இரண்டு வெவ்வேறு நோக்கங்களுக்கான ஒரு மேல்வரி ஏற்புடையதல்ல. -அஷ்ரிதா பிரசாத் கோத்தா

சுகாதாரப் பாதுகாப்பு (Health Security) மற்றும் தேசியப் பாதுகாப்பு மசோதாவானது (National Security Bill), மாநிலங்களுடன் வருவாயைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் முறையை மாற்றுவதற்கு ஒன்றிய அரசுக்கு அதிகாரம் வழங்குகிறது.

ஒன்றிய அரசு, பான் மசாலா துறை மீது 'சுகாதாரப் பாதுகாப்பு முதல் தேசியப் பாதுகாப்பு வரை' (Health Security and National Security (HSNS)) செஸ் என்ற புதிய கூடுதல் வரியை அறிமுகப்படுத்த திட்டமிட்டுள்ளது. இது 'சுகாதாரப் பாதுகாப்பு முதல் தேசியப் பாதுகாப்பு செஸ் மசோதா, 2025' (National Security Cess Bill) மூலம் விதிக்கப்பட உள்ளது. நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளாலும் நிறைவேற்றப்பட்டு, குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதலுக்காக நிலுவையில் உள்ள இந்த மசோதாவின்படி, அடுத்த ஆண்டு சரக்கு மற்றும் சேவை வரி இழப்பீட்டு வரி (GST Compensation Cess) படிப்படியாக நீக்கப்பட்ட பிறகு இந்த வரி வசூலிக்கப்பட உள்ளது.

ஒரு செஸ் (cess) என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கத்திற்காக வசூலிக்கப்படும்  ஒரு வரி முறையாகும். அரசியலமைப்பின் 270-வது பிரிவில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, வசூலிக்கப்படும் வருவாய் ஒரு "குறிப்பிட்ட நோக்கத்திற்காக" (specific purpose) வசூலிக்கப்படுகிறது. ஒரு மேல்வரி என்பது பொதுமக்களின் பொதுத் தேவைகளுக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு வரியாகவோ அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட சேவைக்கு பணம் செலுத்துவதற்காகப் பயன்படுத்தப்படும் கட்டணமாகவோ இருக்கலாம்.

மசோதாவின் பிரிவு 7-ன் படி, சுகாதாரப் பாதுகாப்பு முதல் தேசியப் பாதுகாப்பு வரி, "இந்தியாவின் தேசிய பாதுகாப்பு மற்றும் பொது சுகாதாரச் செலவுகளுக்குப் பணம் செலுத்துவதற்காகப் பயன்படுத்தப்படும். வரி செலுத்த வேண்டியவர், பான் மசாலா இயந்திரங்களின் உரிமையாளர், உடைமையாளர், இயக்குபவர் அல்லது நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ பான் மசாலா தயாரிப்பில் எந்த வகையிலும் ஈடுபட்டுள்ளவர்கள் என அனைவருக்கும் இந்த வரி பொருந்தும்.

இரண்டு நோக்கங்கள்

மேலோட்டமாகப் பார்க்கும்போது, ​​சுகாதாரப் பாதுகாப்பு முதல் தேசியப் பாதுகாப்பு வரை' (Health Security and National Security (HSNS)) செஸ் வேறுவிதமாகத் தெரிகிறது. பொதுவாக, செஸ் வரிகள் தொடக்கக் கல்வி போன்ற ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கத்திற்காக விதிக்கப்படுகின்றன. ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கம் என்பது, அதன் மூலம் கிடைக்கும் முழு வருமானமும் (நிர்வாகச் செலவுகளைத் தவிர்த்து) அந்த நோக்கத்திற்காகவே செலவிடப்படும் என்பதை சுட்டிக்காட்டுகிறது.

சுகாதாரப் பாதுகாப்பு முதல் தேசியப் பாதுகாப்பு செஸ் வரியின் மூலம், இந்த மசோதா தொடர்பில்லாத இரண்டு நோக்கங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது மட்டுமல்லாமல், அந்த இரண்டு நோக்கங்களுக்கும் வருவாயைப் பிரித்து ஒதுக்கீடு செய்யவும் இல்லை. விவரங்கள் எதுவும் தெளிவாக விளக்கப்படவில்லை. உதாரணமாக, சுகாதாரப் பாதுகாப்பு மற்றும் தேசியப் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான ஒதுக்கீடு 50:50-ஆக இருக்கலாம் அல்லது 20:80-ஆகவும் இருக்கலாம். இந்த மசோதா எந்தவொரு விகிதாச்சாரத்தையும் ஏற்றுக்கொள்வதற்கும், அது ஆண்டுதோறும் மாறுவதற்கும் போதுமான வாய்ப்பை வழங்குகிறது.

மிக முக்கியமாக, இந்த ​​சுகாதாரப் பாதுகாப்பு முதல் தேசியப் பாதுகாப்பு வரி, பொதுவாக மாநில அரசாங்கங்களின் பொறுப்பில் உள்ள துறைகளுக்காகப் பணத்தை ஒதுக்கும் நடைமுறையைத் தொடர்கிறது. உதாரணமாக, முந்தைய கிருஷி கல்யாண் மற்றும் தூய்மை இந்தியா இயக்க மேல்வரிகள் முறையே விவசாயிகளின் நலன் மற்றும் சுகாதாரத்திற்காக ஒதுக்கப்பட்டன. மேலும், இவ்விரண்டும் மாநில அரசாங்கங்களின் பிரத்யேக அதிகாரம் மற்றும் பொறுப்பின் கீழ் வருபவை. ​​சுகாதாரப் பாதுகாப்பு முதல் தேசியப் பாதுகாப்பு மேல்வரியானது, மாநிலங்களின் பிரத்யேகப் பட்டியலில் உள்ள ஒரு துறையான பொது சுகாதாரத்திற்காகப் பகுதியளவு ஒதுக்கப்படுகிறது.

ஒன்றிய அரசு ஒருமுறை மேல்வரியை விதிக்கும் வழியைத் தேர்ந்தெடுத்துவிட்டால், அதன் மூலம் கிடைக்கும் வருவாயை நிதி குழுவின் (Finance Commission (FC)) பரிந்துரைகளின் அடிப்படையில் மாநில அரசுகளுடன் பகிர்ந்து கொள்ளத் தேவையில்லை. அரசியலமைப்பில் உள்ள வடிவமைப்பின்படி (சரத்து 270), மேல்வரிப் பணம் ஒன்றிய மற்றும் மாநில அரசுகளுக்கு இடையே பிரிக்கப்படும் நிதித் தொகுப்பிற்கு (divisible pool) வெளியே உள்ளது.

மாநிலப் பட்டியல் (State subject) விவகாரம்

மக்களவை விவாதங்களின்போது, ​​நிதி அமைச்சர் சுகாதாரம் என்பது மாநிலப் பட்டியலில் உள்ள ஒரு விவகாரம் என்றும், சுகாதார மற்றும் தேசியப் பாதுகாப்பு மேல்வரி வருவாய் மாநில அரசங்கங்களுடன் பகிரப்படும் என்றும் விளக்கினார். மேலும், சுகாதாரத்துடன் தொடர்புடைய வருவாய் மட்டுமே பகிரப்படும் என்பதால், முன்னரே குறிப்பிடப்பட்ட அந்த விகிதாச்சாரம் மாநில அரசாங்கங்களுக்கு மிகவும் முக்கியமானது.

இந்த வரி விதிப்பு தவிர்க்க முடியாதது என்ற நிலையில், சுகாதாரப் பாதுகாப்பு மற்றும் தேசியப் பாதுகாப்பு வரியை ஒரு வழக்கமான வரியாக அறிமுகப்படுத்தியிருப்பது சிறப்பாக இருந்திருக்காதா? ஆம், அப்படியானால் அந்தப் பணம் ஒன்றிய அரசுக்கும் மாநிலங்களுக்கும் இடையே பகிரப்படும் நிதிகளின் ஒரு பகுதியாக இருந்திருக்கும். ஒவ்வொரு மாநிலத்திற்குமான பங்கு, உள்ள நிதிக் குழுவின் பரிந்துரைகளின்படி அமைந்திருக்கும். அந்தப் பணம் முன்கூட்டியே ஒரு குறிப்பிட்ட பயன்பாட்டிற்காக ஒதுக்கப்படாததால், மாநிலங்கள் அந்தப் பணத்தைத் தாங்கள் விரும்பிய எந்த நோக்கத்திற்காகவும் பயன்படுத்தியிருக்கலாம்.

இருப்பினும், மேல்வரி முறையைப் பின்பற்றுவதன் மூலம், நிதிக் குழுவின் பரிந்துரைகளைப் பின்பற்றாமல் இருப்பதற்கான நெகிழ்வுத்தன்மை ஒன்றிய அரசுக்குக் கிடைக்கிறது. சுகாதார மற்றும் தேசியப் பாதுகாப்பு மேல்வரி, மத்திய அரசால் பிற்காலத்தில் அறிவிக்கப்படும் "நடவடிக்கைகள், திட்டங்கள் மற்றும் நிகழ்ச்சிகளுக்கு" நிதியளிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் என்று அந்த மசோதா குறிப்பிடுகிறது. எனவே, அதிகாரப் பரவலாக்கமானது (devolution) ஒன்றிய அரசால் தீர்மானிக்கப்பட்ட திட்டங்களைச் செயல்படுத்துவதையும், குறிப்பிடப்பட்ட வேறு எந்த ஒரு நிபந்தனைகளையும் பூர்த்தி செய்வதையும் சார்ந்திருக்கலாம்.

மாநில அரசாங்கங்களுக்கு இந்த மசோதா நிச்சயமற்றத் தன்மையையும், பாரபட்சமான நடத்தையைப் பற்றிய கவலையையும், கணிக்கமுடியாத நிதி வரவையும், உள்ளூர் தேவைகளுக்கு ஏற்ப நிதியை செலவிடுவதில் குறைந்த சுதந்திரத்தையும் வழங்குகிறது.

கட்டுரையாளர், தேசிய இந்திய சட்டப் பல்கலைக்கழகத்தின் உதவிப் பேராசிரியர் ஆவார். இவருக்கு NLSIU-வின் ஐந்தாம் ஆண்டு மாணவரான சித்தாந்த் பெங்கோரியா உதவியுள்ளார்.

Original link:

A cess for two disparate ends is unconvincing.

Read More →

அரசாங்கம், பங்குச் சந்தை ஒழுங்குமுறையைச் சீரமைக்க ஒரு மசோதா மற்றும் செபி (SEBI) வாரிய உறுப்பினர்களுக்கு புதிய விதிகளை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. -ஷிஷிர் சின்ஹா

 நிதி அமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் அவர்கள் வியாழக்கிழமை அன்று மக்களவையில், 'பாதுகாப்புச் சந்தைகள் குறியீடு, 2025' (Securities Markets Code, 2025) என்ற மசோதாவை அறிமுகப்படுத்தினார். இதன் முக்கிய நோக்கம் என்னவென்றால், இந்தியாவின் பலவிதமான நிதிச் சட்டங்களை ஒன்றிணைத்து, பங்குச் சந்தை கட்டுப்பாடுகளை நெறிப்படுத்தும் ஒரே, எளிமையான சட்டமாக மாற்றுவதுதான். இந்தச் சட்டத்தின்படி, சிறிய மற்றும் தொழில்நுட்ப ரீதியான விதிமீறல்களுக்கு இனிமேல் குற்றவியல் தண்டனைக்கு (Criminal Penalties) பதிலாக, சிவில் அபராதங்கள் (Civil Penalties) மட்டுமே விதிக்கப்படும். இது, "தொழில் செய்வதை எளிதாக்கும்" (Ease of Doing Business) முயற்சியாகும். கூடுதலாக, இந்த மசோதா இந்தியப் பங்கு மற்றும் பரிவர்த்தனை வாரியத்தின் (Securities and Exchange Board of India (SEBI)) நிர்வாகக் குழுவை விரிவுபடுத்துகிறது. மேலும், செபி குழு உறுப்பினர்கள் தங்களுக்கோ அல்லது தங்கள் குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கோ ஏதேனும் 'நேரடி அல்லது மறைமுகமான நிதி நலன்கள்' இருந்தால், அதைக் கட்டாயம் வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்றும் கட்டளையிடுகிறது.

முன்மொழியப்பட்டுள்ள இந்தக் குறியீடு (Code) மூன்று பழைய சட்டங்களான – பத்திர ஒப்பந்தங்கள் (ஒழுங்குமுறை) சட்டம், 1956 (Securities Contracts (Regulation) Act, 1956 (SCRA)), இந்தியப் பத்திரங்கள் மற்றும் பரிவர்த்தனை வாரியச் சட்டம், 1992 (Securities and Exchange Board of India Act, 1992 (SEBI)) சட்டம்), மற்றும் வைப்புநிதிச் சட்டம், 1996 (Depositories Act, 1996) ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கிறது. இந்த ஒருங்கிணைப்பின் நோக்கம்: அமலாக்கச் செயல்முறையைச் சீரமைத்தல் (Enforcement process) தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துதல் (Technology leverage). முதலீட்டாளர் நலன்களைப் பாதுகாக்க ஒரு பிரத்யேக குறைதீர்ப்பாளர் (Ombudsperson) மற்றும் புதுமைகளுக்கான ஒழுங்குமுறை சோதனைக்களம் (Regulatory Sandbox) போன்ற நவீன வழிமுறைகளைப் பயன்படுத்துதல் ஆகும்.

மிக முக்கியமாக, முன்மொழியப்பட்ட இந்தக் குறியீடு, ரிசர்வ் வங்கியின் (RBI) தற்போதைய கட்டமைப்பைப் போலவே, சந்தை ஒழுங்குபடுத்தும் அமைப்பை (Market Regulator-ஐ), அதன் மிகை இருப்புகளை (surplus reserves) மத்திய அரசுக்கு மாற்ற வேண்டும் என்று கோருகிறது.

முன்மொழியப்பட்ட சட்டம் இரு அவைகளாலும் பரிசீலனைக்கு எடுத்து நிறைவேற்றப்படுவதற்கு முன்பு, ஒரு சிறப்புக் குழுவால் ஆராயப்படுவதற்காக அனுப்பப்பட்டது.

செபி  (SEBI) வாரியம்

முன்மொழியப்பட்ட மசோதாவின்கீழ், இந்தியப் பத்திரங்கள் மற்றும் பரிவர்த்தனை வாரியத்தில் (செபி) தற்போதைய தலைவர் உட்பட ஒன்பது உறுப்பினர்களுக்குப் பதிலாக 15 உறுப்பினர்கள் வரை இருக்கலாம். இது, பத்திரங்கள் சந்தைகளில் (securities markets) நிபுணத்துவம் பெற்ற நபர்களை நியமிக்க உதவுகிறது. சட்டப்பூர்வ நம்பகத்தன்மையைப் (regulatory credibility) பேணுவதற்காக, மோதல் நலன் (conflict of interest) விதிகள் இதில் மேம்படுத்தப்பட்டுள்ளன. தற்போதைய சட்டத்தில் ஒரு வாரிய உறுப்பினர் தனக்குள்ள ஆர்வத்தை வெளிப்படுத்த ஒரு விதி உள்ளது. ஆனால், புதிய மசோதாவோ, “நேரடி அல்லது மறைமுக நலன்கள், குடும்ப உறுப்பினர்களின் நலன்கள் உட்பட” அனைத்தையும் வெளிப்படுத்துவதைச் சேர்க்கிறது. எந்த ஒரு உறுப்பினருக்கு மோதல் நலன் இருக்கிறதோ, அவர் அந்த வாரியத்தின் எல்லா ஆலோசனைகள் மற்றும் முடிவெடுக்கும் நிகழ்வுகளில் இருந்தும் விலகிக் கொள்ள (recuse) வேண்டும்.

மிகுதியைப் பரிமாற்றம் செய்தல்

அதிகாரிகளின் கூற்றுப்படி, செபி (SEBI) அமைப்புக்கு அதன் நிதியை, சட்டம் மற்றும் விதிகள் ஆகியவற்றின் நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்த முழுச் சுதந்திரம் உள்ளது. மேலும், அது ஒரு திருப்பியளிப்பு நிதியை (reverse fund) தக்கவைத்துக்கொள்ளலாம், இந்த நிதியை செபியின் நிர்வாகக்குழு முடிவெடுக்கும்படி பயன்படுத்தலாம். ஒரு அதிகாரி இதை விளக்கிக் கூறியதாவது: "அனைத்துச் செலவுகளும் சந்திக்கப்பட்டு, போதுமான கையிருப்பு நிதி (reserve funds) உருவாக்கப்பட்ட பின்னரே, மீதமுள்ள உபரி நிதி (surplus funds), ஏதேனும் இருந்தால், மத்திய அரசின் நிதி விதிகளின்படி, பயன்படுத்தப்படாத நிதியாக இந்தியாவின் ஒருங்கிணைந்த நிதிக்கு வரவு வைக்கப்பட வேண்டும்." மேலும், செபியின் அனைத்து கணக்குப் பதிவேடுகளும் தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கையாளர் (Comptroller and Auditor General of India (CAG)) மூலம் தணிக்கை செய்யப்படுகின்றன என்றும் அவர் கூறினார்.

வணிகம் செய்வதை எளிதாக்குதல்

இந்த மசோதா, செபி (SEBI) அமைப்பால் வெளியிடப்படும் ஒழுங்குமுறைகள் (regulations), துணை வழிமுறைகள் போன்ற அனைத்துக் கட்டாயமான ஆவணங்களுக்கும், அத்துடன் சந்தை உள்கட்டமைப்பு நிறுவனங்கள் (Market Infrastructure Institutions - MIIs) வெளியிடும் துணைச் சட்டங்களுக்கும் (bye-laws), பொதுமக்கள் கருத்துக் கேட்பதைக் கட்டாயமாக்குகிறது. "இந்தக் குறியீட்டின்கீழ் விதிகளை உருவாக்கும்போதும் அரசும் பொதுமக்களின் கருத்தைக் கேட்கும்," என்று ஓர் அதிகாரி தெரிவித்தார்.

முன்மொழியப்பட்டிருக்கும் இந்தச் சட்டமசோதா, கடுமையான சந்தை முறைகேடுகள், செபி (SEBI) அமைப்பின் விசாரணையின்போது ஒத்துழைக்க மறுப்பது (non-cooperation with Investigation process) மற்றும் செபி உத்தரவுகளுக்குக் கீழ்ப்படியாமல் இருப்பது (non-compliance with SEBI orders) போன்றவற்றுக்கு மட்டுமே குற்றவியல் பொறுப்பைக் (criminal liability) கட்டுப்படுத்துகிறது. மற்ற சிறு குற்றங்கள் (minor offences), குற்றமற்றதாக்கப்பட்டு (decriminalized), செபியின் சிவில் நடவடிக்கைக்கு (civil action) மட்டுமே உட்படுத்தப்படும். "ஒருபுறம், சில தவறுகள் (defaults) குற்றமற்றதாக்கப்பட்டுள்ளன. அதேசமயம், எச்சரிக்கைகள் மற்றும் வழிகாட்டுதல்கள் போன்ற சிவில் நடவடிக்கைகளின் பட்டியல், தீர்ப்பளிக்கும் அதிகாரங்களின் கீழ் வழங்கப்பட்டுள்ளன," என்று அந்த அதிகாரி விளக்கினார். தண்டனைக்கான அதிகாரங்கள் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டுள்ளன. மேலும், தவறுகளுக்கான தண்டனைத் தொகை, ஈட்டப்பட்ட லாபத்தின் அளவிற்கும் மற்றும் ஏற்பட்ட நஷ்டத்தின் அளவிற்கும் ஏற்ப இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்த மசோதாவில் தீர்ப்பு வழங்கும் நடைமுறையைச் சீரமைப்பதற்கான பிரிவுகளும் உள்ளன. இதன் மூலம், சரியான உண்மை கண்டறியும் பயிற்சிக்குப் பிறகு, அனைத்து நீதித்துறை சார்ந்த  நடவடிக்கைகளும் (quasi-judicial actions) ஒரே தீர்ப்பு வழங்கும் செயல்முறையின்கீழ் மேற்கொள்ளப்படுவதை இது உறுதி செய்கிறது.

"இந்தச் சட்டம், ஆய்வு அல்லது விசாரணை (inspection or investigation) மற்றும் தீர்ப்பு வழங்கும் நடைமுறைகள் ஆகியவற்றுக்கு இடையே தூர விலகல் (arm's length separation) இருப்பதை உறுதி செய்கிறது. மேலும், விசாரணைகளுக்கான காலக்கெடு மற்றும் நடைமுறைப்படுத்துதல் செயல்முறையை கால வரையறைக்குள் முடிக்கத் தேவையான இடைக்கால உத்தரவுகள் ஆகியவற்றை வரையறுக்கிறது என்று  அதிகாரி ஒருவர் தெரிவித்துள்ளார்.

வழிகாட்டுதல்கள்

பங்குச் சந்தை சீர்திருத்தங்கள்

- ஒருங்கிணைந்த சட்டக் கட்டமைப்பு (Unified Framework): பல பத்தாண்டுகள் பழமையான பத்திரங்கள் ஒப்பந்த ஒழுங்குமுறைச் சட்டம் (SCRA), இந்தியப் பத்திரங்கள் மற்றும் பரிவர்த்தனை வாரியம் (SEBI), மற்றும் வைப்புநிதிச் சட்டங்கள் ஆகியவற்றை நீக்கி, அவற்றை ஒரே, நவீன சட்டத் தொகுப்பாக ஒருங்கிணைக்கிறது. 

- குற்றவியல் நீக்கம் (Decriminalization): சிறிய நடைமுறை தவறுகளைக் குற்றமாகக் கருதாமல், உரிமையியல் தண்டனைகளாக மாற்றுகிறது. இது இணக்கச் சுமையைக் குறைத்து, வர்த்தகம் செய்வதை எளிதாக்க உதவுகிறது.

- பொறுப்புக்கூறல்: இயக்குநர்கள் குழு உறுப்பினர்களுக்குப் பயன் முரண்பாடுகளைக் கட்டாயமாக வெளியிட உத்தரவிடுகிறது. மேலும், விசாரணைகள் மற்றும் தீர்ப்புகள் ஆகியவற்றுக்கு இடையே "தன்னிச்சையான" பிரிவினை  இருப்பதை உறுதி செய்கிறது.

- விதிமீறல்கள் வகைப்படுத்தல்: 

முதல் வகை விதிமீறல்கள்: மோசடியான மற்றும் நேர்மையற்ற நடைமுறைகளைத் தடைசெய்வதை மீறுதல். இவை குற்றவியல் பொறுப்பை ஈர்க்காது, சிவில் அபராதங்களை மட்டுமே ஈர்க்கும்.

 

இரண்டாம் வகை விதிமீறல்கள்: சந்தையின் ஒருமைப்பாடு மற்றும் பொது நலனை பாதிக்கும் வகையில், 'சந்தை அத்துமீறல்' (market abuse) என்று அழைக்கப்படும். இது ஒரு குற்றமாக கருதப்பட்டு தண்டிக்கப்படும்.

- பங்கு முதலீட்டாளர்களை மையப்படுத்திய சீர்திருத்தம்: முதலீட்டாளர்களின் குறைகளை விரைவாகத் தீர்க்க, ஒரு சிறப்பு குறை தீர்க்கும் அதிகாரி (Ombudsperson) நியமிக்கப்படுவார், மேலும் நிதித்துறையில் புதிய கண்டுபிடிப்புகளை ஊக்குவிக்க ஒரு ஒழுங்குமுறை சோதனைக்களம்  அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

Original link:

Govt introduces bill to streamline securities mkt regulation, new norms for SEBI board members

Read More →

பாரதிய நியாய சன்ஹிதா (BNS), 2023-ன் பிரிவு 63 குறித்து . . . -ரோஷ்னி யாதவ்

முக்கிய அம்சங்கள்:

— இருப்பினும், எண்ணற்ற பெண்களுக்கு இந்தக் கொள்கைகளையே பலவீனப்படுத்தும் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க அநீதி இன்னும் நீடித்து வருகிறது: இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தில் (IPC) உள்ள திருமண வன்புணர்வு விதிவிலக்கு, இப்போது 2023ஆம் ஆண்டு பாரதிய நியாய சன்ஹிதாவின் (BNS) பிரிவு 63-ல் தொடர்ந்து கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது. இந்த விதிவிலக்கு, 18 வயதுக்குக் குறைவில்லாத மனைவியுடன் அவளது சம்மதமின்றி பாலியல் உறவில் ஈடுபடும் கணவனுக்கு தண்டனை விதிப்பதிலிருந்து விலக்கு அளிப்பது, ஒரு துயரமான காலாவதியான அம்சமாகும் — மனைவியை கணவனின் சொத்தாகக் கருதும் காலனித்துவ கால பாரம்பரிய ஆணாதிக்க மனோபாவங்களின் பிடிவாதமான எச்சமாகும். இது ஒரு சட்டரீதியான மற்றும் அறநெறிரீதியான தோல்வியாகும், அதை நாம் சரிசெய்ய வேண்டும்.

— நாடாளுமன்றத்தின் தற்போதைய கூட்டத்தொடரில், இந்த காலாவதியான சட்டத்தை நீக்குவதற்காக நான் மக்களவையில் ஒரு தனிநபர் மசோதாவை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளேன். தற்போது, ​​திருமணத்திற்குள் நிகழும் பாலியல் வன்கொடுமை ஒரு குற்றமாக கருதப்படாததால், திருமணமான பெண்கள் சட்டப் பாதுகாப்பு இல்லாமல் இருக்கிறார்கள். திருமணம் என்பது சம்மதத்தின் தேவையை நீக்கிவிடுகிறது என்ற கருத்து, ஒரு பெண்ணின் கண்ணியம், பாதுகாப்பு மற்றும் தன் உடலின் மீதான கட்டுப்பாடு ஆகிய அடிப்படை உரிமைகளை மீறுகிறது. இந்த உரிமைகள் அரசியலமைப்பின் 21-வது பிரிவின் கீழ் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன.

திருமண பாலியல் வன்கொடுமையை குற்றமாக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை புதியதல்ல; இது இந்தியாவிற்குள் உள்ள அதிகாரபூர்வமான சட்ட அமைப்புகளால் வலுவாக ஆதரிக்கப்பட்டுள்ளது. கொடூரமான டெல்லி கூட்டு பாலியல் வன்கொடுமை வழக்கிற்குப் பிறகு, 2013-ஆம் ஆண்டு நீதிபதி வர்மா குழு (Verma Committee Report) அறிக்கை, திருமண பாலியல் வன்கொடுமை விதிவிலக்கை நீக்க வேண்டும் என்று சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி பரிந்துரைத்தது. பெண்களைப் பாதுகாப்பதற்காக இயற்றப்பட்ட ஒரு சட்டம், அதிக பாலியல் வன்முறைகளைச் செய்யும் நபர்களான கணவர்களுக்கே ஒரு சட்ட இடைவெளியை அந்தக் குழு சுட்டிக்காட்டியது. மிக அடிக்கடி, பிரிந்து வாழும் கணவர்கள் தங்கள் தாம்பத்திய உரிமைகளை பலவந்தமாக நிலைநாட்ட வருகிறார்கள். அதிகமான பெண்களுக்கு, வீடு ஒரு புகலிடம் அல்ல, மாறாக சாத்தியமான பாலியல் வன்முறைக்கான இடமாக உள்ளது, ஆணாதிக்கச் சட்டத்தால் சட்டரீதியாக அனுமதிக்கப்பட்டது.

மேலும், சர்வதேச ஒப்பந்தங்களும் மரபுகளும் இந்த சீர்திருத்தத்தை கட்டாயமாக்குகின்றன. இந்தியா, பெண்களுக்கு எதிரான அனைத்து வகையான பாகுபாடுகளையும் அகற்றுவதற்கான மாநாட்டில் (Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination Against Women (CEDAW)) கையெழுத்திட்ட ஒரு நாடாகும். இது, திருமணம் மற்றும் குடும்ப உறவுகள் தொடர்பான அனைத்து விவகாரங்களிலும் பெண்களுக்கு எதிரான பாகுபாடுகளை அகற்ற அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் எடுக்குமாறு உறுப்பு நாடுகளைக் கோருகிறது. திருமண வன்கொடுமைக்கான தொடர்ச்சியான விதிவிலக்கு, இந்த உறுதிமொழிக்கு நேரடியான மீறலாகும். அரசியலமைப்பின் 253-வது பிரிவு, சர்வதேச ஒப்பந்தங்களைப் பின்பற்றி சட்டங்களை இயற்ற நாடாளுமன்றத்திற்கு அதிகாரம் அளிக்கிறது. மேலும், 51-வது பிரிவு சர்வதேச சட்டத்தை மதிக்க வேண்டும் என்று அரசுக்கு அறிவுறுத்துகிறது. இந்த அரசியலமைப்பு விதிகள், மனித உரிமைகள் குறித்த உள்நாட்டு மற்றும் சர்வதேச உறுதிப்பாடுகளை நிலைநிறுத்துவதற்காக, திருமண வன்கொடுமைக்கான விதிவிலக்கை நீக்குவதைக் கட்டாயப்படுத்துகின்றன.

  “சட்டத்தின் முக்கிய தவறு, 'திருமணத்தின் புனிதம்' (sanctity of marriage) என்பது பாலியல் உறவுக்கு ஒரு முழுமையான அனுமதியை வழங்குகிறது என்ற அனுமானத்தில் உள்ளது. இந்த கோட்பாடு அடிப்படையில் பல்வேறு தவறுகளை கொண்டுள்ளது. திருமண நிலையைப் பொருட்படுத்தாமல், சம்மதம் (Consent) என்பது ஒரு அடிப்படை மனித உரிமை ஆகும். ஒரு கணவன் தன் மனைவியை பாலியல் உறவுக்கு கட்டாயப்படுத்துவதை அனுமதிப்பது, 'நான் சம்மதிக்கிறேன்' என்பதை 'நீ கண்டிப்பாகச் செய்ய வேண்டும்' என்று மாற்றுகிறது. தன் மனைவியை பாலியல் உறவுக்கு கட்டாயப்படுத்தும் கணவனுக்கு சட்டப் பாதுகாப்பு அளிப்பது, ‘ஒரு பெண் திருமணம் செய்துகொள்ளும்போது, தனது உரிமையை முழுவதுமாக இழக்கிறாள்’ என்ற ஒரு ஆபத்தான செய்தியை குறிப்பிடுகிறது.

திருமண உறவில் நிகழும் பாலியல் வன்கொடுமையை ஒரு குற்றமாக அறிவிப்பது, பழிவாங்கும் எண்ணம் கொண்ட மனைவிகளால் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படலாம் என்று சிலர் கவலைப்படுகிறார்கள். எந்தவொரு சட்டத்திலும் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுவதற்கான சாத்தியக்கூறை முழுமையாக நிராகரிக்க முடியாது என்றாலும், அது உண்மையான பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதியையும் பாதுகாப்பையும் மறுப்பதற்கான காரணமாக இருக்க முடியாது. சட்டங்கள் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படக்கூடும் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக அவற்றை நாம் நிராகரித்தால், குடும்ப வன்முறை அல்லது வரதட்சணைக் கொலைகளுக்கு எதிரான சட்டங்கள் போன்ற பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கும் எந்தச் சட்டங்களையும் நம்மால் இயற்றவே முடியாது. மாறாக, பாலியல் வன்முறையிலிருந்து பாதுகாப்பு பெறும் பெண்களின் அடிப்படை உரிமையை மறுப்பதன் மூலம் அல்லாமல், வலுவான விசாரணைகள் மற்றும் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் மூலம் தவறான பயன்பாட்டைத் தடுக்க வேண்டும்.

Original link: 

About Section 63 of the Bharatiya Nyaya Sanhita (BNS), 2023.

Read More →

டெல்லியின் நச்சுக் காற்று -ரோஷினி யாதவ்

என்ன பிரச்சினை?

கடந்த பத்தாண்டுகளில், டெல்லியின் குளிர்காலங்கள் நாட்காட்டி மாறுவது போல கணிக்கக்கூடிய ஒரு வடிவத்தை (பாணியை) உருவாக்கியுள்ளன. காற்று துகள்களால் (நுண்ணிய தூசுகளால்) நிரம்புகிறது, தற்காலிக நடவடிக்கைகள் அமல்படுத்தப்படுகின்றன, பின்னர், பருவம் மாறும்போது, விஷயங்கள் தொடர்ந்து நகர்கின்றன மற்றும் இந்த பிரச்சினை ஒதுக்கி வைக்கப்படுகிறது. இந்தச் சூழலில், இந்தப் பிரச்சினையை ஒரு பரந்த கண்ணோட்டத்தில் புரிந்துகொள்வது அவசியமாகிறது.

கேள்வி 1: காற்று மாசுபாடு என்றால் என்ன, அதன் மூலங்கள் யாவை?

காற்று மாசுபாடு என்பது, இரசாயனம், இயற்பியல் அல்லது உயிரியல் போன்ற ஏதேனும் ஒரு காரணியால் (agent) சுற்றுப்புற சூழல்—வீட்டிற்குள்ளேயோ அல்லது வெளியேயோ—மாசுபடுவதாகும். இது வளிமண்டலத்தின் இயற்கையான பண்புகளை மாற்றுகிறது. உலக சுகாதார அமைப்பின் (WHO) கூற்றுப்படி, உலக மக்கள் தொகையில் கிட்டத்தட்ட அனைவரும் (99%) உலக சுகாதார அமைப்பின் வழிகாட்டுதல் வரம்புகளை மீறி அதிக அளவு மாசுபடுத்திகள் கொண்ட காற்றையே சுவாசிக்கின்றனர்.

வீட்டு உபயோக எரிப்புக் கருவிகள் (Household combustion devices), மோட்டார் வாகனங்கள், தொழிற்சாலைகள் மற்றும் காட்டுத் தீ ஆகியவை காற்று மாசுபாட்டின் பொதுவான மூலங்கள் ஆகும். - WHO

தொடர்ச்சியான வாகனப் புகை வெளியேற்றம் முதல் கட்டுமானம் மற்றும் தொழிற்சாலைகளில் இருந்துவரும் மாசுபடுத்திகள் வரை, பல்வேறு காற்று மாசுபாட்டின் மூலங்கள் நாடு முழுவதும் காற்றின் தரத்தை மிகவும் மோசமாக்கியுள்ளன.

வாகன மாசுபாடுதான் காற்று மாசுபாட்டிற்கு முக்கியப் பங்களிப்பாகும். இந்திய வெப்பமண்டல வானிலை ஆய்வு நிறுவனத்தின் (IITM) முடிவெடுக்கும் ஆதரவு அமைப்பின்படி (Decision Support System), போக்குவரத்துதான் டெல்லியில் PM2.5 துகள்கள் வெளியேற்றத்திற்கு மிகப்பெரிய பங்களிப்பு செய்கிறது; குளிர்காலத்தில் இதன் பங்கு 20% அல்லது அதற்கு மேல் உயர்கிறது.

காற்று தர மேலாண்மை ஆணையத்தின் (CAQM) கூற்றுப்படி, டெல்லி-தேசிய தலைநகர் பிராந்தியத்தில் (Delhi-NCR) சாலையில் உள்ள 2.88 கோடி வாகனங்களில் 93% இலகு ரக மோட்டார் வாகனங்கள் (LMVs; முக்கியமாக கார்கள்) மற்றும் இரு சக்கர வாகனங்கள் ஆகும். இந்த வாகனங்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கிற்கும் அதிகமானவை—சுமார் 37%—பாரத் ஸ்டேஜ் (BS) III அல்லது அதற்கும் பழமையான வாகனங்களாகும். இவை கணிசமாக அதிக புகை வெளியேற்றும் திறன் கொண்டவை.

அனல் மின் நிலையங்கள் மற்றும் தொழிற்சாலைகள் தொடர்ந்து மாசுக்களை வெளியிட்டு, பிரச்சனையை மேலும் சிக்கலாக்குகின்றன. அதுமட்டுமின்றி, விவசாயக் கழிவுகளை எரிப்பது (அதாவது, பயிர் அறுவடைக்குப் பின் எஞ்சியிருக்கும் வைக்கோலை எரிப்பது), குறிப்பாக பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானா போன்ற வட இந்திய மாநிலங்களில், காற்று மாசுபாட்டிற்கு ஒரு முக்கிய காரணமாக இருக்கிறது. அறுவடைக்குப் பிந்தைய காலத்தில், இது காற்றின் தரத்தை மிகவும் மோசமாக்கி, பெரும்பாலும் அதை அவசர நிலைக்கு இட்டுச் செல்கிறது. இந்த விவசாயக் கழிவுகளை எரிப்பதால் உருவாகும் புகையானது, அதிக அளவில் துகள் பொருட்கள் (particulate matter), கார்பன்-மோனாக்சைடு, சல்பர்-டை-ஆக்சைடு, மற்றும் நைட்ரஜன்-ஆக்ஸைடுகள் போன்றவற்றை வெளியிடுகிறது.

மாசுபடுத்திகள்	மூலம்	தாக்கம்
நைட்ரஜன்-டை- ஆக்சைடு (NO2)	வாகனங்கள் மற்றும் மின் உற்பத்தி நிலையங்களில் இருந்து வெளியேறும் உமிழ்வுகள் உள்ளிட்ட ஆதாரங்களைக் கொண்ட எரிபொருளை எரித்தல்.	அதிக அளவு நைட்ரஜன்-டை- ஆக்சைடுக்கு குறுகியகால வெளிப்பாடு சுவாச நோய்களை அதிகரிக்கக்கூடும். நீண்டகால வெளிப்பாடு ஆஸ்துமாவின் வளர்ச்சிக்கும் பங்களிக்கக்கூடும் மற்றும் சுவாச நோய்த்தொற்றுகளுக்கு ஆளாகக்கூடிய தன்மையை அதிகரிக்கக்கூடும்.
ஓசோன் (O3)	சூரிய ஒளியின் முன்னிலையில் வளிமண்டல மாசுபடுத்திகளின் எதிர்வினையால் மேற்பரப்பு ஓசோன் மாசுபாடு உருவாகிறது.	நாள்பட்ட நுரையீரல் அடைப்பு நோய்கள் (COPD) மற்றும் இருதய மற்றும் சுவாசக் கோளாறுகளால் ஏற்படும் இறப்புகளின் எண்ணிக்கை ஆகியவற்றால் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படுவதற்கான ஆபத்து அதிகரிப்பு.
சல்பர்-டை-ஆக்சைடு (SO2)	மின் உற்பத்தி நிலையங்கள் மற்றும் பிற தொழில்துறை வசதிகளால் புதைபடிவ எரிபொருட்களை எரித்தல். கூடுதல் ஆதாரங்கள் தொழில்துறை செயல்முறைகள் மற்றும் எரிமலைகள் போன்ற இயற்கை மூலங்கள் ஆகும்.	இருதய அமைப்புக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் மற்றும் சுவாச நோய்களின் வளர்ச்சிக்கு வழிவகுக்கும். சல்பர்-டை-ஆக்சைடு (SO2) மற்ற சேர்மங்களுடன் வினைபுரிந்து துகள்களை உருவாக்குகிறது.
அம்மோனியா (NH3)	உரப் பயன்பாடு அதிகரிப்பதோடு, கால்நடைக் கழிவுகளின் பெரிய பங்களிப்பும் உலகின் மிக உயர்ந்த வளிமண்டல அம்மோனியா செறிவுகளுக்கு வழிவகுத்துள்ளது.	அதிகப்படியான அம்மோனியா தாவரங்களுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் மற்றும் காற்று மற்றும் நீரின் தரத்தை குறைக்கிறது.
காரீயம் (PPb)	இது பூமியின் மேலோட்டத்தில் காணப்படும் ஒரு நச்சு உலோகமாகும், இது சுரங்கம், உருக்குதல், உற்பத்தி மற்றும் மறுசுழற்சி நடவடிக்கைகள் மூலம் வெளிப்படும்.	கடுமையான ஈய நச்சுத்தன்மையிலிருந்து தப்பிப்பிழைக்கும் குழந்தைகள் நிரந்தர அறிவுசார் குறைபாடு மற்றும் நடத்தை கோளாறுகளுடன் விடப்படலாம்.
கார்பன் மோனாக்சைடு (CO)	மரம், நிலக்கரி மற்றும் பெட்ரோல் போன்ற கார்பன் கொண்ட எரிபொருள் எரிக்கப்படும்போது இது வெளியிடப்படுகிறது.	கார்பன் மோனாக்சைடு அளவுகள் போதுமான அளவு அதிகமாக இருந்தால், ஒருவர் மயக்கமடைந்து இறக்க நேரிடும். நீண்டகால வெளிப்பாடு இதய நோய் அபாயத்தை அதிகரிப்பதோடு தொடர்புடையது.

கேள்வி 2: வட இந்திய நகரங்களில் ஏன் காற்றுத் தரத்தின் அளவு மிக மோசமாக உள்ளது?

சென்னை, சண்டிகர், விசாகப்பட்டினம், மும்பை மற்றும் பெங்களூரு போன்ற மேற்கு மற்றும் தென் இந்திய நகரங்களுடன் ஒப்பிடுகையில், டெல்லி, லக்னோ மற்றும் வாரணாசி போன்ற வட இந்திய நகரங்கள் மோசமான காற்றுத் தரத்தால் பாதிக்கப் படுகின்றன, குறிப்பாக குளிர்காலங்களில். இதற்குக் காரணம் அந்தப் பகுதியின் புவியியல் அமைப்பு ஆகும்.

இந்தப் பிரச்சனைக்கு முக்கியக் காரணம், இந்த வடஇந்திய நகரங்கள்  சுற்றிலும் வெறும் நிலப்பகுதியால் சூழப்பட்டிருப்பதுதான். இந்தோ-கங்கைச் சமவெளிப் பகுதி இமயமலையால் சூழப்பட்டுள்ளது. இதன் காரணமாக, மாசுபடுத்துகின்ற துகள்கள் சிக்கிக்கொண்டு (மாசுக்கள் அகப்பட்டு) காற்றில் பரவ முடிவதில்லை. மேலும், காலநிலை போக்குகள் (Climate Trends) நிறுவனத்தின் 'இந்தியாவின் முக்கிய நகரங்களின் காற்றுத் தர மதிப்பீடு (2015–2025)' என்ற ஆய்வறிக்கை குறிப்பிடுவது: "நகரங்களுக்குள், அடர்த்தியான நகர்ப்புறக் கட்டமைப்புகள் (கட்டிடங்கள்) ஒரு கூடுதல் 'மேற்பரப்பு கரடுமுரடான தன்மையை' (Surface Roughness) உருவாக்குகின்றன. இது ஒரு உராய்வு விளைவை ஏற்படுத்தி, காற்றின் வேகத்தை மேலும் குறைக்கிறது மற்றும் மாசு பரவுவதைக் கட்டுப்படுத்துகிறது."

கோடைக்காலப் பருவமழையின்போது, மழையும் வலுவான மேற்குக் காற்றும் மாசுக்களைப் பரப்ப உதவுகின்றன. ஆனால், குளிர்காலத்தில் நிலைமை மோசமாகிறது. டெல்லி நகரம் இந்தக் காலத்தில் குறிப்பாகப் பாதிக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் அது வடக்கில் இமயமலையால் சூழப்பட்ட ஒரு பரந்த, சமமான பேசினின் (Basin) நடுவில் அமைந்துள்ளது.

அந்த ஆய்வறிக்கையின்படி: "குளிர்காலத்தில் (டிசம்பர்-பிப்ரவரி), வளிமண்டல எல்லையிலுள்ள அடுக்கில் உள்ள காற்று (பூமியின் மேற்பரப்பிற்கு மிக அருகில் உள்ள அடுக்கு) அடர்த்தி குறைந்து இருக்கும், ஏனெனில் பூமியின் மேற்பரப்பிற்கு அருகிலுள்ள குளிர்ந்த காற்று அடர்த்தியாக இருக்கும். இந்தக் குளிர்ந்த காற்று, மேலே உள்ள சூடான காற்றின் அடியில் சிக்கி, ஒரு வகையான வளிமண்டல 'மூடியை' (Atmospheric 'Lid') உருவாக்குகிறது. இந்தக் குளிர்ந்த காற்று கீழே சிக்கி இருப்பது 'குளிர்காலத் தலைகீழ் நிலை' (Winter Inversion) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த அடுக்கிற்குள் மட்டுமே காற்று செங்குத்தாகக் கலப்பதால், வெளியேறும் மாசுபடுத்தும் துகள்களுக்கு வளிமண்டலத்தில் பரவ போதுமான இடம் கிடைப்பதில்லை."

கேள்வி 3: காற்று மாசுபாட்டின் தாக்கங்கள் என்ன?

ஒவ்வொரு ஆண்டும், உட்புற மற்றும் வெளிப்புற காற்று மாசுபாடு உலகளவில் கிட்டத்தட்ட எழுபது லட்சம் (7 மில்லியன்) இறப்புகளுக்குக் காரணமாகிறது. – உலக சுகாதார நிறுவனம் (WHO)

நகரங்களில் ஏற்படும் புகைமூட்டம் முதல் வீடுகளில் ஏற்படும் புகை வரை, காற்று மாசுபாடு பல்வேறு துறைகளை வெவ்வேறு விதமாகப் பாதிக்கிறது. இது ஆரோக்கியம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மட்டுமின்றி, பொருளாதாரத்திற்கும் அச்சுறுத்தலாக உள்ளது.

புகைமூட்டம் என்றால் என்ன?

புகைமூட்டம் என்பது ஒரு வகையான காற்று மாசுபாடு ஆகும். இது மங்கலான அல்லது மூடுபனி போன்ற சூழ்நிலையை உருவாக்கி, பார்வைத் திறனைக் குறைத்து, காற்றின் தரத்தைப் பாதிக்கிறது. இது முதன்முதலில் 1900-களின் முற்பகுதியில் புகை (smoke) மற்றும் மூடுபனியின் (fog) கலவையைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டது. "smog" என்ற சொல், குறிப்பாகத் தொழில்மயமான பகுதிகளில் பொதுவாக இருந்த நிலக்கரி எரிப்பினால் ஏற்படும் மாசுபாட்டைக் குறிக்க இந்த சொல் பயன்படுத்தப்பட்டது. 

📍நிலத்தடி காற்று மாசுபாடு நிலப்பரப்பு சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளை (terrestrial ecosystems) குறிப்பிடத்தக்க அளவில் பாதிக்கிறது. இதனால் விலங்குகள் மற்றும் மனிதர்கள் இருவருக்கும் பல்வேறு சுவாச மற்றும் நுரையீரல் கோளாறுகள் ஏற்படுகின்றன.

— கடல் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளில் (marine ecosystems), இதன் விளைவுகளாக ஏரி அமிலமயமாதல் (lake acidification), நீர்ப்பெருக்கு (eutrophication), மற்றும் நீர்வாழ் உணவு மூலங்களில் பாதரசம் குவிதல் (accumulation of mercury) ஆகியவை அடங்கும். இந்தச் செயல்முறைகள் உயிரினங்களின் ஆரோக்கியத்தை மறைமுகமாகப் பாதிக்கலாம்.

— மேலும், வளிமண்டலத்தில் பசுமைக் குடில் வாயுக்களின் (greenhouse gases) செறிவு, புவி வெப்பமடைதல் (global warming) மற்றும் காலநிலை மாற்றம் (climate change) உள்ளிட்ட நீண்டகால சுற்றுச்சூழல் விளைவுகளைக் கொண்டுள்ளது.

📍மனித ஆரோக்கியத்திற்கு அச்சுறுத்தல் ஏற்படுத்தும் முன்னணி சுற்றுச்சூழல் காரணிகளில் காற்று மாசுபாடும் ஒன்றாகும். 2021-ஆம் ஆண்டில் லான்செட் பிளானட்டரி ஹெல்த் (Lancet Planetary Health) இதழில் வெளியிடப்பட்ட ஒரு ஆய்வின்படி, 2019-ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட கிட்டத்தட்ட 17.8 சதவீத மொத்த இறப்புகளுக்கு, அதாவது குறைந்தது 1.67 மில்லியன் இறப்புகளுக்குக் காற்று மாசுபாடே காரணமாகக் கூறப்படுகிறது. 

— காற்று மாசுபாடு காரணமாக நுரையீரல் நோய், ஆஸ்துமா, பக்கவாதம் மற்றும் புற்றுநோய் உள்ளிட்ட பல்வேறு உடல்நலப் பிரச்சினைகள் ஏற்படலாம்.

— கடுமையான காற்று மாசுபாடு குழந்தைகளுக்கு, குறிப்பாக ஒன்று முதல் ஐந்து வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்கு, குறிப்பிடத்தக்க விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது. இந்தக் காலகட்டத்தில், அவர்களின் நுரையீரல் மற்றும் நோயெதிர்ப்பு அமைப்புகள் இன்னும் வளர்ந்து வருவதால், வளிமண்டலத்தில் உள்ள துகள் பொருட்கள் (Particulate Matter - PM2.5 மற்றும் PM10), நைட்ரஜன் ஆக்சைடுகள், சல்பர்-டை-ஆக்சைடு மற்றும் ஆவியாகும் கரிம சேர்மங்கள் (Volatile Organic Compounds (VOCs)) போன்ற தீங்கு விளைவிக்கும் மாசுபடுத்திகளால் அவர்கள் குறிப்பாக அதிக அளவில் பாதிக்கப்பட வாய்ப்புள்ளது. 

— மேலும், இது குழந்தைகளின் அறிவாற்றல் வளர்ச்சியைப் பாதிக்கலாம், நீரிழிவு (சர்க்கரை நோய்) போன்ற ஏற்கனவே இருக்கும் உடல்நலப் பிரச்சினைகளை அதிகப்படுத்தலாம் மற்றும் மனநலப் பிரச்சினைகளுக்கும் வழிவகுக்கும்.

— கடுமையான காற்று மாசுபாட்டால் மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களில் முதியவர்களும் அடங்குவர் என்று சுகாதார வல்லுநர்கள் கூறுகின்றனர். வயது காரணமாக நுரையீரலின் செயல்பாடு இயற்கையாகவே குறைகிறது, மேலும் அசுத்தமான காற்றின் வெளிப்பாடு முதியவர்களுக்கு அதிக பாதிப்புகளை விளைவிக்கிறது என்று அறிவியல் ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.

📍பொருளாதாரத்தின் மீதான தாக்கம்: காற்று மாசுபாடு நாட்டின் பொருளாதாரத்தையும் பாதிக்கிறது என்று ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. குறைந்த தொழிலாளர் உற்பத்தித்திறன், குறைந்த நுகர்வோர் வருகை, குறைந்த சொத்து உற்பத்தித்திறன், சமூக நல இழப்புகள், அகால இறப்பு, அதிகரித்த சுகாதார செலவுகள் போன்ற பல்வேறு வழிகளில் காற்றின் தரக் குறைவால் ஏற்படும் செலவுகள் ஏற்டுகின்றன.

உலக வங்கியின் அறிக்கை ஒன்று, காற்று மாசுபாட்டினால் ஏற்படும் சுகாதாரச் சேதத்தின் செலவு வருடத்திற்கு 8.1 டிரில்லியன் டாலர் என மதிப்பிட்டுள்ளது. இது உலகளாவிய மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (Gross Domestic Product (GDP)) 6.1% ஆகும்.

குறைக்கப்பட்ட தொழிலாளர் வெளியீடு, நுகர்வு சார்ந்த சேவைகளில் குறைந்த வாடிக்கையாளர் வருகை, தடுக்கப்பட்ட சொத்து உற்பத்தித்திறன், மற்றும் சுகாதாரச் செலவுகள் மற்றும் சமூகநலத்திட்ட ஒதுக்கீடுகளில் அதிகரிப்பு ஆகியவற்றின் மூலம் காற்று மாசுபாடு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP) வளர்ச்சி மற்றும் தனிநபர் வருமான நிலைகளில் நேரடி மற்றும் குறிப்பாக பலவீனப்படுத்தும் குறிப்பாக உற்பத்தித் திறன் கொண்ட வயதினரிடையே தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அழைப்பு மையங்கள் போன்ற உள்ளரங்க வேலைகளில் கூட, காற்று மாசுபாடு உற்பத்தித்திறனை பாதிக்கிறது. மேலும், காற்றின் மோசமான தரம் அதிக உற்பத்தித்திறன் கொண்ட ஊழியர்களின் செயல்திறனை மட்டுமல்லாமல், குறைந்த உற்பத்தித்திறன் கொண்ட தொழிலாளர்களின் செயல்திறனையும் தடுக்கிறது என்று அனில் சசி  குறிப்பிடுகிறார்.

கேள்வி 4: காற்று மாசுபாட்டைக் கட்டுப்படுத்த அரசாங்கம் எடுத்துள்ள முயற்சிகள் யாவை?

சட்டங்கள் முதல் கண்காணிப்பு வரை காற்று மாசுபாட்டை நிவர்த்தி செய்ய அரசாங்கத்தால் விரிவான முயற்சிகள் செயல்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

📍காற்று (மாசு தடுப்பு மற்றும் கட்டுப்பாடு) சட்டம், 1981 (Air (Prevention and Control of Pollution) Act, 1981): இந்தச் சட்டம் காற்று மாசுபாட்டின் பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்கான வழிமுறைகள் மற்றும் அதிகார அமைப்புகளை கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. இதன் பல்வேறு பிரிவுகளின்கீழ் அரசாங்கம் காற்றின் தரத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும், மாசுபாட்டைக் குறைக்கவும் நடவடிக்கைகளைச் செயல்படுத்துகிறது.

📍தேசிய காற்று தர கண்காணிப்பு திட்டம்: மத்திய மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியம் (Central Pollution Control Board (CPCB)), சுற்றுப்புற காற்றின் தரத்தை கண்காணிப்பதற்காக தேசிய காற்று தர கண்காணிப்பு திட்டம் (National Air Quality Monitoring Programme (NAMP)) எனப்படும் நாடு தழுவிய திட்டத்தை செயல்படுத்தி வருகிறது.

மத்திய மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியம் (Central Pollution Control Board (CPCB))                  மத்திய மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியம், நீர் (மாசு தடுப்பு மற்றும் கட்டுப்பாடு) சட்டம், 1974 மற்றும் காற்று (மாசு தடுப்பு மற்றும் கட்டுப்பாடு) சட்டம், 1981-ஆம் ஆண்டில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி செயல்பாடுகளைச் செய்கிறது. சுற்றுச்சூழல் தரத் தரவுகளை உருவாக்குதல், அறிவியல் தகவல்களை வழங்குதல், தேசிய கொள்கைகள் மற்றும் திட்டங்களை உருவாக்குதல் மூலம் நாட்டில் மாசுபாட்டைக் குறைத்தல் மற்றும் கட்டுப்படுத்துவதில் இது ஒரு ஒருங்கிணைந்த பங்கை வகிக்கிறது.

📍தேசிய தூய்மையான காற்று திட்டம் (National Clean Air Programme (NCAP)): தேசிய தூய்மையான காற்றுத் திட்டம் (NCAP): இந்தத் திட்டமானது சுற்றுச்சூழல், வனம் மற்றும் பருவநிலை மாற்ற அமைச்சகத்தால் (Ministry of Environment, Forest and Climate Change (MoEFCC)) ஜனவரி மாதம் 2019-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டது. இதன் நோக்கம், 24 மாநிலங்களில் உள்ள 131 நகரங்களில் காற்றின் தரத்தை மேம்படுத்துவதாகும்.

இந்தத் திட்டத்தின் ஆரம்ப நோக்கம், 2017-ஆம் ஆண்டில் பதிவுசெய்யப்பட்ட ஆரம்ப அளவுகளுடன் ஒப்பிடுகையில், 2024-ஆம் ஆண்டுக்குள் PM10 (Particulate Matter) துகள்களின் அடர்த்தியை 20% முதல் 30% வரை குறைப்பதாகும்.

ஆனால், இந்த இலக்கு திருத்தப்பட்டு, 2025-26-ஆம் ஆண்டுக்குள் PM10 அளவுகளில் 40% வரை குறைப்பை அடைவதற்கோ அல்லது ஒரு கனமீட்டருக்கு 60 மைக்ரோகிராம் (60 µg/m³) என்ற தேசிய தரநிலையை எட்டுவதற்கோ குறிக்கோள் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது.

📍காற்று தரக் குறியீடு (Air Quality Index (AQI)): இந்தியாவில் காற்றின் தரக் குறியீடு (AQI) வண்ணக் குறியீட்டுடன் 2014-ல் தொடங்கப்பட்டது. இதன்மூலம், காற்றின்நிலை என்னவென்பதை மக்களும் அரசாங்கமும் புரிந்துகொள்ளவும், அதன் தீவிரத்தைப் பொறுத்து அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகளை எடுக்கவும் இது உதவுகிறது.

—அளவிடப்படும் மாசுபடுத்திகள்: இதில் PM 10, PM 2.5, நைட்ரஜன்-டை-ஆக்சைடு, ஓசோன், கார்பன் போன்ற மாசுபடுத்திகள் அளவிடப்படுகின்றன.

காற்று தரக் குறியீட்டின் (AQI) ஆறு பிரிவுகள்:

(i) ‘நன்று’ (Good) - (0-50)

(ii) ‘திருப்தி’ (Satisfactory) - (51-100)

(iii) ‘மிதமான மாசு’ (Moderately polluted) - (101-200)

(iv) ‘மோசம்’ (Poor) - (201-300)

(v) ‘மிகவும் மோசம்’ (Very Poor) - (301-400)

(vi) ‘தீவிரம்’ (Severe) - (401-500)

📍தரப்படுத்தப்பட்ட பதில் நடவடிக்கை திட்டம் (Graded Response Action Plan (GRAP)): தரப்படுத்தப்பட்ட பதில் நடவடிக்கை திட்டம் (GRAP) முதலில் 2017-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் மத்திய சுற்றுச்சூழல், வனம் மற்றும் பருவநிலை மாற்ற அமைச்சகத்தால் (MoEFCC) அறிவிக்கப்பட்டது. இது மத்திய மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியம் (CPCB) 2016-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதத்தில் சமர்ப்பித்த திட்டத்தின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்டது.

— இந்த அறிவிப்பின்படி, தரப்படுத்தப்பட்ட பதில் நடவடிக்கை திட்டத்தைச்  செயல்படுத்தும் பொறுப்பு, தேசிய தலைநகர் மண்டலத்திற்காக (National Capital Region (NCR)) முன்னர் இருந்த, இப்போது கலைக்கப்பட்ட, சுற்றுச்சூழல் மாசு (தடுப்பு மற்றும் கட்டுப்பாடு) ஆணையத்திடம் இருந்தது. 2021-ஆம் ஆண்டு முதல், இந்த தரப்படுத்தப்பட்ட பதில் நடவடிக்கை திட்டத்தை காற்றின் தர மேலாண்மை ஆணையம் (Commission for Air Quality Management (CAQM)) செயல்படுத்தி வருகிறது.

— தரப்படுத்தப்பட்ட பதில் நடவடிக்கை திட்டம் என்பது, பல்வேறு ஆதாரங்களில் இருந்து வரும் துகள் மாசு (PM) வெளியேற்றத்தைக் கையாளத் தேவையான நடவடிக்கைகளை கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. மேலும், PM10 மற்றும் PM2.5 அளவுகள் தேசிய காற்று தரக் குறியீட்டின்  ‘மிதமான’ (moderate) பிரிவைத் தாண்டிச் செல்லாமல் தடுப்பதும் இதன் நோக்கமாகக் கூறப்படுகிறது. 

📍பிற நடவடிக்கைகள்: நெல் வைக்கோல் அடிப்படையிலான துகள்களாக்கல் மற்றும் உரமிடுதல் ஆலைகளை நிறுவுவதை ஊக்குவிப்பதற்காக மத்திய மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியமானது (CPCB) வழிகாட்டுதல்களை நிறுவியுள்ளது. இது விநியோகச் சங்கிலி சிக்கல்களைத் தீர்க்க உதவும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 

— 2018-ஆம் ஆண்டில், வேளாண்மை மற்றும் உழவர் நல அமைச்சகம் ஒரு திட்டத்தைத் தொடங்கியது. இதன்மூலம், பயிர் எச்ச மேலாண்மை இயந்திரங்களை வாங்குவதற்கும், டெல்லி தேசிய தலைநகர் பிரதேசம் (NCT), பஞ்சாப், ஹரியானா மற்றும் உத்தரப் பிரதேசம் ஆகிய மாநிலங்களில் தற்காலிக வாடகை மையங்கள் (Custom Hiring Centres - CHCs) அமைப்பதற்கும் மானியங்கள் வழங்கப்படுகின்றன.

— அனல்மின் நிலையங்களுக்கான (thermal power plants) சல்ஃபர்-டை-ஆக்சைடு SO2 மற்றும் நைட்ரஜன் ஆக்ஸைடுகள் NOx உமிழ்வு தரநிலைகள் குறித்த அறிவிக்கைகளும் வெளியிடப்பட்டுள்ளன.

கேள்வி 5: காற்று மாசுபாட்டைக் குறைக்க என்னென்ன நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட வேண்டும்?

அரசாங்கம் காற்று மாசுபாட்டைக் கட்டுப்படுத்த பல முயற்சிகளை எடுத்த போதிலும், காற்றின் தரம் மோசமாகவே உள்ளது. இந்தச் சூழலில், நாம் எடுக்கக்கூடிய கூடுதல் நடவடிக்கைகளை நாம் சிந்திக்க வேண்டும்.

1. நகராட்சி திடக் கழிவுகளை (MSW) எரிப்பதைத் நிறுத்துதல்: MSW என்பது நாம் அன்றாடம் பயன்படுத்தி தூக்கி எறியும் பொருட்களான தயாரிப்பு உறைகள், தளபாடங்கள், உடைகள், பாட்டில்கள், உணவுச் சில்லுகள், செய்தித்தாள்கள், உபகரணங்கள் மற்றும் மின்கலங்கள் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. அவற்றை எரிப்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

2. மின்சார மற்றும் BS-VI வாகனங்களின் பயன்பாட்டை ஊக்குவித்தல்: வாகனங்களிலிருந்து வெளியேறும் புகை காற்று மாசுபாட்டிற்கு முக்கிய காரணங்களில் ஒன்றாக இருப்பதால், மின்சார வாகனங்கள் மற்றும் BS-VI தரத்திலான வாகனங்களைப் பயன்படுத்துவதை நாம் ஊக்குவிக்க வேண்டும். பொதுப் போக்குவரத்தையும் மேம்படுத்துவது அவசியமாகும்.

3. மின் நிலையங்களில் De-SOx-ing (சல்பர்-ஆக்சைடு நீக்குதல்) மற்றும் De-NOx-ing (நைட்ரஜன் ஆக்சைடுகள் (NOx) அகற்றும் செயல்) அமைப்புகளை நிறுவுதல்: டெல்லியில் உள்ள பெரிய மின் நிலையங்கள் மற்றும் சுத்திகரிப்பு ஆலைகள் சல்பர்-டை-ஆக்சைடு SO2 மற்றும் நைட்ரஜன் ஆக்சைடுகள் NOx போன்ற மாசுபடுத்திகளை வெளியிடுகின்றன. இவற்றைக் கட்டுப்படுத்த, இந்த ஆலைகள் மற்றும் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் SO2 மற்றும் NOx முறையே நீக்கும் De-SOx-ing மற்றும் De-NOx-ing அமைப்புகளை நிறுவ வேண்டும்.

4. கட்டுமானம் மற்றும் இடிப்பு நடைபெறும் இடங்களில் கட்டுமானப் பொருட்களை மூடி வைத்தல்: கட்டுமானப் பகுதியை செங்குத்தாக மூடுவது, மூலப்பொருட்களை மூடி வைப்பது, மணல் போன்ற மூலப்பொருட்கள் பறந்து செல்லாமல் இருக்க தண்ணீர் தெளிப்பான்கள் மற்றும் காற்றைத் தடுக்கும் திரைகளைப் பயன்படுத்துதல், கழிவுகளை வளாகத்திற்குள் சேமித்து வைத்தல், மற்றும் சாலைவழியாக கட்டுமானப் பொருட்களைக் கொண்டு செல்லும்போது அவற்றை மூடி எடுத்துச் செல்லுதல் போன்ற நடவடிக்கைகளை எடுத்தால், காற்றின் தரத்தை 50% வரை மேம்படுத்த முடியும் என்று அறிக்கை கூறுகிறது.

5. அனைவருக்கும் சமையல் எரிவாயு (LPG): ஒவ்வொரு குடும்பமும் சமைப்பதற்கு விறகு, பயிர் எச்சங்கள், சாணம், மற்றும் நிலக்கரி ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்துவதைத் தவிர்க்க வேண்டும். அனைவரும் திரவமாக்கப்பட்ட பெட்ரோலிய எரிவாயு (LPG) பெறுவதை உறுதி செய்ய வேண்டும். இதனால் PM 2.5$ PM 10, மற்றும் நைட்ரஜன்-ஆக்ஸைடுகள் (NO_x) ஆகியவற்றின் அளவு குறையும்.

6. பெட்ரோல் நிலையங்களில் ஆவி மீட்பு அமைப்புகள் (Vapour Recovery Systems) நிறுவப்பட வேண்டும்: பெட்ரோலில் ஆவியாகும் கரிம சேர்மங்கள் (VOCs - Volatile Organic Compounds) உள்ளன. பெட்ரோலை சேமிப்புக் கிடங்குகளுக்கு இறக்கும்போதோ அல்லது வாகனங்களுக்கு எரிபொருள் நிரப்பப்படும்போதோ இவை வளிமண்டலத்தில் ஆவியாக வெளியேறுகின்றன. இந்த பெட்ரோல் ஆவிகள் புகைமூட்டத்தை (smog) உருவாக்க பங்களிப்பதுடன், பொது மக்களுக்கு ஆரோக்கிய ஆபத்தையும் ஏற்படுத்தக்கூடும். ஆவி மீட்பு அமைப்புகள் (Vapour Recovery Systems) மூலம், பெட்ரோலை இறக்கும்போதும், எரிபொருள் நிரப்பும்போதும் வெளியாகும் ஆவியாகும் கரிம சேர்மங்களை சேகரித்து, இந்த வெளியேற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியும் என்று கூறப்படுகிறது. 

 

Original link:

Delhi’s toxic air 

Read More →

பாலின நீதி ஏன் அன்றாட வாழ்வின் ஒரு அங்கமாக இருக்க வேண்டும்? -அர்ச்சனா சிங் மற்றும் புஷ்பேந்திர சிங்

பாலினம், மதம், சாதி, வர்க்கம் அல்லது இனம் ஆகியவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல், தனிநபர்களின் உரிமைகள், கண்ணியம் மற்றும் விருப்பங்களைப் பாதுகாப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தீர்ப்புகளையும் அரசியலமைப்புச் சட்ட வாக்குறுதிகளையும் இந்தியா கண்டுள்ளது. இருப்பினும், நீதி என்பது நீதிமன்ற உத்தரவுகள் மூலம் மட்டுமே எப்போதும் அனுபவிக்கப்படுவதில்லை. அது அன்றாட வாழ்விடங்களில்தான் வெளிப்படுகிறது. வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தீர்ப்புகளும், அரசியலமைப்பு உத்தரவாதங்களும் அன்றாட வாழ்விடங்களில் பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பையும், கண்ணியத்தையும் திறம்பட வழங்கியுள்ளனவா? என்பது கேள்வியாக உள்ளது.

பாலின நீதி (Gender justice) என்பது அனைத்துப் பாலினத்தவருக்கும் சமத்துவம், கண்ணியம் மற்றும் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதாகும். இது அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியான நடத்தையை வழங்குவது மட்டுமல்ல மாறாக, இது வெவ்வேறு பாலினத்தவர் எதிர்கொள்ளும் வரலாற்று மற்றும் சமூகப் பின்னடைவுகளை அங்கீகரித்து, அவற்றுக்குத் தீர்வு காண்பதையும் இது குறிக்கிறது. இந்த வகையில், சமமான நடத்தையில் கவனம் செலுத்தும் பாலின சமத்துவம், நியாயமான நடத்தையில் கவனம் செலுத்தும் பாலின நீதிநெறி, மற்றும் பெண்கள் தங்கள் வாழ்வின் மீது அதிகக் கட்டுப்பாட்டை வழங்கும் பெண்கள் அதிகாரம் ஆகிய அனைத்தும் ஒன்றிணைகின்றன. இவை அனைத்தும் சேர்ந்து நீதியை நோக்கிய பாதைகளை உருவாக்குகின்றன.

இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் சமூக, பொருளாதார மற்றும் அரசியல் வாழ்வில் பாலின நீதிக்கான அடித்தளத்தை அமைக்கிறது. இருப்பினும், வீடுகள், பணியிடங்கள் மற்றும் பொது இடங்களின் யதார்த்தம் இதைவிட மிகவும் சிக்கலானதாகவே உள்ளது. சில முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டிருந்தாலும், பல குறிப்பிடத்தக்க சவால்கள் இன்னும் நீடிக்கின்றன.

பாலின நீதி குறித்து அரசியலமைப்பு என்ன கூறுகிறது?

அரசியலமைப்பு அனைத்து குடிமக்களுக்கும் சமத்துவத்திற்கு உத்தரவாதம் அளிக்கிறது. உதாரணமாக, 

• விதி 14 சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமத்துவத்தை உறுதி செய்கிறது.

• விதி 15 பாலினத்தின் அடிப்படையில் பாகுபாட்டைத் தடை செய்கிறது.

• விதி 15(3) பெண்களுக்கு சிறப்பு விதிகளை உருவாக்க அரசாங்கத்தை அனுமதிக்கிறது.

• விதி 16 பொது வேலைவாய்ப்பில் சம வாய்ப்புக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கிறது.

• விதி 21 வாழ்வதற்கான உரிமையைப் பாதுகாக்கிறது.

• நீதிமன்றங்கள் விதி 21-ஐ தனியுரிமை, கண்ணியம் மற்றும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியதாக விளக்கியுள்ளன.

கூடுதலாக, வழிகாட்டு நெறிமுறைகள் (Directive Principles), சட்டப்பூர்வமாகப் பிணைக்கப்படாதவை என்றாலும், பாலின நீதியை மேம்படுத்துவதில் ஒரு முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. உதாரணமாக, 

• விதி 39, ஆண் மற்றும் பெண் இருவருக்கும் சம வேலைக்கு சம ஊதியம் என்பதை உறுதி செய்யுமாறு மாநிலத்தை வழிநடத்துகிறது, 

• விதி 42, மகப்பேறு நலன்களுக்கு வழிவகை செய்கிறது, 

• விதி 51A(e) பெண்களின் கண்ணியத்திற்கு தீங்கு விளைவிக்கும் நடைமுறைகளைக் கைவிடுமாறு ஒவ்வொரு குடிமகனையும் கேட்டுக்கொள்கிறது.

இந்த முற்போக்கான அரசியலமைப்புச் சட்டக் கட்டமைப்பு இருந்தபோதிலும், காகிதத்தில் உள்ள சட்டங்களிலிருந்து அன்றாட யதார்த்தத்திற்குச் செல்லும் பயணம் இன்னும் நீண்டதாகவே உள்ளது. அது சீரற்றதாகவும் இருக்கிறது.

சமத்துவத்திற்கான போராட்டம் தொடர்கிறது

சுதந்திரம் அடைந்ததிலிருந்து இந்தியா பாலின நீதியை நோக்கித் தெளிவான முன்னேற்றங்களை அடைந்துள்ளது. கிராமப் பஞ்சாயத்துகளில் மூன்றில் ஒரு பங்கு இடங்களை பெண்களுக்கு ஒதுக்கிய 73-வது அரசியலமைப்புத் திருத்தம், ஆரம்பகால முக்கிய நடவடிக்கைகளில் ஒன்றாகும். இராஜஸ்தான் மாநிலம் vs இந்திய ஒன்றியம்-1993 (State of Rajasthan vs Union of India) வழக்கில், உச்சநீதிமன்றம் இந்த மாற்றத்தை பங்கேற்பு ஜனநாயகத்தின் (participatory democracy) ஒரு மூலக்கல்லாக உறுதி செய்தது. இன்று, லட்சக்கணக்கான பெண்கள் உள்ளாட்சி நிர்வாகத்தில் பணியாற்றி, அவர்களின் இருப்பு சமூகங்களில் தலைமைத்துவத்தை மறுவடிவமைத்து மற்றும் மக்களின் குரல்கள் கேட்கப்படும் விதத்தையும் இது மாற்றுகிறது.

இருப்பினும், கிராமப் பகுதியைத் (village square) தாண்டிச் செல்லும்போது, சமத்துவம் குறைவாகவே உள்ளது. மாநில சட்டமன்றங்களிலும், நாடாளுமன்றத்திலும் தலைமைப் பதவிகளில் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவம் குறைவாகவே உள்ளது. 2023-ம் ஆண்டின் மகளிர் இட ஒதுக்கீட்டுச் சட்டம் (Women’s Reservation Act), இந்த அமைப்புகளில் மூன்றில் ஒரு பங்கு பிரதிநிதித்துவத்தை உறுதியளிக்கிறது. இருப்பினும், இந்தச் சட்டம் இன்னும் அமல்படுத்தப்படவில்லை. அதுவரை, அதிகாரத்தின் உயரிய பதவிகள் பெரும்பாலும் எட்டாக்கனியாகவே இருக்கின்றன. பிரதிநிதித்துவம் ஒரு அரசியலமைப்பு உரிமை என்றாலும், சமத்துவத்திற்கான போராட்டம் தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது.

மேலும், பணியிடங்களிலும் இதே போன்ற ஒரு முரண்பாடு எதிரொலிக்கிறது. அரசியலமைப்புச் சட்டம் சம வாய்ப்புக்கும், சம வேலைக்கு சம ஊதியத்திற்கும் உத்தரவாதம் அளித்தாலும், இந்த வாக்குறுதிகளைப் பாதுகாத்து அமல்படுத்துவதற்காக நீதித்துறை பல முக்கியத் தீர்ப்புகளை வழங்க வேண்டியிருந்தது.

பாலின நீதி தொடர்பான சில முக்கியத் தீர்ப்புகள்

1980-களின் முற்பகுதியில், விமானப் பணிப்பெண்கள் திருமணம் செய்துகொள்ளவோ ​​அல்லது குழந்தைகளைப் பெற்றுக்கொள்ளவோ ​​அனுமதிக்கப்படவில்லை. ஏர் இந்தியா vs நர்கேஷ் மிர்சா-1981 (Air India vs Nergesh Meerza) வழக்கில், உச்சநீதிமன்றம் இந்த பாகுபாடு காட்டும் விதிகளை அரசியலமைப்பிற்கு முரணானவை என்று கூறி ரத்து செய்து தீர்ப்பளித்தது.

பின்னர், மேக்கின்னன் மெக்கென்சி vs ஆட்ரி டி'கோஸ்டா-1987 (Mackinnon Mackenzie vs Audrey D’Costa) வழக்கில், பாலினத்தின் அடிப்படையில் ஒரே வேலைக்கு வழங்கப்படும் சமமற்ற ஊதியம் குறித்து நீதிமன்றம் விசாரித்து, சம ஊதியம் என்பது ஒரு நியாயமான கருத்து மட்டுமல்ல, அது ஒரு அரசியலமைப்புச் சட்டக் கட்டமைப்பு என்றும் கூறி தீர்ப்பளித்தது.

சமீபத்தில், பபிதா புனியா vs இந்திய யூனியன்-2020 (Babita Puniya vs Union of India) வழக்கில், பெண் இராணுவ அதிகாரிகள் நிரந்தரப் பணி நியமனம் மறுக்கப்பட்டதை எதிர்த்து வழக்குத் தொடர்ந்தனர். நீதிமன்றத் தீர்ப்பு அவர்களுக்குச் சாதகமாகத் தீர்ப்பளித்தது. சமத்துவக் கொள்கை ஆயுதப் படைகளிலும் பொருந்தவேண்டும் என்பதை அது உறுதிப்படுத்தியது.

இந்தச் சட்டரீதியான தலையீடுகள் இருந்தபோதிலும், பெண்கள் பணியிடத்தில் கடுமையான சவால்களைத் தொடர்ந்து எதிர்கொள்கின்றனர். இது குறிப்பாக முறைசாரா துறைகளில் பணிபுரியும் பெண்களுக்குப் பொருந்தும். பலர் சம ஊதியம், வேலைப் பாதுகாப்பு, மகப்பேறு சலுகைகள் அல்லது பாதுகாப்பு வலைகள் இல்லாமல் பணியாற்றுகின்றனர். பணியிடத்தில் பெண்களைப் பாதுகாக்க உருவாக்கப்பட்ட POSH சட்டம் 2013 கூட, நடைமுறையில் பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்படுகிறது. இதன் விளைவாக, இந்தியப் பொருளாதாரத்திற்குப் பெண்கள் ஆற்றிய குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பிற்கு ஏற்ப மரியாதையும், உரிமைகளும், அங்கீகாரமும் இல்லை.

POSH : Prevention of Sexual Harassment - பாலியல் துன்புறுத்தல் தடுப்புச்சட்டம்

பாரம்பரியமே மேலோங்கி நிற்கிறதா?

மேலும், பாலின நீதிக்கான போராட்டம் நீதிமன்றங்களில் மட்டும் தொடங்குவதில்லை, அது வீட்டிலிருந்து தொடங்கி பொது இடங்களுக்கான அணுகல் வரை நீள்கிறது. வரலாற்று ரீதியாகப் பார்த்தால், வீடும், அல்லது தனிப்பட்ட இடங்களும்கூட சமத்துவத்திற்கான போராட்டக் களமாகவே இருந்துள்ளன. பல ஆண்டுகளாக, மகள்களுக்கு அன்பு வழங்கப்பட்டது. ஆனால் நிலம் வழங்கப்படவில்லை. பரம்பரைச் சொத்து தந்தையிடமிருந்து மகனுக்குச் சென்றது, மகள்கள் ஓரங்கட்டப்பட்டனர்.

இது 1986-ல் மேரி ராய் என்பவர் நீதிமன்றத்திற்குச் சென்று, கிறிஸ்தவப் பெண்களுக்குச் சம சொத்துரிமையை மறுத்த கேரளாவின் பழைய விதிகளுக்கு எதிராகப் போராடியபோது இந்த நிலை மாறத் தொடங்கியது. இந்திய வாரிசுரிமைச் சட்டம்-1925 (Indian Succession Act), முன்னாள் திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தில் உள்ள இந்திய கிறிஸ்தவ சமூகத்திற்கும் பொருந்தும் என்று உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.

பல பத்தாண்டுகளுக்குப் பிறகு, வினிதா சர்மா vs ராகேஷ் சர்மா-2020 (Vineeta Sharma vs Rakesh Sharma) வழக்கில், நீதிமன்றம் இந்த நிலைப்பாட்டை மேலும் தெளிவுபடுத்தியது. இந்த தீர்ப்பில், தந்தை உயிருடன் இல்லாவிட்டாலும், மகள்களும் மகன்களுக்குச் சமமான உரிமைகளைக் கொண்ட சம பங்குதாரர்கள் என்று தீர்ப்பளித்தது. ஆனால், தீர்ப்பு அத்துடன் முடிந்துவிடவில்லை. பல குடும்பங்களில், இந்த அழுத்தமானது அமைதி, வழக்கம் அல்லது கடமை என்ற பெயரில், மகள்கள் தங்கள் சொத்துப் பங்கைக் கைவிடுமாறு இன்றும் வற்புறுத்தப்படுகிறார்கள். சட்டம் அவர்களுக்குச் சாதகமாக இருந்தாலும், அன்றாட நடைமுறைகள் மூலம் பாரம்பரியமே தொடர்ந்து உரக்கப் பேசுகிறது.

அரசியலமைப்பு உரிமைகளுக்கும் மதச் சடங்குகளுக்கும் இடையிலான இந்த முரண்பாடு வழிபாட்டுத் தலங்களிலும் காணப்படுகிறது. இந்திய இளம் வழக்கறிஞர்கள் சங்கம் vs கேரள அரசு-2018 (Indian Young Lawyers Association vs State of Kerala) வழக்கில், வயது வித்தியாசமின்றி பெண்கள் கேரளாவின் சபரிமலை கோவிலுக்குள் நுழையலாம் என்று உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. சமத்துவத்தை மறுக்க நம்பிக்கையை ஒரு காரணமாகப் பயன்படுத்த முடியாது என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

இதேபோல், ஜி. சுப்பிரமணியன் vs தமிழ்நாடு அரசு-2019 (G Subramanian vs State of Tamil Nadu) வழக்கில், பெண்கள் கோவில் அர்ச்சகர்களாவதைத் தடுத்த ஒரு விதியை சென்னை உயர் நீதிமன்றம் ரத்து செய்தது. இந்தத் தீர்ப்புகள் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றத்தைக் குறித்தாலும், போராட்டங்களையும் எதிர்ப்புகளையும் சந்தித்தன. சட்டச் சீர்திருத்தத்தைத் தொடர்ந்து சமூக மாற்றம் எப்போதும் நிகழ்வதில்லை என்பதை இது காட்டுகிறது. வீடு மற்றும் கோவிலுக்கு அப்பாலும்கூட, நிலைமை சிக்கலானதாகவே உள்ளது.

வன்முறை மற்றும் இனப்பெருக்க உரிமைகள்

பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறை வழக்குகளில் பாலின நீதி குறித்த கேள்வி மிகவும் அவசரமானதாகிறது. விஷாகா மற்றும் பலர் vs ராஜஸ்தான் அரசு-1997 (Vishaka and Ors. vs State of Rajasthan) வழக்கில், பணியிடத்தில் பாலியல் துன்புறுத்தலைத் தடுக்க உச்சநீதிமன்றம் விஷாகா வழிகாட்டுதல்களை (Vishaka Guidelines) வகுத்துள்ளது. ராஜஸ்தானைச் சேர்ந்த சமூக சேவகியான பன்வாரி தேவி கூட்டுப் பாலியல் வன்கொடுமை செய்யப்பட்டதாகக் கூறப்பட்ட வழக்கிலிருந்து எழுந்த இது ஒரு வலுவான மற்றும் முக்கியமான நடவடிக்கையாகும்.

இந்த வழிகாட்டுதல்கள் பாலியல் துன்புறுத்தலை வரையறுத்து, நிறுவனங்கள்மீது மூன்று முக்கிய கடமைகளை விதித்தன. அவை தடை செய்தல் (prohibition), தடுத்தல் (prevention), தீர்வு காணுதல் (redress) ஆகும். பின்னர், பணியிடத்தில் பெண்கள் மீதான பாலியல் துன்புறுத்தல் (தடுப்பு, தடை மற்றும் தீர்வு) சட்டம்-2013 (Sexual Harassment of Women at Workplace (Prevention, Prohibition and Redressal) Act) இந்த வழிகாட்டுதல்களுக்கு சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரத்தை வழங்கியது.

பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் மற்றொரு சவால் இனப்பெருக்க உரிமை (right to reproduction) ஆகும். சுசிதா ஸ்ரீவஸ்தவா vs சண்டிகர் நிர்வாகம்-2009 (Suchita Srivastava vs Chandigarh Administration) வழக்கில், ஒரு பெண்ணுக்குத் தன் சொந்த உடல் குறித்து முடிவெடுக்கும் உரிமை உண்டு என்று நீதிமன்றம் தெளிவாகக் கூறியது. மேலும், மருத்துவக் கருக்கலைப்பு (திருத்தச்) சட்டம்-2021 (Medical Termination of Pregnancy (Amendment) Act), அதிக பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பான கருக்கலைப்புக்கான உரிமையை வழங்கியது.

அரசியலமைப்புச் சட்டம் சுதந்திரம், கண்ணியம், உடல் மீதான உரிமைகளுக்கு உத்தரவாதம் அளிப்பதால், இந்த உரிமைகள் வலுவான வேரூன்றிய கலாச்சார நெறிமுறைகளுடன் அடிக்கடி மோதுகின்றன. ஜோசப் ஷைன் vs இந்திய ஒன்றியம்-2018 (Joseph Shine vs Union of India) வழக்கில் இது தெளிவாகத் தெரிந்தது. அதில் நீதிமன்றம் பழைய விபச்சாரச் சட்டத்தை (old adultery law) ரத்து செய்து, ஒரு பெண் தன் கணவனின் சொத்து அல்ல என்பதை உறுதிப்படுத்தியது. இருப்பினும், திருமணத்திற்குள் ஒரு பெண்ணின் சம்மதம் அல்லது மறுப்புக்கு இன்னும் போதுமான முக்கியத்துவம் இல்லை. சட்டம் பல கதவுகளைத் திறந்துவிட்டது. ஆனால் எண்ணற்ற பெண்களுக்கு, நீதி இன்னும் எட்டாக்கனியாகவே உள்ளது.

அன்றாட வாழ்வில் நீதி எவ்வாறு வெளிப்படுகிறது?

பாலினம், மதம், சாதி, வர்க்கம் அல்லது இனத்தைப் பொருட்படுத்தாமல், தனிநபர்களின் உரிமைகள், கண்ணியம் மற்றும் தேர்வுகளைப் பாதுகாப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தீர்ப்புகளையும் அரசியலமைப்பு வாக்குறுதிகளையும் இந்தியா கண்டுள்ளது. இருப்பினும், நீதி எப்போதும் நீதிமன்ற உத்தரவுகள் மூலம் அனுபவிக்கப்படுவதில்லை. அது அன்றாட வாழ்விடங்களான வீடுகள், மருத்துவமனைகள், அலுவலகங்கள், பேருந்துகள், கோயில்கள் போன்ற இடங்களில் வெளிப்படுகிறது, அங்கு பல பெண்கள் தொடர்ந்து பாதுகாப்பு, கண்ணியம் மற்றும் தங்கள் குரலுக்காகத் தேடுகிறார்கள். சட்டம் வாக்குறுதியளிப்பதற்கும் வாழ்க்கை வழங்குவதற்கும் இடையிலான இந்த இடைவெளி சட்டபூர்வமானது மட்டுமல்ல, அது கலாச்சார, நிறுவன மற்றும் வலுவான தனிப்பட்ட தன்மையையும் கொண்டது.

சட்ட வெற்றிகளை அன்றாட நீதியாக மாற்ற, அமலாக்கத்தை வலுப்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்துவது உதவும். POSH சட்டம், பரம்பரை பாதுகாப்புகள் மற்றும் இனப்பெருக்க உரிமைகள் போன்ற சட்டங்கள் கொள்கையை விட அதிகமாக தேவைப்படுகின்றன. அவற்றுக்கு வழக்கமான மேற்பார்வை, பயிற்சி பெற்ற ஊழியர்கள் மற்றும் பொறுப்புணர்வுக்கான தெளிவான வழிமுறைகள் தேவை.

குறிப்பாக கிராமப்புறங்கள் மற்றும் முறைசாரா துறைகளில் உள்ள பெண்களிடையே சட்ட விழிப்புணர்வு, குறிப்பாக நிர்ணயிக்கப்பட்ட மக்கள் தொடர்பு மற்றும் அணுகக்கூடிய சட்ட உதவி மூலம் விரிவுபடுத்தப்பட வேண்டும். அதே நேரத்தில், உண்மையான மாற்றத்திற்கு சமூக மனப்பான்மைகளை மாற்றுவதும் அவசியம். பள்ளிகள், சமூகத் தலைவர்கள் மற்றும் ஊடகங்கள் நீண்டகாலமாகப் பேணப்பட்டு வரும் பாலின நெறிமுறைகளுக்குச் சவால்விட உதவ முடியும். இது சமத்துவத்திற்கு ஒரு நீடித்த அடித்தளத்தை உருவாக்கும்.

பிரதிநிதித்துவம் என்பது வெறும் எண்ணிக்கைகளுக்கு அப்பாற்பட்டதாக இருக்க வேண்டும். தலைமைப் பதவிகளில் உள்ள பெண்கள் வெறும் ஒதுக்கப்பட்ட இடங்களில் அமர்ந்திருப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், முடிவெடுப்பதில் உண்மையான அதிகாரமும் செல்வாக்கும் கொண்டிருக்க வேண்டும். பாலின நீதி ஏற்கனவே சட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக உள்ளது. அடுத்த கட்டம், அதை அன்றாட வாழ்வின் ஒரு பகுதியாக மாற்றுவதாகும்.

அர்ச்சனா சிங், மும்பையில் உள்ள சர்வதேச மக்கள்தொகை அறிவியல் நிறுவனத்தில் பாலினம் மற்றும் பொருளாதாரம் குறித்த உதவிப் பேராசிரியராக உள்ளார். புஷ்பேந்திர சிங், மும்பையில் உள்ள சோமையா வித்யவிஹார் பல்கலைக்கழகத்தில் பொருளாதாரத் துறை உதவிப் பேராசிரியராக உள்ளார்.

Original link:

Why gender justice needs to be woven into the fabric of everyday life?

Read More →