பிணை விசாரணைகள் (Bail hearing) விரைவுபடுத்தப்பட வேண்டும். தாமதங்களும், கவனக்குறைவான வாதங்களும் விசாரணையின் நியாயத்தன்மையை அச்சுறுத்துகின்றன.

தேசிய நீதித்துறை தரவு (National Judicial Data) கட்டத்தின் சமீபத்திய புள்ளிவிவரங்களின்படி, மாவட்ட நீதிமன்ற மட்டத்தில் சுமார் 2 லட்சம் பிணை விண்ணப்பங்களும், உயர்நீதிமன்றத்தில் 1.63 லட்சம் பிணை விண்ணப்பங்களும், உச்சநீதிமன்ற மட்டத்தில் சுமார் 7,000 குற்றவியல் மேல்முறையீடுகளும் தீர்வு காணப்படாமல் நிலுவையில் உள்ளன.

சமீபத்திய வாரங்களில், தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தின் முக்கியத்துவம் மற்றும் வழக்கறிஞர்கள் வழங்கும் சட்ட உதவியின் தரம் பற்றிய விவாதங்கள் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளன. சபா சித்திக் vs ஷோடல் ஹசன் (Saba Siddiqui vs Shodul Hasan) வழக்கில் அலகாபாத் உயர்நீதிமன்றத்தின் பொது எச்சரிக்கை, வழக்கறிஞர்களால் தாக்கல் செய்யப்பட்ட ஒழுங்கற்ற மற்றும் சீரற்ற மனுக்கள் பதிவைப் புரிந்துகொள்ள நீதிமன்றத்தை தேவையற்ற நீண்ட நேரம் செலவிட வேண்டிய கட்டாயத்தை ஏற்படுத்தியது. அன்னா வாமன் பலேராவ் vs மகாராஷ்டிரா மாநிலம் (Anna Waman Bhalerao vs State of Maharashtra) வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றம் அனைத்து பிணை மனுக்களையும் தாக்கல் செய்த இரண்டு மாதங்களுக்குள் தீர்த்து வைக்க வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டது. இந்த வழக்குகள் வழக்கறிஞர் சங்கத்திற்கு ஒரு எச்சரிக்கை மணியாக அமைய வேண்டும்.

இந்த இரண்டு நிகழ்வுகளும் ஒரு வலுவான மற்றும் கட்டமைப்பு ரீதியான கவலையை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகின்றன. அமைப்பினுள் திறமையின்மை அல்லது மனுக்களில் உள்ள குறைபாடுகள் மூலம் தனிப்பட்ட சுதந்திரம் தாமதமாகும்போது, ​​தனிநபர் உரிமை நிச்சயமற்ற நிலையில் தவிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளார். இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவுகள் 14 மற்றும் 21 இன் கீழ் நீதிக்கான அடிப்படை உரிமையை இழக்கிறார். இருப்பினும், இந்த தாமதம் ஒரு சில வழக்குகள் அல்லது ஒரு அதிகார வரம்பில் மட்டும் இல்லை. இந்தியா முழுவதும், கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு உயர் நீதிமன்றமும் பெரும்பாலான மாவட்ட நீதிமன்றங்களும் அதிக எண்ணிக்கையிலான நிலுவையில் உள்ள பிணை விண்ணப்பங்களை எதிர்கொள்கின்றன. தேசிய நீதித்துறை தரவு (National Judicial Data) கட்டத்தின் சமீபத்திய புள்ளிவிவரங்களின்படி, மாவட்ட நீதிமன்ற மட்டத்தில் சுமார் 2 லட்சம் பிணை விண்ணப்பங்களும், உயர்நீதிமன்றத்தில் 1.63 லட்சம் பிணை விண்ணப்பங்களும், உச்சநீதிமன்ற மட்டத்தில் சுமார் 7,000 குற்றவியல் மேல்முறையீடுகளும் தீர்வுக்காக நிலுவையில் உள்ளன.

குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபர்களுக்கு, குறிப்பாக வெள்ளை கழுத்துப்பட்டை (white-collar cases) வழக்குகளில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களுக்கு, இந்த தாமதங்கள் தடுப்புக்காவலுக்கு அப்பால் கடுமையான விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும். இந்த நிகழ்வுகளில், தனிநபர்கள் பெரும்பாலும் நற்பெயருக்கு சேதம், வணிக முடக்கம், சொத்துக்களை முடக்குதல் மற்றும் தொடர்ச்சியான வணிக விளைவுகளை எதிர்கொள்கின்றனர். 

இதன் விளைவாக, தனிநபர் முக்கியமான வணிக செயல்பாடுகளைச் செய்ய முடியாமல் போகலாம் (பரிவர்த்தனைகளை அங்கீகரித்தல், கூட்டங்களில் பங்கேற்பது மற்றும்/அல்லது இணக்கத்தை மேற்பார்வையிடுதல்). மேலும், இந்த வழக்குகளில் பெரும்பாலும் அதிக அளவு ஆவணங்கள், தொழில்நுட்ப சிக்கல்கள் மற்றும் இணையான ஒழுங்குமுறை விசாரணைகள் அடங்கும். அவற்றை நிர்வகிப்பதற்கு குறிப்பிடத்தக்க வளங்கள் தேவைப்படுகின்றன. ஒத்திவைப்புகள் மற்றும் நடைமுறை தவறுகளால் இதற்கான முழு செயல்முறையும் மேலும் தாமதமானால், நியாயமற்ற தன்மைக்கான கடுமையான ஆபத்தை உருவாக்குகிறது.

விரைவான பிணை விசாரணை (bail hearing) இந்த சூழலில் அவசியமாகிறதே தவிர, வெறும் ஒரு மகிழ்ச்சிகரமானவை அல்ல. இதைச் சாத்தியமாக்க, சுதந்திர உரிமைகளை எவ்வாறு பட்டியலிடப்பட்டு தீர்க்கப்படுகின்றன என்பதற்கான நிர்வாக கண்காணிப்பு போன்ற சீர்திருத்தங்கள் இந்த அமைப்பிற்குத் தேவை. நீதிமன்றங்கள் முன்னுரிமைக்கான அட்டவணையை உறுதி செய்யலாம் அல்லது நிலுவை வழக்கு நீக்கத்தை விரைவுபடுத்துவதற்காக, சுதந்திரம் தொடர்பான விஷயங்களுக்கு வேலை நாளில் ஒரு குறிப்பிட்ட நேர இடைவெளியை நியமிப்பதை பரிசீலிக்கலாம். 

தேசிய நீதித்துறை தரவு கட்டம் போன்ற வழிமுறைகள் மூலம் நிகழ்நேர புள்ளி விவரங்களை தொடர்ந்து வெளியிடுவது சரியான பாதை ஆகும். அவை பொறுப்புணர்வை மேம்படுத்த முடிந்தது. மேலும், இரண்டு மாதங்களுக்கும் மேலான சுதந்திர நிலைகளை நிலைநாட்ட அல்லது அடுத்ததாக நியமிக்கப்பட்ட அல்லது கிடைக்கக்கூடிய நாளில் தானாகவே பட்டியலிட நீதிமன்ற பதிவேடுகளுக்கு அறிவுறுத்தப்பட வேண்டும். இறுதியாக, நீதிபதிகள் மற்றும் நீதிமன்ற பணியாளர்கள் டிஜிட்டல் பதிவுகள், செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) -இயக்கப்பட்ட கருவிகள், இணைப்பு (hyperlinked) செய்யப்பட்ட மற்றும் குறிக்கப்பட்ட (bookmarked) ஆவணங்களை நம்பியிருக்க ஊக்குவிப்பது பதிவை புரிந்துகொள்வதில் செலவிடும் நேரத்தையும் வெகுவாகக் குறைக்கும்.

முறையான சீர்திருத்தங்களை தனித்தனியாக செயல்படுத்த முடியாது. அவற்றுடன் வலுவான, பயனுள்ள மற்றும் பொறுப்பான வாதிடுவதும் இருக்க வேண்டும். இது அமைப்பை மறுசீரமைப்பதற்கும், சுதந்திர உரிமைகள் தொடர்பாக விரைவாக முடிவெடுக்கப்படுவதை உறுதி செய்வதற்கும், சட்ட உதவியின் தரத்தை உயர்த்துவதற்கும் மையமாக உள்ளது. இந்த சூழலில், முதலில், வழக்கறிஞர்கள் துல்லியமான மற்றும் சுருக்கமான வாதங்களை முன்வைப்பதில் முன்முயற்சி எடுப்பது, கடுமையாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட சட்ட அதிகாரிகள் மற்றும் வாய்மொழியைத் தவிர்ப்பது ஆகியவை விலைமதிப்பற்ற நீதிமன்ற நேரம் வீணடிக்கப்படாமல் இருப்பதை உறுதி செய்வதில் சில காலம் நீடிக்கும். 

இரண்டாவதாக, சுதந்திர உரிமைகளில் ஒத்திவைப்புகள் இன்றியமையாததாக இருக்கும்போது மட்டுமே கோரப்பட வேண்டும். முற்றிலும் அவசியமானதாகக் கருதப்பட்டாலும் கூட, இந்த ஒத்திவைப்புகள் திறந்த-முறையில் கோரப்படவோ அல்லது வழங்கப்படவோ கூடாது. ஆனால் அவை எப்போதும் ஒரு நிலையான தேதி அல்லது காலக்கெடுவுடன் வர வேண்டும். மூன்றாவதாக, ஒவ்வொரு வழக்கறிஞரும் சிக்கலான குற்றச்சாட்டுகளை எளிமைப்படுத்த ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டும். அவர்கள் கவனம் செலுத்திய மற்றும் உண்மை அடிப்படையிலான சமர்ப்பிப்புகளை வழங்க வேண்டும். விஷயங்களை தெளிவுபடுத்த அவர்கள் விளக்க குறிப்புகள், அட்டவணைகள் மற்றும் குறிப்புகள் கொண்ட விளக்கப்படங்களைப் பயன்படுத்தலாம். மேலும், சுதந்திர உரிமைகளில் நீதிமன்றம் கவனிக்க வேண்டிய முக்கிய பிரச்சினைகளை அடையாளம் காண வேண்டும். அவற்றில் விமான ஆபத்து இல்லாமை, வலுவான சமூக உறவுகள், பதிவுகள் இல்லாதது/ஆதாரங்களை சேதப்படுத்தும் சாத்தியம், புலனாய்வாளர்களுடனான ஒத்துழைப்பு, சுகாதார பாதிப்புகள் ஆகியவை இதில் அடங்கும்.

ஒரு வழக்கறிஞரின் பார்வையில், அண்ணா வாமன் பலேராவ் vs மகாராஷ்டிரா அரசு (Anna Waman Bhalerao vs State of Maharashtra) வழக்கில், "பிணை வழங்குவதில் நீடித்த தாமதம் குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் (CrPC) நோக்கத்தை கவலைடையச் செய்வது மட்டுமல்லாமல், அரசியலமைப்புப் பிரிவுகள் 14 மற்றும் 21 இன் கீழ் நீதி மறுப்பதற்கும் சமம்" என்ற கொள்கை சிறப்பு முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டுள்ளது. நிதி புலனாய்வுப் பிரிவுகள் (financial investigation units), தடயவியல் தணிக்கையாளர்கள் (forensic auditors) மற்றும் வழக்குரைஞர்களின் அணியுடன் (army of prosecutors) அரசின் மகத்தான இயந்திரத்தை எதிர்கொள்ளும் போது, ​​துல்லியம் மற்றும் சிந்தனையின் தெளிவு மீதான வழக்கறிஞரின் நம்பகத்தன்மை சுதந்திரத்திற்கும் அரசின் அதிகப்படியான தன்மையிலிருந்து மக்களைப் பாதுகாக்கிறது. குறிப்பாக தனிநபரின் சுதந்திரம், நற்பெயர், வணிகம் மற்றும் நிதி நலன்கள் ஆபத்தில் இருக்கும் வழக்குகளில் இது மிகவும் முக்கியமானது.

அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றத்தின் விமர்சனம் சட்ட சமூகத்திற்கு ஒரு எச்சரிக்கையாகச் செயல்பட வேண்டும். நீதியில் தாமதம் பெரும்பாலும் ஒரு வகையான அநீதியாகும். இருப்பினும், கவனக்குறைவான வாதிடுவது எப்போதும் கடமையின் தோல்வியாகும். வழக்கறிஞர்கள் துல்லியத்துடன் அவசரத்தை இணைக்க வேண்டும். இது அரசியலமைப்புப் பிரிவு 21 இன் வாக்குறுதி நீதிமன்றங்களில் ஒரு உண்மையான மற்றும் அன்றாட அனுபவமாக மாறுவதை உறுதி செய்கிறது.

Original Article:  Bail hearings must be expedited. Delays and careless advocacy threaten fairness of a trial.

Read More →

மெக்காலே மற்றும் அவரது 'இந்திய கல்வி குறித்த குறிப்புகள்' : காலனித்துவ மரபை மாற்றியமைக்க 10 ஆண்டு உறுதிமொழியை பிரதமர் மோடி வலியுறுத்துகிறார்.

மெக்காலேயின் 1835ஆம் ஆண்டின் தொலைநோக்குப் பார்வையில் வேரூன்றிய காலனித்துவ மனநிலையை மாற்றியமைக்க பிரதமர் மோடி விரும்புகிறார். பிரிட்டிஷ் ஆட்சி இந்திய கல்வியை குருகுல முறையிலிருந்து மேற்கத்திய நாடுகளின் மாதிரி கற்றலுக்கு எவ்வாறு மாற்றியது என்பதையும், மெக்காலேயின் குறிப்புகள் இந்தியாவின் கல்வியை எவ்வாறு வடிவமைத்தது என்பதையும் பார்ப்போம். மேலும், இந்திய குடிமைப்பணி சேவையில் மெக்காலேயின் பங்கைப் பற்றி கீழே குறிப்பிட்டுள்ளது

தற்போதைய நிகழ்வு என்ன? 

ஆறாவது ராம்நாத் கோயங்கா சொற்பொழிவை நிகழ்த்திய பிரதமர், மெக்காலேயின் பிரச்சாரத்தின் 200-வது ஆண்டு நிறைவை முன்னிட்டு, அந்த மரபை மாற்றியமைக்க 10 ஆண்டு காலக்கெடுவை நிர்ணயித்தார். 1835ஆம் ஆண்டு முதல் நிலவும் மேற்கத்திய மனநிலையை இந்தியா "முற்றுகையிட வேண்டும்" என்று பிரதமர் நரேந்திர மோடி கூறினார். இந்த மனநிலை, பூர்வீக அறிவு அமைப்புகளை பலவீனப்படுத்தி, காலனித்துவ கல்வியை அமல்படுத்துவதன் மூலம் இந்திய சிந்தனையை மறுவடிவமைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட தாமஸ் மெக்காலேயின் திட்டத்திலிருந்து வளர்ந்தது. இந்தச் சூழலில், பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் கீழ் கல்வியின் வரலாற்றையும், இந்திய கல்வியில் மெக்காலேயின் குறிப்புகளின் தாக்கத்தையும் புரிந்துகொள்வது முக்கியம்.

முக்கிய அம்சங்கள் :

1. காலனித்துவத்திற்கு முந்தைய இந்தியாவில் கல்வியானது, மத மற்றும் சாதி அடிப்படையில், குருகுல முறை (Gurukul system) என்று அழைக்கப்பட்டதன் கீழ் பிரிக்கப்பட்டது. பழமையான கல்வி அமைப்புகளில் ஒன்றாக, குருகுல முறை பாரம்பரிய அறிவு மற்றும் ஆன்மீக வளர்ச்சியில் கவனம் செலுத்தியது. பெண்கள், பிற்படுத்தப்பட்ட சாதியினர் மற்றும் பிற பின்தங்கிய மக்கள் பெரும்பாலும் கல்வி பெறும் வாய்ப்பு அனுமதிக்கப்படவில்லை.

2. ஆரம்பகால இந்தியக் கல்வி பற்றி அதிகம் அறியப்படவில்லை என்றாலும், 17-ம் நூற்றாண்டின் பிரெஞ்சு பயணியும் மருத்துவருமான பிராங்கோயிஸ் பெர்னியர், பெர்னியர் அதை கடுமையாக விமர்சித்திருந்தார்.  புனித நகரமான பனாரஸைப் பற்றி (அல்லது வாரணாசி) அவர் குறிப்பிட்டதாவது, “அங்கு ஒரு சரியான பல்கலைக்கழகம் போல் எதுவும் இல்லை; கல்லூரிகளோ வகுப்புகளோ இல்லை, பணக்கார வணிகர்களின் வீடுகளில் மத குருக்களின் கீழ் படிக்கும் மாணவர்களின் சிறிய குழுக்களை மட்டுமே அவர் கண்டதாக” குறிப்பிட்டிருந்தார்.

3. இருப்பினும், 1830-ஆம் ஆண்டுகளில் இந்தியாவிற்கு பயணம் செய்த ஸ்காட்டிஷ் மதபோதகர்கள் வில்லியம் ஆடம், இந்திய கல்வியின் முன்னேற்றம் குறித்து கிழக்கிந்திய கம்பெனியிடம் அறிக்கை அளிக்கும்படி கேட்கப்பட்டபோது, ​​அவர் மிகவும் உண்மையான நிலையை வழங்கினார். பாடசாலைகள் (patshalas) குறைவாகவே இருந்தன என்பதை அவர் ஒப்புக்கொண்டாலும், அவை அந்தக் காலத்தின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதாகத் தோன்றியது என்றும், மாணவர்களின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப என்ன கற்பிக்க வேண்டும் என்பதை குருக்கள் தீர்மானிப்பார்கள் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் கீழ் கல்வி

1. ஆரம்பத்தில், கிழக்கிந்திய கம்பெனி இந்தியாவில் கல்விக்கு குறைந்தபட்ச பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டது. 18-ம் நூற்றாண்டின் கல்வியில் முதலில் ஆர்வம் காட்டியவர்கள் கிழக்கத்திய நிபுணர்கள் (Orientalists) ஆவர். வங்காளத்தின் முதல் தலைமை ஆளுநர் வாரன் ஹேஸ்டிங்ஸ், பிரிட்டிஷ் சட்ட வல்லுநர் வில்லியம் ஜோன்ஸ் மற்றும் பம்பாயின் ஆளுநர் ஜோனாதன் டங்கன் ஆகியோர் பண்டைய மற்றும் இடைக்கால இந்தியாவைப் படிப்பதில் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டினர். அவர்கள், குறிப்பாக சமஸ்கிருதம் மற்றும் பாரசீக மொழி கலாச்சாரங்கள் பற்றிய ஆய்வால் மிகவும் ஈர்க்கப்பட்டனர். அவர்களின் முயற்சிகள் இந்தியாவின் முதல் இலக்கிய சங்கமான கல்கத்தாவின் ஆசிய சமூகத்துடன் (Asiatic Society of Calcutta) சேர்ந்து நாடு முழுவதும் மதரஸாக்கள் மற்றும் கல்லூரிகள் உருவாக வழிவகுத்தன.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

1784-ம் ஆண்டு வில்லியம் ஜோன்ஸ் என்பவரால் நிறுவப்பட்ட ஆசிய சமூகம், வங்காள ஒழுங்குமுறைகளை வெளியிட்டதன் மூலம் இந்தியாவிற்கு அச்சு புரட்சியைக் (print revolution) கொண்டு வந்தது. இது எந்த இந்திய மொழியிலும் அச்சிடப்பட்ட முதல் படைப்பாகும்.

2. 1813-ம் ஆண்டுதான், பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்றம் வளர்ச்சிக்கு பங்களித்ததுடன், 'இந்தியாவின் கற்றறிந்த பூர்வீக மக்களின் இலக்கிய மறுமலர்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டிற்காகவும், ஊக்குவிப்பிற்காகவும், அறிவியல் அறிவை அறிமுகப்படுத்தி மேம்படுத்துவதற்காகவும்' ஆண்டுதோறும் ஒரு லட்சம் ரூபாய் ஒதுக்கீட்டைச் சட்டமாக்கியது.

3. அரசின் நிதி ஆரம்பத்தில் பாரம்பரியக் கற்றலை ஆதரிக்கும் நிறுவனங்களுக்குச் சென்றாலும், அதற்கு இணையாக, கிறிஸ்தவ அறக்கட்டளைகள் கான்வென்ட் பள்ளிகளைத் திறக்கத் தொடங்கினர். இந்தப் பள்ளிகள் கல்வியின் தரங்களை சீர்திருத்தி நவீனப்படுத்தியது.

4. கல்வியில் ஏற்பட்ட இந்த மாற்றங்கள் லண்டனில் பெரும்பாலும் பிரபலமடையவில்லை. மேற்கத்திய நாடுகளின் கல்வியின் பரவல் இந்தியர்களிடையே கிளர்ச்சியை ஊக்குவிக்கக்கூடும் என்று கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் இயக்குநர்கள் கவலை தெரிவித்தனர். இருப்பினும், தலைமை ஆளுநர் ஹேஸ்டிங்ஸ் பிரபு இந்தக் கவலைகளை நிராகரித்தார்.

5. இந்தியாவில் மேற்கத்திய நாடுகளின் கல்வி வளர்ந்தால், லண்டனில் உள்ள பிரிட்டன் அரசியல்வாதிகளின் பார்வையானது, படித்த இந்தியர்களின் இந்தப் புதிய குழு பிரிட்டனுக்கு ஆதரவாகச் செயல்பட முடியும். இந்தியா போன்ற ஒரு பெரிய காலனியை நடத்த, ஆங்கிலேயர்களுக்கு பல படித்த நிபுணர்கள் தேவைப்பட்டனர். வெளிநாட்டிலிருந்து அதிக பணியாளர்களை கொண்டுவருவது சாத்தியமில்லாத நிலையில் தங்களிடம் வேலை செய்ய ஆங்கிலேயர்களுக்கு படித்த நிபுணர்கள் தேவைப்பட்டனர்.

6. இந்தப் பின்னணியில் தான் மெக்காலே 1835-ம் ஆண்டு ஆங்கிலக் கல்விச் சட்டத்தை வரைந்தார்.

மெக்காலே யார்?

மெக்காலே பிரபு என்று பொதுவாக அழைக்கப்படும் தாமஸ் பாபிங்டன் மெக்காலே, இந்தியாவில் கல்வி மற்றும் நிர்வாகத்தில் பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ கொள்கைகளை வடிவமைப்பதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார். 1833-ம் ஆண்டு சாசனச் சட்டத்தின் (Charter Act) கீழ் 1834-ம் ஆண்டு தலைமை ஆளுநர் கவுன்சிலின் முதல் சட்ட உறுப்பினராக நியமிக்கப்பட்ட அவர், 1838 வரை பணியாற்றினார். அவரது பதவிக்காலத்தில் சட்டம், நிர்வாகம் மற்றும் குறிப்பாக கல்வியில் குறிப்பிடத்தக்க சீர்திருத்தங்கள் செய்யப்பட்டன. இந்தியாவின் அறிவுசார் மற்றும் கலாச்சார வாழ்க்கையில் அவரது செல்வாக்கு நீண்டகால முத்திரையை பதித்த ஒரு பகுதியாகும்.

இந்திய கல்வி குறித்த மெக்காலேயின் குறிப்பு

1. மெக்காலே கல்விக் கொள்கையை தயாரித்துக் கொண்டிருந்த காலகட்டத்தில், இந்தியாவில் என்ன மாதிரியான கல்வி தேவை என்பது குறித்து இந்தியர்களுக்கும், ஆங்கிலேயர்களுக்கும் இடையே ஒரு விவாதம் நடந்து கொண்டிருந்தது. கிழக்கத்திய நிபுணர்கள் (Orientalists), பாரம்பரிய இந்தியக் கல்வியை உள்ளூர் மொழிகளில் மேம்படுத்துவதில் கருத்து தெரிவித்தனர். இருப்பினும், ஆங்கிலேயர்கள், மேற்கத்தியக் கல்விக்கு ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே நிதியளிக்க வேண்டும் என்று விரும்பினர்.

2. பிரிட்டிஷ் நலன்களுக்கு சேவை செய்வதை ஆதரித்த குழுவில் மெக்காலே இருந்தார். "இரத்தத்தாலும் நிறத்தாலும் இந்தியர்களாகவும், ரசனைகள், கருத்துகள், ஒழுக்கங்கள் மற்றும் அறிவுத்திறன் ஆகியவற்றில் ஆங்கிலேயர்களாகவும்" இருக்கும் இந்தியர்களின் குழுவை உருவாக்க அவர் விரும்பினார். ஒரு சில இந்தியர்கள் மட்டுமே இந்தக் குழுவில் சேர முடியும். இந்த இந்தியர்கள் பின்னர் மீதமுள்ள மக்களுக்கு கல்வி கற்பிப்பார்கள். பின்னர் அவர்கள் மெக்காலேயின் சர்ச்சைக்குரிய கீழ்நோக்கிய வடிகட்டுதல் கோட்பாட்டைப் (Downward Filtration Theory) பின்பற்றி மீதமுள்ள மக்களுக்கு கல்வி கற்பிப்பார்கள்.

3. இருப்பினும், மெக்காலேயின் கோட்பாடு ஆங்கிலேயர்களிடையே கூட சர்ச்சைக்குரியதாக இருந்தது. 1857-ம் ஆண்டு கிளர்ச்சியைத் தொடர்ந்து பிரிட்டிஷ் முடியாட்சி நிறுவனத்திடமிருந்து பொறுப்பேற்ற பிறகு, வைஸ்ராய் மேயோ பிரபு நாட்டின் கல்விக் கொள்கையைப் பற்றி ஒரு கடுமையாக விமர்சித்தார். ஆங்கிலேயர்கள் சில நூறு அரசு அதிகாரிகளுக்கு மட்டுமே பெரும் செலவில் கல்வி கற்பித்ததாகவும், பின்னர் அவர்கள் மில்லியன் கணக்கான மக்களுக்கு அறிவைப் பரப்புவதற்கு எதுவும் செய்ய மாட்டார்கள் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

4. வைஸ்ராய் மேயோ பிரபு, 1854-ம் ஆண்டு ''உட்ஸ் அறிக்கை'' (Wood’s Despatch) பரிந்துரைகளில் கவனம் செலுத்தினார். இந்தப் பரிந்துரைகள் ஆங்கிலம் மற்றும் உள்ளூர் மொழிகள் இரண்டிலும் கல்வியைப் பரப்புவதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தன.

5. குறிப்பிடத்தக்க வகையில், பல நூற்றாண்டு காலனித்துவ ஆட்சிக்குப் பிறகு, 1900-ஆம் ஆண்டுகளின் முற்பகுதியில், ஆங்கிலத்தில் கல்வி கற்ற, ஐரோப்பிய பழக்கவழக்கங்களை ஏற்றுக்கொண்ட, மேற்கத்திய நிறுவனங்களில் சலுகைப் பெற்ற கல்வி கற்ற ஒரு இந்திய வர்க்கம் இருந்தது. இந்த இந்தியர்கள் பேரரசுக்கும் அதன் காலனித்துவ குடிமக்களுக்கும் இடையில் ஒரு இடைத்தரகராகச் செயல்பட போதுமான அளவு ஆங்கிலமயமாக்கப்படுவார்கள் (anglicised) என்று ஆங்கிலேயர்கள் நம்பினர். ஆனால், விதியின் முரண்பாடாக, மேற்கத்திய கல்வி மூலம் 'நாகரிகமயமாக்கம்' செய்ய ஆங்கிலேயர்கள் விரும்பிய இந்திய வர்க்கமே இந்திய சுதந்திர இயக்கத்தின் முன்னோடிகளாக மாறியது. இந்த எதிர்பாராத விளைவு 1835-ம் ஆண்டு தாமஸ் பாபிங்டன் மெக்காலேயின் கல்விக் கொள்கையால் ஏற்பட்டதாக சிலர் நம்புகிறார்கள்.

மெக்காலே மற்றும் இந்திய குடிமைப் பணி (ICS)

1. கார்ன்வாலிஸ் பிரபு 'இந்தியாவில் குடிமைப் பணிகளின் தந்தை' (Father of Civil Services in India) என்று கருதப்படுகிறார். 1793-ம் ஆண்டு சாசனச் சட்டம் (Charter Act) உடன்படிக்கை அடிப்படையிலான குடிமைப் பணிகளுக்கு வழிவகுத்தது. இது பணியாளர்களுக்கு மிகவும் கட்டமைக்கப்பட்ட நிர்வாகம் மற்றும் ஓய்வூதியங்களுக்கு வழிவகுத்தது. 19-ம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை, கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் இயக்குநர்கள் இளைஞர்களை குடிமைப் பணிக்கு பரிந்துரைத்தனர். உடன்படிக்கை அடிப்படையிலான குடிமைப் பணி இந்திய நிர்வாகத்தின் ஐரோப்பிய உயரடுக்காக மாறியது.

2. 1800-ம் ஆண்டில், வெல்லஸ்லி பிரபு கல்கத்தாவில் உள்ள வில்லியம் கோட்டையில்  கல்லூரியைத் தொடங்கினார். குடிமை சேவைகளுக்கு இளைஞர்களை அறிமுகப்படுத்துவதே இதன் நோக்கமாக இருந்தது. இருப்பினும், 1806-ம் ஆண்டில், நிறுவனத்தின் இயக்குநர்கள் அதை இங்கிலாந்தில் உள்ள ஹைலிபரியில் (Haileybury) உள்ள கிழக்கிந்தியக் கல்லூரியுடன் மாற்றினர்.

3. ஹெய்லிபரியில் உள்ள கம்பெனி கல்லூரியில் சேருவதற்கு ஒரு எளிய தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்று, ஒரு புரவலர் முறை (patronage system)  மூலம் தேர்ச்சி பெற வேண்டும். ஹெய்லிபரி சட்டம், அரசியல் பொருளாதாரம் மற்றும் இந்திய மொழிகளில் 2 ஆண்டுகள் படிப்பு பயிற்சி அளிக்கப்பட்டது.

4. 1853-ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பு , கிழக்கிந்திய கம்பெனி (EIC) இயக்குநர்கள் அரசு குடிமைப் பணியாளர்களை நியமித்தனர். கட்டுப்பாட்டு வாரிய உறுப்பினர்கள் (Board of Control) சில பரிந்துரைகளைச் செய்ய அனுமதிக்கப்பட்டனர். 1853-ம் ஆண்டின் சாசனச் சட்டம் புரவலர் முறையை (patronage system) ஒழித்து திறந்த நிலை போட்டித் தேர்வுகளை (open competitive examinations) அறிமுகப்படுத்தியது. சர் சார்லஸ் ட்ரெவெல்யன் மற்றும் ராபர்ட் லோவ் போன்ற சீர்திருத்தவாதிகள் போட்டித் தேர்வுகளை குணநலனும் திறனும் கொண்ட போட்டியாளர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான ஒரு வழியாக இதை ஆதரித்தனர்.

5. மெக்காலே குழு (1855) பரிந்துரைகள்: மெக்காலே பிரபுவின் அறிக்கை தகுதி அடிப்படையிலான குடிமை சேவையை முன்மொழிந்தது.

அரசு ஊழியர்கள் பல்கலைக்கழக பட்டதாரிகளாக இருக்க வேண்டும், (முன்னுரிமை ஆக்ஸ்போர்டு அல்லது கேம்பிரிட்ஜிலிருந்து).

தொழில் அல்லது சட்டப் பயிற்சியில் அல்ல, பொது கல்விக் கல்வியில் கவனம் செலுத்தப்பட வேண்டும்.

புரவலர் முறையை (patronage system) போட்டித் தேர்வுகளால் மாற்ற வேண்டும்.

6. 1854-ம் ஆண்டு லண்டனில் ஒரு குடிமை சேவை ஆணையம் (Civil Service Commission) அமைக்கப்பட்டது. போட்டியாளர்களுக்கான வயது வரம்பு 18 முதல் 25 ஆண்டுகள் வரை இருந்தது. இதில் பாடத்திட்டம் ஐரோப்பிய கலாச்சாரங்களில் அதிக கவனம் செலுத்தியது. இது இந்திய போட்டியாளர்களுக்கு எதிராக இருந்தது. இந்திய குடிமை சேவைக்கான (ICS) முதல் போட்டித் தேர்வுகள் 1855-ல் லண்டனில் நடத்தப்பட்டன.

Original Article: Macaulay and his ‘Minute on Indian Education’: As PM Modi urges for 10-year pledge to reverse colonial legacy.

Read More →

இந்தியாவில் இணையக் குற்றங்களின் நிலை என்ன?

முக்கிய அம்சங்கள்:

— ‘‘டிஜிட்டல் கைது’ மோசடி தொடர்பான தானாக முன்வந்து வழக்கை விசாரித்த இரண்டு நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வில் இருந்த நீதிபதி ஜாய்மல்யா பாக்சி, சொலிசிட்டர் ஜெனரல் துஷார் மேத்தாவிடம், “எங்களுக்குத் தெரிந்தவரை, இணையக் குற்றங்களுக்கு எதிரான ஐ.நா. மாநாடு என்ற ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் தீர்மானம் உள்ளது. நம் நாடு அதை அங்கீகரித்துள்ளதா?” என்று கேட்டார்.

— 72 வயது பெண் வழக்கறிஞரிடம் ரூ.3.29 கோடி மோசடி செய்யப்பட்ட ‘டிஜிட்டல் கைது’ வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களுக்கு விசாரணை முடியும் வரை பிணை வழங்கக்கூடாது என்று நீதிபதிகள் குழு உத்தரவிட்டது.

— பின்னர், பல்வேறு மாநிலங்களில் உள்ள அனைத்து 'டிஜிட்டல் கைது' வழக்குகளையும் மத்திய புலனாய்வு அமைப்பிற்கு மாற்றுமாறு உச்சநீதிமன்றம் முன்மொழிந்தது. மேலும், அந்தந்த அதிகார எல்லைகளில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள இது போன்ற வழக்குகளின் விவரங்களைச் சமர்ப்பிக்குமாறு கேட்டுக் கொண்டது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

— அக்டோபர் மாதம் 25-ஆம் தேதி  சனிக்கிழமை வியட்நாமின் ஹனோயில் நடந்த ஐக்கிய நாடுகளின் சைபர் குற்றத்திற்கு எதிரான மாநாட்டில் 193-உறுப்பு நாடுகளில் குறைந்தது 72-நாடுகள் கையெழுத்திட்ட பிறகு, சைபர் குற்றத்தை உலகின் முதல் உலகளாவிய சட்டம் நடைமுறைக்கு வர உள்ளது. அக்டோபர் மாதம் வரையில், இந்தியா இந்த ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திடவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 

— ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்பின்  41 பக்கங்கள் கொண்ட இணையக் குற்றச் சட்டம், சட்ட அமலாக்க நிறுவனங்களுக்கிடையேயான சர்வதேச ஒத்துழைப்பை அதிகரிக்கவும், இணையக் குற்றங்களைத் தடுப்பதற்குப் போதுமான உள்கட்டமைப்பு இல்லாத நாடுகளுக்கு தொழில்நுட்ப உதவியை வழங்கவும் ஒரு சட்டபூர்வமான கட்டமைப்பை முன்மொழிகிறது. இது சட்டவிரோத இடைமறிப்பு, பணமோசடி, ஹேக்கிங் மற்றும் இணையம் சார்ந்த குழந்தை பாலியல் வன்முறைக் குற்றங்கள் ஆகியவற்றைக் கையாளும் விதிகளையும் கொண்டுள்ளது.

— “டிஜிட்டல் கைது” மோசடி என்பது மோசடி செய்பவர்கள் காணொளி அழைப்புகள் மூலம் சட்ட அமலாக்க அதிகாரிகளைப் போல ஆள்மாறாட்டம் செய்து, பணம் பறிக்க போலி கைது நடவடிக்கைகளின் மூலம் அச்சுறுத்துகின்றனர்.

— பெரும்பாலான மோசடிகளில், இணையவழியில் மோசடி செய்பவர்கள் மற்றும் குற்றவாளிகள் பொதுவாகப் பாதிக்கப்பட்டவர்களை அழைத்து, சட்டவிரோத பொருட்கள், போதைப்பொருட்கள், போலி கடவுச்சீட்டுகள் அல்லது வேறு ஏதேனும் கடத்தல் பொருள் அடங்கிய பார்சலை அனுப்பியதாகவோ அல்லது பெற விரும்புவதாகவோ கூறுவார்கள். சில சமயங்களில், குற்றவாளிகள் பாதிக்கப்பட்டவரின் உறவினர்கள் அல்லது நண்பர்களைத் தொடர்பு கொண்டு, பாதிக்கப்பட்டவர் ஒரு குற்றம் அல்லது சட்ட விரோதச் செயல்களில் ஈடுபட்டிருப்பதாகக் கண்டறியப்பட்டு, தங்கள் காவலில் வைக்கப்பட்டுள்ளதாகக் கூறி அச்சுறுத்துகின்றனர். 

— பெரும்பாலும் காவல்துறையினரின் படங்களையோ அல்லது அடையாளங்களையோ பயன்படுத்தி நம்பகத்தன்மையை உருவாக்க முயற்சிக்கும் குற்றவாளிகள், வழக்கமாக 'சமரசம்' செய்து வழக்கை முடித்துவைப்பதற்காகப்  பாதிக்கப்பட்டவர்களிடம் பணம் கோருகின்றனர். சில சமயங்களில், பாதிக்கப்பட்டவர்கள் டிஜிட்டல் முறையில் கைது செய்யப்பட்டு, குற்றவாளிகளின் கோரிக்கைகள் நிறைவேற்றப்படும் வரை ஸ்கைப் (Skype) அல்லது பிற காணொளி வாயிலாக அவர்களுடன் நேரடித் தொடர்பில் இருக்க  கட்டாயப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.

— தேசிய குற்ற ஆவணக் காப்பகத்தின் (National Crime Records Bureau (NCRB)) செப்டம்பர் 2025-இல் வெளியான சமீபத்திய தரவுகளின்படி, இணையக் குற்றங்கள் பிரிவின் கீழ் பதிவு செய்யப்பட்ட வழக்குகளின் எண்ணிக்கை 2022-ஆம் ஆண்டில் 65,893-ஆக இருந்தது. இது 2023-ஆம் ஆண்டில்  31.2 சதவீதம் அதிகரித்து 86,420-ஆக உயர்ந்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. 

— இந்தியாவில் பெரும்பாலான இணையக் குற்ற வழக்குகளில் மோசடி, மிரட்டி பணம் பறித்தல் மற்றும் பாலியல் சுரண்டல் ஆகியவை முக்கியக் காரணங்களாக இருந்தன. அனைத்து மாநிலங்கலையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கையில் கர்நாடகா மாநிலத்தில் மட்டுமே சுமார் 21,889 எண்ணிக்கையிலான இணையக் குற்ற வழக்குகள்  பதிவாகியுள்ளதாக தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன. 

Original Article: What is the status of cybercrime in India?

 

Read More →

காலநிலை நிதி வகைபிரித்தல் என்பது என்ன?

முக்கிய அம்சங்கள்:

இது போன்ற காரணிகளால் தான், பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் கீழ், இந்தியா இந்த பிளவு பட்டுக்கிடக்கும் அமைப்புமுறையை சவால் செய்கிறது. நாம் நமது சுத்தமான எரிசக்தி மாற்றத்தை (clean energy transition) விரைவுபடுத்தும் போது, நாம் துல்லியமாக எது காலநிலை நிதியாக (climate finance) கணக்கிடப்படுகிறது? என்று கேட்கிறோம்: இதை யார் வரையறுக்கிறார்கள்? மேலும், இது போன்ற வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுவதை நாம் எவ்வாறு உறுதி செய்கிறோம்? 

26வது கால நிலை மாநாட்டில், பிரதமர் மோடி வளர்ந்த நாடுகளை ஆண்டுதோறும் $1 டிரில்லியன் திரட்ட வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார். "காலநிலை தணிப்பை (climate mitigation) நாம் கண்காணிக்கும்போது, காலநிலை நிதியையும் நாம் கண்காணிக்க வேண்டும்" என்று வலியுறுத்தினார். 28வது கால நிலை மாநாட்டில், "உலகளாவிய தெற்கின் (Global South) நம்பிக்கைகளை நிறைவேற்ற காலநிலை நிதியும் தொழில்நுட்பமும் மிகவும் அவசியம்" என்று பிரதமர் மோடி கூறினார்.

கடினமாக குறைக்க முடியாத துறைகளில் (hard-to-abate sectors) கார்பன் நீக்கம் செய்ய (decarbonise) இந்தியாவுக்கு மட்டும் 2030-க்குள் $467 பில்லியன் தேவைப்படுகிறது. உலகளவில், ஆண்டு தேவைகள் $7 டிரில்லியனை தாண்டுகின்றன. ஆனால், பணப்புழக்கம் எந்த விதமான மாற்றமும் இல்லாமல் உள்ளது.

தற்போதைய அமைப்பின் உறுதியான பன்முக வளர்ச்சி வங்கிகள் (Multilateral Development Banks (MDBs)), பசுமை காலநிலை நிதியம் (Green Climate Fund (GCF)) மற்றும் உலகளாவிய சுற்றுச்சூழல் வசதி (Global Environment Facility (GEF)) ஆகியவை இந்தத் தருணத்தின் தேவைகளை நிறைவேற்றத் தவறிவிட்டன.

முதலாவதாக, பொறுப்புணர்வு மட்டும் வெளிப்படைத்தன்மையும் பலவீனமானக பலவீனமாக உள்ளன. இரண்டாவதாக, அதிகாரம் இன்னும் சில செல்வந்த நாடுகளிடமே குவிந்துள்ளது. சர்வதேச நிதி நிறுவனங்கள் இன்னும் ஒரு சில செல்வந்த நாடுகளுக்கு விகிதாசாரமற்ற செல்வாக்கை வழங்கும் கட்டமைப்புகளால் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. மூன்றாவதாக, அணுகல் கடினமாக உள்ளது.

வளரும் நாடுகளைப் பொறுத்தவரை, சிக்கலான விண்ணப்ப செயல்முறைகள் முக்கியமான நிதிகள் வருவது மெதுவாக இருப்பதைக் குறிக்கிறன. அதிகளவு கடன் வாங்கும் செலவுகள் மற்றும் அதிகரிக்கும் கடன்களால் இது மேலும் அதிகரிக்கிறது. இதனால் நாடுகள் கடன் வழங்குபவர்களுக்கு பணம் செலுத்துவதற்கும் தங்கள் மக்களைப் பாதுகாப்பதற்கும் இடையே தேர்வு செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது.

இதுவே துல்லியமான காரணம் இந்தியா தனது வரலாற்றுசிறப்பு மிக்க G20 தலைமையின்போது, பன்முக வளர்ச்சி வங்கிகள் (Multilateral Development Banks (MDBs)) சீர்திருத்தத்திற்கு ஆதரவளித்தது.

இன்று, தனியார் மூலதனம் அபாயம் மிகக் குறைவாகவும் லாபம் அதிகமாகவும் உள்ள இடங்களை நோக்கி செல்கிறது. இது மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடிய நாடுகளில் தகவமைப்பு, நெகிழ்ச்சி, இழப்பு மற்றும் சேதம் ஆகியவற்றின் கடினமான, அவசரமான தேவைகளை தவிர்க்கிறது. உத்தரவாதங்கள் அல்லது கலப்பு நிதி (blended finance) போன்ற கருவிகளைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம், பன்முக வளர்ச்சி வங்கிகள் தனியார் மூலதனத்தை மிகவும் தேவைப்படும் துறைகள் மற்றும் பகுதிகளில் ஆபத்தை நீக்குகின்றன.

இந்தியாவின் வரைவு காலநிலை நிதி வகைபாடு (Climate Finance Taxonomy) ஒரு முக்கியமான தலையீடு ஆகும். இது "பசுமை" அல்லது "காலநிலை-இணைந்த" முதலீட்டிற்கான தெளிவான, விஞ்ஞான அளவுகோல்களை முன்மொழிகிறது. இது பொது திட்டமிடல் மற்றும் தனியார் மூலதனம் இரண்டையும் வழிநடத்துகிறது. இது ஒரு நிலையான களத்தை உருவாக்குகிறது மற்றும் இந்தியாவின் பசுமை சந்தை நம்பகத்தன்மையின் அடிப்படையில் கட்டப்பட்டுள்ளது என்ற செய்தியை வெளிக்காட்டுகிறது.

இந்தியாவின் பயணம் நடைமுறை தலைமை (pragmatic leadership) என்ன கட்டமைக்க முடியும் என்பதை காட்டுகிறது. உலகளாவிய கட்டமைப்பிற்கு அதே அடித்தளம் தேவை. இது மூன்று அத்தியாவசிய சீர்திருத்தங்களின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்டது: அவை வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பொதுவான தரநிலைகள்போன்றவைகளாகும். பன்முக வளர்ச்சி வங்கிகள் முழுவதும் ஜனநாயகமயமாக்கப்பட்ட நிர்வாகம் மற்றும் இறுதியாக, புதுமையான கடன் மற்றும் மீள்தன்மை நிதிகள் உள்ளன.

சர்வதேச சமூகம் உலகளாவிய கட்டமைப்புகளை நியாயமானதாகவும் மேலும் பயனுள்ளதாகவும் மாற்ற வேண்டும். அப்போதுதான் "உலகம் ஒரே குடும்பம்" (Vasudhaiva Kutumbakam) என்ற கொள்கை நமது பகிரப்பட்ட காலநிலை எதிர்காலத்தின் ஒழுங்கமைக்கும் தத்துவமாக உணர முடியும்.

பிரேசிலின் பெலெம் தெற்கில், ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் (United Nations (UN)) ஆண்டு காலநிலை மாநாடு 30வது கால நிலை மாநாட்டிற்கு புரவலன் நகரம், குவாமா நதி செல்கிறது. இது பரந்த அமேசான் மழைக்காடுகளை முக்கிய நகரத்திலிருந்து பிரிக்கிறது. மலைச்சரிவான வனப்பகுதியில் மல்வேசிய குடும்பத்தைச் சேர்ந்த 50 மீட்டர் உயரமுள்ள ஒரு அரிய மழைக்காட் மரம் உயர்ந்து நிற்கிறது.

பிரேசிலில், இந்த மரம் போர்த்துகீசிய பெயரான Samaúma என்று அழைக்கப்படுகிறது. மேலும், இந்த மரம் புனிதமானதாகவும் பிரேசில், பொலிவியா, கொலம்பியா, ஈக்வடார், பெரு மற்றும் வெனிசுலா உள்ளிட்ட லத்தீன் அமெரிக்காவின் 40 சதவீதத்தை உள்ளடக்கிய முழு வெப்பமண்டல காட்டின் ராணியாகவும் கருதப்படுகிறது.

உலகளாவிய காலநிலை நெருக்கடியை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கான வழிகளை விவாதிக்க கொள்கை வகுப்பாளர்கள், தலைவர்கள் மற்றும் நிர்வாகிகள் பெலெமில் ஒன்றுகூடியுள்ள நிலையில், பிரேசிலின் பழங்குடி சமூகங்களின் பிரதிநிதிகள் மற்றும் உள்ளூரில் வசிக்கும்ர் மக்கள் Samaúma-வின் இருப்பு உட்பட தங்கள் கலாச்சாரத்தின் பல்வேறு அம்சங்களை வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வர முயற்சிக்கின்றனர்.

Kapok மரம் என்றும் அழைக்கப்படும் Samaúma 70 மீட்டர் உயரம் அல்லது 20 மாடி கட்டிடத்தின் உயரத்திற்கு வளரக்கூடியது. இயற்கையான விதானத்தை உருவாக்கி மழைக்காட்டில் மற்ற மரங்களை விட உயர்ந்து நிற்கிறது. இந்த மரங்கள் 300-400 ஆண்டுகள் வரை மாறுபடும் சராசரி ஆயுட்காலத்தை கொண்டுள்ளன, அதன் பட்ரஸ் வேர்கள் (buttress roots) உறுதியான இயல்புடையவை மற்றும் முழு வளர்ச்சியடைந்த மனிதனை விட உயரமானவை.

அமேசான் காடு 400-க்கும் மேற்பட்ட வெவ்வேறு பழங்குடி சமூகங்கள் வாழ்கின்றன; அவர்களது பண்பாடு அப்பகுதியின் தாவரங்கள் மற்றும் விலங்குகளுடன் ஆழமான தொடர்புகளை கொண்டுள்ளன. இந்த Samaúma மரமும் அச்சமூகங்களால் வழிபடப்படுகிறது; அவர்களிடையே ஆன்மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக உள்ளது.

கடந்த பத்தாண்டுகளில், பல Samaúma மரங்கள் காடழிப்புக்கு இரையாகியுள்ளன. இது அமேசான் பகுதியில் கவலையளிக்கும் முக்கிய பிரச்சினையாக உள்ளது. பழங்குடி சமூகத்தின் ஒரு பிரிவினர் கடந்த வாரம் 30வது கால நிலை மாநாடு நடைபெற்ற இடத்திற்கு வெளியே பொது ஆர்ப்பாட்டத்தை நடத்தினர். கட்டமைப்பு திட்டங்கள் மற்றும் சுரங்க மற்றும் விவசாய தொழில் போன்ற வணிக முயற்சிகளுக்கு வழி வகுக்க காடழிப்பு மற்றும் மரங்கள் வெட்டப்படுவதை எதிர்த்துப் போராடினர்.

அதன் உயரம் காரணமாக, சமௌமா ஒளிச்சேர்க்கை (photosynthesis) மேற்கொள்வதற்கு விரிவான திறனைக் கொண்டுள்ளது. ஏனெனில், அதன் பரந்த இலைகள் நேரடியாக சூரிய ஒளியைப் பெறுகின்றன. இது ஆக்ஸிஜன் உற்பத்தியை அதிகரிப்பதற்கும் வழிவகுக்கிறது. பின்னர், அது உலகிற்கு அளிக்கப்படுகிறது என்று கார்சியா  கூறினார்.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

பெலெம் சுகாதார நடவடிக்கை திட்டம் (Belem Health Action Plan), பிரேசிலின் 30வது கால நிலை மாநாடு தலைமையின் முதன்மையான விளைவு, 30வது கால நிலை மாநாட்டின் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சுகாதார நாளான 13 நவம்பர் 2025 அன்று வெளியிடப்பட்டது.

காலநிலை மாற்றத்தின் தாக்கங்களை சமாளிக்க உலகளாவிய சுகாதார அமைப்புகளை வலுப்படுத்துவதை இது நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இது இரண்டு கொள்கைகள் மற்றும் கருத்துக்களைச் சுற்றி கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது: அவை சுகாதார சமத்துவம் மற்றும் 'காலநிலை நீதி' (climate justice) மற்றும் சமூக பங்கேற்புடன் காலநிலை மற்றும் சுகாதாரம் தொடர்பான தலைமை மற்றும் நிர்வாகம் ஆகும்.

The Climate and Health Funders Coalition என்ற கூட்டணியின் கீழ், காலநிலை மாற்றத்தால் அதிகரித்து வரும் பொது சுகாதார நெருக்கடியை எதிர்கொள்ள 35-க்கும் மேற்பட்ட முன்னணி தொண்டு நிறுவனங்கள் ஒன்றிணைந்தன. காலநிலை மாற்றத்தின் காரணங்கள் மற்றும் சுகாதாரத்திற்கான அதன் விளைவுகள் இரண்டையும் சமாளிக்க அவர்கள் ஆரம்பத்தில் $300 மில்லியனை வழங்கினர்.

 Original Article: What is Climate Finance Taxonomy? 

Read More →

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள் ஏன் 'குறிப்பிடத்தக்க கவலைக்குரிய' இயற்கை தளமாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன?

ஷயாதாரி (Shayadari) மலைகள் என்றும் அழைக்கப்படும் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள், அவற்றின் விதிவிலக்கான பல்லுயிர் வளம், உள்ளூர் தன்மை, மற்றும் முக்கியமான சூழலியல் மற்றும் காலநிலை செயல்முறைகளைப் பேணுவதில் அவற்றின் பங்கு காரணமாக உலகளாவிய மிகச் சிறந்த மதிப்பைக் கொண்டுள்ளன. ஆனால், இயற்கைப் பாதுகாப்புக்கான சர்வதேச ஒன்றியம் (International Union for Conservation of Nature (IUCN)) மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளை ஏன் ‘சிவப்பு பட்டியலில்’ உள்ளது? தெற்காசியாவில் வாழ்விடங்கள் மற்றும் உயிரினங்களின் இழப்புக்கு என்ன பெரிய அச்சுறுத்தல்களை அது எடுத்துரைத்துள்ளது?

உத்தரகண்டில் உள்ள ஜிம் கார்பெட் புலிகள் காப்பகத்தில் பெரும் சுற்றுச்சூழல் சேதத்தைத் தடுக்க, புலி வழித்தடங்கள் வனமற்ற நிலங்கள் அல்லது இடையக மண்டலங்களில் உள்ள சீரழிந்த வன நிலங்களில் மட்டுமே அமைக்கப்பட வேண்டும் என்றும், மேலும், அந்தப் பகுதிகள் புலி வழித்தடத்தின் ஒரு பகுதியாக இல்லாவிட்டால் மட்டுமே அமைக்கப்பட வேண்டும் என்றும் உச்ச நீதிமன்றம் கூறியது.

சமீபத்தில், சர்வதேச இயற்கை பாதுகாப்பு ஒன்றியம், கடந்த மாதம் வெளியிட்ட உலக பாரம்பரியக் கண்ணோட்டம் 4 (2025) அறிக்கையில், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள் உட்பட இந்தியாவின் சுற்றுச்சூழல் ரீதியாக முக்கியமான நிலப்பரப்புகள் குறித்து தீவிரமான சந்தேகங்கள் எழுப்பப்பட்டன.

271 இயற்கை மற்றும் கலப்பு உலக பாரம்பரிய தளங்களை மதிப்பிடும் இந்த அறிக்கை, மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளையும், இந்தியாவில் உள்ள இரண்டு தேசியப் பூங்காக்களான  அசாமின் மனாஸ் தேசியப் பூங்கா மற்றும் மேற்கு வங்கத்தின் சுந்தரவனத் தேசியப் பூங்கா ஆகியவற்றையும் “குறிப்பிடத்தக்க கவலைக்குரியவை” என்று வகைப்படுத்துகிறது. இந்த அறிக்கை இயற்கை தளங்களை “நன்று” (“good”), “சில கவலைகளுடன் நன்று” (“good with some concerns”), “குறிப்பிடத்தக்க கவலை” (“significant concern”) மற்றும் “தீவிர கவலை” (“critical”) என்று வகைப்படுத்துகிறது.

இந்தியாவில் அமைந்துள்ள உலகின் 36 பல்லுயிர் பெருக்க மையங்களில் நான்கில் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளும் அடங்கும். மற்ற மூன்று பல்லுயிர் பெருக்க மையங்கள் இமயமலை, இந்தோ-பர்மா பகுதி மற்றும் சுந்தலாந்து ஆகும். இமயமலை மலைகளை விட பழமையான, 1,600 கி.மீ நீளமுள்ள மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைத்தொடர், 2018-ஆம் ஆண்டில் உலகின் எட்டு உயிரியல் பன்முகத்தன்மை மையங்களில் ஒன்றாக ஐக்கிய நாடுகளின் கல்வி, அறிவியல் மற்றும் கலாச்சார அமைப்பு (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO)) அங்கீகரித்தது குறிப்பிடத்தக்கது. 

உலக பாரம்பரிய மதிப்பீட்டு அறிக்கையில் முன்னிலைப்படுத்தப்பட்ட முக்கிய அச்சுறுத்தல்கள், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளின் முக்கியத்துவம் மற்றும் அதைப் பாதுகாக்க இந்தியாவின் முயற்சி ஆகியவற்றை பகுப்பாய்வு செய்வோம். ஆனால் முதலில், உலக பாரம்பரிய தளங்கள் மற்றும் அவற்றை அடையாளம் காணும் செயல்முறையைப் புரிந்துகொள்வோம்.

உலக பாரம்பரிய தளங்கள் என்றால் என்ன?

உலக பாரம்பரிய தளங்கள் மனித குலத்திற்கு 'சிறந்த உலகளாவிய மதிப்பு' (‘Outstanding Universal Value’) கொண்ட இடங்கள் ஆகும். 1972-ஆம் ஆண்டின் உலக கலாச்சார மற்றும் இயற்கை பாரம்பரியத்தை பாதுகாப்பது தொடர்பான மாநாடுதான் (Convention Concerning the Protection of the World Cultural and Natural Heritage), உலக பாரம்பரிய தளங்களை நியமிப்பதற்கும் பாதுகாப்பதற்கும் வழிவகுக்கும் முதன்மை கருவியாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த மாநாடு ஐக்கிய நாடுகளின் கல்வி, அறிவியல் மற்றும் கலாச்சார அமைப்பால் (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO)) ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது மற்றும் 20 நாடுகள் இதை அங்கீகரித்த பிறகு 1975-ஆம் ஆண்டில் முறையாக நடைமுறைக்குக் கொண்டுவரப்பட்டது. 

இந்த ஆவணம் உலக பாரம்பரிய தளங்களை மூன்று பிரிவுகளாக வகைப்படுத்துகிறது. அவை: இயற்கை பாரம்பரிய தளங்கள், கலாச்சார பாரம்பரிய தளங்கள் மற்றும் கலப்பு தளங்கள். யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரியக் குழு தான் (UNESCO World Heritage Committee) இந்த மாநாட்டை நிர்வகிப்பதற்கு முதன்மை பொறுப்பாகக் கூறப்படுகிறது. 

உலகப் பாரம்பரியத் தளங்களின் தேர்வு ஒரு நன்கு வரையறுக்கப்பட்ட மற்றும் கடுமையான செயல்முறையைப் பின்பற்றுகிறது. இது இயற்கைப் பாதுகாப்புக்கான சர்வதேச ஒன்றியம் (International Union for Conservation of Nature (IUCN)) (இயற்கைத் தளங்களுக்காக) மற்றும் நினைவுச்சின்னங்கள் மற்றும் தளங்களுக்கான சர்வதேச கூட்டமைப்பு (International Council on Monuments and Sites (ICOMOS)) (கலாச்சாரத் தளங்களுக்காக) ஆகியவற்றின் அறிவியல் மதிப்பீட்டின் மூலம் வழிநடத்தப்படுகிறது. இறுதி முடிவானது உறுப்பினர் நாடுகளின் பிரதிநிதிகளைக் கொண்ட உலகப் பாரம்பரியக் குழுவால் எடுக்கப்படுகிறது.

ஒரு தளம், ஒர் உலகப் பாரம்பரியத் தளமாக நியமிக்கப்படுவதற்கு, அது ‘தனித்துவமான உலகளாவிய மதிப்பைக்’ கொண்டிருக்க வேண்டும் மற்றும் மாநாட்டின் செயல்பாட்டு வழிகாட்டுதல்களின் கீழ் வழங்கப்பட்டுள்ள தேர்வு அளவுகோல்களில் குறைந்தது ஒன்றையாவது பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். மாநாடானது உறுப்பு நாடுகளின் கடமைகளை வகுத்துள்ளதால், இந்த நியமனம் தளங்களுக்கு வலுவான சட்ட மற்றும் அமைப்பு  ரீதியான பாதுகாப்பைக் கோருகிறது.

உலகில் மொத்தம் 1,248 உலகப் பாரம்பரியத் தளங்கள் உள்ளன, அவற்றில் 44 இந்தியாவில் அமைந்துள்ளன (36 கலாச்சார, 7 இயற்கை, 1 கலப்பு தளங்கள் உட்பட). மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள் இந்தியாவில் உள்ள இயற்கை தளங்களில் ஒன்றாகும், இது 2012-ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய நாடுகளின் கல்வி, அறிவியல் மற்றும் கலாச்சார அமைப்பானது (UNESCO) உலகப் பாரம்பரியத் தளமாக நியமிக்கப்பட்டது.

இந்தியாவிலிருந்து, 2025-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாத நிலவரப்படி, யுனெஸ்கோவின் பரிசீலனையில் மொத்தம் 69 இடங்கள் உள்ளன. இதில் 49 பண்பாட்டு, 17 இயற்கை மற்றும் 3 கலப்பு பாரம்பரிய இடங்கள் உள்ளன.

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள்: சஹயாத்ரி மலைகள் (Shayadari hills) என்றும் அழைக்கப்படும் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள், மகத்தான சூழலியல் மற்றும் பல்லுயிர்ப் பெருக்க மதிப்பைத் தாங்கி நிற்கின்றன. இவை இந்தியாவுக்கும் உலகத்துக்கும் மிகவும் அத்தியாவசியமான இயற்கையான செல்வங்களில் ஒன்றாகும். இந்தப் பகுதியின் விதிவிலக்கான பல்லுயிர்ப் பெருக்கம், தனிச்சிறப்புடைய உயிரினங்களின் இருப்பு, மற்றும் முக்கிய சூழலியல் மற்றும் காலநிலை செயல்முறைகளைப் பேணுவதில் அதன் பங்கின் காரணமாக, இது மிகச் சிறந்த உலகளாவிய மதிப்பைக்கொண்டுள்ளது.

இது இந்திய தீபகற்பத்தின் மேற்கு கடற்கரையில் குஜராத், மகாராஷ்டிரா, கோவா, கர்நாடகா, கேரளா மற்றும் தமிழ்நாடு ஆகிய ஆறு மாநிலங்களை உள்ளடக்கியது. சுற்றுச்சூழல் ரீதியாக, மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள் தீபகற்ப இந்தியாவிற்கு ஒரு முக்கிய காலநிலைக் கட்டுப்பாட்டாளராகச் செயல்படுகிறது. மேலும், தென்மேற்குப் பருவமழைக்கு ஒரு தடையாகச் செயல்படுவதன் மூலம், இந்தப் பகுதி அடர்ந்த காடுகளையும், கோடிக்கணக்கான மக்களைத் தாங்கும் ஏராளமான நதிகளையும் பாராமரித்து வருகிறது.

இந்தியாவில் பொருளாதார முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பல பயிர்கள் மற்றும் மிளகு, ஏலக்காய், இலவங்கப்பட்டை போன்ற மசாலாப் பொருட்கள் உட்பட, அளவிட முடியாத மரபணு வளங்களையும் கொண்டுள்ளன. வெப்பமண்டல பசுமைமாறா காடுகள், புல்வெளிகள், மிர்ஸ்டிகா சதுப்பு நிலங்கள் மற்றும் தனித்துவமான ஷோலா காடுகள் உட்பட பல்வேறு சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளின் தாயகமாகவும் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள் உள்ளன. இந்த சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகள் பல்வேறு வகையான தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கினங்களை கொண்டுள்ளன. 

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள், சிங்கவால் குரங்கு, நீலகிரி வரையாடு மற்றும் புலி போன்ற பல அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகும் உயிரினங்களின் வாழ்விடமாகும். இப்பகுதியில் உள்ள சுமார் 325-இனங்கள் இயற்கைப் பாதுகாப்புக்கான சர்வதேச ஒன்றியம் (IUCN) குறிப்பிட்ட சிவப்பு பட்டியலில் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளானவை என பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. அவற்றில் 129-இனங்கள் பாதிக்கப்படக்கூடியவையாகவும், 145-அழிந்து வரும் உயிரினங்களாகவும், 51-இனங்கள் மிகவும் ஆபத்தானவையாகவும் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. எனவே, மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள் இந்தியாவிற்கு மட்டுமல்ல, ஒரு உலகளாவிய பல்லுயிர் வாழிடமாக  இருப்பதன் மூலம் முழு உலகிற்கும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.

அறிக்கையில் மேற்கோள்காட்டப்பட்டுள்ள முக்கிய அச்சுறுத்தல்கள் யாவை?

இயற்கைப் பாதுகாப்புக்கான சர்வதேச ஒன்றியம் (International Union for Conservation of Nature (IUCN)) உலகப் பாரம்பரிய மதிப்பீட்டின் 4வது அறிக்கையின்படி, தெற்காசியாவில் வாழ்விடங்கள் மற்றும் உயிரினங்கள் இழப்பிற்கு நான்கு மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தல்கள் உள்ளன. அவை காலநிலை மாற்றம், சுற்றுலா நடவடிக்கைகள், ஆக்கிரமிப்பு அயல்நாட்டு இனங்கள் மற்றும் சாலைகள் ஆகும். 

ஆசியாவில் உள்ள இயற்கை பாரம்பரியத் தளங்களுக்கு மிகவும் பரவலான அச்சுறுத்தலாக காலநிலை மாற்றம் எச்சரிக்கைக்குரிய பகுதிகளாகக்  குறிக்கப்பட்டுள்ளன.  அதிகரித்து வரும் வெப்பநிலை, மாறிவரும் மழைப் பொழிவு மற்றும் உருகும் பனிப்பாறைகள் போன்ற காலநிலைத் தாக்கங்கள் பல்லுயிர் இழப்பைத் தீவிரப்படுத்துவதுடன், சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளையும் மாற்றியமைக்கின்றன.

சுற்றுலா நடவடிக்கைகள் இரண்டாவது பெரிய அச்சுறுத்தலாகவே உள்ளன. சுற்றுலா முறையாகக் கட்டுப்படுத்தப்படாதபோது, ​​அது அதிக கழிவுகளை உருவாக்குகிறது. அது விலங்குகளுக்கு பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துகிறது. மேலும், இயற்கை வளங்களின் மீது, குறிப்பாக உணர்திறன் வாய்ந்த சுற்றுச்சூழல் பகுதிகளில் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

இந்த அறிக்கை, அந்நிய ஆக்கிரமிப்பு இனங்களின் அதிகரித்து வரும் பிரச்சனையை மூன்றாவது மிக முக்கியமான அச்சுறுத்தலாகவும் எடுத்துரைக்கிறது. இந்த இனங்கள் தாய்நாட்டுச் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளை சீர்குலைக்கின்றன. மேலும், பல்லுயிர்த்தன்மையை குறைக்கின்றன மற்றும் காடுகளின் மீளுருவாக்கத் திறனை பாதிக்கின்றன.

மேலும், முதல் முறையாக, சாலை மற்றும் இரயில்வே விரிவாக்கம் போன்ற உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு (infrastructure development) அச்சுறுத்தல்களில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. கூடுதலாக, ஆக்கிரமிப்பு, மரம் வெட்டுதல், கழிவுகளை அகற்றுதல் மற்றும் வேளாண் விரிவாக்கம் போன்ற மனிதனால் தூண்டப்பட்ட அழுத்தங்கள் (anthropogenic pressures), பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்குள் கூட வாழ்விடங்களை தொடர்ந்து சீரழித்து வருகின்றன.

மொத்தத்தில், இந்த அறிக்கை கவலையளிக்கும் ஒரு போக்கைப் பிரதிபலிக்கிறது: உள்ளூர் மனித அச்சுறுத்தல்கள் இப்போது பெரிய அளவிலான ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட அழுத்தங்களுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. குறிப்பாக, காலநிலை மாற்றம் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு, இவை அனைத்தும் இணைந்து மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள் உட்பட ஆசியாவின் மிகவும் மதிப்புமிக்க இயற்கை தளங்களின் சுற்றுச்சூழல் ஒருமைப்பாட்டிற்கு ஆபத்தை விளைவிக்கின்றன. 

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளைப் பாதுகாக்க இந்திய அரசின் முயற்சிகள்

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளின் சுற்றுச்சூழல் பலவீனம் மற்றும் பாதுகாப்பு தொடர்பான சவால்களை எதிர்கொள்ள, இந்தியா கொள்கை கட்டமைப்புகள், சட்ட நடவடிக்கைகள் மற்றும் நிறுவன முன்முயற்சிகளை இணைத்து ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது. இது வளர்ச்சித் தேவைகளை சுற்றுச்சூழல் நிலைத்தன்மையுடன் சமநிலைப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

கொள்கை அளவில், தேசிய வனக் கொள்கை (National Forest Policy) 1988, தேசிய சுற்றுச்சூழல் கொள்கை, 2006 மற்றும் தேசிய வனவிலங்கு செயல் திட்டம் ஆகியவை வனப் பாதுகாப்பு, பல்லுயிர் பாதுகாப்பு மற்றும் நிலையான வளர்ச்சிக்கு வழிகாட்டுகின்றன.

சட்ட ரீதியாக, அரசாங்கம் வனவிலங்கு பாதுகாப்புச் சட்டத்தை இயற்றியுள்ளது. இதன்கீழ் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளின் பல பகுதிகள் தேசிய பூங்காக்கள், வனவிலங்கு சரணாலயங்கள், பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகள், புலிகள் காப்பகங்கள் போன்ற பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த சட்டப் பாதுகாப்புகள் வனவிலங்குகள் மற்றும் தாவர இனங்களைப் பாதுகாக்க மானுடவியல் நடவடிக்கைகளைக் குறைக்க உதவுகின்றன.

காடுகளைப் பாதுகாக்கவும், காடழிப்புக்குத் தடை விதிக்கவும், 1927 ஆம் ஆண்டின் இந்திய வனச் சட்டம் (Indian Forest Act) மற்றும் 1980-ஆம் ஆண்டின் வனப்பாதுகாப்பு மற்றும் மேம்பாடு சட்டம் (Van (Sanrakshan Evam Samvardhan) Adhiniyam) ஆகியவை இயற்றப்பட்டுள்ளன. மத்திய அரசின் அனுமதியின்றி வன நிலத்தை வனமல்லாத நிலமாக மாற்றுவதை இந்தச் சட்டங்கள் தடை செய்கின்றன.

மேலும், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் மனித நடவடிக்கைகளின் எதிர்மறையான தாக்கத்தை மதிப்பிடுவதற்கு, சுற்றுச்சூழல், வனங்கள் மற்றும் காலநிலை மாற்ற அமைச்சகம் (Ministry of Environment, Forest and Climate Change (MoEFCC)) மாதவ் காட்கில் குழு (Madhav Gadgil committee) மற்றும் கஸ்தூரிரங்கன் குழு (Kasturirangan committee) என்கிற இரண்டு நிபுணர் குழுக்களை அமைத்தது குறிப்பிடத்தக்கது. 

அவர்களின் அறிக்கைகளின் அடிப்படையில், குஜராத், மகாராஷ்டிரா, கோவா, கர்நாடகா, கேரளா மற்றும் தமிழ்நாடு ஆகிய ஆறு மாநிலங்களில் பரவியுள்ள சுமார் 56,000 சதுர கி.மீ பரப்பளவை சுற்றுச்சூழல் ரீதியாக உணர்திறன் மிக்க பகுதியாக (Ecologically Sensitive Area (ESA)) அறிவிக்க சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புச் சட்டம் (Environment Protection Act) 1986ஆம் ஆண்டின் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் 2024 ஆம் ஆண்டில் ஒரு வரைவு அறிவிக்கை வெளியிடப்பட்டது.

சுற்றுச்சூழல் ரீதியாக உணர்திறன் மிக்க பகுதி என்பது சுரங்கம், நீர்மின் திட்டங்கள் போன்ற மனித நடவடிக்கைகளின் எதிர்மறையான தாக்கத்தைக் குறைப்பதற்காகப் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளைச் சுற்றி வரையறுக்கப்பட்ட இடையகப் பகுதிகளாகும். இருப்பினும், உள்ளூர் மக்களின் வாழ்வாதாரம் மற்றும் வளர்ச்சி ஆகியவற்றில் அதன் சாத்தியமான எதிர்மறையான தாக்கம் காரணமாக இந்த வரைவு அறிவிப்புக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கப்பட்டதால் இன்னும் இந்தச் சட்டம் நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை.

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளைப் பாதுகாத்தல், நாட்டிற்கு மிக முக்கியமானதாகும்.

உலகப் பாரம்பரிய மதிப்பீட்டின் 4வது அறிக்கையின்படி மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள் பெருகிவரும் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகியுள்ளன என்பதையும், அதற்கு அவசரமான மற்றும் ஒருங்கிணைந்த நடவடிக்கை தேவை என்பதையும் சரியான நேரத்தில் நினைவுபடுத்துகிறது. சட்டங்கள் மற்றும் கொள்கை இயற்றப்பட்ட போதிலும், பலவீனமான நடைமுறைப்படுத்துதலே முக்கியக் காரணியாக உள்ளது.

மேலும், அதிகரித்து வரும் மனித நடவடிக்கைகளால் ஏற்படும் அழுத்தத்தைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். இதற்காக, வரைவு சூழலியல் உணர்திறன் பகுதி அறிவிப்பைத் தக்க சமயத்தில் நடைமுறைப்படுத்துவது ஒரு தீர்க்கமான நடவடிக்கையாக இருக்கும். இருப்பினும், பாதுகாப்பு மற்றும் சமூக வாழ்வாதாரங்களைச் சமநிலைப்படுத்த, அரசாங்கம் மற்றும் உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் பங்கேற்புடன் கூடிய நடவடிக்கையின் அடிப்படையில் ஒரு முடிவு எடுக்கப்பட வேண்டும். இத்தகைய அணுகுமுறை, சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பை பொறுப்பான பொருளாதார நடவடிக்கைகளுடன் ஒருங்கிணைக்க அவசியமானதாக இருக்கிறது. 

இதனுடன் கூடுதலாக, அறிவியல் கண்காணிப்பு, காலநிலை தகவமைப்பு உத்திகள் மற்றும் சமூகம் தலைமையிலான பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைப்பது காலநிலை மாற்றம் மற்றும் வாழ்விடச் சீரழிவுக்கு எதிரான மீள்தன்மையை வலுப்படுத்த உதவுகிறது. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளைப் பாதுகாப்பது என்பது வெறும் சுற்றுச்சூழல் முன்னுரிமை மட்டுமல்ல, சுற்றுச்சூழல், பல்லுயிர் மற்றும் காலநிலை நிலைத்தன்மைக்கு இன்றியமையாத ஒரு தேசியத் தேவையாகக் கருதப்படுகிறது. 

 Original Article: Why Western Ghats are classified as natural site of ‘significant concern’ 

Read More →