இந்தியப் பெருங்கடல் இருமுனைவு என்றால் என்ன? இதனால் இந்தியாவின் பலவீனமான 2026 பருவமழையை மீட்டெடுக்க முடியுமா? -அபிஷேக் நாயர்

 இந்தியாவின் பருவமழை கடந்த மாதம் மிகக் குறைவான மழையுடனேயே தொடங்கியது; எல் நினோ (El Niño) சூழல் வலுவடைந்ததே இதற்குக் காரணமாகும். இருப்பினும், இந்த மழைக் காலத்தின் பிற்பகுதியில், பலரும் அறிந்திராத மற்றொரு பெருங்கடல் நிகழ்வு (Ocean phenomenon) நமக்குக் கூடுதல் மழையைக் கொடுத்து உதவக்கூடும்.

வழக்கமாக ஜூன் மாதம் 27-ஆம் தேதி தொடங்கும் தென்மேற்குப் பருவமழை, ஐந்து நாட்கள் தாமதமாக வியாழக்கிழமை (ஜூலை 2) டெல்லியில் தொடங்கியது. தேசியத் தலைநகரைத் தவிர, ஹரியானா மற்றும் பஞ்சாபின் பெரும்பாலான பகுதிகள், உத்தரப் பிரதேசத்தின் எஞ்சிய பகுதிகள் மற்றும் ராஜஸ்தான், மத்தியப் பிரதேசம், குஜராத்தின் பகுதிகளிலும் பருவமழை முன்னேறியுள்ளதாக இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் (India Meteorological Department (IMD)) அறிவித்துள்ளது.

இந்த ஆண்டு, இந்தியாவின் பருவமழை ஜூன் மாதத்தில் தொடங்கியது; ஆனால், வழக்கமாகப் பெய்யும் ஒட்டுமொத்த நீண்டகால சராசரி மழையளவைவிட இந்த முறை சுமார் 40% குறைவாகவே மழை பெய்துள்ளது. நாட்டின் மத்திய, கிழக்கு மற்றும் வடகிழக்கு இந்தியப் பகுதிகள் இதனால் மிக மோசமாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த பிராந்தியங்களில் உள்ள நான்கில் மூன்று பங்குக்கும் அதிகமான (75%-க்கும் மேல்) மாவட்டங்களில் மிகக் குறைவான மழையே பெய்துள்ளது.

இந்தக் கடுமையான மழைப்பொழிவு பற்றாக்குறை, குறிப்பாக வலுவடைந்து வரும் 'எல் நினோ' (El Niño) காலநிலை சூழல்களுக்கு இடையில் பெரும் கவலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இருப்பினும், 'இந்தியப் பெருங்கடல் இருமுனைவு' (Indian Ocean Dipole (IOD)) என்று அழைக்கப்படும், பலரும் அறிந்திராத ஒரு இயற்கையான வானிலை நிகழ்வு, இந்த பருவமழைக் காலத்தின் பிந்தைய பகுதியில் ஒரு நல்ல மழைப்பொழிவை வழங்கக்கூடும் என்று வானிலை ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். 

தற்போது நிலவும் எல் நினோ வானிலை நிலைமைகள்

திருவனந்தபுரம் வானிலை ஆய்வு மையம் ஜூன் மாதம் 26-ஆம் தேதி வெளியிட்ட இந்திய வானிலை ஆய்வு மையத்தின் அறிக்கையின்படி, பூமத்திய ரேகை பசிபிக் பெருங்கடல் பகுதியில் (Equatorial Pacific Ocean) ஏற்கனவே 'எல் நினோ' சூழல் நிலவுகிறது. மேலும், இந்த பருவமழைக்காலம் முன்னேறிச் செல்லச் செல்ல, இந்த எல் நினோ சூழல் இன்னும் வலுவடையும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

'எல் நினோ' என்பது ஒரு இயற்கையான காலநிலை நிகழ்வாகும். இதில் மத்திய மற்றும் கிழக்கு பசிபிக் பெருங்கடலின் நீர்ப்பரப்பு வழக்கத்தைவிட அதிக வெப்பமடைகிறது. இதனால் வளிமண்டலத்தில் அதிக அளவு வெப்பம் வெளியிடப்பட்டு, உலகளாவிய வானிலை முறைகள் மாற்றமடைகின்றன. இது பெரும்பாலும் இந்தியாவில் பருவமழை பொழிவைக் குறைப்பதற்குக் காரணமாக அமைகிறது.

பசிபிக் பெருங்கடலில் எல் நினோ ஏற்கனவே தொடங்கிவிட்டதாக அந்த அறிக்கை கூறியுள்ளது. கடல் மேற்பரப்பு வெப்பநிலையில் ஏற்படும் மாற்றங்களை அளவிடுவதன் மூலம் 'எல் நினோ' மற்றும் 'லா நினா' (La Niña) ஆகியவற்றை அடையாளம் காணப் பயன்படும் 'நினோ 3.4 குறியீடு' (Niño3.4 index), கடல் வெப்பநிலை ஏற்கனவே எல் நினோவிற்கான வரம்பைத் தாண்டிவிட்டதைக் காட்டுவதோடு, அது தொடர்ந்து அதிகரித்து வருவதையும் உணர்த்துகிறது.

இந்த அறிக்கையானது மேடன்-ஜூலியன் அலைவு (Madden-Julian Oscillation (MJO)) எனப்படும் வளிமண்டல நிகழ்வையும் கண்காணித்தது. இது ஒவ்வொரு 30 முதல் 60 நாட்களுக்கு ஒருமுறை வெப்பமண்டலப் பகுதிகளில் மேற்கிலிருந்து கிழக்கு நோக்கி நகரும் மழை மேகங்கள் மற்றும் காற்றைக் கொண்ட ஒரு சுழற்சியாகும். இது இருக்கும் இடத்தைப் பொறுத்து, மழைப்பொழிவை அதிகரிக்கவோ அல்லது குறைக்கவோ செய்யும்.

மேடன்-ஜூலியன் அலைவு (MJO) நிகழ்வானது எட்டு புவியியல் நிலைகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு கண்காணிக்கப்படுகிறது. நிலைகள் 1 மற்றும் 8 ஆகியவை மேற்கு அரைக்கோளம் மற்றும் ஆப்பிரிக்காவையும், நிலைகள் 2 மற்றும் 3 இந்தியப் பெருங்கடலையும், நிலைகள் 4 and 5 இந்தோனேசியா மற்றும் கிழக்கு இந்தியப் பெருங்கடலையும், நிலைகள் 6 மற்றும் 7 மேற்கு மற்றும் மத்திய பசிபிக் பெருங்கடலையும் உள்ளடக்கியவை ஆகும். ஜூன் மாதம் 26-ஆம் தேதி நிலவரப்படி, இந்த மேடன்-ஜூலியன் அலைவு சுழற்சியானது நிலை 5-ல் இருந்தது. இது அடுத்த இரண்டு வாரங்களில் நிலைகள் 6 மற்றும் 7-க்கு நகரும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

இந்தியப் பெருங்கடல் இருமுனைவு நிகழ்வானது, எல் நினோவின் தாக்கத்தைக் குறைக்க முடியுமா?

இந்தியப் பெருங்கடல் இருமுனைவு (IOD) என்பது இந்தியப் பெருங்கடலில் ஏற்படும் ஒரு கடல்-வளிமண்டல நிகழ்வு ஆகும். இது பெருங்கடலின் கிழக்குப் பகுதியில் உள்ள இந்தோனேசியா மற்றும் மலேசியாவுக்கு அருகிலுள்ள கடல் பகுதிக்கும், மேற்குப் பகுதியில் உள்ள ஆப்பிரிக்கக் கடற்கரையின் சோமாலியாவுக்கு அருகிலுள்ள கடல் பகுதிக்கும் இடையே ஏற்படும் வெப்பநிலை மாற்றங்களை உள்ளடக்கியது. இந்த இந்தியப் பெருங்கடல் இருமுனைவு நிகழ்வில் மூன்று நிலைகள் உள்ளன: நேர்மறை (Positive), எதிர்மறை (Negative) மற்றும் நடுநிலை (Neutral).

ஒரு நேர்மறை இந்தியப் பெருங்கடல் இருமுனைவு (Positive IOD) நிலையின்போது, இந்தியப் பெருங்கடலின் மேற்குப் பகுதி கிழக்குப் பகுதியைவிட அதிக வெப்பமடைகிறது. இது ஈரப்பதம் நிறைந்த காற்றை கிழக்கு ஆப்பிரிக்கா மற்றும் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தை நோக்கித் தள்ளுகிறது, இதனால் இப்பகுதிகளில் மழைப்பொழிவு அதிகரிக்கிறது. அதே நேரத்தில், இந்தோனேசியா மற்றும் ஆஸ்திரேலியா ஆகிய நாடுகள் வறண்ட வானிலையை எதிர்கொள்கின்றன.

ஒரு எதிர்மறை இந்தியப் பெருங்கடல் இருமுனைவு (Negative IOD) நிகழ்வின்போது, இதற்கு நேர்மாறான விஷயம் நடக்கிறது. இந்தியப் பெருங்கடலின் மேற்குப் பகுதி குளிர்ந்தும், கிழக்குப் பகுதி வெப்பமாகவும் மாறுகிறது. இதுவே, ஒரு நடுநிலையான இந்தியப் பெருங்கடல் இருமுனைவு (Neutral IOD) நிகழ்வின்போது, இந்தியப் பெருங்கடலின் கிழக்கு மற்றும் மேற்குப் பகுதிகளுக்கு இடையே பெரிய அளவில் வெப்பநிலை வேறுபாடு எதுவும் இருக்காது. எனவே, இது அந்தப் பகுதியின் வானிலையில் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதில்லை.

கடந்த 1997-ஆம் ஆண்டில், ஒரு வலுவான நேர்மறை இந்தியப் பெருங்கடல் இருமுனைவு (Positive IOD), பருவமழையின்மீது 'எல் நினோ' ஏற்படுத்திய பாதிப்பைக் குறைக்க உதவியது. அதேபோல 2019-ஆம் ஆண்டில், பருவமழைக் காலத்தின் பிற்பகுதியில் உருவான ஒரு வலுவான நேர்மறை இந்தியப் பெருங்கடல் இருமுனைவு, ஜூன் மாதத்தில் ஏற்பட்ட சுமார் 30% மழைப்பொழிவுப் பற்றாக்குறையை ஈடுகட்டியது.  இந்த மழைப் பற்றாக்குறை ஒரு பலவீனமான 'எல் நினோ' காரணமாகவே பகுதியளவு ஏற்பட்டிருந்தது.

ஆஸ்திரேலியாவின் வானிலை ஆய்வு மையத்தின் ஜூன் மாதம் 27-ஆம் தேதி வெளியிடப்பட்ட அறிக்கையின்படி, இந்தியப் பெருங்கடல் இருமுனைவு (IOD) தற்போது நடுநிலையாக உள்ளது. ஆனால், தென் அரைக்கோளத்தின் குளிர்காலம் மற்றும் வசந்த காலத்தின்போது (ஜூன் முதல் நவம்பர் வரை) இது நேர்மறையானதாக மாற வாய்ப்புள்ளது. இருப்பினும், இது எப்போது உருவாகும் மற்றும் எவ்வளவு வலுவாக இருக்கும் என்பது குறித்த பல்வேறு வானிலை கணிப்புகள் மாறுபடுவதாக அந்த மையம் தெரிவித்துள்ளது. அதேநேரத்தில், மிகவும் வலுவான 'எல் நினோ' காலநிலை உருவாகலாம் என்றும் அந்த அறிக்கை கணித்துள்ளது.

இதற்கிடையில், இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் (IMD) கடந்த மாதம் வெளியிட்ட அறிக்கையில், தென்மேற்குப் பருவமழை காலத்தில் மத்திய பசிபிக் பெருங்கடல் பகுதியில் மிதமானது முதல் வலுவான எல் நினோ சூழல் எதிர்பார்க்கப்படுவதாகக் கூறியுள்ளது. மேலும், இந்த ஒட்டுமொத்த பருவமழை காலம் முழுவதும் இந்தியப் பெருங்கடல் இருமுனைவு நடுநிலையான நிலையிலேயே தொடர வாய்ப்புள்ளது என்றும்  கணிக்கப்பட்டுள்ளது.

அபிஷேக் நாயர் 'தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்' நாளிதழில் பயிற்சிப் பத்திரிகையாளராக உள்ளார்.

Original articles : Indian Ocean Dipole: What is it, and can it rescue India’s faltering 2026 monsoon. -Abhishek Nair

Read More →

பனிப்போர் காலத்தில் இந்தியாவின் ரகசிய சீஷெல்ஸ் திட்டம் -வப்பலா பாலச்சந்திரன்

 ஆட்சி கவிழ்ப்பு முயற்சிகள், அமெரிக்காவின் மத்திய உளவு அமைப்பின் (Central Intelligence Agency (CIA)) தலையீடு மற்றும் கூலிப்படையினரின் தாக்குதல்களுக்கு இடையில், ஆபத்தான சூழ்நிலையில் இருந்த அந்தத் தீவு நாட்டைப் பாதுகாக்க உதவுமாறு ராஜீவ் காந்தி அரசாங்கத்திடம் கோரிக்கை வைக்கப்பட்டது.

ஏப்ரல் மாதம் 1986-ஆம் ஆண்டில், சீஷெல்ஸ் (Seychelles) நாட்டின் அதிபர் பிரான்ஸ்-ஆல்பர்ட் ரினே இந்தியாவுக்கு வந்திருந்தபோது, பிரதமர் ராஜீவ் காந்தியிடம் ஒரு சிறப்புக் கோரிக்கையை முன்வைத்தார். தனது நாட்டின் பாதுகாப்பு மற்றும் காவல் துறையின் கட்டமைப்பை ரகசியமாக ஆய்வுசெய்து மதிப்பிடுவதற்கு, ஒரு சிறிய இந்தியப் பாதுகாப்புக் குழுவை அனுப்பி வைக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டார்.

தனது சொந்த நாட்டுப் பாதுகாப்பு அமைப்பின்மீதே அவருக்கு நம்பிக்கை இல்லாததால் அவர் இந்த வேண்டுகோளை விடுத்தார். அந்தச் சமயத்தில், இந்தியப் பெருங்கடல் தீவுகள் வல்லரசு நாடுகளுக்கு இடையேயான பனிப்போரின் பதற்றத்தில் சிக்கியிருந்தன. இதன் விளைவாக, 1987-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் அங்கு செல்வதற்காக இருவர் கொண்ட குழுவிற்குத் தலைமை தாங்க இந்த எழுத்தாளர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அந்தக் குழுவின் இரண்டாவது உறுப்பினர், இந்திய உளவுத்துறையின் (Intelligence Bureau (IB)) ஒரு மூத்த அதிகாரி ஆவார்.

இடதுசாரித் தலைவரான ரினே, சீஷெல்ஸ் நாடு சுதந்திரம் பெற்ற ஒரே ஆண்டிலேயே, அதாவது 1977-ஆம் ஆண்டில், அந்த நாட்டின் முதல் வலதுசாரி அதிபரான ஜேம்ஸ் மான்சமை பதவியில் இருந்து நீக்கினார். அதுமுதற்கொண்டு, மான்சாம் ஒரு எதிர்-ஆட்சி கவிழ்ப்பு மூலமாகவோ அல்லது தேர்தல் மூலமாகவோ மீண்டும் ஆட்சியைப் பிடிக்க, மேற்கத்திய நாடுகள் மற்றும் தென்னாப்பிரிக்காவின் உளவு அமைப்புகளுடன் இணைந்து செயல்பட்டு வந்தார்.

பிரெஞ்சு அதிபர் பிரான்சுவா மித்திரோ மற்றும் தான்சானிய அதிபர் ஜூலியஸ் நெய்ரேரி உட்பட பல வெளிநாட்டுத் தலைவர்களை ரினேவுக்கு தனிப்பட்ட முறையில் தெரிந்திருந்த போதிலும், இந்த மிக ரகசியமான மற்றும் முக்கியமான பணிக்கு இந்தியாவின் உதவியை நாடுவதற்கு அவரிடம் நியாயமான காரணங்கள் இருந்தன. அவர் வல்லரசு நாடுகளுக்கு இடையேயான 'பனிப்போர்' போட்டியில் சிக்கிக் கொள்ள விரும்பவில்லை. மேலும், சீஷெல்ஸ் நாட்டின் பாதுகாப்பிற்கு நீண்டகாலமாக ஆதரவளித்து வந்த பிரான்ஸ் நாடு, புவிசார் அரசியல் காரணங்களால் தனது ஆதரவை திரும்பப் பெற்றிருந்தது. இதனால், தனது அரசாங்கத்தைப் பாதுகாப்பதற்காக தான்சானியா மற்றும் சோவியத் யூனியனிடம் இருந்து தற்காலிக உதவியை நாட வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு ரினே தள்ளப்பட்டார்.

மே மாதம் 13-ஆம் தேதி, 1978-ஆம் ஆண்டு, கொமரோஸ் (Comoros) நாட்டில் பிரெஞ்சு கூலிப்படைத் தளபதி பாப் டெனார்ட் தலைமையில் நடந்த ஒரு ராணுவப் புரட்சி, இடதுசாரி அதிபரான அலி சொய்லியை வெற்றிகரமாகப் பதவியிறக்கியது. மேலும், 1975-ஆம் ஆண்டில் பதவியிழந்த முன்னாள் அதிபர் அகமது அப்தல்லாவை மீண்டும் ஆட்சிப் பொறுப்பில் அமர்த்தியது. ஆட்சிக்கு வந்தவுடன் அப்தல்லா, பிரான்ஸ் மற்றும் பிற மேற்கத்திய நாடுகளுடன் இருந்த சுமுகமான உறவை மிக விரைவாக மீண்டும் புதுப்பித்துக்கொண்டார்.

இதற்கிடையில், மன்சாம் மீண்டும் ஆட்சிக்கு வருவதற்காகத் தான் மேற்கொண்டு வந்த முயற்சிகளைப் பிரபலப்படுத்த சர்வதேச ஊடகங்களைப் பயன்படுத்திக் கொண்டார். 1983-ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 24-ஆம் தேதியன்று, லண்டனில் உள்ள 'The Observer' பத்திரிகையிடம் அவர் பேசுகையில், தனது தேர்தல் பிரச்சாரத்திற்காக பிரிட்டன் நாட்டின் வெளிநாட்டு உளவு அமைப்பிடமிருந்து (Military Intelligence, Section 6 (MI6)) 12,000 பிரிட்டிஷ் பவுண்டுகளைப் (GBP) பெற்றதாகத் தெரிவித்தார். மேலும், 1976-ஆம் ஆண்டில் சீஷெல்ஸ் நாடு சுதந்திரம் பெறுவதற்கு முன்பாகவே, அமெரிக்க உளவு அமைப்பான மத்திய உளவு அமைப்புடன் (CIA) தான் இரண்டு ரகசிய ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டிருந்ததையும் ஒப்புக்கொண்டார். அந்த ஒப்பந்தங்களின்படி, மன்சாமின் அரசியல் எதிரிகளைக் கண்காணிப்பதற்கான ஒரு உளவு அமைப்பை உருவாக்குவது, சீஷெல்ஸ் நாட்டில் ஒரு துணை ராணுவப் படையை ஏற்படுத்துவது மற்றும் நைரோபியில் உள்ள அமெரிக்கத் தூதரகத்தின் வழியாக மன்சாமின் வாராந்திரப் பத்திரிகையான 'Seychelles News' செய்தி நிறுவனத்திற்கு நிதியுதவி வழங்குவது ஆகிய பணிகளைச் செய்ய அமெரிக்க மத்திய உளவு அமைப்பு (CIA) ஒப்புக்கொண்டிருந்தது.

அதிபர் ரினே எதிர்கொண்ட இக்கட்டான சூழ்நிலை குறித்த கூடுதல் விவரங்கள், அமெரிக்க மத்திய உளவு அமைப்பு (CIA) தயாரித்த "The Mellowing of President Rene" (October 1983)” என்ற தலைப்பிலான மதிப்பீட்டு அறிக்கையிலிருந்து தெரியவந்துள்ளன. இந்த அறிக்கை 2008-ஆம் ஆண்டில் பொதுமக்களின் பார்வைக்காக அதிகாரப்பூர்வமாக வெளியிடப்பட்டது. அதில், ஏப்ரல் மாதம் 1979-ஆம் ஆண்டில் சீஷெல்ஸ் நாட்டில் தனக்கு எதிராக ஒரு ஆட்சி கவிழ்ப்பு முயற்சி நடக்கலாம் என சந்தேகம் எழுந்தபோது, சோவியத் யூனியன் உடனடியாகத் தனது போர்க்கப்பல்களை அனுப்ப வேண்டும் என்று ரினே அவசரமாகக் கோரிக்கை விடுத்தது தெரியவந்துள்ளது. அதே ஆண்டு நவம்பர் மாதத்தில், தன்னை ஆட்சியில் இருந்து அகற்றுவதற்கான பிரான்ஸ் நாட்டின் சதித்திட்டத்தை முறியடிப்பதற்காக, அவர் மீண்டும் சோவியத் போர்க்கப்பல்களின் உதவியைக் கோரினார். இக்காலகட்டத்தில், ரினே தனக்கு ஆலோசகராக இருந்த பிரெஞ்சு காவல்துறை அதிகாரியைக் கைது செய்து, பிரான்ஸ் நாட்டிற்கே நாடு கடத்தினார். 'தி நியூயார்க் டைம்ஸ்' (டிசம்பர் 23, 1979) நாளிதழ், அந்த ஆலோசகரின் பெயர் ஜாக் செவாலிரோ என்று குறிப்பிட்டு செய்தி வெளியிட்டது.

அமெரிக்க உளவு அமைப்பான மத்திய உளவு அமைப்பின் (CIA) அந்த ஆவணம், 'டோபாஸ்' (Topaz) என்ற சீஷெல்ஸ் நாட்டு ரோந்துப் படகில் பணிபுரிந்து வந்த பிரெஞ்சு ராணுவக் குழுவினரை அதிபர் ரினே சிறைப்பிடித்து வைத்திருந்தார் என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளது. பிரெஞ்சு நாட்டின் தலையீடு குறித்து ரினேவுக்கு இருந்த சந்தேகங்கள் முற்றிலும் ஆதாரமற்றவை அல்ல என்று அமெரிக்கத் தூதரகத்தின் அறிக்கைகள் தெரிவிப்பதாக அந்த ஆவணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

அரசாங்கத்தைக் கவிழ்ப்பதற்கான இந்த முயற்சிகள், 1981-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 25-ஆம் தேதி அதன் மோசமான நிலையை எட்டின. அன்று, பிரிட்டிஷ்-ஐரிஷ் நாட்டைச் சேர்ந்த கர்னல் தாமஸ் "மேட்" மைக் ஹோர் (Thomas "Mad" Mike Hoare) தலைமையிலான, தென்னாப்பிரிக்காவின் ஆதரவு பெற்ற 43 கூலிப்படையினர் "தி ஃப்ராத் ப்ளோயர்ஸ்" (The Froth Blowers) என்ற பெயரில், 'Air Swaziland' நிறுவனத்திடமிருந்து வாடகைக்கு எடுக்கப்பட்ட ‘F-28 Fokker’ விமானம் மூலம் மாஹே சர்வதேச விமான நிலையத்திற்கு வந்திறங்கினர். இவர்கள் சுற்றுலாப் பயணிகள் போல நாட்டிற்குள் நுழைந்து, அதிபர் ரினேவுக்கு எதிரானவர்களைக் கிளர்ச்சியில் ஈடுபடத் தூண்டுவதே இவர்களது திட்டமாக இருந்தது. அரசாங்கத்தைக் கவிழ்க்க நடத்தப்பட்ட இந்தச் சதி முயற்சியில், இந்தியா எதிர்பாராதவிதமாக சிக்கிக் கொண்டது.

ஹோராவின் ஆட்கள் சுற்றுலாப் பயணிகளைப் போல ஆடை அணிந்திருந்த போதிலும், உள்ளூர் சுங்க அதிகாரி நடத்திய வழக்கமான சோதனையின்போது அவர்களின் கைப்பைகளில் (Luggage) ‘AK-47’ துப்பாக்கிகள் இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. தாங்கள் மாட்டிக்கொண்டதை உணர்ந்த அந்த கூலிப்படையினர், விமான நிலைய ஊழியர்கள் 70 பேரைப் பிணைக்கைதிகளாகப் பிடித்து, விமான நிலையத்தின் கட்டுப்பாட்டுக் கோபுரத்தைத் தங்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தனர்.

அதே நேரத்தில், கேப்டன் உமேஷ் சக்சேனா தலைமையில் இயக்கப்பட்ட ஏர் இந்தியா விமானம் 224 (Air India Flight 224 - போயிங் 707 ரக விமானம்), 64 பயணிகளுடன் சாலிஸ்பரியிலிருந்து (Salisbury - தற்போது ஹராரே) பம்பாய் செல்லும் வழியில் மாஹே (Mahe) தீவிற்கு வந்தடைந்தது. அந்த விமானம் அங்கு எரிபொருள் நிரப்புவதற்காக தரையிறங்கத் திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. விமானத்தைத் தரையிறக்க கூலிப்படையினர் அனுமதித்த போதிலும், தான்சானிய வீரர்களின் ஆதரவு பெற்ற உள்ளூர் பாதுகாப்புப் படையினர் அதைத் தரையிறக்க விடாமல் தடுக்க முயன்றனர். இதைத்தொடர்ந்து அங்கு நடந்த துப்பாக்கிச் சண்டையில், கூலிப்படையினரின் ‘F-28 Fokker’ ரக விமானம் சேதமடைந்தது.

ஏர் இந்தியா விமானம் மூலமாக மட்டுமே தங்களால் தப்பிக்க முடியும் என்பதை உணர்ந்துகொண்ட ஹோரின் (Hoare) கூலிப்படையினர், தங்களை ஜிம்பாப்வேக்கு (Zimbabwe) அழைத்துச் செல்லுமாறு கேப்டன் சக்சேனாவை மிரட்டினர். இருப்பினும், எரிபொருள் பற்றாக்குறை காரணமாக, அவர்கள் இறுதியில் ஜிம்பாப்வேக்கு பதிலாக டர்பன் (Durban) நகருக்குப் பறக்க ஒப்புக்கொண்டனர். டர்பன் சென்றடைந்ததும், அந்தக் கூலிப்படையினர் அனைவரும் கைது செய்யப்பட்டு, பின்னர் நீதிமன்ற விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டனர்.

இத்தகைய ஒரு சூழ்நிலையில்தான், 1987-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் சீஷெல்ஸ் நாட்டின் தலைநகரான விக்டோரியாவிற்கு அருகில் உள்ள மாஹே சர்வதேச விமான நிலையத்திற்கு நாங்கள் வந்து சேர்ந்தோம். இதற்கு முன்பு அங்கு நடந்த ஆட்சி கவிழ்ப்பு முயற்சிகள் காரணமாக, விமான நிலையமும் தலைநகரமும் பாதுகாப்புப் படைகளால் பலத்த பாதுகாப்பு வளையத்திற்குள் வைக்கப்பட்டிருக்கும் என்று நாங்கள் எதிர்பார்த்தோம். இருப்பினும், வியப்பளிக்கும் விதமாக, விமான நிலையத்திலோ அல்லது நாங்கள் தங்கும் விடுதிக்கு செல்லும் வழியிலோ எந்தவொரு வழக்கத்திற்கு மாறான போலீஸ் அல்லது ராணுவப் பாதுகாப்புப் படையினரின் பாதுகாப்பு அங்கிருக்கவில்லை.

அடுத்த நாள் காலை, நாங்கள் அதிபர் ரினேவை சந்திப்பதற்காக அதிபர் மாளிகைக்குச் சென்றோம். அங்கேயும் எங்களுக்கு ஒரு ஆச்சரியம் காத்திருந்தது. நுழைவாயிலில் இருந்த ஒரே ஒரு பாதுகாப்பு காவலரைத் தவிர, மாளிகையின் நடைபாதைகள் அனைத்தும் ஆள் நடமாட்டமின்றி வெறிச்சோடிப் போயிருந்தன. நாங்கள் முதலில் அதிபரின் செயலாளரைச் சந்தித்தோம், அவர்தான் எங்களை ரினேவின் எளிமையான அலுவலக அறைக்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கு, அதிபர் எங்களிடமிருந்து என்ன எதிர்பார்க்கிறார் என்பதை எங்களுக்கு விளக்கிக் கூறினார்.

தனது பாதுகாப்பு அமைப்பில் இருந்த இனரீதியான (நிறவெறி) பிரிவினைகள் காரணமாக, அதன் மீது தனக்கு முழுமையான நம்பிக்கை இல்லை என்பதை வெளிப்படையாக அதிபர் ரினே ஒப்புக்கொண்டார். தற்போதிருக்கும் வெள்ளையினக் காவல் ஆணையருக்கு பதிலாக, மக்களுடன், குறிப்பாகக் கருப்பின மக்களுடன் நல்லுறவைக் கொண்டுள்ள கலப்பு இனத்தைச் சேர்ந்த ஒரு அதிகாரியை அந்தப் பதவியில் நியமிக்கப்போவதாக அவர் கூறினார். மேலும், பயிற்சி நிறுவனங்கள் உள்ளிட்ட அனைத்துப் பாதுகாப்பு அமைப்புகளையும் நேரில் ஆய்வு செய்து, அவர்களின் தொழில்முறைத் திறனை மதிப்பிட்டு, அதை மேம்படுத்துவதற்கான ஆலோசனைகளை வழங்குமாறு எங்களைக் கேட்டுக்கொண்டார்.

மேலும், அவர் சோவியத் கூட்டணியை அப்படியே கண்மூடித்தனமாகப் பின்பற்றுபவர் என்ற எண்ணத்தை மாற்றுவதற்காக, மேற்கத்திய நாடுகளுடன் நல்லுறவைப் பேண வேண்டியது அவசியமாக இருந்தது என்றும் கூறினார். சுவாரசியமாக, 1983-ஆம் ஆண்டின் அமெரிக்க மத்திய உளவு அமைப்பின் (CIA) ஆவணம் ஒன்றும் இதேபோன்ற ஒரு மதிப்பீட்டைச் செய்திருந்தது. அதில், சீஷெல்ஸ் நாட்டில் அமெரிக்காவின் முதன்மை ஆர்வமாக விளங்கும் 'மாஹே தீவில் உள்ள அமெரிக்க விமானப்படையின் செயற்கைக்கோள் கண்காணிப்பு மையத்தின்' (USAF tracking station in Mahe) மீது ரினே மிகவும் சாதகமான அணுகுமுறையைக் காட்டி வருகிறார் என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

நாங்கள் எங்கள் பணியை ஒரு வாரத்திற்குள் முடித்து, அதன் விவரங்களை அவரிடம் வாய்மொழியாக சமர்ப்பித்தோம். மேலும், எங்கள் விரிவான எழுத்துப்பூர்வமான அறிக்கையை, இந்தியப் பிரதமரின் அலுவலகம் மூலமாக அனுப்பி வைப்போம் என்றும் அவரிடம் தெரிவித்தோம்.

இந்தக் கட்டுரையின் ஆசிரியர், அமைச்சரவைச் செயலகத்தின் முன்னாள் சிறப்புச் செயலாளர் ஆவார். இவர் 26/11 மும்பை பயங்கரவாதத் தாக்குதல்கள் குறித்து விசாரணை நடத்துவதற்காக அமைக்கப்பட்ட உயர்மட்டக் குழுவில் உறுப்பினராக இடம்பெற்றிருந்தார்.

Original articles : Inside India’s secret Seychelles mission: A Cold War story. -Vappala Balachandran

Read More →

ஜூலை மாதத்தின் 5 முக்கிய வரலாற்று நிகழ்வுகள். - குஷ்பூ குமாரி

 தற்போதைய செய்தி

 ஜூலை மாதத்தில் பல முக்கிய நபர்களின் பிறந்தநாள் மற்றும் நினைவு தினங்கள் வருகின்றன. அதேவேளையில், சுதந்திரச் சட்டம்  (Independence Act) இயற்றப்பட்டது முதல் கார்கில் போர் வரை பல்வேறு முக்கிய நிகழ்வுகளும் இந்த மாதத்தில் இடம்பெற்றுள்ளன.  

முக்கிய அம்சங்கள்:

1.சிம்லா ஒப்பந்தம் (Simla Agreement)

1971-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற இந்தியா-பாகிஸ்தான் போரின் காரணமாக சிம்லா ஒப்பந்தம் உருவானது. இந்தப் போரின் முடிவிலேயே கிழக்கு பாகிஸ்தானிலிருந்து வங்கதேசம் தனி நாடாக உருவானது.

போருக்குப் பிறகு, பிரதமர் காந்தியும் குடியரசுத் தலைவர் புட்டோவும் அமைதியின் புதிய யுகத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்று தங்களது விருப்பத்தை வெளிப்படையாகத் தெரிவித்தனர். 1972-ஆம் ஆண்டு ஜூன் 28-அன்று, இரண்டு தலைவர்களும் சிம்லா மலையில் சந்தித்தனர். இதற்கான ஒப்பந்தம் 1972-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 2-அன்று கையெழுத்தானது.

சிம்லா ஒப்பந்தம் முக்கியமாக இரண்டு விவகாரங்களைக் கையாள்கிறது: இரண்டு நாடுகளுக்கும் இடையிலான இருதரப்பு உறவுகள் எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்பது மற்றும் 'எல்லை கட்டுப்பாட்டுக் கோடு' (Line of Control (LoC)) என்பதை நடைமுறை எல்லையாக (de facto border) அங்கீகரிப்பதாகும்.

இரண்டு நாடுகளும் தங்களுக்கிடையேயான கருத்து வேறுபாடுகளை இருதரப்பு பேச்சுவார்த்தைகள் அல்லது இரு தரப்பும் பரஸ்பரம் ஏற்றுக்கொள்ளும் பிற அமைதியான வழிமுறைகள் மூலம் தீர்த்துக்கொள்ளவதாக உறுதி அளிதுள்ளன. இரு நாடுகளுக்கிடையேயான பிரச்சினைகள் இறுதியாகத் தீர்க்கப்படும் வரை, எந்தத் தரப்பும் ஒருதலைப்பட்சமாக தற்போதைய நிலையை மாற்ற முயற்சிக்கக் கூடாது. மேலும், அமைதியான மற்றும் சகோதரத்துவமான உறவுகளை பாதிக்கும் எந்தவொரு செயலுக்கும் அமைப்பு உருவாக்குதல், உதவி வழங்குதல் அல்லது ஊக்குவித்தல் போன்றவற்றை இரண்டு தரப்பும் தடுக்க வேண்டும் என்று முக்கியமான விதி குறிப்பிடுகிறது.

இவை சட்டப்பூர்வமாக கட்டாயப்படுத்தும் விதிகள் அல்ல. இருப்பினும், இரு நாடுகளும் கடைப்பிடிக்க ஒப்புக்கொண்ட “சிறந்த முயற்சி விதிகள்” (Best Endeavour Clauses) இதில் இடம்பெற்றுள்ளன.

2. இந்திய சுதந்திரச் சட்டம் (Indian Independence Act), 1947

— மவுண்ட்பேட்டன் திட்டத்தின் அடிப்படையில், 1947 ஜூலை 5 அன்று ஆங்கிலேய நாடாளுமன்றம் இந்திய சுதந்திரச் சட்டத்தை நிறைவேற்றியது. இந்தச்சட்டம் 1947 ஜூலை 18 அன்று அரசரின் ஒப்புதலைப் பெற்றது. இந்தச்சட்டம் 1947-ஆம் ஆண்டு  ஆகஸ்ட் 15 அன்று நடைமுறைக்கு வந்தது.

இந்தச்சட்டம் முறையே 1947 ஆகஸ்ட் 14 மற்றும் 15 ஆகிய தேதிகளில் பாகிஸ்தான் மற்றும் இந்தியா ஆகிய நாடுகள் உருவாக வழிவகுத்தது. பிரதமர் கிளமென்ட் அட்லி தலைமையிலான தொழிலாளர் கட்சி (Labour Party) அரசாங்கத்தால் இச்சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது. அதேவேளையில், எதிர்க்கட்சியின் சக்திவாய்ந்த தலைவரான வின்ஸ்டன் சர்ச்சில், இந்தியாவின் சுதந்திரத்தை விருப்பம் இல்லாமல்  ஏற்றுக்கொண்டார்.

இந்தச்சட்டத்தின் பயனுள்ள செயல்பாட்டிற்குப் பொறுப்பான ஒரு கவர்னர்-ஜெனரல் (Governor-General) ஒவ்வொரு சுயாட்சிப் பகுதிக்கும் இருக்க வேண்டும் என்று இந்திய சுதந்திரச் சட்டம் குறிப்பிட்ருந்தது. ஒவ்வொரு சுயாட்சி பகுதியின் அரசியலமைப்பு நிர்ணய சபையும் சட்டமியற்றும் அதிகாரங்களைச் செயல்படுத்த வேண்டும் என்றும், ஏற்கனவே இருந்த மத்திய சட்டப்பேரவை மற்றும் மாநிலங்கள் அவை (Council of States) ஆகியவை தானாகவே கலைக்கப்பட வேண்டும் என்றும் இந்தச்சட்டம் கூறியது. ஒவ்வொரு சுயாட்சிப்பகுதியும் தங்களுக்கென புதிய அரசியலமைப்பை ஏற்றுக்கொள்ளும் வரை, அந்தந்த அரசுகள் 1935-ஆம் ஆண்டின் இந்திய அரசுச் சட்டவிதிகளின்படி செயல்பட வேண்டும் என்று நிர்ணயிக்கப்பட்டது.

— இந்திய சுதந்திரச் சட்டம், 1947-ன் படி, பாகிஸ்தான் 1947 ஆகஸ்ட் 14 அன்று சுதந்திரம் அடைந்தது. இந்தியா 1947 ஆகஸ்ட் 15 அன்று சுதந்திரம் பெற்றது. முகமது அலி ஜின்னா பாகிஸ்தானின் முதல் கவர்னர்-ஜெனரலாக நியமிக்கப்பட்டார்.  இதற்கு மாறாக, இந்தியா, இடைக்கால மாற்றக் காலத்தில் பிரிட்டிஷ் நிர்வாகத் தொடர்ச்சியின் அடையாளமாக, மவுண்ட்பேட்டன் பிரபுவை இந்தியாவின் கவர்னர் ஜெனரலாக தொடர்ந்து பதவி வகிக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டது. இது, சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய ஆட்சிமாற்றம் சுமுகமாக நடைபெறவும், நிர்வாகத் தொடர்ச்சி உறுதிசெய்யப்படவும் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு முக்கிய நடவடிக்கையாகக் கருதப்பட்டது.

3. சுவாமி விவேகானந்தரின் நினைவு நாள்

“எழுமின்! விழிமின்! குறிக்கோளை அடையும் வரை நில்லாது உழைமின்!  (Arise! Awake! And stop not until the goal is reached)” என்பது சுவாமி விவேகானந்தரின் அடிக்கடி மேற்கோள் காட்டப்படும் பொன்மொழிகளில் ஒன்றாகும். விவேகானந்தர் 1902-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 4-ஆம் தேதி, தனது 39-வது வயதில் காலமானார். நரேந்திர நாத் தத்தா என்ற பெயரில் பிறந்த விவேகானந்தர், துறவியான பிறகு சுவாமி விவேகானந்தர் என்ற பெயரைப் பெற்றார்.

ஜனவரி 12 அன்று சுவாமி விவேகானந்தரின் பிறந்தநாள் கொண்டாடப்படுகிறது. இவர் 1863-ல் கொல்கத்தாவில் நரேந்திர நாத் தத்தா என்ற பெயரில் பிறந்தார். இவரைப் பெருமைப்படுத்தும் விதமாக, இந்திய அரசு 1984-ல் இவரது பிறந்தநாளை ‘தேசிய இளைஞர் தினமாக’ (National Youth Day) அறிவித்தது.

யோகா மற்றும் வேதாந்தம் சார்ந்த இந்து தத்துவங்களை மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு அறிமுகப்படுத்தியவர் சுவாமி விவேகானந்தர் ஆவார். இளம் வயதிலிருந்தே மேற்கத்திய தத்துவம், வரலாறு மற்றும் இறை நம்பிக்கை போன்றவற்றில் ஆர்வம் கொண்டிருந்த விவேகானந்தர், பின்னர் தனது குருவான  ஆன்மீகத் தலைவர் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரைச் சந்தித்தார்.

 ராமகிருஷ்ணரின் மறைவுக்குப் பிறகு, விவேகானந்தர் தனது வாழ்வை இந்து சமூகத்தின் மறுமலர்ச்சிக்காக அர்ப்பணித்தார். தனது குருவிடமிருந்து பெற்ற த்வைதம் எனப்படும் இருமைவாதத் தத்துவத்தையும் (Dualistic Philosophy), தான் கொண்டிருந்த அத்வைத தத்துவ நம்பிக்கையையும் ஒருங்கிணைக்க அவர் முயன்றார்.

1893-ஆம் ஆண்டில், கேத்ரி சமஸ்தானத்தின் மகாராஜா அஜித் சிங்கின் வேண்டுகோளுக்கு ஏற்ப, முன்பு பயன்படுத்திய ‘சச்சிதானந்தா’ (Sachidananda) என்ற பெயரை மாற்றி ‘விவேகானந்தர்’ என்ற பெயரை ஏற்றுக்கொண்டார்.

1893-ல் சிகாகோவில் நடைபெற்ற ‘உலக மதங்களின் நாடாளுமன்றம்’ (Parliament of the World’s Religions) எனும் மாநாட்டில் அவர் ஆற்றிய உரைக்காக உலகம் முழுவதும் விவேகானந்தர் நினைவுப்படுத்துகிறார். அவரது உரை அனைவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுதல், சகிப்புத்தன்மை மற்றும் மதம் உள்ளிட்ட தலைப்புகளைக் கொண்டு இருந்தது. இந்த உரை அவருக்கு எழுந்து நின்று கைதட்டும் வகையிலான பாராட்டைப் பெற்றுத் தந்தது.

இந்தியா திரும்பிய பிறகு, 1897-ல் ராமகிருஷ்ண மடத்தை (Ramakrishna Mission) உருவாக்கினார். மிகவும் ஏழ்மையான மற்றும் விளிம்பு நிலையில் உள்ளவர்களின் வீட்டு வாசலுக்கும் உன்னதமான கருத்துக்களைக் கொண்டு சேர்க்கும் ஒரு அமைப்பை உருவாக்குவதே இதன் நோக்கமாகும்.

1899-ல் மேற்கு வங்காளத்தின் ஹவுராவில் பேலூர் மடத்தை (Belur Math) உருவாகினார். இதுவே அவரது நிரந்தர இருப்பிடமாகவும் அமைந்தது.

1902-ல் தன் மரணத்திற்கு முன்பு, விவேகானந்தர் ஒரு மேலைநாட்டு சீடருக்கு, “என் உடலிலிருந்து வெளியேறி, அதை ஒரு தேய்ந்து போன உடையைப் போல் களைந்தெறிவது நல்லதாக இருக்கலாம். ஆனால் நான் வேலை செய்வதை நிறுத்த மாட்டேன். எல்லா இடங்களிலும் மனிதர்களை நான் ஊக்கப்படுத்துவேன், உலகம் முழுவதும் தன்னை இறைவனுடன் ஒன்றாக அறியும் வரை.” என்று எழுதினார்.

 4.பால கங்காதர திலகரின் பிறப்பு

'லோகமான்ய திலகர்' என்று பரவலாக அறியப்படும் பால கங்காதர திலகர், 1856-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 23-அன்று மகாராஷ்டிராவின் ரத்னகிரியில் பிறந்தார். மகாத்மா காந்தி அவரை "நவீன இந்தியாவின் சிற்பி" (the Maker of Modern India) என்றும், ஜவஹர்லால் நேரு அவரை "இந்தியப் புரட்சியின் தந்தை" (Father of the Indian Revolution) என்றும் அழைத்தனர்.

வழக்கறிஞரும், அறிஞரும், பத்திரிகையாளருமான திலகர், 1890-ஆம் ஆண்டில் இந்திய தேசிய காங்கிரஸில் இணைந்தார். தொடக்கத்தில், இந்தியர்களுக்கான சீர்திருத்தங்களையும் கூடுதல் உரிமைகளையும் கோரிய காங்கிரஸ் கட்சியின் நிலைப்பாட்டிலிருந்து அவரது நிலைப்பாடு பெரிய அளவில் மாறுபட்டிருக்கவில்லை. ஆனால், முழுமையான புரட்சியை அவர் விரும்பவில்லை.

திலகர் பல முக்கிய நூல்களை எழுதியுள்ளார். 1881-ஆம் ஆண்டில், ஜி.ஜி. அகர்கருடன் இணைந்து 'கேசரி' (மராத்தி மொழியில்) மற்றும் 'மராட்டா' (ஆங்கிலத்தில்) ஆகிய செய்தித்தாள்களைத் தொடங்கிய அவர், அவற்றின் மூலம் ஆங்கிலயே ஆட்சிக்கு எதிரான தேசியவாத எதிர்ப்பைப் பரப்பினார். மேலும், 'கீதா ரகசியம்' (Geeta Rahasya), 'ஓரியன்' (Orion), 'தி ஆர்டிக் ஹோம் ஆஃப் தி வேதாஸ்' (The Arctic Home of the Vedas) உள்ளிட்ட பல நூல்களையும் அவர் எழுதியுள்ளார்.

1893-ஆம் ஆண்டில், கணபதி வழிபாட்டை ஒரு சமூக விழாவாகக் கொண்டாடும் புதிய மரபை அவர் தொடங்கினார். இந்த விழாக்களின் மூலம் தேசபக்திப் பாடல்கள் பாடப்பட்டன மற்றும் தேசியவாதக் கருத்துகள் பரப்பப்பட்டன.

தேசியவாத எதிர்ப்புப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்துச் செல்ல, 1896-ஆம் ஆண்டில் திலகர் சிவாஜி விழாவை (Shivaji festival) அறிமுகப்படுத்தினார். மகாராஷ்டிர மக்களிடையே தேசியவாத உணர்வுகளைத் தூண்டுவதே இதன் நோக்கமாக இருந்தது.

 லாலா லஜபதி ராய் மற்றும் பிபின் சந்திர பால் ஆகியோருடன் இணைந்து, திலகர் 'லால்-பால்-பால்' (Lal Bal Pal) என்ற மூவர் கூட்டணியின் ஒரு பகுதியாகத் இருந்தார். இந்தக் கூட்டணி ஆங்கிலயேர்களிடமிருந்து முழுமையான சுதந்திரம் பெறுவதையே குறிக்கோளாகக் கொண்டிருந்ததுடன், அதை அடைவதற்காக வன்முறை உள்ளிட்ட அரசியலமைப்பை தாண்டிய வழிமுறைகளை ஆதரித்தது.

5. கார்கில் வெற்றி தினம் (Kargil Diwas) 

 

ஆண்டுதோறும் ஜூலை 26-அன்று கடைபிடிக்கப்படும் 'கார்கில் வெற்றி தினம்', 1999-ல் பாகிஸ்தானுக்கு எதிராக இந்தியா பெற்ற வெற்றியையும், கார்கில் போரில் வெற்றிபெற பாகிஸ்தான் ஊடுருவல்காரர்களைத் தாண்டி பல சவால்களை எதிர்கொண்டு வீரமரணம் அடைந்த இந்திய வீரர்களின் தியாகங்களையும் நினைவுகூர்கிறது.

லாகூர் பிரகடனம் கையெழுத்தான சிறிது காலத்திலேயே கார்கில் போர் தொடங்கியது. பாகிஸ்தான் எல்லை கட்டுப்பாட்டுக் கோட்டைத் (LoC) தாண்டி இந்தியப் பகுதிக்குள் ஊடுருவி, குளிர்காலத்திற்காக இந்திய ராணுவம் காலி செய்திருந்த பாதுகாப்பு நிலைகளைக் கைப்பற்றியதே இந்தப்போருக்குக் காரணமாக அமைந்தது.

இந்த ஊடுருவல் கண்டறியப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, இந்திய ராணுவம் 'ஆபரேஷன் விஜய்' (Operation Vijay) என்ற ராணுவ நடவடிக்கையைத் தொடங்கியது. 'தடுத்தல்-வெளியேற்றுதல்-மறுத்தல்' (Contain-Evict–Deny) என்பதே இந்த நடவடிக்கையின் முக்கிய நோக்கங்களாக இருந்தன. மே மாத நடுப்பகுதி முதல் ஜூலை மாதம் வரையிலான காலகட்டத்தில், கடும் உயிரிழப்புகளைச் சந்தித்த நிலையிலும், இந்தியப் படைகள் பாகிஸ்தானியர்களிடமிருந்து முக்கிய நிலைகளை படிபடியாக மீட்டெடுத்தன. ஜூலை 26 அன்று, கார்கிலிலிருந்து பாகிஸ்தானின் அனைத்து படைகளும் முழுமையாக வெளியேறிவிட்டதாக இந்திய ராணுவம் அறிவித்தது.

அதிகாரப்பூர்வ புள்ளிவிவரங்களின்படி, போரின் முடிவில் இந்தியாவின் தரப்பில் 527 பேர் உயிரிழந்தனர். 1,363 பேர் காயமடைந்தனர். விமானப்படை அதிகாரி ஃப்ளைட் லெப்டினன்ட் கே. நாச்சிகேதா தாக்குதலின் போது இவரது மிக்-27 விமானம் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டது. அவர் போர்க்கைதியாகப் பிடிபட்டார்.

கார்கில் பகுதியானது எல்லை கட்டுப்பாட்டுக் கோட்டின் (LoC) வடக்குப் பகுதியில், ஸ்ரீநகருக்கு வடகிழக்கே 200 கி.மீ தொலைவிலும், லே நகருக்கு மேற்கே 230 கி.மீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. கார்கில் நகரம் கடல் மட்டத்திலிருந்து 2,676 மீட்டர் (8,780 அடி) உயரத்திலும், டிராஸ் பகுதி 3,300 மீட்டர் (10,800 அடி) உயரத்திலும் அமைந்துள்ளன. மேலும், இந்தப்பகுதியைச் சுற்றியுள்ள மலைச்சிகரங்கள் 4,800 மீட்டர் (16,000 அடி) முதல் 5,500 மீட்டர் (18,000 அடி) உயரத்தைக் கொண்டுள்ளன.

அமெரிக்க சுதந்திரப் பிரகடனம் 

அமெரிக்காவிற்கும் ஜூலை மாதம் மிகவும் முக்கியமானது. இந்த ஆண்டு, அமெரிக்கா 2026-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 4-ஆம் தேதி அன்று தனது சுதந்திரத்தின் 250-வது ஆண்டைக் கொண்டாடுகிறது.

1. பிரிட்டனிடமிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட மாநிலங்களின் ஒன்றியமாக அமெரிக்கா உருவாவதற்கான அடித்தளத்தை அமைத்த 'சுதந்திரப் பிரகடனம்' (Declaration of Independence) என்ற ஆவணம் கையெழுத்தான நாள் 4-ஆம் தேதியாகும்.

2. சுதந்திரத்தை அறிவிப்பதற்கான சூழல் ஏற்பட்டால், அதற்கான காரணங்களை விளக்கும் ஒரு அறிக்கையைத் தயாரிப்பதற்காக, 1776-ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் ஒரு குழு உருவாக்கப்பட்டது. இந்தக்குழுவில் தாமஸ் ஜெஃபர்சன், ஜான் ஆடம்ஸ், பெஞ்சமின் ஃபிராங்க்ளின், ரோஜர் ஷெர்மன் மற்றும் ராபர்ட் ஆர். லிவிங்ஸ்டன் ஆகியோர் இடம்பெற்றிருந்தனர்.

3. இந்த அறிக்கையின் முக்கியப்பகுதியை தாமஸ் ஜெஃபர்சனே எழுதினார். இவர் முன்னதாக 1775-ல் 'ஆங்கிலயே அமெரிக்காவின் உரிமைகள் குறித்த ஒரு கண்ணோட்டம்' (A Summary View of the Rights of British America) என்ற நூலை எழுதியிருந்தார். அதில் அவர், "அதிகாரத்தின் தனிப்பட்ட அடக்குமுறைச் செயல்களை ஒரு குறிப்பிட்ட நாளின் தற்செயலான முடிவாகக் கருதலாம். ஆனால், ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தில் தொடங்கி, அமைச்சர்கள் மாறினாலும் தொடர்ந்து மாற்றமின்றி மேற்கொள்ளப்படும் தொடர்ச்சியான ஒடுக்குமுறைகள், எங்களை அடிமைத்தனத்திற்குள் தள்ளுவதற்கான ஒரு திட்டமிட்ட மற்றும் முறையான சதியையே தெளிவாக நிரூபிக்கின்றன என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். முரண்பாடான விவாகரம் என்னவென்றால், ஜெஃபர்சன் 600-க்கும் மேற்பட்ட அடிமைகளைத் தன்வசம் வைத்திருந்தார்.

4. இருப்பினும், முந்தைய ஆவணத்தின் அடிப்படையிலேயே இந்தச் சுதந்திரப் பிரகடனம் உருவாக்கப்பட்டது. இதனை உருவாக்கிய 5 பேர் கொண்ட குழு உட்பட மொத்தம் 56 பிரதிநிதிகள் இதில் கையெழுத்திட்டனர். கையெழுத்திட்ட அனைவரும்   அமெரிக்காவின் 'நிறுவுநர்கள்' (Founding Fathers) என்று போற்றப்படுகிறார்கள்.

5. 1783-ல் நடைபெற்ற புரட்சிப் போரில் (Revolutionary War) தோல்வியடைந்த பிறகு, அமெரிக்காவின் சுதந்திரத்தை அதிகாரப்பூர்வமாக பிரிட்டன் அங்கீகரித்தது. பிரிட்டனின் ஐரோப்பியப் போட்டியாளர்களான பிரான்ஸ், ஸ்பெயின் மற்றும் டச்சு குடியரசு போன்ற நாடுகளின் ஆதரவுடன் அமெரிக்கா வெற்றி பெற்றது.

Original articles : July in History : 5 key events. -Khushboo Kumari

Read More →

மாட்டு இறைச்சிக்காக பசுக்கள் கொல்லப்படுவதற்கு (cow slaughter) தடை விதித்து சென்னை உயர்நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது. ஆனால், மாநிலச் சட்டங்களோ இதனை 'ஒழுங்குமுறைப்படுத்துவது' (regulation) பற்றிக் குறிப்பிடுகின்றன. அவை கூறுவது என்ன? - அமால் ஷேக்

 பக்ரீத் பண்டிகையை ஒட்டி பசுக்கள் கொல்லப்படுவதற்கு (cow slaughter) கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கக் கோரி சமீபத்தில் ஒரு மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டது. இதன் விளைவாக, அரசு குறிப்பிட்டது போல, இச்செயலுக்கு "முழுமையான மற்றும் ஒட்டுமொத்தத் தடை" (absolute and blanket ban) விதிக்கும் உத்தரவை நீதிமன்றம் பிறப்பித்தது.

"பக்ரீத் பண்டிகைக்கு முந்தைய நாளிலோ அல்லது வேறு எந்த நாளிலோ எந்தவொரு பசுவோ அல்லது கன்றுக் குட்டியோ வெட்டப்படாமல் இருப்பதை" உறுதி செய்யுமாறு அதிகாரிகளுக்கு உத்தரவிட்ட சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை எதிர்த்துத் தமிழ்நாடு அரசு உச்சநீதிமன்றத்தை நாடியுள்ளது.

பொது இடங்களில் பசுவதை செய்யப்படுவதை தடுப்பது குறித்து மட்டுமே மனுவில் கோரப்பட்டிருந்த நிலையில், உயர்நீதிமன்றம் "முழுமையான மற்றும் ஒட்டுமொத்தத் தடை" (absolute and blanket ban) விதித்துள்ளதாக வாதிட்டு, மாநில அரசு ஒரு 'சிறப்பு அனுமதி மனுவை' (Special Leave Petition) தாக்கல் செய்துள்ளது.

மேலும், இந்த உயர்நீதிமன்றத்தின் உத்தரவானது மாநிலத்தின் சட்டக் கட்டமைப்பிற்கு முரணானது என்றும், அச்சட்டம் "முறைப்படுத்துவதற்கு மட்டுமே வழிவகுக்கிறதே தவிர, முழுமையான தடைக்கு அல்ல" என்றும் தமிழ்நாடு அரசு தனது மேல்முறையீட்டில் வாதிட்டுள்ளது. நீதிமன்றம் சட்டத்தை "மாற்றி எழுதுவதற்கும் அல்லது மறுவடிவமைப்பதற்கும்" புதிய வடிவம் கொடுத்துள்ளதாக கூறுகிறது. மேலும், சென்னை உயர்நீதிமன்றம் தனக்கு முன் இருந்த விவகாரத்தின் வரம்பைத் தாண்டிச் சென்று, "கோரப்படாத அல்லது வேண்டப்படாத" (neither pleaded nor requested) ஒரு நிவாரணத்தை வழங்கியுள்ளதாகவும் அரசு வாதிடுகிறது.

பசுவதை (cow slaughter) செய்வது குறித்து சென்னை உயர்நீதிமன்றம் கூறியது என்ன?

பதிவு செய்யப்படாத அமைப்பான 'இந்து மக்கள் கட்சி தமிழகம்' (Indu Makkal Katchi Tamilagam) என்பதன் இளைஞரணி மாநிலப் பொதுச் செயலாளர் என்று தன்னை அடையாளப்படுத்திக்கொண்ட சூர்யா என்பவர், பக்ரீத் பண்டிகையின் போது "பொது இடங்களில்" பசுக்கள் கொல்லப்படுவதைத் (cow slaughter) தடுக்குமாறு அதிகாரிகளிடம் மே 18 அன்று ஒரு கோரிக்கை மனுவை அளித்தார்.

பின்னர், அந்தக் கோரிக்கையைப் பரிசீலித்து, பொது இடங்களில் பசுவதை செய்யப்படுவதற்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்குமாறு உத்தரவிடக் கோரி ஒரு ரிட் மனு (writ petition) தாக்கல் செய்யப்பட்டது. இதனை ஒரு பொதுநல வழக்காகக் (Public Interest Litigation (PIL)) கருதிய தனி நீதிபதி ஒருவர், இவ்வழக்கை நீதிபதிகள் ஜி.ஆர். சுவாமிநாதன் மற்றும் வி. லட்சுமிநாராயணன் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வுக்கு மாற்றினார்.

வழக்கில் எதிர்வாதிகளில் ஒரு தரப்பாக ஆஜரான காவல்துறையினர், நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்த பதில் மனுவில், "போக்குவரத்துக்கு எந்த இடையூறும் இல்லாமலும், பிற சமூகத்தினரின் மத உணர்வுகளைப் புண்படுத்தாமலும், பொது இடம் இல்லாத ஒரு பகுதியில்" குர்பானி (விலங்கு பலி) கொடுப்பதற்காகத் தற்காலிமாகக் கொட்டகை (temporary shed) ஏற்கனவே அமைக்கப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிவித்தனர்.

இந்த ஏற்பாடுகள் விதிமுறைக்கு உட்பட்டவை என்பதை ஒப்புக்கொள்ளும் வகையிலான ஒரு கருத்தாகவே நீதிமன்ற அமர்வு இதைப் புரிந்துகொண்டது. அதன் பிறகு, அந்த உத்தரவானது விதிமுறைகளுக்கு இணங்குவது (compliance) குறித்த கேள்வியையும் தாண்டிச் சென்றது. அரசியலமைப்பின் 48-வது பிரிவு, "அரசு விவசாயம் மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பை நவீன மற்றும் அறிவியல் பூர்வமான அடிப்படையில் அமைத்திட முயற்சிக்க வேண்டும். குறிப்பாக, பசுக்கள், கன்றுகள் மற்றும் பிற பால் தரும் மற்றும் உழைப்புக்கு உதவும் கால்நடைகளின் இனங்களைப் பாதுகாக்கவும் மேம்படுத்தவும், அத்துடன் அவற்றைக் கொல்வதைத் தடை செய்யவும் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்" என்று கூறுகிறது. இது 'அரசு கொள்கை வழிகாட்டும் நெறிமுறைகளின்' (Directive Principles of State Policy (DPSP)) ஒரு பகுதியாகும். இவை அரசுக்கான வழிகாட்டுதல்களாக அமைந்தாலும், சட்டப்படி கட்டாயமாக அமல்படுத்தப்பட வேண்டியவை அல்ல.

பக்ரீத் பண்டிகையின்போது பசுவதை செய்யப்படுவது கட்டாயமானதல்ல என்று நீதிமன்ற அமர்வு குறிப்பிட்டது. மேலும், 1958-ம் ஆண்டின் தமிழ்நாடு கால்நடைப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் (Tamil Nadu Animal Preservation Act) 4-வது பிரிவையும் அமர்வு சுட்டிக்காட்டியது. இப்பிரிவின்படி, ஒரு பசுவின் வயது பத்து ஆண்டுகளுக்கு மேல் இருப்பதோடு, அது வேலை செய்வதற்கும் இனப்பெருக்கத்திற்கும் தகுதியற்றது என்பதற்கான சான்றிதழ் இருந்தால் மட்டுமே அதை கொல்ல அனுமதிக்கப்படுகிறது. அத்துடன், பால் உற்பத்தியை அதிகரிக்கும் நோக்கில் இறைச்சிக் கூடங்களில் பசுக்களைக் கொல்லத் தடை விதிக்கும் தமிழ்நாடு அரசின் அரசாணையையும் (GO Ms No. 1715) நீதிமன்றம் மேற்கோள் காட்டியது.

"அங்கீகரிக்கப்பட்ட இறைச்சிக் கூடங்களைத் தவிர வேறு எந்த இடத்திலும் எந்த விலங்கையும் வெட்டுவதை அதிகாரிகள் அனுமதிக்க முடியாது" என்று நீதிமன்ற அமர்வு தீர்ப்பளித்தது. மேலும், "பக்ரீத் பண்டிகையின் முந்தைய நாளிலோ அல்லது வேறு எந்த நாளிலோ பசுவோ கன்றோ கொல்லக்கூடாது" என்றும் குறிப்பிட்டு, அதன் மூலம் ஒரு பொதுவான உத்தரவைப் பிறப்பித்தது.

மாநில அரசின் மேல்முறையீட்டு வாதம் என்ன?

பொது இடங்களில் பசுவதை செய்யப்படுவதைத் தடுப்பதற்கான ஒரு உத்தரவை மட்டுமே கோரிய மனுவிலிருந்து உயர்நீதிமன்றத்தின் உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டது என்று அந்த மனு வாதிடுகிறது. இருப்பினும், நீதிமன்றம் "பசுக்கள் மற்றும் கன்றுகளை வெட்டுவதற்கு முழுமையான மற்றும் பொதுவான தடையை" விதித்துள்ளது. இது மனுதாரரால் கோரப்படாத ஒரு நிவாரணமாகும்.

உயர்நீதிமன்றத்தின் உத்தரவு, "தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் விலங்குகளை கொல்லும் நடைமுறையை நிர்வகிக்கும் சட்டக் கட்டமைப்புக்கு முரணானது" என்றும், மேலும் "வெளிப்படையாகவும் சந்தேகத்திற்கிடமின்றியும் ஒழுங்குமுறைக்கு மட்டுமே வழிவகுக்கும், தடைக்கு அல்ல" என்று கூறும் நிர்வாகச் சட்டத்தை மீண்டும் எழுதுவதற்கும் மறுவடிவமைப்பதற்கும் சமமானது என்றும் அது குறிப்பிடுகிறது.

பக்ரீத் பண்டிகையின் போது, ​​இறைச்சிக் கூடங்களாக அங்கீகரிக்கப்படாத இடங்களில் பசுக்களையும் கன்றுகளையும் வெட்டலாமா என்பது மட்டுமே உயர்நீதிமன்றத்தின் முன் இருந்த பிரச்சினை என்று அரசு தரப்பு வாதிட்டது. இருப்பினும், நீதிமன்றம், "பரிசீலனையில் இருந்த குறிப்பிட்ட விவகாரத்தையும் தாண்டி", தனக்கு முன் இருந்த சர்ச்சைக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு தடையை விதித்தது.

இந்த மேல்முறையீடு, அதன் தீர்ப்பிற்குள்ளேயே ஒரு முரண்பாடு இருப்பதாகக் குறிப்பிடுவதையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. நீதிமன்ற உத்தரவின் ஒரு பகுதி, அங்கீகரிக்கப்பட்ட இறைச்சிக் கூடங்களில் பசுவதை நடைபெறலாம் என்பதை அங்கீகரிக்கிறது என்றும், மற்றொரு பகுதி பசுவதையை முற்றிலுமாகத் தடை செய்கிறது என்றும் அது கூறுகிறது. உயர்நீதிமன்றம், "முரண்பாடாக, பசுவதைக்கு ஒரு முழுமையான மற்றும் ஒட்டுமொத்தத் தடையையும் விதித்துள்ளது" என்று மனு கூறுகிறது.

மேலும், அரசாணை எண். 1715 (GO Ms No. 1715) உண்மையான மனுதாரரால் ஒருபோதும் ஆதாரமாகக் கொள்ளப்படவில்லை என்றும், அதன் செல்லுபடியாகும் தன்மை அல்லது பொருந்தக்கூடிய தன்மை உயர்நீதிமன்றத்தின் முன் ஒருபோதும் சர்ச்சையில் இருக்கவில்லை என்றும் அந்த மனு குறிப்பிடுகிறது. இருப்பினும், நீதிமன்றம் "தன்னுடைய சொந்த முயற்சியால்" அதை ஆதாரமாகக் கொண்டது. "இந்த அரசாணையை நீதிமன்றம் அடிப்படையாகக் கொள்ளப்போகிறது என்பது குறித்து அரசுக்கு எந்தவித முன்னறிவிப்பும் வழங்கப்படவில்லை" என்று மேல்முறையீட்டு மனு வாதிடுகிறது. மேலும், "பாதிக்கப்பட்ட தரப்பினரிடம் இது குறித்து நேரடியாகக் கூறாமல் உயர்நீதிமன்றம் இந்த அரசாணையை சார்ந்திருப்பது, இயற்கை நீதியின் கோட்பாடுகளைக் கடுமையாக மீறுவதைக் காட்டுகிறது."

"ஒரு நிர்வாக உத்தரவு/அரசாணை சட்டப்பூர்வ விதிகளுக்கு முரணாகவோ அல்லது ஒவ்வாத வகையிலோ இருக்க முடியாது" என்றும், சட்டமன்றத்தால் இயற்றப்பட்ட சட்டங்களை நிர்வாக உத்தரவுகள் மீற முடியாது என்றும் அந்த மனு மேலும் குறிப்பிடுகிறது.

பக்ரீத் பண்டிகையின்போது பசுவதை செய்யப்படுவது அவசியமா என்பது குறித்த உயர்நீதிமன்றத்தின் விவாதத்தையும் இந்த மேல்முறையீடு கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. மாநில அரசின் கூற்றுப்படி, இந்த வழக்கில் இரு தரப்பினராலும் இந்தக் கேள்வி ஒருபோதும் எழுப்பப்படவில்லை. இது தற்போதைய வழக்கிற்கு "முற்றிலும் தொடர்பில்லாத" ஒரு பிரச்சினை என்று அது கூறுகிறது.

இந்த உத்தரவினால் ஏற்படக்கூடிய பொருளாதார மற்றும் நிர்வாகரீதியான விளைவுகளையும் மனு சுட்டிக்காட்டுகிறது. "ஒரு முழுமையான தடை, சட்டப்பூர்வ கட்டமைப்பிற்குள் செயல்படும் சிறு மற்றும் குறு விவசாயிகள், உரிமம் பெற்ற வர்த்தகர்கள் மற்றும் சட்டவரம்பிற்குள் செயல்படும் தொடர்புடைய துறைகள்மீது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க பொருளாதாரச் சுமையை ஏற்படுத்தும்." இந்த உத்தரவு “அதன் விளைவுகளில் பேரழிவை ஏற்படுத்தும்” என்று அது விவரிக்கிறது. மேலும், இது மாநில சட்டத்தின்கீழ் நிறுவப்பட்டுள்ள தற்போதைய உரிமம், சான்றிதழ் மற்றும் ஒழுங்குமுறை அமைப்புகளை சீர்குலைக்கக்கூடும் என்றும் கூறுகிறது.

தடை உத்தரவு (stay) பிறப்பிக்கப்படாவிட்டால், தற்போதுள்ள சட்டக் கட்டமைப்பு பயனற்றதாகி, ஒரு “நிர்வாகக் குழப்பத்தை” உருவாக்கும் என்று மாநில அரசு வாதிடுகிறது.

சட்டம் என்ன சொல்கிறது?

தமிழ்நாடு சட்டங்கள் பசுவதை செய்யப்படுவதை முற்றிலுமாகத் தடை செய்வதற்குப் பதிலாக ஒழுங்குபடுத்துகின்றன என்பதே மாநில அரசின் முக்கிய வாதமாகும். 1958-ம் ஆண்டின் தமிழ்நாடு விலங்குகள் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் (Tamil Nadu Animal Preservation Act) பிரிவு-4, ஒரு தகுதிவாய்ந்த அதிகாரம் அனுமதிச் சான்றிதழ் வழங்கினால் மட்டுமே, சில விலங்குகளை வெட்டமுடியாது என்று கூறுகிறது. அத்தகைய சான்றிதழை வழங்குவதற்கான நிபந்தனைகளையும் சட்டம் வகுக்கிறது.

பிரிவு-6, அங்கீகரிக்கப்படாத இடங்களில் பசுவதை செய்யப்படுவதைத் தடை செய்கிறது. இந்த விதிகள் ஒரு முழுமையான தடையை ஏற்படுத்தாமல், உரிமம் மற்றும் சான்றிதழ் வழங்கும் முறையை நிறுவுகின்றன என்று அரசின் மனு வாதிடுகிறது. “சட்டத்தின் திட்டத்திலிருந்து, பசுவதை செய்யப்படுவதை ஒழுங்குபடுத்துவது மட்டுமே இதன் நோக்கம் என்பதும், பசுவதை செய்யப்படுவதற்கு எந்தத் தடையும் இல்லை என்பதும் தெளிவாகத் தெரிகிறது” என்று அது கூறுகிறது.

1998-ம் ஆண்டின் தமிழ்நாடு நகர்ப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகள் சட்டம் (Tamil Nadu Urban Local Bodies Act) போன்ற நகராட்சிச் சட்டத்தின்கீழ், இந்த மனுவானது பிரிவு 113-ஐச் சார்ந்திருந்தது. அப்பிரிவு, உள்ளாட்சி அமைப்புகள் இறைச்சிக் கூடங்களை வழங்கவேண்டும் என்றும், ஆணையரால் வழங்கப்பட்ட உரிமம் இல்லாமல் "ஒரு தனியார் இறைச்சிக் கூடத்தை" அல்லது "விலங்குகளின் தோல் அல்லது இறைச்சிகளைப் பதப்படுத்தும் எந்தவொரு இடத்தையும்" நிறுவுவதையோ அல்லது பயன்படுத்துவதையோ தடைசெய்கிறது. 2023-ம் ஆண்டின் தமிழ்நாடு நகர்ப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகள் விதிகள் (Tamil Nadu Urban Local Bodies Rules), இறைச்சிக் கூடங்களைப் பராமரிப்பதற்கான தரநிலைகளையும், அவற்றுக்கு உரிமம் வழங்குவதற்கான நடைமுறைகளையும் மேலும் பரிந்துரைக்கின்றன.

பசுவதை செய்வதேயே தடை செய்யப்பட்டிருந்தால், இந்த விதிமுறைகளுக்கு எந்தச் சட்ட விதிகள் அர்த்தமற்றதாகிவிடும் என்று மாநில அரசு வாதிடுகிறது.

தமிழ்நாடு அரசும் மத்திய சட்டங்களையே அடிப்படையாகக் கொள்கிறது. 'விலங்குகள் மீதான கொடுமைத் தடுப்புச் சட்டம்-1960'-ன் (Prevention of Cruelty to Animals Act) கீழ், இறைச்சிக் கூடங்களின் உள்கட்டமைப்பு, பராமரிப்பு மற்றும் செயல்பாடு குறித்து அரசுகளுக்கும் உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கும் ஆலோசனை வழங்கும் அதிகாரம் 'விலங்கு நல வாரியத்திற்கு' (Animal Welfare Board) வழங்கப்பட்டுள்ளது. இச்சட்டமும்கூட பசுவதை செய்வதைத் தடை செய்யவில்லை என்று மனுதாரர் குறிப்பிடுகிறார்.

அதேபோல, 'விலங்குகள் மீதான கொடுமைத் தடுப்பு (இறைச்சிக் கூடங்கள்) விதிகள்-2001' இன் (Prevention of Cruelty to Animals (Slaughter House) Rules) படி, நகராட்சிப் பகுதிகளுக்குள் உள்ள விலங்குகளை அங்கீகரிக்கப்பட்ட அல்லது உரிமம் பெற்ற இறைச்சிக் கூடங்களில் மட்டுமே கொல்ல முடியும். "பசுவதை செய்யும் நடைமுறை மற்றும் இறைச்சிக் கூடங்களுக்கான அங்கீகாரம் ஆகியவற்றை முறைப்படுத்துவதற்காக மத்திய அரசு விரிவான விதிமுறைகளை வகுத்திருப்பதே, பசுவதை செய்வது தடை செய்யப்பட்ட செயல் அல்ல என்பதைக் காட்டுகிறது" என்று அந்த மனுவில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

Original articles : Madras HC orders cow slaughter ban, but state’s laws speak of regulation. Here’s what they say -Amaal Sheikh

Read More →

வழக்கறிஞர் சங்கங்கள் ஒரு குற்றவாளிக்காக நீதிமன்றத்தில் வாதிட மறுக்க முடியுமா? இதுகுறித்து சட்டம் கூறுவது என்ன? -ரிஸ்மி லியா எம்.

 அயோத்தி ராமர் கோவில் நிதி மோசடி வழக்கில் குற்றம்சாட்டப்பட்டவர்களுக்காக நீதிமன்றத்தில் வாதாடப் போவதில்லை என்ற ஃபைசாபாத் வழக்கறிஞர்கள் சங்கத்தின் (Faizabad Bar Association) தீர்மானம், ஒரு வழக்கறிஞர் சங்கம் ஒட்டுமொத்தமாகச் சேர்ந்து, ஒரு குறிப்பிட்ட குற்றவாளிக்காக வாதாடக் கூடாது என முடிவு எடுக்க முடியுமா என்ற கேள்வியை எழுப்பியுள்ளது.

உச்சநீதிமன்றத்தின் நிலைப்பாடு என்ன?

ஒவ்வொரு குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபருக்கும் நியாயமான விசாரணை மற்றும் சட்டப்பூர்வ பிரதிநிதித்துவம் பெறுவதற்கான உரிமை உண்டு என்று உச்சநீதிமன்றம் தொடர்ந்து தீர்ப்பளித்து வருகிறது. இந்த உரிமையை மறுப்பது சட்டவிரோதமானது, அரசியலமைப்பிற்கு எதிரானது மற்றும் வழக்கறிஞர்களின் தொழில்முறை நெறிமுறைகளுக்கு மாறானது ஆகும்.

2010-ஆம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்றத்தில் நடந்த 'ஏ.எஸ். முகமது ரஃபி vs தமிழ்நாடு அரசு' (A.S. Mohammed Rafi vs State of Tamil Nadu) என்ற வழக்கில், கோயம்புத்தூரில் வழக்கறிஞர்களுக்கும் போலீசாருக்கும் இடையே ஏற்பட்ட மோதலுக்குப் பிறகு இந்த விவகாரம் எழுந்தது. இந்தச் சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து, உள்ளூர் வழக்கறிஞர் சங்கம் ஒரு தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது. அதில், குற்றம்சாட்டப்பட்ட காவலர்களுக்குத் தங்களது சங்கத்தைச் சேர்ந்த வழக்கறிஞர்கள் யாரும் வாதாட மாட்டார்கள் என்று கூறப்பட்டிருந்தது. இதனை விசாரித்த நீதிபதிகள் மார்க்கண்டேய கட்சு மற்றும் ஞான் சுதா மிஸ்ரா ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, வழக்கறிஞர் சங்கங்களின் இத்தகைய தீர்மானங்கள் முற்றிலும் சட்டவிரோதமானவை என்றும், சட்ட மரபுகள் மற்றும் தொழில்முறை நெறிமுறைகளுக்கு எதிரானவை என்றும் தீர்ப்பளித்தது.

அவர்கள் மீதான குற்றச்சாட்டுகள் எவ்வளவு தீவிரமானதாகவோ அல்லது பொதுமக்களிடையே எவ்வளவு வெறுப்பைத் தூண்டுவதாகவோ இருந்தாலும், ஒவ்வொரு நபருக்கும் நீதிமன்றத்தில் சட்டப்பூர்வ பாதுகாப்பு பெற உரிமை உண்டு என்று நீதிபதி கட்சு குறிப்பிட்டார். மேலும், நீதிமன்றத்தில் அத்தகைய நபர்களுக்காக வாதாடி அவர்களைப் பாதுகாப்பது வழக்கறிஞர்களின் கடமையாகும் என்றும் கூறினார்.

இந்தியாவில் உள்ள வழக்கறிஞர் சங்கங்களால் நிறைவேற்றப்படும் இதுபோன்ற அனைத்துத் தீர்மானங்களும் செல்லாதவை மற்றும் முற்றிலும் ரத்து செய்யப்படுபவை என்று நீதிமன்றம் அறிவித்தது. மேலும், ஜனநாயகம் மற்றும் சட்டத்தின் ஆட்சியில் நம்பிக்கையுள்ள வழக்கறிஞர்கள், இத்தகைய தீர்மானங்களைப் புறக்கணிக்க வேண்டும் மற்றும் எதிர்க்க வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ளது.

வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் ஒரு காவல்துறை அதிகாரியாகவோ, பயங்கரவாதி என்று சந்தேகிக்கப்படுபவராகவோ, பாலியல் வன்புணர்வு குற்றவாளியாகவோ, தொடர் படுகொலைகள் செய்தவராகவோ அல்லது வேறு யாராக இருந்தாலும், அவருக்காகப் பொதுமக்களின் சார்பில் வழக்கறிஞர்கள் ஆஜராவதை ஒரு வழக்கறிஞர் சங்கம் தடுக்க முடியாது என்றும் நீதிமன்றம் திட்டவட்டமாகக் கூறியது. இதுபோன்ற தீர்மானங்கள் நாட்டின் அரசியலமைப்பு, சட்டம் மற்றும் வழக்கறிஞர்களின் தொழில்முறை நெறிமுறைகளை மீறுபவையாகும்.

நீதிபதி கட்சுவின் இந்தத் தீர்ப்பு, இந்தியாவின் சுதந்திரப் போராட்டக் காலத்தையும் சுட்டிக்காட்டியது. அப்போது ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்கு எதிராகப் போராடிய புரட்சியாளர்களைப் பாதுகாப்பதற்காக இந்திய வழக்கறிஞர்கள் நீதிமன்றங்களில் வாதாடினார்கள் என்பதை நினைவுகூர்ந்தது. சில குறிப்பிட்ட குற்றம்சாட்டப்பட்ட நபர்களுக்காக ஆஜராக வழக்கறிஞர் சங்கங்கள் மறுப்பதாக வரும் செய்திகள் தமக்கு மிகுந்த கவலையளிப்பதாக நீதிமன்றம் தெரிவித்தது. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிந்தைய 'நியூரம்பெர்க் விசாரணைகளின்' (Nuremberg trials) போதுகூட, கோடிக்கணக்கான மக்களைக் கொன்றதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்ட நாஜி போர்க் குற்றவாளிகளுக்குக்கூட வழக்கறிஞர்கள் மூலம் சட்டப்பூர்வ பாதுகாப்பு வழங்கப்பட்டது என்பதை நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது.

குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஒரு நபருக்கு வழக்கறிஞர் உதவி பெறுவதற்கான உரிமை என்ன?

அரசியலமைப்பின் பிரிவு-22(1), கைது செய்யப்பட்ட எந்தவொரு நபருக்கும் அவர் விரும்பும் ஒரு வழக்கறிஞரைத் கலந்தாலோசிக்கவும், அவர் மூலமாகத் தனக்காக நீதிமன்றத்தில் வாதாடவும் உள்ள உரிமை மறுக்கப்படக் கூடாது என்று உத்தரவாதம் அளிக்கிறது. பிரிவு-14 இந்திய எல்லைக்குள் சட்டத்தின்முன் அனைவரும் சமம் மற்றும் சட்டத்தின் மூலம் அனைவருக்கும் சமமான பாதுகாப்பு கிடைப்பதை உறுதி செய்கிறது.

அரசியலமைப்பின் பிரிவு 21-ன்கீழ் உள்ள உயிர் வாழ்வதற்கும் தனிநபர் சுதந்திரத்திற்குமான உரிமையின் ஒரு முக்கியப் பகுதியாக, 'நியாயமான விசாரணை பெறுவதற்கான உரிமை' (Right to a fair trial) இருப்பதை உச்சநீதிமன்றம் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது.

அரசு கொள்கைக்கான வழிகாட்டு நெறிமுறைகளில் ஒன்றான பிரிவு-39A, நமது சட்ட அமைப்பு சம வாய்ப்பின் அடிப்படையில் நீதியை ஊக்குவிப்பதையும்; ஏழ்மை அல்லது இதர குறைபாடுகள் காரணமாக எந்தவொரு குடிமகனுக்கும் நீதி கிடைப்பது மறுக்கப்படாமல் இருப்பதையும், இலவச சட்ட உதவி வழங்குவதன் மூலமாக அரசு உறுதி செய்ய வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது.

இந்த அனைத்து விதிகளும் ஒன்றிணைந்துதான், குற்றம்சாட்டப்பட்ட ஒரு நபருக்குச் சட்டப்பூர்வ பிரதிநிதித்துவம் கிடைப்பதற்கான அரசியலமைப்புரீதியான அடித்தளமாக அமைகின்றன.

இந்திய வழக்கறிஞர் சங்க விதிகள் என்ன கூறுகின்றன?

இந்திய வழக்கறிஞர் சங்க (Bar Council of India) விதிகளின்கீழ் உள்ள 'தொழில்முறை நடத்தை மற்றும் நெறிமுறைகள்' (Standards of Professional Conduct and Etiquette) என்ற அத்தியாயம் பின்வருமாறு கூறுகிறது: ஒரு வழக்கறிஞர், தான் பயிற்சி செய்யும் நீதிமன்றங்கள், தீர்ப்பாயங்கள் அல்லது பிற அதிகார அமைப்புகளில் வரும் எந்தவொரு வழக்கையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அதற்கான கட்டணம், அவரது அனுபவம் மற்றும் வழக்கின் தன்மைக்கு ஏற்ப இருக்க வேண்டும். இருப்பினும், ஏதேனும் சிறப்பான அல்லது விதிவிலக்கான சூழ்நிலைகள் இருந்தால் மட்டுமே, ஒரு குறிப்பிட்ட வழக்கை ஏற்க அவர் மறுக்க முடியும்.

விதிகள், ஒரு வழக்கறிஞர் சிறப்புச் சூழ்நிலைகளின்கீழ் ஒரு வழக்கை ஏற்க மறுக்க அனுமதிக்கின்றன. இருப்பினும், 2019-ஆம் ஆண்டு நடந்த 'குல்தீப் அகர்வால் vs உத்தராகண்ட் மாநிலம் மற்றும் பிறர்' (Kuldeep Agarwal vs State of Uttarakhand and Others) என்ற வழக்கில், உத்தராகண்ட் உயர்நீதிமன்றம் இந்த சிறப்புச் சூழ்நிலைகள் என்பது ஒரு வழக்கறிஞரின் தனிப்பட்ட முடிவுக்கு மட்டுமே பொருந்துமே தவிர, ஒட்டுமொத்த வழக்கறிஞர் சங்கத்திற்கு பொருந்தாது என்பதையும் தெளிவுபடுத்தியது.

தனிப்பட்ட ஒரு வழக்கறிஞர் ஏதேனும் ஒரு சில குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகள் காரணமாக, ஒரு குறிப்பிட்ட வழக்கில் ஆஜராக வேண்டாம் என்று அவராகவே முடிவு செய்யலாம். ஆனால், எந்தவொரு வழக்கறிஞர் சங்கமும் ஒரு வழக்கறிஞர் குற்றம்சாட்டப்பட்ட நபருக்காக நீதிமன்றத்தில் ஆஜராவதைச் சட்டப்படியோ அல்லது நெறிமுறைப்படியோ தடுக்க முடியாது; அல்லது அப்படி ஆஜரானதற்காக அந்த வழக்கறிஞரின் உறுப்பினர் பதவியை நீக்கிவிடுவோம் என்று மிரட்டவும் முடியாது என்று உயர்நீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ளது. 

இதற்கு முன்பும் இதுபோன்ற தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளனவா?

ஆம். பல்வேறு முக்கியக் குற்ற வழக்குகளிலும் வழக்கறிஞர் சங்கங்கள் இதே போன்ற தீர்மானங்களை நிறைவேற்றியுள்ளன.

2008 மும்பை பயங்கரவாதத் தாக்குதலுக்குப் பிறகு, கைது செய்யப்பட்ட பயங்கரவாதி அஜ்மல் கசாபுக்கு சட்டப்பூர்வ வழக்கறிஞர் உதவி வழங்குவதை எதிர்த்து ஒரு வழக்கறிஞர் சங்கம் தீர்மானம் நிறைவேற்றியது. அவருக்கு முதலில் ஒதுக்கப்பட்ட இலவசச் சட்ட உதவி வழக்கறிஞர் நீதிமன்றத்தில் ஆஜராக மறுத்துவிட்டார். அவருக்குப் பதிலாக வாதாட ஒப்புக்கொண்ட மற்றொரு வழக்கறிஞருக்கு அரசியல்ரீதியான மிரட்டல்கள் வந்தன. இறுதியில், பலத்த போலீஸ் பாதுகாப்புடன் ஒரு வழக்கறிஞர் நியமிக்கப்பட்டார்.

டிசம்பர் மாதம் 16-ஆம் தேதி, 2012-ஆம் ஆண்டு டெல்லி கூட்டுப் பாலியல் வன்கொடுமை (நிர்பயா) வழக்கிற்குப் பிறகு, சாக்கெட் (Saket) நீதிமன்ற வழக்கறிஞர்கள் குற்றம்சாட்டப்பட்டவர்களுக்காக வாதாட மறுத்து இதேபோன்ற ஒரு தீர்மானத்தை நிறைவேற்றினர். அதேபோல், 2019-ஆம் ஆண்டு ஹைதராபாத்தில் கால்நடை மருத்துவர் பாலியல் வன்கொடுமை செய்யப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்ட வழக்கிலும், குற்றம்சாட்டப்பட்டவர்களுக்காக வாதாட, வழக்கறிஞர்கள் மறுத்துவிட்டனர்.

2017-ஆம் ஆண்டு, பிரத்யுமன் தாக்கூர் கொலை வழக்கில் (Pradyuman Thakur murder case), ரையான் பள்ளி குழுமத்தின் மூத்த அதிகாரிக்குத் தங்களது வழக்கறிஞர்கள் யாரும் ஆஜராகக் கூடாது என்று குர்கான் வழக்கறிஞர் சங்கம் ஒரு தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது. அப்போது, குற்றம்சாட்டப்பட்ட ஒருவருக்கு வழக்கறிஞரின் உதவியை மறுக்க முடியாது என்று உச்சநீதிமன்றம் திட்டவட்டமாகக் கூறியது. நீதிமன்றம் தனது தீர்ப்பில், சட்டத்தின் ஆட்சியை நிலைநாட்ட வேண்டுமானால், ஒருவருக்கு வழக்கறிஞரை வைத்துக்கொள்ளும் உரிமை பாதுகாக்கப்படுவது அவசியமாகும் என்று குறிப்பிட்டது.

இத்தகைய தீர்மானங்களை நீதிமன்றங்கள் எவ்வாறு கையாண்டுள்ளன?

முன்பு குறிப்பிட்டது போல, 2019-ஆம் ஆண்டில் உத்தரகாண்ட் உயர்நீதிமன்றம், கோட்ட்துவார் வழக்கறிஞர் சங்கம் நிறைவேற்றிய ஒரு தீர்மானத்தைச் செல்லாது என்று அறிவித்தது. அந்தத் தீர்மானத்தில், ஒரு வழக்கறிஞரைக் கொலை செய்ததாகக் குற்றம்சாட்டப்பட்ட நபருக்காக எந்தவொரு வழக்கறிஞராவது ஆஜரானால், அவரது வழக்கறிஞர் சங்க உறுப்பினர் பதவி ரத்து செய்யப்படும் என்று மிரட்டல் விடுக்கப்பட்டிருந்தது. எதிர்காலத்தில் இதுபோன்ற தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டால், மாநில வழக்கறிஞர் குழு தகுந்த நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. மேலும், நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளுக்கு இடையூறு விளைவிக்கும் வழக்கறிஞர்கள் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்புச் சட்டத்தின்கீழ் (Contempt of Courts Act) நடவடிக்கை எடுக்கப்படலாம் என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது.

2020-ஆம் ஆண்டில், பாகிஸ்தானுக்கு ஆதரவாகக் கோஷமிட்டதாகக் குற்றம்சாட்டப்பட்ட காஷ்மீரி மாணவர்களுக்காக வழக்கறிஞர்கள் ஆஜராவதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்த ஹூப்ளி வழக்கறிஞர் சங்கத்தை கர்நாடக உயர்நீதிமன்றம் கடுமையாக விமர்சித்தது. தார்வாட் நீதிமன்றத்தில் வழக்கறிஞர்கள் சிலர், பிற வழக்கறிஞர்கள் பிணை (Bail) மனு தாக்கல் செய்வதைத் தடுத்த செயலை நீதிமன்றம் "தூய்மையான வன்முறை" (Sheer militancy) என்று விவரித்தது. மும்பை பயங்கரவாதத் தாக்குதலில் பிடிபட்ட அஜ்மல் கசாப்பிற்குக்கூட, வழக்கறிஞர் உதவியுடன்கூடிய நியாயமான விசாரணை வழங்கப்பட்டதை நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது. அதோடு, இதுபோன்ற தீர்மானங்கள் குற்றவியல் நீதிமன்ற அவமதிப்பின்கீழ் (Criminal contempt) வரக்கூடும் என்றும் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

மிக சமீபத்தில், மணிகண்டன் நாயர் vs தமிழ்நாடு அரசு (Manikandan Nair vs State of Tamil Nadu (2025)) என்ற வழக்கில், குற்றம்சாட்டப்பட்ட எந்தவொரு நபருக்காகவும் வழக்கறிஞர்கள் நீதிமன்றத்தில் ஆஜராவதை வழக்கறிஞர் சங்கங்கள் நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ தடுக்கமுடியாது என்று சென்னை உயர்நீதிமன்றம் மீண்டும் திட்டவட்டமாகக் கூறியுள்ளது. இதனை விசாரித்த நீதிபதி பி. புகழேந்தி, வழக்கறிஞர் சங்கம் என்பது ஒரு தொழிலாளர் சங்கம் அல்ல; அது அரசியலமைப்பு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு நிறுவனம் என்று குறிப்பிட்டார். மேலும், நீதிமன்றத்தில் யாருக்கு ஆதரவாக வாதாட வேண்டும் அல்லது வாதாடக் கூடாது என்பதை இத்தகைய சங்கங்களே தீர்மானிப்பது சட்டத்தின் ஆட்சியை பலவீனப்படுத்தும் என்றும் கூறினார்.

வழக்கறிஞர் சங்கங்களின் இத்தகைய தீர்மானங்கள் குற்றம்சாட்டப்பட்டவர்கள் மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் ஆகிய இரு தரப்பினரின் உரிமைகளையும் பாதிக்கின்றன. இவை நெறிமுறையற்றவை மட்டுமல்லாமல், குற்றம்சாட்டப்பட்டவருக்கு அரசியலமைப்பு வழங்கியுள்ள 'நியாயமான விசாரணைப் பெறுவதற்கான' அடிப்படை உரிமையையும் மீறுபவையாகும்.

ஜெ. ஜெயலலிதா vs கர்நாடக அரசு (Jayalalithaa vs State of Karnataka (2014)) என்ற வழக்கில் உச்சநீதிமன்றம், ஒரு நியாயமான விசாரணை என்பதே குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் முக்கிய நோக்கமாகும்; அதை எந்த வகையிலும் தடுக்கவோ அல்லது அச்சுறுத்தவோ கூடாது. ஒரு நியாயமான விசாரணை மட்டுமே குற்றம்சாட்டப்பட்டவர், பாதிக்கப்பட்டவர் மற்றும் ஒட்டுமொத்த சமூகம் ஆகியவற்றின் நலன்களைப் பாதுகாக்கிறது. வாழும் உரிமை மற்றும் தனிநபர் சுதந்திரத்தின் ஒரு பகுதியாக, சுதந்திரமான, நியாயமான, நேர்மையான மற்றும் முறையான விசாரணையைப் பெற ஒவ்வொரு குற்றம்சாட்டப்பட்ட நபருக்கும் உரிமை உண்டு, என்று குறிப்பிட்டிருந்தது.

எனவே, சட்டப்பூர்வ பிரதிநிதித்துவம் பெறுவதற்கான உரிமை என்பது ஒரு நியாயமான விசாரணையின் இன்றியமையாத பகுதி என்பதை உச்சநீதிமன்றம் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகிறது.

Original articles : Can Bar Associations refuse to represent an accused? What does the law say? -Rizmi Lia M.

Read More →

ஒரு நிறுவனம் திவாலான பிறகு, அமலாக்க இயக்குநரகம் அதன் சொத்துக்களைப் பறிமுதல் செய்ய முடியுமா? -ரிஸ்மி லியா எம்.

 திவால் மற்றும் கடன் செலுத்த இயலாமைச் சட்டத்தின்கீழ் (Insolvency and Bankruptcy Code (IBC)) தற்காலிக தடைக்காலம் (Moratorium) வழங்கும் பாதுகாப்பு, பணமோசடி தடுப்புச் சட்டத்தின் (Prevention of Money Laundering Act (PMLA)) கீழ் ஒரே நேரத்தில் முடக்கப்படும் சொத்துக்களுக்கும் பொருந்துமா என்பதுதான் தேசிய நிறுவன சட்ட மேல்முறையீட்டு தீர்ப்பாயத்தின் (National Company Law Appellate Tribunal (NCLAT)) முன் இருந்த கேள்வியாகும்.

தற்போதைய செய்தி: தேசிய நிறுவனச் சட்ட மேல்முறையீட்டுத் தீர்ப்பாயம், திவால் மற்றும் கடன் செலுத்த இயலாமைச் சட்டத்தின் (IBC) கீழ் உள்ள தடை ஆணை, "குற்றச் செயல் மூலம் கிடைத்த வருமானம்" எனக் கூறப்படும் சொத்துக்களை, பணமோசடி தடுப்புச் சட்டத்தின் (PMLA) கீழ் பறிமுதல்   செய்வதிலிருந்து பாதுகாக்க முடியாது என்று தீர்ப்பளித்துள்ளது. சித்தி விநாயக் லாஜிஸ்டிக்ஸ் லிமிடெட் நிறுவனம் சம்பந்தப்பட்ட ஒரு வழக்கில் இந்தத் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளது. அந்த நிறுவனம் திவால் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டுருந்த போதிலும், அமலாக்க இயக்குநரகம் (Enforcement Directorate (ED)) அதன் சொத்துக்களை பறிமுதல் செய்திருந்தது. நிறுவனத்தின் மீது பணமோசடி தடுப்புச் சட்டத்தின்கீழ், திவால் மற்றும் நொடிப்பு சட்டம் என்ற புனித கங்கையாக மாற்றி கழுவிவிட வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் நாடாளுமன்றம் திவால் மற்றும் கடன் செலுத்த இயலாமைச் சட்டத்தை இயற்றவில்லை என்று தேசிய நிறுவன சட்ட மேல்முறையீட்டு தீர்ப்பாயத்தின் (NCLAT) முதன்மை அமர்வு ஜூன் 30 அன்று குறிப்பிட்டது.

என்ன நடந்தது?

இந்த வழக்கு, சித்தி விநாயக் லாஜிஸ்டிக்ஸ் லிமிடெட் என்ற நிறுவனம் தொடர்பானது. அந்த நிறுவனத்தின் முன்னணி நிறுவானார்கள் மீது வங்கி மோசடி, போலி ஆவணங்கள் தயாரித்தல், குற்றச் சதி மற்றும் ₹1,600 கோடிக்கும் அதிகமான கடன் தொகையை முறைகேடாக வேறு நோக்கங்களுக்கு மாற்றிப் பயன்படுத்தியதாக  குற்றம் சுமத்தப்பட்டுள்ளது.

அமலாக்கத்துறை, 2017-ஆம் ஆண்டில் பணமோச தடுப்புச் சட்டத்தின்கீழ் நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள தொடங்கியது. பின்னர் நிறுவனத்தின் சொத்துக்களைத் தற்காலிகமாகப் பறிமுதல் செய்தது. சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, அந்தநிறுவனம் பெருநிறுவன திவால்நிலைத் தீர்வுச் செயல்முறையில் நுழைந்ததால், திவால் தடுப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு 14-ன் கீழ் தடை உத்தரவு செயல்படுத்தப்பட்டது.

திவால் மற்றும் கடன் செலுத்த இயலாமைச் சட்டத்தின்கீழ், 'தற்காலிக தடைக்காலம்' (Moratorium) என்பது கடனைத் திரும்பப் பெறுதல், பாதுகாப்பு உரிமைகளை அமல்படுத்துதல், சொத்துக்களை விற்பது அல்லது மாற்றுவது மற்றும் தேவையான ஒப்பந்தங்களை ரத்து செய்வது போன்ற எந்தவொரு நீதித்துறை நடவடிக்கைகளையும் பெருநிறுவனத்திற்கு எதிராகத் தொடங்கவோ அல்லது தொடரவோ முடியாத ஒரு காலகட்டமாக விவரிக்கப்படுகிறது. கடன்தடை காலத்தை அறிவிப்பதன் முக்கிய நோக்கம், நிறுவன திவால் தீர்வு செயல்முறை (Corporate insolvency resolution process (CIRP)) நடைபெறும் காலத்தில் நிறுவனக் கடனாளியின் (Corporate Debtor) சொத்துகள் முழுமையாகப் பாதுகாக்கப்படுவதை உறுதி செய்வதாகும். இல்லையெனில், நிறுவனத்திற்கு எதிராக நடைபெற்றுவரும் வழக்குகளின்போது, அதிகாரம் பெற்ற எந்த நீதிமன்றமும் அல்லது சட்ட அமைப்பும் அந்தச் சொத்துகளை பறிமுதல் செய்யக்கூடும்.

தற்காலிக தடைக்காலத்தின் (Moratorium) போது, ​​அமலாக்கத்துறை நிறுவனத்தின் வங்கிக் கணக்குகளில் ஒன்றிலிருந்து ₹2.29 கோடியை முடக்கி வைத்தது. 2019-ஆம் ஆண்டில், நிறுவனத்தைக் கலைக்கும் நடவடிக்கைகள் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, அமலாக்கத்துறை நிறுவனத்திற்குச் சொந்தமான 6,000-க்கும் மேற்பட்ட வாகனங்களைத் தற்காலிகமாகப் பறிமுதல் செய்தது. கடன் வழங்குநர்களுக்குக் கிடைக்கும் சொத்துக்களைக் குறைப்பதன் மூலம், இந்த நடவடிக்கைகள் IBC தடைக்காலத்தை மீறுகின்றன என்று வாதிட்டு, கலைப்பு அதிகாரி தேசிய நிறுவனச் சட்டத் தீர்ப்பாயத்தில் (NCLT) இந்த நடவடிக்கைகளை எதிர்த்து வழக்குத் தொடர்ந்தார். தேசிய நிறுவன சட்ட மேல்முறையீட்டு தீர்ப்பாயம் அந்த மனுவை நிராகரித்த பிறகு, இந்த விவகாரம் மேல்முறையீட்டுத் தீர்ப்பாயமான தேசிய நிறுவன சட்ட மேல்முறையீட்டு தீர்ப்பாயத்திற்க்குச் சென்றது.

திவால் மற்றும் கடன் செலுத்த இயலாமைச் சட்டமும் (IBC) பணமோசடி தடுப்புச் சட்டமும்  (Prevention of Money Laundering Act (PMLA)) ஏன் முரண்படுகின்றன?

இந்த வழக்கில் உள்ள முக்கிய சிக்கல், இரண்டு வெவ்வேறு நோக்கங்களைக் கொண்ட இரண்டு சட்டங்கள் சந்திக்கும் இடத்தில் உருவானது.

திவால் மற்றும் கடன் செலுத்த இயலாமைச் சட்டம் ஆனது, ஒரு நிறுவனத்தின் சொத்துக்களைப் பாதுகாப்பதன் மூலமும், கடனளிப்போர் தங்களுக்குரிய தொகையை சரியான முறையில் வசூலிப்பதை உறுதி செய்வதன் மூலமும், பெருநிறுவனத் திவால்நிலையைத் தீர்க்க முயல்கிறது. இதை எளிதாக்குவதற்காக, பிரிவு 14 ஒரு தற்காலிகத் தடையை (moratorium) விதிக்கிறது. இது, திவால் நடவடிக்கைகள் தொடங்கியவுடன், பெருநிறுவனக் கடனாளிக்கு எதிரான நடவடிக்கைகள் மற்றும் மீட்புச் செயல்களைப் பொதுவாகத் தடை செய்கிறது.

மறுபுறம், பணமோச தடுப்புச் சட்டம், 'குற்றச் செயல் மூலம் கிடைத்த வருமானம்' எனக் கூறப்படும் சொத்துக்களை அடையாளம் காணவும், அவற்றை இணைக்கவும், இறுதியாக அதனை பறிமுதல் செய்யவும் அமலாக்க இயக்குநரகத்திற்கு (ED) அதிகாரம் அளிக்கிறது.

பணமோசடி தடுப்புச் சட்டத்தின்கீழ் (Prevention of Money Laundering Act (PMLA)), ஒரே நேரத்தில் நடவடிக்கைகளுக்கு உட்பட்டிருக்கும் சொத்துக்களுக்கும், திவால் மற்றும் கடன் செலுத்த இயலாமைச் சட்டத்தின் தடை உத்தரவின்கீழ் கிடைக்கும் பாதுகாப்பு நீட்டிக்கப்படுமா என்பதே தீர்ப்பாயத்தின் முன் இருந்த சட்டரீதியான கேள்வியாகும்.

வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பு என்ன, அது ஏன் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது?

இந்த சர்ச்சையானது கலைப்பு அதிகாரிக்கும் அமலாக்க இயக்குநரகத்திற்கும் ஆகியோருக்கிடையேயான பிரச்சினை அல்ல. மாறாக, திவால் மற்றும் கடன் செலுத்த இயலாமைச் சட்டம் மற்றும் பணமோசடி தடுப்புச் சட்டத்திற்கு  இடையிலானதாகும் என்றும் இந்த இரண்டு சட்டங்களும் வெவ்வேறு நோக்கங்களுக்காகவும், தனித்தனி சட்டப் பிரிவுகளில் செயல்படுகின்றன என்று கூறியது.

ஒரு நிறுவனத்தின் சட்டப்பூர்வமான சொத்துக்களை விற்பனை செய்வதன் மூலம் கடனளிப்பவர்களுக்கான மதிப்பை அதிகப்படுத்துவதற்காகவே திவால் மற்றும் கடன் செலுத்த இயலாமைச் சட்டம் இயற்றப்பட்டது என்றும், குற்றச் செயல்களிலிருந்து பெறப்பட்டதாகக் கூறப்படும் செல்வத்தைச் சட்டப்பூர்வமாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டிருக்கவில்லை என்றும் அது தீர்ப்பளித்தது. எனவே, பிரிவு 14-ன் கீழ் விதிக்கப்பட்ட தடையானது, சட்டப்பூர்வமாகப் பெறப்பட்ட சொத்துக்களை மட்டுமே பாதுகாக்கிறது. பணமோசடி தடுப்புச் சட்டத்தின்கீழ், குற்றச் செயல்களின் மூலம் பெறப்பட்டதாகக் கூறப்படும் சொத்துக்களுக்கு இது பொருந்தாது.

திவால் நடவடிக்கைகளின்போது, கடனளிப்பவர்கள் (Creditors) தங்களுக்கு கிடைக்க வேண்டிய தொகையில் குறைவான தொகையை ஏற்றுக்கொள்வது வழக்கமான நடைமுறையாக இருந்தாலும், பணமோசடி தடுப்புச் சட்டத்தின் அடிப்படை நோக்கமான தேசிய நலனை எந்தச் சூழலிலும் பாதிக்கவோ அல்லது சமரசம் செய்யவோ முடியாது என்று தெரிவித்தது. நிறுவனத்தின் மீது பணமோசடி தடுப்புச் சட்டத்தின்கீழ், திவால் மற்றும் நொடிப்பு சட்டம் என்ற புனித கங்கையாக மாற்றி கழுவிவிட வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் நாடாளுமன்றம் திவால் மற்றும் கடன் செலுத்த இயலாமைச் சட்டத்தை இயற்றவில்லை என்று கூறியது.

பணமோசடி தடுப்புச் சட்டத்தின்கீழ் பிறப்பிக்கப்பட்ட பறிமுதல் உத்தரவுகளின் செல்லுபடியை திவால் நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளும் தீர்ப்பாயங்கள் (insolvency tribunals) ஆராய முடியாது என்று தீர்ப்பாயம் கூறியது. எம்பஸி பிராப்பர்ட்டி டெவலப்மெண்ட்ஸ் பிரைவேட் லிமிடெட் vs கர்நாடக அரசு (Embassy Property Developments Pvt. Ltd. v. State of Karnataka) வழக்கில் உச்சநீதிமன்றம் அளித்த தீர்ப்பை மேற்கோள்காட்டி, அது போன்ற நடவடிக்கைகளுக்கு எதிரான எந்தவொரு சவாலும் பணமோசடி தடுப்புச் சட்டத்தின்கீழ் தீர்ப்பளிக்கும் வழிமுறையின் மூலமே தொடரவேண்டும் என்று தீர்ப்பாயம் கூறியது. மேலும், பறிமுதல் செய்யப்பட்ட சொத்துக்களைத் திரும்பப் பெறுவதற்காக பணமோசடி தடுப்புச் சட்டத்தின்கீழ், உள்ள சிறப்பு நீதிமன்றத்தை அணுகுமாறு திவால் தீர்வு நிபுணர்களுக்கு  (Insolvency Professionals (IPs)) அறிவுறுத்தி, இந்திய திவால் மற்றும் கடன் செலுத்த இயலாமைச்    வாரியம் 2025-ல் வெளியிட்ட சுற்றறிக்கையையும் தீர்ப்பாயம் குறிப்பிட்டது.

குற்றச்செயல்களின் மூலம் கிடைத்த வருமானம் என்று கூறப்படும் சொத்துக்களை அமலாக்க இயக்குநரகம் முடக்குவதையோ அல்லது தக்கவைத்துக் கொள்வதையோ தடுப்பதற்கு, திவால் நடவடிக்கைகளைப் (insolvency proceedings) பயன்படுத்த முடியாது என்று இந்தத் தீர்ப்பு தெளிவுபடுத்துகிறது.

Original articles : Can the ED attach a company’s assets after it enters insolvency? -Rizmi Lia M.

Read More →