வதற்கு தனித்துவமான அடையாளத்தைக் கொண்டுள்ளன. போட்ஸ்வானாவில் உள்ள எண்ணிக்கை அண்டை நாடான நமீபியா, தென்னாப்பிரிக்கா மற்றும் ஜிம்பாப்வேயில் உள்ள சிறுத்தைகளுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இது பரந்த தென்னாப்பிரிக்க சிறுத்தைகளின் ஒரு முக்கிய அங்கமாக அமைகிறது.

போட்ஸ்வானாவின் சிறுத்தைகளின் எண்ணிக்கை கடந்த இருபதாண்டுகளாக ஒப்பீட்டளவில் நிலையானதாக இருந்தாலும், உலகளவில் சிறுத்தை இனங்களின் சரிவைக் கருத்தில் கொண்டு குறிப்பிடத்தக்க சாதனையாகும். இது குறைந்து வரும் இரை இனங்கள், குறிப்பாக ஸ்பிரிங்போக் மற்றும் இம்பாலா, அதிகப்படியான மேய்ச்சல் மற்றும் கால்நடை வேலிகள் மூலம் வாழ்விடச் சீரழிவு மற்றும் தென்னாப்பிரிக்க வரம்பின் பரந்த பிரிவினையாக இருப்பதால் இந்த எண்ணிக்கை அழுத்தத்தில் உள்ளது என்று 2023 அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. பிரிவினையாக இருப்பது, மரபணு இனப்பெருக்கத்திற்கு ஆபத்தை விளைவிக்கும் மற்றும் இனங்களின் நம்பகத்தன்மையை மேலும் அச்சுறுத்தும் என்று அறிக்கை எச்சரிக்கிறது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

சிறுத்தைகள் (அசினோனிக்ஸ் ஜுபாட்டஸ்) கருப்பு புள்ளிகளுடன் கூடிய பழுப்பு நிற முடிகளுக்கு நன்கு அறியப்பட்டவை. அவை விலங்குகளை அடையாளம் காண உதவும் தனித்துவமான வடிவத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளன.

இந்தியா ஆசிய சிறுத்தைகளின் தாயகமாக இருந்தது. தேசிய புலிகள் பாதுகாப்பு ஆணையத்தின் கூற்றுப்படி, 1952-ம் ஆண்டில், சிறுத்தை இந்தியாவில் இல்லாமல் போனது. இது அச்சுறுத்தல்களின் உச்சக்கட்டத்திற்கு ஆளானது. இப்போது, ​​ஆசிய சிறுத்தை ஈரானில் மட்டுமே உயிர்வாழ்வதாக நம்பப்படுகிறது.

சிறுத்தைகளின் பாதுகாப்பு நிலை: சர்வதேச இயற்கை பாதுகாப்பு ஒன்றியம் (IUCN) சிவப்பு பட்டியல், ஆசிய சிறுத்தை "மிகவும் ஆபத்தான நிலையில்", ஆப்பிரிக்க சிறுத்தை பாதிக்கப்படக்கூடியதாக (Vulnerable (VU)) பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.

வனவிலங்கு பாதுகாப்புச் சட்டம், 1972: ஆசிய சிறுத்தை மற்றும் ஆப்பிரிக்க சிறுத்தை இரண்டும் அட்டவணை I-ன் கீழ் வைக்கப்பட்டுள்ளன.

நமீபியா மற்றும் தென்னாப்பிரிக்காவிலிருந்து மத்தியப் பிரதேசத்தில் உள்ள குனோ தேசிய பூங்காவிற்கு ஆப்பிரிக்க சிறுத்தைகளை கண்டங்களுக்கு இடையேயான இடமாற்றத்துடன், சிறுத்தை திட்டம் (Project Cheetah) செப்டம்பர் 2022-ல் தொடங்கப்பட்டது.

Original article : What is Project Cheetah? -Roshni Yadav

Read More →

அமெரிக்கா மற்றும் சோவியத் ஒன்றியம் இந்தியாவிற்கு வழங்கிய வாய்ப்புகளை விட, ஐ.நா. பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் (UNSC) இடம் பெற சீனாவின் முயற்சியை நேரு ஏன் ஆதரித்தார்? -பாஸ்கர் சர்மா

 சீனாவின் ஐக்கிய நாடு பாதுகாப்பு கவுன்சில் (UNSC) இடம் தொடர்பான விஷயத்தில் இந்தியாவின் முதல் பிரதமரை "உண்மையான தீங்கிழைப்பாளர்" (the original sinner) என்று மறைந்த அருண் ஜெட்லி அழைத்தார். அந்தநேரத்தில், உண்மையில் என்ன நடந்தது?, பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் நிரந்தர இடம் பெறுவதற்கான சீனாவின் முயற்சியை நேரு ஏன் ஆதரித்தார் என்ற கேள்வியையும் இது எழுப்புகிறது.

பிப்ரவரி 25 புதன்கிழமை, மத்திய அமைச்சர் பியூஷ் கோயல் அவர்கள், காங்கிரஸ் தலைவர் ராகுல் காந்தியை "சமரசம் செய்த பிரதமர்" (compromised prime minister) என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்தினார். அமெரிக்கா-இந்தியா வர்த்தக ஒப்பந்த கட்டமைப்பு மற்றும் பிற பிரச்சினைகள் குறித்து பிரதமர் நரேந்திர மோடியைத் தாக்கும்போது அவர் அதைப் பயன்படுத்தினார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இதற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, முன்னாள் பிரதமர்கள் ஜவஹர்லால் நேரு, இந்திரா காந்தி மற்றும் ராஜீவ் காந்தியை விவரிக்க பியூஷ் கோயல் சமூக ஊடகத் தளமான X வலைதளத்தில் அதே வார்த்தையைப் பயன்படுத்தினார். 

பிரதமராக நேரு தேசிய நலன்களை "தொடர்ந்து சமரசம்" (repeatedly compromised) செய்ததாகவும் பாஜக தலைவர் குற்றம் சாட்டினார். "ஐ.நா. பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் சீனாவின் நிரந்தர உறுப்பினர் பதவிக்காக வாதிட்டு, நேரு ஐக்கிய நாடுகள் சபைக்கும் கடிதம் எழுதினார். இருப்பினும், அந்த நிலைப்பாட்டிற்கு இந்தியா உரிமை கோரியது" என்று அவர் கூறினார்.

ஐ.நா. பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் சீனாவை நேரு ஆதரிப்பது குறித்த பிரச்சினை எழுந்திருப்பது இதுவே முதல் முறை அல்ல. உதாரணமாக, மறைந்த அருண் ஜெட்லி 2019-ம் ஆண்டில் இதைப் பற்றி பேசும்போது, இந்தியாவின் முதல் பிரதமரை "உண்மையான பாவி" (the original sinner) என்று அழைத்தார். நேருவை விமர்சித்த பலர் இதை இந்தியாவுக்கு தவறவிட்ட வாய்ப்பு என்று விமர்சித்துள்ளனர்.

1950-ம் ஆண்டில் அமெரிக்கா மற்றும் 1955-ல் சோவியத் ஒன்றியத்தின் ஆதரவை பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் நிரந்தர உறுப்பினர் பதவிக்கு நேரு மறுத்துவிட்டார் என்பது உண்மைதான் என்றாலும், இந்த முன்மொழிவுகளின் தன்மையையும் அந்தக் காலத்தின் புவிசார் அரசியல் சூழ்நிலையையும் கருத்தில் கொள்வதை ஒருவரும் புறக்கணிக்க முடியாது. அந்தநேரத்தில், உண்மையில் என்ன நடந்தது?, பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் சீனாவின் நலனுக்காக நேரு ஏன் போராடினார் என்பதை கீழே குறிப்பிட்டுள்ளது.

முதலில், பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் என்ன நடந்து கொண்டிருந்தது?

இரண்டாம் உலகப் போரின் முடிவில் (1939-45) ஐக்கிய நாடுகள் சபை உருவாக்கப்பட்டது. சர்வதேச முக்கியப் பிரச்சினைகளில் முடிவெடுக்கும் நிலையில் ஈடுபட்டுள்ள ஒரு முக்கிய அமைப்பான ஐ.நா. பாதுகாப்பு கவுன்சிலில், ஐந்து நிரந்தர உறுப்பினர்கள் இருந்தனர். அவை அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, சோவியத் ஒன்றியம், பிரான்ஸ் மற்றும் சீனா ஆகும்.

இருப்பினும், 1949-ம் ஆண்டில், சீனா ஒரு தேசியவாத அரசாங்கத்திலிருந்து ஒரு கம்யூனிஸ்ட் அரசாங்கத்திற்கு ஒரு முக்கியமான தலைமைத்துவத்தில் ஒரு பெரிய மாற்றத்தை சந்தித்தது மா சேதுங் அக்டோபர் 1, 1949 அன்று சீன மக்கள் குடியரசை (People’s Republic of China (PRC)) உருவாக்குவதாக அறிவித்தார். இதன் மூலம் சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கும், தேசியவாதக் கட்சிக்கும் அல்லது கோமின்டாங்கிற்கும் இடையிலான முழு அளவிலான உள்நாட்டுப் போரை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தார். சீனாவில் ஏகாதிபத்திய ஆட்சி வீழ்ச்சியடைந்த பின்னர், 1920-களின் பிற்பகுதியில் மோதல் தொடங்கியது. இரண்டாம் உலகப் போரின்போது அது தற்காலிகமாக நிறுத்தப்பட்டது. போர் முடிந்ததும், சண்டை மீண்டும் தொடங்கியது. இறுதியில், கம்யூனிஸ்டுகள் தேசியவாதிகளை தோற்கடித்தனர்.

அமெரிக்காவிற்கும், சோவியத் ஒன்றியத்திற்கும் இடையிலான பனிப்போரின் தொடக்க நாட்களில், அமெரிக்கா தலைமையிலான கூட்டணியிலிருந்து தனது சுயாட்சியைப் பேணவும், ஒரு சுதந்திரமான வெளியுறவுக் கொள்கையை வகுக்கவும் இந்தியா ஆர்வமாக இருந்தது. சீன மக்கள் குடியரசுக்கு (PRC) இராஜதந்திர அங்கீகாரத்தை வழங்கிய முதல் கம்யூனிஸ்ட் அல்லாத நாடும் இதுதான்.

இருப்பினும், நிரந்தர பாதுகாப்பு கவுன்சில் பதவி, சீனாவில் ஏகாதிபத்திய ஆட்சி முடிவுக்கு வந்த பிறகு, கோமின்டாங் தலைமையிலான சீனக் குடியரசு (Republic of China (RoC)) அரசாங்கத்திடம் இருந்தது. கம்யூனிஸ்டுகள் வெற்றி பெற்றபிறகு, தேசியவாதக் கட்சியின் தலைவர்கள் தைவான் தீவுக்கு தப்பிச் சென்றனர்.

பல மேற்கத்திய நாடுகள் சீனாவின் புதிய கம்யூனிஸ்ட் அரசாங்கத்தை அங்கீகரிக்க விரும்பவில்லை. அவர்கள் அதை, சோவியத் ஒன்றியத்தின் நட்பு நாடாகக் கருதின. உண்மையில், சீன மக்கள் குடியரசு (PRC), சீனக் குடியரசு (RoC) ஐக்கிய நாடுகள் (UN) இடத்தைப் பிடிப்பதைத் தடுத்ததை எதிர்த்து, சோவியத் ஒன்றியம் 1950 ஜனவரி நடுப்பகுதியில் ஐக்கிய நாடுகள் சபையிலிருந்து வெளியேறியது. பின்னர் அந்த ஆண்டின் பிற்பகுதியில் அது திரும்பியது.

ஐக்கிய நாடுவில் ஏற்பட்ட இந்த பதட்டங்களின் போதுதான் இந்தியா இரண்டு திட்டங்களைப் பெற்றது. ஒன்று 1950-ல் அமெரிக்காவிலிருந்து வந்தது, மற்றொன்று 1955-ல் சோவியத் ஒன்றியத்திலிருந்து வந்தது. இந்த இரண்டு திட்டங்களையும் தனித்தனியாகப் பார்ப்போம்.

அமெரிக்காவின் சலுகை என்ன?

1950-ம் ஆண்டில், பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் இந்திய தூதர் நேருவின் சகோதரியான விஜயலட்சுமி பண்டிட்டை அமெரிக்கா தொடர்பு கொண்டு, அமெரிக்க தூதர்களுடனான தனது உரையாடல்கள் குறித்து 1950 ஆகஸ்ட் மாத இறுதியில், விஜயலட்சுமி பண்டிட் வாஷிங்டன் டிசியில் இருந்து தனது சகோதரருக்கு அமெரிக்க தூதர்களுடனான உரையாடல்கள் குறித்து குறிப்பிட்டதாவது, பாதுகாப்பு கவுன்சிலின் நிரந்தர உறுப்பினர் பதவியில் இருந்து சீனாவை நீக்கி, அதன் இடத்தில் இந்தியாவை வைப்பது குறித்து அமெரிக்க வெளியுறவுத்துறை பரிசீலித்து வருவதாக அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார். கடந்த வாரம் ஜான் ஃபாஸ்டர் டல்லஸ் மற்றும் பிலிப் ஜெசப்பை சந்தித்ததாக அவர் குறிப்பிட்டார். இருவரும் இந்த கருத்து தொடர்பாக சில கேள்விகளை எழுப்பினர். மேலும், இந்தப் பாதையில் ஒரு நடவடிக்கை தொடங்கப்பட வேண்டும் என்று டல்லஸ் குறிப்பாக ஆர்வமாக இருப்பதாகத் தோன்றியது” என்று இதில் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

ஒரு வாரத்திற்குள், நேரு பதிலளித்ததாவது, “எங்களைப் பொறுத்தவரை, அதை ஏற்றுக்கொள்ளப் போவதில்லை. அது எல்லாக் கண்ணோட்டங்களிலிருந்தும் தவறாக இருக்கும். இது சீனாவுக்கு ஒரு நேரடி அவமானமாக இருக்கும். மேலும், இது சீனாவுடனான இந்தியாவின் உறவில் ஒருவித முறிவை உருவாக்கும் என்றும் அவர் கூறினார்.”

ஐக்கிய நாடு மற்றும் பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் சீன மக்கள் குடியரசை அனுமதிக்க இந்தியா தொடர்ந்து அழுத்தம் கொடுக்கும் என்றும் நேரு எழுதினார். பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் நிரந்தர இடம் பெற இந்தியா நிச்சயமாக தகுதியுடையது என்பதை அவர் ஒப்புக்கொண்டார். இருப்பினும், சீனாவின் செலவில் அத்தகைய இடத்தை இந்தியா ஏற்காது என்பதை அவர் தெளிவுபடுத்தினார்.

சீனாவில் கம்யூனிஸ்ட் அரசாங்கத்தின் எழுச்சி மற்றும் ஜூன் 1950-ல் கொரிய தீபகற்பத்தில் போர் வெடித்ததன் மூலம், பனிப்போர் பதட்டங்கள் ஆசியாவிற்கு பரவி வந்த நேரத்தில், அமெரிக்காவின் முறைசாரா சலுகையும் வந்தது. அமெரிக்காவும் அதன் கூட்டணிப் படைகளும் தென் கொரியாவை ஆதரித்தன. சீனாவும் சோவியத் ஒன்றியமும் வட கொரியப் படைகளை ஆதரித்தன.

வட கொரியாவின் ஆக்கிரமிப்பைத் தடுக்க கூட்டு நடவடிக்கை எடுக்கக் கோரும் ஐக்கிய நாடுகள் தீர்மானங்களை இந்தியா ஆதரித்ததன் மூலம் ஊக்கப்படுத்தப்பட்ட அமெரிக்க வெளியுறவுத்துறை, இந்தியாவை அதன் செல்வாக்கு பிராந்தியத்திற்குள் கொண்டுவரும் நம்பிக்கையில் இந்தியாவைத் தொடர்பு கொண்டது.

2015-ம் ஆண்டு ஒரு ஆய்வறிக்கையில், வரலாற்றாசிரியர் அன்டன் ஹார்டர் இந்த பிரச்சினை பற்றி குறிப்பிட்டிருந்தார். “அமெரிக்க வெளியுறவுத்துறையின் இந்தியாவிற்கான இந்த அணுகுமுறை, முறைசாரா மற்றும் மிக உயர்ந்த நிலையில் இல்லாவிட்டாலும், மிகவும் நேர்மையானதாகக் கருதப்பட வேண்டும். சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சோவியத் 'சலுகை' போலவே, இந்த சலுகை உண்மையில் நிறைவேறும் வாய்ப்புகள் சாத்தியமில்லை என்றாலும், இது அமெரிக்காவுடன் மிகவும் நம்பகமான உறவுக்கான விருப்பத்தின் குறிப்பிடத்தக்க வெளிப்பாடாகக் கருதப்படலாம்.”

சோவியத் சலுகை என்ன?

1955-ம் ஆண்டில், சோவியத் தலைவர் நிகோலாய் புல்கானின் ஜவஹர்லால் நேருவிடம், சோவியத் ஒன்றியம் ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்பு கவுன்சிலின் 6-வது உறுப்பினராக இந்தியாவைச் சேர்ப்பது குறித்து பின்னர் பரிசீலித்து வருவதாகக் கூறினார்.

அமெரிக்க முன்மொழிவைப் போலன்றி, சோவியத்துகள் இந்தியா சீனக் குடியரசை (RoC) மாற்றுவதை விரும்பவில்லை. அவர்கள் தங்கள் கம்யூனிஸ்ட் கூட்டணி நாடுகளுக்கு கதவைத் திறந்து வைக்க விரும்பினர். இருப்பினும், நேரு அந்த யோசனையை மறுத்துவிட்டார். அத்தகைய நடவடிக்கைக்கு ஐ.நா. சாசனத்தை திருத்த வேண்டியிருக்கும் என்றும், நேரம் சரியாக இல்லை என்றும் கூறினார்.

இந்த சலுகை ஒரு உறுதியான முன்மொழிவைவிட ஒரு தொடக்க நடவடிக்கையாகத் தெரிகிறது. "உங்கள் கருத்துக்களைப் பெறுவதற்காக பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் இந்தியாவின் உறுப்பினர் பதவி குறித்த கேள்வியை நாங்கள் முன்மொழிந்தோம்" என்று புல்கானின் நேருவிடம் கூறியதில் இதைக் காணலாம்.

தெற்காசிய பல்கலைக்கழகத்தின் உதவிப் பேராசிரியரான நபருன் ராய், 2018-ம் ஆண்டு ஒரு ஆய்வறிக்கையில் குறிப்பிட்டதாவது, "நேருவின் சந்தேகங்களை அறிந்த புல்கானின், பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் மாற்றங்களுக்கு நேரம் பொருத்தமானதல்ல என்றும், சீன வழக்கு தீர்க்கப்பட்ட பின்னரே இந்தியாவின் வழக்கைத் தொடர முடியும் என்றும் ஒப்புக்கொண்டார்."

சட்ட அறிஞர் ஏ.ஜி. நூரானியின் 2002-ம் ஆண்டு நேருவின் முடிவை ஆதரித்ததை மேற்கோள்காட்டி ஹார்டர் குறிப்பிட்டதாவது, "இந்த சலுகையை முக்கியமற்றதாகக் கருதுவது நேரு சரியானவர் என்று நூரானி நம்புவதாக என்று வாதிட்டார். ஏனெனில், இந்த சலுகை உண்மையில் நிறைவேற வாய்ப்பில்லை. மேலும், பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் இந்தியா நிரந்தர உறுப்பினராக சேருவதை எளிதாக்குவதில் சோவியத் நாடுகள் உண்மையாக இருந்தாலும்கூட, இது சீனா மற்றும் பெரிய வல்லரசு நாடுகளுடனான அதன் உறவுகளை சிக்கலாக்குவதன் மூலம் இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த வெளியுறவுக் கொள்கை உத்திக்கு பெரும் சிக்கல்களை ஏற்படுத்தியிருக்கும்."

செப்டம்பர் 1955-ல், மக்களவையில் நேரு குறிப்பிட்டதாவது, “இதுபோன்ற முறையான அல்லது முறைசாரா எந்த சலுகையும் இல்லை. பாதுகாப்பு கவுன்சிலின் அமைப்பு ஐக்கிய நாடு சாசனத்தால் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. அதன்படி சில குறிப்பிட்ட நாடுகளுக்கு நிரந்தர இடங்கள் உள்ளன. இந்தச் சாசனத்தில் திருத்தம் செய்யாமல் இதில் எந்த மாற்றமும் அல்லது சேர்த்தலும் செய்ய முடியாது என்று அவர் கூறினார்.”

ஆனால் சீன மக்கள் குடியரசை (PRC) நேரு ஏன் ஆதரித்தார்?

அமெரிக்காவின் புவிசார் அரசியல் இராஜதந்திரத்தின் காரணமாக இந்தியா ஒரு அண்டை நாட்டோடு மோதலில் ஈடுபடுவதை நேரு விரும்பவில்லை. ஆனால் சீன மக்கள் குடியரசை (PRC) அவர் ஆதரிப்பது இருதரப்பு நாடுகளின் உறவுகளுக்கு அப்பாற்பட்ட பரிசீலனைகளைக் கொண்டிருந்தது. ராய் மேலும் குறிப்பிடுவது போல், “பொதுவாக பெரும் வல்லரசு நாடு உறவுகளின் நிலை குறித்த அவரது கருத்துகணிப்புகளில் இது வேரூன்றியுள்ளது.”

சர்வதேச நிலைத்தன்மைக்கு “பெரும் வல்லரசுகளுக்கு” ​​இடையே ஒத்துழைப்பு தேவை என்று நேரு நம்பினார். சீன மக்கள் குடியரசு (PRC) போன்ற ஒரு பெரிய வல்லரசு புறக்கணிக்கப்பட்டால், அது ஒரு போரைத் தூண்டக்கூடும்.

"இருபதாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் ஏற்பட்ட முன்னேற்றங்கள், வெளியேற்றப்பட்ட அல்லது ஒதுக்கி வைக்கப்பட்ட பெரும் சக்திகள் உறுதியற்றத் தன்மைக்கு ஒரு ஆதாரமாக மாறின என்பதை அவருக்குக் கற்பித்தன. அணு குண்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஒரு காலகட்டத்தில், அதிருப்தி அடைந்த சீன மக்கள் குடியரசின் விளைவுகள் துயரகரமானதாக இருக்கும். சர்வதேச அமைப்பை நிலைப்படுத்த, பாதுகாப்பு கவுன்சிலுக்குள் சீன மக்கள் குடியரசை அனுமதிப்பதும், அதற்கு வீட்டோ அதிகாரத்தை வழங்குவதும் அவசியம். இது சீன மக்கள் குடியரசை சமாதானப்படுத்தி அதன் திருத்தல்வாத போக்குகளை (revisionist tendencies) சரிபார்க்கும்" என்று ராயின் ஆய்வறிக்கை கூறுகிறது.

எனவே, நேருவின் சீன மக்கள் குடியரசின் ஆதரவு, நாடுகளுக்கு இடையே அதிகார சமநிலையை பராமரிக்கும் முயற்சியின் ஒரு பகுதியாகும்.

1950-ம் ஆண்டு விஜயலெட்சுமி பண்டிட்டுக்கு எழுதிய கடிதத்தில், சீன மக்கள் குடியரசின் பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் இடம் வழங்கப்படாவிட்டால், சோவியத் ஒன்றியம் மற்றும் வேறு சில நாடுகள் ஐக்கிய நாடுவை விட்டு வெளியேற வழிவகுக்கும் என்ற அச்சத்தையும் நேரு வெளிப்படுத்தினார். "அது வெளியுறவுத்துறையை மகிழ்விக்கக்கூடும். ஆனால், நாம் அறிந்தபடி ஐக்கிய நாடுகள் சபையை அது திறம்பட அழிக்கும் என்று அவர் வாதிட்டார். அவரது பார்வையில், அது மற்றொரு போர் நோக்கி மேலும் நகர்வதையும் குறிக்கும்."

1971-ம் ஆண்டு வரை ஐக்கிய நாடுகள் சபை இறுதியாக சீனாவின் சட்டபூர்வமான அரசாங்கமாக சீன மக்கள் குடியரசை (PRC) அங்கீகரித்தது.

Original article : Why Nehru supported China’s bid for UNSC seat, over offers to India from the US and the USSR?. -Bhaskar Sarma

Read More →

புதிய ஜிடிபி தொடர் (New GDP series), நிதி இலக்குகளை (fiscal targets) அடைவதையும், 4 டிரில்லியன் டாலர் பொருளாதார இலக்கை அடைவதையும் மேலும் கடினமாக்குகிறது. -சித்தார்த் உபாசனி

2027-ஆம் நிதியாண்டிற்கான நிதிப்பற்றாக்குறை இலக்கை மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 4.3%-ஆகக் குறைக்க வேண்டுமானால், அடுத்த ஆண்டில் நாட்டின் பெயரளவு வளர்ச்சி (Nominal Growth) 13-14%-ஆக இருக்க வேண்டும். இது தற்போதைய நிதிநிலைத் திட்டத்தில் கணிக்கப்பட்டுள்ள 10% வளர்ச்சியைவிட அதிகமாகும்.

புள்ளியியல் மற்றும் திட்ட அமலாக்க அமைச்சகம் (Ministry of Statistics and Programme Implementation (MoSPI)) வெளியிட்டுள்ள புதிய திருத்தப்பட்ட மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP) தரவுகள், இந்தியப் பொருளாதாரம் குறித்த நமது பார்வையில் சில முக்கியமான மாற்றங்களை வெளிப்படுத்தியுள்ளன. இதில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க விஷயம் என்னவென்றால், 2023–24-ஆம் நிதியாண்டின் பொருளாதார வளர்ச்சி, முன்பு கணிக்கப்பட்டதைவிட இப்போது குறைவாக உள்ளது.  அதாவது பழைய புள்ளிவிவரங்களின்படி 9.2% ஆக இருந்த வளர்ச்சி, புதிய கணக்கீட்டின்படி 7.2%-ஆகக் குறைந்துள்ளது. இருப்பினும், அடுத்த நிதியாண்டிற்கான பெயரளவு வளர்ச்சி 13-14%-ஆக இருக்கும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது நிதிநிலைத் திட்டத்தில் கணிக்கப்பட்ட 10% என்ற இலக்கைவிட அதிகம் என்கின்றனர். 

இருப்பினும், ஒரு நாட்டின் வளர்ச்சி என்பது ரூபாய் மதிப்பிலான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) ஆண்டுக்கு ஆண்டு ஏற்படும் மாற்றமே ஆகும். எனவே, புதிய மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி கணக்கீட்டு முறையினால் ஏற்படும் விளைவுகளைப் புரிந்துகொள்ள நாம் அந்த ரூபாய் மதிப்பையே கவனிக்க வேண்டும். அந்த வகையில் பார்த்தால், இந்தியப் புள்ளியியல் அமைச்சகம் இதற்கு முன்பு கணக்கிட்டிருந்ததைவிட, இந்தியப் பொருளாதாரம் ஓரளவிற்குச் சிறியதாகவே இருக்கிறது. 

2022-23 ஆம் ஆண்டை விலைகளுக்கான அடிப்படை ஆண்டாகக் கொண்டு வெளியிடப்பட்ட புதிய புள்ளிவிவர வரிசை, 2025-26 மற்றும் அதற்கு முந்தைய மூன்று ஆண்டுகளில் நாட்டின் பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியை  3% முதல் 4% வரை குறைத்துள்ளது. நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி மதிப்பைக் கணக்கிடுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் தரவு ஆதாரங்கள் மற்றும் கணக்கீட்டு முறைகளில் செய்யப்பட்ட மாற்றங்களே இந்த மதிப்புக் குறைப்பிற்குக் காரணமாகக் கூறப்படுகிறது. சுருக்கமாகச் சொன்னால், புதிய புள்ளிவிவர முறையின்கீழ் பொருளாதாரத்தின் அளவு முந்தைய கணக்கீடுகளைவிடச் சற்றே குறைவாகக் காட்டப்படுகிறது.

மத்திய புள்ளியியல் மற்றும் திட்ட அமலாக்க அமைச்சகத்தின் (MoSPI) செயலாளர் சவுரப் கார்க் வெள்ளிக்கிழமை நடைபெற்ற செய்தியாளர் கூட்டத்தில் பேசுகையில், பொதுவாக தரவுத்தளங்களில் பெரிய அளவிலான மாற்றங்கள் செய்யப்படும்போதுதான் புள்ளிவிவரங்களில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்கள் ஏற்படுகின்றன. காலப்போக்கில் இந்தத் தரவுத்தளங்கள் மேம்படுத்தப்படும்போது, அவற்றில் செய்யப்படும் திருத்தங்கள் — அவை நேர்மறையாகவோ அல்லது எதிர்மறையாகவோ இருந்தாலும் — படிப்படியாகக் குறையத் தொடங்கும் என்பதைக் குறிப்பிட்டார். சமீபகாலமாக இந்தியா உள்ளிட்ட நாடுகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட திருத்தங்களைக் கவனித்தால் இது தெளிவாகத் தெரியும்; அங்கு தரவுகளில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் பெரும்பாலும் 2% முதல் 4% வரை அல்லது அதற்கும் குறைவாகவே உள்ளதாகவும் தெரிவித்தார்.

உலகளவில், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP) கணக்கீடுகளில் செய்யப்படும் மாற்றங்கள் பெரும்பாலும் மிகப்பெரிய பொருளாதார மாற்றங்களுக்கு வழிவகுத்துள்ளன. உதாரணமாக, 2024-ஆம் ஆண்டில் நைஜீரியா உலகின் 58-வது மிகப்பெரிய பொருளாதார நாடாக இருந்தது. ஆனால், ஜூலை 2025-ஆம் ஆண்டில் மேற்கொள்ளப்பட்ட 'மறுஅடிப்படை கணக்கீடு' (Rebasing exercise) மூலம், அதன் அடிப்படை ஆண்டு 2010-ஆம் ஆண்டிலிருந்து 2019-ஆம் ஆண்டுக்கு மாற்றப்பட்டது. இதன் விளைவாக, 2024-ஆம் ஆண்டிற்கான நைஜீரியாவின் பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி அளவின் மதிப்பு 243 பில்லியன் டாலராக மாற்றியமைக்கப்பட்டது. இது முந்தைய மதிப்பைவிட சுமார் 50 பில்லியன் டாலர் அல்லது 30% அதிகம் என்கின்றனர்.

நைஜீரியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP) ஒரு குறிப்பிட்ட ஆண்டை அடிப்படையாகக் கொண்டு மாற்றி அமைக்கப்பட்டபோது, அதன் மதிப்பு அதிரடியாக உயர்ந்தது இது முதல் முறையல்ல. சுமார் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அடிப்படை ஆண்டை 1990-ஆம் ஆண்டிலிருந்து 2010-ஆம் ஆண்டுக்கு மாற்றியபோது, 2014-ஆம் ஆண்டில் அந்நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியானது 89% உயர்ந்து 510 பில்லியன் டாலராக உயர்ந்தது; இதன் மூலம் நைஜீரியா ஆப்பிரிக்காவின் மிகப்பெரிய பொருளாதார நாடாக உருவெடுத்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. இருப்பினும், 2023 மற்றும் 2024-ஆம் ஆண்டுகளில் நைஜீரியப் பணமான 'நைரா' (naira), அமெரிக்க டாலருக்கு நிகரான தனது மதிப்பில் முறையே 49% மற்றும் 41% என பெரும் வீழ்ச்சியைச் சந்தித்தது. இந்த நாணய மதிப்பிழப்பு காரணமாக, அமெரிக்க டாலர் கணக்கீட்டில் அந்நாட்டின் பொருளாதாரம் கணிசமாகக் குறைந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.

இந்தியாவுக்கும் அனுபவம் ஓரளவுக்கு இதேபோலத்தான் இருந்திருக்கிறது.

நிதி ஒருங்கிணைப்பு

பொருளாதாரத்தின் அளவில் ஏற்படும் மாற்றம், தொடர் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தும் என்கின்றனர். 

பிப்ரவரி மாதம் 1-ஆம் தேதி தாக்கல் செய்யப்பட்ட நிதிநிலை அறிக்கையில், 2025–26-ஆம் நிதியாண்டிற்கான நிதிப்பற்றாக்குறை மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) 4.4%-ஆகக் குறைக்கப்படும் எனக் கூறப்பட்டது. ஆனால், இந்தக் கணக்கீடு பழைய புள்ளிவிவரத் தொடரின்கீழ் ஜனவரி மாதம் வெளியான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில் அமைந்திருந்தது. தற்போது புதிய புள்ளிவிவரத் தொடரின்கீழ் வெள்ளிக்கிழமை வெளியான இரண்டாவது மதிப்பீட்டின்படி, இந்த ஆண்டின் பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியானது (Nominal GDP) 3.3% குறைக்கப்பட்டு ₹345 லட்சம் கோடியாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த புதிய குறைக்கப்பட்ட மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் மதிப்பைப் பயன்படுத்தினால், 2025–26-ஆம் நிதியாண்டுக்கான நிதிப்பற்றாக்குறை சற்று உயர்ந்து 4.5%-ஆக மாறுகிறது. இதேபோல் முந்தைய ஆண்டுகளுக்கான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் மதிப்புகளும் கீழ்நோக்கி மாற்றியமைக்கப்பட்டுள்ளதால், நிதிப்பற்றாக்குறை விகிதங்கள் 2022–23-ஆம் நிதியாண்டுக்கு 6.5%-லிருந்து 6.7%-ஆகவும், 2023–24-ஆம் நிதியாண்டுக்கு 5.5%-லிருந்து 5.7%-ஆகவும், 2024–25-ஆம் நிதியாண்டுக்கு 4.8%-லிருந்து 4.9%-ஆகவும் அதிகரித்துள்ளன.

அரசு தற்போது பின்பற்றி வரும் நிதிக் கொள்கைப் பாதையில் (fiscal trajectory) இந்த மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP) மதிப்பீட்டுத் திருத்தங்கள் எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தாது என்று தலைமைப் பொருளாதார ஆலோசகர் வி. அனந்த நாகேஸ்வரன் தெரிவித்தார். அதே வேளையில், இந்தத் திருத்தங்கள் குறித்த விவரங்களையும் அவர் கவனத்தில் கொண்டுள்ளதாகவும் கூறியுள்ளார். 

2026-27-ஆம் நிதியாண்டிற்கான நிலைமை சற்று சிக்கலானதாகவே உள்ளது. இந்த ஆண்டிற்கான நிதிப் பற்றாக்குறை இலக்கு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) 4.3%-ஆக நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது, இது ரூபாய் மதிப்பில் 16.96 லட்சம் கோடி ஆகும். அரசாங்கம் தனது பற்றாக்குறையை இதே ரூபாய் மதிப்பில் நிலைநிறுத்தினாலும், அந்த 4.3% இலக்கை அடைய வேண்டுமானால் அடுத்த ஆண்டு நாட்டின் பெயரளவு வளர்ச்சி 13–14%-ஆக இருக்க வேண்டும் என 'தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்' கணித்துள்ளது. இது நிதிநிலைத் திட்ட அறிக்கையில் கணிக்கப்பட்ட 10% வளர்ச்சியைவிட அதிகம் என்கின்றனர்.  பாரத ஸ்டேட் வங்கியின் முதலீட்டு வங்கி பிரிவின் கூற்றுப்படி, ஒருவேளை 2026-27-ஆம் நிதியாண்டில் உண்மையான வளர்ச்சி பொருளாதார தலைமை ஆலோசகரின் திருத்தப்பட்ட கணிப்பான 7–7.4%-ஐ எட்டினாலும்கூட, இந்த இலக்கை அடைவது கடினம் என்கின்றனர். எனவே, அரசாங்கம் தனது நிதி இலக்குகளை அடைய கடன் வாங்கும் திட்டங்களில் தெளிவான மாற்றங்களைச் செய்ய வேண்டியிருக்கும் என்று வெங்கடேஷ் பாலகிருஷ்ணன் தெரிவித்துள்ளார்.

புதிய நிதி இலக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ள 'கடன்-மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி விகிதத்திற்கும்' (debt-to-GDP ratio) இதே நடைமுறை பொருந்தும் என்கின்றனர். பாரத ஸ்டேட் வங்கியின் தலைமைப் பொருளாதார ஆலோசகர் சௌம்ய காந்தி கோஷ் கணித்துள்ளபடி, மத்திய அரசின் கடன்-மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி விகிதமானது 2025-26 நிதியாண்டில் 56.2%-லிருந்து 58.1%-ஆக உயரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

2026-27-ஆம் நிதியாண்டில் நாட்டின் பெயரளவுப் பொருளாதாரம் 10% அளவிற்கு வளர்ச்சியடைந்தாலும், கடன்-உள்நாட்டு உற்பத்தி விகிதமானது 57.5% என்ற அளவிலயே இருக்கும் என்று கணக்கீடுகள் காட்டுகின்றன. இது நிதிநிலைத் திட்டத்தில் மத்திய நிதி அமைச்சகம் நிர்ணயித்த 55.6% என்ற இலக்கைவிட அதிகமாகும்.

$4 டிரில்லியன் பொருளாதாரம்

2047-ஆம் ஆண்டிற்குள் இந்தியாவை ஒரு வளர்ந்த நாடாக மாற்றுவதே அரசாங்கத்தின் இறுதி இலக்காகும். அந்தப் பயணத்தின் ஒரு முக்கியக் கட்டமாக, இந்தியாவின் பொருளாதாரத்தை 4 டிரில்லியன் டாலராக உயர்த்த வேண்டியுள்ளது. ஆனால், புதிய புள்ளிவிவர வரிசையின்படி பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி குறைந்து வருவது, இந்த இலக்கை எட்டுவதை மேலும் சவாலானதாக மாற்றுகிறது.

கடந்த வெள்ளிக்கிழமையன்று வர்த்தக முடிவில் டாலருக்கு நிகரான இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு 90.98-ஆக இருந்த நிலையில், 2025–26 நிதியாண்டில் இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி 3.8 டிரில்லியன் டாலராக இருந்தது. இதே மாற்று விகிதம் 2026–27-லும் நீடித்து, நிதிநிலைத் திட்டத்தில் கணிக்கப்பட்டபடி பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியானது 10% வளர்ச்சி அடைந்தால், அடுத்த ஆண்டே இந்தியப் பொருளாதாரம் 4 டிரில்லியன் டாலர் என்ற இலக்கை எளிதாகக் கடந்துவிடும் என்று நாகேஸ்வரன் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

பொருளாதார வளர்ச்சி என்பது நாட்டின் பெயரளவு வளர்ச்சி விகிதத்தை மட்டும் சார்ந்தது அல்ல என்றும் அது ரூபாயின் பணமாற்று மதிப்பையும் பெருமளவில் சார்ந்துள்ளதாகவும் கூறப்படுகிறது. உதாரணமாக, நைஜீரியா நாட்டின் பொருளாதாரத்தில் நடந்தது போல, ஒரு நாட்டின் நாணயம் பலவீனமடைந்தால், அமெரிக்க டாலர் மதிப்பில் அந்த நாட்டின் ஒட்டுமொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியை (GDP) உயர்த்துவது கடினம் என்கின்றனர். இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு 2025–26-ஆம் நிதியாண்டில் கடுமையாக சரிந்திருந்தாலும், புதிய வர்த்தக ஒப்பந்தங்களால் வெளிநாட்டு முதலீடுகள் அதிகரித்தால், அடுத்த நிதியாண்டில் நிலைமை மேம்பட வாய்ப்புள்ளதாக நம்பிக்கை தெரிவிக்கின்றனர். 

 

Original article : New GDP series makes meeting fiscal targets, $4-trillion economy aim more difficult. -Siddharth Upasani

Read More →

திறன் இந்தியா திட்டம், கடுமையான சவால்களாகவும் கால்கோடியன் பிழைகளாகவும். -சந்தோஷ் மெஹ்ரோத்ரா, ஏ. சிங்

 இந்தியாவின் மக்கள்தொகைப் பலனைப் பயன்படுத்துவதற்கு திறன் நிதியுதவியை (skill financing) சீரமைப்பது மிக முக்கியமானது.

வாழ்நாளில் ஒருமுறை மட்டுமே கிடைக்கும் வாய்ப்புகளுக்கு கடின உழைப்பு தேவை. 2040-ஆம் ஆண்டுக்குள் முடிவடையும் இந்தியாவின் மக்கள்தொகை ஈவுத்தொகை, அத்தகைய ஒரு வாய்ப்பாகும். பல ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகளும் சீனாவும் திறன் அமைப்புகளுக்கு வெற்றிகரமாக நிதியளித்துள்ளன. இந்த நாடுகளில், இடைநிலை நிலை மாணவர்களில் தோராயமாக 50% பேர் தொழிற்கல்வி பிரிவுகளில் சேர்ந்துள்ளனர். இந்தியாவில் அந்தப் பங்கு 1.3% ஆகும். இது 1990-ஆம் ஆண்டுவரை பள்ளிக் கல்வியையும், 2006-ஆம் ஆண்டு வரை புறக்கணித்த தொழிற்கல்வி முறையைப் பிரதிபலிக்கிறது.

இருப்பினும், 2020-ஆம் ஆண்டில், இந்தியாவின் தேசிய கல்விக் கொள்கை (National Education Policy (NEP)), 2025-ஆம் ஆண்டுக்குள், மாணவர்களில் பாதிப் பேர் தொழிற்கல்வியை பற்றி தெரிந்து கொள்வார்கள் என்றும் கூறியது. ஆனால் "வெளிப்படுத்தப்பட்டது" என்ற வார்த்தை, கொள்கை வகுப்பாளர்கள் இன்னும் வரையறுக்கப்பட்ட மனநிலையைக் கொண்டுள்ளனர் என்பதைக் காட்டுகிறது. பெரும்பாலான நாடுகளில், தொழிற்கல்வி கல்வி தொடர்பாக நிதிநிலை அறிக்கை 2% பெறுகிறது. சீனா மற்றும் ஜெர்மனியைப் பொறுத்தவரை, இது 11% ஆகும். அமைச்சகங்களில் பயிற்சித் திட்டங்கள் பிளவுபபட்டு  இருப்பதால், பொது வெளியில் கிடைக்கும் தரவு எதுவும் இந்தியாவில் இல்லை. இந்தியாவின் உத்தி, ஆண்டுதோறும் தடுமாறும் நிதி நிலை அறிக்கையின் அறிவிப்புகளைச் சார்ந்துள்ளது. கடந்த ஆண்டு கொண்டாடப்பட்ட ஒரு திட்டம் அடுத்த ஆண்டு மறக்கப்படுகிறது. 2026-ஆம் ஆண்டு நிதியாண்டு நிதிநிலை அறிக்கையில் அறிவிக்கப்பட்ட பயிற்சித் திட்டத்தைக் கவனியுங்கள்: ஒதுக்கப்பட்ட நிதியில் 5% மட்டுமே செலவிடப்பட்டது மற்றும் அதன் வடிவமைப்பு பயனற்றதாக நிரூபிக்கப்பட்டது.

இந்திய தலைமை கணக்குத் தணிக்கையாளர் அறிக்கைகள் மற்றும் எழுப்பப்பட்ட பிரச்சினைகள்

Galgotian blunders = கல்கோடியாஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் ரோபோடாக் மோசடி போன்ற வகையில், மிகைப்படுத்தப்பட்ட முட்டாள்தனமான அல்லது மோசடியான தவறுகள் / ஏமாற்று செயல்கள். (அதாவது, சீனாவில் தயாரான ரோபோ நாயை தங்கள் சொந்த கண்டுபிடிப்பு என்று பொய்யாகக் காட்டி, AI உச்சி மாநாட்டில் அவமானகரமாக அம்பலமான அளவுக்கு மிகுந்த அறிவு இழிவும், பொய்மையும் கொண்ட பிழைகள்.)

இந்தியாவை “உலகின் திறன் மையமாக” மாற்றுவதற்கான மிகப்பெரிய பணிகள், “கால்கோடியன்” (Galgotia) தவறுகளுடன் பொருந்தாது. திறன் மேம்பாட்டுக்கான நிதியளிப்பு (financing skills) மிகவும் முக்கியமானது. 2025-ஆம் ஆண்டில் இந்திய தலைமை தணிக்கையாளர் (CAG) முதன்மை திறன் இந்தியா திட்டமான பிரதம மந்திரி கௌஷல் விகாஸ் யோஜனா  (Pradhan Mantri Kaushal Vikas Yojana (PMKVY)) திட்டத்தின் 2015-22ஆம் ஆண்டு செயல்பாடுகளை தணிக்கை  செய்தார். பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, தலைமை தணிக்கையாளர் திறன் நிறுவனங்கள் விதிகளை பின்பற்றுவது மற்றும் கண்காணிப்பு தொடர்பான பிரச்சினைகளை ஆய்வு செய்தார்.

இரண்டு அறிக்கைகளும் நிதி முறைகேடு (financial impropriety) தொடர்பான பிரச்சினைகளை எழுப்புகின்றன. 2015-ல், தலைமை தணிக்கையாளர் நிதி அறிக்கைகள் தாமதமாக வந்ததை  கவனித்தது. 2025-ல், அறிக்கையில் 94.5% வங்கி கணக்குகள் தவறானவை என்றும், குறுகியகால பயிற்சியில் (short-term training) 41% மாணவர்கள் மட்டுமே வேலைவாய்ப்பு பெற்றுள்ளனர் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

2015–2025 காலத்தில் நாம் எவ்வாறு முன்னேறினோம்? குறுகியகால திறன் சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு தொடங்கப்பட்டபோது, ​​திறன்களுக்கான துடிப்பான பொது-தனியார் (public-private) சந்தையை உருவாக்குவதே தொலைநோக்குப் பார்வையாக இருந்தது. இருப்பினும், கடந்த பத்தாண்டுகளில், குறுகிய கால பயிற்சி மூலம் அளவில் கவனம் செலுத்துவது வரையறுக்கப்பட்ட பலன்களையே அளித்துள்ளது. தலைமை தணிக்கையாளர் நேரடியாக கவனம் செலுத்தும் விஷயம் நிதிப் பயன்பாடு என்பதால், இதற்காக மூன்று யோசனைகள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

பிரதம மந்திரி கௌஷல் விகாஸ் யோஜனா  (Pradhan Mantri Kaushal Vikas Yojana (PMKVY)) திட்டத்தின் மூலம் எந்த செயல்பாட்டு நிதியும் வழங்கப்படவில்லை என்ற கற்பனை செய்து பாருங்கள். ஆண்டுக்கு ரூ. 10,000 கோடி செலவானது மாணவர்களுக்கு திறன் கடன்களாக (skill loans) வழங்கப்பட்டிருந்தால் என்ன ஆகும்?

இது மாணவர்களுக்கு அதிக தேர்வுகளுக்கு வழிவகுத்திருக்கும்.  நிறுவனங்கள் சேர்க்கைக்காக போட்டியிடும்போது அவற்றின் தரத்தை மேம்படுத்தியிருக்கும், தேவை சார்ந்த திறன் மேம்பாட்டை ஊக்குவித்தது, பொருளாதாரரீதியாக பின்தங்கிய பின்னணியைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் இதன் மூலம் பயன்பெற்றிருப்பார்கள். கல்விக் கடன்களைப் போன்ற ஒரு மாதிரியைப் பின்பற்றியிருக்கலாம். மோசமான நிலை என்பது  செயல்படாத சொத்துக்கள் ஆகும். அதைக் கையாள நமக்கு வழிகள் உள்ளன. நாம் இப்போதும் அவ்வாறு செய்யலாம் மற்றும் திறன் கடன்களை சிறப்பாகப் பயன்படுத்தலாம். ஏற்கனவே ஒரு கொள்கை கட்டமைப்பு உள்ளது. முன்னுரிமை மாற்றப்பட வேண்டும்: PMKVY நிதியின் ஒரு பகுதி திறன் கடன்கள் மூலம் வழங்கப்படலாம். இதனை செயல்படுத்த திட்ட வடிவமைப்பு (design work) தேவைப்படும். இதில் வங்கிகள் மற்றும் வங்கியல்லாத நிதி நிறுவனங்கள் (non-banking financial companies) பங்குபெறும் ஒரு சந்தை தேவை. மேலும் கேள்வி எழுப்பத் தக்கது: தேசிய திறன் மேம்பாட்டுக் கழகம் ஏன் வங்கி சாரா நிதி நிறுவனமாகத் தொடங்கியது. பின்னர் பயிற்சியாளர்களுக்கு நிதியளிப்பவராக மாறியது. இப்போது முக்கிய அரசாங்கத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்துவது ஏன் என்பது கேள்விக்குறியாக உள்ளது.

தேசிய திறன் மேம்பாட்டு நிறுவனம் (National Skill Development Corporation) முதலில் ஏன் வங்கியல்லாத நிதி நிறுவனம் (non-banking finance company) ஆக தொடங்கியது, பின்னர் பயிற்சி நிறுவனங்களுக்கு நிதியளிப்பாளர் (funder) ஆனது, இப்போது பிரதமமாக அரசு திட்டங்களை (government schemes) நிறைவேற்றுகிறது  என்பது கேள்விக்குரியது.

உயர்திறன் ஊக்கத்திட்டங்களை (skill vouchers) பயன்படுத்துதல்

உயர்திறன் ஊக்கத்திட்டங்களை பயன்படுத்துவது மற்றொரு மாணவர்-அடிப்படையிலான திறன் நிதியளிப்பு (trainee-based skills financing) யோசனை ஆகும். பொதுநிதிகளை (public funds) பயன்படுத்த இது மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும். இது கொள்கையமைப்பாளர்களுக்கு (policymakers) தற்காலிக சுதந்திரத்தையும், மாணவர்களுக்கு தேவையான வாய்ப்பையும் வழங்கும். வாழ்நாள் முழுவதும் கற்றல் என்ற தேசிய கல்விக் கொள்கையின் முன்னுரிமையை செயல்படுத்த இதைவிட சிறந்த வழி எதுவுமில்லை.

ஊக்கத்திட்டங்கள் நிறுவனத்தை (institution) பின்பற்றி செல்லாமல், மாணவரை பின்பற்றுவதால், திறன் பயிற்சிகளுக்கு ஊக்குவிப்பு கிடைக்கும். இதனால் போட்டியுள்ள சந்தை (competitive market) உருவாகும்.

ஊக்கத்திட்டங்கள் நிறுவனத்தைவிட பயிற்சி பெறுபவரைப் பின்தொடர்வதால், அது விளைவுகளையும் ஊக்குவிக்கும். ஒரு போட்டி சந்தையை உருவாக்குகிறது. செயற்கை நுண்ணறிவு (AI), டிஜிட்டல் திறன்கள் மற்றும் பசுமைத் திறன்கள் போன்ற துறைகளில் மாணவர்கள் புதிய திறன்களைக் கற்றுக்கொள்ள ஊக்கத்திட்டங்கள் உதவும். பணியிடத்தில் பெண்களின் பங்களிப்பை அதிகரிப்பது அல்லது உலகளாவிய வேலைகளுக்கு வெளிநாட்டு மொழிகளைக் கற்பிப்பது போன்ற முக்கியமான இலக்குகளையும் அவை ஆதரிக்கலாம்.

மாணவர்களின் உணரும் சக்தி தரத்தையும் பொறுப்பையும் மேம்படுத்தும் மற்றும் தேவை அடிப்படையிலான திறன் சந்தையை (demand-based skills market) இயக்கும். சிங்கப்பூரும், குரோஷியாவும் இவற்றை சிறப்பாக செயல்படுத்தியுள்ளன. பள்ளிப் படிப்பை முடித்தவர்கள் பட்டப்படிப்புகளைத் தவறவிடுவதற்குப் பதிலாக தொழிற்கல்வி படிப்புகளைத் தொடர இது போன்ற ஊக்கத்திட்டங்கள் ஊக்குவிக்கும். இது பெரும்பாலும் மூன்றாம் நிலை சேர்க்கையை அதிகரிக்கிறது.

திறன் வரி (Skill Levies) யோசனை

90-க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளில் பயன்படுத்தப்படும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட தொழில்கள் மீதான திறன் வரிகள் மற்றொரு அடிப்படை யோசனையாகும். நன்கு வடிவமைக்கப்பட்ட திறன் வரி திறன்களுக்கு நிலையான நிதியளிக்கும். 2017-ஆம் ஆண்டில், 12-வது ஐந்தாண்டு திட்டத்திற்காக இந்திய அரசாங்கத்திற்கு திருப்பிச் செலுத்தக்கூடிய தொழில் பங்களிப்பை (Reimbursable Industry Contribution (RIC)) வடிவமைத்து பரிந்துரைத்தோம். அந்த நேரத்தில் 62-க்கும் மேற்பட்ட நாடுகள் இதைச் செய்து கொண்டிருந்தன. இப்போது, ​​90-க்கும் மேற்பட்ட நாடுகள் நல்ல காரணங்களுக்காக அதை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளன.

லாட்டின் அமெரிக்கா, ஜெர்மனி, சிங்கப்பூர், தென் ஆப்பிரிக்கா மற்றும் தென் கொரியாவில், இந்த மாதிரியான மாதிரிகள் தொழிற்துறைகளின் திறன் உரிமையை உறுதி செய்யவும், அரசியல் மற்றும் நிதிநிலை அறிக்கை சுழற்சிகளிலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்ட நிலையான நிதியளிப்பை உருவாக்கவும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. நிறுவனத்தின் அளவு மற்றும் ஊதியத்துடன் பங்களிப்புகளை இணைத்து பயிற்சி முடிந்ததும் அதை தொழிற்துறைக்கு திருப்பி வழங்குவதால், திறன் மேம்பாட்டுக்குப் பொறுப்பான முதலாளிகள் முழுமையாக பொறுப்பேற்கின்றனர்.

இன்று, திறன் திட்டங்கள் விநியோகம் சார்ந்தவை மற்றும் அரசாங்கத்தால் நிதியளிக்கப்படுகின்றன.

இன்று, முதலாளிகள் திறன் பயிற்சியில் போதுமான அளவு ஈடுபடுவதில்லை. அரசாங்கத்திற்கு திருப்பிச் செலுத்தக்கூடிய தொழில் பங்களிப்பில் (Reimbursable Industry Contribution (RIC)) சீர்திருத்தத்தைப் பயன்படுத்தி, திறன் மேம்பாட்டிற்கான முழுப் பொறுப்பையும் முதலாளிகள் ஏற்கும் வகையில் அமைப்பை மாற்ற முடியும். இந்த அணுகுமுறை மற்ற நாடுகளில் வெற்றிகரமாக சோதிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இந்த மாற்றத்தைச் செய்வதற்கு ஒரு சிறிய கால அவகாசம் மட்டுமே உள்ளது.

இறுதியாக, அரசாங்கக் கொள்கைகள் நிகழ்நேர திறன் தேவைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும். இதைச் செய்ய, தெளிவான மற்றும் வெளிப்படையான விதிகள் தேவை. இணைய வேலை வாரியங்கள் தங்கள் வணிகத்தைப் பாதுகாக்கும் வகையில் தரவைப் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.  அதே நேரத்தில் அரசாங்கம் ஒட்டுமொத்த போக்குகளைப் புரிந்துகொள்ளவும் உதவ வேண்டும். தரவுச் செயலாக்கம் மற்றும் AI இதற்கு உதவும். ஒரு முறை அல்லது அவ்வப்போது திறன் இடைவெளி ஆய்வுகள் போதாது. பகிரப்பட்ட தரவை தேசிய தொழில் சேவை (National Career Service (NCS)) தரவுதளத்தில் வெளியிடலாம்.  இந்தியாவின் தொழிலாளர் சந்தை தகவல் அமைப்பை உருவாக்குவதற்கான இலக்கு இன்னும் நிறைவேறவில்லை. திறன் திட்டமிடலுக்கான ஒரேவழி இதுவாக இருக்கலாம்.

திட்டமிடலில் நாம் தவறுகளைச் செய்துவிட்டோம். இந்தியாவின் மக்கள்தொகை ஈவுத்தொகை (demographic dividend) 2040-ல் முடிவடையும். மாற்றத்தைச் செய்ய வேண்டிய நேரம் இது - அது சாத்தியம் என்பதை நாங்கள் அறிவோம், மேலும் நாங்கள் வெற்றி பெறுவோம் என்று நம்புகிறோம்.

சந்தோஷ் மெஹ்ரோத்ரா ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தின் முன்னாள் பேராசிரியராகவும், IZA தொழிலாளர் பொருளாதார நிறுவனத்தின் ஆராய்ச்சி உறுப்பினராகவும் உள்ளார். ஏ. சிங் ஒரு கணினி பொறியாளர், ஹைதராபாத்தில் உள்ள இந்திய வணிகப் பள்ளியில் (IIndian School of Business (ISB)) வணிக நிர்வாகத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர், மேலும் ஒரு திறன் பயிற்சியாளர் ஆவார்.

Original article : Skill India as herculean challenges, Galgotian blunders -Santosh Mehrotra, A. Singh

Read More →

இந்தியா-அமெரிக்கா வர்த்தக ஒப்பந்தம் எந்த நிலையில் உள்ளது? -டி சி ஏ ஷரத் ராகவன்

 உலகெங்கிலும் உள்ள நாடுகள்மீது டொனால்ட் டிரம்ப் விதித்த வரிகளை அமெரிக்க உச்சநீதிமன்றம் ரத்துசெய்த பிறகு, அமெரிக்க அதிபர் எவ்வாறு பதிலளித்தார்? பரஸ்பர வரிகள் (reciprocal tariffs) நீக்கப்படுமா? அலுமினியம் மற்றும் எஃகு இறக்குமதிகளுக்கு 50% வரி ஏன் தொடர்கிறது?

தற்போதய செய்தி :

பிப்ரவரி மாதம் இந்தியா–அமெரிக்கா வர்த்தக உறவுகளுக்கு முக்கியமான மாதமாக இருந்தது. இரு நாடுகளும் இடைக்கால வர்த்தக ஒப்பந்தம் ஒன்றை விரைவில் அறிவிக்க இருப்பதாக தெரிவித்தன. அதேசமயம், அமெரிக்க உச்சநீதிமன்றம் அதிபர் டொனால்ட் டிரம்பின் வரிகளை ரத்து செய்தது. மேலும், இந்தியாவின் பேச்சுவார்த்தைக் குழு வாஷிங்டனுக்கான தனது பயணத்தை காலவரையின்றி ஒத்திவைத்தது. அதே நேரத்தில், வர்த்தக மற்றும் தொழில்துறை  அமைச்சர் பியூஷ் கோயல், அமெரிக்க வர்த்தக செயலாளர் ஹோவர்ட் லுட்னிக் அவர்களை புதுடெல்லியில் சந்தித்தார். இவை அனைத்தும் வர்த்தக ஒப்பந்தம் மற்றும் அமெரிக்க வரிகளுக்கு என்ன நடக்கும்? என்ற கேள்வியை எழுப்பியுள்ளன.

அமெரிக்க உச்சநீதிமன்றம் என்ன சொன்னது?

1977-ஆம் ஆண்டின் சர்வதேச அவசர பொருளாதார அதிகாரச் சட்டத்தைப் பயன்படுத்தி, இந்தியா உட்பட பிற நாடுகள் மீது டிரம்ப் வரி விதித்தார். இந்த சட்டத்தின்கீழ், அறிமுகப்படுதபட்ட வரிகளை பிப்ரவரி 20 அன்று அமெரிக்க உச்சநீதிமன்றம் ரத்து செய்தது. இந்தச் சட்டங்களின்கீழ் வரிகளை விதிக்கும் முன் அமெரிக்க அதிபருக்கு காங்கிரஸின் ஒப்புதல் தேவைப்படும் என்று உச்சநீதிமன்றம் கூறியது. பெரும்பாலான நாடுகளுக்கு, 2025-ஆம் ஆண்டின் நடுப்பகுதியில் இருந்து டிரம்ப் விதித்த 'பரஸ்பர வரிகளை' நீக்குவது இதில் அடங்கும். பிப்ரவரி 6-ஆம் தேதி, ரஷ்யாவின் எண்ணெய் இறக்குமதிக்காக இந்தியா மீது விதித்த 25% அபராத வரிகளை டிரம்ப் நீக்கினார். இது இந்தியாவின் மொத்த வரியை 50%-லிருந்து 25%-ஆகக் குறைத்தது. இரு நாடுகளும், மீதமுள்ள 25% பரஸ்பர வரிகள் இடைக்கால ஒப்பந்தத்தின்கீழ் 18%-ஆகக் குறைக்கப்படும் என்று கூட்டு அறிக்கையின் மூலம் தெரிவித்தன. இருப்பினும், அமெரிக்கா அவ்வாறு செய்வதற்கு முன்பு, உச்சநீதிமன்ற  வரிகளை ரத்து செய்தது.

டிரம்ப் நிர்வாகத்தின் எதிர்வினை என்ன?

உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை சமூக வலைதள பதிவுகள் மற்றும் உரைகளில் கடுமையாக விமர்சித்தார். மேலும், மற்ற சட்டங்களைப் பயன்படுத்தி பிற நாடுகளின் மீது மீண்டும் வரி (tariff) விதிக்க முயன்றார். தற்போதைய நிலவரப்படி, ஜனவரி 24 முதல் 150 நாட்களுக்கு அனைத்து இறக்குமதிகளுக்கும் 10% வரி விதிக்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், டிரம்ப் இதை அதிகபட்சமாக அனுமதிக்கப்பட்ட 15% வரம்பாக உயர்த்துவதாகக் கூறியுள்ளார். அவ்வாறு இன்னும் அவர் செய்யவில்லை. கடந்த ஒரு வருடமாக அமெரிக்கா விதித்துள்ள பல வரிகள் நடைமுறையில் உள்ளன. இதில் அலுமினியம் மற்றும் எஃகு இறக்குமதிகளுக்கு 50% சுங்கவரி விதிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், $800-க்கு குறைவான மதிப்புள்ள பொருட்களுக்கு நாடு சார்ந்த வரியும் (country-specific tariffs) விதிக்கப்பட்டுள்ளது. அமெரிக்காவிற்கான இந்தியாவின் ஏற்றுமதியில் எஃகு மற்றும் அலுமினியம் கணிசமான பகுதியை உருவாக்குவதாலும், இந்தியாவின் குறு, சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்கள் (MSMEs) மின்வணிகத் தளங்களைப் பயன்படுத்தி $800-க்கும் குறைவான விலையுள்ள பொருட்களுக்கு வரி விலக்கு பெற்றன.

இந்தியாவில் இருந்து மானிய விலையில் ஏற்றுமதி செய்யப்படும் பொருட்கள் அமெரிக்க சூரிய மின்சக்தி நிறுவனங்களைப் பாதிக்கின்றன என்ற அமெரிக்கவின் ஆரம்ப கட்ட ஆய்வை தொடர்ந்து, பிப்ரவரி 24 அன்று அமெரிக்கா இந்தியாவில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் சூரிய மின்சக்தி தொகுதிகளுக்கு (solar modules) 126% வரியை விதித்தது.

மற்ற வர்த்தக ஒப்பந்தங்களில் ஏற்படும் தாக்கம் என்ன?

அமெரிக்காவுடன் ஏற்கனவே வர்த்தக ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்ட ஐரோப்பிய ஒன்றியம், அமெரிக்க உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பைத் தொடர்ந்து என்ன எதிர்பார்க்கிறது என்பதை வெளிப்படையாகக் கூறியது. "சர்வதேச அவசர பொருளாதார அதிகாரச் சட்டம் (International Emergency Economic Powers Act (IEEPA)) குறித்து அளித்த சமீபத்திய தீர்ப்புக்கு பிறகு, அமெரிக்கா எவ்வாறு நடவடிக்கை எடுக்கப் போகிறது என்பதை முழுமையாக விளக்க வேண்டும் என்று ஐரோப்பிய ஒன்றியம் (European Commission) தனது அறிக்கையில் கூறியது. மேலும், “இப்போது நிலவும் சூழ்நிலை, இரு தரப்பும் ஒப்புக்கொண்டபடி ‘நியாயமான, சமநிலையான, இருதரப்புக்கும் பயனளிக்கும்’ வர்த்தகம் மற்றும் முதலீட்டை முன்னேற்ற உதவியாக இல்லை” என்றும் தெரிவித்தது. இது ஆகஸ்ட் 2025-ல் வெளியிடப்பட்ட ஐரோப்பிய ஒன்றியம்–அமெரிக்கா கூட்டு அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. ஜப்பான் அதிகாரிகளும் இந்த ஒப்பந்தம் குறித்து கருத்து தெரிவித்தனர். ஜப்பான் அதிகாரிகளும் இந்த ஒப்பந்தம் குறித்து தங்கள் கருத்தை வெளிப்படுத்தினர். அவர்களது கூறுப்படி, ஜப்பான்–அமெரிக்கா ஒப்பந்தம் முக்கியமாக கார்வரிகள் (automobile tariffs) மீது கவனம் செலுத்தியதால், உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பால் அதற்கு பாதிப்பு வரவில்லை. அவர்கள் ஒப்பந்தத்தை மறுபரிசீலனை செய்ய ஆர்வமாக இல்லை.

ஆஸ்திரேலிய வர்த்தக அமைச்சர், இரு நாடுகளுக்கும் இடையே கையெழுத்திடப்பட்ட சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தத்தை அமெரிக்கா மதிக்க வேண்டும் என்றும், ஆஸ்திரேலிய பொருட்களை அமெரிக்காவிற்குள் வரி இல்லாத இறக்குமதியை அனுமதிக்க வேண்டும் என்றும் கூறினார். ஏனெனில், ஆஸ்திரேலியா அமெரிக்கப் பொருட்களின் வரி இல்லாத இறக்குமதியை அனுமதிப்பதன் மூலம் தனது நிலைப்பாட்டில்  உறுதியாக இருந்து வருகிறது.

இந்தியா எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றியுள்ளது?

பல்வேறு நேர்காணல்கள் மற்றும் பத்திரிகையாளர் சந்திப்புகளில், கோயல் இடைக்கால ஒப்பந்தம் மார்ச் மாதத்தின் நடுப்பகுதியில் முறையாக கையெழுத்திடப்படும் என்றும், ஏப்ரல் தொடக்கத்தில் செயல்படுத்தப்படலாம் என்றும் கூறியிருந்தார். இருப்பினும், இந்த அறிக்கைகள் உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புக்கு முன்பே வெளியிடப்பட்டன. இந்தத் தீர்ப்பிற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, வர்த்தகம் மற்றும் தொழில்துறை அமைச்சகம் மற்ற நாடுகள் மற்றும் குழுக்களால் வெளியிடப்பட்ட அறிக்கைகளுடன் ஒப்ப்பீட்டு ஒரு அறிக்கையை வெளியிட்டது.  “நாங்கள் நேற்று அமெரிக்க உச்சநீதிமன்றத்தின் வரி தீர்ப்பை கவனித்துள்ளோம், அது தொடர்பாக டிரம்ப் ஒரு பத்திரிகையாளர் சந்திப்பில் உரையாற்றியுள்ளார். அமெரிக்க நிர்வாகத்தால் சில நடவடிக்கைகள் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த முன்னேற்றங்கள் அனைத்தும் ஏற்படுத்தக்கூடிய விளைவுகளைப் பற்றி நாங்கள் ஆய்வு செய்து வருகிறோம் என்று அந்த அறிக்கையில் குறிப்பிடபட்ருந்தது.

மார்ச் மாத நடுப்பகுதியில் இடைக்கால ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திடும் வகையில், அதன் வரையறைகளை இறுதி செய்வதற்காக இந்தியக் குழு பிப்ரவரி 23-25 ​​தேதிகளில் வாஷிங்டனில் இருக்க திட்டமிட்டது. அதிகாரப்பூர்வ அறிக்கையில் இந்த ஒப்பந்தம் பற்றி குறிப்பிடவில்லை என்றாலும், "சமீபத்திய முன்னேற்றங்கள் மற்றும் அதன் தாக்கங்களை மதிப்பிடுவதற்கு ஒவ்வொரு தரப்பினருக்கும் நேரம் கிடைத்தபிறகு, இந்திய தலைமை பேச்சுவார்த்தையாளர் மற்றும் குழுவின் முன்மொழியப்பட்ட பயணம் திட்டமிடப்படும் என்று இரு தரப்பினரும் கருதுகின்றனர் என்று இந்திய வர்த்தக மற்றும் தொழில்துறை அமைச்சக வட்டாரங்கள் தெரிவித்தன. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அமெரிக்கப் பயணம் காலவரையின்றி ஒத்திவைக்கப்பட்டது. இருப்பினும், கோயல் பிப்ரவரி 26 அன்று புது டெல்லயில் லுட்னிக் மற்றும் இந்தியாவுக்கான அமெரிக்க தூதர் செர்ஜியோ கோர் இருவரையும் வரவேற்றார். இது ஒரு "பயனுள்ள" சந்திப்பாக மாறியது என்று  கோயலின் வார்த்தைகளில் தெரிந்தது. பேச்சுவார்த்தையாளர்களின் அதிகாரப்பூர்வ கூட்டத்திற்கான புதிய தேதி இன்னும் அறிவிக்கப்படவில்லை.

இந்த நேரத்தில், இந்தியாவைவிட ஒரு ஒப்பந்தம் அமெரிக்காவிற்கு முக்கியமானது. ஏனெனில், ஒரு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தான பின்னரே இந்தியா அமெரிக்கப் பொருட்கள் மீதான அதன் வரிகளைக் குறைக்க முடியும். அதே நேரத்தில், ரஷிய எண்ணெய் இறக்குமதி மற்றும் மேலும் அமெரிக்க பொருட்களை வாங்குவது போன்ற பிரச்சினைகள் தொடர்பான அமெரிக்கா வரி அச்சுறுத்தல் (tariff threat)  தற்போதைக்கு நீக்கப்பட்டுள்ளது.

அமெரிக்கா தனது நிலைப்பாட்டை மாற்றிக்கொண்டதா?

வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் குறித்து, டிரம்ப் நிர்வாகம் ‘எதுவும் மாறவில்லை’ என்று தெளிவாகக் கூறியுள்ளது. டிரம்ப் அமெரிக்காவுடன் ஒப்பந்தங்கள் செய்த நாடுகளை, அவற்றை மதிக்குமாறும் “விளையாடாதீர்கள்” என்றும் எச்சரித்துள்ளார். “இல்லையெனில் அதிக வரிகளை எதிர்கொள்ள நேரிடும். “இந்த அபத்தமான உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்புடன் ‘விளையாட’ விரும்பும் எந்த நாடும், குறிப்பாக பல ஆண்டுகளாகவும் தசாப்தங்களாகவும் அமெரிக்காவை ‘ஏமாற்றி’ வந்துள்ள நாடுகள், அவர்கள் சமீபத்தில் ஒப்புக்கொண்டதை விட அதிக வரி மற்றும் அதைவிட மோசமானவற்றை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்” என்று அவர் Truth சமுக வலைத்தளப் பதிவில் கூறினார். அதைத் தொடர்ந்து அவர் இவ்வாறு கூறினார்: “ஜனாதிபதியாக, வரிகளுக்கு காங்கிரஸ் ஒப்புதல் பெறுவதற்கு நான் திரும்பிச் செல்ல வேண்டியதில்லை. அது பல வடிவங்களில் நீண்டகாலத்திற்கு முன்பே பெறப்பட்டுவிட்டது! அவை இப்போது இந்த அபத்தமான மற்றும் மோசமாக உருவாக்கப்பட்ட உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பால் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன!”

அமெரிக்காவின் பார்வையில் இருந்து எதுவும் மாறவில்லை என்றும், மற்ற நாடுகள் தங்கள் உறுதிமொழிகளை மதிக்க வேண்டும் என்று அது எதிர்பார்க்கிறது என்றும் லுட்னிக் பேசினார். உச்சநீதிமன்றம் என்ன தீர்ப்பு வழங்கினாலும் வரிகள் தொடரும் என்று ஒரு வருடமாக அமெரிக்க வர்த்தக நட்பு நாடுகளிகளிடம் கூறி வருவதாக லுட்னிக் ஒரு தொலைக்காட்சி நேர்காணலில் குறிப்பிட்டார். அதிபரின் கொள்கை தொடரும் என்றும் அவர் கூறினார். இது போன்ற காரணிகளால் தான் நீதிமன்ற வழக்கு நடந்து கொண்டிருக்கும்போதே நாடுகள் வர்த்தக ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டன. இந்த ஒப்பந்தங்கள் நியாயமாக இருக்க வேண்டும் என்று அமெரிக்கா விரும்புகிறது என்றும், அமெரிக்காவும் அதன் நட்பு நாடுகளும் அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறது என்றும் அவர் கூறினார்.

Original article : Where does the India-U.S. trade deal stand? -T C A  Sharad Raghavan

Read More →