பிரதம மந்திரி சூரிய வீடு இலவச மின்சாரத் திட்டம் : திட்டத்தின் இரண்டாம் ஆண்டில் இந்தியா எந்த நிலையில் உள்ளது? -கே. பரத் குமார்

 நில சிக்கல்கள் நீடித்தாலும், மேற்கூரை சூரிய சக்தி திட்டம் (rooftop solar scheme) நன்றாக வளர்ச்சியைக் கண்டுள்ளது.

இந்தத் திட்டம் ₹75,021 கோடி செலவில் குறைந்தது ஒரு கோடி வீடுகளை உள்ளடக்கும் வகையில் இலக்காகக் கொண்டது. நுகர்வோர் மாதந்தோறும் 300 யூனிட்கள் வரை இலவச மின்சாரம் மற்றும் 3 கிலோவாட் பொருத்துதலுக்கு ₹78,000 வரை மானியங்களைப் பெறுகிறார்கள். இந்தத் திட்டத்தின் செயல்திறனை மதிப்பாய்வு செய்வது ஆரோக்கியமான வளர்ச்சியையும், செயல்படுத்துவதில் சில தடைகளையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

முதலில், மாற்றம் வேகமாக உள்ளது. சோலார் சதுக்கத்தின் தலைமை நிர்வாக அதிகாரி மற்றும் இணை நிறுவனர் ஷ்ரேயா மிஸ்ராவின் கூற்றுப்படி, 2021-ம் ஆண்டில் சுமார் 8,000 மாதாந்திர குடியிருப்பு சூரிய சக்தி அமைத்தது மூலம் கடந்த மாதம் சுமார் 2 லட்சம் யூனிட்டுகளாக சந்தை வளர்ந்துள்ளது. இந்த நிறுவனம் 40,000 அமைத்து அவற்றையும் நிர்வகிக்கிறது.

நுகர்வோர் அனுமதிகளுக்கான ஒற்றை தேசிய வலை தரவுத்தளம் மற்றும் ஒவ்வொரு மாநிலத்திற்கும் விநியோக சேவைகளை ஒருங்கிணைப்பும் இந்த செயல்முறையை ஆதரித்தது என்று மிஸ்ரா சுட்டிக்காட்டுகிறார். கூடுதலாக, 2020-ம் ஆண்டில் நிகர அளவீட்டை சட்டப்பூர்வ உரிமையாக மாற்றும் நடவடிக்கை, கூடுதல் செலவு அல்லது வாய்ப்பு இழப்பு இல்லாமல் உபரி மின்சாரத்தை மீண்டும் மின்கட்டமைப்பிற்கு வழங்க நுகர்வோருக்கு உதவியுள்ளது என்று அவர் கூறுகிறார். முன்னதாக, சில மாநிலங்களில், கூரை பொருத்துதலிருந்து மாநிலத்தின் மின்கட்டமைப்பை வழங்கும் அலகுகள், மின்கட்டமைப்பிலிருந்து பெறப்பட்ட அதே அளவிலான மின்சாரத்தின் விலையை விட குறைவான வருவாயை அளித்தன. அது நுகர்வோருக்கு நியாயமற்றதாகக் கருதப்பட்டது.

இருப்பினும், தடைகள் இல்லாத நிலையில் துறை அளவிலான ஏற்பது வேகமாக இருந்திருக்கலாம். எரிசக்தி பொருளாதாரம் மற்றும் நிதி பகுப்பாய்வு நிறுவனத்தின் (Institute for Energy Economics and Financial Analysis (IEEFA)) டிசம்பர் அறிக்கையின்படி, 22.7 சதவீத விண்ணப்பங்கள் மட்டுமே பொருத்தலுக்காக மாற்றியமைக்கப்பட்டுள்ளன. இது நிதி, விற்பனையாளர் திறன் மற்றும் ஒப்புதல்கள் ஆகிய துறைகளில் தடைகளைக் குறிக்கிறது.

மாநிலங்கள் முழுவதும் முன்னேற்றம் சீரற்றதாக இருப்பதாக அறிக்கை காட்டுகிறது. சில மாநிலங்கள் மற்றவற்றைவிட வேகமாக முன்னேறியுள்ளன. 1,491 மெகாவாட் நிறுவப்பட்ட திறனுடன் குஜராத் முன்னணியில் உள்ளது. அதைத் தொடர்ந்து மகாராஷ்டிரா, உத்தரபிரதேசம், கேரளா மற்றும் ராஜஸ்தான் உள்ளன. இந்த திட்டத்தின்கீழ் நிறுவப்பட்ட மொத்த திறனில் கிட்டத்தட்ட நான்கில் மூன்று பங்கு மேற்கண்ட ஐந்து மாநிலங்கள் கொண்டுள்ளன.

சமீபத்தில் மாநிலங்களவையில் விவாதிக்கப்பட்ட தரவுகளின்படி, நாடு முழுவதும் பொருத்தல்கள் 26 லட்சம் யூனிட்களைத் தாண்டிவிட்டன. ஒதுக்கப்பட்ட தொகையிலிருந்து ₹15,000 கோடிக்கு அருகில் விடுவிக்கப்பட்டது. 2027 நிதியாண்டின் இறுதிக்குள் இலக்கு வைக்கப்பட்ட ஒரு கோடி சூரிய சக்தி வீடுகளுக்கான பாதை நீண்டதாகவே உள்ளது என்று ஆற்றல் பொருளாதாரம் மற்றும் நிதிப் பகுப்பாய்வு நிறுவனம் (IEEFA) கூறுகிறது.

நிதி தேவைகள்

முன்கூட்டிய செலவு இன்னும் நுகர்வோருக்கு ஒரு சவாலாக உள்ளது. பொருத்துதலுக்கான வங்கி நிதியுதவி தனிநபர் கடன்களைவிட மலிவானது என்றாலும், செயல்முறை சிக்கலானது. வாடிக்கையாளரின் வீட்டு வாசலில் கடன் ஒப்புதல்களை எளிதாக்குவதற்கு நிறுவனங்கள் நிதி நிறுவனங்களுடன் கூட்டணி வைக்க முடியுமா என்று கேட்டபோது, ​​மிஸ்ரா குறிப்பிட்டதாவது, "சோலார் ஸ்கொயர் நிதியுதவிக்காக வங்கிகளுடன் கூட்டணி வைத்துள்ளது. ஆனால் வணிக வங்கிகள் இன்னும் வாடிக்கையாளர்கள் ஒரு கிளைக்குச் செல்ல வேண்டும் என்று கோருகின்றன. ஏனெனில், செயல்முறை இன்னும் முழுமையாக மின்னணு மயமாக்கப்படவில்லை". வங்கி அல்லாத நிதி நிறுவனங்கள் மின்னணு செயல்முறை மூலம் 20 நிமிட ஒப்புதல்களை வழங்கினாலும், வட்டி விகிதங்கள் அதிகமாக உள்ளன.

மானியத்திற்கு தகுதி பெற, சூரிய மின்தகடுகள் மற்றும் அவற்றில் உள்ள மின்கலன்கள் (cells) இந்தியாவில் தயாரிக்கப்பட வேண்டும். இந்த விதி சீனாவிலிருந்து வரும் பாகங்களைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்க உதவுகிறது என்று மிஸ்ரா கூறினார். ஆனால், மலிவான சீன மின்தகடுகள் அரசாங்க மானியத்தின் பலனை ரத்து செய்ய முடியுமா? என்று சிலர் கேட்கிறார்கள். இது நடக்காது என்று மிஸ்ரா தெளிவுபடுத்தினார். இறக்குமதி செய்யப்பட்ட மற்றும் உள்நாட்டு பேனல்களுக்கு இடையிலான விலை வேறுபாட்டைவிட மானியத் தொகை அதிகமாக உள்ளது.

சவால்கள் இருந்தபோதிலும், பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு இணையாக மின்சாரத்திற்கான தேவை அதிகரித்து வருவதால், மிஸ்ரா ஒரு நம்பிக்கையான குறிப்பை வெளிப்படுத்துகிறார். இதில், "சமீப காலங்களில், மின்சார வளர்ச்சி பெரும்பாலும் பொருளாதார வளர்ச்சி விகிதங்களை மீறியுள்ளது. எனவே, நமது 2047 மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி இலக்குகளை நாம் அடைய வேண்டும் என்றால், மின்சார தேவை அதிகரிக்கும். மேலும் தேசிய மின் கட்டமைப்பிலிருந்து வீட்டு கூரைகளுக்கு திறனின் ஒரு பகுதியை மாற்றுவது அந்த இலக்குகளை அடைய ஒரு நல்ல வழியாகும்."

கூரை சூரிய சக்தி பயணத்தில் தேவைப்படும் அடுத்த நிலை பேட்டரி சேமிப்பு (battery storage) ஆகும். இருப்பினும், இந்த தொழில்நுட்பம் இன்னும் வீடுகளில் பயன்படுத்த முழுமையாக தயாராக இல்லை. இந்தியாவின் மின்துறை மாற்றத்திற்கு மிகப் பெரிய முதலீடுகள் தேவை என்று NITI ஆயோக்கின் சமீபத்திய அறிக்கை கூறுகிறது. தற்போதைய கொள்கை சூழ்நிலையில் ஒட்டுமொத்த முதலீட்டுத் தேவைகள் தோராயமாக $8.79 டிரில்லியனையும், 2070-ம் ஆண்டளவில் நிகர-பூஜ்ஜிய சூழ்நிலையில் $14.23 டிரில்லியனையும் எட்டும். எனவே, கூரை சூரிய மின்தகடு தீவிரமடையும் போது, ​​வீடுகள் மற்றும் தொழிற்சாலைகள் பகலில் மின் கட்டமைப்பிற்கு வழங்கும். பின்னர் அவர்கள் இரவில் மின்கட்டத்திலிருந்து மின்சாரத்தை எடுத்துக்கொள்வார்கள். இந்த மின்கட்ட சுமை காலப்போக்கில் நீடிக்க முடியாததாக இருக்கும் என்று மிஸ்ரா கூறுகிறார்.

"வீடுகளில், அலுவலகங்களில் மற்றும் தொழிற்சாலைகளில் கூரை சூரிய சக்தி அமைப்புகள் ஒரு பயனுள்ள தீர்வாக மாறி வருவதாகவும் அறிக்கை கூறுகிறது. நிலம் கையகப்படுத்துதல் தொடர்பான சிக்கல்களைக் குறைக்க அவை உதவுகின்றன. மின் பரிமாற்ற நெட்வொர்க்குகள் மீதான அழுத்தத்தையும் அவை குறைக்கின்றன என்று நிதி ஆயோக்கின் அறிக்கை கூறுகிறது. எனவே, குடியிருப்பு பேட்டரி சேமிப்பிற்கான மானியங்கள் கட்டத்தை சீர்குலைப்பதைத் தவிர்க்க உதவும் என்று மிஸ்ரா கூறுகிறார்.

சந்தைக்கு மிகப்பெரிய ஆற்றல் இருப்பதாகவும் அவர் கூறுகிறார். "ஆஸ்திரேலியாவில், 40 சதவீத வீடுகளில் சூரிய மின்தகடு உள்ளது, அமெரிக்காவில் 8 சதவீத வீடுகளில் சூரிய மின்தகடு உள்ளது. மற்றும் ஜெர்மனியில், சுமார் 12% வீடுகளில் அவை உள்ளன. இந்தியாவில் சுமார் 30 லட்சம் வீடுகளில் மட்டுமே கூரை சூரிய மின்தகடு உள்ளது என்பதைக் கருத்தில் கொண்டால், இது 26 கோடி வீடுகளில் 1 சதவீதம் மட்டுமே."

Original article : PM Surya Ghar: Where does India stand on the second anniversary of the scheme? K .Bharat Kumar

Read More →

காலநிலை முதல் நகராட்சி அமைப்புகள் வரை: கேரளாவின் முன்னோடி நகர்ப்புறக் கொள்கை அதன் நகரமயமாக்கல் பயணத்தை எவ்வாறு வரையறுக்கிறது? -ஷாஜு பிலிப்

 இந்தியாவில் நகர்ப்புறக் கொள்கையை உருவாக்கிய முதல் மாநிலமாக கேரளா மாறியுள்ளது. 2050-ம் ஆண்டுக்குள் அதன் மக்கள் தொகையில் 80% பேர் நகர்ப்புறமாக இருப்பார்கள் என்று எதிர்பார்க்கும் ஒரு மாநிலத்திற்கு அடுத்த 25 ஆண்டுகளுக்கான செயல்திட்டம் மிக முக்கியமானது.

கடந்த வெள்ளிக்கிழமை, அடுத்த 25 ஆண்டுகளில் அதன் நகர்ப்புற வளர்ச்சிக்கு வழிகாட்டும் பாதையை வடிவமைக்கும் ஒரு கொள்கையை அங்கீகரிக்கும் நாட்டின் முதல் மாநிலமாக கேரளா மாறியது. 2023-24-ஆம் ஆண்டுக்கான மாநில நிதிநிலை அறிக்கை முதன்முதலில் அறிவிக்கப்பட்ட செயல்திட்டம், 2050-ம் ஆண்டுக்குள் அதன் மக்கள்தொகையில் 80% பேர் நகர்ப்புறங்களில் வசிப்பார்கள் என்று எதிர்பார்க்கும் ஒரு மாநிலத்திற்கு மிக முக்கியமானது.

சிலர் மற்ற மாநிலங்களுக்கும் இதுபோன்ற கொள்கை தேவை என்று வாதிடலாம் என்றாலும், கேரளா அதன் புதிய நகர்ப்புறக் கொள்கையை வழிநடத்த உதவும் தனித்துவமான சுற்றுச்சூழல் மற்றும் மேம்பாட்டு சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. கேரளா எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகள் மற்றும் அவற்றை எவ்வாறு நிவர்த்தி செய்வது என்பது பற்றிய ஒரு பார்வை கீழே குறிப்பிட்டுள்ளது.

கேரளாவிற்கான சவால்கள் : நகரமயமாக்கல் முதல் காலநிலை மாற்றம் வரை

வலுவான கிராமப்புற தன்மையைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளும் அதன் சிறிய நகரங்களைப் பாதுகாக்கும் அதேவேளையில், விரைவான நகரமயமாக்கலை நிர்வகிக்கும் சவாலை கேரளா எதிர்கொள்கிறது. நகர்ப்புற வளர்ச்சி தீவிரமடைந்து வரும் நிலையில், இந்த குடியிருப்புகள் அவற்றின் சுற்றுச்சூழல் சமநிலை, கலாச்சார அடையாளம் மற்றும் சமூக அடிப்படையிலான வாழ்வாதாரங்களை இழக்கும் அபாயம் உள்ளது.

கேரளாவின் குறுகிய புவியியல் அதன் நகர்ப்புறங்களை வெள்ளம், நிலச்சரிவு, கடலோர அரிப்பு மற்றும் தீவிர வானிலை நிகழ்வுகள் போன்ற ஆபத்துகளுக்கு ஆளாக்குகிறது.

உதாரணமாக, 2018-ம் ஆண்டில், கேரளா 1924-க்குப் பிறகு அதன் மிக மோசமான வெள்ளத்தை சந்தித்தது. இதில், நூற்றுக்கணக்கான மக்கள் தங்கள் உயிர்களை இழந்தனர். மேலும், 2024-ம் ஆண்டில், வயநாடு மாவட்டத்தில் உள்ள முண்டக்கை-சூரல்மலா பள்ளத்தாக்கை (Mundakkai–Chooralmala valley) மேகமூட்டம் தரைமட்டமாக்கியது. இதில், 200-க்கும் மேற்பட்டோர் கொல்லப்பட்டனர்.

கட்டுப்பாடற்ற நகர்ப்புற விரிவாக்கம் சுற்றுச்சூழல்ரீதியாக நுண்ணுணர்வு வாய்ந்த மண்டலங்களை, குறிப்பாக ஈரநிலங்கள் மற்றும் நெல் வயல்களை தொடர்ந்து ஆக்கிரமிக்கிறது. பெரும்பாலான நகரங்களில் சரியான மையப்படுத்தப்பட்ட நிலத்தடி கழிவுநீர் அமைப்புகள் இல்லை. அதற்குப் பதிலாக, அவை கழிவுத் தொட்டிகள் போன்ற அறிவியல் பூர்வமற்ற முறைகளை நம்பியுள்ளன. கேரளா வேகமாக வயதான மக்கள்தொகையைக் கொண்டுள்ளது. இருப்பினும், நகர்ப்புற திட்டமிடல் இன்னும் முதியவர்களின் தேவைகள் மற்றும் சவால்களை நிவர்த்தி செய்யவில்லை.

நகர்ப்புறக் கொள்கை, நிலப் பயன்பாடு, உள்கட்டமைப்பு வடிவமைப்பு மற்றும் முதலீட்டு முடிவுகள் போன்ற நகர்ப்புறத் திட்டமிடலின் ஒவ்வொரு நிலையிலும் காலநிலை மீள்தன்மை மற்றும் பேரிடர் பாதிப்பு ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்க அழைப்பு விடுக்கிறது.

திட்டமிடல் கட்டமைப்புகள், நகர்ப்புற வளர்ச்சி மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு மீள்தன்மை, தகவமைப்பு மற்றும் நிலையானதாக இருப்பதை உறுதிசெய்ய, ஆபத்து பகுப்பாய்வு, பாதிப்பு மதிப்பீடுகள் மற்றும் நீண்டகால காலநிலை கணிப்புகளை உள்ளடக்கியிருக்க வேண்டும் என்று கூறுகிறது.

பசுமை உள்கட்டமைப்பு மற்றும் காலநிலை-எதிர்ப்பு நகர்ப்புற திட்டங்களை ஆதரிக்கும் ஒரு காலநிலை நிதி செயல்முறையையும் இந்தக் கொள்கை கோருகிறது. வெள்ளம், கடல் மட்ட உயர்வு, தீவிர மழைப்பொழிவு மற்றும் நிலச்சரிவுகள் போன்ற ஆபத்துகளைத் தாங்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்ட உள்கட்டமைப்பிற்கான நீண்டகால சாலை வரைபடத்தை அரசாங்கம் தயாரிக்க வேண்டும் என்று அது கூறுகிறது.

குடிமை சீர்திருத்தங்கள்

மக்கள்தொகை மற்றும் பொருளாதார காரணிகளின் அடிப்படையில் நகர்ப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகளை மறுவகைப்படுத்தவும், பெருநகர திட்டமிடல் குழுக்களை உருவாக்கவும் இந்தக் கொள்கை அழைப்பு விடுக்கிறது.

நிர்வாக முன்னணியில், செயல்திறன் மற்றும் சேவை வழங்கலை மேம்படுத்த நகராட்சி பணியாளர்கள் உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்று அது கூறுகிறது. கழிவு மேலாண்மையை மேற்பார்வையிட மாநில அளவிலான அதிகாரத்தையும் இது முன்மொழிகிறது.

பொறுப்புணர்வை ஊக்குவிப்பதற்காக உள்ளூர் அமைப்புகள் தரப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்றும் காவல்துறை கூறுகிறது. சேவை வழங்கல் மற்றும் நிர்வாகத்தில் சிறந்து விளங்கும் அமைப்புகளுக்கான செயல்திறன்-இணைக்கப்பட்ட சலுகைகளை (performance-linked incentives) இது கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.

குடிமக்கள் பங்கேற்பு

உள்ளூர் அமைப்புகள், சேவை வழங்கலை மேம்படுத்துதல், பொறுப்புணர்வை மேம்படுத்துதல், பொருளாதார வாய்ப்புகளை மேம்படுத்துதல் மற்றும் ஒருங்கிணைந்த திட்டமிடல் மற்றும் தொழில்நுட்பம் சார்ந்த அமைப்புகள் மூலம் உள்ளடக்கிய நகர்ப்புற வளர்ச்சியை உறுதி செய்யும் குடிமக்களை மையமாகக் கொண்ட நிர்வாக கட்டமைப்பை நிறுவ வேண்டும்.

மின்னணு தளங்கள், இ-வட்டார சபை (e-ward sabhas) மற்றும் குறை தீர்க்கும் அமைப்புகள் மூலம் நிர்வாகத்தில் குடிமக்கள் பங்கேற்பு நிறுவனமயமாக்கப்பட வேண்டும் என்று அது கூறுகிறது.

உள்கட்டமைப்பு செயல்திறன் மற்றும் சேவையைக் கண்காணிக்க கண்காணிப்பு அறைகள் நிறுவப்பட வேண்டும். செயல்திறன் மற்றும் முடிவெடுப்பதை மேம்படுத்த புவியியல் தகவல் அமைப்பு (GIS) மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) ஒருங்கிணைக்கப்பட வேண்டும். நகரங்கள் அவற்றின் உள்ளூர் ஆற்றல்களின் அடிப்படையில் தொழில்முனைவை ஊக்குவிக்க வேண்டும்.

வட்ட பொருளாதாரம்

கார்பன் நடுநிலை நகரங்களை உருவாக்குவதற்கும், புதிய பசுமை பொருளாதார வாய்ப்புகளை வளர்ப்பதற்கும், நகர்ப்புற வட்ட பொருளாதாரத்திற்கு மாறுவதை இந்தக் கொள்கை கோருகிறது. இந்த மாற்றம் நேரியல் மாதிரி கழிவு மேலாண்மையை (linear model waste management) ஒரு மீளுருவாக்கம் செய்யும் அமைப்பாக மாற்றுவதை உள்ளடக்குகிறது.

Original article : Climate to civic bodies, how Kerala’s pioneering Urban Policy looks to define its urbanisation journey. -Shaju Philip

Read More →

இந்திய போட்டி ஆணையம் (CCI) - வாட்ஸ்அப் இடையேயான போராட்டம் இந்தியாவின் டிஜிட்டல் தளத்திற்கு மிக முக்கியமான ஒரு திருப்புமுனைப் போராக உள்ளது. -கௌரவ் ஜக்கு, பாயல் மாலிக், மரியா கான்

 ஒரு ஆதிக்க தளம் (dominant platform) அத்தியாவசியமான மின்னணு உள்கட்டமைப்பைக் கட்டுப்படுத்தும்போது, ​​ஒப்புதல் என்ற கருத்து வலுவான ஆய்வுக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கிறது. மின்னணு சந்தைகளில் போட்டியைப் பாதுகாப்பதற்காக, பயனர் தரவைப் பகிர்வதில் நிபந்தனைக்குட்பட்ட வாட்ஸ்அப் செயலியை அணுக வேண்டாம் என்று இந்திய போட்டி ஆணையம் (CCI) உத்தரவு பிறப்பித்துள்ளது.

சந்தைகளை மின்னணுமயமாக்குவதால், நிறுவனங்கள் இப்போது தனிநபர்களின் இணையவழி செயல்பாடுகளில் இருந்து நுகர்வோர் தரவு தொடர்ந்து சேகரிக்கப்படுகிறது. இந்தத் தரவு பெரும்பாலும் வெவ்வேறு சந்தைகளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இத்தகைய, குறுக்கு சந்தை தரவு பயன்பாடு தனியுரிமைக்கு தீங்கு விளைவிக்கிறது மற்றும் இலக்கு விளம்பரம் மூலம் நிறுவனங்களின் சந்தை சக்தியை வலுப்படுத்தவும் முடியும் மற்றும் நிறுவனங்கள் தனிப்பயனாக்கப்பட்ட விலையைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் நுகர்வோர் உபரியைக் குறைக்கலாம்.

ஒழுங்குமுறை அதிகாரிகள் தனிப்பட்ட தரவு மீதான பயனர்களின் உரிமைகளை வலுப்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்தியுள்ளனர். இந்தியாவின் மின்னணு தனிப்பட்ட தரவு பாதுகாப்புச் சட்டம்-2023 (Digital Personal Data Protection Act) தகவலறிந்த ஒப்புதல் மற்றும் அவைகளின் தரவை அணுகுவதற்கு, திருத்த மற்றும் அழிக்க உரிமைகளை வழங்குகிறது. இருப்பினும், இந்த அணுகுமுறைக்கு வரம்புகள் உள்ளன.  ஒப்புதல் விதிகள் இருந்தாலும், ஒட்டுமொத்த தரவு சேகரிப்பின் சமநிலை இன்னும் சமூகரீதியாக அதிகமாக இருக்கலாம். மேலும், பயனர்கள் தங்கள் தனியுரிமைத் தேர்வுகளை திறம்படப் பயன்படுத்த முடியாமல் போகலாம். இதன் பொருள், அதிகப்படியான தரவு பிரித்தெடுத்தல் என்பது வலையமைப்பு விளைவுகள் மற்றும் மின்னணு தளங்களின் இடையூறு நிலை ஆகியவற்றால் இயக்கப்படும் ஒரு கட்டமைப்பு நிகழ்வாகும். இந்த நிலைமை போட்டி மற்றும் சமூகம் இரண்டிற்கும் தீங்கு விளைவிக்கும். இந்தப் பின்னணியில், இந்தியாவின் போட்டி ஒழுங்குமுறை அமைப்பான இந்திய போட்டி ஆணையம் (CCI), வாட்ஸ்அப் (WhatsApp)-ன் 2021 கொள்கை புதுப்பிப்பில் சாத்தியமான போட்டியால் ஏற்படும் சிக்கல்களை கவனத்தில் கொண்டது.

வாட்ஸ்அப் (WhatsApp) செயலியின் தனியுரிமைக் கொள்கை புதுப்பிப்பு, அனைத்து மெட்டா-இணைந்த நிறுவனங்களுடனும் வாட்ஸ்அப் தரவைப் பகிர்வதற்கான அணுகலை முன்நிபந்தனை செய்வதன் மூலம் பயனர்கள்மீது "எடுத்துக்கொள் அல்லது விட்டுவிடு" (take it or leave it) என்ற நிபந்தனையை விதித்ததாக ஒழுங்குமுறை ஆணையம் கவனித்தது. கொள்கைப் புதுப்பிப்பு பயனர்களுக்கு அர்த்தமுள்ள தேர்வு இல்லாமல் செய்தது. இந்திய போட்டி ஆணையம் (CCI) ரூ.213.14 கோடி அபராதம் விதித்தது மற்றும் விளம்பர நோக்கங்களுக்காக வாட்ஸ்அப் மூலம் தரவுப் பகிர்வுக்கு ஐந்து ஆண்டு தடை மற்றும் தரவு எவ்வாறு பகிரப்படுகிறது என்பது குறித்து அதிக வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பயனர்களுக்கு வாட்ஸ்அப் விலகல் விருப்பத்தை வழங்குதல் உள்ளிட்ட தீர்வுகளை வழங்கியது.

பின்னர், தேசிய நிறுவன சட்ட மேல்முறையீட்டு தீர்ப்பாயம் (National Company Law Appellate Tribunal (NCLAT)), அபராதம் மற்றும் விலகல் விருப்பத்தை வழங்குவது குறித்த இந்திய போட்டி ஆணையத்தின் (CCI) முடிவுகளை உறுதி செய்தது. இருப்பினும், விளம்பரத்திற்கான தரவுப் பகிர்வு மீதான ஐந்து ஆண்டு தடையை ரத்து செய்தது. சமீபத்திய விசாரணையில் உச்சநீதிமன்றம் தேசிய நிறுவன சட்ட மேல்முறையீட்டு தீர்ப்பாயம் வழங்கிய நிவாரணத்தை எதிர்த்து வாட்ஸ்அப்-இன் விலகல் விருப்பக் கட்டமைப்பின் செயல்திறனைக் கேள்விக்குள்ளாக்கியுள்ளது.

ஒப்புதல் வழிமுறை "சிங்கத்திற்கும் ஆட்டுக்குட்டிக்கும்" (lion and lamb) இடையிலான ஒப்பந்தம் என்ற நீதிமன்றத்தின் சமீபத்திய கருத்துக்கணிப்பு அல்லது இந்திய போட்டி ஆணையத்தின் (CCI) முடிவை ஓரளவு உறுதி செய்த தேசிய நிறுவன சட்ட மேல்முறையீட்டு தீர்ப்பாயத்தின் தீர்ப்பு, இந்தியாவின் டிஜிட்டல் நிர்வாகத்தில் ஒரு திருப்புமுனையாகக் கருதப்படுகிறது. இது இந்தியாவின் நம்பிக்கையற்ற அமைப்பில் ஒரு பெரிய மாற்றத்தைக் காட்டுகிறது. தனியுரிமை மற்றும் தரவு சிக்கல்கள் இப்போது போட்டி சட்ட அமலாக்கத்தின் முக்கியப் பகுதிகளாகக் கருதப்படுகின்றன. தரவு தொடர்பான நடைமுறைகள் சந்தை சக்தியை வலுப்படுத்துவதால், தரவைச் சேகரித்தல், இணைத்தல் மற்றும் பகிர்தல் ஆகியவற்றின் ஆதிக்கம் செலுத்தும் நடைமுறை பெருகிய முறையில் பொருத்தமானதாகிவிட்டது. வாட்ஸ்அப் புதுப்பிப்பு என்பது ஒரு சந்தையில் சேவைகளை வழங்குவதை மெட்டா-இணைந்த சந்தைகளில் பயனர் தரவை தொகுக்க அனுமதிக்கும் தனியுரிமைக் கொள்கையை ஏற்றுக்கொள்வதோடு இணைக்கும் ஒரு உத்தியாகும். பயனர்களுக்கும் வாட்ஸ்அப்பிற்கும் இடையிலான அதிகார சமநிலையின்மையிலிருந்து இந்த சர்ச்சைக்குரிய கொள்கை எழுந்தது.

ஒரு ஆதிக்க தளம் அத்தியாவசியமான மின்னணு உள்கட்டமைப்பைக் கட்டுப்படுத்தும்போது, ​​ஒப்புதல் என்ற கருத்து வலுவான ஆய்வுக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கிறது. போட்டியைப் பாதுகாக்க தரவு பகிர்வு முயற்சிகளில் வாட்ஸ்அப் அணுகலை நிபந்தனைக்குட்பட்டதாக மாற்ற வேண்டாம் என்று வாட்ஸ்அப் மற்றும் மெட்டாவிற்கு இந்திய போட்டி ஆணையத்தின் (CCI) உத்தரவுகள் பிறப்பிக்கப்பட்டது.

சேகரிக்கப்பட்ட தரவுகளின் அளவு மற்றும் வகை, அதன் நோக்கம் மற்றும் பயன்பாடு ஆகியவற்றை ஆதிக்கம் செலுத்தும் நிறுவனங்கள் எப்போதும் தெளிவாக வெளிப்படுத்துவதில்லை. இந்தத் தெளிவு இல்லாததால், இந்த நிறுவனங்கள் தங்கள் சேவையை வழங்குவதற்குத் தேவையானதைவிட மிக அதிகமாக தகவல்களைச் சேகரிக்க நிறுவனத்தை ஒரு தனித்துவமான நிலையில் வைக்கிறது. பலவீனமான தனியுரிமை நடைமுறைகள் பயனர்களுக்கு சுரண்டல் மற்றும் விலக்குதல் ஆகிய இரண்டையும் உள்ளடக்கியது. ஒழுங்குமுறை ஆணையத்தின் உத்தரவுகள் தெளிவாக ஒப்புதல் மற்றும் தரவு பாதுகாப்பைத் தாண்டிய வழிமுறைகளை வழங்கியது. பெரிய அளவிலான தரவைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் வரும் சந்தை சக்தியைக் குறைப்பதே இதன் குறிக்கோளாக இருந்தது. பயனர்கள் எவ்வாறு ஒப்புதல் அளிக்கிறார்கள் என்பதை மட்டுமல்ல, மின்னணு நிறுவனங்கள் எவ்வாறு செயல்பட வேண்டும் என்பதையும் இது மாற்றியது. இருப்பினும், பயனர் தேர்வை மீட்டெடுப்பதன் மூலம் தேசிய நிறுவன சட்ட மேல்முறையீட்டு தீர்ப்பாயம் (NCLAT) இந்த தீர்வுகளை சுரண்டலின் முக்கியப் பிரச்சினைக்கு கட்டுப்படுத்தியது. ஆனால் அணுகல் கேள்வியை நிவர்த்தி செய்யவில்லை.

சர்வதேச பொருளாதார உறவுகள் குறித்த இந்திய ஆராய்ச்சி கவுன்சிலின் "தரவு சார்ந்த சந்தைகளின் பொருளாதாரம்" (Economics of data-driven markets) என்ற தலைப்பில் சமீபத்தில் வெளியிடப்பட்ட கொள்கையானது, ஒழுங்குமுறை பயனர் சம்மதத்தை மட்டுமே நம்பியிருக்கக்கூடாது என்றும், வலையமைப்பு விளைவுகள் வலுவாக இருக்கும்போதும், தரவுத்தொகுப்புகள் தனித்துவமாக இருக்கும்போதும் அல்லது வேரூன்றிய இடைநிலை மூலம் கட்டமைக்கப்படும்போது தரவு பிரித்தெடுக்கும் தன்மையை நிவர்த்தி செய்ய வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்துகிறது. இந்திய போட்டி ஆணையம் (CCI) vs வாட்ஸ்அப் (WhatsApp) போர் இந்தியாவின் ஒழுங்குமுறை பரிணாம வளர்ச்சியில் ஒரு முக்கிய அத்தியாயமாகும். ஏனெனில், இது தரவு நிர்வாகம் மற்றும் போட்டி கொள்கையின் சிக்கல்களை ஒருங்கிணைக்கிறது. நீதிமன்றம் இப்போது அதை தற்காலிகமான கண்ணோட்டத்தில் ஆராய்ந்து வருகிறது.

ஜக்கு பெங்களூருவில் உள்ள இந்திய மேலாண்மை நிறுவனத்தில் உள்ளார். மாலிக் மற்றும் கான் ஐசிஆர்ஐஇஆர்-புரோசஸ் மையத்தில் உள்ளனர்.

Original article : CCI vs WhatsApp is a pivotal battle for India’s digital space. -Gaurav Jakhu, Payal Malik, Maria Khan

Read More →

காவல்துறை தலைமை இயக்குநரின் பொறுப்பு மற்றும் செயல்பாடு என்ன? -குஷ்பூ குமாரி, ரோஷ்னி யாதவ்

 முக்கிய அம்சங்கள்:

— சுதந்திரமான மனப்பான்மை கொண்ட காவல்துறைத் தலைவரை சில மாநில அரசுகள் மட்டுமே விரும்புவதால், நீதிமன்றத்தின் உத்தரவுகள் பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன. இன்றைய அரசியல் சூழலில், வலுவான நேர்மையுடன் பணியாற்றும் அதிகாரி பிரச்சனையாக பார்க்கப்படுகிறார்.

ஒரு தன்னம்பிக்கை கொண்ட காவல்துறை தலைவர், காவல் நிலையப் பொறுப்பாளராக (Station House Officer (SHO)) இருந்தாலும் அல்லது காவல் கண்காணிப்பாளராக (Superintendent of Police (SP)) ஆக இருந்தாலும், அரசியல்வாதிகளின் கோரிக்கைகளுக்கு அடிபணிவதைவிட சட்டத்தை பாதுகாப்பதில்  கவனம் செலுத்துகிறார்.

விசாரணையை மேம்படுத்துதல், ஆதாரங்களை வலுப்படுத்துதல் மற்றும் குறைந்துவரும் தண்டனை விகிதங்களை அதிகரிப்பதில் காவல்துறைகள் கவனம் செலுத்துகிறார்கள்.

2023-ஆம் ஆண்டிற்கான தேசிய குற்ற ஆவணக் காப்பகம் (National Crime Records Bureau) வெளியிட்ட தரவுகளின்படி, கொலைகளுக்கான தண்டனை விகிதம் 37.7 சதவீதமாக மட்டுமே இருந்தது. மேலும், பாலியல் வன்கொடுமைக்கு தண்டனை விகிதம் 22.7 சதவிகிதத்திற்கு குறைவாக இருந்தது.

பல தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகள் பொதுமக்களின் கவலைகளை உண்மையாக எழுப்பினாலும், பெரும்பாலானவர்கள் வெளிப்படையான மற்றும் திறமையான சேவைகளை வழங்கக்கூடிய அமைப்புகளைப் பாதுகாக்கத் தவறிவிட்டனர்.

என் பார்வையில், இந்தத் தயக்கம் பயம் மற்றும் பாதுகாப்பின்மையிலிருந்து உருவாகிறது: வலுவான அமைப்புகள் அரசியல்வாதிகளைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்கின்றன. குடிமக்கள் அலுவலகங்களை நேரடியாக அணுகி சரியான நேரத்தில் சேவையைப் பெறும்போது, ​​அவர்கள் இனி அரசியல்வாதிகளின் அறைகளுக்கு வெளியே காத்திருக்க வேண்டியதில்லை.

காவல்துறை எப்போதும் பொதுமக்களின் நம்பிக்கையைப் பெற்றதில்லை என்பதை ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும். முதல் தகவல் அறிக்கையை பதிவு செய்வதில் தாமதம், ஊழல் போன்ற காரணிகள் உண்மையான கவலைகளை உருவாக்குகின்றன. காவல்துறைத் தலைவர்கள் இந்தப் பிரச்சினைகளை அறிந்திருக்கிறார்கள். மேலும், சில அதிகாரிகள் அமைப்பை மேம்படுத்த உழைத்துள்ளனர்.

2006-ஆம் ஆண்டு பிரகாஷ் சிங் வழக்கில் உச்சநீதிமன்றம் தலையிட்டது காவல்துறையின் செயல்பாடுகளில் ஏற்பட்ட சிக்கலைத் தடுக்கும் நோக்கத்தைக் கொண்டிருந்தது. வழங்கப்பட்ட ஏழு உத்தரவுகள் —

• காவல் நிலையப் பொறுப்பாளர் (Station House Officer (SHO)), மாவட்ட காவல் கண்காணிப்பாளர் போன்ற செயல்பாட்டுக் கடமைகளில் உள்ள அதிகாரிகளுக்கு நிர்ணயித்த பதவிக்காலம்.

• தேசிய மற்றும் மாநில பாதுகாப்பு ஆணையங்கள்

• வெவ்வேறு நிலைகளில் புகார் அதிகாரிகள்

• சட்டம் ஒழுங்கிலிருந்து விசாரணையைப் பிரித்தல், மற்றும்

• அமைப்பு ரீதியான வாரியங்களை உருவாக்குதல் - நிலைத்தன்மை மற்றும் பொறுப்புக்கூறலை மேம்படுத்துவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்டன.

 துரதிர்ஷ்டவசமாக, பெரும்பாலான மாநிலங்கள் இந்த சீர்திருத்தங்களை வடிவத்தில் மட்டுமே செயல்படுத்தியுள்ளன, உள்ளடக்கத்தில் கவனம் செலுத்தவில்லை.

தற்காலிக நியமனங்கள் தொடர்கின்றன. புகார்கள் தொடர்பான அதிகாரிகள் பலவீனமாகவோ உள்ளனர். நீண்டகால காலியிடங்கள் காரணமாக விசாரணை மற்றும் சட்டம் ஒழுங்கு செயல்பாடுகள் அரிதாகவே பிரிக்கப்படுகின்றன.

இதன் விளைவாக குடிமக்கள் உதவியற்றவர்களாகவே உள்ளனர். நீதிமன்றங்களால் மட்டும் இந்த ஏற்றத்தாழ்வை சரிசெய்ய முடியாது. காவல் சீர்திருத்தங்களை நீதித்துறை உத்தரவுகளால் மட்டுமே இயக்க முடியாது; அவை  குடிமை சமூகம், ஊடகங்கள் மற்றும் அமைப்பிற்குள் உள்ள உறுதியான நிபுணர்களால் ஆதரிக்கப்பட வேண்டும்.

நீதிமன்ற உத்தரவின் பேரில் சீர்திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்படுவதற்கு களத்தில் உண்மையான மாற்றங்கள் தேவை. காவல்துறை தலைவரின் அலுவலகத்தை வலுப்படுத்துவது மட்டும் போதுமான நடவடிக்கையாக இருக்காது. காவல் நிலையம் சீர்திருத்தங்களின் முக்கிய மையமாக இருக்க வேண்டும். குடிமக்களின் தீவிர ஈடுபாடு, தொடர்ச்சியான பொது மேற்பார்வை இல்லாமல், அமைப்பை மேம்படுத்த முடியாது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

தேசிய காவல் ஆணையம், 1979-ஆம் ஆண்டு அறிக்கையில், "காவல்துறை அமைப்பில் வெளிப்புற ஆதாரங்கள், குறிப்பாக அரசியல்வாதிகள் தலையிடுவது, காவல்துறையினரை அவர்களின் தொழில் முன்னேற்றம் அவர்களின் தொழில்முறை செயல்திறனின் தகுதிகளைச் சார்ந்தது அல்ல, மாறாக சக்திவாய்ந்த அரசியல்வாதிகளின் ஆதரவைப் பெறுவதன் மூலம் அதைப் பெற முடியும், இது அமைப்பில் பாதிப்பையும் முழுமையான பயனற்ற தன்மையையும் ஏற்படுத்துகிறது என்று கூறுகிறது.

உத்தரப் பிரதேச காவல்துறை மற்றும் அசாம் காவல்துறையின் காவல்துறை தலைவராகப் பணியாற்றிய பிரகாஷ் சிங், ஓய்வு பெற்ற பிறகு, 1996-ல் காவல்துறை சீர்திருத்தங்களைக் கோரி உச்சநீதிமன்றத்தில் ஒரு பொதுநல மனுவைத் தாக்கல் செய்தார். செப்டம்பர் 2006-ல் ஒரு முக்கிய தீர்ப்பில் உச்சநீதிமன்றம் அனைத்து மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களும் காவல்துறை சீர்திருத்தங்களைக் கொண்டுவர உத்தரவிட்டது.

எந்தவொரு அரசியல் தலையீடும் பற்றி கவலைப்படாமல் காவல்துறை தங்கள் பணியைச் செய்யமுடியும் என்பதை உறுதி செய்வதற்காக அரசாங்கங்கள் மேற்கொள்ள வேண்டிய தொடர்ச்சியான நடவடிக்கைகளை இந்தத் தீர்ப்பு பட்டியலிட்டுள்ளது.

Original article : What is the role and function of DGP? -Khushboo Kumari, Roshni Yadav

Read More →

வழிபாட்டுத் தலங்கள் சட்டத்திற்கு எதிரான சவால்களை உச்சநீதிமன்றம் மீண்டும் விசாரிக்கிறது : அதன் சட்டப் போராட்டம் குறித்து… -வினீத் பல்லா

 ராம ஜென்மபூமி இயக்க பிரச்சனை உச்சக்கட்டத்தில் இருந்தபோது, ​​1991-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதத்தில், பி.வி. நரசிம்மராவ் அரசாங்கத்தால் நிறைவேற்றப்பட்ட இந்தச் சட்டம், ஆகஸ்ட் 15, 1947 அன்று சுதந்திரம் அடைந்தபோது இருந்த அனைத்து மத தளங்களின் அங்கீகாரத்தையும் முடக்குகிறது.

உச்ச நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதி சூர்யா காந்த் தலைமையிலான மூன்று நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு, 1991-ஆம் ஆண்டு வழிபாட்டுத் தலங்கள் சிறப்பு ஏற்பாடுகள் (Places of Worship (Special Provisions) Act) சட்டத்தின் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை எதிர்த்து 2020-ஆம் ஆண்டு முதல் நிலுவையில் உள்ள மனுக்களை புதன்கிழமை விசாரித்தது.

தலைமை நீதிபதி டி.ஒய்.சந்திரசூட் பதவிக்காலத்தில் வழிபாட்டுத் தலங்களை ஆய்வு செய்யக் கோரி மாவட்ட நீதிமன்றங்களில் தொடரப்பட்ட வழக்குகளைத் முதலில் ஒத்திவைக்க மறுத்த உச்சநீதிமன்றம், அவருக்குப் பின் வந்த தலைமை நீதிபதி சஞ்சீவ் கன்னாவை தலைமை நீதிபதியாகக் கொண்டு விசாரணை நடத்தியது. டிசம்பர் 12, 2024 அன்று, நீதிபதிகள் கன்னா, பி வி சஞ்சய் குமார் மற்றும் கே வி விஸ்வநாதன் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, மாவட்ட நீதிமன்றங்களில் வழிபாட்டுத் தலங்களின் கணக்கெடுப்பு கோரும் எந்தவொரு புதிய வழக்குகளையும் பதிவு செய்வதை நிறுத்தி, அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் உள்ள சிக்கல்கள் தீர்க்கப்படும் வரை ஏற்கனவே உள்ள வழக்குகளில் உள்ள அனைத்து இடைக்கால அல்லது இறுதி உத்தரவுகளையும் நிறுத்தி வைத்தது.

புதன்கிழமை நீதிமன்றம் அரசியலமைப்பு கேள்வியைக் கவனிக்கவில்லை. ஆனால், ராஜஸ்தானின் அஜ்மீரில் உள்ள ஒரு  குடிமை  நீதிமன்றத்தில் அஜ்மீர் ஷரீஃப் தர்கா ஒரு இந்து கோயில் என்று கூறும் வழக்கின் நடவடிக்கைகளை நிறுத்தி வைக்கக் கோரிய கோரிக்கையை நிராகரித்தது. அதற்கான காரணம், நீதிமன்றம் இந்த வழக்குகளின் முழு நடவடிக்கைகளையும் நிறுத்தாமல், நடைமுறைக்கு வரும் உத்தரவுகளை மட்டுமே நிறுத்தி வைத்தது.

வழக்கின் பின்னணி

1991-ஆம் ஆண்டு சட்டம், ராம ஜென்மபூமி இயக்கத்தின் உச்சக்கட்டத்தின் போது, ​​செப்டம்பர் 1991-ல் பி.வி. நரசிம்மராவ் அரசாங்கத்தால் இயற்றப்பட்டது. இது ஆகஸ்ட் 15, 1947 அன்று இருந்த அனைத்து மத இடங்களின் அங்கீகாரத்தையும்  முடக்குகிறது.

சட்டத்தின் பிரிவு 3, எந்தவொரு வழிபாட்டுத் தலத்தையும் ஒரு மதம் அல்லது பிரிவிலிருந்து மற்றொரு மதத்திற்கு மாற்றுவதைத் தடை செய்கிறது. பிரிவு 4, அதன் மதத் தன்மை சுதந்திர தினத்தன்று இருந்ததைப் போலவே இருக்க வேண்டும் என்று கூறுகிறது. வழிபாட்டுத் தலத்தை மாற்றுவது தொடர்பான அனைத்து நிலுவையில் உள்ள சட்ட நடவடிக்கைகளையும் பிரிவு 4(2) ரத்து செய்தது. மேலும், நீதிமன்றங்கள் புதிய வழக்குகளை விசாரணை நடத்துவதைத் தடை செய்தது. அயோத்தியில் உள்ள ராம ஜென்மபூமி-பாபர் மசூதி தகராறு மட்டுமே விதிவிலக்காக இருந்தது.

சவால்

வழக்கறிஞரும் பாஜக தலைவருமான அஸ்வினி குமார் உபாத்யாய் தாக்கல் செய்த முன்னணி மனு, சட்டத்திற்கு எதிராக  பல்வேறு  சவால்களை  முன்வைக்கிறது.

சட்டமன்ற அதிகாரம் குறித்து உபாத்யாய் கூறுகையில், "யாத்திரை" மற்றும் "பொது ஒழுங்கு" ஆகியவை அரசியலமைப்பின் 7-வது அட்டவணையின் கீழ் மாநிலப் பாடங்களாக இருப்பதால்,  ஒன்றிய அரசுக்கு இந்தச் சட்டத்தை இயற்ற அதிகாரம் இல்லை என்று வாதிடுகிறார். இதன் பொருள், இந்த தலைப்புகளில் நாடாளுமன்றத்தை அல்ல, மாநில சட்டமன்றங்கள் மட்டுமே சட்டங்களை இயற்ற முடியும். அவ்வாறு செய்வதன் மூலம், ஒன்றிய அரசு அரசியலமைப்பின் கூட்டாட்சி கட்டமைப்பை மீறியுள்ளது என்று மனுவில் கூறப்பட்டுள்ளது.

மதரீதியான அத்துமீறல்கள் தொடர்பான தகராறுகளைத் தீர்க்க நீதிமன்றங்களை அணுகுவதைத் தடுப்பதன் மூலம், அரசியலமைப்பின் அடிப்படைப் பகுதியான நீதித்துறை மறுஆய்வை நாடும் குடிமக்களின் உரிமையை இந்தச் சட்டம் பறிக்கிறது என்றும் மனுவில் கூறப்பட்டுள்ளது.

மனு ஆகஸ்ட் 15, 1947 என்று நிர்ணயிக்கப்பட்ட “இறுதி தேதியை "தன்னிச்சையானது மற்றும் பகுத்தறிவற்றது" என்று கூறி சவால் செய்கிறது. இந்த தேதி, பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு "காட்டுமிராண்டித்தனமான படையெடுப்பாளர்களால்" அழிக்கப்பட்ட அல்லது ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட வழிபாட்டுத் தலங்களை மீட்டெடுக்கும் உரிமையை இந்துக்கள், சமணர்கள், பௌத்தர்கள் மற்றும் சீக்கியர்களுக்கு வழங்க மறுக்கிறது என்ற வாதம் முன்வைக்கபடுகிறது. இது, சமத்துவம் மற்றும் மதத்திற்கான அடிப்படை உரிமைகளை மீறுவதாக மனுவில் கூறப்பட்டுள்ளது. ஏனெனில், இது ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்திற்கான தீர்வைத் தடுக்கிறது. அதே, நேரத்தில் முஸ்லிம்கள் வக்ஃப் சட்டத்தின்கீழ் சொத்துக்களை உரிமைகோர அனுமதிப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

பாதுகாப்பு தரப்பினர்

ஜமியத் உலமா-இ-ஹிந்த் மற்றும் அகில இந்திய முஸ்லிம் தனிநபர் சட்ட வாரியம் போன்ற பல குழுக்கள் இந்த சட்டத்தை பாதுகாக்கும் வழக்கில் இணைந்துள்ளன. அவர்களின் வாதம் உச்சநீதிமன்றத்தின் 2019-ஆம் ஆண்டு அயோத்தி தீர்ப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

அந்தத் தீர்ப்பில், ஐந்து நீதிபதிகள் கொண்ட அரசியலமைப்பு அமர்வு, மதச்சார்பின்மைக்கான அதன் உறுதிப்பாட்டை செயல்படுத்துவதற்கு மாநிலத்தின் மீது "குறைக்க முடியாத கடமையை" (non-derogable obligation) விதிக்கிறது என்று கூறியது. "பின்னோக்கிச் செல்வதை" (retrogression) அல்லது வரலாற்று மோதல்களுக்குள் மீண்டும்  செல்வதைத் தடுக்க வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு  கருவியாக சட்டத்தை அது வகைப்படுத்தியது. "வரலாறும் அதன் தவறுகளும் நிகழ்காலத்தையும் எதிர்காலத்தையும் ஒடுக்குவதற்கான கருவிகளாகப் பயன்படுத்தப்படக்கூடாது" என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

நாட்டின் மதச்சார்பற்ற தன்மையைப் பாதுகாக்க இந்தச் சட்டம் அவசியம் என்றும், இது போன்ற வழக்குகளை மீண்டும் விசாரிப்பது முடிவற்ற நீதிமன்ற வழக்குகளையும் வகுப்புவாத பதட்டத்தையும் ஏற்படுத்தும் என்று  எதிர்  தரப்பினர் கூறுகின்றனர்.

ஒன்றிய அரசின் வெளிப்படையான  அமைதி 

இந்த விவகாரத்தில் ஒன்றிய அரசு அமைதி காத்துவருகிறது. இந்த மனு மீது உச்சநீதிமன்றம் முதன்முதலில் மார்ச் 2021-ல் அறிவிப்பாணை அனுப்பியது. 2022 மற்றும் 2023-ஆம் ஆண்டு முழுவதும் நடந்த விசாரணைகளில், சட்டத்தின் செல்லுபடியாகும் தன்மை குறித்த தனது நிலைப்பாட்டை தெளிவுபடுத்தும் பிரமாணப் பத்திரத்தை தாக்கல் செய்ய ஒன்றிய அரசுக்கு நீதிமன்றம் அவகாசம் வழங்கியது. இருப்பினும், ஒன்றிய அரசு இன்னும் தனது முறையான நிலைப்பாட்டை பதிவு செய்யவில்லை.

நிலுவையில் உள்ளதன் விளைவு

அரசியலமைப்பு சவால் வழக்கு  உச்சநீதிமன்றத்தில் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நிலுவையில் உள்ள நிலையில், உத்தரபிரதேச மாவட்ட நீதிமன்றங்கள் வாரணாசியில் உள்ள ஞானவாபி மசூதி மற்றும் மதுராவில் உள்ள ஷாஹி இத்கா தொடர்பான வழக்குகளை விசாரித்தன. அவை கோயில்கள் என்று தீர்ப்பு வழங்கின.

இந்த நீதிமன்றங்கள் 1991-ஆம் ஆண்டு சட்டம் ஒரு மத இடத்தை மாற்றுவதைத் தடுக்கிறது. ஆனால், அதன் மத அடையாளத்தை தீர்மானிப்பதை நிறுத்தவில்லை என்று தீர்ப்பளித்துள்ளன. இந்தக் கண்ணோட்டம், ஞானவாபியில் இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வு நிறுவனம் (Archaeological Survey of India (ASI)) மேற்கொண்டதைப் போன்ற நீதிமன்ற உத்தரவின் பேரில் கணக்கெடுப்புகளை நடத்த அனுமதித்தது.

டிசம்பர் 12, 2024 அன்று உச்சநீதிமன்றத்தின் தடை உத்தரவுக்குப் பிறகு, இந்த வழக்குகள் முடங்கின.

ஜனவரி 22, 2026 அன்று, மத்தியப் பிரதேசத்தில் உள்ள போஜ்ஷாலா-கமல் மௌலா வளாகத்தில் உள்ள ஒரு பிரச்னையை உச்சநீதிமன்றம் தீர்த்து வைத்தது. இது சட்டத்திற்கு எதிரான ஒரு சவாலுடன் அதன் முன் வந்தது. இந்த இடம் இந்திய தொல்பொருள் துறையால் தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நினைவுச்சின்னமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், இது இந்துக்கள் மற்றும் முஸ்லிம்கள் இருவருக்கும் ஒரு பிரார்த்தனைத் தலமாக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்று கூறியது.

வசந்த பஞ்சமி அன்று இந்துக்கள் வழிபடவும், வெள்ளிக்கிழமைகளில் முஸ்லிம்கள் வெவ்வேறு நேரங்களில் வழிபடவும் ஒரு தற்காலிக உத்தரவை நீதிமன்றம் வழங்கியது. இது ஒரு வகையான நிலையைப் பராமரித்தது. மேலும், முக்கிய சட்டப் பிரச்சினை குறித்து மத்தியப் பிரதேச உயர்நீதிமன்றம் முடிவுசெய்ய உத்தரவிட்டது. வியாழக்கிழமை உயர்நீதிமன்றம் இந்த வழக்கை மீண்டும் விசாரிக்க உள்ளது.

Original article : SC resumes hearing challenges to Places of Worship Act: The legal battle, explained -Vineet Bhalla

Read More →

பதிப்பு திறந்த அணுகலுக்கு மாறும்போது, ​​ONOS இன்னும் பொதுநிதிக்கு மதிப்பை வழங்குகிறதா? - ராஜீவ் குமார்

 ஜனவரி 1, 2026 முதல் ACM டிஜிட்டல் நூலகம் (Digital Library) போன்ற முக்கிய தளங்கள் முழுமையாக திறந்த அணுகலாக மாறி வருவதால், கல்வி பதிப்புகள் விரைவாக முழு திறந்த அணுகலை நோக்கி நகர்வதாலும், ஒரே நாடு ஒரே சந்தா (One Nation One Subscription (ONOS)) திட்டத்திற்கான 2026–27-ஆம் ஆண்டு நிதிநிலை அறிக்கையில் வழங்கப்பட்ட ரூ.2,200 கோடி ஒதுக்கீட்டை மறு மதிப்பீடு செய்ய வேண்டும்.

ஆராய்ச்சிச் சிறப்பு என்பது திறமையான ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் வலுவான உள்கட்டமைப்பை கொண்டது மட்டுமல்ல, உயர்தர சர்வதேச இலக்குகளை சரியான நேரத்தில் அணுகுவதையும் சார்ந்துள்ளது. இந்தியாவில், இத்தகைய வளங்களுக்கான சீரற்ற அணுகல் உயர்தர ஆராய்ச்சியின் உலகளாவிய தெரிவுநிலையையும் ஒருங்கிணைப்பையும் குறைத்துள்ளது.

இந்த இடைவெளியைக் குறைக்க, இந்திய அரசு, கல்வி மற்றும் அறிவியல் தலைமையுடன் கலந்தாலோசித்து, ஜனவரி 1, 2025 அன்று ஒரே நாடு, ஒரே சந்தா (One Nation, One Subscription (ONOS)) திட்டத்தைத் தொடங்கியது. முதல் மூன்று நாட்காட்டி ஆண்டுகளுக்கு 2025–27-ஆம் ஆண்டு வரை ரூ.6,000 கோடி  செலவிடபட்டது. இந்தத் திட்டம், அறிவியல், தொழில்நுட்பம், மருத்துவம், சமூக அறிவியல் மற்றும் மனிதநேயம்  போன்ற துறைகளில் உலகளாவிய ஆராய்ச்சிக்கான நாடு தழுவிய அணுகலை வழங்குகிறது. இதன் மூலம் 6,000-க்கும் மேற்பட்ட பொது நிதியுதவி பெறும் உயர்கல்வி மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள் பயனடைகின்றன.

முன்னதாக, நிறுவனங்கள் தங்கள் நிதித் திறன் மற்றும் ஆராய்ச்சி முன்னுரிமைகளின் அடிப்படையில் தனித்தனியாக சந்தா செலுத்தின. இது சமமற்ற அணுகல் மற்றும் தொடர்ச்சியான செலவினங்களை ஏற்படுத்தியது. மையப்படுத்தப்பட்ட தேசிய பேச்சுவார்த்தைகள் மூலம், ஒரே நாடு ஒரே சந்தா திட்டம், சிறந்த விலை நிர்ணயத்தைப் பெறுதல், பொதுச் செலவினங்களை பகுத்தறிவு செய்தல், நன்கு நிதியளிக்கப்பட்ட மற்றும் வளங்களைக் கட்டுப்படுத்தும் நிறுவனங்களுக்கு இடையிலான ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் குறைத்தல் போன்றவற்றை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. 2026–27-ஆம் ஆண்டு ஒன்றிய அரசின் வரவு செலவு அறிக்கையில், இந்தத் திட்டத்திற்கு ரூ.2,200 கோடி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், அதன் பயனுள்ள செயல்படுத்தல், அர்த்தமுள்ள பயன்பாடு மற்றும் வரி செலுத்துவோரின் பணத்தின் இந்த கணிசமான செலவினத்தால் ஒரே நாடு, ஒரே சந்தா திட்டத்தின் நோக்கங்கள் நிறைவேற்றப்படுகிறதா என்பது முக்கியமான கேள்விகளாக உள்ளன.

சந்தாவிலிருந்து திறந்த அணுகலுக்கு மாற்றம்

வரலாற்று ரீதியாக, பெரும்பாலான நிறுவனங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான அச்சு இதழ்களுக்கு (print journals) மட்டுமே சந்தா செலுத்தின. ஆனால் முதன்மையான நிறுவனங்களும் முக்கிய மத்திய நூலகங்களும் மிகவும் விரிவான தொகுப்புகளைப் பராமரித்தன. ஆராய்ச்சியை அணுகுவது பெரும்பாலும் மெதுவாகவும் சமமற்ற வகையிலும் இருந்தது; தொடர்புடைய ஆய்வுகளைப் பெறுவதற்கு நேரடியான நூலகப் பார்வைகள், தபால் மூலம் மறுபதிப்புகள் (postal reprints), அல்லது நூலகங்களிடையேயான பரிமாற்றங்களை (inter-library exchanges) சார்ந்திருந்தனர். டிஜிட்டல் மயமாக்கத்தின் (digitisation) வருகையுடன் அணுகல் வேகமாகவும் திறமையாகவும் மாறியது; மின்னணு இதழ்கள் (electronic journals) படிப்படியாக அச்சுப் பதிப்புகளை மாற்றின.எனினும், சந்தா விலைகள் தொடர்ந்து உயர்ந்து கொண்டிருப்பதும், நிறுவனங்களின் பட்ஜெட் சுருங்கி வருவதும் சேர்ந்து, பாரம்பரியமான “இலவசமாக வெளியிடு, படிக்க பணம் செலுத்து (publish free, pay to read)” என்ற மாதிரியை நாளுக்கு நாள் தொடர முடியாததாக ஆக்கியது—குறிப்பாக நடுத்தர அளவிலான மற்றும் வளங்கள் குறைவாக உள்ள நிறுவனங்களுக்கு இது மிகவும் சிரமமாக இருந்தது.

இதற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, அறிவார்ந்த வெளியீடு திறந்த அணுகல் (Open Access (OA)) மாதிரிகளை நோக்கி மாறத் தொடங்கியது. இதில் நிதிச் சுமை வாசகர்களிடமிருந்து வெளியீட்டு நிதிக்கு மாறுகிறது. "வெளியிட பணம் செலுத்துங்கள், இலவசமாகப் படியுங்கள்" (pay to publish, read for free) என்ற கட்டமைப்பின் கீழ், ஆராய்ச்சி வெளியீடுகள் உலகளவில் உடனடியாக அணுகக்கூடியதாகி, தெரிவுநிலையை மேம்படுத்துகின்றன. இது முழு சந்தா அடிப்படையிலான அமைப்புகளிலிருந்து ஒரு பெரிய மாற்றமாகும். வெளியீட்டு மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் ஒரு புதிய கட்டத்திற்கு வழிவகுத்தது.

உருமாற்ற ஏற்பாடுகளின்கீழ், பல பாரம்பரிய சந்தா இதழ்கள் கலப்பின மாதிரிகளை (hybrid models) ஏற்றுக்கொண்டன. இதில் வெளியீட்டு கட்டணங்களை செலுத்தும்போது அதிகரித்துவரும் கட்டுரைகள் திறந்த அணுகலாக மாற்றப்படுகின்றன. மற்றவை கட்டணச் சுவர்களுக்குப் பின்னால் உள்ளன. இதன் காரணமாக, ஒரு ஒற்றை இதழ் இரட்டை முறைகளில் நோக்கி செயல்படத் தொடங்கியது. சில சந்தர்ப்பங்களில், முழுமையாக திறந்த அணுகல்களுக்கு மாறியது.

திறந்த அணுகல் முதன்மையாக இரண்டு முக்கிய மாதிரிகள் மூலம் செயல்படுகிறது. கோல்டு திறந்த அணுகலில், வெளியீட்டுச் செலவுகள் ஆசிரியர்கள், நிறுவனங்கள் அல்லது நிதி வழங்குநர்களால் செலுத்தப்படும் கட்டுரை செயலாக்கக் கட்டணங்களிலிருந்து (Article Processing Charges (APCs)) வருகின்றன. டயமண்ட் திறந்த அணுகலில், ஆசிரியர்களிடமோ அல்லது வாசகர்களிடமோ கட்டணம் வசூலிக்கப்படுவதில்லை; அதற்குப் பதிலாக, வெளியீட்டுச் செலவுகள் கல்வி நிறுவனங்கள், அறிஞர்களின் சங்கங்கள், அரசாங்க மானியங்கள் அல்லது தொண்டு நிறுவனங்களின் நிதியுதவின் மூலம் மேம்படுத்தப்படுகின்றன. பல ஐரோப்பிய கல்வி கூட்டமைப்பு இதழ்கள் கடுமையான சக மதிப்பாய்வு தரநிலைகளைப் பராமரிக்கும் அதேவேளையில் டயமண்ட் மாதிரியைப் பின்பற்றுகின்றன. மேலும் இந்திய அறிவியல் நிறுவனங்கள் மற்றும் கல்விக்கூடங்களால் வெளியிடப்படும் பெரும்பாலான இதழ்கள் இதே போன்ற முறையில் செயல்படுகின்றன.

பசுமை திறந்த அணுகல் மற்றொரு விருப்பத்தை வழங்குகிறது. ஆசிரியர்கள் தங்கள் படைப்புகளின் பதிப்புகளை நிறுவன அல்லது பொருள் சார்ந்த களஞ்சியங்களில் சேமிக்க அனுமதிக்கிறது. பிற மாதிரிகளுடன் சேர்ந்து, இது உலகளவில் ஆராய்ச்சி எவ்வாறு அணுகப்படுகிறது, நிதியளிக்கப்படுகிறது மற்றும் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது  என்ற கருத்தை  மாற்றியமைத்துள்ளது.

இந்த மாதிரிகள் ஒருங்கிணைந்து, உலகளாவிய அறிவார்ந்த வெளியீட்டில் அணுகல், செலவு விநியோகம் மற்றும் நிலைத்தன்மையை மறுவரையறை செய்துள்ளன.

திறந்த அணுகலின் பரவலை விரிவுபடுத்துதல்

திறந்த அணுகலின் விரைவான விரிவாக்கம் அறிவை  ஜனநாயகப்படுத்தியுள்ளது மற்றும் உலகளாவிய ஆராய்ச்சி பங்கேற்பை விரிவுபடுத்தியுள்ளது. இருப்பினும், இந்த வளர்ச்சிக் கட்டமைப்பு மற்றும் நெறிமுறை கவலைகளையும் உருவாக்கியுள்ளது. இருப்பினும், இந்த வளர்ச்சி, பத்திரிகைகளின் அதிகரிப்பு, கட்டுரை செயலாக்கக் கட்டணங்கள் (APCs) மீதான வளர்ந்துவரும் நம்பிக்கை, தரக் கட்டுப்பாட்டு போன்ற சிக்கல்களையும் உருவாக்கியுள்ளது. எனவே, அறிவார்ந்த தகவல்தொடர்பில் நம்பகத்தன்மை, நிலைத்தன்மையை பாதுகாப்பது முக்கிய  முன்னுரிமையாக மாறியுள்ளது.

மாற்றத்தக்க பதிப்பக ஒப்பந்தங்கள் (Transformative publishing agreements), முழுமையான திறந்தநிலை அணுகல் (Full Open Access) முறைக்கான மாற்றத்தை வேகப்படுத்துகின்றன. தற்போது அதிகமான இதழ்கள் முழுமையான திறந்தநிலை அணுகல் முறைக்கு மாறியுள்ளன; கலப்பு இதழ்கள் (Hybrid journals) அதிக அளவில் திறந்தநிலை கட்டுரைகளை வெளியிடுகின்றன. மேலும், பெரிய பதிப்பகங்களின் புதிய இதழ்கள் பெரும்பாலும் தொடக்கத்திலிருந்தே முழுமையான திறந்தநிலை அணுகல் முறையிலேயே தொடங்கப்படுகின்றன. பல வணிகரீதியான பதிப்பகங்கள், தங்களது இதழ்களை 'கோல்டு' (Gold) அல்லது 'மாற்றத்தக்க' (Transformative) திறந்தநிலை மாதிரிகளுக்கு மாற்றியுள்ளன. இதன் மூலம், கட்டுரை செயலாக்கக் கட்டணங்கள் (Article Processing Charges (APCs)) வழியாகத் தங்களது வருவாயை அவை அதிகரித்துக் கொள்கின்றன. இருப்பினும், அதிகப்படியான வெளியீடுகளும், வலுவான நிதி ஊக்குவிப்புகளும், தரக் கட்டுப்பாடுகளைப் பராமரிப்பதில் கவலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன. திறந்தநிலை இதழ்களின் இந்த அசுர வளர்ச்சி, சக ஆய்வாளர் மதிப்பாய்வை (Peer review) பலவீனப்படுத்தவும், தரத்தைக் குறைக்கவும், கல்விசார் நுணுக்கமான ஆய்வைக் குறைக்கவும் வாய்ப்புள்ளதாகக் கருதப்படுகிறது.

திறந்தநிலை அணுகல் முறையின் சில பகுதிகள் பெரிய அளவிலான வருமானத்தை ஈட்ட வழிவகுப்பதாகவும், இதனால் சில ஆய்வாளர்கள் ஆராய்ச்சியின் தரத்தைவிட அதிக எண்ணிக்கையிலான கட்டுரைகளை வெளியிடுவதிலேயே கவனம் செலுத்துவதாகவும் பரவலாக வாதிக்கப்படுகிறது. இது கல்விசார் தகவல் பரிமாற்றத்தின் நம்பகத்தன்மையை பாதிக்கக்கூடும் என்றும் எச்சரிக்கின்றனர். 

வணிகரீதியான பதிப்பகங்களுடன் இணைந்து, உலகின் மதிப்பிற்குரிய பல ஆய்விதழ்கள், கணினி அறிவியல் சங்கம் (Association for Computing Machinery (ACM)) மற்றும் மின்சார மற்றும் மின்னணுவியல் பொறியாளர்கள் நிறுவனம்  (Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE)) போன்ற தொழில்முறை சங்கங்கள் மற்றும் கல்வி அமைப்புகளாலும், இயற்பியல், கணிதம், வேதியியல், இயந்திரவியல் பொறியியல், விண்வெளிப் பொறியியல் போன்ற துறைகளில் உள்ள முன்னணி சங்கங்களாலும் உருவாக்கப்படுகின்றன. இந்த அமைப்புகள் வழக்கமாக இலாப நோக்கற்ற முறையில் இயங்குகின்றன. மேலும், இவை அந்தந்தத் துறைகளுக்கு மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஆய்விதழ்கள், மாநாட்டுத் தொகுப்புகள் மற்றும் தொடர்புடைய படைப்புகளை வெளியிடுகின்றன. இவற்றில் பல அமைப்புகள் தற்போது படிப்படியாக திறந்தநிலை அணுகல் எனப்படும் Open Access (OA) முறைகளையும் பின்பற்றி வருகின்றன.

இருப்பினும், இவற்றுக்கு இடையேயான ஒரு முக்கிய வேறுபாடு அவை எவ்வாறு நிதியளிக்கப்படுகின்றன என்பதில் உள்ளது. பல சங்க இதழ்கள் 'டைமண்ட் திறந்தநிலை அணுகல்' (Diamond OA) முறையைப் பின்பற்றுகின்றன (இதில் ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வெளியிட கட்டணம் கிடையாது); மற்றவை டைமண்ட் மற்றும் கோல்டு ஆகிய இரண்டு முறைகளையும் கலந்து பயன்படுத்துகின்றன. குறிப்பாக, ஒரே நாடு ஒரே சந்தா (One Nation One Subscription (ONOS)) திட்டத்தின்கீழ் உள்ள பதிப்பகங்களில் ஒன்றான கணினி அறிவியல் சங்கம், தனது 'கணினி அறிவியல் சங்கம் டிஜிட்டல் நூலகத்தை' ஜனவரி மாதம் 1-ஆம் தேதி, 2026-ஆம் ஆண்டு முதல் முழுமையான திறந்தநிலை அணுகல் முறைக்கு மாற்றியுள்ளது. இது முன்னதாக அதிக விலையுள்ள ஒன்றாக இருந்த தகவல்களை, தற்போது எளிதாக அணுக வழிவகை செய்துள்ளது. அதேபோல், பல ஐரோப்பிய சங்க இதழ்களும் மற்றும் சில இந்தியக் கல்வி வெளியீடுகளும் இந்த 'டைமண்ட் திறந்தநிலை அணுகல்' முறையிலேயே செயல்படுகின்றன.

மாறிவரும் இந்தச் சூழல், ஒரே நாடு ஒரே சந்தா (ONOS) போன்ற பெரிய சந்தா அமைப்புகளுக்கு முக்கியமான கொள்கை ரீதியான கேள்விகளை எழுப்புகிறது. உயர்தர ஆய்விதழ்கள் (Journals) பலவும் கட்டணமில்லாத டைமண்ட் அல்லது திறந்தநிலை அணுகல் (OA) முறைக்கு மாறி வருவதால், மையப்படுத்தப்பட்ட சந்தா செலவினங்களை நாம் அவ்வப்போது மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டியது அவசியமாகிறது. குறிப்பாக, முக்கியப் பதிப்பாளர்கள் ஏற்கனவே கட்டணங்களை நீக்கியுள்ள துறைகளில், இந்த மாற்றம் ஒரு முக்கியமான தேவையை ஏற்படுத்துகிறது. பொது நிதியை மிகவும் சிக்கனமாகவும் திறம்படவும் பயன்படுத்துவதை உறுதிசெய்ய, செலவுக்கேற்ற பலன், முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டிய பகுதிகள் மற்றும் நீண்டகால நிலைத்தன்மை ஆகியவற்றை கவனமாக ஆய்வு செய்யவேண்டும் என்றும் கூறப்படுகிறது. 

கருத்தரங்கு நடவடிக்கைகளின் எழுச்சி

கணினித் துறை, செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) மற்றும் இயந்திரக் கற்றல் (Machine Learning) போன்ற வேகமாக வளர்ந்துவரும் துறைகளில், புதிய தகவல்கள் மிக விரைவாக பயனற்றதாகிவிடுகின்றன. அதேசமயம், ஒரு ஆய்வுக் கட்டுரையை ஒரு இதழில்  அதிகாரப்பூர்வமாக வெளியிடுவதற்கு அதிக காலம் எடுக்கும், இதன் காரணமாக, பல புதிய கண்டுபிடிப்புகள் பாரம்பரிய இதழ்களில் வெளியாவதற்கு முன்பே மற்ற வழிகளில் (இணையதளம் அல்லது பொதுத்தளங்களில்) வெளிவந்துவிடுகின்றன.

கணினி அறிவியல் துறையில், A தரவரிசை கொண்ட முன்னணி கருத்தரங்குகள் உயர்தர ஆய்வுகளுக்கான முக்கிய தளங்களாக மாறியுள்ளன. ஏனெனில், இவை ஆய்வுக் கட்டுரைகளை மிக விரைவாக மதிப்பாய்வு செய்வதுடன், மிகவும் கடுமையான போட்டிக்கு மத்தியிலேயே சிறந்தவற்றைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றன. மேலும், இந்த கருத்தரங்குகளில் துறை சார்ந்த வல்லுநர்கள் முன்னிலையில் ஆய்வுகளைச் சமர்ப்பிப்பதன் மூலம் உடனுக்குடன் கருத்துகளை பெறமுடிகிறது. இதன் காரணமாகவே, பல முக்கியமான ஆய்வுகள் ஆய்விதழ்களைக் காட்டிலும், கருத்தரங்குகளின் தொகுப்புகளிலேயே அதிகம் வெளியிடப்படுகின்றன.

இருந்தபோதிலும், கருத்தரங்குகளின் தரம் பெருமளவில் மாறுபடுகிறது. ஸ்பிரிங்கரின் (Springer) 'Lecture Notes in Computer Science' போன்ற ஆரம்பகால வெளியீடுகள் உயர்தரக் கட்டுப்பாடுகளைக் கொண்டிருந்தன. ஆனால், தற்போது கருத்தரங்கு வெளியீடுகள் மிகவேகமாக வளர்ந்து வணிகமயமாக்கப்பட்டதால், அவற்றின் நம்பகத்தன்மை மற்றும் துல்லியம் குறித்த கவலைகள் எழுந்துள்ளன. பெரும்பாலான தனிப்பட்ட ஆய்வுக் கட்டுரைகள் நேரடியாக ஒரே நாடு ஒரே சந்தா (ONOS) திட்டத்தில் சேர்க்கப்படவில்லை; இருப்பினும், மின்சார மற்றும் மின்னணுவியல் பொறியாளர்கள் நிறுவனம் (Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE)) மற்றும் கணினி அறிவியல் சங்கம் (Association for Computing Machinery (ACM)) போன்ற நிறுவனங்களின் டிஜிட்டல் நூலகப் பிரிவுகள் மூலம் சில உயர்தரக் கட்டுரைகளை இந்தத் திட்டத்தில் அணுக முடியும் என்றும் கூறப்படுகிறது. 

பல ஆய்வுக்கட்டுரைகள் அதிக விலை கொண்ட மின்-புத்தகங்களாகவோ அல்லது தனிநூல்களாகவோ வெளியிடப்படுவதால், அவற்றின் கல்வித் தரத்தை உறுதிப்படுத்தவும், ஒரே நாடு ஒரே சந்தா (ONOS) திட்டத்தின் பொதுநிதியை பொறுப்புடன் பயன்படுத்தவும், தகுதியானவற்றை மட்டும் கவனமாகத் தேர்ந்தெடுத்து சேர்ப்பது அவசியமாகிறது. 

ஒரே நாடு ஒரே சந்தா (ONOS) அமைப்பு விளிம்புநிலை மற்றும் கிராமப்புற நிறுவனங்களை சென்றடைந்துள்ளதா?

கிராமப்புறங்கள், ஒதுக்கப்பட்ட பகுதிகள் மற்றும் வசதிகள் குறைந்த இடங்களில் உள்ள நிறுவனங்களுக்கும் சமமான வாய்ப்புகள் கிடைப்பதை உறுதி செய்வதே ஒரே நாடு ஒரே சந்தா (ONOS) திட்டத்தின் முக்கிய நோக்கமாகக் கூறப்படுகிறது.

மத்திய கல்வி அமைச்சரும் உயர்மட்ட அதிகாரிகளும் மாநில அரசுகளுக்குப் பலமுறை தகவல் அனுப்பியும், இந்தத் திட்டம் தொடங்கப்பட்டபோது தகுதியுள்ள மாநில நிதியுதவி பெறும் கல்வி நிறுவனங்களில் சுமார் 40 சதவீத நிறுவனங்கள் இன்னும் பதிவு செய்யவில்லை என்கின்றனர். ஆந்திரப் பிரதேசம், பீகார், கர்நாடகா, கேரளா, ராஜஸ்தான், மகாராஷ்டிரா, ஒடிசா, உத்தரப் பிரதேசம், உத்தரகாண்ட் மற்றும் மேற்கு வங்காளம் போன்ற பல பெரிய மாநிலங்களில், மூன்றில் ஒரு பங்குக்கும் அதிகமான கல்வி நிறுவனங்கள் ஆரம்பத்தில் இந்த 'ஒரே நாடு ஒரே சந்தா' (ONOS) அமைப்பிற்கு வெளியே இருந்தன. 2025-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாத நிலவரப்படி கூட, சில மாநிலங்களில் உள்ள நூற்றுக்கணக்கான கல்வி நிறுவனங்கள் இன்னும் தங்களது பதிவை முடிக்காமல் உள்ளன.

பதிவு செய்வது என்பது முதல் படி மட்டுமே, உண்மையான வெற்றி என்பது அந்தத் தகவல்களைச் சரியான முறையில் அணுகுவதிலும், அவற்றை ஆக்கப்பூர்வமான கல்விப் பணிகளுக்குப் பயன்படுத்துவதிலும்தான் உள்ளது. ஆசிரியர்களும் மாணவர்களும் இந்த ஆதாரங்களை கற்பித்தல் மற்றும் ஆராய்ச்சிப் பணிகளில் எந்தளவிற்குப் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்தே அமைகிறது. தொடர்ச்சியான ஈடுபாடு, வலுவான டிஜிட்டல் கட்டமைப்பு மற்றும் நிறுவனங்களின் ஆதரவு இல்லையெனில், 'அனைவருக்கும் சமமான வாய்ப்பு' என்பது வெறும் அடையாளமாக மட்டுமே நின்றுவிடும் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். இறுதியில், ஒரே நாடு ஒரே சந்தா (ONOS) திட்டத்தின் வெற்றி என்பது வெறும் பதிவுகளின் எண்ணிக்கையையோ அல்லது செலவிடப்பட்ட தொகையையோ பொறுத்தது அல்ல; அது உருவாக்கும் தெளிவான கல்வி முன்னேற்றங்களை வைத்தே மதிப்பிடப்படும் என்றும் தெரிவிக்கின்றனர். 

விரிவான விடையளிக்கும் கேள்விகள்

ஆராய்ச்சி வசதிகளை விரிவுபடுத்துவது மற்றும் வலுப்படுத்துவது போன்ற தனது இலக்குகளை ஒரே நாடு ஒரே சந்தா ONOS (One Nation One Subscription) திட்டம் உண்மையில் அடைந்து வருகிறதா? அல்லது வழக்கமான செலவினங்களையே வெற்றியடைந்தது போல் காட்டுகிறதா? இந்தத் திட்டம் கிராமப்புற மற்றும் பின்தங்கிய கல்வி நிறுவனங்களில் ஆராய்ச்சிக்கான பங்களிப்பை வெளிப்படையாக அதிகரித்துள்ளதா? கல்வி வளங்களை பெறுவதில் உள்ள இடைவெளிகளைக் குறைத்துள்ளதா? மேலும், இதில் முதலீடு செய்யப்படும் பெருமளவிலான பொதுப் பணத்திற்கு ஏற்ற வகையில் இதன் பயன்பாட்டு அளவு உள்ளதா? என்கிற முக்கியமான கேள்விகள் எழுப்பபடுகின்றன. 

ஆயிரக்கணக்கான கோடி ரூபாய் வரிப்பணம் இதில் சம்பந்தப்பட்டிருப்பதால், முறையான வெளிப்படைத்தன்மை, சுதந்திரமான பயன்பாட்டுத் தணிக்கை மற்றும் முடிவுகளின் அடிப்படையில் மதிப்பீடு செய்வது ஆகியவை மிகவும் அவசியமாகிறது. தெளிவான கல்வித் தாக்கம் (குறிப்பாக வசதிகள் குறைந்த கல்வி நிறுவனங்களுக்கு) இல்லையெனில், ஒரே நாடு ஒரே சந்தா (ONOS) திட்டம் மிகக் குறைந்த பலன்களைக் கொண்ட ஒரு விலையுயர்ந்த சந்தா முறையாக மாறும் அபாயம் உள்ளது. உண்மையான சவால் என்பது இதற்கான செலவுகளை பராமரிப்பது மட்டுமல்ல, அது அளவிடக்கூடிய ஆராய்ச்சி வளர்ச்சிக்கும் மற்றும் நாடு முழுவதும் அறிவைப் பகிர்வதற்கான சமமான வாய்ப்பிற்கும் வழிவகுப்பதை உறுதி செய்வதே ஆகும்.

ராஜீவ் குமார், IIT காரக்பூர், IIT கான்பூர், பிட்ஸ் பிலானி மற்றும் JNU ஆகியவற்றின் முன்னாள் கணினி அறிவியல் பேராசிரியராகவும், பாதுகாப்பு ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு அமைப்பு (Defence Research and Development Organisation (DRDO)) மற்றும் விஞ்ஞானம் மற்றும் தொழில்நுட்பத் துறை (Department of Science and Technology (DST)) ஆகியவற்றின் முன்னாள் விஞ்ஞானியாகவும் இருந்தவர்.

Original article : As publishing goes open access, does ONOS still deliver value for public money? -Rajeev Kumar

Read More →