இந்தியாவின் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வில் கவலைதரும் போக்குகள் -த்ரிஷ்ணா சர்க்கார், சி. சரத்சந்த்

 கொள்கை மாற்றங்களால் அதிக வருமானம் ஈட்டும் குழுக்கள் அதிகப் பலன்களைப் பெறுவதால் இந்த வேறுபாடு தோன்றுகிறது. மேலும், அதிக வருமானங்கள் பொதுவாக அதிக சேமிப்பு விகிதங்களுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

சமீபகாலமாக, நாடுகளுக்கு இடையேயும் நாடுகளுக்கு உள்ளேயும் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு கடுமையாக அதிகரித்துள்ளது. உலகளாவிய தெற்குநாடுகளைப் போலவே, உலகளாவிய வடக்கு நாடுகளிலும் பொருளாதார வளர்ச்சியும் சமநிலையின்மையும் நேர்மறையாகத் தொடர்புடையதாகத் தெரிகிறது. எட்டு நாடுகளின் வருமானம் மற்றும் செல்வத்தில் முதல் 10 சதவீதம் மற்றும் கடைசி 50 சதவீதத்தினரின் பங்குகளை இந்த அட்டவணை காட்டுகிறது.

இந்தியா உட்பட இந்த நான்கு நாடுகளுக்கு, வருமானம் மற்றும் செல்வ ஏற்றத்தாழ்வு இரண்டிற்குமான ஒப்பீட்டு அளவீடுகள் கிடைக்கின்றன. இவற்றில், செல்வ ஏற்றத்தாழ்வின் அளவு, ஏற்கனவே மிக அதிகமாக உள்ள வருமான ஏற்றத்தாழ்வின் அளவைவிட அதிகமாக உள்ளது என்பது தெளிவாகிறது. கொள்கை மாற்றங்களால் உயர் வருமானக் குழுக்கள் விகிதாசாரமற்ற முறையில் பயனடைவதாலும், அதிக வருமானம் அதிக சேமிப்பு விகிதங்களுடன் தொடர்புடையதாக இருப்பதாலும் இந்த வேறுபாடு ஏற்படுவதாகத் தெரிகிறது.

வருமான ஏற்றத்தாழ்வை, அதிக வருமானம் ஈட்டும் முதல் 10% பேரின் வருமானத்தையும், மக்கள்தொகையில் குறைந்த வருமானம் ஈட்டும் 50% பேரின் வருமானத்தையும் ஒப்பிடுவதன் மூலம் அளவிடலாம்.

இந்த விகிதம் மூன்றாக இருந்தால், அதிக வருமானம் ஈட்டும் முதல் 10 சதவீதத்தினர், கடைசி 50 சதவீதத்தினர் பெறும் வருமானத்தைவிட மூன்று மடங்கு அதிகமாக சம்பாதிக்கிறார்கள் என்று அர்த்தம். ஐந்துக்கும் அதிகமான விகிதம் கடுமையான ஏற்றத்தாழ்வைக் குறிக்கிறது. மேலும், 10-க்கு மேல் இருந்தால் அது தீவிர ஏற்றத்தாழ்வைக் குறிக்கிறது. இந்தியாவில் இந்த விகிதம் 3.87 ஆக உள்ளது. அதாவது, முதல் 10 சதவீதத்தினர், கடைசி பாதி மக்களின் வருமானத்தைவிட கிட்டத்தட்ட நான்கு மடங்கு அதிகமாக சம்பாதிக்கிறார்கள். இது கணிசமான வருமான ஏற்றத்தாழ்வைக் காட்டுகிறது. இந்த ஏற்றத்தாழ்வு சீனா மற்றும் ரஷ்யா போன்ற சில உலகளாவிய தெற்கு நாடுகளை விட அதிகமாகவும், பிரேசில் மற்றும் குறிப்பாக தென்னாப்பிரிக்கா போன்ற அதிக ஏற்றத்தாழ்வு கொண்ட நாடுகளை விடக் குறைவாகவும் உள்ளது.

கினி குணகம் (Gini coefficient)

இந்தியாவில், தோராயமான விகிதத்துடன் ஒப்பிடும்போது ஏற்றத்தாழ்வின் ஒரு சிக்கலான அளவீடான கினி குணகத்தைப் பார்க்கும்போது, ​​நுகர்வு ஏற்றத்தாழ்வுக்கும் வருமான ஏற்றத்தாழ்வுக்கும் இடையே ஒரு வேறுபாடு இருப்பதாகத் தெரிகிறது. நுகர்வு ஏற்றத்தாழ்வு ஒப்பீட்டளவில் குறைவாக இருப்பதாகத் தெரிகிறது. மேலும், சமீபத்திய ஆண்டுகளில் அது குறைந்தும் உள்ளது. உதாரணமாக, இந்தியாவின் நுகர்வு கினி குணகம் 2022-23-ஆம் ஆண்டில் சுமார் 0.255 ஆகக் குறைந்தது. மேலும், சில அறிக்கைகள் இப்போது இந்தியாவை குறைந்த நுகர்வு ஏற்றத்தாழ்வு கொண்ட நாடுகளில் ஒன்றாக வகைப்படுத்துகின்றன. இருப்பினும், இந்தத் தரவுகள் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வின் முழுமையான நிலையைப் பிரதிபலிப்பதாகத் தெரியவில்லை. ஏனெனில், அவை சேமிக்கப்படும் அல்லது முதலீடு செய்யப்படும் வருமானம் மற்றும் சொத்து இருப்புகளைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்வதில்லை.

மேலும், ஆய்வுகள் பெரும்பாலும் பெரும் பணக்காரர்களையும் மிகவும் ஏழைகளையும் கண்டறிவதில் தவறிவிடுகின்றன. மறுபுறம், உலக ஏற்றத்தாழ்வு தரவுத்தளம் போன்றவற்றிலிருந்து கிடைக்கும் வருமானம் மற்றும் சொத்து ஏற்றத்தாழ்வு குறித்த தரவுகள், மிக உயர்ந்த அளவிலான ஏற்றத்தாழ்வைக் காட்டுகின்றன. வருமான கினி குணகம் 2000-ம் ஆண்டில் சுமார் 0.47-ஆக இருந்ததிலிருந்து 2023-ம் ஆண்டில் சுமார் 0.61-ஆக அதிகரித்திருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. முதல் 1 சதவீதத்தினர் தேசிய வருமானத்தில் ஒரு பெரிய பங்கைப் பெறுகிறார்கள். மேலும், இந்த குழு மொத்த சொத்துக்களில் சுமார் 40 சதவீதத்தையும் வைத்திருக்கிறது. அதே நேரத்தில், கீழ்நிலையில் உள்ள 50 சதவீதத்தினர் சுமார் 6 சதவீதம் மட்டுமே வைத்திருக்கின்றனர். எனவே, நம்பகத்தன்மை குறைந்த நுகர்வுத் தரவுகள் செலவின முறைகளில் அதிக சமத்துவத்தைக் காட்டினாலும், வருமானம் மற்றும் சொத்து விவரங்கள் இந்தியாவில் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு உண்மையில் மிகவும் அதிகமானது என்பதைக் காட்டுகின்றன.

பல காரணிகள்

இந்தியாவில் வருமானம் பல கட்டமைப்பு, பொருளாதார மற்றும் சமூகக் காரணிகளால் சமமற்ற முறையில் விநியோகிக்கப்படுகிறது. சீரற்ற பொருளாதார வளர்ச்சி, உயர்திறன் கொண்ட துறைகள், சொத்து வருமானம் ஈட்டுபவர்கள் மற்றும் நகர்ப்புறப் பகுதிகளுக்கு விகிதாசாரமற்ற முறையில் பயனளித்துள்ளது. அதேநேரத்தில், விவசாயம் மற்றும் முறைசாரா துறையை பின்தங்கிய நிலையில் விட்டுவிட்டது. இதன் விளைவாக, வேலைவாய்ப்பற்ற வளர்ச்சி, வேலை இழப்புகள் மற்றும் தற்காலிகப் பணிப் பொருளாதாரத்தின் விரிவாக்கம் ஆகியவை ஏற்றத்தாழ்வின் அதிகரிப்புக்கு வழிவகுத்துள்ளன. காலப்போக்கில், தரமான கல்வி, சுகாதாரம், கடன் மற்றும் சமூகப் புறக்கணிப்புக்கான தொடர்ச்சியான சமமற்ற அணுகல் ஆகியவை ஏற்றத்தாழ்வை வலுப்படுத்துகின்றன. இது தவிர, இந்தியாவில் சொத்து மற்றும் வருமான ஏற்றத்தாழ்வுகள் ஒன்றுக்கொன்று வலுவூட்டுகின்றன.

இந்தியாவின் கொள்கை தலையீடுகள், அடிப்படை ஏற்றத்தாழ்வுப் போக்குகளை வலுப்படுத்தும் பிற்போக்கு வரிவிதிப்பு மற்றும் மறுபங்கீட்டு நடவடிக்கைகளை உள்ளடக்கியதாகவே இருந்துள்ளன. பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வைக் கையாள்வதற்கு விரிவான பொதுச் செலவினம் அவசியம் என்பதற்குத் தெளிவான சான்றுகள் இருந்தபோதிலும், இந்தியாவில் வரவுசெலவுத் திட்ட முன்னுரிமைகள் சமூகத் துறைச் செலவினங்களிலிருந்து படிப்படியாக விலகிச் செல்கின்றன. இது தொடர்ச்சியான கல்வி மற்றும் அரசியல் கவலைகளைத் தூண்டியுள்ளது. மத்திய பட்ஜெட் போக்குகளின் பகுப்பாய்வுகள், ஒட்டுமொத்த அரசாங்கச் செலவினங்கள் அதிகரித்திருந்தாலும், மொத்தச் செலவினங்களில் சமூகத் துறைக்கான செலவினங்களின் பங்கு தேக்கமடைந்து அல்லது குறைந்து, 2024-25-ஆம் ஆண்டில் சுமார் 17 சதவீதமாகச் சரிந்து, வரலாற்றிலேயே இல்லாத குறைந்தபட்ச நிலையை எட்டியுள்ளது என்பதைக் காட்டுகின்றன. மேலும், இது 2025-26-ஆம் ஆண்டில் மிதமாக 19 சதவீதமாக மட்டுமே உயரும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது அடிப்படை நலத்திட்டப் பணிகளுக்கு அளிக்கப்படும் முக்கியத்துவம் குறைந்துவிட்டதைக் குறிக்கிறது.

சமூகத் துறைக்குள், சுகாதாரம் மற்றும் கல்விக்கான நிதி ஒதுக்கீடுகள் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் பின்தங்கியுள்ளன. சுகாதாரத் தேவைகள் தீவிரமாக இருக்கும்போதிலும், மருத்துவம் மற்றும் பொது சுகாதாரச் செலவினங்களின் பங்கு குறைந்துள்ளது. இது தவிர, கல்வியின் சார்புப் பங்கும் காலப்போக்கில் குறைந்துள்ளது. இவை அனைத்தும் ஏற்றத்தாழ்வுகளை மேலும் மோசமாக்கியுள்ளன.

மத்திய அரசால் முழுமையாக நிதியளிக்கப்பட்ட, தேவைக்கேற்ப செயல்படுத்தப்பட்ட மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டம் ரத்து செய்யப்பட்டுள்ளது. அதற்குப் பதிலாக, 'வளர்ந்த இந்தியா – ரோஜ்கார் மற்றும் ஆஜீவிகா இயக்கம் (கிராமப்புறம்)' என்ற திட்டம் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது. இந்த புதிய திட்டம் விநியோகத்தின் அடிப்படையில் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. இதற்கு மாநில அரசுகளிடமிருந்து கணிசமான நிதி தேவைப்படும். இந்த மாநிலங்கள் நிதி நெருக்கடியில் உள்ளன மற்றும் சமநிலையற்ற கூட்டாட்சி நிதி அமைப்பை எதிர்கொள்கின்றன.

இந்த மாற்றம் சமத்துவமின்மையை மோசமாக்கும். இது மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடிய மக்களைக் கடுமையாகப் பாதிக்கும். இந்த மாற்றத்தை மாற்றுவது, இந்தியாவில் சமத்துவமின்மையைக் குறைப்பதற்கான ஒரு அவசியமான முதல் படியாகும். இந்தியாவில் ஏற்றத்தாழ்வுகளைச் சமாளிப்பதற்கான ஒரு அவசியமான முதல் படியாக அமையும். இந்தியாவின் குறைந்த குடும்ப வாங்கும் சக்தி, அனைவரையும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தை மெதுவாக்கியுள்ளது. இது வருமான உருவாக்கத்திற்குத் தேவை சார்ந்த அணுகுமுறையை அவசியமாக்குகிறது. கீழ் மற்றும் நடுத்தர வர்க்கத்தினரின் வருமானத்தை அதிகரிப்பதன் மூலம் உள்நாட்டுத் தேவையை அதிகரிக்க முடியும். இதை அதிக ஊதியங்கள், பொது வேலைவாய்ப்பு, சமூகப் பாதுகாப்பு மற்றும் அதிக தொழிலாளர்களைக் கொண்ட தொழில்களுக்கு ஆதரவளிப்பதன் மூலம் செய்யலாம். நுகர்வால் இயக்கப்படும் ஒரு பொருளாதாரத்தில், இந்த வழியில் தேவையை அதிகரிப்பது வளர்ச்சியைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்கு மிகவும் முக்கியமானது.

த்ரிஷ்ணா, டெல்லி பல்கலைக்கழகத்தின் டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் கல்லூரியின் பொருளாதாரத் துறையில் உதவிப் பேராசிரியராகவும், சரத்சந்த், டெல்லி பல்கலைக்கழகத்தின் சத்யாவதி கல்லூரியின் பொருளாதாரத் துறையில் பேராசிரியராகவும் உள்ளனர்.

Original Article : Worrying trends in economic inequality in India. -Trishna Sarkar C Saratchand

Read More →

அதிகாரப் பிரிவினைக் கோட்பாடு, எவ்வாறு அதிகாரத்தை ஒரே இடத்தில் குவிப்பதையும் அதன் தவறான பயன்பாட்டையும் தடுக்கிறது? -அமீர் அலி

அதிகாரப் பிரிவினை கோட்பாடு (separation of powers), அதிகாரங்களைப் பிரிப்பதன் எதிர்மாறான அதிகாரங்களின் குவிப்பு ஆபத்தானது என்ற கருத்தில் வேரூன்றியுள்ளது. ஆனால், கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் சமநிலைகளின் அமைப்பு அதிகாரங்களைப் பிரிப்பதற்கான கொள்கையை எவ்வாறு பூர்த்தி செய்கிறது?

திங்கட்கிழமை, ஜனவரி 5, 2026 அன்று, உச்ச நீதிமன்றம் உத்தரகாண்ட் அரசிடம் கேள்வி எழுப்பியது. ஆயிரக்கணக்கான ஹெக்டேர் வன நிலங்கள் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டதற்கு எதிராக அரசாங்கம் ஏன் நடவடிக்கை எடுக்கத் தவறியது என்று அது கேள்வி எழுப்பியது. முன்னதாக, நவம்பர் 2025-ல், உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பாயங்கள் சீர்திருத்தங்கள் (ஒழுங்குபடுத்துதல் மற்றும் சேவை நிபந்தனைகள்) சட்டம்-2021 (Tribunals Reforms (Rationalisation and Conditions of Service) Act)-ன் முக்கிய விதிகளை ரத்து செய்தது. இந்த விதிகள் நியமன செயல்முறை தொடர்பானவை. அவற்றை நீதிமன்றம் அரசியலமைப்புக்கு முரணானவை என்று அறிவித்தது. அவை அதிகாரப் பிரிவினைக் கொள்கையை மீறுவதாகவும், நீதித்துறை சுதந்திரத்தைக் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்துவதாகவும் நீதிமன்றம் கூறியது.

இத்தகைய தீர்ப்புகள், அரசாங்கத்தின் வெவ்வேறு கிளைகளுக்கு வழிகாட்டும் அடிப்படை அரசியலமைப்பு கோட்பாடுகளை முன்னிலைப்படுத்துகின்றன. ஒரு முக்கியக் கோட்பாடு அதிகாரப் பிரிவினைக் கோட்பாடு (separation of powers) ஆகும். இந்தக் கோட்பாடு இப்போது அரசியலமைப்பு ஆட்சிமுறையின் ஒரு நன்கு நிறுவப்பட்ட அம்சமாக உள்ளது. இது பிரெஞ்சு தத்துவஞானி மான்டெஸ்கியூவிடம் இருந்து தொடங்குகிறது. அவர் இதை தனது புத்தகமான 1748-ம் ஆண்டு வெளியிட்ட தி ஸ்பிரிட் ஆஃப் தி லாஸ் (The Spirit of the Laws)-ல் வெளிப்படுத்தினார்.

இந்தக் கோட்பாடு, அதிகாரத்தைக் குவிப்பது ஆபத்தானது என்ற நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது. அதிகாரக் குவிப்பு (concentration of power) என்பது அதிகாரங்களைப் பிரிப்பதற்கு எதிரானது. அதிகாரம் ஒரு அதிகார அமைப்பு அல்லது நிறுவனத்திடம் குவியும்போது, ​​அது குடிமக்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும். அது அவர்களைப் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களாகவும் ஆக்கும். எனவே, அதிகாரங்களை வெவ்வேறு நிறுவனங்களிடையே பிரித்து, தெளிவாகப் பிரித்து வைப்பதே பாதுகாப்பானது.

இந்தக் கருத்து, பிரிட்டிஷ் சிந்தனையாளர் லார்ட் ஆக்டன் வெளிப்படுத்திய பார்வையுடன் ஒத்திருக்கிறது. அதிகாரம் அதை வைத்திருப்பவர்களை ஊழல் செய்யத் தூண்டும் ஒரு இயல்பான போக்கைக் கொண்டுள்ளது என்று அவர் வாதிட்டார். அவரைப் பொறுத்தவரை, முழுமையான அதிகாரம் தவிர்க்க முடியாமல் முழுமையான ஊழலுக்கு வழிவகுக்கிறது. இந்த கருத்தை அவர் தனது புகழ்பெற்ற கூற்றில் இவ்வாறு வெளிப்படுத்தினார்: "அதிகாரம் ஊழல் செய்யத் தூண்டுகிறது, முழுமையான அதிகாரம் முழுமையாக ஊழல் செய்கிறது" (Power tends to corrupt and absolute power corrupts absolutely).

அரசாங்கத்தின் மூன்று சமமான கிளைகள்

அதிகாரப் பிரிப்புக் கோட்பாடு (theory of separation of powers), அரசாங்கத்தின் மூன்று கிளைகளான சட்டமன்றம், நிர்வாகத்துறை மற்றும் நீதித்துறை ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான வழக்கமான வேறுபாட்டை நமக்கு வழங்குகிறது. இந்த மூன்று கிளைகளும் சமமாக இருக்க வேண்டும். ஒவ்வொன்றும் தனித்துவமான செயல்பாடுகளைச் செய்கின்றன மற்றும் மற்றவற்றைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. இருப்பினும், பொதுவான அரசியல் சிந்தனையில், நிர்வாகக் கிளை பெரும்பாலும் அதிக சக்தி வாய்ந்ததாகத் தோன்றுகிறது. இது குறிப்பாக நிர்வாகத்தின் தலைவருக்குப் பொருந்தும். இது அரசியலமைப்பு அரசாங்கம் பேணவேண்டிய சமநிலை குறித்து கவலையை உருவாக்குகிறது.

அமெரிக்காவில், நிர்வாகத் தலைவராகவும், வெள்ளை மாளிகையின் அதிபராகவும் இருக்கும் ஜனாதிபதி, சில சமயங்களில், குறிப்பாக நிர்வாக உத்தரவுகளை அதிகமாகப் பயன்படுத்துவதன் மூலம், அதிகாரப் பிரிவினை என்ற கருத்தை குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்துவதாகக் கருதப்படுகிறார். அதேபோல், நாடாளுமன்ற அரசாங்க வடிவத்தின் ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக இருக்கும் இங்கிலாந்திலும், 21-ம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இருந்து 10 டவுனிங் தெருவில் (Downing Street) உள்ள பிரதமர் அலுவலகத்தை ஒரு வகையான "ஜனாதிபதிமயமாக்கல்" (presidentialisation) நோக்கி ஒரு போக்கு உள்ளது.

இந்தக் கட்டத்தில், அமெரிக்க அதிபர் முறை (American Presidential system) மற்றும் பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்ற முறை (British parliamentary system) ஆகிய இரண்டு முக்கிய அரசியலமைப்பு அரசாங்க அமைப்புகளுக்குள் அதிகாரப் பிரிவினைக் கோட்பாடு எவ்வாறு தோன்றுகிறது என்பதை ஆராய்வது பயனுள்ளதாக இருக்கும்.

கீழ் சபை (lower house) ஏன் அதிக சக்தி வாய்ந்ததாக இருக்கிறது?

அமெரிக்க அதிபர் முறையில், நிர்வாகக் கிளைகளும் சட்டமன்றக் கிளைகளும் கண்டிப்பாக தனித்தனியாக பிரிக்கப்படுகின்றன. அதிபரும் அவரது அமைச்சரவையும் ஒரே நேரத்தில் சட்டமன்ற உறுப்பினர்களாக இருக்க முடியாது. அமெரிக்க சட்டமன்றம் இரு அவைகளைக் கொண்டது மற்றும் இரண்டு அவைகள் அல்லது அறைகளைக் கொண்டுள்ளது. அவை, செனட் (Senate) மற்றும் பிரதிநிதிகள் சபை (House of Representatives) ஆகும்.

செனட் (Senate) மிகவும் அதிகாரத்துவம் வாய்ந்த மேல் சபையாகும் (upper house). இதில் 100 உறுப்பினர்கள் உள்ளனர். இது அமெரிக்க கூட்டாட்சி அமைப்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. 50 மாகாணங்களில் ஒவ்வொன்றும் இரண்டு பிரதிநிதிகளை அனுப்புகிறது. ஒரு மாகாணம் கலிபோர்னியாவைப் போலப் பெரியதாகவும் அதிக மக்கள்தொகைக் கொண்டதாகவும் இருந்தாலும் சரி, அல்லது வெர்மாண்டைப் போலச் சிறியதாக இருந்தாலும் சரி, இந்த எண்ணிக்கை பொருந்தும். பிரதிநிதிகள் சபை (House of Representatives) என்பது மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கீழ் சபையாகும். இதில் 435 உறுப்பினர்கள் உள்ளனர்.

இருப்பினும், அமெரிக்காவில் ஒரு அதிகாரத்துவம் வாய்ந்த மேல் சபை (upper house) என்பது வழக்கத்திற்கு மாறானது. ஏனெனில், பொதுவாக மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கீழ்சபை அதிக சக்திவாய்ந்ததாக இருக்கும். இது UK நாடாளுமன்ற அமைப்பின் விஷயத்தில் தெளிவாகத் தெரிகிறது. அங்கு பொது சபை (கீழ் சபை) நிலப் பிரபுக்கள் சபையை (மேல் சபை) விட ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. இந்தியாவும் இதே போன்ற ஒரு முறையைப் பின்பற்றுகிறது. மாநிலங்களவையுடன் ஒப்பிடும்போது மக்களவை சக்திவாய்ந்த, மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சபையாகும்.

அதிகாரப் பிரிவினை மற்றும் கட்டுப்பாடு மற்றும் சமநிலை அமைப்பு

அதிபர் ஆட்சி முறைக்கு மாறாக, நாடாளுமன்ற அமைப்பு சட்டமன்றத்திற்குள்ளேயே நிர்வாகத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. பிரதமர் மற்றும் அமைச்சரவை மற்றும் பிற அமைச்சர்கள் போன்ற நிர்வாக உறுப்பினர்கள் அனைவரும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களாக உள்ளனர்.

இந்த முறையில் சட்டமன்றத்திலிருந்து நிர்வாகத்துறை வெளிப்படுவது அதிகாரங்களைப் பிரிக்கும் கொள்கையை மீறுவதாகும் என்று பலர் வாதிடுவார்கள். இருப்பினும், அதிகாரங்களைப் பிரிக்கும் கொள்கையை காசோலைகள் மற்றும் சமநிலைகளின் அமைப்பிலிருந்து தனிமைப்படுத்தி பார்க்க முடியாது.

அதிகாரங்களைப் பிரிப்பதும், கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் சமநிலைகளை கடைப்பிடிப்பதும், அரசாங்கத்தின் எந்தவொரு கிளையிலும் அதிகாரங்கள் அதிகமாகக் குவிவதைத் தடுப்பதற்கான ஒரு வழியாகக் கருதப்பட வேண்டும். ஒவ்வொரு கிளையும் மற்றொன்றைவிட விழிப்புடன் இருப்பதை உறுதி செய்வதே இதன் மூலம் முழு அமைப்பையும் சமநிலையில் வைத்திருப்பதாகும்.

நிர்வாகத்தை சட்டமன்றத்துடன் இணைக்கும் வழிமுறைகள்

நாடாளுமன்ற அரசாங்க முறையை ஆதரிப்பவர்கள், நிர்வாகத் துறை சட்டமன்றத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறது, நிர்வாகத்தின் அதிகப்படியான செயல்பாடுகளை திறம்பட மேற்பார்வையிடுவதை உறுதிசெய்ய முடியும் என்று கூறுகின்றனர். ஏனெனில், அது சட்டமன்றத்தின் உத்தரவின் பேரிலும் ஆதரவிலும் உள்ளது. இந்தக் கண்ணோட்டத்தை ஆதரிப்பவர்கள் பெரும்பாலும் நாடாளுமன்ற அமைப்பை அமெரிக்காவில் உள்ள அதிபர் முறையுடன் வேறுபடுத்துகிறார்கள். அங்கு நிர்வாகத்திற்கும் சட்டமன்றத்திற்கும் இடையிலான கடுமையான பிரிவினை சில நேரங்களில் நிறுவன நெருக்கடிக்கு வழிவகுக்கும்.

நிர்வாகத்தின் செலவின முன்மொழிவுகள் சட்டமன்றத்தால் அங்கீகரிக்கப்படாதபோது ஏற்படும் தொடர்ந்து தடுப்பதற்கான நிலையில் இது அடிக்கடி வெளிப்படுகிறது. இது அரசாங்க முடக்கத்திற்கு வழிவகுக்கிறது. இது சமீபத்தில் அமெரிக்காவில் அக்டோபர் 1 முதல் நவம்பர் 12, 2025 வரை சுமார் 43 நாட்கள் முடக்கம் ஏற்பட்டபோது காணப்பட்டது.

அதிகாரங்கள் பிரிக்கப்பட்டிருந்தாலும், நிர்வாக மற்றும் சட்டமன்றத் துறைகள் சில வழிகளில் இன்னும் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. உதாரணமாக, அமெரிக்காவின் துணை ஜனாதிபதி அமெரிக்க செனட்டின் தலைவராக இருக்கிறார். இந்தியாவிலும் இதே போன்ற ஒரு அமைப்பு உள்ளது. இங்கு துணை குடியரசுத் தலைவர் மாநிலங்களவைக்கு தலைமை தாங்குகிறார். அமெரிக்க அதிபரால் நாடாளுமன்றத்தால் நிறைவேற்றப்பட்ட சட்டங்களையும் வீட்டோ செய்ய முடியும். இது நிர்வாகத் துறைக்கு சட்டமன்றத்தைக் கட்டுப்படுத்த ஒரு வழியை வழங்குகிறது. இந்தக் கருத்துக்கள் நீதித்துறையின் பங்கை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

நீதித்துறையின் முக்கியப் பங்கு

உச்சநீதிமன்றம் உள்ள அனைத்து நாடுகளிலும், அது நீதித்துறையின் மிக உயர்ந்த நீதிமன்றமாகச் செயல்படுகிறது. அரசியலமைப்பைப் பாதுகாத்து நிலைநிறுத்துவதே அதன் முக்கியப் பங்கு ஆகும். இங்கிலாந்து ஒரு விதிவிலக்கு. ஏனெனில், அதற்கு எழுதப்பட்ட அரசியலமைப்புச் சட்டம் இல்லை. அது 2009-ஆம் ஆண்டில்தான் ஒரு உச்சநீதிமன்றத்தை நிறுவியது.

வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் நாடாளுமன்ற அரசாங்க அமைப்பில் உச்சநீதிமன்றத்தை உருவாக்க ஒரு பெரிய அரசியலமைப்பு மாற்றம் கொண்டுவரப்பட வேண்டியிருந்தது என்பது அதிகாரப் பிரிவினைக் கோட்பாட்டின் செல்வாக்கைக் காட்டுகிறது. இது ஒரு நீதித்துறை, குறிப்பாக உச்சநீதிமன்றத்தின் வடிவத்தில் நீதித்துறையின் உச்சம், வகிக்கும் முக்கியப் பங்கையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் சட்டமன்றம் மற்றும் நிர்வாகத்தின் அதிகப்படியான செயல்களைத் தடுக்க அதன் நீதித்துறை மறுஆய்வு அதிகாரங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கான மிகச் சமீபத்திய எடுத்துக்காட்டு ஆகும். தீர்ப்பாய சீர்திருத்தங்கள் (பகுத்தறிவு மற்றும் சேவை நிபந்தனைகள்) சட்டம்-2021-ல் (Tribunals Reforms (Rationalisation and Conditions of Service) Act) நியமன செயல்முறை தொடர்பான முக்கிய விதிகளை ரத்து செய்தது.

இந்தச் சட்டம் தீர்ப்பாய அமைப்பை மாற்றுவதை நோக்கமாகக் கொண்டது. இது தீர்ப்பாய சீர்திருத்தங்கள் (ஒழுங்குபடுத்துதல் மற்றும் சேவை நிபந்தனைகள்) அவசரச் சட்டத்திற்குப் பதிலாக வந்தது. ஒரு அவசரச் சட்டம் என்பது அரசியலமைப்பில் நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஒரு விதியாகும். இது உண்மையில் ஒரு தற்காலிகச் சட்டமாகும். பின்னர் அது சட்டமன்றக் கிளையால் ஆறு மாதங்களுக்குள் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

இந்திய தலைமை நீதிபதி பி.ஆர்.கவாய் மற்றும் கே.வினோத் சந்திரன் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, தீர்ப்பாய சீர்திருத்தச் சட்டம் 2021-க்கு ஆட்சேபனை தெரிவித்து, இது முந்தைய அவசரச் சட்டத்தின் "மறுவடிவமைப்பு செய்யப்பட்ட பதிப்பு" (repackaged version) என்று கூறியது. குறிப்பிடத்தக்க வகையில், ஜூலை 2021 தீர்ப்பில் உச்சநீதிமன்றம் சட்டத்தின் சில விதிகளை ரத்து செய்த சில நாட்களுக்குப் பிறகு இந்தச் சட்டம் இயற்றப்பட்டது. மேலும், இது முந்தைய சட்டத்தைப் போலவே மிகவும் ஒத்த விதிகளைக் கொண்டிருந்தது.

செயல்பாட்டில் அதிகாரங்களைப் பிரித்தல்

தீர்ப்பாய சீர்திருத்தச் சட்டத்திற்கு உச்சநீதிமன்றம் ஆட்சேபனை தெரிவித்தது என்னவென்றால், அது மத்திய அரசுக்கு அல்லது நிர்வாகத்திற்கு, தீர்ப்பாயங்களின் தலைவர்கள் மற்றும் உறுப்பினர்களின் நியமனங்கள் மற்றும் செயல்பாட்டில் அதிகப்படியான அதிகாரங்களை வழங்கியது. பதவிக்காலத்தைக் குறைப்பதன் மூலமும், சம்பளத்தை நிர்ணயிப்பதன் மூலமும் தீர்ப்பாயத்திற்கான நியமனங்கள்மீது நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டை செயல்படுத்தியதால், இந்த சட்டம் "அரசியலமைப்பு ஏற்பாடுகளின் மையக் கருத்திற்கு" (core of the constitutional arrangements) எதிரானது என்று தலைமை நீதிபதி குறிப்பிட்டார்.

முந்தைய அவசரச் சட்டத்தின் மீதான 2021-ம் ஆண்டு பிணைக்கப்பட்ட உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பை "நீதித்துறை ரீதியாக மீறுவதாக" இந்தச் சட்டம் இருப்பதாக தலைமை நீதிபதி குறிப்பிட்டார். இன்னும் குறிப்பிடத்தக்க வகையில், சட்டங்களை நீதித்துறை மறுஆய்வு செய்வது அரசியலமைப்பின் அடிப்படை அம்சமாகும் என்பதை அவர் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டினார்.

இந்த அமர்வு "அரசியலமைப்பு என்பது நீதிமன்றம் கூறுவதுபோல், நீதித்துறை அதிகாரத்தை விரிவுபடுத்துவதற்காக அல்ல, மாறாக நீதிமன்றம் அதன் பொருளை இறுதி செய்பவராக இருப்பதால்" என்று நீதிமன்ற அமர்வு கூறியது. இந்த உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பிலிருந்து, அதிகாரங்களைப் பிரிப்பதற்கான கொள்கையையும் அதனுடன் தொடர்புடைய சரிபார்ப்புகள் மற்றும் சமநிலைகள் அமைப்பையும் நடைமுறையில் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

 Original Article : How doctrine of separation of powers prevents its concentration and misuse?. -Amir Ali

Read More →

இந்திய கடலோர காவல்படைக் கப்பல் (ICGS) ‘சமுத்திர பிரதாப்’ (Samudra Pratap) பற்றி . . . -குஷ்பூ குமாரி, ரோஷ்னி யாதவ்

முக்கிய அம்சங்கள் :

கோவா ஷிப்யார்டு லிமிடெட் (Goa Shipyard Limited (GSL)) நிறுவனத்தால் கட்டப்பட்ட இரண்டு மாசுக் கட்டுப்பாட்டுக் கப்பல்களில் முதலாவதான இந்திய கடலோர காவல்படை கப்பல் (Indian Coast Guard Ship (ICGS)) ‘சமுத்திர பிரதாப்’-ஐ (Samudra Pratap) சிங் திங்களன்று கோவாவில் நாட்டுக்கு அர்ப்பணித்தார். கப்பலை நாட்டுக்கு அர்ப்பணிக்கும் விழாவில் பேசிய சிங், “உலகம் தற்போது உலகளாவிய கடல்சார் நிச்சயமற்ற தன்மையின் ஒரு காலகட்டத்தை கடந்து செல்லும் இந்த நேரத்தில், இந்தியா தனது சொந்த நலன்களைப் பாதுகாப்பது மட்டுமல்லாமல், ஒட்டுமொத்த இந்தோ-பசிபிக் பிராந்தியத்திலும் அமைதி மற்றும் நிலைத்தன்மையை உறுதி செய்கிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்துள்ளது. அனைவரையும் ஒன்றிணைத்துச் செல்ல வேண்டும் என்ற இந்தியாவின் தொலைநோக்குப் பார்வையானது, நம்மை ஒரு பொறுப்புள்ள கடல்சார் சக்தியாக அதன் பங்கை பிரதிபலிக்கிறது” என்று அவர் தெரிவித்தார்.

‘சமுத்திர பிரதாப்’ (Samudra Pratap) போன்ற தளங்கள், இந்தியா தனது கடல்சார் பொறுப்புகளைப் புரிந்துகொண்டு அவற்றை நிறைவேற்ற முழுமையாகத் தயாராக உள்ளது என்ற நம்பிக்கையை அளிக்கின்றன என்று சிங் கூறினார்.

‘சமுத்திர பிரதாப்’ கப்பலை நாட்டுக்கு அர்ப்பணிக்கும் இந்த நிகழ்வில், கடல் வளங்கள் எந்த ஒரு நாட்டிற்கும் சொந்தமானவை அல்ல, மாறாக மனிதகுலத்தின் பகிரப்பட்ட பாரம்பரியம் என்று நம்பும் இந்தியாவின் மகத்தான கடல்சார் தொலைநோக்குப் பார்வையுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தப் பாரம்பரியம் பகிரப்படும்போது, ​​அதைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பும் பகிரப்படுகிறது,” என்று அவர் மேலும் கூறினார்.

கப்பல் கட்டுமானம் மற்றும் கடல்சார் திறன் மேம்பாட்டில் இந்தியாவின் தன்னிறைவுக்கான (Aatmanirbharta) தேடலில் இது ஒரு பெரிய முன்னேற்றம் என்று பாராட்டிய அமைச்சர், 60 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான உள்நாட்டு உள்ளடக்கத்துடன், இந்திய கடலோர காவல்படை கப்பல் (ICGS) சமுத்திர பிரதாப் இந்தியாவின் முதல் உள்நாட்டிலேயே வடிவமைக்கப்பட்ட மாசுக் கட்டுப்பாட்டுக் கப்பல் என்றும், இன்றுவரை கடலோர காவல்படை கடற்படையில் உள்ள மிகப்பெரிய கப்பல் என்றும் கூறினார்.

இந்தக் கப்பல், சிக்கலான உற்பத்தி சவால்களை திறம்பட கையாளும் திறனைக் கொண்ட இந்தியாவின் அனுபவம் வாய்ந்த பாதுகாப்புத் தொழில்துறை சுற்றுச்சூழல் அமைப்பின் ஒரு உருவமாகத் திகழ்கிறது என்று சிங் கூறினார். மேலும், கப்பல்களில் உள்நாட்டு உள்ளடக்கத்தை 90 சதவீதமாக உயர்த்துவதற்கு தொடர்ச்சியான முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருவதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

சமீபத்திய ஆண்டுகளில், கடல் மாசுபாடு ஒரு தீவிரமான உலகளாவிய சவாலாக உருவெடுத்துள்ளது என்று சிங் கூறினார். காலநிலை மாற்றம் மற்றும் புவி வெப்பமடைதல் போன்ற சவால்களுக்கு மத்தியில், கடல்சார் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு என்பது ஒரு இராஜதந்திர ரீதியில் தேவை மட்டுமல்ல, ஒரு தார்மீகப் பொறுப்பும் கூட என்று அவர் கூறினார்.

அனைவரையும் உள்ளடக்கிய மற்றும் பாலினப் பாகுபாடற்ற பணிச்சூழலை நோக்கிச் செல்வதற்கான கடலோர காவல்படையின் முயற்சிகளைப் பாராட்டிய அவர், பெண் அதிகாரிகள் விமானிகள், பார்வையாளர்கள், விமானப் போக்குவரத்துக் கட்டுப்பாட்டாளர்கள், தளவாட அதிகாரிகள் மற்றும் சட்ட அதிகாரிகளாக நியமிக்கப்படுவதும், ஹோவர்கிராப்ட் செயல்பாடுகளுக்குப் (hovercraft operations) பயிற்சி அளிக்கப்பட்டு, முன்னணி நடவடிக்கைகளில் பணியமர்த்தப்படுவதும் பெருமைக்குரிய விஷயம் என்றார். “இந்திய கடலோர காவல்படை கப்பல் (ICGS) சமுத்திர பிரதாப் கப்பலில் நியமிக்கப்பட்டுள்ள இரண்டு பெண் அதிகாரிகள் எதிர்கால சந்ததியினருக்கு முன்மாதிரியாகத் திகழ்கின்றனர்,” என்று அவர் மேலும் கூறினார். 

உங்களுக்குத் தெரியுமா? :

ஐக்கிய நாடுகளின் கடல் சட்டம் தொடர்பான மாநாடு (United Nations Convention on the Law of the Sea(UNCLOS)) என்பது ஒரு விரிவான சர்வதேசச் சட்டமாகும். இது உலகின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் உள்ள கடல்கள் மற்றும் பெருங்கடல்களில் சட்டப்பூர்வமான நடத்தை மற்றும் அவற்றின் பயன்பாட்டிற்கான பரந்த கட்டமைப்பு விதிகளை வகுக்கிறது. இது பெருங்கடல்களில் மேற்கொள்ளப்படும் நடவடிக்கைகள் தொடர்பான நாடுகளின் உரிமைகள் மற்றும் கடமைகளை இது வரையறுக்கிறது. மேலும் இறையாண்மை, போக்குவரத்து உரிமைகள் மற்றும் பிரத்யேக பொருளாதாரப் பயன்பாட்டு உரிமைகள் போன்ற சிக்கல்களையும் கையாள்கிறது. பிராந்திய நீர்ப்பரப்புகள் மற்றும் பிரத்யேக பொருளாதார மண்டலங்களின் (Exclusive Economic Zones (EEZ)) எல்லை நிர்ணயங்கள் ஐக்கிய நாடுகளின் கடல் சட்டம் தொடர்பான மாநாட்டின் (UNCLOS) விளைவாகும்.

ஐக்கிய நாடுகளின் கடல் சட்டம் தொடர்பான மாநாட்டின்படி (UNCLOS), பிராந்தியக் கடல் (territorial sea (TS)) என்பது ஒரு நாட்டின் கடற்கரையின் அடிப்பகுதியில் இருந்து 12 கடல் மைல்கள் வரை பரவியிருக்கும் ஒரு பகுதியாகும். பிரத்யேக பொருளாதார மண்டலத்திற்கும் (EEZ), பிராந்தியக் கடலுக்கும் (TS) உள்ள வேறுபாடு என்னவென்றால், ஒரு நாடு பிராந்தியக் கடலுக்குள் உள்ள நீர்ப்பரப்பின் மீது முழுமையான இறையாண்மையைக் கொண்டுள்ளது. அதேசமயம், பிரத்யேக பொருளாதார மண்டலத்தைப் பொறுத்தவரை, கடலின் மேற்பரப்பிற்குக் கீழே உள்ள பொருட்களின் மீது மட்டுமே அந்த நாடு பிரத்யேக இறையாண்மைப் பொருளாதார உரிமைகளைக் கொண்டுள்ளது.

ஐக்கிய நாடுகளின் கடல் சட்டம் தொடர்பான மாநாடுகளானது (UNCLOS) கடல் வளங்களை சமமான முறையில் அணுகுவதற்கும் பயன்படுத்துவதற்கும், மற்றும் பல்லுயிர் மற்றும் கடல் சூழலியலைப் பாதுகாப்பதற்கும், பேணுவதற்கும் பொதுவான கொள்கைகளை வகுக்கிறது. ஆனால், இந்த நோக்கங்களை எவ்வாறு அடைய வேண்டும் என்பதை அது குறிப்பிடவில்லை. இங்குதான் உயர் கடல் ஒப்பந்தம் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. பாரிஸ் ஒப்பந்தம் ஐக்கிய நாடுகளின் காலநிலை மாற்றத்திற்கான கட்டமைப்பு மாநாட்டின் (UN Framework Convention on Climate Change (UNFCCC)) கீழ் செயல்படுவதைப் போலவே, உயர் கடல் ஒப்பந்தமும் ஐக்கிய நாடுகளின் கடல் சட்டம் தொடர்பான மாநாட்டின் (UNCLOS) கீழ் ஒரு செயலாக்க ஒப்பந்தமாகச் செயல்படும்.

 Original Article : About the Indian Coast Guard Ship (ICGS) ‘Samudra Pratap’.-Khushboo Kumari , Roshni Yadav

Read More →

பணவீக்கம் என்பது என்ன? -குஷ்பு குமாரி, ரோஷ்னி யாதவ்

  முக்கிய அம்சங்கள்:

முதலாவதாக, குறைந்த நுகர்வோர் விலைக் குறியீட்டுப் (Consumer Price Index (CPI)) பணவீக்கத்திற்குக் காரணம், கடந்த ஆண்டு பணவீக்கம் அதிகமாக இருந்ததே ஆகும். இது இந்த ஆண்டின் புள்ளிவிவரங்களைக் குறைவாகக் காட்டுகிறது. குறைந்த பணவீக்கம் குறித்துக் குடும்பங்கள் நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை.

 பணவீக்கக் கருத்து குறித்த ரிசர்வ் வங்கியின் (RBI) ஆய்வுகள், நவம்பர் மாதத்தில், குடும்பங்கள் பணவீக்கத்தை 6.6 சதவீதமாகக் கணித்துள்ளதாகவும், அதற்கு முந்தைய மூன்று மாதங்களில் இது 7.6 சதவீதமாக இருந்ததாகவும் காட்டுகின்றன. இந்த எண்கள் முந்தைய கணக்கெடுப்பு சுற்றுகளைவிடக் குறைவாக இருந்தாலும், இந்த புள்ளிவிவரங்கள் களத்தில் கருத்துக்கள் மிகவும் வேறுபட்டவை என்பதைக் காட்டுகின்றன.

இரண்டாவதாக, இந்த புள்ளிவிவரங்கள் வட்டி விகிதங்களைத் தீர்மானிப்பதில் ரிசர்வ் வங்கிக்கு ஒரு சவாலை உருவாக்குகின்றன. டிசம்பர் மாதத்தில், பணவியல் கொள்கைக் குழு (Monetary Policy Committee (MPC)) ரெப்போ விகிதத்தைக் குறைத்தபோது, ​​பணவீக்கம் குறைவாகவும் பொருளாதார வளர்ச்சி வலுவாகவும் இருந்தது.

விகிதங்களை மீண்டும் குறைப்பது பொருத்தமானதாக இருக்கும். ஆனால், குறைந்த அடிப்படை விளைவு காரணமாக பணவீக்கம் உயரும்போது என்ன நடக்கும்? விகிதங்கள் அதிகரிக்கப்படுமா?

மூன்றாவதாக, குறைந்த பணவீக்கம் கவலைக்குரிய ஒரு விவகாரமாகும். ஏனெனில், உணவுப் பணவீக்கம் எதிர்மறையாக இருக்கும்போது, ​​காரிஃப் பயிர்களின் உற்பத்தி சிறப்பாக இருந்தபோதிலும், விவசாயிகளுக்குக் குறைந்த வருமானம் கிடைக்கும் சூழல் உருவாகியுள்ளது. இது தொடர் விளைவுகளை (ripple effects) ஏற்படுத்தும்.

ஊரக பகுதிகளில் வருமானங்கள் பாதிக்கப்பட்டால், ஊரக பகுதிகளில் உள்ள மக்களின் செலவழிக்கும் சக்தி குறையும் மேலும் சரக்கு மற்றும் சேவை வரி 2.0-ன் நன்மைகளும் மறைந்துவிடும்.

நான்காவதாக, உற்பத்தித் துறையின் கண்ணோட்டத்தில், குறைந்த பணவீக்கம், குறிப்பாக மொத்த விற்பனைப் பிரிவில், ஒரு நல்ல செய்தி அல்ல. ஏனெனில், இது விலை நிர்ணய சக்தியும் குறைவதைக் குறிக்கிறது. நிறுவனங்களின் லாபத்திற்கு அதிக உற்பத்தி ஒரு முக்கியப் பங்களிப்பாக இருந்தாலும், விலைகள் மிகவும் முக்கியமானது.

ஐந்தாவது, குறைந்த பணவீக்கம் ஏற்கனவே சரக்கு மற்றும் சேவை வரி வசூலில் சிறிது மந்தநிலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. குறைந்த வரி விகிதங்களால் வசூல்களும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. கேள்வி என்னவென்றால், தொடர்ந்து குறைந்த பணவீக்கத்துடன் வரும் வரி வருவாயில் ஏற்படும் வளர்ச்சி நீடிக்குமா என்பதுதான்?

- ஆறாவது, குறைந்த பணவீக்கம் பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி கடந்த காலத்தில் சராசரியாக 3-4 சதவீத புள்ளிகளின் வேறுபாட்டிற்கு எதிராக உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியைவிட சிறிதளவு அதிகமாக இருக்கும் சூழ்நிலைக்கு வழிவகுத்தது.

குறைந்த பெயரளவு வளர்ச்சி, நிதிப் பற்றாக்குறை இலக்குகளை அடைவதற்கு ஒரு சவாலாக அமைகிறது. 2027ஆம் ஆண்டு நிதியாண்டிற்கான நிதிசார் புள்ளிவிவரங்களைக் கணிக்கும்போது, ​​எந்தப் பெயரளவு வளர்ச்சி எண் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதைப் பார்ப்பது வியப்பூட்டுவதாக இருக்கும்.

எனவே, குறைந்த பணவீக்கம் வெவ்வேறு தரப்பினருக்கு வெவ்வேறு விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது. சில குடும்பப் பிரிவுகள் பயனடையலாம். அதே, சமயம் சில உற்பத்தியாளர்கள் பாதிக்கப்படலாம். நமது பொருளாதாரத்தை சீராக இயங்க வைப்பதற்குத் தேவையான குறைந்தபட்ச பணவீக்கத்தின் அளவு 4 சதவீதமாகும். இதுவே பணவியல் கொள்கையின் இலக்காகவும் உள்ளது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

பணவீக்கம் (Inflation) என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதியில் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளுக்கான பொதுவான விலை நிலை அதிகரிக்கும் வீதமாகும். இது பணத்தின் வாங்கும் சக்தியைக் குறைக்கிறது. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், பணவீக்கம் அதிகரிக்கும்போது, ​​ஒவ்வொரு நாணய அலகும் முன்பைவிட குறைவான பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளை வாங்க முடியும்.

— பணவீக்கத்தை அளவிடுவதற்கு நுகர்வோர் விலைக் குறியீடு (Consumer Price Index (CPI)), மொத்த விலைக் குறியீடு (Wholesale Price Index (WPI)), மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி பணவீக்கம் (Gross Domestic Product Inflation), உற்பத்தியாளர் விலைக் குறியீடு (Producer Price Index (PPI) மற்றும் ஊதிய பணவீக்கம் போன்ற பல்வேறு முறைகள் உள்ளன. ஒவ்வொன்றும் விலை மாற்றங்களின் ஒரு குறிப்பிட்ட காரணியில் கவனம் செலுத்துகின்றன.

Original Article : What is inflation? -Khushboo Kumari , Roshni Yadav

Read More →

1940-களின் இறுதியில் தமிழ்நாடு சட்டமன்றம் அரசியலமைப்பின் உருவாக்கத்தை எப்படிப் பார்த்தது? -டி. ராமகிருஷ்ணன்

 அரசியலமைப்பு நிர்ணய சபையின் விவாதங்களின்போது 1946 முதல் 1949-ஆம் ஆண்டு வரை அப்போதைய தமிழ்நாடு மற்றும் ஆந்திரப் பிரதேசத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய தென்னிந்திய மாநிலங்களைச் சேர்ந்த K. சந்தானம் மற்றும் N.G. ரங்கா ஆகிய இருவரும், பொதுப் பட்டியலை (Concurrent List) விரிவுபடுத்துவது என்ற போர்வையில் ஒன்றிய அரசாங்கத்தை மேலும் சக்திவாய்ந்ததாக மாற்றும் எந்தவொரு முயற்சிக்கும் தங்களது வலுவான எதிர்ப்பை தெரிவித்தனர்.

 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, 2017-ஆம் ஆண்டின் சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (Goods and Services Tax (GST)) தொடர்பான அரசியலமைப்புத் திருத்தம் மற்றும் அதற்கான சட்டங்களை உருவாக்கும் காலகட்டத்தில், பல மாநிலங்கள், குறிப்பாக டிசம்பர் 2016-ஆம் ஆண்டுவரை முன்னாள் முதலமைச்சரால் ஜெயலலிதாவால் ஆட்சி செய்யப்பட்ட தமிழ்நாடு, தங்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் வகையில் பல்வேறு கோரிக்கைகளை முன்வைத்தது. சில கோரிக்கைகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு, அரசியலமைப்பு மற்றும் சட்டக் கட்டமைப்புக்கான இறுதி வடிவத்தில் சேர்க்கப்பட்டன. ஆனால், அரசியலமைப்பு மற்றும் சட்ட முக்கியத்துவம் விவகாரங்களில் மாநிலங்கள் தங்களின் குரல் ஒலிக்க வேண்டும் என்று விரும்பும் இந்த மனப்பான்மை புதியது அல்ல.

அரசியலமைப்பு சபையின் விவாதங்களில் (1946-49), தற்போதைய தமிழ்நாடு மற்றும் ஆந்திரப் பிரதேசத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தென் மாநிலங்களைச் சேர்ந்த K. சந்தானம் மற்றும் N.G. ரங்கா ஆகியோர், பொதுப் பட்டியலை விரிவுபடுத்துவதன் மூலம் ஒன்றிய அரசை மேலும் சக்திவாய்ந்ததாக மாற்றும் அனைத்து முயற்சியையும் எதிர்த்தனர். ஒன்றிய-மாநில உறவுகள் ஆணையம் (2010), அதன் அறிக்கையின் தொகுதி I-ல், அரசியலமைப்பு வரைவுக் குழுவின் தலைவரான அம்பேத்கர், நவீன சூழல்கள் அமெரிக்க அரசாங்கத்தை அதிக சக்தி வாய்ந்ததாக மாற்றிவிட்டன. இது மாநில அரசாங்கங்களை பலவீனப்படுத்தி, அவற்றின் முக்கியத்துவத்தைக் குறைத்துவிட்டது என்ற மேற்கோள் சுட்டிக்காட்டப்பட்டது. அதேபோல், "அதே நிலைமைகள் இந்திய அரசாங்கத்திற்கும் நிச்சயமாகப் பொருந்தும். மேலும், அதை வலிமையடைவதைத் தடுக்க ஒருவராலும் முடியாது" என்று அம்பேத்கர் முன்னறிவித்திருந்தார். மேலும், ஒன்றிய அரசாங்கத்தை வலிமையாக்குவதற்கான இந்தப் போக்கை நாம் எதிர்க்க வேண்டும் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

அரசியலமைப்பு விவாதம்: இந்தியாவில் அதிகாரம், உரிமைகள் மற்றும் ஜனநாயகம்

பொதுப் பட்டியலை விரிவுபடுத்துவது, ஒன்றிய அரசுக்கும் மாநிலங்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைக் கண்டறிவதை கடினமாக்கும் என்று சந்தானம் நம்பினார். இந்தச் சூழ்நிலையில், பொதுப் பட்டியலை மிகக் குறைந்த அளவிற்குக் கட்டுப்படுத்துவது அல்லது அதில் உள்ள விஷயங்கள் தொடர்பாக ஒன்றிய மற்றும் மாநில அதிகார வரம்பின் எல்லையை தெளிவாக வரையறுப்பது ஆகிய இரண்டு யோசனைகளை அவர் முன்வைத்தார். ரங்கா இதைவிட நேரடியாகவும் விமர்சனத்துடனும் பேசினார்: “ஒன்றிய அரசாங்கத்தை வலுப்படுத்துவதன் மிக முக்கியமான விளைவுகளில் ஒன்று, அதிகாரத்தை ஒன்றிய அரசாங்கத்திடம் அல்ல, மாறாக ஒன்றிய செயலகத்திடம் ஒப்படைப்பதாக இருக்கும். ஒன்றிய செயலகத்தில் உள்ள அலுவலக உதவியாளர் அல்லது தபால்காரர் முதல் அங்குள்ள செயலாளர் வரை, அவர்களில் ஒவ்வொருவரும் தங்களை ஒரு மாநிலத்தின் முதலைமச்சரைவிட மிகவும் முக்கியமான நபராகக் கருதுவார்கள். மேலும், மாகாணங்களின் முதலைமச்சர்கள் ஒன்றிய அரசிடமிருந்து சிறிதளவாவது கவனத்தைப் பெறுவதற்காக, ஒன்றிய அரசை சார்ந்திருக்க வேண்டிய சூழலிற்கு தள்ளப்படுவார்கள் என்று அரசியலமைப்பு நிர்ணய சபையில் ரங்கா கூறியதாக ஆணையத்தின் அறிக்கை பதிவு சுட்டிக்காட்டுகிறது.

மாநிலத் தலைநகரில், 1947-ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம், அப்போதைய மெட்ராஸ் (இப்படித்தான் தமிழ்நாடு அப்போது அழைக்கப்பட்டது) சட்டமன்றத்தின் சபாநாயகரும், மகாத்மா காந்தியின் தீவிரப் பற்றாளருமான J. சண்முகம்பிள்ளை, அரசியலமைப்புச் சபையின் செயலாளரான H.V.R. ஐயங்காருக்கு வரைவு அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் நகலைக் கேட்டு கடிதம் எழுதினார். மாநிலத்தில் சபாநாயகர் பதவியை வகித்த முதல் பட்டியல் சாதியைச் சேர்ந்தவர் J. சண்முகம்பிள்ளை ஆவார். இதற்கு மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பு நடைபெற்ற சட்டமன்றத் தேர்தலில், சண்முகம்பிள்ளை சார்ந்த காங்கிரஸ் கட்சி, தேர்தல் நடைபெற்ற 215 இடங்களில் 164 இடங்களைக் கைப்பற்றி மீண்டும் அமோக வெற்றி பெற்று ஆட்சிக்கு வந்திருந்தது.

ரோஹித் டி மற்றும் ஓர்னிட் ஷானி ஆகியோரின், Assembling India’s Constitution: A New Democratic History (பெங்குயின் ரேண்டம் ஹவுஸ், 2025) என்ற நூலின்படி, "இது ஒரு வழக்கமான நடைமுறை என்று அவர் J. சண்முகம்பிள்ளை நம்பினார். ஏனெனில், விதி 63 (1) K.M. முன்ஷி கொண்டு வந்த ஒரு தீர்மானத்தைத் தொடர்ந்து, விதியின் முழுப் பகுதியும் ஜூலை 1947-ல் நீக்கப்பட்டது. அந்த ஆவணம் இறுதி செய்யப்படுவதற்கு முன்பு, மாகாணங்களும் சுதேச அரசுகளும் வரைவு மீதான தங்கள் கருத்துக்களைத் தெரிவிக்க வாய்ப்பு வழங்கப்படும் என்று குறிப்பிட்டிருந்தது. அந்த விதி நடைமுறையில் இல்லாததால், சட்டமன்றச் செயலகம் பிள்ளையின் கோரிக்கையை நிராகரித்துவிட்டது.

சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, இந்த விஷயம் தொடர்பாக J. சண்முகம்பிள்ளைக்கும் அரசியலமைப்புச் சபையின் செயலகத்திற்கும் இடையே கடிதப் பரிமாற்றம் நடந்திருப்பது பொதுமக்களுக்குத் தெரியவந்தது. ஒரு முன்னணித் தமிழ் நாளிதழான 'தினத்தந்தி'யின் நிறுவனர் S.B. ஆதித்தன், சட்டமன்ற மேலவையில் நடந்த ஒரு விவாதத்தில் பங்கேற்றபோது, ​​1947 செப்டம்பர் 24 அன்று இந்தத் தகவலை வெளியிட்டார்.

அரசியலமைப்பு வரைவு மசோதா மாகாண சட்டமன்றத்தால் பரிசீலனைக்காக விரைவில் அல்லது எந்த நேரத்திலும் அனுப்பப்படாது என்று S.B. ஆதித்தன் கூறினார். செப்டம்பர் 25, 1947 அன்று தி இந்து நாளிதழ் இந்த செய்தியை வெளியிட்டது.

காங்கிரஸை விமர்சித்தவரும், சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தருமான A. லட்சுமணசாமி முதலியார், சட்டமன்ற மேலவையால் ஒரு தீர்மானத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்றும், அரசாங்கம் வரைவை "விரைவில்" பரிசீலனைக்கு எடுக்க நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும் என்றும் கோரியபோது ஆதித்யன் ஒரு கருத்தை தெரிவித்தார். உண்மையில், பிள்ளைக்கு அனுப்பப்பட்ட தகவலைக் கருத்தில் கொண்டு, முதலியாரின் முன்மொழியப்பட்ட தீர்மானத்தை எடுத்துக் கொள்ளக்கூடாது என்று முன்னாள் பத்திரிகையாளர் வாதிட்டார். மூத்த பத்திரிகையாளர் முதலியார் தனது தீர்மானத்தை வலியுறுத்த வேண்டிய அவசியமில்லை. ஏனெனில், அவையில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட எந்தவொரு தீர்மானமும் அரசியலமைப்பு சபையின் அதிகாரங்களுக்கு "நேரடி சவாலாக" இருக்கும் என்று அவர் வாதிட்டார். மேலும், அத்தகைய தீர்மானம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டால், அது அர்த்தமற்ற ஒரு 'கடிதமாகவே இருக்கும் என்றும், அதை ஏற்றுக்கொள்வது விவேகமற்ற செயல் என்றும் அவர் கூறினார். மேலும், அந்தச் சட்டமன்றம் மாகாண சட்டமன்றத்தின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளைக் கொண்டிருந்தது என்றும், முன்மொழியப்பட்ட தீர்மானம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டால், அது மாகாண சட்டமன்றம் விரும்பிய விவாதத்தை அந்தச் சட்டமன்றம் "கட்டுப்படுத்த முயற்சிக்கிறது" என்ற தவறான எண்ணத்தை ஏற்படுத்தும் என்றும் ஆதித்யன் குறிப்பிட்டார்.

ஆனால், அரசியலமைப்பு நிர்ணய சபையைப் போலவே இந்த அவையும் ஒரு இறையாண்மை பெற்ற அமைப்பு என்றும், அந்தத் தீர்மானத்தின் மீது விவாதம் அனுமதிக்கப்படாவிட்டால், அது அவையின் சிறப்புரிமைகளை மீறுவதாக (privileges of the House) அமைந்துவிடும் என்றும் கூறி, முதலியார் அவரது வாதத்தை மறுத்தார். இதில், பி. நாராயணசாமி நாயுடு, K.T. M. அகமது இப்ராஹிம் மற்றும் R. சூர்யநாராயண ராவ் உள்ளிட்ட மற்ற உறுப்பினர்களும் அவருக்கு ஆதரவளித்தனர். சட்ட மேலவை இதுபோன்ற ஒரு தீர்மானத்தைப் பற்றி விவாதிப்பதற்கு எந்தத் தடையும் இல்லை என்று அவர்கள் கூறினர்.

அக்காலத்தில் தங்குதூரி பிரகாசம் தலைமையிலான காங்கிரஸ் அரசாங்கத்தில் உள்துறை அமைச்சராக இருந்த P. சுப்பராயன், தனது கருத்துக்களை மிகவும் சுருக்கமாகத் தெரிவித்தார். வரைவு மசோதாக்களை மாகாண சட்டமன்றங்களுக்கு அனுப்பும் அசல் அரசியலமைப்புச் சபையின் விதி நீக்கப்பட்டதையும், அது தொடர்பான பிள்ளையின் கடிதப் பரிமாற்றங்களையும் அவர் குறிப்பிட்டார். சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் மாகாண சட்டமன்றத்தால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் என்றும், அந்தச் சட்டமன்றம் ஒரு "இறையாண்மை பெற்ற அமைப்பு" (sovereign body) என்றும் உள்துறை அமைச்சர் குறிப்பிட்டார்.

மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு, அந்த ஆண்டு டிசம்பர் 17 அன்று, முதலியாரின் தீர்மானம் மீண்டும் அவையில் விவாதிக்கப்பட்டது. அப்போது உறுப்பினர் V.K. ஜான், அரசியலமைப்பு உருவாக்கும் செயல்முறையைத் தாமதப்படுத்துவது "ஆபத்தானது" என்று கூறி, அந்தத் தீர்மானத்தை கடுமையாக எதிர்த்தார். இந்த முறை, சுப்பராயன் அந்தத் தீர்மானம் ஏன் முன்னெடுத்துச் செல்லப்படக் கூடாது என்றும், ஒன்றிய அரசுக்கு ஏன் அதிக அதிகாரங்கள் தேவை என்றும் விரிவாகப் பேசினார். அமெரிக்காவின் உதாரணத்தையும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார். அங்கு, அரசியலமைப்பைச் செயல்படுத்தும்போது, ​​அமெரிக்க அரசியலமைப்பை உருவாக்கியவர்களால் கருதப்படாத பல அதிகாரங்களை ஒன்றிய அரசு தனக்கே எடுத்துக்கொள்ளத் தொடங்கியுள்ளது என்று அவர் கூறினார்.

அனைத்து கூட்டாட்சி அமைப்புகளிலும், ஒன்றிய அரசுக்கு அதிகாரம் அதிகரித்து வருவதே ஒரு போக்காக இருந்தது. ஏனெனில், நவீன அரசாங்கங்கள் செயல்பட வலுவான ஒன்றிய அதிகாரம் தேவைப்படுகிறது. ஒன்றிய அரசு மற்ற நாடுகளுடன் உறவுகளைக் கையாள வேண்டும். எனவே சர்வதேச அளவில் மரியாதையைப் பெற அதற்குப் போதுமான அதிகாரம் தேவை என்று உள்துறை அமைச்சர் விளக்கினார். மாகாணங்கள் தங்கள் சொந்த நலன்களை மேம்படுத்திக்கொள்ளப் போதுமான அதிகாரம் பெற்றிருக்க வேண்டும் என்ற முதலியாரின் கருத்துடன் தாம் முழுமையாக உடன்படுவதாகவும் அவர் மேலும் கூறினார். இறுதியில், அந்தத் தீர்மானத்தின்மீது வாக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டு, தோல்வியடைந்ததாக அறிவிக்கப்பட்டது.

78 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சட்ட மேலவையில் நடைபெற்ற விவாதங்கள், மாநிலத்தின் சட்டமியற்றுபவர்களின் திறமையை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

 Original Article : How the Tamil Nadu legislature, in the late 1940s, viewed the making of the Constitution? -T. Ramakrishnan

Read More →

காடுகள் மட்டுமல்ல: புல்வெளிகளும் ஏன் தேசிய காலநிலை திட்டங்களில் இடம்பெற வேண்டும்? -சுதிர்தா லஹிரி

  புல்வெளிகள் போன்ற உயிர்ப்பரப்பு மண்டலங்களைப் பாதுகாப்பது தனித்துச் செய்யக்கூடிய காரியமல்ல, இதற்கு வெவ்வேறு ஐ.நா. அமைப்புகளுக்கு இடையே பகிரப்பட்ட இலக்குகள் தேவைப்படுகின்றன. இருப்பினும், பல்லுயிர்த்தன்மை மற்றும் காலநிலை இலக்குகள் ஒத்துப்போகின்றனவா, மேலும் நிறுவனங்கள் எவ்வாறு திறம்பட இணைந்து செயல்பட முடியும் என்பது குறித்து விவாதங்கள் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகின்றன.

2022-ஆம் ஆண்டில், தான்சானியா, ஜாம்பியா, இங்கிலாந்து, அமெரிக்கா, ஜெர்மனி மற்றும் கனடாவைச் சேர்ந்த விஞ்ஞானிகள், ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் காலநிலை மாற்றத்திற்கான அடிப்படைக் கூட்டமைப்புக்கு (United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC)) ஒரு கடிதம் எழுதினர். அக்கடிதத்தில், காடுகள் மட்டுமின்றி, புல்வெளிகள் மற்றும் சவானாக்கள் உட்பட அனைத்து சுற்றுச்சூழல் மண்டலங்களிலும் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என வலியுறுத்தினர். 'சயின்ஸ்' (Science) இதழில் வெளியிடப்பட்ட அந்தக் கடிதத்தில், சவானாக்கள் (வெப்பமண்டல சமதளப் புல்வெளி) (savannahs) வலுவான கார்பன் சேமிப்பு இடங்களாக இருக்க முடியும் என்றாலும், உலகளாவிய காலநிலை விவாதங்களில் காடுகளே ஆதிக்கம் செலுத்தி வருகின்றன என்று வாதிடப்பட்டது. மூன்று ஆண்டுகள் கடந்த பின்னரும், ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் காலநிலை மாற்றத்திற்கான அடிப்படைக் கூட்டமைப்பானது (UNFCCC) காலநிலை உச்சி மாநாடுகள் இன்னும் இந்தக் கவலையை நிவர்த்தி செய்யத் தவறிவிட்டன.

பிரேசிலின் வடக்கு பகுதியில் உள்ள பெலெம் நகரில் (Belém) ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் காலநிலை மாற்றத்திற்கான அடிப்படைக் கூட்டமைப்பின் (United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC)) 30-வது காலநிலை மாநாட்டில்  (COP30) 10 நாட்களுக்கு மேலாக பேச்சுவார்த்தை  நடைபெற்றது. இதில் காடுகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டது. அமேசான் காடுகளின் பெரும்பகுதியை தன்னகத்தே கொண்டிருப்பதால், பிரேசில் அரசாங்கம் காடுகளை நிகழ்ச்சிநிரலின் முக்கியமான மையப் புள்ளியில் வைத்தது. வெப்பமண்டல காடுகளைப் பாதுகாக்க நாடுகளுக்கு உதவ பல மில்லியன் டாலர் நிதியுதவி அளிப்பதாக உறுதியளித்த "வெப்பமண்டல காடுகளுக்கான பாதுகாப்பு நிதி வசதி" (Tropical Forests Forever Facility (TFFF)) பற்றிய அறிவிப்பு பெரும் உற்சாகத்தை ஏற்படுத்தியது.

இருப்பினும், 30-வது காலநிலை மாநாடு, காலநிலை பாதுகாப்பிற்கான தெளிவான செயல் திட்டமின்றி முடிவடைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அத்துடன், உலகளாவிய காலநிலை நடவடிக்கையில் காடுகளுக்கு மட்டும் சாதகமாக இருக்கும் ஒரு தொடர்ச்சியான சமநிலையற்ற தன்மையையும் அது வெளிப்படுத்தியது. காடுகளைப் போலவே, உலகம் முழுவதும் உள்ள மற்ற முக்கியமான உயிரியல் மண்டலங்களும் (biomes) காலநிலை மாற்றம் மற்றும் பல்லுயிர் இழப்பால் அச்சுறுத்தப்படுகின்றன. அவற்றை பாதுகாப்பதும், காலநிலை நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்துகின்றனர்.

“காலநிலை மாற்றம் அனைவரையும் பாதிக்கிறது, ஆனால் பாலைவனச் சமூகங்கள் மிக மோசமான பாதிப்புகளில் சிலவற்றைச் சந்தித்து வருகின்றன,” என்று இல்கா/வோங்குதா/நூங்கார் பழங்குடி இனத்தைச் சேர்ந்தவரும், சுதேசிப் பாலைவனக் கூட்டமைப்பின் (Indigenous Desert Alliance (IDA)) தலைமை நிர்வாக அதிகாரியுமான சமந்தா முர்ரே என்பவர், இங்கு வெப்பநிலை அதிகரித்து வருகிறது என்றும் மேலும், இங்கு வாழும் வாழ்க்கை மிகவும் கடினமாகி வருகிறது என்றும் கூறினார்

சுதேசிப் பாலைவனக் கூட்டமைப்பு (Indigenous Desert Alliance (IDA)) என்பது ஆஸ்திரேலியாவின் நிலப்பரப்பில் மூன்றில் ஒரு பங்கிற்கு மேல் உள்ள பரந்த பாலைவன புல்வெளிகளைப் பாதுகாக்க மற்றும் நிர்வகிக்க பணிபுரியும் பழங்குடி சமூகக் காவலர்களின் ஒரு வலைப்பின்னல் ஆகும்.

இப்போதுதான் தொடங்குகிறது

புல்வெளிகள் உலகின் மிகவும் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளான சூழல் மண்டலங்களில் ஒன்றாகும். வேளாண், காடுகளாக மற்றும் தோட்டங்களாக மாற்றுதல், ஆக்கிரமிப்பு உயிரினங்கள் (invasive species) பரவுதல் மற்றும் புதைபடிவ எரிபொருள் அகழ்வு போன்ற காரணங்களால் இவை மிக விரைவான வாழ்விட இழப்பை எதிர்கொண்டுள்ளன. மேலும், பல அரசாங்கங்கள், கட்டுப்படுத்தப்பட்ட எரிப்பு மற்றும் மேய்ச்சல் போன்ற பாரம்பரிய பழங்குடி நிலப் பயன்பாட்டு முறைகளையும் கட்டுப்படுத்தியுள்ளன. இது காடுகள் அழியும் போது அதிதீவிரமான காட்டுத் தீக்கும் மற்றும் அதிக கார்பன் வெளியேற்றத்திற்கும் வழிவகுத்துள்ளது.

ஆஸ்திரேலியாவில், பாலைவனப் புல்வெளிகள் தற்போது காலநிலை மாற்றத்தால் ஏற்படும் வறட்சியினாலும், திடீர் வெள்ளங்களினாலும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த பாதிப்புகள் மேலும் மோசமடையக் காரணம், பஃபெல் புல் செஞ்சர்ஸ் சிலியாரிஸ் (Cenchrus ciliaris) எனப்படும் ஒரு ஆக்கிரமிப்பு இனமாகும். இது, உள்ளூர் பூர்வீக வகையிலான புற்களை அகற்றிவிட்டு, அதிக தீவிரம் கொண்டதாக எரியக்கூடிய தன்மையுடன் இருப்பதால் நிலைமையை மிகவும் கடினமாக்குகிறது.

சுதேசிப் பாலைவனக் கூட்டமைப்பு (Indigenous Desert Alliance (IDA)) போன்ற அமைப்புகள், ஆஸ்திரேலியாவின் பாலைவனப் புல்வெளிகள்மீது கவனம் செலுத்தும் வகையில் செயல்படுகின்றன. உள்ளூர் பழங்குடி சமூகங்களால் வழிநடத்தப்படும் சுதேசிப் பாலைவனக் கூட்டமைப்பு (IDA), பண்பாட்டுக்கு ஏற்ற கட்டுப்படுத்தப்பட்ட தீ வைப்பு (controlled burns), பழங்குடிக் காவலர்களின் தொடர்ச்சியான கண்காணிப்பு, மற்றும் ஆக்கிரமிப்பு உயிரினங்களின் (invasive species) மேலாண்மை ஆகியவற்றின் மூலம் இந்தச் சூழலியல் அமைப்புகளைக்  பாதுகாத்து வருகிறது. இருப்பினும், புல்வெளிகளைக் காப்பதற்கான முயற்சிகள் இன்னும் ஆரம்ப நிலையிலேயே உள்ளன.

காலநிலை மாற்றம் ஆஸ்திரேலியாவின் பாலைவனங்களை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பது பற்றி பலரும் அறியாமல் இருக்கிறார்கள். புல்வெளிகள் பெரும்பாலும் தரிசு நிலமாகவே பார்க்கப்படுகின்றன, இதனால் அரசாங்கத்தின் நிதி ஒதுக்கீடும் ஆதரவும் குறைவாகவே கிடைக்கின்றன சமதா குறிப்பிட்டுள்ளார். 

செராடோ இல்லை என்றால், அமேசான் இல்லை

ஆஸ்திரேலியாவில் காணப்படும் நிலை உலகம் முழுவதும் பிரதிபலிக்கிறது. பிரேசிலில் உலகின் அதிக பல்லுயிர் வளம் கொண்ட புல்வெளிகளில் (சவன்னாக்களில்) ஒன்றான செராடோ (Cerrado) உள்ளது. இந்த செராடோ, நாட்டின் 12 நீர் அமைப்புகளில் எட்டு நீர் அமைப்புகளை உள்ளடக்கியுள்ளது. சாவோ பிரான்சிஸ்கோ (São Francisco) மற்றும் டோகன்டின்ஸ் (Tocantins) போன்ற முக்கிய நதிகளும் இதில் அடங்கும். இருப்பினும், இந்த செராடோ பகுதி கடுமையான அழுத்தத்தில் உள்ளது. மனிதச் செயல்பாடுகள் மற்றும் காலநிலை மாற்றம் காரணமாக, செராடோவின் புல்வெளிகள், அமேசான் மழைக்காடுகளைவிட இரண்டு மடங்கு வேகத்தில் நிலப்பரப்பை இழந்து வருவதாகக் கூறப்படுகிறது.

சமீபகாலமாக, காலநிலை மாநாடுகளில் மேற்கொள்ளப்படும் சிறிய ஆனால் வளர்ந்துவரும் முயற்சிகள் புல்வெளிகளின் முக்கியத்துவத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளன. விஞ்ஞானிகள், பூர்வகுடி மற்றும் உள்ளூர் சமூகங்கள், மற்றும் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் ஆகியோர் ஒன்றிணைந்து, அழிவை நோக்கிச் செல்லும் இந்த உயிரியல் மண்டலம் (Biome) குறித்து விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி வருகின்றனர். 30-வது காலநிலை மாநாட்டில், முக்கிய இடத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்த விளம்பரப் பலகைகள், பூர்வகுடி செராடோ (Cerrado) சமூகங்களின் பொதுப் போராட்டங்கள், மற்றும் பிரேசில் அரசாங்கத்தால் அமைக்கப்பட்ட நாட்டின் ஆறு தேசிய உயிரியல் மண்டலங்களையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் சிறப்பு இளைஞர் குழுக்கள் ஆகியவை புல்வெளிப் பிரச்சினைகள் குறித்த கவனத்தை ஈர்த்தன. இருப்பினும், இந்த முயற்சிகள் அனைத்தும் ஒருங்கிணைக்கப்படாமல் ஆங்காங்கே சிதறிக்கிடப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

புல்வெளிகள் குறித்தும் பல துணை நிகழ்வுகளில் விவாதிக்கப்பட்டன. அவற்றில், "செராடோ மற்றும் அமேசான்: நீரால் இணைக்கப்பட்டவை" என்ற தலைப்பிடப்பட்ட ஒரு நிகழ்வில், மினாஸ் ஜெரைஸைச் சேர்ந்த கூட்டாட்சி நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும், செராடோ பாதுகாப்புக் குழுவின் ஒருங்கிணைப்பாளருமான தண்டாரா டோனாண்ட்சின், செராடோவின் இன்றியமையாத பங்கை வலியுறுத்தினார். செராடோவும் அமேசானும் சுற்றுச்சூழலால் இணைக்கப்பட்ட "சகோதர" உயிர்ப்பு மண்டலங்கள் என்றும், செராடோ இல்லாமல் அமேசான் காடுகள் நீடித்திருக்க முடியாது என்றும் அவர் விளக்கினார்.

ஒரு சமூகநீதி பிரச்சனை

விவசாயம், சுரங்கம், காட்டுத் தீ தடுப்பு, சமூக நில உரிமைகள் பறிப்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழலைவிட வேளாண் வணிகத்திற்கு ஆதரவாக உள்ள கொள்கைகள் ஆகியவற்றால் செராடோ (Cerrado) பெரும் அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகியுள்ளது. மேலும், பிரேசிலின் விவசாய நச்சு கழிவுகளில் 70 சதவீதம் அங்கு கொட்டப்படுவதால், சுற்றுச்சூழலுக்கும் உள்ளூர் சமூகங்களுக்கும் அச்சுறுத்தல் ஏற்படுவதாகத் தெரிவிக்கின்றனர்.

செராடோவைப் பாதுகாப்பது சமூக நீதியின் ஒரு அம்சம் என்றும் பூர்வீக குடிமக்கள்  மற்றும் குயிலோம்போலா (Quilombola) சமூகங்களின் நில உரிமைகளை அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிப்பதுடன், பாதுகாப்பான நில எல்லை நிர்ணயத்தை உறுதி செய்ய வேண்டும் என்றும் தண்டரா பரிந்துரைத்தார். இயற்கை வளங்களை நிர்வகிப்பதில் பாரம்பரிய சமூகங்களை ஈடுபடுத்தும் உள்ளடக்கிய கொள்கைகளை உருவாக்குவதையும் வலியுறுத்தினார்.

இந்தத் துணை நிகழ்வுகளில் நடந்த விவாதங்களை காலநிலை மாநாடு பேச்சுவார்த்தைகளுடன் இணைப்பது சவாலானது. காலநிலை மாற்றத்திற்கான அடிப்படைக் கூட்டமைப்பின் (United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC)) காலநிலை மாநாட்டில் முக்கியமாக கார்பன் மேலாண்மையில் கவனம் செலுத்துகிறது. ஆனால் பல்லுயிர் மற்றும் நிலச் சீரழிவு ஆகியவை ஐ.நா.வின் உயிரியல் பன்முகத்தன்மை மாநாடு (Convention on Biological Diversity (CBD)) மற்றும் பாலைவனமாதலை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கான ஐ.நா. மாநாடு (Convention to Combat Desertification (CCD)) ஆகியவற்றால் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. இந்த ஐ.நா.வின் உயிரியல் பன்முகத்தன்மை மாநாடு (CBD) மற்றும் பாலைவனமாதலை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கான ஐ.நா. மாநாடு (CCD) ஆகிய இரண்டுமே புல்வெளிகளை அங்கீகரிக்க வலுவான முயற்சிகளை மேற்கொண்டுள்ளன.

உதாரணமாக, சவுதி அரேபியாவில் நடந்த காலநிலை மாற்றத்திற்கான அடிப்படைக் கூட்டமைப்பின் 16-வது காலநிலை மாநாட்டில், நிலச் சீரழிவு சமநிலையை (land degradation neutrality) அடைவதற்கு புல்வெளிகளின் முக்கியத்துவம் வலியுறுத்தப்பட்டது. தீர்மானம் L15 மேய்ச்சல் நிலங்களை (rangelands) சிக்கலான சமூக-சூழலியல் அமைப்புகளாக அங்கீகரித்தது. மேலும், இந்தக் பகுதிகளில் கொள்கைகள், முதலீடுகள் மற்றும் பாதுகாப்பான நில உடைமைக்கு முன்னுரிமை அளிக்க மாநாட்டில் பங்கேற்ற நாடுகளை வலியுறுத்தியது.

இணைப்பினை உருவாக்குதல்

புல்வெளிகளைப் பாதுகாப்பது தனிப்பட்ட ஒருவரால் செய்ய முடியாத காரியம்; அதற்கு பல்வேறு ஐக்கிய நாடுகள் சபைத்  துணை அமைப்புகளிடையே பொதுவான இலக்குகள் தேவைப்படுகின்றன. இருப்பினும், பல்லுயிர் மற்றும் காலநிலைப்  பாதுகாப்பின் இலக்குகள் ஒரே மாதிரியானவை. மேலும், இந்த நிறுவனங்கள் எவ்வாறு இணைந்து செயல்பட முடியும் என்பது குறித்த விவாதங்கள் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகின்றன. 1992-ஆம் ஆண்டில் மூன்று ரியோ மாநாடுகள் (Rio Conventions) உருவாக்கப்பட்டன. இதுவே ஐ.நா. பல்லுயிர் மாநாடு (UNCBD), UNFCCC ஐ.நா. காலநிலை மாற்றம் குறித்த கட்டமைப்பு மாநாடு (UNFCCC)), மற்றும் ஐ.நா. பாலைவனமாதலை எதிர்ப்பதற்கான மாநாடு (UNCCD) ஆகியவற்றை இணைப்பதற்கான முதல் படியாகக் கருதப்படுகிறது. காலநிலை மாற்றம், பல்லுயிர் இழப்பு மற்றும் நிலம் சீரழிவது ஆகியவற்றில் ஒத்துழைப்புடன் செயல்பட இது ஒரு புதிய வழிமுறையை ஏற்படுத்துகிறது.

30-வது காலநிலை மாநாட்டில், உலகளாவிய வனவிலங்கு நிதியம் (World Wide Fund for Nature) மற்றும் பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கம் (International Union for Conservation of Nature) போன்ற குழுக்கள், பெரும்பாலும் கவனிக்கப்படாத இந்த உயிரின மண்டலங்களின் (biomes) முக்கியத்துவத்தை எடுத்துரைத்தன. அவற்றின் கூட்டு அறிக்கை, 'கவனிக்கப்படாத கார்பன் சேமிப்பு இடங்களைப் பாதுகாத்தல்' ('Protecting the overlooked carbon sink'), காலநிலைப் பேச்சுவார்த்தைகளில் புல்வெளிகளைச் சேர்ப்பதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தியது. இது, செயல்திறனை மேம்படுத்த, புல்வெளிகளை மூன்று ரியோ உடன்படிக்கைகள் (Rio Conventions) முழுவதும் ஒருங்கமைந்த வழியில் பரிந்துரைத்தது. மேலும், பாரிஸ் உடன்படிக்கையின்கீழ் (Paris Agreement) ஒவ்வொரு நாட்டின் தேசிய அளவில் தீர்மானிக்கப்பட்ட பங்களிப்புகளில் (nationally determined contributions (NDCs)) புல்வெளிகளைச் சேர்க்க வேண்டும் என்றும் பரிந்துரைத்தது.

இந்தியாவுக்கான ஒரு சிறிய முயற்சி

ஐ.நா. அமைப்புகளுக்கு இடையே தொடர்புகளை உருவாக்குவதுதான் உலகின் புல்வெளிகளைப் பாதுகாக்க மிகவும் பயனுள்ள வழியாகும். இதேபோல், இந்திய அரசின் அமைச்சகங்களுக்கிடையேயான ஒருங்கிணைப்பும் இந்தியாவின் புல்வெளிகளைப் பாதுகாக்க உதவும் என்கின்றனர். பெங்களூரில் உள்ள அசோகா சுற்றுச்சூழல் மற்றும் ஆராய்ச்சி அறக்கட்டளையின் (Ashoka Trust for Research in Ecology and the Environment (ATREE))) வெள்ளை அறிக்கையின்படி, இந்தியாவின் புல்வெளிகள் 18 வெவ்வேறு அமைச்சகங்களின்கீழ் வருகின்றன. மேலும், ஒவ்வொரு அமைச்சகத்திற்கும் முரண்பட்ட நோக்கங்கள் உள்ளன. உதாரணமாக, சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகம் காடுகளை வளர்ப்பதில் கவனம் செலுத்துகிறது. ஆனால், ஊரக வளர்ச்சி அமைச்சகத்தின் “தரிசுநில வரைபடம்” சில நேரங்களில் புல்வெளிகளை வேறு பயன்பாட்டிற்குக் கிடைக்கக்கூடிய நிலமாகக் குறிப்பிடுகிறது.

இந்த ஆளும் அமைப்புகள்—தேசிய அளவில் இருந்து சர்வதேச நிலைகள் வரை—ஒன்றாகச் செயல்பட்டால், நாடு சார்ந்த தேசிய அளவில் தீர்மானிக்கப்பட்ட பங்களிப்புகள் (NDC) போன்ற வழிமுறைகள் மூலம் பலன்கள் நீட்டிக்கப்படலாம். இந்தியாவின் தேசிய அளவில் தீர்மானிக்கப்பட்ட எட்டு பங்களிப்புகளில் ஒன்று, "2030-ஆம் ஆண்டுக்குள், அதிகரித்த காடு மற்றும் மரங்களின் பரப்பளவு மூலம் 2.5 முதல் 3 பில்லியன் டன் கார்பன்-டை-ஆக்ஸைட் சமமான கூடுதல் கார்பன் சேமிப்பகத்தை (carbon sink) உருவாக்க வேண்டும்" என்பதை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. புல்வெளிகளை முக்கியமான கார்பன் சேமிப்பகங்களாக அங்கீகரிப்பது, இந்தியாவுக்கு காடுகளை மட்டும் உள்ளடக்கிய திட்டங்களைக் கடந்து, அதன் காலநிலை நடவடிக்கைகளை வலுப்படுத்த உதவும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 

அதேபோல், பிரேசிலிய ஆய்வாளர்கள் திறந்த சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளைப் பாதுகாக்கவும், அவற்றை பிரேசிலின் தேசிய அளவில் தீர்மானிக்கப்பட்ட பங்களிப்புகளில் (NDCs) சேர்க்கவும் ஐக்கிய நாடுகளின் காலநிலை மாற்றத்திற்கான கட்டமைப்பு மாநாட்டில் (UNFCCC) ஒரு "சூழல் அமைப்பு சார்ந்த அணுகுமுறையை" ஏற்கும்படியாக வலியுறுத்தப்பட்டது.

புல்வெளிகளைத் தனித்துவமான சூழல் அமைப்புகளாக அங்கீகரிப்பது, அவற்றின் கார்பன் பிரித்தெடுத்தல் (carbon sequestration) மற்றும் சூழலியல் சேவைகளில் அவற்றின் பங்கை மதிப்பிடுவது, தேசிய அளவில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட பங்களிப்புகளில் (NDCs) அவற்றின் பாதுகாப்பைச் சேர்ப்பது, மற்றும் உள்ளூர் சமூகங்களுக்கு நிலம் மற்றும் மேலாண்மை உரிமைகளை உறுதிசெய்வது ஆகியவை புல்வெளிப் பாதுகாப்பை உலகளவில் முதன்மையானதாக மாற்றுவதற்கான நடவடிக்கைகளில் மிக முக்கியமானதாகும். நாடுகள் ஒருங்கிணைந்த கொள்கைகளை உருவாக்கக் கூடிய வகையில், தொடர்புடைய ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் அமைப்புகளுக்கு இடையே ஒருங்கிணைப்பை உருவாக்குவதும் மிகவும் முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது. 

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உறுப்பு நாடுகள் பலதரப்புவாதத்தின் மதிப்புகளை நிலைநிறுத்தி, புதைபடிவ எரிபொருள் மற்றும் வேளாண் வணிக லாபிக் குழுக்களைவிட அறிவியல் மற்றும் குடிமைச் சமூகத்திற்கு முன்னுரிமை அளித்தால், இந்தக் குறிக்கோள்களை அடைய முடியும் என்று நம்பிக்கை தெரிவிக்கின்றனர்

சுதீர்த்தா லஹிரி, மினசோட்டா பல்கலைக்கழகத்தில் (University of Minnesota) பாதுகாப்பு அறிவியல் (Conservation Science) துறையில் முனைவர் பட்டப்படிப்பு மாணவராகவும், உலகளாவிய மாற்றத்தைப் பற்றிய ஆய்வுக்கான பல்துறை மையத்தின் (Interdisciplinary Center for the study of Global Change (ICGC) அறிஞராகவும் உள்ளார்.

Original Article : Not just forests: why grasslands also belong in national climate plans -Sutirtha Lahiri

Read More →