தானிய அடிப்படையிலான எத்தனால்: இந்தியாவின் தூய எரிசக்தி புரட்சியையும் நிலையான இயக்கத்தின் எதிர்காலத்தையும் இயக்குகிறது. -சி.கே. ஜெயின்

 இது சுற்றுச்சூழல் நிலைத்தன்மை, எரிசக்தி பாதுகாப்பு மற்றும் ஊரகப் பகுதிகளுக்கு அதிகாரமளித்தல் ஆகியவை ஒன்றிணையும் ஒரு முக்கிய புள்ளியாகும்.

2030-ம் ஆண்டுக்குள் கார்பன் வெளியேற்றத்தை 50 சதவீதம் குறைத்து, 2070-ம் ஆண்டுக்குள் நிகர பூஜ்ஜியத்தை அடைவதற்கான இந்தியாவின் உறுதியான உறுதிமொழி அதன் நிலையான வளர்ச்சி செயல்திட்டத்தின் மையத்தில் தூய எரிசக்தி தொழில்நுட்பங்களை வைக்கிறது. இவற்றில், தானிய அடிப்படையிலான எத்தனால் நாட்டின் கார்பன் குறைப்பு உத்தியில் ஒரு முக்கிய எரிபொருளாக உருவெடுத்துள்ளது. இது விவசாயக் கொள்கை, காலநிலை நடவடிக்கை மற்றும் போக்குவரத்து தொழில்நுட்பங்களின் விரைவான பரிணாமத்தை ஒன்றாக இணைக்கிறது.

சோளம், உடைத்த அரிசி மற்றும் கோதுமை போன்ற மாவுச்சத்து நிறைந்த தானியங்களில் இருந்து பெறப்படும் எத்தனால், புதைபடிவ எரிபொருட்களுக்கு குறிப்பிடத்தக்க புதுப்பிக்கத்தக்க மாற்றை வழங்குகிறது. அதே நேரத்தில், வேளாண் உபரியை உழவர்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் நன்மைக்கான பொருளாதார வாய்ப்பாக மாற்றுகிறது. இந்த ஆற்றல்மிக்க எரிபொருள் ஆதாரம் இந்தியாவின் கிராமப்புற பொருளாதாரத்தை மேம்படுத்துகிறது மற்றும் மின்-இயக்கத்தின் (e-mobility) எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கிறது.

உற்பத்தி மற்றும் திறன் அதிகரிப்பு

சமீபத்திய ஆண்டுகளில் இந்தியாவின் எத்தனால் உற்பத்தி திறன் மிகவும் வளர்ந்துள்ளது. ஜூன் 2025 நிலவரப்படி, நாடு தோராயமாக 18.2 பில்லியன் லிட்டர் எத்தனால் உற்பத்தித் திறனைக் கொண்டுள்ளது. இது முக்கியமான மாநிலங்களில்  அமைந்துள்ள 499 செயல்பாட்டு செயல்பாட்டு வடிகட்டுதல் ஆலைகளால் (operational distilleries) உருவாக்கப்படுகிறது. தானிய அடிப்படையிலான எத்தனால் இந்த மொத்தத்தில் கிட்டத்தட்ட 65-70 சதவீதத்தைக் கொண்டுள்ளது. இது கரும்பு வெல்லப்பாகு மற்றும் பிற மூலப்பொருட்களையும் உள்ளடக்கிய இந்தியாவின் எத்தனால் தீவன கலவையில் அதன் இராஜதந்திரத்தின் பங்கை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.

அரசாங்க உந்துதல் மற்றும் கொள்கை தாக்கம்

உத்தரப் பிரதேசம், மகாராஷ்டிரா மற்றும் கர்நாடகா போன்ற மாநிலங்கள் எத்தனால் உற்பத்தியில் முன்னணியில் உள்ளன. உத்தரப் பிரதேசம் மட்டும் ஆண்டுதோறும் 2 பில்லியன் லிட்டர்களுக்கு மேல் உற்பத்தி செய்கிறது. இது பசுமை எரிசக்தி வளர்ச்சிக்குப் பின்னால் உள்ள வலுவான தொழில்துறை உள்கட்டமைப்பைக் காட்டுகிறது. அரசாங்கத்தின் எத்தனால் கலப்பு பெட்ரோல் (Ethanol Blended Petrol (EBP)) திட்டம் ஒரு முக்கிய உந்துதலாக உள்ளது.  இது, 2025-ம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் எத்தனால் கலப்பு விகிதத்தை பெட்ரோல் நுகர்வில் கிட்டத்தட்ட 20 சதவீதமாக உயர்த்தியது. இந்த சாதனை இந்தியாவின் E20 இலக்கை எட்டுவதற்கு நெருக்கமாக உள்ளது மற்றும் தூய்மையான போக்குவரத்து எரிபொருளை நோக்கி நாட்டை நகர்த்துகிறது. ஜூன் 2025-ல், எத்தனால் கலப்பானது 19.5 சதவீதத்தைத் தொட்டது. இந்தியாவில் தானிய உபரி இருப்பதால் இது சாத்தியமானது என்று S&P குளோபல் அறிக்கை தெரிவித்துள்ளது.

இந்தத் திட்டத்தின் வெற்றி பல்வேறு வகையான மூலப்பொருட்களைப் பயன்படுத்துவதைப் பொறுத்தது. 2024-25ஆம் ஆண்டில், இந்திய உணவுக் கழகம் எத்தனால் உற்பத்திக்காக சாதனை அளவில் 5.2 மில்லியன் டன் அரிசியை ஒதுக்கியது. இது கலப்பு இலக்குகளுக்கு குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை வழங்கியது. இது உபரி தானியங்கள் மற்றும் உடைந்த அரிசி உத்தி ரீதியாகப் பயன்படுத்தப்படுவதை உறுதிசெய்கிறது மற்றும் இந்த உபரிகள் வீணாவதைத் தடுக்கிறது. இதில் மக்காச்சோளமும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மேலும், உழவர்கள் வருமானம் ஈட்ட புதிய வாய்ப்புகளைப் பெறுகிறார்கள்.

சுற்றுச்சூழல் மற்றும் பொருளாதார தாக்கம்

தானிய அடிப்படையிலான எத்தனால் முக்கியமான சுற்றுச்சூழல் பலன்களை வழங்குகிறது. ஒரு தூய-எரியும் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிபொருளாக, இது பெட்ரோலுடன் கலக்கும் போது கார்பன் மோனாக்சைடு, ஆவியாகும் கரிம சேர்மங்கள் மற்றும் துகள்கள் போன்ற தீங்கு விளைவிக்கும் உமிழ்வைக் குறைக்கிறது. இது நேரடியாக நகர்ப்புற காற்றின் தரத்தை மேம்படுத்துகிறது மற்றும் இந்தியாவின் கார்பன் உமிழ்வுகளில் கிட்டத்தட்ட 13 சதவீதத்தை கொண்டுள்ள போக்குவரத்து துறையிலிருந்து காலநிலை மாற்ற தாக்கங்களை குறைக்கிறது.

இந்தியாவின் பத்தாண்டுகால EBP பிரச்சாரம் குறிப்பிடத்தக்க முடிவுகளை அளித்துள்ளது. கச்சா எண்ணெயை மாற்றுவதன் மூலம் ₹1,08,655 கோடிக்கு மேல் அந்நியச் செலாவணியைச் சேமிப்பது மற்றும் கரிம உமிழ்வை 557 லட்சம் மெட்ரிக் டன்கள் குறைத்துள்ளது. சுற்றுச்சூழல் ஆதாயங்களுக்கு அப்பால், இது ஊரகப் பொருளாதாரத்தை வலுப்படுத்தியதன் மூலம் வேலைவாய்ப்பை உருவாக்கி, எத்தனால் ஆலைகளில் முதலீடுகளை ஈர்த்து, மதுபான ஆலைகளுக்கு ₹1,45,930 கோடியும், உழவர்களுக்கு ₹87,558 கோடியும் வழங்கப்பட்டுள்ளது.

எத்தனால் விநியோகச் சங்கிலியை மேலும் வலுப்படுத்தவும் பாதுகாக்கவும், இந்தத் திட்டம் ஒரு மூலப்பொருளை நம்பாமல், தீவனப் பல்வகைப்படுத்தலைத் தீவிரமாக ஊக்குவிக்கிறது. இந்த அணுகுமுறையானது மூலப்பொருட்களின் நிலையான மற்றும் உறுதியான ஓட்டத்தை உறுதி செய்வதற்காக "B ஹெவி" வெல்லப்பாகு, சோளம் மற்றும் உடைந்த அரிசி போன்ற பல ஆதாரங்களை உள்ளடக்கியது. இவற்றில், மக்காச்சோளம் தானிய வகைக்குள் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பாளராக வெளிப்பட்டுள்ளது. பெரும்பாலும் மற்ற பயிர்களுடன் ஒப்பிடும்போது அதன் நீர் தடம் குறைவாக இருப்பதால், இது சுற்றுச்சூழலுக்கு சாதகமான தேர்வாக அமைகிறது. கூடுதலாக, நாடு முழுவதும் உள்ள உழவர்களிடையே மக்காச்சோளம் சாகுபடி பரவலாக உள்ளது. இது வேளாண் துறைக்கு மிகப்பெரிய பொருளாதார வாய்ப்புகளை வழங்குகிறது மற்றும் எத்தனால் உற்பத்தி முறையின் பின்னடைவை மேம்படுத்துகிறது.

வட்டப் பொருளாதாரத்தை ஆதரித்தல்

உற்பத்தி செயல்முறை கரைப்பான்களுடன் கூடிய வடிப்பான்கள் உலர்ந்த தானியங்களை (Distillers Dried Grains with Solubles (DDGS)) உருவாக்குகிறது. இது கால்நடைகளின் ஊட்டச்சத்தை பலப்படுத்துகிறது மற்றும் வேளாண் நிலைத்தன்மையை ஆதரிக்கிறது.

இந்தியாவின் மின் - இயக்க மாற்றத்தை ஊக்குவிக்கிறது

எத்தனால், எரிபொருள் கலப்பு மூலம் உடனடி உமிழ்வைக் குறைப்பதில் உதவுகிறது. அதே நேரத்தில், மின்சார இயக்கத்திற்கு இந்தியாவின் பரந்த மாற்றத்தை ஆதரிக்கிறது. EV உள்கட்டமைப்பின் தற்போதைய வரம்புகளைக் கருத்தில் கொண்டு, எத்தனால் மூலம் இயங்கும் நெகிழ்வு எரிபொருள் மற்றும் கலப்பின வாகனங்கள் ஒரு முக்கியமான இடைநிலை தொழில்நுட்பமாகும்.

E20 மற்றும் E85 போன்ற உயர் எத்தனால் கலவையில் வாகனங்களை இயக்கும் தொழில்நுட்பங்களை இந்தியா ஊக்குவித்து வருகிறது. இந்த நெகிழ்வு-எரிபொருள் வாகனங்கள் புதைபடிவ எரிபொருட்களைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைத்து கார்பன் தடயங்களைக் குறைக்கின்றன. எத்தனால் இயந்தியரங்களுடன் மின்சார உந்துவிசையை இணைக்கும் கலப்பின வாகனங்கள் எரிபொருள் திறன் மற்றும் உமிழ்வை மேலும் மேம்படுத்துகிறது. போக்குவரத்து சுற்றுச்சூழல் அமைப்பில் பொருளாதார மற்றும் சுற்றுச்சூழல் முன்னுரிமைகளை சமநிலைப்படுத்துகிறது.

முன்னோக்கிய பாதை

சுற்றுச்சூழல் நன்மைகளுக்கு அப்பால், தானிய அடிப்படையிலான எத்தனால் கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியைக் குறைப்பதன் மூலம் எரிசக்தி சுதந்திரத்தை மேம்படுத்துகிறது. இது உலகின் மூன்றாவது பெரிய எண்ணெய் இறக்குமதியாளராக இந்தியாவிற்கு முக்கியமான காரணியாகும். புதைபடிவ எரிபொருட்களை மாற்றுவதன் மூலம், வேளாண் உபரிகளைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் மற்றும் நெகிழ்வு-எரிபொருள் மற்றும் கலப்பின தொழில்நுட்பங்களை ஆதரிப்பதன் மூலம், தானிய அடிப்படையிலான எத்தனால் இந்தியாவின் சுத்தமான ஆற்றல் எதிர்காலத்தில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. இது சுற்றுச்சூழல் நிலைத்தன்மை, எரிசக்தி பாதுகாப்பு மற்றும் ஊரகப் பகுதிகளுக்கு அதிகாரமளித்தல் ஆகியவை ஒன்றிணையும் ஒரு முக்கிய புள்ளியை பிரதிபலிக்கிறது.

சி.கே. ஜெயின், தானிய எத்தனால் உற்பத்தியாளர்கள் சங்கம் (GEMA) தலைவர்.

Original article:

Grain-based ethanol: Driving India’s clean energy revolution and the future of sustainable mobility. -C.K. Jain

Read More →

விதிவிலக்கான பதிவு

 இந்தியாவின் வெளிநாட்டுக் கடன் அளவீடுகள் சில குறைபாடுகளுடன், நல்ல நிலையில் உள்ளன.

1991ஆம் ஆண்டு அந்நியச் செலாவணி நெருக்கடியையும், 2013ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட பண நெருக்கடியையும் சந்தித்த பிறகு, இந்தியா தனது வெளிநாட்டுக் கடனைக் கையாள்வதில் மிகவும் கவனமாக உள்ளது. பொருளாதார விவகாரத் துறையின் சமீபத்திய அறிக்கை, அதன் பின்னர் பெரிய முன்னேற்றங்களைக் காட்டுகிறது.

• இந்தியாவின் வெளிநாட்டுக் கடன்-மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி விகிதம் இப்போது நிதியாண்டு 2025-ல் 19% ஆக உள்ளது. இது நிதியாண்டு 2014-ல் 24% ஆக இருந்தது.

• நிதியாண்டு 2014-ல் வெளிநாட்டுக் கடனில் 10% மட்டுமே உள்ளடக்கிய அந்நியச் செலாவணி இருப்பு, நிதியாண்டு 2025-ல்  91% ஆக வளர்ந்துள்ளது.

• கடன் சேவை செலவுகள் ஏற்றுமதி வருவாயில் 6.6% மட்டுமே உள்ளது.

இந்த முன்னேற்றம் பெரும்பாலும் அரசாங்கம் வெளிநாட்டுக் கடன்களைக் குறைத்து உள்நாட்டு நிதியை அதிகம் நம்பியிருப்பதன் காரணமாகும். வெளிநாட்டுக் கடன் இப்போது அரசாங்கக் கடனில் 4.4% மட்டுமே உள்ளது. இது நிதியாண்டு 2011-ல் 26% ஆக இருந்தது. இதன் விளைவாக, உலகளாவிய நிதி கொந்தளிப்பின் போது கூட, இந்தியா மிகக் குறைந்த கடன் திருப்பிச் செலுத்த முடியாத அபாயத்தை எதிர்கொள்கிறது.

கோவிட் நிலைமைக்கு பிந்தைய காலத்தில் இந்தியா தனது கடனை கவனமாக நிர்வகித்துள்ளது. பல முன்னேறிய மற்றும் வளர்ந்து வரும் பொருளாதாரங்கள் சிரமப்பட்டாலும், இந்தியா அதன் கடன் அளவீடுகளை கட்டுக்குள் வைத்திருக்கிறது. கடந்த ஐந்தாண்டுகளில் முழுமையான கடன் 573 பில்லியன் டாலரிலிருந்து 736 பில்லியன் டாலராக அதிகரித்த போதிலும், இந்தியாவின் வெளிநாட்டுக் கடன் 140 டிரில்லியன் டாலர் உலக கையிருப்பில் 0.5 சதவீதம் மட்டுமே உள்ளது. அதன் வெளிநாட்டுக் கடன்-மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி விகிதம் 19 சதவீதம் என்பது குறைந்த மற்றும் நடுத்தர வருமானம் கொண்ட நாடுகளின் சராசரியான 24 சதவீதத்திற்கும் குறைவாக உள்ளது. இந்தியாவின் அந்நிய செலாவணி இருப்பு, அதன் தேவைகளில் 90-100% ஐ பூர்த்தி செய்கிறது, இது 40-70% ஐக் கொண்ட பிற வளர்ந்து வரும் பொருளாதாரங்களை விட மிக அதிகமாக உள்ளது. எனவே, இந்தியாவின் கடன் ஆபத்து குறைவாக உள்ளது என்ற DEA-வின் கருத்து துல்லியமானது. இதற்கான கடன் அரசியல் அலைகற்றை இரு தரப்பிலிருந்தும் அடுத்தடுத்து வரும் அரசாங்கங்களுக்குச் சேர வேண்டும்.

இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த வெளிநாட்டுக் கடன் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதாகத் தெரிகிறது. ஆனால், அதன் அமைப்பு சில பலவீனங்களை வெளிப்படுத்துகிறது. ஒன்று, அரசாங்கம் அதன் வெளிநாட்டுக் கடன்களைக் குறைத்தாலும், இந்தியா நிறுவனங்கள் செய்யவில்லை. கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் வெளிநாட்டு வணிகக் கடன்கள் 32 சதவீதம் அதிகரித்து 2025-ம் நிதியாண்டில் வெளிநாட்டுக் கடனில் 40 சதவீதமாக உயர்ந்துள்ளன. இந்திய நிறுவனங்கள் தங்கள் டாலர் கடனைத் தடையின்றி விட்டுச் சென்ற வரலாறு உண்டு. இரண்டு, 2025-ல் வெளிநாட்டுக் கடனில் சுமார் 41 சதவீதம் ஒரு வருடத்திற்குள் திருப்பிச் செலுத்தப்பட்டது. வணிக வர்த்தக கடன் மற்றும் NRI வைப்புத்தொகை இதில் பெரும்பகுதியை உருவாக்கியது. பிந்தையது ஒரு நெருக்கடியில் வெளியேறலாம். மூன்று, அமெரிக்க டாலர் மதிப்பிலான கடனிலிருந்து ரூபாய் கடனிலிருந்து விலகுவதற்கான முயற்சிகள் அதிகம் முன்னேறவில்லை. 2025 நிதியாண்டில் டாலர் கடன் 54 சதவீத வெளிநாட்டுக் கடமைகளை உருவாக்குகிறது.

வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களுக்கு இந்தியாவின் அரசாங்கப் பத்திர (g-sec) சந்தைகள் திறக்கப்பட்டதன் மூலம் 2025-ல் $43.9 பில்லியன் ஈட்டப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், இது ரூபாய் கடன்களை கணிசமாக அதிகரிக்கவில்லை மற்றும் நிதியின் நிலையற்ற ஆதாரமாகக் கருதப்படுகிறது. ஒட்டுமொத்தமாக, இந்தியா அதன் வெளிநாட்டுக் கடனுடன் வலுவான நிலையில் உள்ளது. அதே நேரத்தில் அதிக கடன்கள் பொருளாதாரங்களில் பத்திரச் சந்தை குறித்த கவலைகளை ஏற்படுத்துகின்றன.

Original article:

Exceptional record

Read More →

சரக்கு மற்றும் சேவை வரி வலையமைப்பிற்கு (GSTN) நிகழ்நேர கட்டணத் தரவு அவசியம் -பவர்லால் சந்தக்

 இது கட்டண ஒழுங்கைக் கண்காணிக்கும், இது வரி ஏய்ப்பு மூலம் வருவாய் இழப்பைச் சரிபார்த்தல், மற்றும் MSMEகள் மற்றும் வணிக சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை வலுப்படுத்தும்.

இந்தியாவின் ஜிஎஸ்டி 2.0 சீர்திருத்தங்கள் வரி முறையை 5 சதவீதம், 18 சதவீதம் மற்றும் 40 சதவீதம் ஆடம்பர அடுக்கு என இரட்டை விகிதங்களுடன் எளிதாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன. இது அத்தியாவசியப் பொருட்களின் மீதான வரிகளைக் குறைத்தல், நுகர்வு அதிகரிப்பு, வணிகம் செய்வதை எளிதாக்குதல், மற்றும் சுங்க வரி கட்டமைப்பை பகுத்தறிவுபடுத்துதல் ஆகியவற்றைக் குறைக்கிறது.

புதிய விகிதங்கள் சில வருவாய் பற்றாக்குறையால் ஆபத்தை ஏற்படுத்தும் அதே வேளையில், கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் கண்டறியப்பட்ட ₹2.23 லட்சம் கோடியின் மிகப்பெரிய ஜிஎஸ்டி ஏய்ப்பைத் திறம்பட நிவர்த்தி செய்வதன் மூலம் இதை ஈடுசெய்ய முடியும். நிகழ்நேர வருவாய் கண்காணிப்பை செயல்படுத்துவதற்கு B2B கட்டணப் பதிவுகளை ஒருங்கிணைத்தல், பரிவர்த்தனை தடங்களை உருவாக்குதல் மற்றும் மோசடியான வரிக் கடன்களைத் தடுப்பது போன்ற இலக்குகள் டிஜிட்டல் தலையீடுகள் மூலம் மேம்படுத்தப்பட்ட வரி அமலாக்கத்தை அடைய முடியும்.

ஜிஎஸ்டி உள்கட்டமைப்பில் முன்னேற்றம் இருந்தபோதிலும், அமலாக்கம் பெரும்பாலும் நேரடி அணுகுமுறையாகவும் (manual), பின்னோக்கியும் உள்ளது. உண்மைக்குப் பிந்தைய தணிக்கைகள் மில்லியன் கணக்கான தினசரி B2B பரிவர்த்தனைகளில் ஒரு பகுதியை மட்டுமே உள்ளடக்கியது. இது வரி ஏய்ப்பு மற்றும் அதிக தணிக்கை செலவுகளுக்கு குறிப்பிடத்தக்க இடமளிக்கிறது. நிகழ்நேர பரிவர்த்தனை-நிலை ஆட்டோமேஷன் (real-time transaction-level automation) மற்றும் விலைப்பட்டியல்-கட்டண ஒத்திசைவு (invoice-payment synchronisation) இல்லாதது, வருவாயை மேம்படுத்துவதற்கும் இணக்கத்தை உறுதி செய்வதற்கும் கணினியின் திறனைக் கட்டுப்படுத்துகிறது.

அங்கீகரிக்கப்பட்ட, நிகழ்நேர டிஜிட்டல் பாதைகளுக்கு மாறுவது அவசியம். இத்தகைய பாதைகள் ERPகள், பிற கணக்கியல் கருவிகள், GST அமைப்புகள் மற்றும் வங்கிகளிலிருந்து தரவை சரிசெய்ய வேண்டும். இந்த வகையான அமைப்பு வரி இணக்கத்தை மேம்படுத்தும். இது கட்டண ஒழுக்கத்தையும் ஊக்குவிக்கும். அதே நேரத்தில், இது ஒரு வெளிப்படையான, திறமையான மற்றும் வணிக நட்பு சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை உருவாக்கும்.

இடைவெளிகளை நிரப்புதல்

விலைப்பட்டியல் வழங்கிய 180 நாட்களுக்குள் விநியோகர்களுக்கு பணம் செலுத்தப்படாவிட்டால், CGSTயின் விதி-37 உள்ளீட்டு வரிக் கடனை (Input Tax Credit (ITC)) வட்டியுடன் மாற்றியமைக்க வேண்டும். இருப்பினும், விலைப்பட்டியல் மற்றும் கட்டணத் தரவை அணுகாமல், இணக்கத்தை சரிபார்ப்பது நிர்வாக ரீதியாக சாத்தியமற்றது. விலைப்பட்டியல்-நிலை தரவு ஏற்கனவே சரக்கு மற்றும் சேவை வரி வலையமைப்பில் (Goods and Services Tax Network(GSTN)) பதிவேற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளதால், இரண்டு கூடுதல் புலங்களை ஒருங்கிணைப்பதில் நடைமுறை தீர்வாக உள்ளது. இதில், (1) பணம் செலுத்த வேண்டிய தேதி மற்றும் (2) உண்மையான பணம் செலுத்தும் தேதி ஆகும். இது தானியங்கு உள்ளீட்டு வரிக் கடன் (ITC) தலைகீழ் நெறிமுறைகள் மற்றும் காலாவதியான பணம் செலுத்துவதற்கான சட்டரீதியான முறைகளை அனுமதிக்கும்.

இந்த கட்டமைப்பு B2B சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு முழுவதும் கட்டண ஒழுங்குமுறையை வலுப்படுத்தும். காலப்போக்கில், ITC தகுதியானது நேரடியாக பணம் செலுத்தும் காலக்கெடுவுடன் இணைக்கப்படலாம். இது, சரியான நேரத்தில் தீர்வுகளை ஊக்குவிக்கும் மற்றும் விநியோகர்களிடையே பணப்புழக்க அழுத்தத்தைக் குறைக்கும்.

முக்கியமாக, ஒரு B2B பணம் செலுத்துதலுக்கான டிஜிட்டல் கட்டமைப்பானது, குறு மற்றும் சிறு நிறுவனங்களுக்கு (MSEs) தாமதமாக செலுத்தும் செலவினக் விலக்குகளை தானாக அனுமதிக்காததன் மூலம் வருமான வரிச் சட்டத்தின் பிரிவு 43B(h) இன் செயல்திறனை மேம்படுத்த முடியும். தற்போது, ​​இந்த ஏற்பாடு பெரும்பாலும் தவிர்க்கப்பட்டு, ஆண்டு இறுதி கையாளுதல்களுக்கு உட்பட்டது.

இந்த டிஜிட்டல் கட்டமைப்பானது ஒரு ஒருங்கிணைந்த தணிக்கைப் பாதையை உருவாக்க முடியும். இது விற்பனை, கொள்முதல் மற்றும் பணம் செலுத்துதல்களை இணைக்கும். இது மோசடியை நிகழ்நேரத்தில் கண்டறிய அனுமதிக்கிறது. இத்தகைய கட்டமைக்கப்பட்ட கண்காணிப்பு தணிக்கை திறன்களை வலுப்படுத்துகிறது, மோசடியைத் தடுக்கிறது, மேலும் வரலாற்று GST ஏய்ப்பு முறைகளின் நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்தி மேலும் செம்மைப்படுத்தலாம்.

விதி-37 மீறல்கள் மற்றும் போலி விலைப்பட்டியல் ஆகியவற்றிற்கு அப்பால், நிறுவனங்கள் ஜிஎஸ்டியை குறைத்து மதிப்பிடுதல், பொருட்களை தவறாக வகைப்படுத்துதல், விற்பனையை அடக்குதல், விற்பனை வரம்புகளை மீறியிருந்தாலும் வேண்டுமென்றே பதிவு செய்யாமல் இருப்பது, வருமானத்தை உயர்த்துதல், உள்ளீட்டு வரிக் கடனை (ITC) மீறுதல் மற்றும் போலி நிறுவனங்களைப் பயன்படுத்துதல் போன்ற உத்திகள் மூலம் ஜிஎஸ்டியைத் தவிர்க்கின்றன.

பரிவர்த்தனை பாதை

GSTN-ல் B2B கட்டணத் தரவை ஒருங்கிணைப்பது பரிவர்த்தனைகளின் தனி பதிவை உருவாக்குகிறது. இது வரி ஏய்ப்பைக் கண்டறிய உதவும், அதாவது விற்பனையை குறைவாக அறிக்கை செய்தல், விலைப்பட்டியல் மதிப்புகள் மற்றும் உண்மையான பரிமாற்றங்களுக்கு இடையிலான வேறுபாடுகள், வர்த்தகம் மற்றும் போலி இறக்குமதியாளர்களின் அமைப்புகள் போன்றவற்றை கண்டறியலாம்.

GSTN-ல் கட்டணப் பதிவுகளை ஒருங்கிணைப்பது இந்தியாவின் B2B வர்த்தக கடன் முறையை மாற்றும். தாமதமான பரிமாற்றங்களை தானாகவே அடையாளம் செய்வதன் மூலமும், அவற்றை வங்கிகள், கடன் நிறுவனங்கள், ஒழுங்குமுறை அதிகாரிகள் மற்றும் பங்குச் சந்தைகளுடன் பகிர்ந்து கொள்வதன் மூலமும், இந்த அமைப்பு சரியான நேரத்தில் பரிமாற்றங்களை ஊக்குவிக்கும் நல்ல விளைவுகளை உருவாக்கும். இது வணிகங்களை மேலும் முறைப்படுத்தவும், வணிக நடவடிக்கைகளை விரைவுபடுத்தவும், வரி தளத்தை விரிவுபடுத்தவும், வருவாயை அதிகரிக்கவும் உதவும்.

கட்டமைப்பு விகித சீர்திருத்தங்கள், தேவையான போது, ​​ஆழமான இணக்க சவால்களை தீர்க்க போதுமானதாக இல்லை. GSTN-ல் B2B கட்டணத் தரவை சேர்ப்பது விதி-37 அமலாக்கத்தை டிஜிட்டல் மயமாக்கலாம். இது MSME பணப்புழக்கங்களுக்கு உதவக்கூடிய சரியான நேரத்தில் விற்பனையாளர்கள் பணம் செலுத்தல்களை உறுதி செய்கிறது. இது வருமான வரிச் சட்டத்தின் 43B(h) பிரிவு தானியங்கி பயன்பாட்டை அனுமதிக்கிறது. இது நுண் மற்றும் சிறு வணிகங்களுக்கு தாமதமான பணம் செலுத்துதலைக் குறைக்கிறது.

வரி நிர்வாகத்துடன் கட்டணத் தரவை இணைப்பதன் மூலமும், நிதி அமைப்புகளுடன் இயல்புநிலைகளை இணைப்பதன் மூலமும், GSTN-அடிப்படையிலான கடன் கட்டமைப்பானது சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களை (MSMEs) ஆதரிக்கும் தெளிவான, மிகவும் பொறுப்பான வணிகச் சூழலை உருவாக்க முடியும்.

எழுத்தாளர் இந்திய சிறு தொழில்கள் மேம்பாட்டு வங்கியின் இயக்குநர் ஆவார்.

Original article:

Real-time payment data in GSTN, a must -Bhawarlal Chandak

Read More →

மக்களாட்சிக்குள் இருக்கும் நெருக்கடிகளை மக்களாட்சி மூலம் தீர்க்க முடியுமா? -இர்பானுல்லா ஃபாரூக்கி

 மக்களாட்சியின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்று, அதன் தவறுகளை எதிர்கொண்டு அவற்றை சரிசெய்யும் திறன் ஆகும். இந்த உணர்வில், மக்களாட்சியில் ஏற்படும் நெருக்கடிகளுக்கு சிறந்த பதில் அதிக மக்களாட்சி தான். இந்த சர்வதேச மக்களாட்சி தினத்தில், மக்களாட்சியின் அடிப்படை மதிப்புகளை மறுபரிசீலனை செய்வோம், அதன் தற்போதைய நிலையை மதிப்பிடுவோம்.

ஊழல் மற்றும் சமூக ஊடகத் தடைக்கு எதிரான நேபாளத்தின் Gen Z எதிர்ப்புகள் முதல் பிரான்சின் "எல்லாவற்றையும் தடுப்பது" இயக்கம் வரை, அத்தகைய அரசியல் அமைதியின்மை மிகவும் அழுத்தமான கேள்வியை எழுப்புகிறது. இது, மக்களாட்சி அதன் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுகிறதா? 

இந்த சர்வதேச மக்களாட்சி தினம் (International Day of Democracy) செப்டம்பர் 15 அன்று அனுசரிக்கப்படுகிறது. இந்நிலையில் மக்களாட்சி நிலை தொடர்பான கவலைகளைப் பற்றி சிந்திப்போம். மக்களாட்சியின் உலகளாவிய மக்களாட்சி உணர்வை மேம்படுத்துதல், நிலைநிறுத்துதல் மற்றும் பாதுகாக்கும் நோக்கத்துடன் ஐக்கிய நாடுகளின் பொதுச் சபை இந்த நாளை 2007-ல் உருவாக்கியது. ஆனால் சமீப ஆண்டுகளில், கணிசமான எண்ணிக்கையிலான மாநிலங்களில் "மக்களாட்சி பின்னடைவின்" (democratic backsliding) அறிகுறிகளைக் காட்டுகிறது. இந்தப் போக்கு ஒரு தீவிரமான கவலையாக மாறி வருகிறது.

மக்களாட்சி என்பது அடிப்படையில் "மக்களின் ஆட்சி" (rule of the people) அல்லது "மக்கள் அரசாங்கம்" (government of the people) என்று பொருள்படும். எந்தவொரு மக்களாட்சி அரசியலிலும் மக்களின் முக்கியத்தன்மையை மிகைப்படுத்த முடியாது. இதில் அடிப்படை உரிமைகள் மற்றும் சுதந்திரம், சுதந்திரமான மற்றும் நியாயமான தேர்தல்கள், சாத்தியமான அரசியல் எதிர்ப்பு, ஒன்றுகூடி எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் சுதந்திரம், அதிகாரப் பிரிப்பு, சட்டத்தின் ஆட்சி மற்றும் சுதந்திரமான நீதித்துறை மற்றும் ஊடகம் ஆகியவை மக்களாட்சி அரசியல் அமைப்பின் அத்தியாவசிய அம்சங்களில் இருக்கின்றன.

பண்டைய மற்றும் நவீன மக்களாட்சி நாடுகளில் "மக்கள்"

மக்களாட்சி  பற்றிய விவாதங்கள் பிளேட்டோவின் காலத்திற்குச் செல்கின்றன என்பதை வரலாற்று பதிவுகள் காட்டுகின்றன. அவர் மக்களாட்சியை  பிரபுத்துவம் மற்றும் முடியாட்சிக்குக் கீழே வைத்தார். நல்லாட்சிக்கு அவசியமானதாக அவர் கருதிய அரசியல் திறமை மற்றும் நிபுணத்துவம் மக்களாட்சியில் இல்லை என்பதே அவரது காரணம். டேவிட் எஸ்ட்லண்டின் கூற்றுப்படி, வல்லுநர்களின் ஆட்சியை உள்ளடக்கிய தன்னலக்குழுவின் ஒரு வடிவமான "எபிஸ்டோக்ரசி"யின் பதிப்பை பிளாட்டோ பாதுகாத்தார். அரிஸ்டாட்டிலும், தேவையான நல்லொழுக்கம், அரசியல் ஞானம் குறித்து ஆழ்ந்த சந்தேகம் கொண்டிருந்தார். மேலும், மக்களாட்சியில் ஆட்சி செய்ய வேண்டிய பலரிடையே தன்னலமற்ற தன்மையை விரும்பினார்.

இருப்பினும், நவீன உலகில் மக்களாட்சியானது அதன் பண்டைய வடிவத்திலிருந்து கணிசமாக வேறுபட்டது. இதில், மிக முக்கியமான வேறுபாடு "மக்கள்" எவ்வாறு வரையறுக்கப்படுகிறார்கள் என்பதில் உள்ளது. பண்டைய மக்களாட்சியின் தொட்டில் என்று அழைக்கப்படும் பண்டைய ஏதென்ஸில், டெமோஸ்-கள் (மக்கள்) ஒரு குறுகிய அர்த்தத்தைக் கொண்டிருந்தனர். இதில், பெண்கள், குழந்தைகள், அடிமைகள் மற்றும் மெட்டிக்ஸ் (நகர-மாநிலத்தில் வசிக்கும் வெளிநாட்டவர்கள்) விலக்கப்பட்டனர். 

இதற்கு நேர்மாறாக, "மக்கள்" என்ற நவீன யோசனை மிகவும் உள்ளடக்கியதாக உள்ளது. இருப்பினும், அது இன்னும் தேசிய அரசுகளுக்குள் குடிமக்கள் மற்றும் குடிமக்கள் அல்லாதவர்களை வேறுபடுத்துகிறது. மேலும், அதன் நவீன மாறுபாட்டில், மக்களாட்சி பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. நாடாளுமன்றம் அல்லது குடியரசுத் தலைவர், மற்றும் மறைமுகமாக செயல்படுகிறது. பண்டைய காலங்களில், மக்களாட்சி நடைமுறையில் நேரடியாக இருந்தது.

மக்களாட்சிக்கான அடித்தளத்தை அமைக்கும் சமூக ஒப்பந்தம்

நவீன உலகில் மக்களாட்சி தாராளவாத அரசியலமைப்புவாதத்தால் முன்வைக்கப்பட்டது. இது தனிநபர் உரிமைகள் மற்றும் சுதந்திரங்கள், அரசாங்க அதிகாரத்தின் மீதான அரசியலமைப்பு வரம்புகள் மற்றும் மக்கள் இறையாண்மையின் கொள்கை ஆகியவற்றின் அடிப்படையிலான அரசியல் கட்டமைப்பு ஆகும். 19 மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டு மக்களாட்சி கோட்பாட்டின் அடித்தளத்தை அமைத்தது சமூக ஒப்பந்த கட்டமைப்பாகும். குறிப்பாக பாதுகாப்பு, உரிமைகள் மற்றும் கடமைகள் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் இந்த கட்டமைப்பானது குடிமக்களுக்கும் அரசுக்கும் இடையிலான உறவைப் புரிந்துகொள்வதில் குறிப்பிடத்தக்க முயற்சியாக இருந்தது. 

தாமஸ் ஹாப்ஸ் ஆரம்பகால சிந்தனையாளர்களில் ஒருவர். பயம் மக்களை ஒரு சமூக ஒப்பந்தத்தை உருவாக்கத் தூண்டியது என்று அவர் நம்பினார். அவர்கள் தங்கள் சுதந்திரத்தை ஒரு இறையாண்மை அரசுக்கு விட்டுக்கொடுத்தனர், அதை அவர் "லெவியதன்" (Leviathan) என்று அழைத்தார். ஜான் லாக் என்பவர் வாழ்க்கை, சுதந்திரம் மற்றும் சொத்துக்களுக்கு எதிரான இயற்கை உரிமைகளில் கலந்து கொள்கிறார். தேவைப்பட்டால் எதிர்க்கும் உரிமையை விட்டுக்கொடுக்காமல், தங்கள் சொத்து, உயிர், சுதந்திரம் ஆகியவற்றைப் பாதுகாப்பதற்காக ஆளுகை செய்ய தனிநபர்களால் வழங்கப்பட்ட சம்மதத்தின் சிக்கலான யோசனையை அவர் அறிமுகப்படுத்துகிறார். 

உண்மையில், லோக் (Locke) அவர்கள் கிளர்ச்சி (rebel), எதிர்ப்பு (resist) அல்லது புரட்சி (revolt) செய்வதற்கான உரிமையைப் பற்றி விவாதிக்கிறார். இருப்பினும் அவர் அதை பெரும்பாலும் படித்த மற்றும் சொத்துடைமை உள்ள வகுப்பினர்களுக்கு மட்டுமே கட்டுப்படுத்தினார். எவ்வாறாயினும், ஜீன்-ஜாக் ரூசோவைப் பொறுத்தவரை, சமூக ஒப்பந்தம் தனிநபர்கள் தங்கள் சுதந்திரத்தை விட்டுக்கொடுப்பதைக் குறிக்கிறது. இது சுதந்திரத்தின் ஒரு கூட்டு வடிவத்தைப் பெறுவதற்கும் அனுபவிப்பதற்கும் பொதுவான நன்மையை நோக்கிச் செல்கிறது.

18-ம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில் அமெரிக்கா மற்றும் பிரான்சில் நடந்த புரட்சிகளில் ஈடுபட்டவர்களை சமூக ஒப்பந்தக் கட்டமைப்பு மற்றும் தாராளவாத அரசியலமைப்பு ஆழமாக பாதித்தது. இந்த கட்டமைப்புகள் 19 மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டுகளின் அரசு, தனிமனித உரிமைகள் மற்றும் சுதந்திரங்கள், மக்களாட்சி, குடிமை சமூகம் மற்றும் குடியுரிமை பற்றிய கோட்பாடுகள் தொடர்பாக மிக முக்கியமானதாக இருந்தது.

சர்வாதிகாரம் மற்றும் மக்கள்தொகையின் எழுச்சியின் பாதிப்பு

20-ம் நூற்றாண்டில், பல அறிஞர்கள் மக்களாட்சி எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை விளக்க கோட்பாடுகளை உருவாக்கினர். “உயரடுக்கு மக்களாட்சி கோட்பாடு” (elite theory of democracy) என்பது அத்தகைய ஒரு அணுகுமுறையாகும். மக்களாட்சி பெரும்பாலும் அவற்றின் செயல்பாட்டில் தன்னலக்குழு, உயரடுக்கு சார்ந்த மற்றும் பெரும்பான்மைவாதமாக மாறுவதை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது. 1911-ம் ஆண்டிலேயே, ஜெர்மன்-இத்தாலிய சமூகவியலாளர் ராபர்ட் மைக்கேல்ஸ், "இரும்புச்சட்டத்தின் தன்னலக்குழு" (Iron law of oligarchy) ஆய்வறிக்கையை முன்வைத்தார். இது, மக்களாட்சி அமைப்புக்கு அழைப்பு விடுப்பதால், அதன் செயல்பாடுகளில் இறுதியில் தன்னலக்குழுவாக மாறும் என்று வாதிட்டார். இது பெரும்பாலும் 'சீரழிவு ஆய்வறிக்கை' (degeneration thesis) என்று விவரிக்கப்படுகிறது. 

மைக்கேல்ஸைத் தொடர்ந்து, வில்ஃப்ரெடோ பரேட்டோ உயரடுக்கின் சுழற்சியின் கோட்பாட்டை உருவாக்கினார். அதே நேரத்தில், கெய்டானோ மோஸ்கா ஒரு சிறுபான்மை உயரடுக்கின் ஆட்சியின் தவிர்க்க முடியாத தன்மையை அதன் உயர்ந்த மற்றும் பயனுள்ள நிறுவன திறன்களால் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டினார்.

20-ம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில், புகழ்பெற்ற அமெரிக்க சமூகவியலாளர் சி.ரைட் மில்ஸ், போருக்குப் பிந்தைய அமெரிக்க சமூகத்தில் உயரடுக்கு ஆட்சி பற்றிய தனது புலனுணர்வு பகுப்பாய்வை வழங்கினார். அவரது புகழ்பெற்ற படைப்பான தி பவர் எலைட் (1959) இல், முக்கிய அமெரிக்க நிறுவனங்கள், இராணுவம் மற்றும் கூட்டாட்சி அரசாங்கத்தின் உயரடுக்கு குழுக்கள் எவ்வாறு ஒன்றிணைந்து பொருளாதாரம், பாதுகாப்பு மற்றும் அரசியல் துறைகளில் ஒன்றுடன் ஒன்று அதிகாரத்துடன் ஒரு அதிகாரக் கூட்டத்தை உருவாக்கியது என்று வாதிட்டார். 

எலைட் கோட்பாடுகள் (Elite theories) எதேச்சதிகாரம் மற்றும் மக்கள்தொகையின் எழுச்சி ஈர்ப்புகளுக்கு எதிராக மக்களாட்சியின் பாதிப்பு பற்றி எச்சரிக்கின்றன.

மக்களாட்சி பின்னடைவு 

அரசியல் மற்றும் நிர்வாகத்திற்கான ஒரு கட்டமைப்பாக மக்களாட்சி தீர்க்கமான விளிம்பு இருந்தபோதிலும், அது தற்போது அதன் இருண்ட கட்டங்களில் ஒன்றைக் கடந்து செல்கிறது. கண்டங்கள் முழுவதும், பல தேசிய-மாநிலங்கள் வலதுசாரி அரசியல் கட்சிகள், மக்கள்தொகையின் எழுச்சி குடியேற்ற எதிர்ப்பு உணர்வு, இனவெறி, மதவெறி, இஸ்லாமிய வெறுப்பு மற்றும் பெரும்பான்மைவாதம் ஆகியவற்றின் எழுச்சியைக் கண்டுள்ளன. உடனடி கவலை ஏற்கனவே அதிகாரத்தில் இருக்கும் தீவிர வலதுசாரிக் கட்சிகளில் உள்ளது என்றாலும், தற்போது எதிர்க்கட்சியில் இருக்கும் பலர், அரசியல் மையக் கட்டத்தை எடுப்பதில் இருந்து வெகு தொலைவில் இல்லை. 

நோயியலின் பிரத்தியேகங்களைக் கருத்தில் கொண்டு, UC பெர்க்லியில் உள்ள அதரரிங் & பெலோங்கிங் நிறுவனம் இந்த கலப்பின அரசியல் பாணியை "சர்வாதிகார மக்கள்தொகையின் எழுச்சி" (authoritarian populism) என்று அடையாளம் கண்டுள்ளது. இது 1979-ம் ஆண்டில் புகழ்பெற்ற இலக்கிய விமர்சகரும் கோட்பாட்டாளருமான ஸ்டூவர்ட் ஹால் என்பவரால் உருவாக்கப்பட்டது. இன்றும் கூட, பல நாடுகளில் உள்ள மக்கள் தேசிய பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல்களின் காரணங்களில் நிரந்தர அச்சத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளனர். இந்த அச்சுறுத்தல் பெரும்பாலும் புலம்பெயர்ந்தோர், இனம், மதம் மற்றும் பிற சிறுபான்மையினர் மற்றும் கல்வியாளர்கள் மற்றும் பொது நிபுணர்களுடன் தொடர்புடையது. 

இத்தகைய சர்வாதிகார மக்கள்தொகையின் எழுச்சி மக்களாட்சி அமைப்பில், குடிமக்கள் சுதந்திரமாக சிந்திக்கும் தன்மையை குறைக்கின்றனர். அதற்கு பதிலாக தலைவரின் ஞானம் மற்றும் அர்ப்பணிப்பு மீது நம்பிக்கை வைக்கின்றனர். அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப் அமெரிக்காவிற்கும் அதன் வர்த்தக நட்பு நாடுகளுக்கும் கணிசமான பொருளாதார மற்றும் அரசியல் விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடிய தீர்வைத் தொடங்கக்கூடிய அமைதியற்ற எளிமையைப் புரிந்துகொள்ள இது உதவுகிறது. 

நம் காலத்தில் சர்வாதிகார மக்கள்தொகையின் எழுச்சி மக்களாட்சியின் மற்றொரு முக்கிய அம்சத்தை குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தியுள்ளது. இது, அமைதியான முறையில் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் மற்றும் ஒன்றுகூடும் உரிமை ஆகும். மேலும், மக்களாட்சியின் அடிப்படை நடைமுறைக்கு எதிர்ப்பானது இன்றியமையாதது. அரசியல் பங்கேற்பிற்கான அர்த்தமுள்ள வழிகள் இல்லாமல், அல்லது பங்கேற்பு குறுகிய மறுவரையறை மற்றும் கட்டுப்படுத்தப்படும் போது, ​​ஒரு நாட்டின் அரசியல் மற்றும் சமூக வாழ்க்கை அதன் உணர்வை இழக்கிறது. ஹார்வர்ட் அரசியல் விஞ்ஞானிகளான டேனியல் ஜிப்லாட் மற்றும் ஸ்டீவன் லெவிட்ஸ்கி ஆகியோர் தங்களின் 2018-ம் ஆண்டின் அதிகம் விற்பனையாளர், "மக்களாட்சி எப்படி இறக்கின்றன: வரலாறு நமது எதிர்காலத்தை எவ்வாறு வெளிப்படுத்துகிறது" (How Democracies Die: What History Reveals About Our Future) என்ற புத்தகத்தில் பரவலான மக்களாட்சியின் பின்னடைவை விரிவாகப் பார்த்துள்ளனர்.

இந்திய மக்களாகிய நாம்

மக்களாட்சியின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்று, அதன் தவறுகளை எதிர்கொண்டு அவற்றை சரிசெய்யும் திறன் ஆகும். இந்த அர்த்தத்தில், மக்களாட்சியில் நெருக்கடிகளுக்கு ஒரே பதில் அதிக மக்களாட்சி ஆகும். இதற்கு மக்களாட்சியை அரசியல் அல்லது நிறுவன ஏற்பாடுகளுக்குக் குறைக்கும் நடைமுறையைத் தாண்டி சமூக மற்றும் பொருளாதார மக்களாட்சியைக் கொண்டிருப்பதற்கான முயற்சிகளை முதலீடு செய்ய வேண்டும். 

இந்தியாவின் அசாதாரணமான இந்திய அரசியலமைப்பை முன்வைத்த டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர், அரசியல் மக்களாட்சியின் ஆரோக்கியமான மற்றும் அர்த்தமுள்ள செயல்பாட்டிற்கு சமூக மக்களாட்சியின் உயிர்ச்சக்தியை புறக்கணிக்க வேண்டாம் என்று தேசத்தை வலியுறுத்தினார். குறிப்பாக, சாதி அடிப்படையிலான பாகுபாடுகளுக்கு எதிராக அவர் எச்சரித்தார். அம்பேத்கர் தனது வழிகாட்டியான ஜான் டியூயால் ஈர்க்கப்பட்டு, மக்களாட்சியை "தொடர்ந்து வாழும் வாழ்க்கை முறை" என்று பேசினார். இது அனைத்து குடிமக்களின் கண்ணியத்தையும் தொடர்ந்து மேம்படுத்துகிறது.

மக்களாட்சியின் உண்மையான உணர்வை மீண்டும் கொண்டு வந்து, அதனுடன் பொருந்தக்கூடிய வாழ்க்கை முறைகளை ஆதரிப்பது அவசரத் தேவையாக உள்ளது. இது சமூக நீதி, சுதந்திரம் மற்றும் சமத்துவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு அமைப்பை வலுப்படுத்த உதவும். இதைச் செய்வதன் மூலம், முகவுரையில் உள்ள "நாங்கள், இந்திய மக்கள்" என்ற கருத்தை நெருங்குகிறோம்.

Original article:

Is more democracy the solution to the crises within democracy?. -Irfanullah Farooqi

Read More →

மங்கள்யான் திட்டம் பற்றி. -ரோஷ்னி யாதவ்

 முக்கிய அம்சங்கள்:

— புதன்கிழமை நடைபெற்ற செய்தியாளர் சந்திப்பில், பிப்ரவரி 2021ஆம் ஆண்டு முதல் செவ்வாய் கிரகத்தை ஆராய்ந்து வரும் அதன் செவ்வாய் கிரக ரோவர் பெர்செவரன்ஸ் (rover Perseverance), கடந்த ஆண்டு ஆய்வு செய்த ஒரு பாறை மாதிரியில் உயிர் கூறுகள் இருப்பதற்கான சாத்தியமான அறிகுறிகளைக் கண்டறிந்ததாக நாசா அறிவித்தது.

— அமெரிக்க விண்வெளி நிறுவனத்தின் அறிவிப்பு வேற்று கிரக வாழ்க்கை சாத்தியம் குறித்து புதுப்பிக்கப்பட்ட உற்சாகத்தைத் அதிகரிக்க செய்துள்ளது. இருப்பினும், கண்டுபிடிப்பின் பின்னணியில் உள்ள விஞ்ஞானிகள், ரோவர் சாத்தியமான ஆதாரங்களை மட்டுமே எடுத்துள்ளது. மேலும், எந்த முடிவையும் எட்டுவதற்கு முன்பு கூடுதல் ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்று அடிக்கோடிட்டுக் காட்டியுள்ளனர்.

— கடந்த ஆண்டு, ஆறு சக்கரங்களைக் கொண்ட சிறிய, கார் அளவிலான ரோவர் அதன் பாதையில் ஒரு பாறையைக் கண்டது. அந்தப் பாறை பின்னர் சேயாவா நீர்வீழ்ச்சி என்று பெயரிடப்பட்டது. கடந்த கால நுண்ணுயிரிகளின் சாத்தியமான அறிகுறிகளைப் படிக்க வேண்டிய அம்சங்கள் இதில் இருப்பதாக விஞ்ஞானிகள் நம்பினர்.

— ரோவரில் உள்ள கருவிகள் அனுப்பிய தரவுகளின் அடிப்படையில், பாறையில் உள்ள சில இரசாயனங்கள் மற்றும் கட்டமைப்புகள் பில்லியன் கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உயிரினங்களால் உருவாக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்று விஞ்ஞானிகள் தீர்மானித்தனர். நாசா இதை ஜூலை 2024இல் வெளிப்படுத்தியது. ஆனால், இன்னும் விரிவான பகுப்பாய்வு தேவை என்று கூறியது.

— புதன்கிழமை நேச்சர் இதழில் வெளியிடப்பட்ட கண்டுபிடிப்புகளில், நாசா விஞ்ஞானிகள் பாறை மாதிரியில் சாத்தியமான உயிரியல் கையொப்பங்கள் இருப்பதற்கான சாத்தியக்கூறுகளைத் திறந்து வைத்துள்ளனர். உயிரியல் கையொப்பங்கள் என்பது உயிரியல் தோற்றம் கொண்ட ஒரு பொருள் அல்லது அமைப்பைக் குறிக்கிறது. அதாவது, அது ஒரு உயிரினத்தால் உருவாக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

— கப்பலில் உள்ள கருவிகளின் பகுப்பாய்வில், பாறை மாதிரி களிமண் மற்றும் வண்டல் மண் ஆகியவற்றால் ஆனது, மேலும் கரிம கார்பன், சல்பர், ஆக்ஸிஜனேற்றப்பட்ட இரும்பு (துரு) மற்றும் பாஸ்பரஸ் ஆகியவற்றைக் கொண்டிருந்தது. பூமியில், களிமண் மற்றும் வண்டல் மண் ஆகியவை கடந்தகால நுண்ணுயிர் வாழ்வின் சிறந்த பாதுகாப்பாளர்களாகும் என்று நாசா ஒரு அறிக்கையில் தெரிவித்துள்ளது.

— சேயாவா நீர்வீழ்ச்சி பாறை இன்னும் நெருக்கமாக ஆய்வு செய்யப்படும். பெர்செவரன்ஸ் ரோவர் அதில் துளையிட்டு ஒரு சிறிய மாதிரியை சேகரித்தது. செவ்வாய் கிரகத்தின் பல்வேறு இடங்களிலிருந்து ரோவர் எடுத்த சுமார் 30 மாதிரிகளில் இதுவும் ஒன்றாகும்.

— எதிர்காலப் பயணத்தில் இந்தப் பாறை மாதிரிகளை பூமிக்குக் கொண்டு வருவதே திட்டம். ரோவரில் அவற்றுக்கான சிறப்பு சேமிப்புப் பெட்டி உள்ளது. மாதிரிகளைத் திருப்பி அனுப்பும் பணியில் நாசா ஈடுபட்டுள்ளது, ஆனால் டிரம்ப் நிர்வாகத்தின் நிதி குறைப்புகள் நிச்சயமற்ற தன்மையை உருவாக்கியுள்ளன.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?:

— 20ஆம் நூற்றாண்டில், செவ்வாய் கிரகம் வறண்ட கிரகம் என்று விஞ்ஞானிகள் நினைத்தனர். ஆனால், 2001ஆம் ஆண்டில், மார்ஸ் ஒடிஸி என்ற விண்கலம் ஹைட்ரஜனின் அறிகுறிகளைக் கண்டறிந்தது. இது நீர் பனிக்கட்டி இருக்கலாம் என்று பரிந்துரைத்தது. இருப்பினும், அது தெளிவாக இல்லை. ஏனெனில், கரிம சேர்மங்கள் போன்ற பிற பொருட்களிலும் ஹைட்ரஜன் காணப்படலாம்.

— 2007ஆம் ஆண்டில், நாசா செவ்வாய் கிரகத்தின் தென் துருவத்திற்கு அருகில் தண்ணீரைச் சரிபார்க்க ஒரு விண்கலத்தை அனுப்பியது. இந்த விண்கலம் அதன் ரோபோ கையைப் பயன்படுத்தி லேண்டரைச் சுற்றியுள்ள மண்ணை ஆய்வு செய்து, செவ்வாய் கிரகத்தில் தண்ணீர் இருப்பதை எந்த தெளிவின்மையும் இல்லாமல் முதல் முறையாக நிறுவ முடிந்தது.

Original article:

About the Mangalyaan mission. -Roshni Yadav

Read More →

இந்தியாவின் ஊரகப் பகுதிகளில் பண்ணை அல்லாத முதன்மை நடவடிக்கைகள் எவ்வாறு வாழ்வாதாரத்தை நிலைநிறுத்துகின்றன. -ரித்விகா பட்கிரி

 இந்தியாவின் ஊரகப் பகுதிகளில் உள்ள குடும்பங்கள் கால்நடை வளர்ப்பு, மீன்வளம் மற்றும் வனத்துறை போன்ற வேளாண்மை சாராத முதன்மைத் தொழில்களின் மூலம் தங்களுடைய வருமான ஆதாரங்களை பெருக்கி வருகின்றன. இந்தத் துறைகள் ஊரகப் பகுதிக பொருளாதாரத்தை வலுப்படுத்துவது மட்டுமல்லாமல், உடல்நலம் மற்றும் ஊட்டச்சத்துக்கும் பங்களிக்கின்றன. ஆனால், அரசாங்கம் இந்த நடவடிக்கைகளுக்கு எவ்வாறு ஆதரவு அளிக்கிறது?

இந்தியாவின் முதன்மைத் துறை (primary sector) தொழிலாளர்களுக்கு 44 சதவிகிதம் வேலைவாய்ப்பினை அளிக்கிறது. ஆனால், நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 20 சதவிகிதத்திற்கும் குறைவாகவே பங்களிக்கிறது. முதன்மைத் துறை என்பது நிலம், நீர், காடுகள், சுரங்கங்கள் போன்ற இயற்கை வளங்களைப் பயன்படுத்தி பொருட்களை உற்பத்தி செய்யும் பொருளாதாரத் துறையாக வரையறுக்கப்படுகிறது. வேளாண்மை மிக முக்கியமான முதன்மைத் துறைகளில் ஒன்றாகும்.

இருப்பினும், வேலைவாய்ப்பில் வேளாண்மையின் பங்கு மெதுவாகக் குறைந்த வரும் அதே வேளையில், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் அதன் பங்கு ஒப்பீட்டளவில் வேகமாகக் குறைந்துள்ளது. இது இந்தியப் பொருளாதாரத்தின் கட்டமைப்பு மாற்றத்தின் மெதுவான தன்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. இதன் விளைவாக, வேளாண்மை இனி பொருளாதாரத்தின் முதன்மை உந்து சக்தியாக இல்லை. இருப்பினும், இந்தியப் பொருளாதாரம் குறித்த பெரும்பாலான விவாதங்களில் வேளாண்மை அல்லாத முதன்மைத் துறையின் பங்கு வெளிக்காட்டப்படாமல் உள்ளது.

பல்வகைப்படுத்தல் உத்தியாக வேளாண்மை இல்லாத நடவடிக்கைகள்

பொருளாதாரத் துறைகளின் அதிகாரப்பூர்வ வகைப்பாட்டின்படி, பண்ணை அல்லாத அல்லது வேளாண்மை அல்லாத முதன்மைத் துறைகளில் சுரங்கம், குவாரி, மீன்பிடித்தல், வனவியல் மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பு ஆகியவை அடங்கும். தனித்தனியாக ஆய்வு செய்யும் போது ஒவ்வொரு துறையின் பங்கும் தெளிவாகிறது.

உதாரணமாக, மீன்வளத் துறை சுமார் 28 மில்லியன் மக்களுக்கு வேலைவாய்ப்பு அளிக்கிறது. அவர்களில் பலர் ஓரங்கட்டப்பட்ட மற்றும் பாதிக்கப்படக்கூடிய சமுதாயங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் உள்ளனர். அதேபோல், 20.5 மில்லியன் மக்கள் கால்நடை தொடர்பான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டுள்ளனர். வேளாண்மை மற்றும் தொடர்புடைய துறையின் மொத்த மதிப்பு சேர்க்கையில் (Gross Value Added (GVA)) கால்நடைத் துறையின் பங்கு 2014-15ஆம் ஆண்டுகளில் 24.38 சதவிகிதத்திலிருந்து 2022-23ஆம் ஆண்டுகளில் 30.23 சதவிகிதமாக அதிகரித்துள்ளது. மேலும், 2022-23 நிலவரப்படி மொத்த மதிப்பு சேர்க்கையில் சுமார் 5.50 சதவிகிதமாக உள்ளது.

வேளாண்மை இல்லாத முதன்மை நடவடிக்கைகள் வேளாண் மற்றும் நிலமற்ற குடும்பங்களுக்கு முக்கியமான வருமான ஆதாரமாக உள்ளன. அதே நேரத்தில், மலிவு விலையில் மற்றும் ஊட்டச்சத்து நிறைந்த உணவின் ஆதாரத்தை வழங்குவதன் மூலம் இத்துறை உணவுப் பாதுகாப்பிற்கு பங்களிக்கிறது.

உதாரணமாக, கால்நடைத் துறை பயிர் சாகுபடியை விட மிகவும் சமத்துவமானதாகக் கருதப்படுகிறது. ஏனெனில், பல நிலமற்ற ஊரக பகுதிகளில்  உள்ள குடும்பங்கள் கால்நடை வளர்ப்பில் ஈடுபடலாம். இவ்வாறு, வேளாண்மை இல்லாத முதன்மை நடவடிக்கைகள் பல்வகைப்படுத்தல் உத்தியாக செயல்படுகின்றன மற்றும் வறுமையைக் குறைக்கும் வளர்ச்சியில் முக்கியப் பங்கு வகிப்பதாகக் கருதப்படுகின்றன.

பல்துறை நடவடிக்கையை உந்தும் காரணிகள்

சான்றுகள் இந்தியாவின் ஊரக பகுதிகளில்  உள்ளகுடும்பங்கள் பெருகிய அளவில் பல்துறை நடவடிக்கைகளில் (pluriactive) ஈடுபட்டு வருவதாகவும், பயிர் உற்பத்தி, கால்நடை வளர்ப்பு, வேளாண்மை இல்லாத சுயத்தொழில், விவசாய மற்றும் வேளாண்மையில் ஈடுபடும் தற்காலிக தொழிலாளர்கள் வேலை மற்றும் இடம்பெயர்வு என பல்வேறு பொருளாதார நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டுள்ளதாகவும் குறிப்பிடுகின்றன.

தேசிய வேளாண்மை மற்றும் கிராமப்புற மேம்பாட்டு வங்கி (National Bank for Agriculture and Rural Development (NABARD)) அனைத்து இந்திய கிராமப்புற நிதி உள்ளடக்கல் ஆய்வு 2021-22, வேளாண் குடும்பங்களுக்கு பயிர் சாகுபடி முக்கிய வருமான ஆதாரமாக உள்ளதாகவும் அவர்களின் மாதாந்திர வருவாயில் மூன்றில் ஒரு பங்கை பங்களிப்பதாகவும் வெளிப்படுத்தியது. 

எனினும், இந்த குடும்பங்கள் அரசு அல்லது தனியார் சேவைகள், கூலி வேலை (வேளாண்மை மற்றும் வேளாண்மை இல்லாத  இரண்டும்) மற்றும் பிற தொழில்களிலும் ஈடுபடுகின்றன. கால்நடை வளர்ப்பு அல்லது கால்நடை வளர்ப்பு மட்டுமே அவர்களின் வருமானத்தில் 12 சதவிகிதத்தைக் கொண்டுள்ளது.

இந்த வருமான ஆதாரங்களின் பல்வகைப்படுத்தல் அபாயங்களைக் குறைத்தல், பிரச்சனைகளைச் சமாளித்தல் மற்றும் பருவகால காரணிகளை நிவர்த்தி செய்தல் போன்ற பல காரணிகளால் உந்தப்படுகிறது. உதாரணமாக, ஊரக பகுதிகளில்  உள்ள குடும்பங்கள் விவசாயமற்ற பருவத்தில் தங்கள் கால்நடைகள் அல்லது பிற கால்நடைகளை விற்கின்றன அல்லது குறிப்பிட்ட காலம் முடியும் போது நகர்புறங்களுக்கு இடம்பெயர்வதற்கு நிதியளிக்க கால்நடை வருவாயைப் பயன்படுத்துகின்றன என்று ஆய்வுகள் கண்டறிந்துள்ளன. இவ்வாறு, விவசாயமல்லாத மற்றும் தொடர்புடைய நடவடிக்கைகள் வேளாண்மை இல்லாத பருவத்தில் அல்லது வறட்சி மற்றும் பிற இயற்கை பேரிடர்கள் போன்ற இயற்கையின் மாறுபாடுகளுக்கு எதிராக விவசாயிகளுக்கு ஒரு காப்பீட்டு வடிவமாக செயல்படுகின்றன.

தொழில்நுட்பம் மற்றும் நிலத்தோற்றம்

வரலாற்று ரீதியாக, உழவர்கள் வேளாண்மையை இந்த வேளாண்மை இல்லாத முதன்மை நடவடிக்கைகளில் சிலவற்றுடன் பரஸ்பரம் வலுப்படுத்தும் வழிகளில் ஒருங்கிணைக்கின்றனர். பசுமைப் புரட்சி தொழில்நுட்பம் மற்றும் பண்ணை இயந்திரமயமாக்கலைப் பின்பற்றியதால், வேளாண்மையில் கால்நடைத் தொழிலாளர்களின் பயன்பாடு குறைந்துள்ளது.

இருப்பினும், கால்நடைத் துறையில், குறிப்பாக பசுமைப் புரட்சியில் அதிக பலன் பெற்ற மாநிலங்களில் உற்பத்தித்திறன் அதிகரித்து வருவதாகக் காட்டும் ஆய்வுகள் உள்ளன. அதே நேரத்தில், பசுமைப் புரட்சி மற்றும் வெள்ளைப் புரட்சி இரண்டிலிருந்தும் பயனடைந்த மாநிலங்களில், அதிக பால் உற்பத்தி செய்யும் கால்நடைகளில் குறிப்பிடத்தக்க அதிகரிப்பு காணப்பட்டது.

தொழில்நுட்பத்தைத் தவிர, நிலத்தோற்ற நிலைமைகளும் வேளாண்மை இல்லாத முதன்மை நடவடிக்கைகளை வடிவமைக்கின்றன. உதாரணமாக, நீண்ட கடற்கரைகள் மற்றும் பெரிய நதிகள் உள்ள பகுதிகளில் மீன்வளம் அதிகரிக்கிறது. அதே வேளையில் கனிம வளம் நிறைந்த பகுதிகள் சுரங்க நடவடிக்கைகளுக்கான மையங்களாக செயல்படுகின்றன.

இருப்பினும், சோட்டா நாகபூர் போன்ற கனிம வளம் நிறைந்த பகுதிகளில், சுரங்க நடவடிக்கைகள் பெரும்பாலும் பழங்குடி மக்களின் இடப்பெயர்வுடன் சேர்ந்து பூர்வகுடி நிலங்களைக் கைப்பற்றுவதில் விளைகின்றன. சுரங்க நடவடிக்கைகளின் விரிவாக்கம் நில சீரழிவு, மாசுபாடு மற்றும் விவசாய துன்பத்திற்கு பங்களித்துள்ளது. இவ்வாறு, முதன்மை வேளாண்மை இல்லாத நடவடிக்கைகள் முக்கியமானவை என்றாலும், அவை இந்தியாவின் சூழலியல் மற்றும் சமூக-பொருளாதார முரண்பாடுகளில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளன.

பாலினம் மற்றும் சாதி அடிப்படையிலான பரிமாணங்கள்

அத்தகைய வேளாண்மை இல்லாத முதன்மை நடவடிக்கைகளுக்கான தொழிலாளர்களை யார் பாதுகாக்கிறார்கள் என்பதைப் புரிந்துகொள்வதும் முக்கியம். உதாரணமாக, கால்நடை வளர்ப்பில் பெரும்பாலான வேலைகள் பெண்களால் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. இருப்பினும், கால்நடைத் துறையின் வளர்ச்சி பெண்களுக்கு அதிகாரமளிப்பதாகக் கருதப்படுகிறது. 

எனினும், அதிகாரப்பூர்வ புள்ளிவிவரங்கள் பெரும்பாலும் பெண்களின் பங்களிப்பைக் குறைத்து மதிப்பிடுகின்றன. அதே நேரத்தில், பல பெண்கள் பெரும்பாலும் அத்தகைய வேலையை ‘ஒன்றுமில்லை’ என்று நிராகரிக்கிறார்கள். இது கால்நடைப் பொருளாதாரத்திற்கான அவர்களின் பங்களிப்பின் குறைவான புகாரளிப்பில் விளைகிறது.

குறிப்பிடத்தக்க வகையில், விவசாயமல்லாத முதன்மை நடவடிக்கைகள் சில ஆய்வுகளின்படி தனித்துவமான சாதி அடிப்படையிலான பரிமாணங்களையும் கொண்டுள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக, ஆதிக்க சாதி குடும்பங்களுக்கு மாறாக, நிலமற்ற குடும்பங்கள் கால்நடை வளர்ப்பை வருமானம் ஈட்டும் ஆதாரமாக கருதுவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம். 

மீன்வளத்தில், ஓரங்கட்டப்பட்ட சமுதாயங்களின் குறிப்பிடத்தக்க தாக்கம் உள்ளது.  இது அவர்களை தனித்துவமான பாதிப்புகள் மற்றும் பொருளாதார அதிர்ச்சிகளுக்கு வெளிப்படுத்துகிறது. உதாரணமாக, சாகுபடி செய்யக்கூடிய நிலத்திற்கான அணுகல் இல்லாத மீன்பிடித் சமுதாயமான அசாமின் கைபர்த்தாக்கள், மீன்பிடியில் இருந்து குறையும் வருமானத்தின் காரணமாக மற்ற வேளாண்மை இல்லாத வேலைகளில் பல்வகைப்படுத்த வேண்டியிருந்தது.

வேளாண்மை இல்லாத முதன்மைத் துறையில் கொள்கை தலையீடுகள்

இந்தியா உலகின் மிகப்பெரிய பால் உற்பத்தியாளர், இரண்டாவது மிகப்பெரிய முட்டை உற்பத்தியாளர் மற்றும் ஐந்தாவது மிகப்பெரிய இறைச்சி உற்பத்தியாளர் ஆகும். முதன்மை வேளாண்மை இல்லாத துறை, இவ்வாறு, பொருளாதாரத்திற்கும் உடல்நலம் மற்றும் ஊட்டச்சத்திற்கும் முக்கியமானது. கால்நடை, மீன்வளம் மற்றும் வனத்துறை போன்ற துறைகள் மில்லியன் கணக்கான நிலமற்ற மற்றும் குறு விவசாயிகளைத் தாங்கி, அவர்களுக்கு பண வருமான, வேளாண் அதிர்ச்சிகளுக்கு எதிரான காப்பீடு மற்றும் பரந்த சந்தைகளில் ஒரு இடம் ஆகியவற்றை வழங்குகின்றன.

சமீபத்திய, கொள்கைகள் இந்த முதன்மை வேளாண்மை இல்லாத நடவடிக்கைகளை இலக்காகக் கொண்டுள்ளன. பிரதான் மந்திரி மத்ஸ்ய சம்படா யோஜனா (Pradhan Mantri Matsya Sampada Yojana (PMMSY)) இதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும். பிரதான் மந்திரி மத்ஸ்ய சம்படா யோஜனா தொழில்நுட்ப மற்றும் நிதி ஆதரவின் மூலம் மீன் உற்பத்தி மற்றும் மீன்வளத் துறையின் உற்பத்தித்திறனை மேம்படுத்த எண்ணுகிறது. அதேபோல், கால்நடை வளர்ப்பிற்கான காப்பீட்டுத் திட்டங்களும் உள்ளன. உழவர்களுக்கு மாவட்ட அளவில் கால்நடைகளுக்கு தடுப்பூசி செலுத்துதல் மற்றும் பிற விழிப்புணர்வு உருவாக்கல் குறித்த பயிற்சியும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இருப்பினும், அத்தகைய கொள்கை தலையீடு விரும்பிய முடிவைத் தரவில்லை என்ற சில நிகழ்வுகள் உள்ளன. உதாரணமாக, பால் உற்பத்தியை அதிகரிக்க பலவிதமான கலப்பின கால்நடைகளை உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டு 1980ஆம் ஆண்டுகளில் ஒரிசா (இப்போது ஒடிசாவில்) அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சமன்விதா திட்டம், உள்ளூர் காளைகளின் மக்கள்தொகையை அழித்துவிட்டு வெறும் எட்டு கலப்பின பசுக்களை மட்டுமே உற்பத்தி செய்தது. 

அதேபோல், மேகாலயாவில் முன்மொழியப்பட்ட கில்லெங்-பின்டெங்சோகியோங் (Kylleng-Pyndengsohiong (KPM)) யுரேனியம் சுரங்கத் திட்டம் கடுமையான சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சுகாதார அக்கறைகள் காரணமாக உள்ளூர் சமுதாயத்திடமிருந்து கணிசமான எதிர்ப்பைக் கண்டுள்ளது.

இந்த அனுபவங்கள் வேளாண்மை இல்லாத முதன்மைத் துறையில் கொள்கை தலையீடுகள் உற்பத்தித்திறன் மற்றும் நெகிழ்வுத்தன்மையை மேம்படுத்தும் ஆற்றலைக் கொண்டுள்ள அதே வேளையில், அவை உள்ளூர் சூழலியல், சமுதாய நடைமுறைகள் மற்றும் சமூக சூழல்களைப் புறக்கணித்தால் அபாயங்களையும் சுமப்பதாக வெளிப்படுத்துகின்றன. எனவே, உள்ளூர் அறிவை ஒருங்கிணைத்தல், சுற்றுச்சூழல் வரம்புகளை மதித்தல் மற்றும் இந்தத் துறைகளில் உண்மையான ‘தொழிலாளர்களின்’ (workers) பங்கை அங்கீகரித்தல் ஆகியவை விரும்பிய விளைவுகளைச் செயல்படுத்துவதற்கு முக்கியமானதாகும்.

Original article:

How non-farm primary activities sustain livelihoods in rural India. -Ritwika Patgiri

Read More →

மஹாசாகர் கோட்பாடு என்பது என்ன? -ரோஷ்னி யாதவ் முக்கிய அம்சங்கள்:

 — இந்தத் திட்டத்தின் மூலம், மொரீஷியஸில் மருத்துவமனைகள், சாலைகள் கட்டுவதற்கும் ஹெலிகாப்டர்கள் வழங்குவதற்கும் இந்தியா உதவி செய்யும். வாரணாசியில் பிரதமர் மோடி மற்றும் மொரீஷியஸ் பிரதமர் நவின்சந்திர ராம்கூலம் இடையேயான சந்திப்பில் இரு நாடுகளுக்கிடையே ஏழு புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்கள் கையெழுத்தானது.

—  இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான பிணைப்பை வெறும் ‘உதவி’  இல்லாமல் ‘நமது பகிரப்பட்ட எதிர்காலத்தில் முதலீடு’ என்று அழைத்த பிரதமர் மோடி, ‘அதே நேரத்தில், சாகோஸ் கடல்சார் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதி; SSR சர்வதேச விமான நிலையத்தில் ATC கோபுரம், நெடுஞ்சாலைகள் மற்றும் ரிங் சாலைகளின் விரிவாக்கம் போன்ற திட்டங்களையும் நாங்கள் முன்னேற்றுவோம் என்றார்.

— மொரீஷியஸின் பிரத்யேக பொருளாதார மண்டலத்தின் (Exclusive Economic Zone (EEZ)) பாதுகாப்பை வலுப்படுத்துவதிலும், அதன் கடல்சார் திறனை மேம்படுத்துவதிலும் இந்தியா ‘முழு அர்ப்பணிப்புடன் உள்ளது’ என்று பிரதமர் மோடி கூறினார்.

— தீவு நாட்டின் வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்துவதில் இந்தியாவின் ‘சரியான நேர ஆதரவுக்கு’ ராம்கூலம் பாராட்டு தெரிவித்தார்.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

— மேற்கு இந்தியப் பெருங்கடலில் இராஜதந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடத்தில் அமைந்துள்ள மொரீஷியஸ் தீவு நாடு இந்தியாவுக்கு முக்கியமான அண்டை நாடு ஆகும். இந்த சிறப்பு உறவுக்கான முக்கிய காரணம், 1.2 மில்லியன் மக்கள்தொகையில் ஏறக்குறைய 70% இந்திய வம்சாவளியினர் உள்ளனர்.

— 1948ஆம் ஆண்டில் சுதந்திர இந்தியா இராஜதந்திர உறவுகளை ஏற்படுத்திய முதல் சில நாடுகளில் மொரீஷியஸும் ஒரு நாடாகும். 1968ஆம் ஆண்டில் பிரிட்டிஷாரிடமிருந்து சுதந்திரம் பெற்றதிலிருந்து, மொரீஷியஸ் முக்கியமாக இரு பெரிய அரசியல் குடும்பங்களால் ஆளப்பட்டது. ராம்கூலம் குடும்பம் (சீவூசகர் ராம்கூலம் மற்றும் அவரது மகன் நவின்) மற்றும் ஜுக்நாத் குடும்பம் (அனிரூத் ஜுக்நாத் மற்றும் மகன் பிரவீந்த்) ஆகும்.

— இந்தியா மற்றும் மொரீஷியஸ் இடையேயான இருதரப்பு வர்த்தகம் 2005–06ஆம் ஆண்டுகளில் USD 206.76 மில்லியனிலிருந்து 2023–24-இல் USD 851.13 மில்லியனாக அதிகரித்தது. கடந்த சில ஆண்டுகளில், நிதியாண்டில் இந்திய ஏற்றுமதி USD 778.03 மில்லியன் மற்றும் மொரீஷியஸ் ஏற்றுமதி USD 73.10 மில்லியன் மதிப்பு கொண்டது. இந்தியாவின் முக்கிய ஏற்றுமதிகளில் மருந்துகள், தானியங்கள், பருத்தி, இறால் மற்றும் இறைச்சி உள்ளன. மொரீஷியஸ் வெனிலா, மருத்துவ கருவிகள், அலுமினியம் கலவைகள் மற்றும் சுத்திகரிக்கப்பட்ட செம்பு ஏற்றுமதி செய்கிறது.

— மொரிஷியஸ் இந்தியாவில் அந்நிய நேரடி முதலீட்டின் (Foreign Direct Investment (FDI)) முக்கிய ஆதாரமாகவும் இருந்து வருகிறது. 2000ஆம் ஆண்டு முதல் 175 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள், மொத்த அந்நிய நேரடி முதலீட்டில் தோராயமாக 25% ஆகும். 

2016ஆம் ஆண்டிற்க்குப் பிறகு இரட்டை வரிவிதிப்பு தவிர்ப்பு மாநாட்டின் (Double Taxation Avoidance Convention (DTAC)) சீர்திருத்தங்கள் சரிவுக்கு வழிவகுத்தாலும் (2016–17 இல் 15.72 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களிலிருந்து 2022–23இல் 6.13 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களாக), 2023–24இல் அந்நிய நேரடி முதலீடு 7.97 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களாக மீண்டும் உயர்ந்தது. இது மொரிஷியஸின் இந்தியாவின் 2-வது பெரிய அந்நிய நேரடி முதலீட்டு மூலமாக மாறியது. 2024–25ஆம் ஆண்டின் முதல் காலாண்டில் 3.21 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களை வழங்கியது.

— பொருளாதார ஒத்துழைப்பில் ஒரு மைல்கல்லானது பிப்ரவரி 22, 2021ஆம் ஆண்டுகளில் விரிவான பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் கூட்டாண்மை ஒப்பந்தம் (Comprehensive Economic Cooperation and Partnership Agreement (CECPA)) கையெழுத்தானது. ஏப்ரல் 1, 2021 முதல் அமலுக்கு வந்தது. 

இது ஒரு ஆப்பிரிக்க நாட்டுடனான இந்தியாவின் முதல் வர்த்தக ஒப்பந்தமாகும். விரிவான பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் கூட்டாண்மை ஒப்பந்தம் 310 இந்திய ஏற்றுமதி பொருட்கள் மற்றும் 615 மொரீஷியஸ் தயாரிப்புகளுக்கு முன்னுரிமை வழங்குகிறது. இதில்  சர்க்கரை, பழச்சாறுகள், மதுபானங்கள் மற்றும் மருத்துவ கருவிகள் உள்ளன.

Original article:

What is MAHASAGAR doctrine? -Roshni Yadav

Read More →