ரஷ்ய எண்ணெய் விஷயத்தில் இந்தியா ஏன் அமைதியாக இருக்கிறது?. -ரிச்சா மிஸ்ரா

             அமெரிக்காவிலிருந்து வரும் அழுத்தத்தை கையாள்வது இந்தியாவுக்கு கடினமாக இருந்தாலும், நீண்டகால நட்பு நாடான ரஷ்யாவையும் இந்தியா அதிருப்தி அடைய விரும்பவில்லை. வணிகரீதியாக, இந்திய சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்களுக்கு ரஷ்ய எண்ணெய் மிகவும் முக்கியத்துவமானது.

கடந்த சில நாட்களாக, புவிசார் அரசியல் மற்றும் எரிசக்தி நிபுணர்கள் இந்தியா மற்றும் ரஷ்யாவின் எண்ணெய் கொள்முதல் மற்றும் அமெரிக்காவிலிருந்து வரும் அழுத்தம் பற்றி புரிந்துகொள்ள தீவிரமாக பணியாற்றி வருகிறார்கள். இந்தியா ரஷ்ய கூட்டமைப்பின் எண்ணெயை நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ இறக்குமதி செய்வதை நிறுத்த உறுதிபூண்டுள்ளதாக அமெரிக்கா கூறினாலும், அதன் 1.4 பில்லியன் மக்களுக்கு எரிசக்தி பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதே பெட்ரோலியப் பொருட்களை வாங்குவதில் அதன் அணுகுமுறையின் மையமாக இந்தியா கூறி வருகிறது.

அமெரிக்காவின் அழுத்தம் காரணமாக இந்தியா ரஷ்யாவிலிருந்து எண்ணெய் வாங்குவதை நிறுத்துமா என்பது குறித்து தெளிவான உடன்பாடு இல்லை. சில விமர்சகர்கள் இந்தியா கடினமான நிலையில் இருப்பதாக கூறுகிறார்கள். ரஷ்யாவுடனான தனது உறவுகளை இந்தியா கைவிட முடியாது அல்லது அமெரிக்க அழுத்தத்தின்கீழ் அது பின்வாங்குவதைக் காண முடியாது. எனவே, இது, இந்தியாவின் எச்சரிக்கையான மற்றும் உறுதியற்ற நிலைப்பாட்டை விளக்குகிறது என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

இருப்பினும், இது எரிசக்தி துறையில் மையமாக எடுத்துக் கொள்ளும் வழக்கமான வர்த்தகமாகவும் இருக்கலாம்.

உறுதியற்ற நிலைப்பாடு

ஆக்ஸ்போர்டு பொருளாதாரத்தின் முன்னணி பொருளாதார நிபுணர் அலெக்ஸாண்ட்ரா ஹெர்மன் குறிப்பிடுவது போல, “இந்தியாவின் உறுதியற்ற நிலைப்பாடு புவிசார் அரசியலைவிட கடினமான சந்தை யதார்த்தங்களை பிரதிபலிக்கிறது. அமெரிக்க எண்ணெய் ரஷ்ய விநியோகங்களை மாற்ற வாய்ப்பில்லை. ஏனெனில், ரஷ்யா வழங்கும் பெரிய தள்ளுபடிகளுக்கு வழக்கமான விலை கொண்ட இந்திய சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்கள் அமெரிக்க உற்பத்தியாளர்கள் உற்பத்தியை அதிகரிக்க வேண்டிய சந்தைக்கு மேலான விலையை செலுத்த தயாராக இருக்காது.”

“கச்சா எண்ணெயின் தர பொருத்தமின்மை மற்றொரு தடையை உருவாக்குகிறது. மாற்றாக வெனிசுலா எண்ணெய் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டாலும், அதன் ஏற்றுமதி திறன் ஒரு நாளைக்கு சுமார் 500,000 பீப்பாய்கள் என்பது இந்தியா தற்போது ரஷ்யாவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யும் 1.5 மில்லியன் பீப்பாயில் ஒரு பகுதியாகும்,” என்று ஹெர்மன் கூறினார்.

“ரஷ்யாவைச் சார்ந்திருப்பதை பாதியாகக் குறைத்து, மத்திய கிழக்கு விநியோகர்களை அதிகம் சார்ந்து இருப்பது மிகவும் யதார்த்தமான வழியாக இருக்கும். ஆனால், அதுவும் குறிப்பிடத்தக்க செலவில் இருக்கும். ரஷ்ய எண்ணெய் சமீபத்தில் பீப்பாய்க்கு $10 வரை தள்ளுபடியில் வர்த்தகம் செய்துவருகிறது. இதன்பொருள், இந்தியாவின் எண்ணெய் இறக்குமதி பில் ஒரு மாதத்திற்கு $220 மில்லியனுக்கும் அதிகமாக உயரக்கூடும்” என்று ஹெர்மன் மேலும் கூறினார்.

இந்த வாதங்களுக்கு சில தகுதிகள் உள்ளன. ஆம், தொழில்நுட்பரீதியாக இந்தியா எந்த நேரத்திலும் ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயை வாங்குவதை நிறுத்த முடியும். ஆனால், அது அமெரிக்க எண்ணெய்க்கு மாறுவதை அர்த்தப்படுத்துமா என்பதுதான் கேள்வி. இந்திய சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் சிக்கலானவை மற்றும் பெரிய செயல்பாட்டு இடையூறுகள் இல்லாமல் மற்ற வகை கச்சா எண்ணெயை பதப்படுத்த முடியும்.

Kpler-ன் சுத்திகரிப்பு மற்றும் மாடலிங் துறையின் முன்னணி ஆராய்ச்சி ஆய்வாளர் (Lead Research Analyst for Refining and Modelling) சுமித் ரிட்டோலியா கூறுகையில், “தொழில்நுட்பரீதியாக, ஆம் இந்தியா எந்த நாளிலும் எந்த நேரத்திலும் ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயிலிருந்து விலகிச் செல்ல முடியும். 2022-க்கு முன்பு, ரஷ்ய பீப்பாய்கள் இந்தியாவின் கச்சா எண்ணெயில் 1-2 சதவீதமாக மட்டுமே இருந்தன. அந்த நேரத்தில், இந்திய சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்கள் முக்கியமாக மத்திய கிழக்கு, ஆப்பிரிக்கா, அமெரிக்கா மற்றும் லத்தீன் அமெரிக்காவைச் சார்ந்திருந்தனர்.

“இருப்பினும், தொழில்நுட்பரீதியாக சாத்தியமானதாக இருந்தாலும், அத்தகைய மாற்றம் அரசியல் ரீதியாகவும், பொருளாதாரரீதியாகவும் சிக்கலானது. கடந்த சில ஆண்டுகளில், ரஷ்ய கச்சா எண்ணெய் பரந்த இந்தியா-ரஷ்யா எரிசக்தி கூட்டாண்மையின் ஒரு பகுதியாக மாறியுள்ளது. இந்தக் கூட்டாண்மை, நிலையான விலை தள்ளுபடிகள் இந்திய சுத்திகரிப்பாளர்கள் உலகளாவிய எண்ணெய் விலைகள் உயர்ந்த காலங்களில் லாபத்தைப் பாதுகாக்க உதவின,” என்று அவர் கூறினார்.

“மேலும், மத்திய கிழக்கு கச்சா எண்ணெய்யைப் போன்ற ரஷ்ய தரநிலைகள் இந்திய சுத்திகரிப்பு நிலையங்களுக்கு மிகவும் பொருத்தமானவை. வலுவான நடுத்தர-வடிகட்டுதல் நிலையை (middle-distillate yields) வழங்குகின்றன. குறிப்பாக டீசலின் முக்கியத் தயாரிப்பு, இது இந்தியாவின் எரிபொருள் தேவைக்கு முக்கிய மையமாக உள்ளது. பொருளாதாரம், சுத்திகரிப்பு கட்டமைப்பு மற்றும் புவிசார் அரசியலின் இந்த ஒருங்கிணைப்பு, தொழில்நுட்ப திறன் மட்டும் குறிப்பிடுவதை விட மிகவும் சிக்கலானதாக ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயிலிருந்து சுத்தமான முறிவை ஏற்படுத்துகிறது,” என்று அவர் கூறினார்.

பின்னர், ரஷ்யா மற்றும் அமெரிக்க கச்சா எண்ணெய் இந்தியாவிற்கு இறக்குமதி செய்யப்படும் விலையில் பிரச்சினை உள்ளது.

“இந்தியாவிற்கு இறக்குமதி செய்யப்படும் ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயின் இறக்குமதி விலை பொதுவாக அமெரிக்க பீப்பாய்களைவிட கணிசமாகக் குறைவாகவே உள்ளது. முதன்மையாக அதிக சரக்கு மற்றும் காப்பீட்டு செலவுகளை விட அதிகமாக இருக்கும் முக்கிய விலையில் தள்ளுபடிகள் காரணமாகும். ரஷ்ய கச்சா எண்ணெய் சில நேரங்களில் பீப்பாய்க்கு $5–10 தள்ளுபடியில் வர்த்தகம் செய்யப்பட்டுள்ளது. சில நேரங்களில், தள்ளுபடிகள் இன்னும் அதிகமாக உள்ளன. நீண்ட பயண நேரம் மற்றும் வழித்தடங்களைக் கணக்கிட்ட பிறகும், ரஷ்ய பீப்பாய்கள் பொதுவாக அமெரிக்க கச்சா எண்ணெயைவிட பீப்பாய்க்கு பல டாலர்கள் மலிவாக விற்பனை செய்யப்படுகின்றன, ”என்று அவர் கூறினார்.

முழுமையாக நிறுத்தப்படாது

இந்தக் கருத்தை வந்தா இன்சைட்ஸின் நிறுவனர் மற்றும் தலைமை நிர்வாக அதிகாரி வந்தனா ஹரியின் கூற்றுப்படி, “இந்தியா ரஷ்ய கச்சா எண்ணெய் வாங்குவதை முற்றிலுமாக நிறுத்துமா என்பது சந்தேகமே. குறைந்தபட்சம், நயாரா எரிசக்தியின் (Nayara Energy) மூலப்பொருட்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். மேலும், நிறுவனம் ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயை மட்டுமே செயலாக்க முடியும். கடந்த ஜூலை மாதம் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் அதை அனுமதித்ததிலிருந்து வேறு எந்த நாட்டிலிருந்தும் வாங்க முடியவில்லை.”

"ஆனால், பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் தங்கள் இறக்குமதியை பூஜ்ஜியமாகக் குறைக்க வாய்ப்புள்ளது. இது குறைந்தபட்சம் ஒரு குறுகிய காலத்திற்கு நடக்கலாம். இந்திய சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்கள் கணிசமாக தள்ளுபடி செய்யப்பட்ட மூலப்பொருட்களுக்கான அணுகலை இழந்து வருவதால், ரஷ்ய இறக்குமதியைக் குறைப்பது இந்திய எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்களுக்கு நல்ல செய்தி அல்ல. ஆனால், அவர்கள் மற்ற விநியோகர்களுக்கு மாறலாம். அவர்கள் உடனடி சரக்குகள் அல்லது கால ஒப்பந்தங்களின் கீழ் கூடுதல் அளவையும் அதிகரிக்கலாம். குறிப்பாக, உலக எண்ணெய் விலைகள் நிலையானவை மற்றும் சர்வதேச சந்தையில் போதுமான விநியோகமும் கிடைக்கிறது," என்று அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.

இந்த சூழ்நிலையில் புவிசார் அரசியல் மிக முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது என்பது தெளிவாகிறது.

ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தின் சமூக அறிவியல் பள்ளியின் பொருளாதார ஆய்வுகள் மற்றும் திட்டமிடல் மையத்தின் பேராசிரியர் பிரவீன் ஜா குறிப்பிடுவதாவது, ரஷ்யா பல பத்தாண்டுகளாக மிக முக்கியமான நண்பர்களில் ஒன்றாக இருக்கலாம். சீனாவின் செல்வாக்கை ஓரளவு சமநிலைப்படுத்தவும் இது இந்தியாவுக்கு உதவுகிறது என்றும் அவர் கூறினார்.

ரஷ்யாவிலிருந்து எண்ணெய் வாங்குவது தொடர்பாக இந்தியா ஏன் ஒரு வலுவான அறிக்கையை வெளியிடவில்லை என்பது குறித்து, "அமெரிக்க அதிபர் டிரம்பின் இந்த அழுத்தத்தையும் ரஷ்யாவுடனான அதன் பழைய உறவுகளையும் எவ்வாறு கையாள்வது என்பது உறுதியாகத் தெரியவில்லை என்று நினைக்கிறேன்" என்றார்.

சமூக மற்றும் பொருளாதார முன்னேற்ற மையத்தின் (Centre for Social and Economic Progress (CSEP)) சக ஊழியரான பிரேர்ணா பிரபாகர் கூறுகையில், “நவம்பர் 2025 முதல் ரஷ்யாவிலிருந்து இந்தியாவின் கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதி குறைந்துள்ளதாக தரவுகள் காட்டுகின்றன. இருப்பினும், இந்த சரிவைத் தொடர்ந்து அமெரிக்காவிலிருந்து கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியில் இதேபோன்ற அதிகரிப்பு ஏற்படவில்லை.”

“அமெரிக்க கச்சா எண்ணெய் விநியோகத்தைப் பொறுத்தவரை இரண்டு முக்கியமான பரிசீலனைகள் உள்ளன. முதலாவதாக, அமெரிக்கா கச்சா எண்ணெயை நிகர இறக்குமதியாளராக இருப்பதால், ஒரு பெரிய மற்றும் நிலையான விநியோகராக செயல்பட போதுமான திறன் உள்ளதா என்பது குறித்த கேள்விகள் உள்ளன. இரண்டாவதாக, தரத்தில் உள்ள வேறுபாடுகள் காரணமாக ரஷ்ய மற்றும் அமெரிக்க கச்சா எண்ணெய்கள் நெருங்கிய மாற்றாக இல்லை. அமெரிக்க கச்சா எண்ணெய் பொதுவாக இலகுவானது, அதேசமயம் ரஷ்ய கச்சா எண்ணெய் கனமானது,” என்று அவர் கூறினார்.

ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயின் தரத்தைப் பொருத்தவரை, இந்தியா அமெரிக்க கச்சா எண்ணெயை மற்ற எண்ணெய் தரங்களுடன் கலக்க வேண்டும். இந்த கலவை கூடுதல் செலவுகளை உள்ளடக்கும். எனவே, ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயிலிருந்து விலகிச் செல்வது எப்படியிருந்தாலும் இந்தியாவின் செலவுகளை அதிகரிக்கும். அரசாங்கம் ஏன் எச்சரிக்கையான அணுகுமுறையை எடுக்கிறது என்பதை விளக்க இந்த செலவு காரணி உதவுகிறது என்று அவர் கூறினார்.

இதற்கான விவாதம் தொடர்கையில், "இடைநிறுத்தம்" (pause) ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்பு உள்ளது. ஆனால், முழுமையான "நிறுத்த" (halt) இல்லை. பல்வகைப்படுத்தல் மற்றும் தரக் காரணங்களுக்காக அமெரிக்க கச்சா எண்ணெய் ஈடுபாடுடையதாக இருக்க முடியும். ஆனால் தூய பொருளாதாரத்தில் (pure economics), சமீபத்திய ஆண்டுகளில் ரஷ்ய எண்ணெய் தெளிவான நன்மையைக் கொண்டுள்ளது.      

Original article : Why India is silent on Russian oil?. -Richa Mishra

Read More →

மலேசியாவில் பிரதமர் மோடி: எதிர்காலத்திற்கான 'கிழக்கே செயல்படும் கொள்கை' (Act East) கூட்டாண்மையை உறுதிப்படுத்துதல் -குர்ஜித் சிங்

            ஹரிமௌ சக்தி (Harimau Shakti) மற்றும் கடல்சார் நிலைநிறுத்தங்கள் போன்ற கூட்டு இராணுவப் பயிற்சிகளைத் தொடர்வதன் மூலம், இந்தியாவும் மலேசியாவும் மலாக்கா ஜலசந்தி (Malacca Strait) மற்றும் பரந்த இந்தோ-பசிபிக் பகுதியில் உள்ள கப்பல் வழித்தடங்களின் பாதுகாவலர்களில் ஒரு பகுதியாக இருப்பதைக் குறிக்கின்றன.

பிப்ரவரி 7-8 தேதிகளில் பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் மலேசியா வருகை ஒரு வழக்கமான இராஜதந்திர பயணப் பயிற்சியைவிட அதிகமாக இருந்தது. இது இருதரப்பு நாடுகளின் உறவின் தெளிவான ’மறுதொடக்கம்’ என்பதைக் குறித்தது. புத்ராஜெயாவின் வழித்தடங்களில், மோடியும் பிரதமர் அன்வார் இப்ராஹிமும் பகிரப்பட்ட வரலாற்றின் மகிழ்ச்சியைத் தாண்டி, மன்னிப்பு கேட்காமல் மின்னணு, தொழில்துறை மற்றும் இராஜதந்திரரீதியாக சீரமைக்கப்பட்ட எதிர்கால உறவை வெளிப்படுத்தின. இந்த வருகையின் நேர்மறையான விளைவுகளை மூன்று முக்கிய காரணிகளாக தொகுக்கலாம். அவை, பொருளாதார எதிர்கால-சரிபார்ப்பு (Economic future-proofing), நிதி இறையாண்மை (financial sovereignty) மற்றும் மூலோபாய பாதுகாப்பு (strategic security) ஆகும்.

மலேசியா-இந்தியா மின்னணு கவுன்சிலின் (Malaysia-India Digital Council (MIDC)) முறைப்படுத்தல் மற்றும் குறைக்கடத்திகள் குறித்த குறிப்புகள் பரிமாற்றம் ஆகியவை மிக முக்கியமான விளைவு ஆகும். பல ஆண்டுகளாக, உலகம் "சீனா பிளஸ் ஒன்" (China Plus One) உத்திகளைப் பற்றி பேசியிருந்தாலும், இந்த வருகை அதை நடைமுறைக்குக் கொண்டுவருகிறது. மலேசியா ஒரு உலகளாவிய பேக்கேஜிங் மற்றும் சோதனை சக்தியாக உள்ளது. அதேநேரத்தில், இந்தியா அதன் வடிவமைப்பு மற்றும் உற்பத்தி சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை விரைவாக விரிவுபடுத்துகிறது.

இந்த விளைவுகள் "திறமைக்கு முன்னுரிமை" அணுகுமுறை (talent-first approach) மூலம் உணரப்படும். மலேசியாவின் மேம்பட்ட குறைக்கடத்தி அகாடமியை ஐஐடி-மெட்ராஸ் குளோபல் (IIT-Madras Global) உடன் இணைப்பதன் மூலம், இரு நாடுகளும் ஒரு பகிரப்பட்ட பணியாளர்களை உருவாக்குகின்றன. இது குறைகடத்திகளை உருவாக்குவது மட்டுமல்ல, சென்னை மற்றும் பினாங்கில் உள்ள அடுத்த தலைமுறை பொறியாளர்கள் ஒரே தொழில்நுட்பக் கட்டமைப்பில் பணியாற்றுவதை உறுதி செய்வது பற்றியது.

இது சைபர்ஜெயாவில் ஒரு மாணவராக இருந்தாலும் சரி, கோலாலம்பூரில் ஒரு சுற்றுலாப் பயணியாக இருந்தாலும் சரி, சாதாரண குடிமகனுக்கு உடனடி நன்மை NIPL (UPI) மற்றும் PayNet மலேசியாவின் ஒருங்கிணைப்பு ஆகும். தடையற்ற மின்னணு இணைப்பு மூலம் எல்லை தாண்டிய கட்டணங்களை அனுமதிப்பதன் மூலம், இரு நாடுகளும் விலையுயர்ந்த வழக்கமான பணம் அனுப்பும் வழிகளைத் தவிர்க்கின்றன.

இந்திய ரிசர்வ் வங்கி மற்றும் பேங்க் நெகாரா மலேசியா ஆகியவை உள்ளூர் நாணயங்களில், அதாவது இந்திய ரூபாய் (INR) மற்றும் மலேசிய ரிங்கிட் (MYR) வர்த்தகத்தை ஊக்குவிக்க உறுதிபூண்டுள்ளன. உலகளாவிய சந்தைகள் தற்போது அமெரிக்க டாலரில் ஏற்ற இறக்கத்தை எதிர்கொள்வதால், இந்த முடிவை உணர்ந்து இந்திய மற்றும் மலேசிய வணிகங்கள் "டாலர்-அடிப்படைநிலை" (dollar-default) விலைப்பட்டியலில் இருந்து விலகிச் செல்ல வேண்டியிருக்கும். இந்த மாற்றம் வெற்றிகரமாக இருந்தால், சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களுக்கான பரிவர்த்தனை செலவுகளைக் குறைக்கும். இதன் விளைவாக, இந்திய ஜவுளிகளை மலேசியாவில் மிகவும் மலிவு விலையில் விற்கவும், மலேசிய பாமாயிலை இந்தியாவில் மிகவும் போட்டித்தன்மை வாய்ந்ததாகவும் மாற்றும்.

இந்தப் பயணமானது, பாதுகாப்பு கூட்டாண்மையை வலுப்படுத்துவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டது. இரு நாடுகளும் ரஷ்யாவைச் சேர்ந்த சுகோய் Su-30 ஜெட் விமானங்களை இயக்குவதால், ஒரு உத்தியின் விவகார பணிக்குழு (Strategic Affairs Working Group (SAWG)) மற்றும் ஒரு பிரத்யேக Su-30 மன்றத்தை நிறுவுவது ஒரு நடைமுறை மற்றும் யதார்த்தமான இராணுவ கூட்டாண்மையைக் காட்டுகின்றன. இந்த பாதுகாப்பு இலக்குகளை அடைவது 2026-ல் மலேசியா நடத்தும் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு நிபுணர் பணிக்குழு மூலம் காணப்படும்.

ஹரிமாவ் சக்தி மற்றும் கடல்சார் நிலைநிறுத்தங்கள் போன்ற கூட்டு இராணுவப் பயிற்சிகளைத் தொடர்வதன் மூலம், இந்தியாவும் மலேசியாவும் மலாக்கா ஜலசந்தி மற்றும் பரந்த இந்தோ-பசிபிக் கப்பல் வழித்தடங்களைப் பாதுகாப்பதில் தங்கள் பங்கைக் குறிக்கின்றன. வழக்கமாக, எச்சரிக்கையாக இருக்கும் மலேசியாவிற்கு, இது ஒரு முன்னேற்றமான படியாகும். ஒருவேளை அவர்கள் இந்திய பாதுகாப்பு உபகரணங்களையும் வாங்குவதை பரிசீலிக்க வழிவகுக்கும்.

புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்களுக்கு அப்பால், மலாயாவில் உள்ள பல்கலைக்கழகத்தில் திருவள்ளுவர் மையத்தை (Thiruvalluvar Centre) நிறுவுவதும், மலேசிய நாட்டினருக்கான பிரத்யேக உதவித்தொகைகளை அறிவிப்பதும் உயர் தொழில்நுட்ப ஒப்பந்தங்களுக்கு ஒரு கலாச்சாரத்தை வலுப்படுத்த வழங்குகின்றன. இந்த உறவுகள் இரண்டு அரசாங்கங்களுக்கு இடையிலான ஒரு பரிவர்த்தனை மட்டுமல்ல, இரண்டு மக்களுக்கு இடையிலான உரையாடல் என்பதை இது உறுதி செய்கிறது. மாணவர் பரிமாற்றங்கள் தற்போது மிகக் குறைவு. மேலும், அவர்களுக்கு ஊக்கமளிக்க வேண்டிய தேவை உள்ளது. விமான இணைப்பில் இரண்டாம் நிலை நகரங்கள் சேர்க்கப்பட்டதன் காரணமாக சுற்றுலா செழித்து வருகிறது. 2024-ம் ஆண்டில் ஒரு மில்லியன் இந்தியர்கள் மலேசியாவிற்கு பயணம் மேற்கொண்டனர். அதே ஆண்டில், 30,000 மலேசியர்கள் இந்தியாவிற்கு வருகை தந்தனர்.

எந்தவொரு கூட்டு அறிக்கையின் உண்மையான சோதனை, அது கையெழுத்திட்ட பிறகு என்ன நடக்கிறது என்பதுதான். இந்த முடிவுகள் நடைமுறையில் செயல்படுதுவதை உறுதிசெய்ய, இந்த வருகை இந்தியா-மலேசியா தலைமை நிர்வாக அதிகாரி மன்றத்திற்கு அதிகாரம் அளித்தது. தனியார் துறைக்கு ஒரு முன்னணி பங்கு வழங்குவதன் மூலம், குறிப்பாக பசுமை ஹைட்ரஜன் (ஜென்டாரி) மற்றும் மலிவு சுகாதாரப் பராமரிப்பு போன்ற பகுதிகளில் தலைவர்கள் அதிகாரத்துவத்தைவிட சந்தை சக்திகள் கூட்டாண்மையை இயக்கும் என்பதை உறுதி செய்துள்ளனர். அரசாங்கத்திற்கும் அரசாங்கத்திற்கும் இடையிலான (G2G) கூட்டாண்மை செயல்படுத்தும் ஒப்பந்தங்களை நிறுவியுள்ளது. இப்போது, ​​தொழில்துறை மற்றும் கல்வித்துறை முன்னேற வேண்டும். பிரதமர் மோடி கோலாலம்பூரை விட்டு வெளியேறியபோது, ​​அவர் இனி "கிழக்கே செயல்படும் கொள்கை" அல்ல, "கிழக்கில் வளர்ச்சி" என்ற கூட்டாண்மைக்கான ஒரு திட்டத்தை விட்டுச் சென்றார்.

சிங் ஜெர்மனி, இந்தோனேசியா, ஆசியான், எத்தியோப்பியா மற்றும் ஆப்பிரிக்க ஒன்றியத்திற்கான முன்னாள் தூதர் ஆவார். அவரது சமீபத்திய புத்தகம் ”The Durian Flavour: India and ASEAN after a decade of the Act East Policy”.

Original article : PM Modi in Malaysia: Future-proofing an ‘Act East’ partnership -Gurjit Singh

Read More →

குறுஞ்செய்தி முதல் தரப்படுத்தப்பட்ட மின்னஞ்சல்கள் வரை, அரசாங்கத்தின் வரி 'கவன ஈர்ப்பு (nudge) ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. -சித்தார்த் உபாசனி, சுகல்ப் சர்மா

            எந்த வகையான "'கவன ஈர்ப்பு' (nudge), சிறப்பாகச் செயல்பட்டது என்பதைக் கண்டறிய வருமான வரித் துறை இப்போது தரவுகளை பகுப்பாய்வு செய்து வருகிறது. "பொதுவாக, மூன்று வகையான மின்னஞ்சல்கள் அனுப்பப்படுகிறது. சில மென்மையான, சில கடுமையான வார்த்தைகள் பயன்படுத்துகின்றன.

தங்கள் வருமான வரித் துறையின் 'கவன ஈர்ப்பு' (nudge) பிரச்சாரத்திற்கு, தங்கள் வருமான வரித் தகவல்களைத் திருத்துதல் அல்லது புதுப்பித்தல் மூலம் சிறப்பாக வரி இணக்கத்தை ஊக்குவிப்பதற்காக பதிலளித்த 1.11 கோடி மக்களில் சுமார் 60 சதவீதம் பேர் தாக்கல் செய்யாதவர்கள் ஆவர். இந்தப் பிரச்சாரம், இலக்கு வைக்கப்பட்ட மின்னஞ்சல்களை உள்ளடக்கிய இந்த முயற்சி பலனளித்ததற்கான தெளிவான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.

எந்த வகையான 'கவன ஈர்ப்பு' (nudge) சிறப்பாகச் செயல்பட்டது என்பதைக் கண்டறிய வருமான வரித் துறை இப்போது தரவை பகுப்பாய்வு செய்து வருகிறது. "பொதுவாக, மூன்று வகையான மின்னஞ்சல்கள் அனுப்பப்படுகிறது. சில மென்மையான, சில கடுமையான வார்த்தைகள் பயன்படுத்துகின்றன. இந்த மின்னஞ்சல்கள் ஒவ்வொன்றும் உண்மையில் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை அறிய குழுவின் தரவை பகுப்பாய்வு செய்து வருகிறது. அவர்கள் வெவ்வேறு மொழியுடன் செய்திகளை ஒப்பிடுகிறார்கள். "எது சிறப்பாகச் செயல்பட்டது என்பதைக் கண்டறிய இந்தக் குழுவின் தரவை பகுப்பாய்வு செய்து வருகிறது," என்று மத்திய நேரடி வரிகள் வாரியத்தின் (Central Board of Direct Taxes (CBDT)) தலைவர் ரவி அகர்வால் தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸிடம் தெரிவித்தார்.

"பொதுவாக SMS மூலமாகவோ அல்லது மின்னஞ்சல் மூலமாகவோ தொடர்பு கொள்கிறோமா? அல்லது மின் சரிபார்ப்பு மூலமாகவோ தொடர்பு கொள்கிறோமா? அது மின்னஞ்சலாக இருந்தால், எந்த வகையான மின்னஞ்சலை அனுப்ப வேண்டும், மேலும் அது வரி செலுத்துவோரின் சுயவிவரத்தைப் பொறுத்தது," என்று அகர்வால் கூறினார்.

வரி செலுத்துவோரின் சுயவிவரம் கடந்தகால இணக்க முறைகள் மற்றும் பரிசீலனையில் உள்ள வரி பொறுப்பு போன்ற பல காரணிகளால் வடிவமைக்கப்படும். "இந்த செயல்முறை தொடர்ந்து நிகழும் செயல்முறை மற்றும் காலப்போக்கில் இது மேலும் சுத்திகரிக்கப்படுகிறது," என்று அவர் கூறினார்.

2024-ம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் முதன்முதலில் செயல்படுத்தப்பட்ட 'கவன ஈர்ப்பு' (nudge) வழிகாட்டுதல் மற்றும் ஊக்குவிப்பதற்காக தரவை ஊடுருவாமல் பயன்படுத்துவதைக் குறிக்கிறது. வரி இணக்கத்தை மேம்படுத்த தரவு பகுப்பாய்வு, நடத்தை நுண்ணறிவு மற்றும் மின்னணு செய்திகளைப் பயன்படுத்தும் தொழில்நுட்பம் சார்ந்த பிரச்சாரமாகும்.

வெளிநாட்டு சொத்துக்கள் மற்றும் வருமானத்தில் கவனம் செலுத்திய 2025-ம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் 'கவன ஈர்ப்பு-2.0' (nudge) உட்பட, இணக்கத்தை அதிகரிப்பதற்கான முந்தைய முயற்சிகளுக்கும், இடையிலான முக்கிய வேறுபாடு என்னவென்றால், அது இயற்கையில் தடுப்பு மற்றும் மீறல்கள் நடந்த பிறகு எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டது அல்ல. பின்னர் நடைமுறை அமலாக்கத்திற்கு கோடிக்கணக்கான வரி வருமானங்களை ஆய்வு செய்ய வேண்டியிருக்கும். இது அரசாங்கத்திற்கு சாத்தியமற்ற பணியாகும்.

இதற்கான முடிவுகள் தெளிவாகத் தெரியும். அகர்வாலின் கூற்றுப்படி, வெளிநாட்டு சொத்துக்கள் மற்றும் வருமானத்திற்கான கவன ஈர்ப்பு-2.0 (nudge) பிரச்சாரம் கவனம் செலுத்தப்பட்டது. இது துறைக்கு கூடுதல் வருவாயாக சுமார் ₹640 கோடியை ஈட்டியது. தரவு பகுப்பாய்வு தவறான பணத்தைத் திரும்பப்பெறும் கோரிக்கைகள் மற்றும் நீக்கல் கோரிக்கைகளை அடையாளம் காண துறைக்கு உதவியது. இந்த வழக்குகள் அடையாளம் காணப்பட்டவுடன், கவன ஈர்ப்பு-1.0 (nudge) மற்றும் 2.0 திருத்தப்பட்ட வருமான வரிகளில் சுமார் ரூ.1,750 கோடி பணத்தைத் திரும்பப்பெறும் கோரிக்கைகளைக் குறைக்க வழிவகுத்தது.

“ஒட்டுமொத்தமாக, இரண்டு வருட காலப்பகுதியில் சுமார் ரூ.8,800 கோடி கூடுதல் வரி வசூலிக்கப்பட்டது. மேலும், 1.11 கோடி புதுப்பிக்கப்பட்ட மற்றும் திருத்தப்பட்ட வருமான வரிகள் தாக்கல் செய்யப்பட்டன,” என்று அகர்வால் கூறினார்.

எனவே, யார் “நிராகரிக்கப்பட வேண்டும்” என்பதை வருமான வரித் துறை எவ்வாறு தீர்மானிக்கிறது? பொதுவாக, அனைத்து வரி செலுத்துவோரும் வருமான வரி தாக்கல் செய்ய வேண்டும். மார்ச் 2025-ல் முடிவடைந்த நிதியாண்டில், சுமார் 12 கோடி பேர் வரி செலுத்தினர். ஆனால், ஒன்பது கோடி வருமான வரிகள் மட்டுமே தாக்கல் செய்யப்பட்டன.

தாக்கல் செய்யாத மூன்று கோடி நபர்களையும் பின்தொடர்வதற்குப் பதிலாக, இந்தத் துறை ஒரு புதியளவில் கவனம் செலுத்தும் அணுகுமுறையைத் தேர்ந்தெடுத்தது. இதில் தாக்கல் செய்யாதவர்களில் சிலர் மட்டும் மிகக் குறைந்த அளவு வரியை மட்டுமே செலுத்தியிருக்கலாம். எனவே, 'A' பிரிவில் வரி செலுத்துவோரை அடையாளம் காண்பதற்கு துறைரீதியில் தரவுகளை பகுப்பாய்வு செய்ததாக மத்திய நேரடி வரிகள் வாரியம் (CBDT) வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த வரி செலுத்துவோர் குறைந்தபட்ச வரம்பான ₹12 லட்சத்திற்கு மேல் வருமானம் உள்ளவர்கள் ஆவர். பின்னர் அவர்கள் மின்னஞ்சல்கள் அல்லது குறுஞ்செய்தி மூலம் பொருத்தமான முறையில் பணம் செலுத்தப்பட்டதாக அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர்.

வருமான வரித்துறையிலிருந்து நேரடியாக எந்தத் தகவல்தொடர்பும் பெறாதவர்கள் கூட, 'கவன ஈர்ப்பு' (nudge) பிரச்சாரம் குறித்த ஊடக அறிக்கைகளைப் பார்த்த பிறகு தங்கள் வருமான வரித் தகவல்களைத் திருத்திக் கொண்டுள்ளனர்.

இத்தகைய பிரச்சாரங்கள் மற்ற நாடுகளிலும் பொதுவானவை. 2012-ல் இங்கிலாந்தில் தொடங்கி, பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் எளிமையான மாற்றங்களுடன் நினைவூட்டல் கடிதங்களை அனுப்பியது. "இங்கிலாந்தில் பத்து பேரில் ஒன்பது பேர் தங்கள் வரிகளை சரியான நேரத்தில் செலுத்துகிறார்கள். ஆனால், நீங்கள் தற்போது எங்களுக்கு இன்னும் பணம் செலுத்தாத மிகச் சிறிய சிறுபான்மையினரில் இருக்கிறீர்கள்" என்று கூறப்பட்டது.

"இந்த மாற்றங்கள் மிகவும் வெற்றிகரமாக இருந்தன என்றும், இவை கிட்டத்தட்ட 120,000 வரி செலுத்துவோரின் மாதிரியில் 4.9 மில்லியன் பவுண்டுகள் (சுமார் $6.5 மில்லியன்) பணம் செலுத்த வழிவகுத்தது. இந்த தலையீடு இல்லாமல் இந்தத் தொகை வசூலிக்கப்பட்டிருக்காது" என்று உலக வங்கி 2018-ல் குறிப்பிட்டது.

பொருளாதார நிபுணரும் நோபல் பரிசு பெற்றவருமான ரிச்சர்ட் தாலர் மற்றும் ஹார்வர்ட் சட்டப் பள்ளியின் பேராசிரியர் காஸ் சன்ஸ்டீன் ஆகியோரால் 2008-ம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட கவன ஈர்ப்பு (nudge) என்ற புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, அரசாங்கங்கள் சிறந்த தேர்வுகள் மேற்கொள்ளப்படும் சூழலில் சிறிய மற்றும் நுட்பமான மாற்றங்களைச் செய்வதன் மூலம் மக்களை சிறந்த முடிவுகளை எடுக்க மக்களை ஊக்குவிக்க முடியும் என்று இந்தக் கருத்து கூறுகிறது.

இந்தியாவில், இதற்கிடையில், வரி விதிப்புகள் தொடரும்.

அகர்வாலின் கூற்றுப்படி, கவன ஈர்ப்பு (nudge) இப்போது சாக்ஷம் கவன ஈர்ப்பு-ஆக (SAKSHAM NUDGE) மாறிவிட்டது. S என்பது சங்கலன் (தரவுகளின் தொகுப்பு), A என்பது அனுசந்தன் (ஆராய்ச்சி மற்றும் பகுப்பாய்வு), K என்பது கிரியன்வியன் (யாரைத் தூண்டுவது என்பதை அடையாளம் காணுதல்), S என்பது சம்பார்க் (விழிப்புணர்வை உருவாக்க மற்றும் நடத்தையை வழிநடத்த தொடர்பு கொள்ளுதல்), H என்பது ஹஸ்தக் (கைப்பிடித்தல் மற்றும் எளிதாக்குதல், FAQகள் மூலம்), A என்பது அதிகாரம் (நம்பிக்கையை வளர்ப்பதற்காக வருமானங்களைத் திருத்த அனுமதித்தல்) மற்றும் M என்பது முல்யங்கன் (மதிப்பீடு) ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது.

இது, "காலப்போக்கில் மேலும் வலுவடையும் ஒரு அறிவியல் செயல்முறை" என்று அகர்வால் கூறினார்.

மத்திய நேரடி வரிகள் வாரியத் (CBDT) தலைவரின் கூற்றுப்படி, வரி இணக்கம் ஒரு "கூட்டுறவு, விரோதமற்ற செயல்முறை" (collaborative, non-adversarial process) ஆக இருக்க வேண்டும், அங்கு வரி செலுத்துவோர் தாங்களாகவே இணங்குவார்கள் என்பது அடிப்படைக் கருத்தாக இருக்க வேண்டும்.

"வருமான வரித்துறை தகவல்களைப் பகிர்ந்து கொள்கிறது. மேலும், வரி செலுத்துவோர் பின்னர் அந்த வருமானத்தைக் காட்டும் வருமான அறிக்கைகளை தாக்கல் செய்வார்கள் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. பலர் ஏற்கனவே இதைச் செய்து வருகின்றனர். இந்த கவன ஈர்ப்பு (nudge) பிரச்சாரத்திற்கு 1.11 கோடி மக்கள் பதிலளித்தனர் என்பது அதைப் பிரதிபலிக்கிறது. தொடர்ந்து, வரி செலுத்துவோருக்கு எனது வேண்டுகோள் என்னவென்றால், ஏன் பலமுறை தொடர்ந்து செய்ய வேண்டும் அல்லது தொடர்பு கொள்ள வேண்டும்? முதலில், வரி செலுத்துவோர் சரியான வருமானம் தாக்கல் செய்யப்படுவதை உறுதி செய்ய வேண்டும். பொருந்தாத சந்தர்ப்பங்களில், நீங்கள் தரவு பகுப்பாய்வுகளை மேம்படுத்த வேண்டும்” என்று அவர் கூறினார்.

Original article : From SMS to graded e-mails, Govt’s tax ‘nudge’ makes a mark. -Siddharth Upasani, Sukalp Sharma

Read More →

சட்டமன்ற உறுப்பினர் பதவி இல்லாத முதலமைச்சர்: உச்சநீதிமன்றம் சட்டத்தை எப்படி தீர்மானித்தது? -ஷ்யாம்லால் யாதவ்

 ஒருவர் சட்டமன்ற உறுப்பினராக (MLA/MLC) இல்லாதபோதும், அவரை ஆறு மாத காலத்திற்கு அமைச்சராக நியமிக்க அரசியலமைப்புச் சட்டப்பிரிவு 164(4) வழிவகை செய்கிறது. ஆனால், அவர் அமைச்சராகப் பொறுப்பேற்ற அந்த ஆறு மாத காலத்திற்குள் ஏதேனும் ஒரு சபையில் உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும்.

கடந்த வாரம், வர்தாவைச் சேர்ந்த வழக்கறிஞர் ஹர்ஷ்வர்தன் ஷோபா பாபராவ் கோட்பாடே, மகாராஷ்டிர ஆளுநர் ஆச்சார்யா தேவ்வ்ரத்திடம் ஒரு கடிதம் அளித்தார். அதில், என்சிபி தலைவர் சுனேத்ரா பவார் மகாராஷ்டிர துணை முதலமைச்சராகப் பதவியேற்றது சட்டப்படி செல்லுமா என்று அவர் கேள்வி எழுப்பியுள்ளார். ஏனெனில், அவர் சட்டப்பேரவை உறுப்பினராகவோ (Member of the Legislative Assembly (MLA)) அல்லது சட்ட மேலவை உறுப்பினராகவோ (Member of the Legislative Council (MLC)) தேர்ந்தெடுக்கப்படவில்லை. மேலும், அவர் பதவியேற்ற போது அமைச்சரவையில் அமைச்சராகக் கூட பதவி வகிக்கவில்லை என்பதையும் அந்த வழக்கறிஞர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.

தேர்ந்தெடுக்கப்படாத அமைச்சர்கள் குறித்த  சிக்கல்கள் இந்தியாவில் நீண்ட வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளன, இது 1960-களின் பிற்பகுதியில் நிலவிய அரசியல் நிலையற்ற தன்மையால் உருவானது. இருப்பினும், இதற்கான சட்டரீதியான தீர்வு நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே காணப்பட்டது: சட்டப்பிரிவு 164(4) இத்தகைய நியமனங்களை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு அனுமதிக்கிறது. மேலும், 1971-ஆம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு, இதன் அடிப்படையில் உத்தரப்பிரதேச முதலமைச்சர் ஒருவர் நியமிக்கப்பட்டதை உறுதி செய்தது.

சட்டமன்ற உறுப்பினராக இல்லாத ஒருவரைக்கூட அமைச்சராக நியமிக்க அரசியலமைப்பின் 164(4) பிரிவு வழிவகை செய்கிறது. ஆனால், அவர் பதவி ஏற்ற நாளிலிருந்து ஆறு மாதங்களுக்குள் சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும். அவ்வாறு தேர்ந்தெடுக்கப்படவில்லை என்றால், அவர் தனது அமைச்சர் பதவியை இழக்க நேரிடும் என்றும் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. 

இருப்பினும், 1960-களின் இறுதி வரை இந்த நடைமுறை பயன்படுத்தப்படவில்லை. அந்த சமயத்தில் காங்கிரஸ் கட்சி பலவீனமடைந்து, தேர்தல் முடிவுகள் நிலையற்றதாக (யாருக்கும் பெரும்பான்மை இல்லாத நிலை) மாறின. உச்சநீதிமன்றம் இது குறித்த சட்டப்பூர்வ விளக்கத்தை அளிப்பதற்கு முன்பாக, இந்த முறை முதலில் பீகாரிலும், பின்னர் உத்தரப் பிரதேசத்திலும் சோதித்துப் பார்க்கப்பட்டது.

1967-ஆம் ஆண்டு தேர்தலுக்குப் பிறகு, பீகாரில் சம்யுக்த விநாயக் தளம் (Samyukta Vidhayak Dal (SVD)) தலைமையில் முதல் காங்கிரஸ் அல்லாத அரசு அமைந்தது. இது சோசலிஸ்டுகள், ஜனசங்கம் மற்றும் பிற காங்கிரஸ் எதிர்ப்பு குழுக்களின் ஒரு தளர்வான கூட்டணியாகும். ஜன் கிராந்தி தளத்தைச் சேர்ந்த மகாமாய பிரசாத் சின்ஹா முதலமைச்சரானார். ஆனால், உட்கட்சி பூசல்கள் மற்றும் சம்யுக்த சோசலிசக் கட்சியில் (Samyukta Socialist Party (SSP)) ஏற்பட்ட பிளவு காரணமாக SVD அரசாங்கம் கவிழ்ந்தது. அதைத்தொடர்ந்து, ஷோஷித் தளத்தை உருவாக்கிய முன்னணி இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு (OBC) தலைவரான பிந்தேஸ்வரி பிரசாத் மண்டல், காங்கிரஸ் ஆதரவுடன் அரசாங்கத்தை அமைத்தார்.

சம்யுக்த விநாயக் தளம் (SVD) கூட்டணியில் ஏற்பட்ட பிளவு காரணமாக, ஜனவரி 1968-ல் முதலமைச்சர் சின்ஹா தனது பதவியை ராஜினாமா செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. அதன் பிறகு, முதலமைச்சர் பதவிக்கு மண்டல் அவர்களை காங்கிரஸ் ஆதரித்தது. ஆனால் ஒரு சிக்கல் இருந்தது. பீகார் சட்டமன்றத்தின் எந்தவொரு அவையிலும் (சட்டமன்றம் அல்லது சட்ட மேலவை) மண்டல் அப்போது உறுப்பினராக இல்லை. காங்கிரஸின் உதவியுடன், அப்போது இதற்கு ஒரு புத்திசாலித்தனமான தீர்வு காணப்பட்டது.

ஜனவரி மாதம் 28-ஆம் தேதி, 1968-ஆம் ஆண்டு, மண்டலின் நண்பரான 37 வயது சதீஷ் பிரசாத் சிங் முதலமைச்சராகப் பதவியேற்றார். 1967-ஆம் ஆண்டில் பர்பட்டா சட்டமன்றத் தொகுதியிலிருந்து சம்யுக்த சோசலிசக் கட்சி (SSP) சார்பில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சிங், பீகாரின் முதல் இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பைச் சார்ந்த நபர் (OBC) முதலமைச்சர் ஆனார். இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, மண்டலை சட்ட மேலவைக்கு (Legislative Council) நியமிப்பதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்துவிட்டு அவர் தனது பதவியை ராஜினாமா செய்தார். இதன் மூலம், சிங் திட்டமிட்டபடி வெறும் ஐந்து நாட்கள் மட்டுமே குறுகியகால முதலமைச்சராகப் பணியாற்றினார்.

சட்டப்பிரிவு 164(4) ஏற்கனவே நடைமுறையில் இருந்ததாலும், மண்டல் முதலமைச்சராவதற்கு அரசியலமைப்பில் எந்தத் தடையுமில்லை. இருப்பினும், அந்த விதிமுறை அதுவரை சோதிக்கப்படவில்லை—குறைந்தது சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு உத்தரப்பிரதேசத்தில் நடக்கும் வரை அது பயன்படுத்தப்படவில்லை.

1969–70-ஆம் ஆண்டு காலக்கட்டத்தில், பலவீனம் அடைந்திருந்த காங்கிரஸ் கட்சி, காங்கிரஸ் (O) மற்றும் இந்திரா காந்தியின் காங்கிரஸ் (R) என இரண்டாகப் பிரிந்தது. உத்திரப்பிரதேசத்தில், இந்திரா காந்தியின் காங்கிரஸ் (R) ஆதரவுடன் அமைக்கப்பட்ட சரண் சிங்கின் பாரதிய கிராந்தி தளம் (BKD) அரசு, ஒரு முக்கிய காரணத்தால் கவிழ்ந்தது. அதாவது, மன்னர் மானியங்களை (Privy Purses) ஒழிப்பதற்காக இந்திராகாந்தி கொண்டு வந்த மசோதாவிற்கு எதிராக பாரதிய கிராந்தி தளம் கட்சியைச் சேர்ந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் வாக்களித்தனர். இதனால், அக்டோபர் மாதம்  1-ஆம் தேதி, 1970-ஆம் ஆண்டு சரண் சிங் பதவி விலகினார். மேலும் அங்கு குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி அமல்படுத்தப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. 

குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தபோது, பாரதிய கிராந்தி தளம், ஜனசங்கம், காங்கிரஸ் (O) மற்றும் சிறிய குழுக்கள் இணைந்து ஒரு புதிய கூட்டணியை உருவாக்கின. அக்டோபர் மாதம் 18-ஆம் தேதி, 1970-ஆம் ஆண்டு, காங்கிரஸ் (O) கட்சியைச் சேர்ந்த மாநிலங்களவை உறுப்பினரான திரிபுவன் நாராயண் சிங், உத்தரப் பிரதேசத்தின் ஆறாவது முதலமைச்சராகப் பதவியேற்றார்.

ஆனால், இந்த அரசு பலவீனமாக இருந்தது, மேலும் காங்கிரஸ் (R) கட்சி இதனை எதிர்த்தது. நாராயண் தத் திவாரி, சிங் அவையின் தலைவராக இருப்பதன் சட்டப்பூர்வத்தன்மையை கேள்வி எழுப்பினார், ஆனால் சபாநாயகர் ஏ.ஆர். கெர் சிங்கிற்கு ஆதரவாகத் தீர்ப்பளித்தார். சட்டமன்றத்திற்கு வெளியே, லக்னோவைச் சேர்ந்த ஹர் சரண் வர்மா என்பவர் நவம்பர் மாதம் 4-ஆம் தேதி, 1970-ஆம் ஆண்டு அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றத்தில் ஒரு மனுவைத் தாக்கல் செய்தார். சிங் சட்டமன்ற உறுப்பினராகவோ (MLA) அல்லது மேலவை உறுப்பினராகவோ (MLC) இல்லாததால், அவரது நியமனம் அரசியலமைப்பிற்கு எதிரானது என்று அவர் வாதிட்டார். உயர்நீதிமன்றம் இந்த மனுவைத் தள்ளுபடி செய்ததை அடுத்து, வர்மா உச்ச நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தார்.

ஒரு நபர் சட்டமன்ற உறுப்பினராக (MLA) அல்லது மேலவை உறுப்பினராக (MLC) இல்லாமலேயே முதலமைச்சராக நியமிக்கப்படலாம் என்றும் இந்த விதி முதலமைச்சர்களுக்கும் பொருந்தும் என்றும் அத்தகைய நியமனம் ஆறு மாதங்கள் வரை மட்டுமே செல்லுபடியாகும் என்றும் அதற்குள் அவர் உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும் என்றும் உச்சநீதிமன்றம் இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவு 164(4)-ன்கீழ் மார்ச் மாதம் 16-ஆம் தேதி, 1971-ஆம் ஆண்டு, தீர்ப்பு வழங்கியது குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்தத் தீர்ப்பு சிங்கிற்கு கிடைத்த சட்டப்பூர்வ வெற்றியாகும், ஆனால் அது அவரை நீண்ட காலம் பதவியில் நீடிக்க உதவவில்லை. 

1971-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில், முதலமைச்சராக நீடிக்க வேண்டிய ஆறு மாத கால அவகாசத்திற்குள் சட்டமன்ற உறுப்பினராக வேண்டும் என்ற விதியை நிறைவு செய்ய, சிங் அவர்கள் மணிராம் சட்டமன்றத் தொகுதியில் (தற்போது கோரக்பூர் அர்பன்) நடந்த இடைத்தேர்தலில் போட்டியிட்டார். ஆனால், அதில் அவர் தோல்வியடைந்ததால், அவர் பதவி விலக வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.

சில நாட்களுக்குப் பிறகு, 1971-ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 30-ஆம் தேதி, ஆளுநர் உரைக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் தீர்மானத்தின் மீதான விவாதத்தின் போது, என்.டி. திவாரி கொண்டு வந்த திருத்தங்களால் அவரது அரசு பெரும்பான்மையை இழந்தது. இதனால் சிங் தனது பதவியை ராஜினாமா செய்துவிட்டு, மாநிலங்களவை உறுப்பினாராகவே பதவி வகித்தார். 

இந்த விவகாரம், மாநில சட்டமன்றத்தின் எந்தவொரு சபையிலும் (சட்டமன்றம் அல்லது மேலவை) உறுப்பினராக இல்லாதவர்கள்கூட முதலமைச்சராகப் பதவியேற்பதற்கு ஒரு முன்மாதிரியாக அமைந்தது என்கின்றனர்.  

எழுத்தாளர், தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸின் மூத்த இணை ஆசிரியர் ஆவார்.

Original article : A chief minister without a House seat: How SC settled the law. -Shyamlal Yadav

Read More →

ரஃபேல் பல்நோக்கு போர் விமானம் ஏன் இந்தியாவின் வான்வழி ஆதிக்கத்தை மேம்படுத்துவதற்கான மிக விரைவான வழியாகும்? -அனில் கோலானி

            இந்திய விமானப்படை ஏற்கனவே 36 ரஃபேல் (Rafale) போர் விமானங்களைப் பயன்படுத்தி வருகிறது. மேலும், இந்திய கடற்படை 26 ரஃபேல்-எம் (Rafale M) விமானங்களை வாங்கத் திட்டமிட்டுள்ளது. இதனால், கூடுதலாக ரஃபேல் விமானங்களை வாங்குவது இந்தியாவுக்கு மிகவும் சாதகமான ஒன்றாக அமையும். ஏற்கனவே உள்ள விமானங்களுடன் இவை பல பொதுவான அம்சங்களைப் பகிர்ந்து கொள்வதால், அவற்றை இயக்குவதற்கும், பராமரிப்பதற்கும், வணிக ரீதியாகவும் பெரும் பலன்கள் கிடைக்கும் என்று கூறப்படுகிறது. 

கடந்த மே மாதம் 2025-ஆம் ஆண்டில் இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் இடையே நடந்த ஆபரேஷன் சிந்தூர் (Operation Sindhoor) மோதல், இந்தியாவின் பாதுகாப்பு வியூகத்தில் விமானப்படையின் முக்கியத்துவத்தை மீண்டும் ஒருமுறை நிரூபித்துள்ளது. அதே நேரத்தில், இந்தியாவின் அண்டை நாடுகளின் செயல்பாடுகள் ஒரு கவலையான சூழலை உருவாக்கியுள்ளன. சீனா-பாகிஸ்தான் இடையேயான வளர்ந்து வரும் நட்பு மற்றும் பாகிஸ்தான் விமானப்படைக்கு (Pakistan Air Force (PAF)) துருக்கி அளிக்கும் ஆதரவு ஆகியவை பிராந்திய விமானப்படை வலிமையின் சமநிலையை இந்தியாவுக்கு எதிராக மாற்றியுள்ளது. இந்த மோதலில் இந்திய விமானப்படை (Indian Air Force (IAF)) தனது இலக்குகளை வெற்றிகரமாக அடைந்தாலும், அதனிடம் உள்ள போர் விமானங்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து வருவது ஒரு பெரிய சிக்கலாக உள்ளது. இந்திய விமானப்படைக்கு அனுமதிக்கப்பட்ட போர் விமானப்பிரிவுகளின் (Squadrons) எண்ணிக்கை 42 மட்டுமே என்கின்றனர். ஆனால், தற்போது இந்தியாவிடம் இருப்பது வெறும் 29 பிரிவுகள் மட்டுமே உள்ளன. மறுபுறம், பாகிஸ்தானிடம் 22 பிரிவுகள் உள்ளன. மேலும், சீனாவிடமிருந்து அதிநவீன J-35 (ஐந்தாம் தலைமுறை) போர் விமானங்களை வாங்கவும் பாகிஸ்தான் திட்டமிட்டுள்ளது.

இந்த நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், இந்தியாவில் வடிவமைக்கப்பட்ட தேஜஸ் (Tejas) இலகுரக போர் விமானத்தின் முதல் பயணம் ஒரு முக்கிய மைல்கல்லாக அமைந்தது. இது உள்நாட்டிலேயே விமானத் தயாரிப்புத் துறை வளர்ந்து வருவதை உலகுக்கு உணர்த்தியது. அதே காலகட்டத்தில், இந்திய விமானப்படை தனது போர் விமானப் பற்றாக்குறையைப் போக்குவதற்காக, 126 நடுத்தர ரக பன்முகப் போர் விமானங்களை (Medium Multirole Combat Aircraft (MMRCA)) வாங்க முயற்சி மேற்கொண்டது. இந்த 126 விமானங்களில், 108 விமானங்களை இந்தியாவில் தயாரிப்பது குறித்து பேச்சுவார்த்தை நடைபெற்றது. ஆனால், பொதுத்துறை நிறுவனமான இந்துஸ்தான் ஏரோநாட்டிக்ஸ் லிமிடெட் (Hindustan Aeronautics Limited (HAL)) மற்றும் பிரான்சின் Dassault நிறுவனத்திற்கும் இடையே, தயாரிப்பு முறை மற்றும் ஒப்பந்த நிபந்தனைகளில் ஒருமித்த கருத்து ஏற்படவில்லை. இதன் காரணமாக, ஜூன் மாதம் 2015-ஆம் ஆண்டில் அந்தப் பழைய கொள்முதல் திட்டம் (Request for Proposal (RFP)) அதிகாரப்பூர்வமாகத் திரும்பப் பெறப்பட்டது.

இந்த நீண்டகால இழுபறி நிலையினால், இந்தியாவின் எதிரி நாடுகள் அதிக அளவிலான நவீன நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் தலைமுறை போர் விமானங்களை தங்கள் படையில் சேர்த்தன. இது இந்திய விமானப்படையின் குறைந்துவரும் பலத்தினால் ஏற்பட்ட இடைவெளியை மேலும் மோசமாக்கியது. இந்த அவசரத் தேவையை பூர்த்தி செய்வதற்காக, ஏப்ரல் மாதம் 2015-ஆம் ஆண்டில் பிரான்ஸ் நாட்டிற்குச் சென்றிருந்த பிரதமர் நரேந்திர மோடி, அரசாங்கங்களுக்கு இடையேயான ஒப்பந்தம் மூலம், உடனடியாகப் பயன்படுத்தக்கூடிய நிலையில் 36 ரஃபேல் போர் விமானங்களை வாங்க ஒப்புக்கொண்டார். இதற்கு முன்பு மேற்கொள்ளப்பட்ட கொள்முதல் முயற்சி தோல்வியடைந்த நிலையில், நாட்டின் பாதுகாப்புத் தேவையைக் கருதி, ஆகஸ்ட் மாதம் 2016-ஆம் ஆண்டில் பாதுகாப்புக்கான அமைச்சரவைக் குழு இந்த ஒப்பந்தத்திற்கு ஒப்புதல் அளித்தது.

இதற்கு இணையாக, இலகுரக போர் விமானத் (Light Combat Aircraft (LCA)) (தேஜஸ்) திட்டமும் தொடர்ந்து நடைபெற்று வந்தது. ஆனால், உள்நாட்டிலேயே தயாரிக்கப்பட்ட ரேடார் மற்றும் ஆயுதங்களை இணைப்பதில் ஏற்பட்ட தாமதங்கள் மற்றும் என்ஜின் கிடைப்பதில் இருந்த சிக்கல்கள் காரணமாக, திட்டமிட்டபடி நடுத்தர பல்நோக்கு போர் விமானங்களுக்குப் (Medium Multi-Role Combat Aircraft (MMRCA)) பதிலாக இவற்றைப் பயன்படுத்த முடியாமல் போனதாகக் கூறப்படுகிறது. இதை உணர்ந்த இந்திய விமானப்படை, 2018-ஆம் ஆண்டில் 114 பல்திறன் கொண்ட போர் விமானங்களை (MRFA) வாங்குவதற்கான முதற்கட்ட கோரிக்கையை (RFI) வெளியிட்டது. நவீன போர் விமானங்களை விரைவாகப் படைப்பிரிவில் சேர்ப்பதற்கான வழிகளைக் கண்டறிய ஒரு அரசு குழு இந்த விண்ணப்பங்களை ஆய்வு செய்தது. அமெரிக்காவின் F-16 மற்றும் F-18, ஐரோப்பாவின் Eurofighter Typhoon, சுவீடனின் Gripen E, ரஷ்யாவின் Su-35 மற்றும் MiG-35 ஆகிய நாடுகளின் போர் விமானங்கள் இதில் பரிசீலிக்கப்பட்ட முக்கிய விமானங்களாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன. மேலும், அமெரிக்க விமானங்கள் சர்வதேச ஆயுதப் போக்குவரத்து விதிகளுக்கு (International Traffic in Arms Regulations (ITAR) உட்பட்டவை. இதற்கு ஏற்றுமதி அனுமதி, தொழில்நுட்பப் பரிமாற்ற உரிமங்கள் மற்றும் பயன்பாட்டுக் கட்டுப்பாடுகள் போன்ற கடுமையான விதிமுறைகள் உள்ளன. சுவீடனின் Gripen: இதில் அமெரிக்காவின் GE என்ஜின் பயன்படுத்தப்படுவதால், இதற்கும் அமெரிக்காவின் அதே போன்ற கட்டுப்பாடுகள் பொருந்தும் என்கின்றனர். ரஷ்ய விமானங்கள்: இவற்றின் தொழில்நுட்பத் தரம் குறித்த சிக்கல்கள் எழுந்தன. Eurofighter: இது பல நாடுகளின் கூட்டமைப்பு என்பதால், அரசுக்கு இடையேயான ஒப்பந்தம் மேற்கொள்வதில் சிக்கல்கள் இருந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. 

காலக்கெடு, பராமரிப்புச் செலவுகள், தொழிற்சாலைகளின் கட்டமைப்பு மற்றும் இந்திய விமானப்படையின் அவசரத் தேவைகளைக் கருத்தில் கொண்டு, ரஃபேல் (Rafale) போர் விமானங்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க, குழு பரிந்துரைத்தது. ஏற்கனவே இந்திய விமானப்படை 36 ரஃபேல் விமானங்களை இயக்கி வருகிறது, மேலும் இந்திய கடற்படை 26 ரஃபேல்-எம் (Rafale M) விமானங்களை வாங்கத் திட்டமிட்டுள்ளது. இதனால் கூடுதல் ரஃபேல் விமானங்களை வாங்குவது பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. தற்போதுள்ள விமானப் படைகளுடன் இவை ஒத்துப்போவதால், கூடுதல் ரஃபேல் விமானங்கள் செயல்பாட்டுரீதியாகவும், வர்த்தகரீதியாகவும் மற்றும் தளவாடப் பராமரிப்புரீதியாகவும் பெரும் நன்மைகளைத் தரும் என்கின்றனர். டசால்ட் ஏவியேஷன் (Dassault Aviation) நிறுவனம் ஏற்கனவே பராமரிப்பு மற்றும் பழுதுபார்க்கும் வசதிகளை வழங்கியுள்ளதால், கூடுதல் விமானங்களைச் சேர்ப்பது ஒட்டுமொத்த செலவைக் குறைக்கும் என்கின்றனர். மேலும், இது விமானப்படையின் பல்வேறு வகையான போர் விமானப் பிரிவுகளை முறைப்படுத்தவும், பராமரிப்புச் சுமையைக் குறைத்து விமானங்களின் பயன்பாட்டுத் திறனை அதிகரிக்கவும் உதவும் என்றும் நம்பப்படுகிறது.

புதிய விமானங்கள் படையில் சேர்க்கப்படும்போது, ரஃபேல் பல்நோக்கு போர் விமான (Multi-Role Fighter Aircraft (MRFA)) ஒப்பந்தம் அடுத்த சில ஆண்டுகளில் இந்திய விமானப்படையின் (IAF) திறனைப் பெருமளவு அதிகரிக்கும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்தத் திட்டத்தின் மதிப்பில் 60% இந்தியாவிலேயே உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்ற அரசின் நிபந்தனை, நம் நாட்டின் விண்வெளி மற்றும் பாதுகாப்புத் துறைக்கு மிகப்பெரிய பலத்தைத் தரும் என்கின்றனர்.  ஏற்கனவே மிராஜ் (Mirage) மற்றும் ரஃபேல் விமானங்களைப் பயன்படுத்திய அனுபவம் இந்திய விமானப் படைக்கு உண்டு. மேலும், பிரான்ஸ் மற்றும் தஸால்ட் (Dassault) நிறுவனம் நம்பிக்கையான கூட்டமைப்பு நாடாக இருப்பதால், ஒரே வெளிநாட்டு நிறுவனத்தைச் சார்ந்திருக்கிறோம் என்ற சிக்கல்களையும் தாண்டி இந்த விமான தேர்வு முன்னுரிமை பெறுகிறது. ஒரு வெளிநாட்டு நிறுவனம் இந்தியக் கூட்டமைப்பு நாட்டுடன் இணைந்து இங்கேயே போர் விமானங்களைத் தயாரித்தால், அது உண்மையான தற்சார்பு நிலையை உருவாக்கும். இது இந்தியாவின் சொந்தத் தயாரிப்புகளான இலகுரக போர் விமானம் மார்க் II (Light Combat Aircraft Mark II (LCA Mk II)) மற்றும் மேம்பட்ட நடுத்தர போர் விமானம் (Advanced Medium Combat Aircraft (AMCA)) ஆகியவற்றின் வளர்ச்சிக்கும் பெரிதும் உதவும் என்பன போன்ற திட்டங்கள் இந்த ஒப்பந்தத்தின் முக்கிய அம்சங்களாகக் கருதப்படுகிறது. 

ரஃபேல் ஒரு 'பல்நோக்கு' (multirole) விமானம் என்று அழைக்கப்பட்டாலும், அடிப்படையில் இது ஒரு 'முழு பல்நோக்கு' (omnirole) வகை விமானமாகும். அதாவது, ஒரே ஒரு பயணத்தின் போதே, இடையில் எந்த மாற்றங்களும் செய்யாமலேயே இலக்குகளைத் தாக்குவது, வான்வழிப் போரில் ஈடுபடுவது மற்றும் உளவுத் தகவல்களைச் சேகரிப்பது என அனைத்துப் பணிகளையும் ஒரே நேரத்தில் செய்யும் திறன் கொண்டது. இந்த விமானம் சிரியா, மாலி மற்றும் லிபியா ஆகிய நாடுகளில் நடந்த மோதல்கள் முதல், இந்தியச் சூழலில் நடந்த 'ஆபரேஷன் சிந்துார்' வரை தனது திறமையை நிரூபித்துள்ளது. இதன் தயாரிப்பு நிறுவனமான டசால்ட் (Dassault), இந்தியாவுக்கு வழங்கப்பட்ட F3 மாடலில் இருந்து தற்போது வழங்க முன்வந்துள்ள F5 மாடல் வரை ரஃபேல் விமானத்தைத் தொடர்ந்து மேம்படுத்தி வருகிறது. தற்போது வரவிருக்கும் புதிய ஒப்பந்தத்தின் மூலம், இந்தியாவிலேயே தயாரிக்கப்பட்ட ஆயுதங்களை இந்த விமானத்தில் இணைக்கவும் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

இந்த ரஃபேல் ஒப்பந்தம் இந்திய விமானப்படைக்கும் அதன் போர் வலிமைக்கும் ஒரு மிகப்பெரிய வெற்றியாகப் பார்க்கப்படுகிறது. ஏற்கனவே இந்திய விமானப்படை மற்றும் இந்திய கடற்படையிடம் ரஃபேல் விமானங்கள் இருப்பதால், புதிதாக வரும் விமானங்களை தற்போதைய செயல்பாட்டுடன் மிக எளிதாக இணைக்க முடியும். இது நாட்டின் வான்வழி அதிகாரத்தை பெருமளவு அதிகரிக்கும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. அதே நேரத்தில், விமானங்களின் எண்ணிக்கையை உயர்த்தவும், தொழில்நுட்ப ரீதியாக முன்னிலையில் இருக்கவும் இந்தியாவிற்கு இலகுரக போர் விமானம் (Light Combat Aircraft (LCA))(Tejas) மற்றும் மேம்பட்ட நடுத்தர போர் விமானம் (Advanced Medium Combat Aircraft (AMCA)) போன்ற விமானங்கள் இன்னும் தேவைப்படுகின்றன. தற்போது  தேஜஸ் (Tejas Mk1A) (Light Combat Aircraft Mark 1A)  உற்பத்தி தொடங்கிவிட்டது. மேலும், தேஜஸ் (Tejas MkII) மற்றும் நடுத்தர போர் விமானம் (Advanced Medium Combat Aircraft (AMCA))  ஆகியவை உருவாக்கப்பட்டு வருகின்றன. இதன் மூலம் இந்தியாவின் விண்வெளித் துறை வளர்ச்சியில் வேகம் எடுத்து வருகிறது. திட்டமிடப்பட்டுள்ள 114 ரஃபேல் போர் விமானங்கள் இணைக்கப்படும்போது, இந்திய விமானப்படையின் தாரக மந்திரமான "நப: ஸ்ப்ருஷம் தீப்தம்" (வானத்தைத் தொடுவோம் புகழுடன்) என்பதற்கு ஏற்ப, முழு நம்பிக்கையுடனும் திறமையுடனும் செயல்பட முடியும் என்றும் நம்பிக்கை தெரிவிக்கின்றனர். 

எழுத்தாளர், புது தில்லியில் உள்ள விண்வெளி மற்றும் உத்திசார் ஆய்வு மையத்தின் தலைமை இயக்குநராக உள்ளார்.

Original article : Why the Rafale Multi-Role Fighter Aircraft is India’s fastest route to air power superiority?. -Anil Golani

Read More →

அரசு ஊழியர்களுக்கான மதிப்பீட்டு அறிக்கை ஒரு நல்ல யோசனை

 ஒன்றிய அரசின் செயலாளர்களுக்கு அமைச்சரவை செயலகம் அனுப்பும் "நிர்வாக மதிப்பெண் அட்டைகளை" (administrative scorecards), குடிமை சேவைகளை மிகவும் திறமையானதாகவும், பொறுப்புணர்வுடனும், பதிலளிக்கக்கூடியதாகவும் மாற்றுவதன் பரந்த பார்வையில் பார்க்க வேண்டும்.

சுதந்திரம் பெற்றதிலிருந்து, இந்தியாவில் பணியாற்றி வரும் குடிமைப் பணி அதிகாரிகள் சவால்களை எதிர்கொண்டுள்ளனர். ஆதிக்கம் செலுத்தும் காலனித்துவ சக்தியின் தேவைகளுக்காக வடிவமைக்கப்பட்ட சிவில் சேவைகள், ஒரு இளம் ஜனநாயகத்தின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் ஒரு "உறுதிப்படுத்தப்பட்ட சட்டமாக" மாற்றப்பட வேண்டிய சூழல் இருந்தது. அரசியலமைப்பில் தொடங்கி, 1966-ஆம் ஆண்டு  முதல் நிர்வாக சீர்திருத்த ஆணையம் (Administrative Reforms Commission)  மூலம் தொடங்கிய குடிமைப் பணி சீர்திருத்தங்கள், 2009-ஆம் ஆண்டு இரண்டாவது நிர்வாக சீர்திருத்த ஆணையம் மற்றும் தகவல் அறியும் உரிமை சட்டத்தின் மூலம் பயிற்சி மற்றும் பதவி உயர்வுகளுக்கு மாற்றப்பட்டன. ஒன்றிய அரசு செயலாளர்களுக்கான அமைச்சரவை செயலகத்தின் "நிர்வாக மதிப்பெண் அட்டைகள்" செயல்திறனை அதிகரிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன. இந்த செய்தித்தாள் தெரிவித்தது போல, மதிப்பெண் அட்டைகள் அதிகாரிகள் மற்றும் அவர்களின் துறைகளை 100-க்கு மதிப்பிடுகின்றன. குறிப்பாக, கோப்புகளை வேகமாக அனுப்புதல், முடிக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகள் மற்றும் திட்டங்கள் அல்லது மூலதன திட்டங்களுக்கான செலவு ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துகின்றன.

கடந்த பத்தாண்டுகளில், டிஜிட்டல் மயமாக்கல், கர்மயோகி திட்டம், பக்கவாட்டு நுழைவு மற்றும் பிரகதி மூலம் அதிகாரத்துவத்தை விரைவுபடுத்த ஒன்றிய அரசு  பல்வேறு முயற்சிகளை மேற்கொண்டுள்ளது. இந்தத் திட்டங்களில் இரண்டு முக்கிய காரணங்களுக்காக விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளன: அவை நிர்வாகத்தின் அரசியல் விருப்பத்தை அதிகமாக நம்பியிருந்தன. முதலாவதாக, அவர்கள் நிர்வாகத்தின் அரசியல் விருப்பத்தை அதிகமாக நம்பியிருந்தனர். இரண்டாவதாக, அவர்கள் மிக அதிகமான அகநிலைத்தன்மையை விட்டுச் சென்றனர். "அறிக்கை அட்டை" இரண்டையும் நிவர்த்தி செய்வதற்கான ஒரு நடவடிக்கையாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.

அதிகாரத்துவங்கள் மாற்றத்திற்கு தயக்கம் காட்டுகின்றன. இதற்கு ஒரு காரணம், "அரசாங்கம்" அதை மாற்றுவதற்கான நடவடிக்கைகளை அதன் கட்டமைப்பிற்குள் பகுத்தறிவுபடுத்தி உள்வாங்கிக் கொள்ளும் திறன் ஆகும். நிர்வாக மதிப்பெண் அட்டைகள் மேம்பட்ட செயல்திறனுக்கான நடவடிக்கையாகக் கருதப்படுவதற்குப் பதிலாக, எளிதில் கவனிக்க வேண்டிய மற்றொரு பணியாக மாறும். மதிப்பீடுகளில் உள்ள மற்றொரு ஆபத்து, அவை எதை மதிப்பிட வேண்டும் என்பதை விட அவை முக்கியமானதாகின்றன. ஒரு தேர்வு மதிப்பெண் கற்றலைவிட முக்கியமானது. இருப்பினும், இது போன்ற சிக்கல்களை சரி செய்வதன் மூலம், நிர்வாக மதிப்பெண் அட்டை, அளவிடக்கூடிய மற்றும் மிகவும் தேவையான வழிகளில் அதிகாரத்துவத்தை முன்னேற்றமான வழிகளில் நகர்த்தலாம்.

Original article : A report card for civil servants is a good idea.

Read More →

இந்தியாவின் 'டீப்-டெக்' (Deep-tech) புத்தொழில் நிறுவனங்களுக்கான புதிய விதிகள். -ஜேக்கப் பி கோஷி

கடந்த பதினைந்து ஆண்டுகளில், 'டீப்-டெக்' (Deep-tech) என்பது ஐரோப்பா மற்றும் அமெரிக்க நாடுகளில் ஒரு பிரபலமான சொல்லாக மாறியுள்ளது.

கடந்த வாரம், மத்திய வர்த்தக அமைச்சகத்தின்கீழ் இயங்கும் தொழில்துறை மற்றும் உள்நாட்டு வர்த்தக மேம்பாட்டுத் துறை (Department for Promotion of Industry and Internal Trade (DPIIT)), இந்தியாவில் எந்த வகையான நிறுவனங்கள் 'டீப் டெக்' (Deep Tech) தொடக்கநிலை நிறுவனங்கள் எனக் கருதப்படும் என்பதற்கான அதிகாரப்பூர்வ விளக்கத்தை வெளியிட்டது.

‘டீப்-டெக்’ நிறுவனங்கள் என்றால் என்ன?

டீப்-டெக் (Deep-tech) என்பது கடந்த 15 ஆண்டுகளில் ஐரோப்பாவிலும் அமெரிக்காவிலும் அதிக முக்கியத்துவம் பெற்ற ஒரு சொல்லாகும். இதற்குத் துல்லியமான வரையறை இல்லை என்றாலும், இது அதிக முதலீடு தேவைப்படும் மற்றும் புதிய அறிவியல் அல்லது பொறியியல் கொள்கைகளின் அடிப்படையில் புதிய தயாரிப்புகள் அல்லது அறிவுசார் சொத்துக்களை உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்ட தொழில்நுட்ப புத்தொழில் (ஸ்டார்ட்-அப்) நிறுவனங்களைக் குறிக்கிறது. வணிக மாதிரிகள், செயலிகள், சந்தைப்படுத்தல் அல்லது நிதி ஆகியவற்றின் மூலம் மட்டுமே புதுமைகளைப் புகுத்தும் புத்தொழில்களிடமிருந்து இந்த நிறுவனங்களை இச்சொல் வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது. ஐபிஎம் (IBM) அல்லது ஜெராக்ஸ் (Xerox) போன்ற நிறுவனங்கள் அவற்றின் ஆரம்ப ஆண்டுகளில் எவ்வாறு தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களாகக் கருதப்பட்டனவோ, அதேபோல் குவாண்டம் கணினிகளை உருவாக்கும் அல்லது புதிய செயற்கைக்கோள்களை அல்லது விண்வெளி ராக்கெட்டுகளை வடிவமைக்கும் ஒரு புத்தொழில், ஸ்விக்கி (Swiggy), சோமாட்டோ (Zomato) அல்லது அமேசான் (Amazon) போன்றவற்றின் மறுஉருவாக இருக்கும் மற்றொரு நிறுவனத்தைவிட டீப்-டெக் (Deep-tech) என்று தன்னை அடையாளப்படுத்தும். ஸ்பேஸ்எக்ஸ் (SpaceX), ஆன்த்ரோபிக் (Anthropic), டீப்மைண்ட் (DeepMind) போன்றவை தற்போதைய சொற்களில் டீப்-டெக் என்று வகைப்படுத்தப்படலாம்.

இந்தியா ‘டீப் டெக்’ என்பதை எவ்வாறு வரையறுக்கிறது?

இந்தியாவின் டீப் டெக் (Deep Tech) துறையிலான அதிகாரப்பூர்வ ஈடுபாடு, 2023-ஆம் ஆண்டு முதன்மை அறிவியல் ஆலோசகர் அலுவலகம் வெளியிட்ட கொள்கை ஆவணத்துடன் தொடங்கியது. அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகள் மற்றும் பொறியியல் முன்னேற்றங்களின் அடிப்படையில் ஒரு வலுவான தொடக்கநிலை நிறுவனங்களுக்குச் சாதகமான (Startup) சூழலை உருவாக்குவதற்கான ஒரு உத்திமுறை சார்ந்த கட்டமைப்பாக டீப் டெக் விவரிக்கிறது. பொருளாதார வளர்ச்சி, தேசிய பாதுகாப்பு மற்றும் சமூக மேம்பாட்டிற்கு டீப் டெக் ஒரு முக்கிய உந்துசக்தியாக இருக்கும் என்று இந்த ஆவணம் கருதுகிறது. இது இந்தியாவின் பொருளாதார எதிர்காலத்தைப் பாதுகாக்கவும், அறிவுசார் பொருளாதாரத்தை நோக்கிய மாற்றத்தை ஆதரிக்கவும், "தற்சார்பு இந்தியா" (Atmanirbhar Bharat) திட்டத்தின்கீழ் தொழில்நுட்பத் தற்சார்பை அடையவும், மற்றும் தார்மீக அடிப்படையிலான கண்டுபிடிப்புகளை ஊக்குவிக்கவும் உதவும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இந்தக் கொள்கை ஒன்பது முன்னுரிமைப் பகுதிகளைப் பட்டியலிடுகிறது. ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டை ஊக்குவித்தல், அறிவுசார் சொத்துரிமைகளை வலுப்படுத்துதல், நீண்ட கால நிதியுதவியை உறுதி செய்தல் மற்றும் தொடக்கநிலை நிறுவனங்கள் "மரணப் பள்ளத்தாக்கு" (Valley of Death) என்றழைக்கப்படும் சவாலைத் தாண்ட உதவுவதற்கான ஒழுங்குமுறைகளை உருவாக்குதல் போன்றவை இதில் அடங்கும். "மரணப் பள்ளத்தாக்கு" என்பது போதுமான நிதி திரட்ட முடியாமல் ஆரம்பத்திலேயே மூடப்படும் நிறுவனங்களைக் குறிக்கும் ஒரு குறிப்புச் சொல்லாகக் கூறப்படுகிறது.

தொழில்துறை மற்றும் உள்நாட்டு வர்த்தக மேம்பாட்டுத் துறையின் வரையறைப்படி, ‘டீப் டெக்’ (Deep Tech) என்பது என்ன?

தொழில்துறை மற்றும் உள்நாட்டு வர்த்தக மேம்பாட்டுத் துறையின்படி (DPIIT), 10 ஆண்டுகளுக்கும் குறைவான பழமையான அல்லது ₹100 கோடிக்கும் குறைவான வருவாய் கொண்ட நிறுவனமே "புத்தொழில் நிறுவனம்" (Startup) எனப்படும். இருப்பினும், ஒரு புதிய அரசிதழ் அறிவிப்பின்படி, "டீப்-டெக்" (Deep-tech) நிறுவனங்கள் 20 ஆண்டுகள் வரையிலும் மற்றும் ₹300 கோடி வரையிலான வருவாய் வரையிலும் தங்களை தொடக்கநிலை நிறுவனம் என்று அழைத்துக்கொள்ளலாம். இது அத்தகைய நிறுவனங்களின் நீண்டகால வளர்ச்சித் தேவையையும் மற்றும் தயாரிப்பு உருவாக்கத்திற்குத் தேவைப்படும் கூடுதல் காலத்தையும் கருத்தில் கொண்டு வழங்கப்பட்டுள்ளது.

ஒரு நிறுவனம் 'டீப்-டெக் தொடக்கநிலை நிறுவனம்' (deep-tech startup) என்று அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டுமென்றால், அது தொழில்துறை மற்றும் உள்நாட்டு வர்த்தக மேம்பாட்டுத் துறையிடம் (DPIIT) சான்றிதழ் கோரி விண்ணப்பிக்க வேண்டும். ஒரு நிறுவனம் சாதாரண தொடக்கநிலை நிறுவனமா அல்லது டீப்-டெக் தொடக்கநிலை நிறுவனமா என்பதைத் தீர்மானிக்கும் இறுதி அதிகாரம் தொழில்துறை மற்றும் உள்நாட்டு வர்த்தக மேம்பாட்டுத் துறைக்கே (DPIIT)உள்ளது. இந்த முடிவை எடுப்பதற்கு, அமைச்சகங்களுக்கு இடையிலான ஒரு சான்றிதழ் வாரியம் (Inter-Ministerial Board) வழிகாட்டுதல்களை வழங்கும் என்றும் தெரிவிக்கின்றனர். தொழில்துறை மற்றும் உள்நாட்டு வர்த்தக மேம்பாட்டுத் துறை (DPIIT) இணைச் செயலாளர் (ஒருங்கிணைப்பாளர்), அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத் துறையின் ஒரு பிரதிநிதி, உயிரித் தொழில்நுட்பத் துறையின் ஒரு பிரதிநிதி உள்ளிட்டோர் அந்த வாரியத்தில் முக்கிய உறுப்பினர்களாக இடம்பெறுவார்கள் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

அங்கீகரிக்கப்பட்ட தொடக்கநிலை நிறுவனங்கள், தங்கள் முக்கிய நோக்கத்திற்கு (புதிய அறிவை உருவாக்குதல்) தொடர்பில்லாத துறைகளில் முதலீடு செய்யக் கூடாது. உதாரணமாக, வீடு மனை விற்பனை, ஊகத்தின் அடிப்படையில் முதலீடு செய்யப்படும் சொத்துக்கள் (Speculative assets), அல்லது பங்குகள் மற்றும் செக்யூரிட்டிகளில் முதலீடு செய்யத் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், இவை அந்த நிறுவனத்தின் பணிக்கு மிக அவசியமானவை என்றால் மட்டுமே அனுமதிக்கப்படும். டீப்-டெக் (Deep-tech) தொடக்கநிலை நிறுவனங்கள் தங்களின் பெரும்பாலான நிதியை ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டிற்காகவே செலவிட வேண்டும். இத்தகைய நிறுவனங்கள் குறிப்பிடத்தக்க புதிய அறிவுசார் சொத்துக்களை சொந்தமாக வைத்திருக்க வேண்டும் அல்லது உருவாக்கி வர வேண்டும். மேலும், அவற்றை வணிகரீதியாகப் பயன்படுத்துவதில் முனைப்பு காட்ட வேண்டும். பொதுவாக, இவ்வகை நிறுவனங்கள் நீண்டகால வளர்ச்சிப் பயணத்தைக் கொண்டிருக்கும் என்றும் கூறப்படுகிறது. இவற்றுக்கு அதிகப்படியான முதலீடு, உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் தேவைப்படும் என்பதோடு, தொழில்நுட்பம் அல்லது அறிவியல்ரீதியான அதிகப்படியான நிச்சயமற்றத் தன்மைகளும் இருக்கும் இருக்கும் என்றும் கூறப்படுகிறது. 

இந்தியாவில் டீப்-டெக் (Deep Tech) துறையில் உள்ள வாய்ப்புகள் என்னென்ன? 

மத்திய அரசு தொழில்நுட்பம் சார்ந்த தொடக்கநிலை (Startups) நிறுவனங்களில் அதிக கவனம் செலுத்துவதால், இந்த வரையறைகள் மிகவும் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. அனுசந்தன் தேசிய ஆராய்ச்சி அறக்கட்டளை (Anusandhan National Research Foundation (ANRF)), சுமார் ₹1 லட்சம் கோடி மதிப்பிலான 'ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு கண்டுபிடிப்பு நிதியை' (Research and Development Innovation Fund (RDI Fund)) நிர்வகிக்கிறது. அடுத்த ஏழு ஆண்டுகளில் வளர்ந்துவரும் தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சிகளில் இந்த நிதி முதலீடு செய்யப்படும். இந்த நிதியின் ஒரு பகுதி, நிதி நிறுவனங்கள் போன்ற பிற மேலாளர்கள் மூலம் டீப்-டெக் (Deep-tech) தொடக்கநிலை நிறுவனங்களுக்கு வழங்கப்படும் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு கண்டுபிடிப்பு நிதி பெறும் நிறுவனங்களுக்கு 2% முதல் 4% வரையிலான குறைந்த வட்டியில், 15 ஆண்டுகள் வரை கடன்கள் வழங்கப்படலாம் என்று அறிவியல் துறை அமைச்சர் ஜிதேந்திர சிங் தெரிவித்துள்ளார்.

அத்தகைய தொடக்க நிறுவனங்களுக்கான சர்வதேச சூழலமைப்பு என்ன?

தேசிய டீப்-டெக் புத்தாக்கக் கொள்கை (Draft National Deep Tech Startup Policy (NDTSP)) 2023-ஆம் ஆண்டின் வரைவு அறிக்கை, உலகளவில் இத்துறையில் சிறப்பாகச் செயல்படும் சில திட்டங்களையும் அமைப்புகளையும் முன்மாதிரிகளாகக் குறிப்பிடுகிறது. பெல்ஜியம்: வல்லோனியா பிரஸ்ஸல்ஸ் புத்தொழில் லாஞ்ச்பேட் (Wallonia Brussels Startup Launchpad (WSL)), யுனைடெட் கிங்டம்: யுகே கேட்டபுல்ட் (U.K. Catapult), ஜெர்மனி: எக்சிஸ்ட் (EXIST) திட்டம், கனடா: இன்னோவேஷன் சூப்பர் கிளஸ்டர்ஸ் முன்முயற்சி, அமெரிக்கா: சிறு தொழில் புத்தாக்க ஆராய்ச்சி (Small Business Innovation Research (SBIR)) மற்றும் சிறு தொழில் தொழில்நுட்ப பரிமாற்றம் (Small Business Technology Transfer (STTR)) ஆகிய நிறுவனங்கள் இந்தியாவிற்கு வெளியிலிருந்து இத்தகைய தொழில்நுட்பங்களை ஊக்குவிக்கும் முக்கியமான அமைப்புகளாகக் கூறப்பட்டுள்ளன.

 

Original article : India’s new startup rules for deep tech -Jacob P Koshy

Read More →

படிவம் 7 தொடர்பான தற்போதைய சர்ச்சை என்ன? -சயீ பாண்டே

 படிவம் 7 தொடர்பாக காங்கிரஸ் கட்சி எந்த விதமான குற்றச்சாட்டுகளை முன் வைத்துள்ளது? எத்தனை நீக்கங்கள் பதிவாகியுள்ளன?

இதுவரை நடந்த கதை: தற்போது நடைபெற்று வரும் சிறப்பு தீவிர திருத்தத்தில் (Special Intensive Revision (SIR)), வரைவு வாக்காளர் பட்டியலில் இருந்து பெயர்களை நீக்குவதற்காக மொத்தமாக விண்ணப்பங்கள் தாக்கல் செய்யப்பட்டு வருகின்றன. ஜனவரி 29 அன்று, இந்திய தேர்தல் ஆணையத்திற்கு (EC) எழுதிய கடிதத்தில், தகுதியான வாக்காளர்களின் பெயர்களை நீக்குவதற்கும், தேர்தல் ஆதாயத்தைப் பெற பாஜகவின் தவறான முயற்சிகளைத் துணிச்சலுடன் செயல்படுத்துவதற்கும் "முறையான மற்றும் ஒருங்கிணைந்த முயற்சிகள்" மூலம் படிவம் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுவதாக காங்கிரஸ் குற்றம் சாட்டியது. ராஜஸ்தான் மற்றும் குஜராத்தில் இருந்து வந்த தி இந்துவின் செய்தியில், தாங்கள் கையொப்பமிட்டதாகக் கூறப்படும் படிவம் 7 விண்ணப்பங்களைச் சமர்ப்பிக்கவில்லை என்று கூறிய நபர்களும் கண்டறியப்பட்டனர்.

படிவம் 7 என்றால் என்ன?

இறப்பு, நகல் அல்லது குடியிருப்பு மாற்றம் போன்ற குறிப்பிட்ட காரணங்களுக்காக வாக்காளர் பட்டியலில் மற்றொரு நபரின் அல்லது ஒருவரின் சொந்த பெயரைச் சேர்ப்பதை எதிர்ப்பதற்கு படிவம் 7 பயன்படுத்தப்படுகிறது. வயது, குடியுரிமை அல்லது தவறான பிரதிநிதித்துவம் காரணமாக தகுதியற்ற வாக்காளர்களை  நீக்கவும் இதைப் பயன்படுத்தலாம். மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டம், 1950-ன் கீழ் உருவாக்கப்பட்ட வாக்காளர் பதிவு விதிகள், 1960-ன் பிரிவு 13(2)-ன் படி, "பதிவில் ஒரு பெயரைச் சேர்ப்பதற்கான ஒவ்வொரு ஆட்சேபனையும் (a) படிவம் 7-ல் இருக்க வேண்டும் மற்றும் (b) அந்தப் பட்டியலில் ஏற்கனவே பெயர் சேர்க்கப்பட்டுள்ள ஒருவரால் மட்டுமே நிரப்பப்பட வேண்டும். பாக முகவர்களும் (Booth Level Agents (BLAs)) ஆட்சேபனைகளைத் தாக்கல் செய்யலாம். முன்னதாக, அதே பாகத்தைச் சேர்ந்த நபர்கள் மட்டுமே ஆட்சேபனையைத் தாக்கல் செய்ய அனுமதிக்கப்பட்டனர். ஆனால், 2022-ஆம் ஆண்டில், தேர்தல் ஆணையம் ஒரு தொகுதியில் உள்ள எந்தவொரு வாக்காளரும் ஆட்சேபனை தெரிவிக்க அனுமதிக்கும் வகையில் படிவம் 7-ஐத் திருத்தியது மற்றும் அதன் வரம்பை விரிவுபடுத்தியது. இருப்பினும், தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுவதைத் தடுக்க, ஒரு தனிநபர் ஐந்துக்கும் மேற்பட்ட ஆட்சேபனைகளை தாக்கல் செய்தால், அனைத்து உரிமைகோரல்களையும் தேர்தல் பதிவு அதிகாரி (Electoral Registration Officer (ERO)) கண்டிப்பாகச் சரிபார்க்க வேண்டும்.

படிவம் 7 விண்ணப்பம் பெறப்பட்டவுடன், வாக்குச்சாவடி நிலை அதிகாரிகள் (Booth Level Officers (BLO)) வாக்காளரின் முகவரி மற்றும் தகுதியை நேரில் சரிபார்க்க வேண்டும். இறப்புகளுக்கு, அவர்கள் மூன்று அண்டை வீட்டாரின் கையொப்பங்கள் மற்றும் இறப்புச் சான்றிதழுடன் உறுதிப்படுத்துகிறார்கள். வாக்காளர் இல்லாவிட்டால், அந்த நபர் இடம் மாறிவிட்டாரா என்பதைச் சரிபார்க்க வாக்குச்சாவடி நிலை அதிகாரிகள் மூன்று முறை வருகை தந்து, பின்னர் விசாரணைக்கான அறிவிப்பை வெளியிடுகிறார்கள். புதுப்பிக்கப்பட்ட பட்டியல் வெளியிடப்பட்ட 15 நாட்களுக்குள் வாக்காளர்கள் வாக்காளர் பதிவு அதிகாரியின் முடிவை மாவட்ட நீதிபதியிடம் மேல்முறையீடு செய்யலாம்.

நடைபெற்று கொண்டிருக்கும் சிறப்பு தீவிர திருத்தம் (Special Intensive Revision (SIR)), எவ்வளவு விரிவானது?

தேர்தல் ஆணையத்தின் கூற்றுப்படி, சிறப்பு தீவிர திருத்தின் இரண்டாம் கட்டம் தொடங்கப்பட்டதிலிருந்து 50.94 கோடிக்கும் மேற்பட்ட கணக்கெடுப்பு படிவங்கள் விநியோகிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தக் கட்டத்தில் சேர்க்கப்பட்டுள்ள ஏறக்குறைய 51 கோடி வாக்காளர்களில் 99.94% பேர் இதில் இடம் பெற்றிருப்பார். தற்போது சத்தீஸ்கர், கோவா, குஜராத், கேரளா, மத்தியப் பிரதேசம், ராஜஸ்தான், தமிழ்நாடு, உத்தரப் பிரதேசம், மேற்கு வங்கம், புதுச்சேரி, அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் தீவுகள் மற்றும் லட்சத்தீவுகளில் SIR நடந்து வருகிறது. திருத்தம் ஒரு அட்டவணையைப் பின்பற்றுகிறது. மேலும், இந்த சுருக்கப்பட்ட காலக்கெடுவிற்கு எதிராக, படிவம் 7 மூலம் கோரப்பட்ட ஆட்சேபனைகள் மற்றும் நீக்குதல்களின் அளவு நடைமுறை நியாயத்தன்மை மற்றும் நிர்வாகத் திறன் குறித்த கவலைகளை எழுப்பியுள்ளது. தேர்தல் ஆணையத்தால் வெளியிடப்பட்ட வரைவு வாக்காளர் பட்டியலின்படி, தற்போதைய SIR-ன் ஒரு பகுதியாக 9 மாநிலங்கள் மற்றும் மூன்று யூனியன் பிரதேசங்களின் வரைவுப் பட்டியலில் இருந்து 6.5 கோடி வாக்காளர்களின் பெயர்கள் நீக்கப்பட்டன. திருத்தத்திற்கு முன்பு, இந்த மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களில் 51 கோடி வாக்காளர்கள் இருந்தனர். வரைவுப் பட்டியல் வெளியிடப்பட்ட பிறகு, எண்ணிக்கை 44.4 கோடியாகக் குறைந்தது. வாக்காளர் பட்டியலில் இருந்து நீக்கப்பட்ட பெயர்கள் "ASD" பிரிவின்கீழ் இடம் பெற்றுள்ளதாக தேர்தல் ஆணைய அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர். அதாவது இல்லாதவர்கள், மாற்றப்பட்டவர்கள் மற்றும் இறந்தவர்கள் அல்லது நகல் வாக்காளர்கள். உத்தரபிரதேசத்தில் 2.89 கோடி பெயர்கள் நீக்கப்பட்டன, அதைத் தொடர்ந்து தமிழ்நாட்டில் 97 லட்சமும் குஜராத்தில் 74 லட்சமும் பெயர்கள் நீக்கப்பட்டன.

ASD  பட்டியல் என்றால் என்ன?                இல்லாத, மாற்றப்பட்ட மற்றும் இறந்த/நகல்" (Absent, Shifted and Dead/Duplicate (ASD)) என்பது வாக்காளர் பட்டியல் திருத்தத்தின்போது அடையாளம் காணப்பட்ட வாக்காளர்களைக் குறிக்கிறது.

என்ன செய்ய வேண்டும்?

தற்போது நடைபெற்று வரும் SIR-ல் வாக்காளர் பட்டியலில் இருந்து மொத்தமாக வாக்காளர்களை நீக்குவதற்காக, பெயர் குறிப்பிடாத அல்லது மோசடி செய்பவர்கள் படிவம் 7 விண்ணப்பங்களை மொத்தமாக சமர்ப்பிப்பதாக சர்ச்சை எழுந்துள்ளது. தவறான அறிவிப்பை தாக்கல் செய்வது, மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டம், 1950-ன் பிரிவு 32-ன் கீழ் தண்டனைக்குரியதாகும். ஒரு வருடம் வரை சிறைத்தண்டனை அல்லது அபராதம் அல்லது இரண்டும் விதிக்கப்படும். இது கட்டுப்படுத்தப்படாவிட்டால், லட்சக்கணக்கான வாக்காளர்கள், குறிப்பாக பின்தங்கிய மற்றும் ஓரங்கட்டப்பட்ட சமூகங்களைச் சேர்ந்த வாக்காளர்களின் வாக்குரிமையை பறிக்கும் என்று விமர்சகர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

சாயி பாண்டே ஒரு சுயதொழில் எழுத்தாளர்.

Original article : What is the current controversy around Form 7? -Saee Pande

Read More →