உடல்பருமன் பற்றிய யுனிசெஃப் (UNICEF)அறிக்கை -குஷ்பூ குமாரி

 யுனிசெஃப் (ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சர்வதேச குழந்தைகள் அவசர நிதியம்) (United Nations International Children's Emergency Fund (UNICEF)) அறிக்கை 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்தியா உலகளாவிய உடல்பருமன் சுமையில் 11 சதவீதம் பங்கு வகிக்கும் என்று கணித்துள்ளது. இந்த அறிக்கையின் முக்கிய விளக்கங்கள் என்ன?


கடந்த வாரம் வெளியிடப்பட்ட UNICEF அறிக்கை, தேசிய குடும்பநல ஆய்வு (National Family Health Survey (NFHS)) தரவுகளை மேற்கோள் காட்டி 2006 முதல் 2021 வரை குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களிடையே உடல்பருமன் ஆபத்தான அளவில் அதிகரித்துள்ளதாக எச்சரித்துள்ளது. இந்த 15 ஆண்டுகளில் ஐந்து வயதுக்குக் குறைவான அதிக எடையுள்ள குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை இரண்டு மடங்காக அதிகரித்துள்ளது என்பது குறிப்பாக கவலையளிக்கிறது.





முக்கிய அம்சங்கள்:


1. 'Feeding Profit: How food environments are failing children' என்று தலைப்பிடப்பட்ட UNICEF-ன் குழந்தை ஊட்டச்சத்து உலகளாவிய அறிக்கை 2025, உடல்பருமன் முதல் முறையாக உலக அளவில் பள்ளி வயது குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களிடையே மிகவும் பொதுவான ஊட்டச்சத்து குறைபாட்டின் வடிவமாக குறைந்த எடையைவிட அதிகமாகிவிட்டது என்று சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. இன்று, உலகளவில் பத்து குழந்தைகளில் ஒருவர், ஏறக்குறைய 188 மில்லியன், உடல் பருமனுடன் வாழ்கின்றனர்.


2. குழந்தைகள் மற்றும் இளம் பருவத்தினர் மலிவான மற்றும் தீவிரமாக சந்தைப்படுத்தப்படும் அதிகம்-பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகள் மற்றும் சர்க்கரை பானங்களின் தொடர்ச்சியான விநியோகத்திற்கு ஆளாவதில் உணவுச் சூழல்களின் பங்கை அறிக்கை விவரிக்கிறது. அதே நேரத்தில், உணவுச் சூழல் சத்தான உணவுளை கிடைக்கச் செய்வதிலும் மலிவு விலையிலும் வழங்கத் தவறிவிட்டது. பயனுள்ள கொள்கைகள் இல்லாதது, இந்த தீங்கு விளைவிக்கும் உணவுச் சூழல்களிலிருந்து குழந்தைகள் மற்றும் இளம் பருவத்தினரைப் பாதுகாக்க நாடுகள் எவ்வாறு தயாராக இல்லை என்பதையும் இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.


3. தேசிய குடும்ப நல ஆய்வு (National Family Health Survey (NFHS)) தரவுகளின் படி, இந்தியாவில், ஐந்து வயதுக்குக் குறைவான அதிக எடையுள்ள குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 2006 மற்றும் 2021-க்கு இடையில் இரண்டு மடங்காக அதிகரித்துள்ளது. 3-வது தேசிய குடும்ப நல ஆய்வு  (2005-06) முதல் 5-வது தேசிய குடும்ப நல ஆய்வு (2019-21) வரை 1.5 சதவீதத்திலிருந்து 3.4 சதவீதமாக 127 சதவீதம் உயர்ந்துள்ளது. கடந்த சில ஆண்டுகளில் இந்தியா ஏற்கனவே பெரியவர்களின் உடல்பருமனில் முதல் ஐந்து நாடுகளில் இடம்பிடித்துள்ளது.


4. ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சர்வதேச குழந்தைகள் அவசர நிதியத்தின் கணிப்பின்படி, 2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்தியாவில் 27 மில்லியனுக்கும் அதிகமான குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்கள் (5 முதல் 19 வயது) உடல்பருமனுடன் வாழ்வார்கள் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது உலகளாவிய சுமையில் 11 சதவீதம் பங்கு வகிக்கும்.


5. ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சர்வதேச குழந்தைகள் அவசர நிதியத்தின் அறிக்கை, குழந்தைகளிடையே உள்ள ஊட்டச்சத்து பற்றாக்குறைகள் பெரும்பாலும் அவர்களின் தாய்மார்களின் மோசமான உணவு பழக்கங்களின் தொடர்ச்சி என்றும் எச்சரித்துள்ளது. இளம் பெண்கள் மற்றும் பெண்கள் பெரும்பாலும் குறைவாகவும் கடைசியாகவும் உணவு உண்கின்றனர் என்ற சமூக மற்றும் பாலின விதிமுறைகள் இந்த பிரச்சினையை மோசமாக்குகின்றன என்று சுட்டிக்காட்டுகிறது.


6. 5-வது தேசிய குடும்பநல ஆய்வின்படி, ஐந்து வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளில் 36% பேர் ஊட்டச்சத்து குறைபாடு காரணமாக தங்கள் வயதிற்கு ஏற்றவாறு உயரம் குறைவாக உள்ளனர். தாய்ப்பால் கொடுக்கும் 6 முதல் 23 மாத வயதுடைய குழந்தைகளில் 11% பேருக்கு மட்டுமே போதுமான நல்ல உணவு கிடைக்கிறது. மேலும், 15 முதல் 49 வயதுடைய பெண்களில் 57% பேருக்கு இரத்த சோகை (anaemic) உள்ளது. 


7. பொதுவாக ஆரோக்கியமற்ற கொழுப்புகள், நிறைய சர்க்கரை மற்றும் உப்பு ஆகியவற்றைக் கொண்ட மிகவும் பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகள், பழங்கள், காய்கறிகள் மற்றும் பாரம்பரிய ஆரோக்கியமான உணவுகளை மாற்றுகின்றன. வலுவான விளம்பரங்களும் எளிதான அணுகலும் குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களை இந்த ஆரோக்கியமற்ற உணவுகளைத் தேர்ந்தெடுக்க வைக்கின்றன என்று அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது.


8. 2024-25ஆம் ஆண்டுக்கான இந்திய பொருளாதார ஆய்வின்படி, இந்தியாவில் உண்ணப்படும் மிகவும் பதப்படுத்தப்பட்ட உணவின் அளவு மிகவும் அதிகரித்துள்ளது. இது 2006ஆம் ஆண்டில் $900 மில்லியனில் இருந்து 2019ஆம் ஆண்டில் $37.9 பில்லியனாக அதிகரித்துள்ளது. இது ஒவ்வொரு ஆண்டும் 33%-க்கும் அதிகமாக அதிகரித்து வருகிறது. 2011-2021-க்கு இடையில், மிகவும் பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகளின் (Ultra Processed Food (UPF)) சில்லறை விற்பனை 13.7 சதவீத கூட்டு ஆண்டு வளர்ச்சி விகிதத்தில் (Compound Annual Growth Rate (CAGR)) வளர்ந்தது.





உடல்பருமன் எப்படி அளவிடப்படுகிறது?


உடல் பருமன் என்பது உடலில் அதிகப்படியான கொழுப்பு இருப்பதைக் குறிக்கிறது, இது ஆரோக்கியத்திற்கு தீங்கு விளைவிக்கும் என்று உலக சுகாதார அமைப்பு (World Health Organization (WHO)) கூறுகிறது. ஒரு நபரின் உடல் நிறை குறியீட்டெண் (Body Mass Index (BMI)) 18.5-க்கும் குறைவாக இருந்தால், அவர்கள் எடை குறைவாக உள்ளனர். 18.5 முதல் 24.9 வரையிலான BMI சாதாரணமானது. 25 முதல் 29.9 வரையிலான BMI என்பது அந்த நபர் அதிக எடை கொண்டவர் என்று பொருள். BMI 30-க்கு மேல் இருந்தால், அந்த நபர் பருமனாகக் கருதப்படுகிறார்.


சமீபத்தில், லான்செட் மருத்துவ இதழின் நீரிழிவு மற்றும் உட்சுரப்பியல் ஆணையம் உடல்பருமனுக்கான புதிய வரையறை மற்றும் நோயறிதல் முறையை முன்மொழிந்தது. புதிய வரையறை உயரம், எடை மற்றும் இடுப்பு சுற்றளவு போன்ற பல உடல் அளவுருக்கள், தசை நிறை மற்றும் பல்வேறு உறுப்புகளின் செயல்பாடு போன்ற விவகாரங்களை கணக்கில் எடுத்து உடல்பருமனின் பொருளை விரிவுபடுத்துகிறது.


9. UNICEF அறிக்கை உணவு, சுகாதாரம், நீர் மற்றும் சுகாதாரம், கல்வி மற்றும் சமூக பாதுகாப்பு அமைப்புகள் முழுவதும் நடவடிக்கைகள் தேவைப்படும் 8 பரிந்துரைகளை வழங்கியுள்ளது.


 தாய்ப்பால் மற்றும் சரியான துணை உணவைப் பாதுகாப்பதற்கும் ஊக்குவிப்பதற்கும் தாய்ப்பால் மாற்றுகளின் சந்தைப்படுத்தலின் சர்வதேச விதி மற்றும் அடுத்தடுத்த உலக சுகாதார சபையின் தீர்மானங்களை செயல்படுத்த வேண்டும்.


 குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களுக்கான உணவு சூழல்களை மாற்ற விரிவான, உறுதியான  நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்.



குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களுக்கு உள்ளூரில் உற்பத்தி செய்யப்படும் சத்தான உணவுகளின் கிடைக்கும் தன்மை மற்றும் மலிவு விலையை மேம்படுத்த விரிவான கொள்கைகளை அறிமுகப்படுத்த வேண்டும்.


 அதிகமாக பதப்படுத்தப்பட்ட உணவு தொழில்துறையின் தலையீட்டிலிருந்து பொதுக் கொள்கை செயல்முறைகளை பாதுகாக்க வலுவான பாதுகாப்புகளை நிறுவ வேண்டும். குடும்பங்கள் மற்றும் சமூகங்கள் கற்றுக்கொள்ளவும், அவர்களின் பகுதிகளில் ஆரோக்கியமான உணவைப் பெற நடவடிக்கை எடுக்கவும் உதவும் திட்டங்களைத் தொடங்க வேண்டும்.


ஏழைக் குடும்பங்களுக்கு உதவும் வகையில், குழந்தைகள் ஆரோக்கியமான மற்றும் சத்தான உணவைப் பெற உணவு, பணம் அல்லது செலவுச்சீட்டுகளை வழங்குவதன் மூலம் சமூக ஆதரவுத் திட்டங்களை மேம்படுத்த வேண்டும். இளைஞர் தலைமையிலான வாதத்தை வளர்ப்பதன் மூலம் உணவு நீதி குறித்த பொதுக் கொள்கை உருவாக்கத்தில் இளைஞர்களை ஈடுபடுத்த வேண்டும்.


தரப்படுத்தப்பட்ட குறிகாட்டிகள் மற்றும் தரவு சேகரிப்பு முறைகளைப் பயன்படுத்தி குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களிடையே உணவு சூழல்கள், உணவுகள் மற்றும் அதிக எடையை கண்காணிக்க உலகளாவிய மற்றும் தேசிய தரவு மற்றும் கண்காணிப்பு அமைப்புகளை வலுப்படுத்த வேண்டும்.


ஆரோக்கியமான உணவு நடைமுறைகளை நோக்கி இளைஞர்களை ஊக்குவிக்க அரசாங்கத்தால் எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்.


இளைஞர்களை ஆரோக்கியமான உணவுப் பழக்கவழக்கங்களை நோக்கித் தூண்டுவதற்கு அரசாங்கம் எடுத்த நடவடிக்கைகள்


1. ஃபிட் இந்தியா இயக்கம்: 2019ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்ட இந்த இயக்கம், நாடு தழுவிய பிரச்சாரமாகும். இது மக்களை ஒவ்வொரு நாளும் சுறுசுறுப்பாக இருக்கவும் விளையாட்டுகளை விளையாடவும் ஊக்குவிக்கிறது.


2. சரியாக உண்ணுங்கள் இந்தியா பிரச்சாரம்: இது 2018 ஆம் ஆண்டு இந்திய உணவு பாதுகாப்பு மற்றும் தர நிர்ணய ஆணையம் (FSSAI) மூலம் தொடங்கப்பட்டது. இது பாதுகாப்பான, ஆரோக்கியமான மற்றும் நிலையான உணவு முறைகளின் கலாச்சாரத்தை ஊக்குவிப்பதில் கவனம் செலுத்துகிறது.நமது திறன்களையும் திறமைகளையும் வளர்க்க, முதலில் நமது உடற்தகுதி மற்றும் நல்வாழ்வுக்கு கவனம் செலுத்த வேண்டும். உடல் பருமனைக் குறைப்பதற்கு நான் பரிந்துரைத்த ஆலோசனையை நினைவிருக்கிறதா? உணவில் எண்ணெயை 10% குறைத்தால், அதிக எடை குறையும். நீங்கள் உடல் தகுதியுடன் இருந்தால், உங்கள் வாழ்க்கையில் மிகச் சிறந்தவராக இருப்பீர்கள்.


3. போஷண் அபியான்: இந்தியாவில் ஊட்டச்சத்தை மேம்படுத்துவதற்காக 2018ஆம் ஆண்டில் போஷான் அபியான் தொடங்கப்பட்டது. 2023 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்ட போஷான் திட்டம் 2.0, குழந்தைகள், இளைய பருவபெண்கள், கர்ப்பிணிப் பெண்கள் மற்றும் தாய்ப்பால் கொடுக்கும் தாய்மார்களின் ஊட்டச்சத்து குறைபாடு பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இது பல்வேறு உணவுகளை உண்ணுதல், உணவில் ஊட்டச்சத்துக்களைச் சேர்த்தல் மற்றும் சிறுதானியங்களை அதிகமாகப் பயன்படுத்துவதை ஊக்குவிக்கிறது.


இந்த ஆண்டு மார்ச் மாதம், ஒன்றிய அரசு பிரதான் மந்திரி போஷண் சக்தி நிர்மான் (Pradhan Mantri Poshan Shakti Nirman (PM-POSHAN) திட்டத்தின் கீழ் அனைத்து அரசு மற்றும் உதவி பெறும் பள்ளிகளில் மதிய உணவு திட்டத்தில் சமையல் எண்ணெயின் பயன்பாட்டை 10% குறைக்க மாநிலங்களுக்கு அறிவுறுத்தியுள்ளது.



Original article:

Share:

கழிவுநீரை திறம்பட நிர்வகிப்பது இந்தியாவின் நீர் நெருக்கடியை எவ்வாறு தீர்க்க உதவுகிறது? -ரேணுகா

 உலக மக்கள்தொகையில் 18% இந்தியாவைக் கொண்டுள்ளது, ஆனால் உலகளாவிய நன்னீரில் 4% மட்டுமே இந்தியா கொண்டுள்ளது. இது அதன் நீர்வளங்களில் கடுமையான அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகிறது. நீர் நெருக்கடியை சமாளிக்க மேம்பட்ட தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துதல், நீர் மறுபயன்பாட்டை ஊக்குவித்தல் மற்றும் கடுமையான விதிமுறைகளை அமல்படுத்தும் ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறை மூலம் ஒரு நிலையான தீர்வு சாத்தியமாகும்.


மனித உயிர்வாழ்விற்கும் வளர்ச்சிக்கும் நீர் அவசியம். இது வாழ்க்கை, சுகாதாரம், விவசாயம், தொழில்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளை ஆதரிக்கிறது. ஆனால் தண்ணீர் பற்றாக்குறையாகி வருகிறது. உலக மக்கள்தொகையில் இந்தியாவில் 18 சதவீதம் மட்டுமே உள்ளது. ஆனால் உலகளாவிய நன்னீரில் 4 சதவீதம் மட்டுமே உள்ளது. இது அதன் நீர் அமைப்புகளில் அதிக அழுத்தத்தை உருவாக்குகிறது.


நகர்ப்புற வளர்ச்சி, தொழில்துறை நடவடிக்கைகள் மற்றும் மக்கள்தொகை அதிகரிப்பு ஆகியவை சுத்தமான தண்ணீருக்கான தேவையை அதிகரித்துள்ளன. காலநிலை மாற்றம் மற்றும் ஒழுங்கற்ற மழைப்பொழிவு இந்த சிக்கலை மோசமாக்கியுள்ளன. 1951 முதல் 2024-ஆம் ஆண்டு வரை, இந்தியாவின் தனிநபர் புவிமேற்பரப்பு நீர் கிடைக்கும் தன்மை 73 சதவீதம் குறைந்துள்ளது.


இந்தப் பற்றாக்குறை காரணமாக, கழிவுநீர் சுத்திகரிப்பு மற்றும் மறுபயன்பாடு உலகளவில் அதிகக் கவனத்தைப் பெறுகிறது. இந்தியாவில் குறிப்பாக நீர் பற்றாக்குறை உள்ள நகரங்களில் சுத்திகரிக்கப்பட்ட கழிவுநீரை மீண்டும் பயன்படுத்துவது பற்றி விவாதிக்கப்படுகிறது.


இந்திய நகரங்கள் தினமும் 72,000 மில்லியன் லிட்டருக்கும் அதிகமான கழிவுநீரை உற்பத்தி செய்கின்றன என்று மத்திய மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியம் தெரிவித்துள்ளது.  ஆனால், சுத்திகரிப்பு திறன் 32,000 MLD-க்கும் குறைவாக உள்ளது. நகர்ப்புற கழிவுநீரில் 28 சதவீதம் மட்டுமே சுத்திகரிக்கப்படுகிறது. அதே நேரத்தில் 72 சதவீதம் ஆறுகள், ஏரிகள் மற்றும் நிலத்தில் சுத்திகரிக்கப்படாமல் விடப்படுகிறது.


கழிவு நீர் நன்கு நிர்வகிக்கப்பட்டால், நீர் தேவைக்கும் விநியோகத்திற்கும் இடையிலான இடைவெளியைக் குறைக்க உதவும். குறிப்பாக நகர்ப்புறங்களில், கழிவு நீர் மேலாண்மையை மேம்படுத்துவதே முக்கிய சவாலாகும்.


கழிவுநீரின் ஆதாரங்கள் மற்றும் தாக்கம்


இந்தியாவில் கழிவுநீர் முக்கியமாக மூன்று மூலங்களிலிருந்து வருகிறது: வீட்டுக் கழிவுநீர், தொழிற்சாலைக் கழிவுகள் மற்றும் விவசாயக் கழிவுகள். வீட்டுக் கழிவுநீர்தான் இதற்கு மிகப்பெரிய பங்களிப்பாளராகும். மேலும், அதில் பெரும்பகுதி ஆறுகள் மற்றும் ஏரிகளில் சுத்திகரிக்கப்படாத கழிவுநீரைப் பாய்ச்சுகிறது. உதாரணமாக, யமுனை நதி தினமும் 641 மில்லியன் லிட்டர் சுத்திகரிக்கப்படாத கழிவுநீரைப் பெறுகிறது. இது நதியை சுற்றுச்சூழல் ரீதியாக செயலிழக்கச் செய்துள்ளது.


தொழிற்சாலைக் கழிவுகள் அதிக மாசுபாட்டைச் சேர்க்கின்றன. மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தின் கூற்றுப்படி, ஆறுகளில் கழிவுநீரை வெளியேற்றும் 3,519 அதிக மாசுபடுத்தும் தொழிற்சாலைகள் உள்ளன. கங்கைப் படுகை மோசமாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. கான்பூரில் உள்ள தோல் பதனிடும் தொழிற்சாலைகள் மற்றும் பீகாரில் உள்ள வடிப்பாலைகள் முக்கியப் பங்களிப்பாளர்களாக உள்ளன. இந்தக் கழிவுகளில் கன உலோகங்கள், சாயங்கள் மற்றும் நச்சு இரசாயனங்கள் போன்ற தீங்கு விளைவிக்கும் பொருட்கள் உள்ளன. அவை நீண்டகாலத்திற்கு மக்களுக்கும் சுற்றுச்சூழலுக்கும் ஆபத்தானவை.


விவசாயக் கழிவுநீர் மற்றொரு பிரச்சனை. இது பாஸ்பரஸ் மற்றும் நைட்ரஜன் போன்ற அதிகப்படியான ஊட்டச்சத்துக்களை நீர்நிலைகளுக்குள் கொண்டு வருகிறது, இது யூட்ரோஃபிகேஷனுக்கு (நீரின் அதிகப்படியான ஊட்டச்சத்து செறிவூட்டல்) வழிவகுக்கிறது. இது ஆக்ஸிஜன் அளவைக் குறைத்து நீர்வாழ் உயிரினங்களுக்கு தீங்கு விளைவிக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, ராம்சர் தளமான கேரளாவில் உள்ள வேம்பநாடு ஏரியில் இந்தப் பிரச்சினை காரணமாக மீன் எண்ணிக்கை குறைந்துள்ளது.


கழிவு நீர் வெறும் சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினை மட்டுமல்ல, கடுமையான சுகாதார அபாயமும் கூட. அசுத்தமான நீர் வயிற்றுப்போக்கு, காலரா மற்றும் வயிற்றுப்போக்கு போன்ற நோய்களைப் பரப்புகிறது. மேலும், நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு அதிகரிப்புடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு ஆண்டும், சுமார் 37.7 மில்லியன் இந்தியர்கள் நீரினால் பரவும் நோய்களால் பாதிக்கப்படுகின்றனர். இது பாதுகாப்பான குடிநீரை உற்பத்தி செய்வதற்கான செலவையும் அதிகரிக்கிறது மற்றும் சுத்தமான தண்ணீரை நம்பியிருக்கும் மீன்வளம் மற்றும் சுற்றுலா போன்ற வாழ்வாதாரங்களைப் பாதிக்கிறது.     


சட்ட மற்றும் நிறுவனக் கட்டமைப்பு


இந்தியா கழிவுநீர் மேலாண்மைக்கு ஒரு பரந்த சட்ட மற்றும் நிறுவன அமைப்பை உருவாக்கியுள்ளது. ஆனால், அதன் உண்மையான செயல்படுத்தல் சீரற்றது. நீர் (மாசு தடுப்பு மற்றும் கட்டுப்பாடு) சட்டம், 1974 என்பது நீர் மாசுபாட்டைத் தடுக்கவும் கட்டுப்படுத்தவும் முதல் முக்கிய சட்டமாகும். இது மத்திய மற்றும் மாநில மாசு வாரியங்களை அமைத்து, தரநிலைகளை அமைக்கவும், இணக்கத்தை சரிபார்க்கவும், தேவைப்படும்போது நடவடிக்கை எடுக்கவும் அதிகாரம் அளித்தது. மத்திய மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியம் (CPCB) கழிவுநீர் சுத்திகரிப்புக்கான வழிகாட்டுதல்களையும் வழங்குகிறது.


கொள்கை மட்டத்தில், தேசிய நீர் கொள்கை, 2012 ஒருங்கிணைந்த நீர் வள மேலாண்மையை வலியுறுத்தியுள்ளது மற்றும் கழிவுநீர் மறுசுழற்சி மற்றும் மறுபயன்பாட்டின் தேவையை தெளிவாக அங்கீகரித்துள்ளது. ஆறுகளின் மாசுபாட்டை எதிர்கொள்ள பல கொள்கை முயற்சிகள் எடுக்கப்பட்டுள்ளன, குறிப்பாக தேசிய கங்கை சுத்திகரிப்பு பயணம் அல்லது நமாமி கங்கை திட்டம், மற்றும் மத்திய மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியம் (CPCB) அடையாளம் கண்ட மாசடைந்த ஆறு பகுதிகளை மீட்டெடுக்கும் நோக்கில் மற்ற ஆறு புனரமைப்பு திட்டங்கள் உள்ளன.


ஸ்வச் பாரத் அபியான், அம்ருத் மற்றும் ஸ்மார்ட் சிட்டிஸ் மிஷன் போன்ற நகர்ப்புற திட்டங்களும் கழிவுநீர் மறுபயன்பாட்டை ஊக்குவிக்கின்றன. அவை பொதுமக்களை ஈடுபடுத்துவதோடு, நிறுவனங்களுக்கு இடையே ஒருங்கிணைப்பை மேம்படுத்துவதிலும் கவனம் செலுத்துகின்றன. இருப்பினும், பலவீனமான அமலாக்கம், ஆலைகளின் மோசமான செயல்பாடு மற்றும் பராமரிப்பு மற்றும் துண்டு துண்டான நிர்வாகம் காரணமாக அவற்றின் முடிவுகள் குறைவாகவே உள்ளன. இதுவரை, 28 மாநிலங்களில் 11 மாநிலங்கள் மட்டுமே கழிவுநீர் மறுபயன்பாட்டுக் கொள்கைகளைக் கொண்டுள்ளன. மேலும், அவற்றில் பெரும்பாலானவை தெளிவான செயல் திட்டங்களைக் கொண்டிருக்கவில்லை.


2024-ஆம் ஆண்டில், சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புச் சட்டம் (1986)-ன் கீழ் வரைவு திரவக் கழிவு மேலாண்மை விதிகள் வெளியிடப்பட்டன. இந்த விதிகள் கழிவு உற்பத்தியைக் குறைத்தல், சரியான சேகரிப்பு அமைப்புகளை அமைத்தல், பயனுள்ள சுத்திகரிப்பு மற்றும் சுத்திகரிக்கப்பட்ட கழிவுநீர் மற்றும் சேறுகளை மீண்டும் பயன்படுத்துவதை ஊக்குவித்தல் ஆகியவற்றை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன. கழிவுநீரை ஒரு பிரச்சனையாக அல்லாமல் ஒரு வளமாகக் கருதுவதன் மூலம் அவை வட்டப் பொருளாதாரக் கொள்கையைப் பின்பற்றுகின்றன. இருப்பினும், வெற்றி வலுவான நிறுவனங்கள், நிலையான நிதி மற்றும் பயனுள்ள கண்காணிப்பைப் பொறுத்தது.


இந்தியாவில் கழிவுநீர் சுத்திகரிப்பு பாரம்பரிய மற்றும் நவீன தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துகிறது, ஒவ்வொன்றும் நன்மைகள் மற்றும் தீமைகள் உள்ளன. செயல்படுத்தப்பட்ட கழிவுக்கசடு செயல்முறை (ASP) மிகவும் பொதுவான பாரம்பரிய முறைகளில் ஒன்றாகும். இது ஒரு பொதுவான காற்றோட்ட முறையாகும், இதில் பாக்டீரியா, பூஞ்சைகள் மற்றும் ஆல்காக்கள் போன்ற நுண்ணுயிரிகளின் செயல்பாட்டின் மூலம் மிதக்கும் திடப்பொருட்கள் மற்றும் கரிம மாசுகள் அகற்றப்படுகின்றன. இருப்பினும், இந்த முறையில் அதிக ஆற்றல் தேவைகள் மற்றும் பராமரிப்பு ஆகியவை முக்கியமான சவால்களாக உள்ளன.


தொடர்ச்சியான குழு எதிர்வினை (SBR) என்பது ஒரு மேம்பட்ட கழிவு நீர் சுத்திகரிப்பு செயல்முறையாகும், இது தொடர்ச்சியான கட்டங்களில் குழு முறையில் இயங்குகிறது. இது தொடர்ந்து கண்காணிப்பு தேவைப்படினும், அதன் செயல்பாட்டு நெகிழ்வுத்தன்மை இதை கழிவு நீர் சுத்திகரிப்பு பயன்பாடுகளில் அதிகம் பயன்படுத்தப்படும் முறைகளில் ஒன்றாக ஆக்குகிறது. மற்றொரு பிரபலமான கழிவு நீர் சுத்திகரிப்பு தொழில்நுட்பம், மேல்நோக்கி இயங்கும் காற்றில்லா கசடு படுக்கை (Up-flow Anaerobic Sludge Blanket - UASB) ஆகும், இது குறைந்த செலவு மற்றும் ஆற்றல் திறன் கொண்டது. இருப்பினும், இந்த பாரம்பரிய முறைகளில் பெரும்பாலானவை சிக்கலான தொழில்துறை கழிவுநீரை கையாளுவதில் குறைவான திறனுடன் உள்ளன மற்றும் இயங்குவதற்கு பெரிய இடவசதி தேவைப்படுகிறது.

             

மெல்லிய படலம் உயிரி உலை (Membrane Bioreactor (MBR)) போன்ற மேம்பட்ட தொழில்நுட்பங்கள் உள்ளன. இது உயிரியல் முறை வடிகட்டுதலுடன் இணைத்து உயர்தர நீரை உற்பத்தி செய்கிறது. இது தொழிற்சாலைகளிலும், குடிநீர் அல்லாத நோக்கங்களுக்காகவும் மீண்டும் பயன்படுத்தப்படலாம். முக்கியக் குறைபாடு அதன் அதிக நிறுவல் மற்றும் பராமரிப்பு செலவு ஆகும். ஆனால், மறுபயன்பாட்டின் நன்மைகள் செலவைவிட அதிகமாக இருக்கும் தொழில்துறை மண்டலங்கள் மற்றும் மதிப்புமிக்க நகர்ப்புற பகுதிகளுக்கு இது ஏற்றது. நானோ வடிகட்டிகள் போன்ற புதிய தொழில்நுட்பங்களும் சிகிச்சை செயல்திறனை மேம்படுத்துவதற்கான திறனைக் காட்டுகின்றன. ஆனால், அவை இன்னும் இந்தியாவில் சோதனை நிலையில் உள்ளன.


முன்னோக்கி செல்லும் வழி என்ன?


இந்தியா அதிக அளவு கழிவுநீரை உற்பத்தி செய்கிறது. ஆனால், அதன் மறுபயன்பாட்டிற்கான தெளிவான தேசியக் கொள்கை இன்னும் இல்லை. திரவக் கழிவு மேலாண்மை விதிகள் 2024 வரைவு, செயல்படுத்தப்பட்டவுடன், சுத்திகரிப்பை தரப்படுத்தவும் மறுபயன்பாட்டை ஊக்குவிக்கவும் உதவும்.


SBRகள் மற்றும் MBRகள் போன்ற புதிய தொழில்நுட்பங்கள் சுத்திகரிப்பு தரத்தை மேம்படுத்தலாம். ஆனால், அவற்றின் பயன்பாடு இந்தியாவின் பொருளாதார மற்றும் உள்கட்டமைப்பு நிலைமைகளுக்கு பொருந்த வேண்டும். பொது-தனியார் கூட்டாண்மைகள் நிதி வழங்குவதன் மூலமும் மேம்பட்ட சுத்திகரிப்பு வசதிகளை இயக்குவதன் மூலமும் உதவலாம்.


நவீன தொழில்நுட்பங்களுடன், ஈரநிலங்கள், கழிவு நிலைப்படுத்தும் குளங்கள் மற்றும் சிறிய சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் போன்ற இயற்கை மற்றும் பரவலாக்கப்பட்ட முறைகள், குறிப்பாக அரை நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புறங்களில் குறைந்த விலை விருப்பங்களாக சோதிக்கப்படுகின்றன.


இதற்கு மேலதிகமாக, சமூக எதிர்ப்பை முறியடித்து, பயன்படுத்தப்பட்ட கழிவுநீரை பாதுகாப்பாக பயன்படுத்துவதற்கு பொதுமக்களின் நம்பிக்கையை வளர்க்க விழிப்புணர்வு அவசியமாகும், குறிப்பாக விவசாய மற்றும் குடிநீர் அல்லாத பயன்பாடுகளுக்கு. இறுதியாக, வலுவான ஒழுங்குமுறைகள், மேம்பட்ட தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் நீர் மறுபயன்பாட்டை ஊக்குவிக்கும் ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறை ஆகியவை இணைந்து, கழிவுநீர் மேலாண்மையை சுற்றுச்சூழல் கட்டாயமாக மட்டுமல்லாமல், இந்தியாவின் எதிர்காலத்திற்கு ஒரு வள மீட்பு வாய்ப்பாகவும் மாற்றுவதற்கு முக்கியமானதாக இருக்கும்.


ரேணுகா, சிம்லாவில் உள்ள இமாச்சலப் பிரதேச தேசிய பல்கலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்ட ஆராய்ச்சியாளராக உள்ளார்.



Original article:

Share:

இந்தியா-ஜப்பான் உறவுகளுக்கு ஒரு புதிய பொன் அத்தியாயம் -கெய்ச்சி ஓனோ

 பிரதமர் மோடியின் ஜப்பான் பயணம், இந்தக் கூட்டாண்மை இப்போது எப்போதையும்விட மிகவும் முக்கியமானது என்பதைக் காட்டுகிறது. எதிர்காலத்தில், நிலையான கவனம் தேவைப்படும் ஐந்து முக்கியப் பகுதிகள் உள்ளன.


பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் சமீபத்திய ஜப்பான் பயணம் இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான வலுவான மற்றும் நீடித்த பிணைப்பை எடுத்துக்காட்டுகிறது. இந்த வருகை நம்பிக்கையை வலுப்படுத்தியது, ஒத்துழைப்பை விரிவுபடுத்தியது மற்றும் நீண்டகால கூட்டாண்மைக்கான ஒரு தொலைநோக்கை அமைத்தது. சில நாட்களுக்கு முன்பு குஜராத்தில், பிரதமர் மோடி ஆகஸ்ட் 26 அன்று ஹன்சல்பூரில் மாருதி சுசுகியின் முதல் இந்தியாவில் தயாரிக்கப்பட்ட உலகளாவிய பேட்டரி மின்சார வாகன உற்பத்தி வரிசையை திறந்து வைத்தார். இந்தியா-ஜப்பான் கூட்டாண்மை கலாச்சாரம் மற்றும் பல தசாப்தகால ஒத்துழைப்பின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது என்று அவர் சுட்டிக்காட்டினார். மாருதி சுசுகி போன்ற நிறுவனங்கள் "இந்தியாவில் தயாரிப்போம்" (“Make in India”) தூதர்களாக செயல்பட்டு, "வளர்ந்த இந்தியா 2047" (“Viksit Bharat 2047”) இலக்கை ஆதரிக்கின்றன.


பிரதமர் மோடியின் ஜப்பான் பயணம் இரு நாடுகளுக்கும் ஒரு முக்கியமான நேரத்தில் வந்தது. இன்றைய நிச்சயமற்ற உலகளாவிய சூழ்நிலையில், இந்தியா-ஜப்பான் கூட்டாண்மை பயனுள்ளதாக மட்டுமல்லாமல் அது அவசியமானது. இந்த வருகையின் முக்கிய முடிவுகளில் ஒன்று "சிறப்பு இராஜதந்திர மற்றும் உலகளாவிய கூட்டாண்மைக்கு" உண்மையான பலத்தை அளித்தது. இப்போது இரு நாடுகளும் சாத்தியமான ஒவ்வொரு பகுதியிலும் ஒத்துழைக்க முடியும்.


பிரதமர் மோடியும் பிரதமர் ஷிகெரு இஷிபாவும் தனது இரண்டு நாள் பயணத்தின்போது, ​​பாதுகாப்பு, வணிகம், தொழில்நுட்பம், புதுமை மற்றும் கலாச்சார பரிமாற்றம் போன்ற பல துறைகள் குறித்து விவாதித்தனர். இந்த வருகை இந்தியாவிற்கும் ஜப்பானுக்கும் இடையிலான வலுவான கூட்டாண்மையையும், இந்தியாவின் நம்பகமான இராஜதந்திர நட்பு நாடாக ஜப்பானின் பங்கையும் காட்டியது.


இந்தியா-ஜப்பான் உறவுகளில் "ஒரு பொன் அத்தியாயத்தின்" தொடக்கமாக இந்த வருகையை பிரதமர் மோடி விவரித்தார். இரு தலைவர்களும் ஐந்து கூட்டு ஆவணங்களை வெளியிட்டனர் மற்றும் 180-க்கும் மேற்பட்ட ஒப்பந்தங்களை ஒப்புக்கொண்டனர். இது எதிர்கால ஒத்துழைப்புக்கான தெளிவான வரைவை உருவாக்கியது. பிரதமர் மோடி கூறியதுபோல், இந்த முடிவுகள் கூட்டாண்மையில் ஒரு புதிய கட்டத்திற்கான வலுவான அடித்தளத்தை உருவாக்கியுள்ளன. மேலும், இருதரப்பு உறவுகளுக்கு புதிய ஆற்றலை அளித்துள்ளன.


இந்த பயணத்தின் ஒரு சிறப்புப் பகுதி மியாகி மாகாணத்திற்கான பயணம், தலைவர்கள் ஜப்பானின் புல்லட் ரயிலான ஷின்கான்சென் மூலம் பயணம் செய்தனர். இது இந்தியாவிற்கு கொண்டு வருவதற்கான திட்டத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. அவர்கள் ஒரு பெரிய குறைமின்கடத்தி நிறுவனமான டோக்கியோ எலக்ட்ரான் மியாகி லிமிடெட்டையும் பார்வையிட்டனர். அங்கு அவர்கள் இந்தியாவுடன் மேம்பட்ட உற்பத்தி மற்றும் கூட்டுத் திட்டங்களைக் கண்டனர். பெரிய மாற்றங்களைக் கொண்டுவரக்கூடிய முக்கிய தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் தொழில்களில் இந்தியா-ஜப்பான் ஒத்துழைப்பு எவ்வளவு முக்கியமானது என்பதை இந்த நிகழ்வுகள் காட்டின.


எதிர்காலத்தைப் பொறுத்தவரை, ஐந்து முக்கிய பகுதிகளுக்கு அதிக கவனம் தேவை. முதலாவது பொருளாதார பாதுகாப்பு. புதிய "பொருளாதார பாதுகாப்பு முன்முயற்சி" மூலம், இரு நாடுகளும் குறைக்கடத்திகள், முக்கியமான கனிமங்கள், செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் விநியோகச் சங்கிலிகளில் ஒத்துழைப்பை அதிகரிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன.


இரண்டாவதாக, குறு, சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்கள் (MSMEs) : "இந்தியாவில் உற்பத்தி செய், உலகத்திற்காக உற்பத்தி செய்" (“Make in India, Make for the World”) முயற்சியை ஊக்குவிப்பதற்கு ஜப்பானிய MSMEs முக்கியம். புதிய 10 டிரில்லியன் யென் (சுமார் $68 பில்லியன்) முதலீட்டு இலக்கை நோக்கி இரு நாடுகளும் செயல்படும்போது ஜப்பான் ஆதரவை உறுதியளித்துள்ளது. இந்தியாவிற்கும் ஜப்பானுக்கும் இடையிலான ஒத்துழைப்பு மத்திய அரசாங்கங்களுக்கு மட்டுமல்ல, வணிக கூட்டாண்மைகள் மற்றும் நாடுமுழுமைக்குமான  பரிமாற்றங்களையும் உள்ளடக்கியது.


மூன்றாவதாக, பாதுகாப்பு உபகரணங்கள்: "பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பு குறித்த கூட்டுப் பிரகடனம்" (“Joint Declaration on Security Cooperation”) 17 ஆண்டுகளில் முதல் முறையாக புதுப்பிக்கப்பட்டது. இது வேகமாக மாறிவரும் உலகளாவிய நிலைமை, வலுவான பாதுகாப்புப் பேச்சுவார்த்தைகள் மற்றும் அதிக கூட்டு இராணுவப் பயிற்சிகளை பிரதிபலிக்கிறது. இந்த திருத்தப்பட்ட பிரகடனத்தின் அடிப்படையில், இரு நாடுகளும் பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப பரிமாற்றத்தில் ஒத்துழைப்பை அதிகரிக்கும். மேலும், UNICORN தொடர்ந்து புதிய திட்டங்களை உருவாக்கும்.


நான்காவதாக, மக்கள்-மக்கள் பரிமாற்றம்: இரு தலைவர்களும் “ஜப்பான்–இந்தியா மனிதவள பரிமாற்ற முயற்சி (Japan–India Human Resource Exchange Initiative)”யை அறிவித்தனர், இது நம் இரு நாடுகளுக்கு இடையே பரஸ்பரம் பூர்த்தி செய்யும் மனிதவளத்தின் வளர்ச்சி, பரிமாற்றம் மற்றும் சுழற்சியை ஊக்குவிக்க புதிய இலக்கை அமைக்கிறது.


ஐந்தாவது, பலதரப்பு மற்றும் சிறிய அளவிலான ஒத்துழைப்பு: சர்வதேச சவால்களைத் தீர்ப்பதற்கு இந்தியா மற்றும் ஜப்பானின் உலகளாவிய விவகாரங்களில் நெருங்கிய கூட்டாண்மை மிகவும் முக்கியமானது. இந்தோ-பசிபிக் பகுதியில் அமைதி, நிலைத்தன்மை மற்றும் செழிப்பை ஊக்குவிக்கும் வகையில் குவாட் உச்சிமாநாட்டை இந்தியா நடத்துவதை ஜப்பான் கடுமையாக ஆதரிக்கிறது. G20, ஐக்கிய நாடுகள் சபை மற்றும் உலகளாவிய பயங்கரவாத எதிர்ப்பு முயற்சிகள் போன்ற சர்வதேச குழுக்களிலும் இரு நாடுகளும் தொடர்ந்து இணைந்து செயல்படும்.


பிரதமர் மோடியின் ஜப்பான் பயணம், இந்தியா-ஜப்பான் கூட்டாண்மை இன்று எவ்வளவு முக்கியமானது என்பதைக் காட்டுகிறது. 2027-ஆம் ஆண்டில் இராஜதந்திர உறவுகளின் 75-வது ஆண்டு நிறைவை நோக்கி நாம் நகரும் வேளையில், செப்டம்பர் மற்றும் அக்டோபர் மாதங்கள் "ஜப்பான் மாதம்" என்று கொண்டாடப்பட்டு, உறவுகளை மேம்படுத்தும் நிகழ்வுகளுடன் கொண்டாடப்படுகின்றன. இந்த ஆண்டு ஜப்பான்-இந்தியா அறிவியல், தொழில்நுட்பம் மற்றும் புதுமை பரிமாற்ற ஆண்டாகவும் குறிக்கப்படுகிறது. இந்த முயற்சிகள் இருநாட்டு மக்களையும் நெருக்கமாகக் கொண்டு வந்து கூட்டாண்மையை வலுப்படுத்துகின்றன.


இந்தப் புதிய கட்டத்தை நாம் தொடங்கும்போது, ​​நமது ஒத்துழைப்பு இரு நாடுகளையும் வலுப்படுத்துவது மட்டுமல்லாமல், இந்தோ-பசிபிக் பிராந்தியம் மற்றும் உலகின் எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கவும் உதவும் என்று நான் நம்புகிறேன்.


கெய்ச்சி ஓனோ எழுத்தாளர் மற்றும் இந்தியாவுக்கான ஜப்பான் தூதர்.



Original article:

Share:

இமயமலையில் எதிர்காலத்திற்கேற்ற பேரிடர் மேலாண்மைக்கு மிகப்பெரிய தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி தேவைப்படுகிறது. -சையத் அத் ஹஸ்னைன்

 இந்த பருவமழை இந்தியாவின் பேரிடர் மீட்புப் பணிகளின் வலிமையையும், இன்னும் நிலவும் இடைவெளிகளையும் காட்டியது.


டெஹ்ராடூனில் ஏற்பட்ட சமீபத்திய வெள்ளம் நமது மலை மாநிலங்கள் எவ்வளவு பலவீனமானவை என்பதை மீண்டும் ஒருமுறை காட்டியுள்ளது. 2025 பருவமழை ஜம்மு காஷ்மீர், இமாச்சலப் பிரதேசம், பஞ்சாப் மற்றும் உத்தரகாண்ட் ஆகியவற்றை பாதித்துள்ளது. இந்த நிகழ்வுகள் காலநிலை மாற்றம் மற்றும் கடினமான நிலப்பரப்பின் அபாயங்களை நமக்கு நினைவூட்டுகின்றன. மேகமூட்டம், நிலச்சரிவுகள் மற்றும் வெள்ளம் பல குடும்பங்களுக்கு இழப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளன, புனித யாத்திரைகளைத் தொந்தரவு செய்துள்ளன மற்றும் பயிர்களை நாசமாக்கியுள்ளன.


இழப்புகள் இருந்தபோதிலும், பேரிடர் மேலாண்மை குழுக்கள் விரைவாகவும் ஒருங்கிணைப்புடனும் செயல்பட்டன. வீரர்கள், விமானப்படை வீரர்கள், பொறியாளர்கள், துணை ராணுவப் படைகள், பேரிடர் மீட்புக் குழுக்கள் மற்றும் உள்ளூர் தன்னார்வலர்கள் உயிர்களைக் காப்பாற்ற ஒன்றிணைந்து பணியாற்றியுள்ளனர். அரசு அதிகாரிகளும் தங்கள் பங்களிப்பைச் செய்தனர். உத்தரகாண்டில், ஒரு துணை ஆணையர் 36 மணி நேரத்திற்கும் மேலாக நடந்து சென்று வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்ட தாராலி பகுதியை அடைந்தார்.


ஜம்மு காஷ்மீரில், ஆகஸ்ட் மாத இறுதியில் பெய்த கனமழையால் செனாப் மற்றும் தாவி நதிப் படுகைகளில் வெள்ளம் ஏற்பட்டது. 140க்கும் மேற்பட்டோர் பலியாகினர். இராணுவம் அவசரகால பெய்லி பாலங்களை விரைவாக அமைத்தது. விமானப்படை ஜம்மு விமானநிலையத்திலிருந்து ஹெலிகாப்டர்களை அனுப்பியது. மேலும், NDRF நிபுணர் குழுக்களுடன் விரைந்தது. மச்சைல் மற்றும் வைஷ்ணவ தேவியிலிருந்து யாத்ரீகர்களை ராணுவம், உள்ளூர் காவல்துறை, CRPF மற்றும் SDRF பணியாளர்கள் மீட்டனர். சேதமடைந்த தொலைபேசி இணைப்புகள் மற்றும் மொபைல் கோபுரங்களை சரிசெய்ய ராணுவ தகவல் தொடர்பு குழுக்கள் மற்றும் சேவை வழங்குநர்களும் இணைந்து பணியாற்றினர்.


பஞ்சாப் மாநிலத்தில் ரவி, பியாஸ் மற்றும் சட்லஜ் ஆறுகளில் வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்பட்டது. பக்ரா மற்றும் போங் அணைகளில் வரலாறு காணாத அளவுக்கு நீர்வரத்து அதிகரித்தது. நீர் வெளியேற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும், பெரிய உடைப்புகளைத் தவிர்க்கவும் NDMA மத்திய நீர் ஆணையம், IMD மற்றும் BBMB உடன் இணைந்து செயல்பட்டது. மதோபூர் தலைமையகத்திற்கு அருகில் ஒரு வியத்தகு மீட்புப் பணி நடந்தது. அங்கு ஒரு கட்டிடம் இடிந்து விழுவதற்கு சில நிமிடங்களுக்கு முன்பு இராணுவ விமானப் போக்குவரத்து CRPF பணியாளர்களை விமானம் மூலம் அழைத்துச் சென்றது.


இமாச்சலப் பிரதேசத்தில், கனமழையால் நிலச்சரிவுகள் மற்றும் திடீர் வெள்ளம் ஏற்பட்டது. குறிப்பாக சம்பா, குலு மற்றும் லஹால்-ஸ்பிட்டியில் பலர் உயிர் இழந்தனர். ஆனால், மணிமஹேஷ் யாத்திரையில் சிக்கித் தவித்த 10,000-க்கும் மேற்பட்ட யாத்ரீகர்கள் பாதுகாப்பாக வெளியேற்றப்பட்டனர். இராணுவம், IAF, ITBP மற்றும் SDRF ஆகியவை ஆபத்தான நிலப்பரப்பில் கடுமையான நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டன, அதே நேரத்தில் BRO சேதமடைந்த சாலைகள் மற்றும் பாலங்களை சரிசெய்ய கடுமையாக உழைத்தன. சேதத்தை மதிப்பிடுவதற்கும் நிவாரணப் பணிகளை வழிநடத்துவதற்கும் ட்ரோன்கள் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன.


உத்தரகண்டில், இராணுவம் 400 அடி கேபிள் பாதையை உருவாக்கியது, பாலங்களை சரிசெய்தது. மேலும், பொறியாளர்கள் மற்றும் மீட்பு நாய்களைப் பயன்படுத்தியது. விமானப்படையின் சினூக் ஹெலிகாப்டர்கள் கனரக உபகரணங்களைத் தூக்கிச் சென்றன. அதே நேரத்தில் UCADA சிவில் ஹெலிகாப்டர்களுடன் உதவியது. SDRF மற்றும் ITBP, ட்ரோன்கள் மற்றும் செயற்கைக்கோள் தகவல்தொடர்புகளின் உதவியுடன் விரைவான வெளியேற்றங்களை மேற்கொண்டன. 


இந்தியாவின் பேரிடர் மீட்பு மிகவும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்டதாகவும், தொழில்முறை ரீதியாகவும் மாறிவிட்டது. ட்ரோன்கள், செயற்கைக்கோள் தொடர்பு, இணைப்புகள், டாப்ளர் ரேடார்கள் மற்றும் ஐஎம்டியின் நிகழ்நேர முன்னறிவிப்பு ஆகியவை தொழில்நுட்பம் எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதைக் காட்டுகின்றன. ஆனால், பேரிடர்களின் அளவு என்பது இன்னும் பலவற்றைச் செய்ய வேண்டும் என்பதாகும். இமயமலை பேரிடர் மேலாண்மையை எதிர்காலத்திற்குத் தயார்படுத்த, தொழில்நுட்பம் பெரிதும் விரிவுபடுத்தப்பட வேண்டும். இந்திய புவியியல் ஆய்வு மையம் (GSI) மண் ஊறுதல் மற்றும் சாய்வு அடிப்படையில் நிலச்சரிவு வரைபடத்தை அதிகரிக்க வேண்டும். அதே நேரத்தில் தேசிய தொலைதூர உணர்திறன் மையம் (National Remote Sensing Centre (NRSC)) பனிப்பாறை ஏரிகள் மற்றும் குப்பைகள் பாய்வதை 24 மணி நேரமும் கண்காணிக்க வேண்டும்.


புவியியல் தகவல் அமைப்புகள் (Geographical Information Systems (GIS)) பயன்படுத்தி ஆபத்து வரைபடம் செய்வது இப்போது அவசியம். சரிவுகள், ஆறுகள் மற்றும் பனிப்பாறைகளில் முன்கணிப்பு சோதனைகளுக்கும் ட்ரோன்கள் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். உள்ளூர் நீர்-வானிலை தரவுகளைப் பயன்படுத்தி செயற்கை நுண்ணறிவு, திடீர் வெள்ளம் மற்றும் மேக வெடிப்புகளின் முன்னறிவிப்பை மேம்படுத்த முடியும். நகர்ப்புற வெள்ளக் கட்டுப்பாட்டுக்கான கோரக்பூர் அணுகுமுறை போன்ற மாதிரிகள் மற்ற பகுதிகளில் ஆய்வு செய்யப்பட்டு மீண்டும் மீண்டும் செய்யப்பட வேண்டும்.


இருப்பினும், அரசாங்கங்கள் அனைத்தையும் தனியாகச் செய்ய முடியாது. லட்சக்கணக்கான குறுஞ்செய்திகளும் செயலி சார்ந்த எச்சரிக்கைகளும் அனுப்பப்பட்டாலும், பலருக்கு எப்படி பதிலளிப்பது என்று இன்னும் தெரியவில்லை. மச்சைல் அல்லது கங்கோத்ரி போன்ற புனிதப் பாதைகள் ஆபத்தில் உள்ளன. ஏனெனில், சிவப்பு எச்சரிக்கைகளின் போதும் மக்கள் தொடர்ந்து வருகை தருகிறார்கள். ஆற்றுப் படுகைகளில் கட்டுமானம், சரிவுகளில் கட்டுப்பாடற்ற வளர்ச்சி மற்றும் கட்டிட விதிகளை புறக்கணிப்பது ஆகியவை ஆபத்துகளை மோசமாக்குகின்றன.


எச்சரிக்கைகள் கொடுக்கப்படும்போது உள்ளூர் வெளியேற்ற வழிகள், அருகிலுள்ள நிவாரண முகாம்களின் இருப்பிடம் மற்றும் எச்சரிக்கைகள் வரும்போது பின்பற்ற வேண்டிய நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றை ஒவ்வொரு குடிமகனும் அறிந்திருக்க வேண்டும். NDMA-வின் பேரிடரில் நண்பர்கள் (Aapda Mitra) திட்டம் ஒரு நல்ல தொடக்கமாகும். ஆனால், அது பள்ளிகள், பஞ்சாயத்துகள் மற்றும் குடியிருப்பாளர் நலச் சங்கங்களை இன்னும் பரவலாகச் சென்றடைய வேண்டும். போலிப் பயிற்சிகள் வெறும் சம்பிரதாயமாக மட்டுமல்லாமல், உண்மையான பயிற்சியாகக் கருதப்பட வேண்டும். NDMA வழக்கமான பயிற்சி மற்றும் விழிப்புணர்வு திட்டங்களை நடத்துவதை மாநில அரசுகள் உறுதி செய்ய வேண்டும். பேரிடர் மேலாண்மை குறித்த அவர்களின் புரிதலை மேம்படுத்த ஆயுதப்படைகளும் செயல்படுகின்றன.


பதில் என்பது முதல் படி மட்டுமே. மீட்பு மற்றும் மறுகட்டமைப்பு "சிறப்பாக மீண்டும் கட்டமைத்தல்" நிலை அதே அளவு முக்கியமானது. சாய்வு பாதுகாப்பை மனதில் கொண்டு சாலைகள் மீண்டும் கட்டப்பட வேண்டும். நதிக் கரைகள் வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும், சட்டவிரோத சுரங்கம் கட்டுப்படுத்தப்பட வேண்டும். பள்ளத்தாக்குகளில் அதிகமான டாப்ளர் ரேடார்கள் நிறுவப்பட வேண்டும். மேலும், மேக வெடிப்புகள், நிலச்சரிவுகள் மற்றும் பனிப்பாறை ஏரி வெடிப்புகளுக்கு உள்ளூர்மயமாக்கப்பட்ட எச்சரிக்கை அமைப்புகள் உருவாக்கப்பட வேண்டும். இதற்காக, பேரிடர் மேலாண்மை நிபுணர்களின் வலுவான பங்களிப்பு தேவைப்படும்.


உள்ளூர் அறிவைக் கொண்ட பொது சமூகம், மாவட்ட பேரிடர் மேலாண்மை அதிகாரிகளில் சேர்க்கப்பட வேண்டும். பாதுகாப்பான கட்டுமான நடைமுறைகள், நில அதிர்வு பாதுகாப்பு குறியீடுகளைப் பின்பற்றுதல் மற்றும் ஆற்றங்கரைகளில் "கட்டிடங்கள் கட்டப்படாத மண்டலங்களை" அமல்படுத்துதல் ஆகியவை உயிர் காக்கும் நடவடிக்கைகளாகும். உடையக்கூடிய இமயமலையின் எதிர்கால வளர்ச்சி மீள்தன்மையில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.


இந்தப் பருவமழை இந்தியாவின் பேரிடர் பதிலில் உள்ள பலங்கள் மற்றும் இடைவெளிகளைக் காட்டுகிறது. வீரர்கள், பதிலளிப்பவர்கள் மற்றும் நிர்வாகிகள் தங்கள் கடமையைச் செய்துள்ளனர். ஆனால், பேரிடர் மேலாண்மையை அரசாங்கத்திடம் மட்டும் விட்டுவிட முடியாது. ஒவ்வொரு குடிமகனும் வாக்களிப்பது அல்லது வரி செலுத்துவது போல பேரிடர் தயார்நிலையை தீவிரமாகக் கருத வேண்டும். அப்போதுதான் இந்தியா காலநிலை மாற்றம் மற்றும் விரைவான உள்கட்டமைப்பு வளர்ச்சிக்கு உண்மையிலேயே மீள்தன்மை கொண்டதாக மாற முடியும்.

எழுத்தாளர் ஸ்ரீநகரை தளமாகக் கொண்ட 15 படைப்பிரிவின் முன்னாள் படைப்பிரிவு தளபதி மற்றும் NDMA-ன் உறுப்பினர் ஆவார்.



Original article:

Share:

இந்தியாவிலும் அதற்கு அப்பாலும் முதலாளித்துவம் மற்றும் சோசலிசத்தை மறுபரிசீலனை செய்தல் -சஷி தரூர்

 நொய்டா அல்லது நியூயார்க் போன்ற இடங்களில் முதலாளித்துவத்தை கேள்விக்குள்ளாக்கும் இளைஞர்கள் கூட்டுப் பண்ணைகளையோ அல்லது ஐந்தாண்டுத் திட்டங்களையோ கேட்பதில்லை. அவர்கள் நியாயம், கண்ணியம் மற்றும் தங்களை விட்டுக்கொடுக்காத ஒரு அமைப்பை விரும்புகிறார்கள்.


அமெரிக்காவில் சமீபத்தில் நடத்தப்பட்ட ஒரு கருத்துக் கணிப்பு ஒரு பெரிய மாற்றத்தைக் காட்டுகிறது: கணக்கெடுப்பு தொடங்கியதிலிருந்து மிகக் குறைந்த அமெரிக்கர்கள் 54 சதவீதத்தினர் மட்டுமே முதலாளித்துவத்தைப் பற்றிய நேர்மறையான பார்வையைக் கொண்டுள்ளனர். அதே நேரத்தில், குறிப்பாக இளைய வாக்காளர்களிடையே சோசலிசத்திற்கான ஆதரவு மெதுவாக அதிகரித்து வருகிறது. இந்த மாற்றத்திற்கு தலைமை தாங்குபவர் நியூயார்க்கின் மேயர் பதவிக்கு முன்னணியில் உள்ள ஜோஹ்ரான் மம்தானி அவர் தன்னை ஒரு ஜனநாயக சோசலிஸ்ட் என்று அழைத்துக் கொள்கிறார். 


ஜனநாயகக் கட்சி பிரைமரியை வென்றார். மேலும், புலம்பெயர்ந்த சமூகங்களையும் நகரத்தில் பின்தங்கியவர்களையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். அரசியல் பிளவு தெளிவாக உள்ளது. குடியரசுக் கட்சியினர் பெரும்பாலும் முதலாளித்துவத்தை ஆதரிக்கின்றனர்.  அதே நேரத்தில் ஜனநாயகக் கட்சியினர் சோசலிசத்திற்கு மிகவும் திறந்தவர்கள். ஆனால், பெரிய காரணம் தலைமுறை விரக்தி உள்ளது. பல இளம் அமெரிக்கர்கள் முதலாளித்துவம் சாதாரண மக்களுக்கு அல்ல, பணக்காரர்களுக்கு மட்டுமே பயனளிப்பதாக உணர்கிறார்கள்.


இந்த விவாதம், அமெரிக்காவில் மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், இந்தியா உட்பட உலகளாவிய எதிரொலிகளைக் கொண்டுள்ளது. இந்தியாவில், "முதலாளித்துவம்" மற்றும் "சோசலிசம்" என்ற சொற்கள் அவற்றின் சொந்த வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளன. பல தசாப்தங்களாக, இந்தியாவின் பொருளாதாரம் நேருவிய சோசலிசத்தால் வடிவமைக்கப்பட்டது. இது ஜனநாயகத்தை அரசு தலைமையிலான வளர்ச்சியுடன் இணைக்க முயன்றது. பொதுத்துறை நிறுவனங்கள், திட்டமிட்ட வளர்ச்சி மற்றும் வெளிநாட்டு முதலீட்டைக் கவனமாகக் கையாளுதல் ஆகியவை சுதந்திரத்தின் ஆரம்ப ஆண்டுகளைக் குறிக்கின்றன. 


1990-ஆம் ஆண்டுகளின் முற்பகுதியில், இந்தியா கடுமையான பிரச்சினைகளை எதிர்கொண்டது. அதிகாரத்துவ தாமதங்கள், அதிக அரசாங்க செலவினங்கள் மற்றும் செலுத்துதல் சமநிலை நெருக்கடி ஆகியவை நாட்டை அதன் பொருளாதாரத்தைத் திறந்து பழைய "உரிம-அனுமதி-ஒதுக்கீட்டு" முறையிலிருந்து விலகிச் செல்லத் தள்ளியது. 1991-ஆம் ஆண்டு சீர்திருத்தங்கள் சந்தை தலைமையிலான வளர்ச்சி, வெளிநாட்டு முதலீடுகள் மற்றும் தனியார் வணிகங்களின் தொடக்கத்தைக் குறித்தன. ஒரு காலத்தில் சந்தேகத்துடன் காணப்பட்ட முதலாளித்துவம், இந்தியாவின் பொருளாதார மீட்சிக்கு உந்துசக்தியாக மாறியது. நடுத்தர வர்க்கம் வளர்ந்தது, தொழில்நுட்பம் முன்னேறியது. இந்தியா உலகளவில் அங்கீகாரத்தைப் பெறத் தொடங்கியது.


இருப்பினும், அமெரிக்காவைப் போலவே, பல இந்தியர்களும் இப்போது முதலாளித்துவம் அதன் பிரகாசத்தை இழந்து வருவதாக உணர்கிறார்கள். சமத்துவமின்மை அதிகரித்துள்ளது, வளர்ச்சி போதுமான வேலைகளை உருவாக்கவில்லை. மேலும், செல்வம் ஒரு சில பெரிய நிறுவனக் குழுக்களில் குவிந்துள்ளது. தாராளமயமாக்கல் அனைவருக்கும் செழிப்பைக் கொண்டுவருவதாகக் கருதப்பட்டது. ஆனால் பலருக்கு, அது பாதுகாப்பின்மையைக் குறிக்கிறது. விவசாயத்தின் மீதான பெருநிறுவனக் கட்டுப்பாட்டை விவசாயிகள் எதிர்க்கின்றனர், வேலை செய்யும் தொழிலாளர்கள் அடிப்படைப் பாதுகாப்பைக் கேட்கின்றனர், படித்த இளைஞர்கள் வேலையின்மையால் போராடுகின்றனர். இந்த அமைப்பு முக்கியமாக பணக்காரர்களுக்கு நன்மை பயக்கும் என்று பலர் கருதுகின்றனர்.


விவாதங்களில், முதலாளித்துவம் மற்றும் சோசலிசம் போன்ற சொற்கள் பெரும்பாலும் அவை விளக்குவதைவிட அதிகமாக குழப்பமடைகின்றன. இந்தியா இன்று முழுமையாக முதலாளித்துவமாகவோ அல்லது சோசலிசமாகவோ இல்லை. இது இரண்டின் கலவையாகும். சந்தை சக்திகளை அரசாங்க ஆதரவுடன் இணைக்கிறது. உதாரணமாக, நாட்டில் தனியார் மருத்துவமனைகள் மற்றும் அரசாங்க சுகாதாரத் திட்டங்கள், பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் மானிய விலையில் உணவு தானியங்கள், பில்லியனர்கள் மற்றும் நலத்திட்டங்கள் உள்ளன. உலகின் மிகப்பெரிய சமூகப் பாதுகாப்புத் திட்டங்களில் ஒன்றான மகாத்மா காந்தி தேசிய கிராமப்புற வேலைவாய்ப்பு உத்தரவாதச் சட்டம் (MGNREGA), பங்குச் சந்தை வளர்ச்சி மற்றும் தொடக்க கலாச்சாரத்துடன் உள்ளது.


இந்தக் கலவை வேண்டுமென்றே உருவாக்கப்பட்டது. தூய முதலாளித்துவமோ அல்லது கடுமையான சோசலிசமோ மட்டும் பன்முகத்தன்மை கொண்ட மற்றும் வளரும் சமூகத்திற்கு சேவை செய்ய முடியாது என்பதைக் காட்டுகிறது. அமெரிக்காவைப் போலவே, இந்தியாவும் கல்வி, சுகாதாரம் மற்றும் உணவுப் பாதுகாப்பு போன்ற பொதுப் பொருட்களை சித்தாந்தத்தால் அல்ல, மாறாக அவை அவசியமானவை என்பதால் வழங்குகிறது. சந்தைகளை அகற்றுவது அல்ல, மாறாக அவற்றை இரக்கத்துடன் சமநிலைப்படுத்துவதே இதன் நோக்கம்.


இன்னும், அதிருப்தி நிலவுகிறது. நொய்டா அல்லது நியூயார்க்கில் உள்ள இளைஞர்கள் முதலாளித்துவத்தை விமர்சிக்கும்போது, ​​அவர்கள் கூட்டுப் பண்ணைகள் அல்லது கடுமையான ஐந்தாண்டுத் திட்டங்களைக் கேட்பதில்லை. அவர்கள் நியாயம், கண்ணியம் மற்றும் அவற்றை விலக்காத ஒரு அமைப்பை விரும்புகிறார்கள். சோசலிசம் என்று அவர்கள் பேசும்போது, ​​அடிப்படைத் தேவைகள் மன அழுத்தமின்றி பூர்த்தி செய்யப்படும், வாய்ப்புகள் பகிரப்படும், லாபம் மக்களின் நல்வாழ்வைவிட அதிகமாக இல்லாத ஒரு சமூகத்தையே பெரும்பாலும் குறிக்கிறார்கள்.


நியாயமான, அக்கறையுள்ள சமூகத்திற்கான இந்த ஆசை புதியதல்ல. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, ஐரோப்பிய நாடுகள் தங்கள் பொருளாதாரங்களை மீட்டெடுப்பதற்காக மட்டுமல்லாமல், நம்பிக்கையை மீண்டும் கட்டியெழுப்பவும் மக்கள் நலன் சார்ந்த அரசுகளை உருவாக்கின. உதாரணமாக, பிரிட்டனின் தேசிய சுகாதார சேவை, சுகாதாரப் பராமரிப்பு அனைவருக்கும் கிடைக்க வேண்டும். லாபத்திற்காக விற்கப்படக்கூடாது என்ற கருத்தின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்டது. அதன் நிறுவனர் அனூரின் பெவன், ஒரு முதலாளித்துவ சமூகத்தில் சில சேவைகள் தார்மீகமாக இருக்க பகிரப்பட வேண்டும் என்று நம்பினார். இந்தியாவில், பொதுக் கல்வி, கிராமப்புற மேம்பாடு மற்றும் கூட்டுறவு நிறுவனங்களில் ஆரம்பகால முயற்சிகளை இதே போன்ற கருத்துக்கள் வடிவமைத்தன.


மாறிவிட்டது என்னவென்றால், நாம் அதைப் பற்றி பேசும் விதம். இன்று, சித்தாந்தத்தில் கவனம் குறைவாகவும், முடிவுகளில் அதிகமாகவும் உள்ளது. அமைப்பு செயல்படுகிறதா? தேவைப்படுபவர்களைப் பாதுகாக்கிறதா? துரதிர்ஷ்டத்தைத் தண்டிக்காமல் கடின உழைப்புக்கு வெகுமதி அளிக்கிறதா? இவை அரசியல் அடையாளங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட நடைமுறை கேள்விகள். இந்தியா முன்னேறும்போது அவற்றைக் கையாள வேண்டும்.


முதலாளித்துவத்திற்கும் சோசலிசத்திற்கும் இடையிலான வழக்கமான விவாதம் மிகவும் குறுகியது. சோசலிசத்தை விமர்சிப்பவர்கள் அது சர்வாதிகாரத்திற்கு வழிவகுக்கும் என்று எச்சரிக்கும்போது, ​​அவர்கள் வெனிசுலா அல்லது ஸ்ராலினிச ரஷ்யா போன்ற தீவிர நிகழ்வுகளில் மட்டுமே கவனம் செலுத்துகிறார்கள். முதலாளித்துவத்தை விமர்சிப்பவர்கள் அதை சுரண்டல் என்று அழைக்கும்போது, ​​நவீன பொருளாதாரங்கள் ஏற்கனவே பாதுகாப்பு வலைகள், ஒழுங்குமுறைகள் மற்றும் மறுபகிர்வு போன்ற சோசலிசக் கருத்துக்களை எவ்வாறு பயன்படுத்துகின்றன என்பதை அவர்கள் புறக்கணிக்கிறார்கள்.


இந்தியாவில், கலாச்சாரம் மற்றும் அரசியல் காரணமாக விவாதம் மிகவும் சிக்கலானது. பொருளாதார விவாதங்கள் பெரும்பாலும் அடையாள அரசியல், பிராந்திய கோரிக்கைகள் மற்றும் வரலாற்று குறைகளுடன் கலக்கப்படுகின்றன. "சமூக நீதி" என்பது வெவ்வேறு மாநிலங்களில் வெவ்வேறு விஷயங்களைக் குறிக்கிறது. சாதி, சமூகம் மற்றும் மதம் பொருளாதார வாய்ப்புகளைப் பாதிக்கின்றன. காலனித்துவத்தின் மரபு நமது நிறுவனங்களிலும் நீடித்த விளைவுகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது.


இந்த விவாதத்தில் நம்பிக்கை இருக்கிறது. ஏனெனில், மக்கள் விஷயங்களை உள்ளபடி ஏற்றுக்கொள்வதில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. சமூகம் மேம்படும் என்றும், பொருளாதாரம் பங்குதாரர்களைவிட அதிகமாக பயனடைய முடியும் என்றும், நேர்மறையான மாற்றம் சாத்தியம் என்றும் மக்கள் நம்புகிறார்கள் என்பதை இது காட்டுகிறது. பங்கேற்க முடியாதவர்களை சந்தை கவருவதில்லை. அவர்கள் விலக்கலைப் புரிந்துகொள்கிறார்கள், கனவு காண்பதன் அர்த்தம் என்ன என்பதை அறிவார்கள்.


இறுதியில், முதலாளித்துவம் அல்லது சோசலிசம் போன்ற அடையாளங்கள் உண்மையான அனுபவங்களைவிட குறைவாகவே முக்கியம். கட்டமைப்பில் முதலாளித்துவம், உணர்வில் சோசலிசம் இன்று பெரும்பாலான சமூகங்கள் இரண்டையும் கலக்கின்றன. ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுப்பது சவால் அல்ல, மாறாக செயல்திறனை கவனத்துடன் சமநிலைப்படுத்தும் அமைப்புகளையும், புதுமையையும் உள்ளடக்கத்துடன் சமநிலைப்படுத்தும் அமைப்புகளையும் உருவாக்குவதாகும். இந்தியா, அதன் பன்முகத்தன்மை மற்றும் நடைமுறை அணுகுமுறையுடன், இந்த விவாதத்தை வழிநடத்த முடியும்.


நாம் முன்னேறும்போது, ​​பொருளாதாரத் தேர்வுகளின் தார்மீக சிக்கலை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். தூய்மையைத் தேடுவதைத் தவிர்த்து, சமநிலையை இலக்காகக் கொள்ள வேண்டும். அதிருப்தி ஒரு அச்சுறுத்தல் அல்ல, ஈடுபாட்டின் அடையாளம். ஒரு கருத்தியல் வாதத்தை வெல்வது இலக்கு அல்ல, மாறாக குறைவான மக்கள் பின்தங்கியிருக்கும் ஒரு சமூகத்தை உருவாக்குவதாகும்.


முதலாளித்துவத்திற்கும் சோசலிசத்திற்கும் இடையிலான விவாதம் வெறும் கருப்பர் வெள்ளையர் நபர்களை சார்ந்தது மட்டுமல்ல. அது ஒரு நிறமாலையில் உள்ளது. மற்ற நாடுகளைப் போலவே, இந்தியாவும் கடுமையான சித்தாந்தத்தின் அடிப்படையில் அல்ல, அதன் மக்களின் உண்மையான தேவைகள் மற்றும் அனுபவங்களின் அடிப்படையில் தனது நிலைப்பாட்டைக் கண்டறிய வேண்டும்.


நான்காவது முறையாக நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தரூர், சாகித்ய அகாடமி விருது பெற்ற எழுத்தாளர், 27 புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார். அவற்றில் "உரிமைப் போர்: தேசபக்தி, தேசியவாதம் மற்றும் இந்தியனாக இருப்பது எப்படி?" ஆகியவை அடங்கும்.



Original article:

Share:

மக்களவையில் விவாதம் குறைந்த அல்லது விவாதமே இல்லாமல் எத்தனை மசோதாக்கள் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளன? -அர்கதாபா பாசு

 நிதி மசோதாவிலிருந்து வரிவிதிப்பு வரை, ரயில்வே மற்றும் விளையாட்டு நிர்வாகத்தில் திருத்தங்கள் வரை, 2024–25ஆம் ஆண்டில் நாடாளுமன்ற நடவடிக்கைகள் அடிக்கடி போராட்டங்கள், கில்லட்டின் பட்ஜெட்டுகள் (Guillotined Budget) மற்றும் நாடாளுமன்றத்தில் குறைந்த விவாதங்களால் குறிப்பிடத்தக்கதாக இருந்தது.


மழைக்கால கூட்டத்தொடர் ஆகஸ்ட் 21, 2025 அன்று முடிவடைந்தது. இரு அவைகளும் வரலாற்றில் குறைவான விவாதங்களே நடைபெற்றன. இரு அவைகளிலும் ஆபரேஷன் சிந்தூர் பற்றிய விவாதங்களைத் தவிர, ஜூலை 21, 2025-ல் தொடங்கிய பின்னர் அந்தக் கூட்டத்தொடர் ஆரம்பத்தில் ஆபரேஷன் சிந்தூர் பற்றிய விவாதத்திற்கான எதிர்க்கட்சி கோரிக்கை மற்றும் பின்னர் பிஹாரில் சிறப்பு தீவிர மறுஆய்வு பயிற்சி (Special Intensive Revision exercise) பற்றிய விவாதத்திற்கான கோரிக்கைகளால் தொடர்ச்சியான இடையூறுகள் மற்றும் ஒத்திவைப்புகளால் குறைந்த அளவிலான விவாதங்கள் நடைபெற்றன.


இருப்பினும், 18-வது மக்களவையில் சட்டங்களை விவாதிப்பதற்கு செலவிடப்படும் நேரம் குறைவாகவே உள்ளது.


2024ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதத்தில் தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி தலைமையிலான அரசாங்கம் ஆட்சிக்கு வந்ததிலிருந்து நாடாளுமன்றத்தின் விவாதங்களை குறைத்து தாக்கல் செய்யப்பட்ட மசோதாக்கள் விவரங்கள் இங்கே


2024ஆம் ஆண்டு ஆரம்பம் மற்றும் பட்ஜெட் கூட்டத்தொடர் 


2024ஆம் ஆண்டு நிதி மசோதா (எண். 2) - இந்த மசோதா ஜூலை 23, 2024 அன்று மக்களவையில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு ஆகஸ்ட் 7, 2025 அன்று நிறைவேற்றப்பட்டது. மசோதா குரல் வாக்கெடுப்பால் (voice vote) நிறைவேற்றப்பட்டது. நிதி மசோதாவில் மருத்துவம் மற்றும் ஆயுள் காப்பீட்டில் 18% சரக்கு மற்றும்ச சேவையை நீக்குவது குறித்த ஒரு முக்கியமான மாற்றத்தை விவாதிக்க அரசாங்கம் மறுத்ததால் எதிர்க்கட்சி நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் வெளிநடப்பு செய்தனர். கடந்த 10 ஆண்டுகளில், தாக்கல் செய்யப்பட்ட பட்ஜெட்டில் 67% எந்த விவாதமும் இல்லாமல் நிறைவேற்றப்பட்டதாக P.R.S-யின் சட்டபூர்வமான அறிக்கை காட்டுகிறது. இந்த செயல்முறை குல்லட்டினிங் என்று அழைக்கப்படுகிறது.


குல்லட்டினிங் என்றால் என்ன?


குல்லட்டினிங் என்பது நாடாளுமன்றத்தில், முழுமையாக விவாதிக்காமலே நிதி மசோதாவின் ஒரு பகுதியை நிறைவேற்றுவதைக் குறிக்கிறது. நேரம் குறைவாக இருக்கும்போது இது நடக்கிறது.



மக்களவையில்  பொதுப் பட்ஜெட் விவாதம் 27 மணி நேரம் நடைபெற்றது. நான்கு அமைச்சகங்களுக்கான மானியக் கோரிக்கைகள் 30 மணி நேரத்திற்கும் மேலாக விவாதத்தைக் கண்டன.


2024ஆம் ஆண்டு  குளிர்கால கூட்டத்தொடர் 


பாரதீய வாயுயான் விதேயக் மசோதா (Bharatiya Vayuyan Vidheyak Bill) மற்றும் ஒதுக்கீட்டு (எண். 3) மசோதா - 2024ஆம் ஆண்டு  குளிர்கால கூட்டத்தொடரின் போது இரண்டு மசோதாக்கள் நிறைவேற்றப்பட்டன. அந்தக் கூட்டத்தொடரின் பகுப்பாய்வு மக்களவை அதன் திட்டமிட்ட நேரத்தில் 52% மட்டுமே செயல்பட்டதையும் மக்களவையில் மாநிலங்களவை அதேபோல் 39% மட்டுமே செயல்பட்டதையும் காட்டியது.


அதேபோல், கேள்வி நேரம் (Question Hour) மாநிலங்களவையில் ஒதுக்கப்பட்ட 19 நாட்களில் நான்கு நாட்களுக்கு மட்டுமே செயல்பட்டது மற்றும் மக்களவையில் ஒதுக்கப்பட்ட 20 நாட்களில் 12 நாட்களுக்கு 10 நிமிடங்கள் மட்டுமே கேள்வி நேரம் செயல்பட்டது.


2025ஆம் ஆண்டு பட்ஜெட் கூட்டத்தொடர் 


2025ஆம் ஆண்டு குடிவரவு மற்றும் வெளிநாட்டவர் மசோதா (Immigration and Foreigners Bill), - மக்களவையில் 2025 பட்ஜெட் கூட்டத்தொடரின்போது 27, 2025 மார்ச் அன்று இந்த மசோதாவை நிறைவேற்றியது. எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் முன்வைத்த பல திருத்தங்கள் நிராகரிக்கப்பட்டு மசோதா குரல் வாக்கெடுப்பால் நிறைவேற்றப்பட்டது. மசோதா ஏப்ரல் 2, 2025 அன்று மாநிலங்களவையிலும் குரல் வாக்கெடுப்பால் நிறைவேற்றப்பட்டது. மக்களவை மசோதாவை விவாதிக்க 4 மணி நேரம் 15 நிமிடங்கள் செலவிட்டது. மாநிலங்களவை 4 மணி நேரம் 30 நிமிடங்கள் செலவிட்டது.


2024-ஆம் ஆண்டு ரயில்வே திருத்த மசோதா (Railways (Amendment) Bill) - இந்த மசோதா எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில் குளிர்கால கூட்டத்தொடரின் போது டிசம்பர் 11, 2024 அன்று மக்களவையில் நிறைவேற்றப்பட்டது. பிப்ரவரி 15, 2025 அன்று நடந்த புதுதில்லி நெரிசல் தொடர்பாக ரயில்வே அமைச்சர் அஸ்வினி வைஷ்ணவின் பதிலால் கோபமடைந்த பல எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் வெளிநடப்பு செய்த நிலையில், சில நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் பரிந்துரைத்த திருத்தங்களை நிராகரித்த பின் மார்ச் 10, 2025 அன்று மாநிலங்களவையில்  குரல் வாக்கெடுப்பால் மசோதா நிறைவேற்றப்பட்டது. இந்த மசோதா குறித்து மக்களவையில் 6 மணி நேரம் 53 நிமிடங்கள் விவாதிக்கப்பட்டது. இந்த மசோதா மாநிலங்களவையில் 4 மணி நேரம் 26 நிமிடங்கள் மட்டுமே விவாதத்திற்கு எடுத்துக்கொண்டது.


2024ஆம் ஆண்டு பேரிடர் மேலாண்மை திருத்த மசோதா (Disaster Management (Amendment) Bill) - எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் முன்வைத்த பல திருத்தங்கள் நிராகரிக்கப்பட்டபின், மக்களவை இந்த மசோதாவை டிசம்பர் 12, 2024 அன்று குரல் வாக்கெடுப்பால் நிறைவேற்றியது. மாநிலங்களவை மார்ச் 25, 2025 அன்று குரல் வாக்கெடுப்பால் மசோதாவை நிறைவேற்றியது. ரயில்வே மசோதாவைப் போலவே, மக்களவை பேரிடர் மேலாண்மை மசோதாவை 7 மணி நேரம் 28 நிமிடங்கள் விவாதித்தது. மாநிலங்களவை 4 மணி நேரம் 36 நிமிடங்கள் விவாதித்தது.


2024ஆம் ஆண்டு பாயிலர்கள் மசோதா (Boilers Bill) - இந்த மசோதா ராஜ்யசபாவில் தொடங்கி எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் பரிந்துரைத்த அனைத்து திருத்தங்களும் பாராளுமன்றத்தில் தோற்கடிக்கப்பட்ட பின் டிசம்பர் 4, 2024 அன்று நிறைவேற்றப்பட்டது. மசோதா மார்ச் 25, 2025 அன்று லோக் சபாவால் நிறைவேற்றப்பட்டது. இந்த மசோதா லோக் சபாவில் 2 மணி நேரம் 30 நிமிடங்கள் விவாதிக்கப்பட்டது, ராஜ்யசபா 2 மணி நேரம் 45 நிமிடங்கள் விவாதித்தது.


2025ஆம் ஆண்டு நாடாளுமன்ற பட்ஜெட் கூட்டத்தொடர் எவ்வாறு செயல்பட்டது என்பதை PRS சட்ட ஆராய்ச்சி ஆய்வு செய்தது. மக்களவையில் திட்டமிடப்பட்ட நேரத்தில் 78% நேரமும், மாநிலங்களவையில் 83% நேரமும் கேள்வி நேரம் நடந்ததாகக் தெரிவித்தது. மூன்று அமைச்சகங்களின் செலவினங்கள் மட்டுமே விவாதிக்கப்பட்டதாகவும், மீதமுள்ள 905 அமைச்சகங்கள் எந்த விவாதமும் இல்லாமல் அங்கீகரிக்கப்பட்டதாகவும் தெரிவித்தது.


2025ஆம் ஆண்டு மழைக்கால கூட்டத்தொடர் 


2025ஆம் ஆண்டு வருமான வரி மசோதா, வரிவிதிப்பு சட்டங்கள் (திருத்த) மசோதா, 2025 - நிதி அமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் வருமான வரி மசோதா மற்றும் வரிவிதிப்பு சட்டங்கள் (திருத்த) மசோதா இரண்டையும் ஆகஸ்ட் 11, 2025 அன்று மக்களவையில் அறிமுகப்படுத்தினார். அப்போது எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் யாரும் அவையில் இல்லை. பெரும்பாலான எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள் பிஹார் தேர்தல் பட்டியல்களின் மறு ஆய்வுக்கு எதிராக தேர்தல் ஆணையத்தின் தலைமையகத்தை நோக்கி அணிவகுத்துச் செல்லும்போது தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்தனர். அவர்கள் உறுப்பினர்கள் அவைக்கு திரும்பி வந்தபிறகும், அவர்கள் சபைக்குள் தொடர்ந்து போராட்டம் நடத்தினர். இரண்டு மசோதாக்களும் 4 நிமிட விவாதத்திற்குப் பிறகு குரல் வாக்கெடுப்பு மூலம் நிறைவேற்றப்பட்டன.


ஆகஸ்ட் 12, 2025 அன்று, பிஹாரில் வாக்காளர் பட்டியலின் SIR பற்றிய விவாதத்தை கோரி மேலவையில் இருந்து எதிர்க்கட்சி முன்பே வெளிநடப்பு செய்த நிலையில், 1 மணி நேரம் 10 நிமிட விவாதத்திற்குப் பின் குரல் வாக்கெடுப்பால் ராஜ்யசபா மசோதாக்களை திருப்பி அனுப்பியது.


2025ஆம் ஆண்டு தேசிய விளையாட்டு நிர்வாக மசோதா மற்றும்  2025ஆம் ஆண்டு தேசிய ஊக்கமருந்து எதிர்ப்பு திருத்த மசோதா போன்ற இரண்டு விளையாட்டு மசோதாக்களும் ஆகஸ்ட் 11, 2025 அன்று அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு, பிஹாரில் SIR நடவடிக்கைக்கு எதிராக எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் தொடர்ந்து எதிர்ப்பு தெரிவித்த நிலையில் 34 நிமிட குறைவான விவாதத்துடன் மக்களவையில் நிறைவேற்றப்பட்டன.


இரு மசோதாக்களும் மாநிலங்களவையில்  சமர்ப்பிக்கப்பட்டு அங்கு தேர்தல் பட்டியல்களின் SIR எதிராக எதிர்ப்பு தெரிவித்த நிலையில் எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் யாரும் விவாதங்களில் பங்கேற்காமல் 2 மணி நேரம் 8 நிமிடங்களுக்குள் குரல் வாக்கெடுப்பால் நிறைவேற்றப்பட்டன.


2025ஆம் ஆண்டு - சுரங்கங்கள் மற்றும் கனிமங்கள் (மேம்பாடு மற்றும் ஒழுங்குமுறை) திருத்த மசோதா எதிர்க்கட்சி SIR நடவடிக்கைக்கு எதிராக தொடர்ந்து எதிர்ப்பு தெரிவித்த நிலையில் தொடர்ச்சியான ஒத்திவைப்புகள் மற்றும் இடையூறுகளுக்கு மத்தியில் ஆகஸ்ட் 12, 2025 அன்று மக்களவையில் மசோதா நிறைவேற்றப்பட்டது. மசோதா 30 நிமிடங்கள் விவாதிக்கப்பட்டு எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் தங்களது எதிர்ப்பை தெரிவித்த நிலையிலும் குரல் வாக்கெடுப்பால் நிறைவேற்றப்பட்டது.


ஆகஸ்ட் 19, 2025 அன்று மாநிலங்களவையில், துணைத் தலைவர் கனஷ்யாம் திவாரி, ஒன்றிய அமைச்சர் ஜி. கிஷன் ரெட்டியை ஒரு மசோதாவை முன்வைக்க கோரிக்கை வைத்தார். ஆனால், எதிர்க்கட்சித் தலைவர் மல்லிகார்ஜுன் கார்கே பீகாரில் வாக்காளர் பட்டியல் திருத்தம் குறித்துப் பேச விரும்பினார். அந்தப் பிரச்சினை மசோதாவுடன் தொடர்புடையது அல்ல என்று திவாரி கூறினார். எனவே எதிர்க்கட்சி வெளிநடப்பு செய்தது. அதன் பிறகு, 2 மணி நேரம் 34 நிமிட விவாதத்திற்குப் பிறகு மசோதா நிறைவேற்றப்பட்டது.


2025ஆம் ஆண்டு இந்திய துறைமுகங்கள் மசோதா (Indian Ports Bill) - மக்களவையில் மசோதா 24 நிமிடங்கள் நீடித்த விவாதத்திற்குப் பின் சுரங்கங்கள் மற்றும் கனிமங்கள் (மேம்பாடு மற்றும் ஒழுங்குமுறை) திருத்த மசோதாவுடன் சேர்ந்து நிறைவேற்றப்பட்டது. மாநிலங்களவையில், முன்பே வெளிநடப்பு செய்திருந்த காரணத்தால் எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் இல்லாத நிலையில் 2 மணி நேரம் 3 நிமிட விவாதத்திற்குப் பின் ஆகஸ்ட் 18, 2025 அன்று குரல் வாக்கெடுப்பால் நிறைவேற்றப்பட்டது.


2025ஆம் ஆண்டு இந்திய மேலாண்மை நிறுவனங்கள் (திருத்த) மசோதா (Indian Institutes of Management (Amendment))-சிறப்பு தீவிர திருத்தத்திற்கு  (Special Intensive Revision (SIR)) எதிராக எதிர்ப்பு தெரிவிக்க அவையில் இருந்து வெளிநடப்பு செய்தபின் எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் இல்லாத நிலையில் இந்த மசோதா ஆகஸ்ட் 19, 2025 அன்று மக்களவையில் நிறைவேற்றப்பட்டது. SIR பயிற்சி பற்றிய விவாதத்தைக் கோரி விவாதத்தை புறக்கணித்த பின் எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் இல்லாத நிலையில் மாநிலங்களவை ஆகஸ்ட் 20, 2025 அன்று மசோதாவை நிறைவேற்றியது. மக்களவை 7 நிமிடங்கள் மட்டுமே செலவழித்த நிலையில் இரு அவைகளும் மொத்தம் 1 மணி நேரம் 20 நிமிடங்கள் விவாதத்தில் செலவழித்தன.


2025ஆம் ஆண்டு இணையவழி விளையாட்டு ஊக்குவிப்பு மற்றும் ஒழுங்குமுறை மசோதா (Promotion and Regulation of Online Gaming Bill) - சிறப்பு தீவிர திருத்த பயிற்சி பற்றிய விவாதத்தைக் கோரிய எதிர்க்கட்சியின் பெரும் எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில் ரயில்வே அமைச்சர் அஸ்வினி வைஷ்ணவ் ஆகஸ்ட் 20 அன்று இந்த மசோதாவை அறிமுகப்படுத்தினார். மசோதா 6 நிமிட விவாதத்திற்குப் பின் மக்களவையில் குரல் வாக்கெடுப்பால் நிறைவேற்றப்பட்டது.


மாநிலங்களவையில், மசோதா ஆகஸ்ட் 21, 2025 அன்று தாக்கல் செய்யப்பட்டது. 'வாக்கு-திருட்டு' (vote-theft) குற்றச்சாட்டுகள்மீது எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் தங்களது கண்டனங்களை எழுப்பிய நிலையில் மசோதா அவையால் பிரிவு வாரியாக (clause-by-clause) நிறைவேற்றப்பட்டது. மசோதா 22 நிமிடங்கள் விவாதத்தில் இருந்தது.


2024ஆம் ஆண்டு கடல்வழி சரக்கு போக்குவரத்து மசோதா (Carriage of Goods by Sea Bill), கடற்கரை கப்பல் போக்குவரத்து மசோதா (Coastal Shipping Bill) - போன்ற இரண்டு மசோதாக்களும் பட்ஜெட் கூட்டத்தொடரின்போது முறையே மார்ச் 28, 2025 மற்றும் ஏப்ரல் 3, 2025 அன்று மக்களவையில் நிறைவேற்றப்பட்டன. கடல்வழி சரக்கு போக்குவரத்து மசோதா 1 மணி நேரம் 38 நிமிடங்கள் விவாதிக்கப்பட்டது. கடற்கரை கப்பல் போக்குவரத்து மசோதா 3 மணி நேரம் 50 நிமிடங்கள் விவாதிக்கப்பட்டது. 


இரு மசோதாக்களும் மழைக்கால கூட்டத்தொடரில் மாநிலங்களவையில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன. பிஹாரில் தேர்தல் பட்டியல்களின் சிறப்பு தீவிர திருத்த நடவடிக்கைக்கு (Special Intensive Revision (SIR)) எதிராக எதிர்க்கட்சிகளின் ஒரு மித்த எதிர்ப்புகள் தொடர்ந்த நிலையில் 2025ஆம் ஆண்டு கடல்வழி சரக்கு போக்குவரத்து மசோதா ஆகஸ்ட் 6, 2025 அன்று நிறைவேற்றப்பட்டது. மசோதா மீதான விவாதம் 36 நிமிடங்கள் நீடித்தது. சிறப்பு தீவிர திருத்த நடவடிக்கை பற்றிய விவாதத்தைக் கோரிய எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்களின் எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில் கடற்கரை கப்பல் போக்குவரத்து மசோதா ஆகஸ்ட் 7, 2025 அன்று நிறைவேற்றப்பட்டது. அவையின் எட்டு உறுப்பினர்கள் 26 நிமிடங்கள் நீடித்த விவாதத்தில் பங்கேற்றனர்.


2024ஆம் ஆண்டு வணிகக் கப்பல் மசோதா (Merchant Shipping Bill), 20 நிமிட விவாதத்திற்குப் பிறகு ஆகஸ்ட் 6, 2025 அன்று மக்களவையில் நிறைவேற்றப்பட்டது. SIR நடைமுறையைப் பற்றி விவாதிக்க விரும்பியதால் எதிர்க்கட்சிகள் தொடர்ந்து எதிர்ப்புத் தெரிவித்தன. வாக்காளர் பட்டியல்களின் சிறப்பு தீவிர திருத்த நடவடிக்கை குறித்து விவாதிக்கக் கோரி எதிர்க்கட்சிகள் வெளிநடப்பு செய்த போதிலும், 20 நிமிட விவாதம் மற்றும் குரல் வாக்கெடுப்புக்குப் பிறகு, ஆகஸ்ட் 11, 2025 அன்று மாநிலங்களவை மசோதாவை நிறைவேற்றியது.


2024ஆம் ஆண்டு கோவாவில் பட்டியலிடப்பட்ட பழங்குடியினரின் பிரதிநிதித்துவத்தை மறுசீரமைத்தல் மசோதா என்பது ஆகஸ்ட் 5, 2025 அன்று மழைக்கால கூட்டத்தொடரின்போது மக்களவையில் நிறைவேற்றப்பட்ட முதல் மசோதா ஆகும். வாக்காளர் பட்டியல்களின் சிறப்பு தீவிர திருத்த பயிற்சி  காரணமாக எதிர்க்கட்சி இடையூறுகளை ஏற்படுத்திய போதிலும் குரல் வாக்கெடுப்பு மூலம் இது நிறைவேற்றப்பட்டது. ஆகஸ்ட் 11, 2025 அன்று மாநிலங்களவை இந்த மசோதாவை நிறைவேற்றியது. மக்களவை இந்த மசோதா குறித்து 2 மணி நேரம் விவாதித்தது. அதேநேரத்தில் மாநிலங்களவை 23 நிமிடங்கள் இதற்காகச் செலவிட்டது.


மணிப்பூர் தொடர்பான இரண்டு மசோதாக்களான சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (திருத்தம்) மசோதா மற்றும் ஒதுக்கீட்டு (எண் 2) மசோதா ஆகஸ்ட் 7, 2025 அன்று மக்களவையில்  நிறைவேற்றப்பட்டது. எதிர்க்கட்சிகள் எதிர்ப்பு தெரிவித்த போதிலும். சரக்கு மற்றும் சேவை வரி மசோதா 9 நிமிடங்கள் விவாதிக்கப்பட்டு குரல் வாக்கெடுப்பு மூலம் நிறைவேற்றப்பட்டது. 


ஒதுக்கீட்டு மசோதா 13 நிமிடங்கள் விவாதிக்கப்பட்டது. 40 நிமிட விவாதத்திற்குப் பிறகு, ஆகஸ்ட் 11, 2025 அன்று இரண்டு பண மசோதாக்களையும் மாநிலங்களவை திருப்பி அனுப்பியது. வாக்காளர் பட்டியல்களின் சிறப்பு தீவிர திருத்த நடவடிக்கை குறித்து தேர்தல் ஆணையத்திற்கு வெளியே எதிர்ப்பு தெரிவித்ததால் எதிர்க்கட்சிகள் மாநிலங்களவையில் இல்லை.


ஜூலை 21 முதல் ஆகஸ்ட் 21 வரை நடைபெற்ற மழைக்கால கூட்டத்தொடர் 21 நாட்களுக்கு நடத்த திட்டமிடப்பட்டது. ஆனால், பல இடையூறுகள் ஏற்பட்டன. அவை மூன்றில் இரண்டு பங்கு நேரத்தை எடுத்துக் கொண்டன. இதன் காரணமாக, மக்களவை நிர்ணயிக்கப்பட்ட மணிநேரத்தில் 29% மட்டுமே செயல்பட்டது. மாநிலங்களவை 34% மட்டுமே செயல்பட்டது. 18-வது மக்களவையில் இதுவரை நடந்த மிகக் குறைந்த விவாதம் நடைபெற்ற கூட்டத் தொடராக இது இருந்தது.



Original article:

Share: