உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பிற்கு நீண்டகாலத்திற்கு முன்பே, அசாமின் குடியுரிமைப் பிரச்சினையை அம்பேத்கர் எவ்வாறு கையாண்டார்? -ஜதின் ஆனந்த்

இந்த வாரம், உச்சநீதிமன்றம் 27 வழக்குகளை மீண்டும் புதிய விசாரணைக்காக அந்தந்த 'வெளிநாட்டினர் தீர்ப்பாயங்களுக்கு' (Foreigners' Tribunals) திருப்பி அனுப்பியுள்ளது. இந்த முடிவு, 1949-ஆம் ஆண்டு நடந்த அரசியலமைப்பு நிர்ணய சபை விவாதங்களின்போது, அசாம் மாநிலத்தின் புலம்பெயர்ந்தோர் தொடர்பான கவலைகளை பி. ஆர். அம்பேத்கர் எவ்வாறு கையாண்டார் என்பதை நினைவுகூர்கிறது.

திங்கட்கிழமை ஜூலை மாதம் 13-ஆம் தேதி, ஒருவருடைய குடியுரிமை என்பது நியாயமான, சட்டப்பூர்வமான மற்றும் முறையான நடைமுறையின் மூலமாகவே தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும் என்று உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்துள்ளது. எனவே, அசாம் மாநிலத்தில் உள்ள வெளிநாட்டினர் தீர்ப்பாயங்கள் (Foreigners' Tribunals) இந்த 27 வழக்குகளையும் மீண்டும் புதியதாக விசாரித்துத் தீர்ப்பு வழங்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் திருப்பி அனுப்பியுள்ளது.

1949-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதத்தில், ஆகஸ்ட் மாதம் 10-ஆம் தேதி முதல் 12-ஆம் தேதி வரை மூன்று நாட்கள் நடந்த விவாதங்களின்போது, தலைவர் ராஜேந்திர பிரசாத் தலைமையில் கூடிய அரசியல் நிர்ணய சபை, இந்தியக் குடியுரிமையை எவ்வாறு வரையறுப்பது என்பது குறித்து விவாதித்தது. அந்தநேரத்தில், புதிதாக சுதந்திரம் பெற்ற இந்தியா, பஞ்சாப் பிரிவினைக்குப் பிறகு கோடிக்கணக்கான மக்கள் இடம்பெயர்ந்த சிக்கலை எதிர்கொண்டிருந்தது; இது நாடு முழுவதும் அகதிகளின் பெரும் வருகைக்கு வழிவகுத்தது.

பெரும்பாலான விவாதங்கள் இந்தியாவின் வடக்கு மற்றும் மேற்குப் பகுதிகளுக்கு வந்த அகதிகளைக் குறித்து அமைந்திருந்தன. இருப்பினும், அசாம் மாநிலத்திற்குள் மக்கள் புலம்பெயர்ந்து வருவது குறித்த கவலைகளும் விவாதத்தில் எழுப்பப்பட்டன. இதற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, குடியுரிமை தொடர்பான அரசியலமைப்பு வரைவு விதிகளில் சேர்க்கப்பட்டிருந்த பாதுகாப்பு அம்சங்களை பி. ஆர். அம்பேத்கர் ஆதரித்துப் பேசினார்.

முன்மொழியப்பட்ட சுமார் 140 திருத்தங்களை ஒரு "உண்மையான காடு" (Veritable jungle) எனக் குறிப்பிட்ட ராஜேந்திர பிரசாத், வரைவு அரசியலமைப்பின் குடியுரிமை தொடர்பான 5 மற்றும் 6-வது பிரிவுகளை விளக்குமாறு அம்பேத்கரிடம் கேட்டுக்கொண்டார். இந்த விவாதத்தின்போது பேசிய அம்பேத்கர், மற்ற எந்தவொரு விதியையும்விட 5-வது பிரிவுதான் வரைவுக் குழுவிற்கு (Drafting Committee) மிக அதிகமான சிரமங்களைக் கொடுத்தது என்று கூறினார்.

“ஐயா, வரைவு அரசியலமைப்பில் உள்ள மற்றொரு விதியைத் தவிர, வேறு எந்த ஒரு விதியும் இந்த குறிப்பிட்ட விதியைப் போல வரைவுக் குழுவிற்கு (Drafting Committee) இவ்வளவு பெரிய தலைவலியைத் தந்திருக்காது என்று நான் நினைக்கிறேன். இந்த விதியின்கீழ் கொண்டுவரப்பட வேண்டியது அவசியமானது மற்றும் விரும்பத்தக்கது என்று கருதப்பட்ட அனைத்துச் சூழல்களையும் உள்ளடக்குவதற்கு, எத்தனை வரைவுகள் தயாரிக்கப்பட்டன, எத்தனை வரைவுகள் போதிய அளவில் இல்லை என்று அழிக்கப்பட்டன என்பது எனக்கே தெரியவில்லை,” என்று அவர் கூறியதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

குடியுரிமை பற்றிய வரைவு விதிகள்

அரசியலமைப்பின் 5 மற்றும் 6-ஆவது பிரிவுகளைப் பற்றிக் குறிப்பிட்ட அம்பேத்கர், "இந்த அரசியலமைப்புச் சட்டம் அமலுக்கு வரும் தேதியில்" யார் இந்தியக் குடிமகனாக இருக்க முடியும் என்பதைப் பிரிவு 5 வரையறுக்கிறது என்றார். அதன்படி: (அ) இந்தியப் பகுதிக்குள் பிறந்த ஒரு நபர், அல்லது (ஆ) அவரது பெற்றோரில் எவரேனும் ஒருவர் இந்தியப் பகுதிக்குள் பிறந்திருந்தால் அல்லது               (இ) இந்த அரசியலமைப்புச் சட்டம் அமலுக்கு வரும் தேதிக்கு முந்தைய ஐந்து ஆண்டுகளுக்குக் குறையாமல் இந்தியப் பகுதியில் வழக்கமாக வசித்து வந்தவர்கள். அத்தகைய நபர், "அவர் தானாக முன்வந்து எந்தவொரு வெளிநாட்டுத் தேசத்தின் குடியுரிமையையும் பெறாதிருக்கும்பட்சத்தில், இந்தியாவின் குடிமகனாக இருப்பார்".

சட்டப்பிரிவு-5A பாகிஸ்தானில் இருந்து குடியேறியவர்களுக்கான தனி விதிகளை வகுத்துக் கொடுத்தது. அதன்படி, ஜூலை மாதம் 19-ஆம் தேதி, 1948-ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பு இந்தியாவிற்கு வந்தவர்களில் — அவர்களோ அல்லது அவர்களின் பெற்றோரோ அல்லது தாத்தா பாட்டியோ பிரிக்கப்படாத இந்தியாவில் பிறந்திருந்து, அவர்கள் குடியேறியதில் இருந்து இந்தியாவில் வழக்கமாக வசித்து வந்திருந்தால் அவர்களுக்குக் குடியுரிமை வழங்கப்பட்டது. இந்தத் தேதிக்குப் பிறகு வந்தவர்கள், இந்தியாவில் ஆறு மாதங்கள் வசித்த பிறகு குடியுரிமைக்காகப் பதிவு செய்வது கட்டாயமாக்கப்பட்டது.

சட்டப்பிரிவு-5AA, மார்ச் மாதம் 1-ஆம் தேதி, 1947-ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு இந்தியாவில் இருந்து பாகிஸ்தானுக்குக் குடிபெயர்ந்தவர்களை (இந்தியக் குடியுரிமையிலிருந்து) விலக்கி வைத்தது. ஆனால், அவர்கள் நிரந்தரமாக மறுகுடியேற்றம் செய்வதற்கான முறையான அனுமதிச் சீட்டின்கீழ் மீண்டும் இந்தியா திரும்பியிருந்தால் இந்த விதிமுறை பொருந்தாது. அதேநேரத்தில், ஒரு நிரந்தரமான குடியுரிமைச் சட்டத்தை இயற்றும் அதிகாரத்தைப் நாடாளுமன்றத்திடமே பிரிவு-6 விட்டுவிட்டது.

அசாம் பற்றிய கேள்வி

அரசியலமைப்பு நிர்ணய சபையின் பல முக்கிய உறுப்பினர்களிடமிருந்து அம்பேத்கர் பல கேள்விகளை எதிர்கொண்டார். இவர்களில் அசாமில் இருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ரோகிணி குமார் சௌத்ரி எழுப்பிய கேள்விகள் மிகவும் முக்கியமானவையாகும்.

கிழக்குவங்கத்தில் "தங்களால் வாழ முடியாத சூழ்நிலை ஏற்பட்டதன் காரணமாக அங்கிருந்து வந்தவர்களுக்குக் குடியுரிமை வழங்க வேண்டும் என்று சௌத்ரி கோரினார். மேற்குவங்கத்திற்கோ அல்லது அசாமிற்கோ குடிபெயர்ந்து வந்துள்ள இந்த கிழக்குவங்க மக்களின் மனதில் எந்த ஒரு அசம்பாவிதம் பற்றிய பயமும் இல்லை என்று யாராவது ஒரு கணம் கூட நினைத்துப் பார்க்க முடியுமா?" என்று அவர் கேள்வி எழுப்பினார்.

மேலும், முதலில் அசாமின் சில்ஹெட் (Sylhet) பகுதியைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்து, இந்தியப் பிரிவினைக்கு நீண்டகாலத்திற்கு முன்பே ஏதோ ஒரு தொழில் விஷயமாகவோ, அரசு ஊழியர்களாகவோ அல்லது வர்த்தகர்களின் பணியாளர்களாகவோ அசாம் பள்ளத்தாக்கிற்கு வந்த ஒரு குறிப்பிட்ட பிரிவினருக்கும் குடியுரிமை வழங்க வேண்டும் என்று அவர் கேட்டுக்கொண்டார்.

ஆனால், அதேநேரத்தில் "வெறும் மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வந்து, சட்ட மறுப்பு இயக்கத்தைத் (Civil disobedience movement) தொடங்கி, தங்களுக்குச் சொந்தமில்லாத நிலங்களை வலுக்கட்டாயமாக ஆக்கிரமித்து, மாகாணத்தில் அமைதியை நிலைநாட்டுவதற்காகப் ராணுவத்தின் உதவியை நாடும்படி நல்லாட்சி செய்யும் அரசாங்கத்தையே கட்டாயப்படுத்திய நபர்களைக் குடியுரிமையில் இருந்து விலக்கி வைக்க வேண்டும் என்றும் சௌத்ரி கோரினார்.

"...யார் ரகசியமாக எனது மாகாணத்திற்குள் நுழைந்து, இப்போது தங்களின் சொந்தச் சகோதரர்களுடன் தங்களைக் கலந்துகொண்டு, தங்களின் சொந்த மாகாணங்களில் எந்த ஒரு பாதுகாப்பற்ற உணர்வும் இல்லாத நிலையிலும் அசாம் மாகாணத்தை மேலும் சுரண்ட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தோடு குடியுரிமை உரிமைகளைக் கேட்கிறார்களோ, அத்தகைய நபர்களை நான் இதிலிருந்து விலக்க விரும்புகிறேன்," என்றும் அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

பாகிஸ்தானைச் சேர்ந்த பலர் அசாமில் எந்தவொரு பாதுகாப்பற்ற சூழலும் இல்லாதபோதிலும் அங்கு நுழைந்துள்ளதாகக் குறிப்பிட்ட அவர், அதேநேரத்தில் கிழக்குவங்கத்தில் உள்ள சிறுபான்மையினரின் நிலைமையையும் சுட்டிக்காட்ட விரும்பினார்.

"அங்குள்ள சிறுபான்மையினருக்கு எந்தவொரு அரசுப் பணியும் கிடைப்பதில்லை. சிறுபான்மைச் சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர்கூட அங்கு ஒரு சிறிய பதவியில்கூட இல்லை... அப்படியிருக்க, அனைத்து நன்மைகளையும் அனுபவித்து வரும் கிழக்குவங்கத்தைச் சேர்ந்த பெரும்பான்மைச் சமூக மக்கள் அசாமுக்கு வருவதற்கு என்ன காரணம்? அசாமைச் சுரண்டுவதும், சில நன்மைகளைப் பெறுவதுமே அதற்குக் காரணம். இதை நீங்கள் ஊக்குவிக்கப் போகிறீர்களா?" என்று அவர் கேள்வி எழுப்பினார்.

மேலும், இது போன்ற ஊடுருவல்களைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான அனுமதிகளை வழங்கும் அதிகாரத்தைத் தங்களுக்கு வழங்குமாறு அசாம் அரசு இந்திய அரசிடம் கோரியிருந்ததாகவும், ஆனால் அது மறுக்கப்பட்டுவிட்டதாகவும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.

"ஒரு மாகாணத்தை நீங்கள் சரியாக ஆட்சி செய்ய விரும்பினால், அங்குள்ள மக்கள்தொகையின் சமநிலை எந்தவொரு பாதிப்பும் அடையாமல் இருப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும். மேலும், இந்தியாவின் நலன்களுக்கு ஏற்றதாக இல்லாத மற்றும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடிய நபர்களுக்கு நீங்கள் குடியுரிமை வழங்கக் கூடாது. இந்த விவகாரங்களில் நான் இந்த விதியைத்தான் பின்பற்றுவேன்," என்று அவர் கூறினார்.

அம்பேத்கரின் பதில்

இறுதியாக, அரசியலமைப்பின் 5 மற்றும் 6-ஆவது பிரிவுகளில் அம்பேத்கர் முன்மொழிந்த திருத்தங்களை ஏற்றுக்கொள்வதற்காக, நிர்ணய சபையில் தேவையான எண்ணிக்கையைவிட அதிகமான வாக்குகள் செலுத்தப்பட்டு அவை நிறைவேற்றப்பட்டன. அம்பேத்கருக்குப் பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேருவின் ஆதரவு கிடைத்தது. குறிப்பாகப் பிரிவினையால் (Partition) ஏற்பட்ட சவால்கள் காரணமாக, குடியுரிமை தொடர்பான இந்தப் பிரிவுகள் "கடந்த சில மாதங்களாக இந்த அரசியலமைப்பில் உள்ள மற்ற எந்தப் பிரிவையும்விட அதிக சிந்தனைக்கும் பரிசீலனைக்கும் உட்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம்" என்று நேருவும் ஒப்புக்கொண்டார்.

இந்த விவாதத்திற்குப் பதிலளித்துப் பேசிய அம்பேத்கர், பாகிஸ்தானில் இருந்து இந்தியாவிற்கு வந்தவர்கள், இந்தியாவில் இருந்து பாகிஸ்தானிற்குச் சென்றவர்கள் மற்றும் அசாம் மாநிலம் எதிர்கொள்ளும் சிக்கல்கள் குறித்த கவலைகளுக்குப் விளக்கமளித்தார்.

இந்த வரைவுச் சட்டம் கிழக்குவங்கத்திலிருந்து வரும் புலம்பெயர்ந்தோருக்காக "கதவுகளைத் திறந்துவிட்டுள்ளது" என்ற சவுத்ரியின் வாதத்திற்குப் பதிலளித்த அம்பேத்கர், சவுத்ரி இந்த விதிகளைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டுள்ளார் என்றும், அவரது அச்சங்கள் "முற்றிலும் அடிப்படையற்றவை" என்றும் கூறினார்.

“அவர் இந்த விதிமுறைகளை மீண்டும் வாசித்துப் பார்த்தால், 1948-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 19-ஆம் தேதிக்கு முன்னர் அசாமிற்குள் நுழைந்தவர்கள் மட்டுமே, அவர்கள் இந்தியப் பகுதிக்குள் வசித்திருந்தால், தானாகவே அசாமின் குடிமக்களாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளனர் என்பதை அவர் அறிந்துகொள்வார்,” என்றும் தெளிவுபடுத்தினார்.

1948-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 19-ஆம் தேதிக்குப் பிறகு, இந்து வங்காளிகளாக இருந்தாலும் சரி, முஸ்லிம்களாக இருந்தாலும் சரி, அசாமில் நுழைந்தவர்கள் குறித்து அம்பேத்கர், குடியுரிமை என்பது "எந்த வகையிலும் தானாகக் கிடைக்கக்கூடிய ஒன்றல்ல" என்று அம்பேத்கர் கூறினார். இந்தத் தேதிக்குப் பிறகு அசாமிற்குள் நுழைந்தவர்களுக்கு மூன்று நிபந்தனைகளை அவர் பட்டியலிட்டார்: முதலாவதாக, அந்த நபர் குடியுரிமைக்கு விண்ணப்பிக்க வேண்டும்; இரண்டாவதாக, அவர் அந்த மாநிலத்தில் ஆறு மாதங்கள் வசித்திருப்பதை நிரூபிக்க வேண்டும்; இறுதியாக, "இந்திய டொமினியன் (Dominion of India) அரசால் நியமிக்கப்பட்ட ஒரு அதிகாரியால் அவர் பதிவு செய்யப்பட வேண்டும். இந்த மூன்றாவது நிபந்தனையை மிகவும் கடுமையானது மற்றும் முழுமையான அதிகாரம் (Plenary power) கொண்டது என்று குறிப்பிட்ட அவர், ஒரு விண்ணப்பதாரரைப் பதிவு செய்யலாமா வேண்டாமா என்பதை முடிவு செய்வதில் அரசு அதிகாரிக்கு "போதிய விருப்ப அதிகாரம்" (Enough discretion) உள்ளது என்பதையும் வலியுறுத்தினார்.

“வேறுவிதமாகச் சொல்வதானால், அந்த நபர் இந்தியாவுக்கு வந்ததன் நோக்கம் என்ன என்பதைத் தீர்மானிக்க, அங்குள்ள ஆதாரங்களை அந்த அதிகாரி ஆய்வு செய்யலாம். அதாவது, அந்த நபர் உண்மையிலேயே இந்தியாவின் நிரந்தரக் குடிமகனாக மாற வந்துள்ளாரா அல்லது வேறு ஏதேனும் நோக்கத்திற்காக வந்துள்ளாரா என்பதை அவர் ஆராயலாம்," என்று அவர் கூறினார்.

Original Link: Long before Supreme Court ruling, how Ambedkar grappled with Assam’s citizenship question.

Read More →

‘SpaceX’ நிறுவனத்தின் சமீபத்திய செயற்கைக்கோள் செலுத்தல் ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறது: செயற்கைக்கோள்களுக்குத் தேவையான ஆற்றல் எங்கிருந்து கிடைக்கிறது? -குஷ்பூ குமாரி

‘SpaceX’ நிறுவனம், உலகின் முதல் வணிகரீதியான அணுசக்தியால் இயங்கும் செயற்கைக்கோளை விண்ணில் செலுத்தியுள்ளது. பொதுவாக செயற்கைக்கோள்கள் எவ்வாறு தங்களுக்குத் தேவையான ஆற்றலைப் பெறுகின்றன, மற்றும் இந்த விண்வெளித் திட்டம் ஏன் இவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது?

விண்வெளி சார்ந்த அணுசக்தி தொழில்நுட்பத்தில் ஒரு முக்கிய மைல்கல்லாக, உலகின் முதல் வணிகரீதியான அணுசக்தியால் இயங்கும் செயற்கைக்கோளை ‘SpaceX’ நிறுவனம் வெற்றிகரமாக விண்ணில் செலுத்தியுள்ளது.

இந்த அணுசக்தியால் இயங்கும் செயற்கைக்கோள் என்றால் என்ன, விண்வெளியில் உள்ள செயற்கைக்கோள்களுக்கு எது ஆற்றலை வழங்குகிறது என்பதைப் பற்றி அறிந்துகொள்வோம்.

முக்கிய அம்சங்கள்:

1. பீட்டாவோல்டாயிக் சுற்றுப்பாதை உயர்-நம்பகத்தன்மை கொண்ட செயற்கைக்கோள் (Betavoltaic Orbital High-Reliability (BOHR)) என்று அழைக்கப்படும் இந்த செயற்கைக்கோள், புளோரிடாவைத் தலைமையிடமாகக் கொண்ட 'City Labs' என்ற நிறுவனத்தால் உருவாக்கப்பட்டது. இது கலிபோர்னியாவில் உள்ள வான்டென்பெர்க் விண்வெளிப்படைத் தளத்திலிருந்து (Vandenberg Space Force Base), ‘SpaceX’ நிறுவனத்தின் 'Transporter-17' கூட்டு விண்வெளிப் பயணத்தின் ஒரு பகுதியாக, ஜூலை மாதம் 7-ஆம் தேதி 'பால்கன் 9' (Falcon 9) ராக்கெட் மூலம் விண்ணில் செலுத்தப்பட்டது.

2. பீட்டாவோல்டாயிக் சுற்றுப்பாதை உயர்-நம்பகத்தன்மை கொண்ட செயற்கைக்கோள் (BOHR) என்பது, விண்வெளியில் முதல்முறையாக ‘City Labs’ நிறுவனத்தின் காப்புரிமை பெற்ற நானோ-டிரிட்டியம் (NanoTritium) பீட்டாவோல்டாயிக் நுண்மின் ஆற்றல் மூலத்தைச் (Betavoltaic micropower source) சோதிப்பதற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு செயல்விளக்க விண்கலமாகும். 

3. ஹைட்ரஜனின் கதிரியக்க வடிவமான டிரிட்டியம் (Tritium) சிதைவடையும்போது வெளியாகும் பீட்டா துகள்களைப் (Beta particles) பயன்படுத்தி நானோ-டிரிட்டியம் (NanoTritium) மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்கிறது. ஒரு குறைமின்கடத்தி சாதனத்தைக் (Semiconductor device) கொண்டு அந்தத் துகள்கள் நேரடியாக மின் ஆற்றலாக மாற்றப்படுகின்றன. 

டிரிட்டியம்

டிரிட்டியம் என்பது ஹைட்ரஜனின் கதிரியக்க ஐசோடோப் (Radioactive isotope) ஆகும். ஐசோடோப்புகள் என்பவை ஒரே எண்ணிக்கையிலான புரோட்டான்களையும், வேறுபட்ட எண்ணிக்கையிலான நியூட்ரான்களையும் கொண்ட அணுக்கள் ஆகும். டிரிட்டியம் சாதாரண ஹைட்ரஜனைப் போலவே ஒரே எண்ணிக்கையிலான புரோட்டான்களையும் எலக்ட்ரான்களையும் கொண்டுள்ளது. ஆனால், இதில் 2 நியூட்ரான்கள் உள்ளன. சாதாரண ஹைட்ரஜனில் நியூட்ரான்கள் எதுவும் இருப்பதில்லை.

வளிமண்டலத்தின் மேல் அடுக்கில் உள்ள வாயுக்களுடன் அண்டக் கதிர்கள் (Cosmic rays) வினைபுரிவதால் டிரிட்டியம் இயற்கையாகவே உருவாகிறது. மேலும், இது அணு உலைகளின் ஒரு துணை தயாரிப்புமாகும். இது நமது அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகளில் (Pressurized Heavy Water Reactors (PHWR)) காணப்படுகிறது.

மற்ற அனைத்து கதிரியக்க ஐசோடோப்புகளைப் போலவே, டிரிட்டியமும் சிதைவடைகிறது. அது சிதையும்போது, பீட்டா கதிர்வீச்சை (Beta radiation) வெளியிடுகிறது. மேலும், டிரிட்டியம் சிதைவடைவதால் அது ஹீலியமாக மாறுகிறது.

4. விண்கலங்களில் பயன்படுத்தப்படும் கதிரியக்க ஐசோடோப்பு வெப்பமின் மின்னியற்றிகளில் (Radioisotope thermoelectric generators) இருந்து இந்தத் தொழில்நுட்பம் வேறுபடுகிறது. வாயேஜர் (Voyager) போன்ற நாசாவின் விண்கலங்கள், சிதைவடையும் புளூட்டோனியத்தில் (Plutonium) இருந்து வெளிப்படும் வெப்பத்தைக் கொண்டு மின்சக்தியை உற்பத்தி செய்கின்றன. ஆனால், இந்தப் புதிய தொழில்நுட்பம் அதிலிருந்து மாறுபட்டது.

5. பீட்டாவோல்டாயிக் சுற்றுப்பாதை உயர்-நம்பகத்தன்மை (BOHR) கொண்ட செயற்கைக்கோள் விண்கலத்தின் முதன்மைச் செயல்பாடுகளுக்கு அது இன்னும் சூரிய தகடுகளையே (Solar panels) நம்பியிருந்தாலும், சூரிய ஒளி குறைவாக இருக்கும் விண்வெளிச் சூழல்களில், பீட்டாவோல்டாயிக் மின் அமைப்புகள் (Betavoltaic power systems) எவ்வாறு விண்கலங்களுக்குத் தேவையான மின்சாரத்தை வழங்க முடியும் என்பதை நிரூபிப்பதே இந்த விண்வெளிப் பயணத்தின் நோக்கமாகும்.

6. நிலவின் தென்துருவத்திற்கு அருகில் உள்ள, எப்போதும் நிழலில் மூழ்கிக்கிடக்கும் பள்ளங்கள் போன்ற சூரிய ஒளி படாத அல்லது மிகக் குறைவாகவே படும் பகுதிகளுக்கு எதிர்காலத்தில் மேற்கொள்ளப்படும் விண்வெளிப் பயணங்களுக்கு இந்தத் தொழில்நுட்பம் மின்சாரம் வழங்கக்கூடும் என்று 'City Labs'  நிறுவனம் நம்புகிறது.

விண்வெளியில் செயற்கைக்கோள்களுக்குத் தேவையான ஆற்றல் எங்கிருந்து கிடைக்கிறது?

7. நாசாவின் கூற்றுப்படி, “ஒரு விண்கலம் பொதுவாக சூரியன், மின்கலங்கள் அல்லது நிலையற்ற அணுக்கள் ஆகிய மூன்று ஆற்றல் மூலங்களில் குறைந்தபட்சம் ஒன்றிலிருந்து தனது ஆற்றலைப் பெறுகிறது.” விண்கலத்தில் பல்வேறு பணிகளுக்காகப் பொருத்தப்பட்டுள்ள கருவிகள் செயல்படுவதற்கு மின்சாரம் தேவைப்படுகிறது.

8. மின்சார விநியோகத்திற்கு மிகவும் நம்பகமான ஒரு ஆதாரம் சூரியன் ஆகும். ஐரோப்பிய விண்வெளி முகமையின் (European Space Agency (ESA)) கூற்றுப்படி, “பூமியின் சுற்றுப்பாதையில் சூரியன் ஒரு சதுர மீட்டருக்கு சுமார் 1.4 கிலோவாட் ஆற்றலை வழங்குகிறது. விண்கல வடிவமைப்பாளர்கள் தங்களால் இயன்றவரை இந்த தாராளமான இயற்கை வளத்தைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள முயல்கின்றனர். இதனால்தான் பெரும்பாலான விண்வெளி ஓடங்களில் இறக்கைகள் போன்ற சோலார் பேனல்கள் (Solar arrays) பொருத்தப்படுகின்றன அல்லது அதன் வெளிப்புறப் பரப்பில் அவை பதிக்கப்படுகின்றன.

9. இன்று பெரும்பாலான செயற்கைக்கோள்கள் சுமார் 30% செயல்திறன் கொண்ட மேம்பட்ட சூரிய மின்கலங்களையும் (Solar cells) மற்றும் லித்தியம்-அயன் (Li-ion) மின்கலங்களையுமே நம்பியிருக்கின்றன. சூரியனுக்கான தூரம் மிக அதிகமாகும்போது, அதாவது பொதுவாக வியாழன் (Jupiter) கோளுக்கு அப்பால் செல்லும்போது, சூரிய ஒளியின் ஆற்றலை நம்மால் திறம்படப் பயன்படுத்த முடியாது. அந்த நிலையில், அணுசக்தி மூலங்கள் மட்டுமே நமக்கு இருக்கும் ஒரே வழியாகும்.

10. மேலும், சூரியனில் இருந்து வரும் வெப்பம் மற்றும் செயற்கைக்கோளின் ஆயுட்காலத்தில் ஏற்படும் கதிர்வீச்சுப் பாதிப்பு ஆகியவற்றால் சூரிய ஒளிமின்னழுத்தக் கலங்களின் (Photovoltaic cells) செயல்திறன் குறைகிறது. இதன் பொருள், விண்கலத்திற்குத் தேவையான பயனுள்ள மின்சக்தியை வழங்க வேண்டுமென்றால், இந்த சூரிய மின்தகடுகள் (Solar arrays) மிகப்பெரிய அளவில் இருக்க வேண்டும். விண்கலங்களுக்கு மின்சாரம் வழங்குவதற்கு மாற்று வழிகளை ஆராய்வதற்கான முக்கிய காரணங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்.

வாயேஜர் 1 (Voyager 1)

1. ஏப்ரல் மாதம் 17-ஆம் தேதி, விண்கலத்தின் மின்சாரம் மிகவும் அபாயகரமான அளவிற்கு குறைந்ததால், தெற்கு கலிபோர்னியாவில் உள்ள நாசாவின் (National Aeronautics and Space Administration (NASA)) விண்கலங்களை வடிவமைத்து இயக்கும் முதன்மை ஆய்வக (Jet Propulsion Laboratory (JPL)) பொறியாளர்கள், 'வாயேஜர் 1'-ல் நீண்டகாலமாக இயங்கி வந்த 'குறைந்த ஆற்றல் மின்னூட்டப்பட்ட துகள்கள் பரிசோதனை' (Low-Energy Charged Particles experiment (LECP)) எனப்படும் அறிவியல் கருவி ஒன்றை அணைத்தனர்.

2. வாயேஜர் 1 (Voyager 1) விண்கலத்தின் அனைத்து அமைப்புகளையும் இயக்குவதற்கான மின்சக்தி தீர்ந்துபோயிருந்தது. இந்த விண்கலத்தில் 'ரேடியோஐசோடோப் தெர்மோஎலக்ட்ரிக் மின்னியற்றிகள்' (Radioisotope thermoelectric generator) என்ற சாதனம் பொருத்தப்பட்டுள்ளது. இது புளூட்டோனியம் (Plutonium) சிதைவடையும்போது உருவாகும் வெப்பத்தைப் பயன்படுத்தி, மின்சக்தியாக மாற்றுகிறது. இருப்பினும், இந்த விண்கலங்கள் விண்ணில் ஏவப்பட்டதில் இருந்தே அவற்றின் ஆற்றல் அளவு படிப்படியாகக் குறைந்து வருகிறது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுமார் 4 வாட்ஸ் (Watts) மின்சக்தி வீதம் குறைந்து கொண்டே போகிறது.

3. இத்தகைய முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை எடுக்காவிட்டால், அணுசக்தியால் இயங்கும் விண்கலங்கள் தங்களுக்குள் இருக்கும் 'தானியங்கி பழுது பாதுகாப்பு அமைப்பை' (Automatic fault protection system) இயக்கிவிடும் ஆபத்து உள்ளது. இந்த அமைப்பு பல பாகங்களை ஒரே நேரத்தில் முடக்கிவிடக்கூடும்.  இதனால் விண்கலத்தை மீண்டும் பழைய நிலைக்குக் கொண்டு வருவது மிகவும் கடினமாகிவிடும்.

4. 1977-ஆம் ஆண்டு விண்ணில் ஏவப்பட்ட வாயேஜர் 1, மனித வரலாற்றில் மேற்கொள்ளப்பட்ட மிக முக்கியமான விண்வெளிப் பயணங்களில் ஒன்றாகும். இது ஆரம்பத்தில் வியாழன் (Jupiter) மற்றும் சனி (Saturn) உள்ளிட்ட சூரிய குடும்பத்தின் வெளிவட்டக் கோள்களை ஆராய்வதற்காகவே அனுப்பப்பட்டது. ஆனால், இது தனது அசல் இலக்கைத் தாண்டி மிக நீண்டதூரம் பயணித்துவிட்டது. இன்று, இது விண்வெளியில் விண்மீன்களுக்கு இடைப்பட்டப் பகுதியில் (Interstellar space) அதிவேகமாகப் பயணித்துக் கொண்டிருக்கும், மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட மிகத் தொலைவில் உள்ள ஒரு பொருளாகத் திகழ்கிறது.

5. வாயேஜர் 2 (Voyager 2) விண்கலமானது, 1977-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 20-ஆம் தேதி விண்ணில் ஏவப்பட்டது. இது செப்டம்பர் மாதம் 5-ஆம் தேதி விண்ணில் பாய்ந்த வாயேஜர் 1 விண்கலத்திற்கு இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்பாகவே ஏவப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது. வாயேஜர் 1 மற்றும் வாயேஜர் 2 ஆகிய இரண்டும் ஒரே மாதிரியான வடிவமைப்பு கொண்ட விண்கலங்கள் ஆகும். இவை ஒவ்வொன்றிலும் 10 வெவ்வேறு சோதனைகளை மேற்கொள்வதற்கான அறிவியல் கருவிகள் பொருத்தப்பட்டுள்ளன.

6. வாயேஜர் 1 கண்டுபிடித்தவற்றிலேயே மிகவும் சுவாரசியமான விஷயம் என்னவென்றால், வியாழன் கோளின் நிலவுகளில் ஒன்றான 'அயோ' (Io) புவியியல்ரீதியாக மிகவும் சுறுசுறுப்பாக இயங்கி வருவதைக் கண்டறிந்ததாகும். அந்த நிலவில் குறைந்தது எட்டு எரிமலைகளாவது செயல்பாட்டில் இருப்பதை இந்த விண்கலம் கண்டறிந்துள்ளது. அவை "பொருட்களை விண்வெளியில் உமிழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன; இதுவே நமது சூரிய குடும்பத்தில் புவியியல்ரீதியாக மிகவும் சுறுசுறுப்பான ஒரு கோள் அமைப்பாக இதனை மாற்றுகிறது" என்று நாசாவின் (NASA) மற்றொரு அறிக்கை கூறுகிறது.

Original Link: SpaceX’s latest launch raises a question: What powers satellites?

Read More →

நீரை இரசாயன முறையில் தூய்மைப்படுத்துவதில் புதிதாக உருவெடுத்து வரும் பிரச்சினைகள் என்னென்ன? -அருணாங்ஷு தாஸ்

குளோரினேற்றம் (Chlorination) போன்ற இரசாயனங்கள் மூலம் நீரைத் தூய்மைப்படுத்துவது, பெரிய அளவில் தண்ணீரைச் சுத்திகரிப்பதற்கான செலவு குறைந்த மற்றும் தொழில்நுட்பரீதியாக எளிமையான ஒரு வழியாகவே இன்றும் உள்ளது. இருப்பினும், இதிலும் சில உயிரியல் வரம்புகள் உள்ளன. தண்ணீரைச் சுத்திகரிக்கும் தொழில்நுட்பங்களின் வளர்ச்சி மட்டுமே தண்ணீர் பாதுகாப்பை முழுமையாக உறுதி செய்துவிட முடியுமா? அல்லது நிலையான தண்ணீர் தீர்வுகளுக்கு, அளவுக்கு அதிகமாக நீரைப் பயன்படுத்துதல், நீர் மாசுபாடு மற்றும் பருவநிலை மாற்றம் போன்ற முக்கியப் பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு காண்பது அவசியமா?

டெல்லி மற்றும் பிற மாநிலங்களில் அடிக்கடி ஏற்படும் குடிநீர் மாசுபடுதல் சம்பவங்கள், நீரைத் தூய்மைப்படுத்தும் அமைப்புகளின் செயல்திறன் மீதான கவனத்தை ஈர்த்துள்ளன. இரசாயனங்கள் மூலம் நீரைச் சுத்திகரிப்பது தீங்கு விளைவிக்கும் நுண்ணுயிரிகளை அழிப்பதற்காக வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தாலும், அது சில நேரங்களில் கடுமையான சவால்களையும் தாங்கி உயிர்வாழப் பழகிய நுண்ணுயிரிகள் பெருகுவதற்கேற்ற சூழ்நிலையை உருவாக்கிவிடுகிறது. எனவே, சுத்திகரிப்புக்கு பிறகும் நுண்ணுயிரிகள் தங்களை மீட்டுக்கொண்டு மிக எளிதாக வளர்வதற்கு உதவும் இத்தகைய தகவமைப்புகளைக் கண்டறிந்து அவற்றைத் தடுப்பது மிக அவசியமாகிறது.

ஆனால், நாம் முக்கியமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது என்னவென்றால், எந்த வகையான வழிமுறைகள் மூலம் இந்த நுண்ணுயிரிகள் இரசாயன அழுத்தங்களையும் சுத்திகரிப்பையும் தாங்கி உயிர்வாழ்கின்றன என்பதுதான். சுத்திகரிப்புக்கு பிறகும் நுண்ணுயிரிகள் தீவிரமாகச் செயல்படும் வகையில் தங்களை மாற்றிக்கொள்ளும் திறன் கொண்ட நுண்ணுயிரிக் குழுக்கள் ஏதேனும் உள்ளனவா? பொது சுகாதார அபாயங்களைக் குறைப்பதற்கும், நீரைச் சுத்திகரிக்கும் அமைப்புகளின் நம்பகத்தன்மையை மேம்படுத்துவதற்கும் இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்களைக் கண்டறிவது மிகவும் அவசியமானதாகும்.

சமீபத்திய ஆய்வு ஒன்று, செல்லுக்கு உள்ளேயும் (Intracellular) வெளியேயும் (Extracellular) உள்ள மெட்டஜெனோம்கள் (Metagenomes) மற்றும் மெட்டாடிரான்ஸ்கிரிப்டோம்களை (Metatranscriptomes) ஆராய்வதன் மூலம் இந்த சவால்களுக்குத் தீர்வுகாண முயன்றது. இந்த ஆய்வில் பயன்படுத்தப்பட்ட மெட்டஜெனோம்கள் மற்றும் மெட்டாடிரான்ஸ்கிரிப்டோம்கள் தொழில்நுட்பங்கள் என்றால் என்ன?

Metagenomics (மெட்டஜெனோமிக்ஸ்): ஒரு குறிப்பிட்ட நீர் மாதிரியில் (எடுத்துக்காட்டாக, ஏரி அல்லது குழாய் நீர்) இருக்கும் அனைத்து நுண்ணுயிரிகளின் மரபணுக்களையும் (DNA) ஒட்டுமொத்தமாகச் சேகரித்து, அங்கு என்னென்ன வகையான நுண்ணுயிரிகள் வாழ்கின்றன என்பதைக் கண்டறியும் தொழில்நுட்பம். Metatranscriptomics (மெட்டாடிரான்ஸ்கிரிப்டோமிக்ஸ்): அந்த நீர் மாதிரியில் உள்ள நுண்ணுயிரிகள் அந்த நேரத்தில் என்னென்ன செயல்பாடுகளில் ஈடுபட்டுள்ளன உதாரணமாக, இரசாயனத் தாக்குதலில் இருந்து தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்ள எந்தெந்த மரபணுக்களைச் செயல்படுத்துகின்றன (RNA) என்பதை ஆராயும் தொழில்நுட்பம்.

நீர் சுத்திகரிப்புக்கு பிறகு நுண்ணுயிரிகளுக்கு என்ன நடக்கிறது?

ஒரு நுண்ணுயிர் சமூகத்தில் (Microbial community) என்னென்ன வகையான உயிரினங்கள் உள்ளன என்பதை 'மெட்டாஜீனோம்' (Metagenome) அடையாளம் காட்டுகிறது. அதேவேளையில், சுத்திகரிப்புக்காகச் சேர்க்கப்படும் வேதிப்பொருட்களால் ஏற்படும் அழுத்தத்தைச் சமாளிக்க, இந்த நுண்ணுயிரிகள் மூலக்கூறு அளவில் என்னென்ன செயல்பாடுகளில் தீவிரமாக ஈடுபட்டுள்ளன என்பதை 'மெட்டாட்ரான்ஸ்கிரிப்டோம்' (Metatranscriptome) வெளிப்படுத்துகிறது.

மெட்டாஜீனோமிக்ஸ் (Metagenomics) என்பது மாதிரிகளில் இருந்து நேரடியாகப் பெறப்படும் DNA பற்றிய ஆய்வை உள்ளடக்கியது. இது நுண்ணுயிர் சமூகங்களின் மரபணு வேறுபாடு, அவற்றின் செயல்பாட்டுத் திறன் மற்றும் அவற்றின் மக்கள்தொகை மாற்றங்கள் ஆகியவற்றை முழுமையாகப் பகுப்பாய்வு செய்ய உதவுகிறது.

மெட்டாடிரான்ஸ்கிரிப்டோமிக்ஸ் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட மாதிரியில் (Sample) உள்ள RNA மூலக்கூறுகளின் செயல்பாடுகளைப் பகுப்பாய்வு செய்வதில் கவனம் செலுத்துகிறது. இது சிக்கலான நுண்ணுயிர் குழுக்களுக்குள் நடக்கும் மரபணு வெளிப்பாடுகள், வளர்ச்சிதை மாற்றச் செயல்பாடுகள் மற்றும் செல் செயல்பாடுகள் பற்றிய விரிவான தகவல்களை வழங்குகிறது.

இந்த ஆய்வின்படி, கழிவுநீரில் உள்ள நியூக்ளிக் அமிலத்தின் பெரும் பகுதிக்கு பாக்டீரியாக்களே காரணமாக உள்ளன. இவை, 55 விழுக்காடு (55%) DNA மற்றும் 99 விழுக்காடு RNA ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளன. மெத்திலோபாக்டீரியம் (Methylobacterium), ஸ்பிங்கோமோனாஸ் (Sphingomonas), ஹைஃபோமைக்ரோபியம் (Hyphomicrobium), நோவோஸ்பிங்கோபியம் (Novosphingobium), ஸ்பிங்கோபியம் (Sphingobium), ரைசோராப்டஸ் (Rhizorhabdus) மற்றும் ஸ்பிங்கோபிக்சிஸ் (Sphingopyxis) போன்ற பாக்டீரியாக்களில் இருந்து பெறப்படும் செல்லுக்குள் இருக்கும் நியூக்ளிக் அமிலங்களின் இருப்பு, இந்த உயிரினங்கள் குளோரின் கொண்டு சுத்திகரிக்கப்படும் (Chlorination) முறையையும் தாண்டி உயிர்வாழ அதிக வாய்ப்புகளைப் பெற்றுள்ளன என்பதைக் காட்டுகிறது.

நமது உடல்நலம் மற்றும் சுகாதாரத்தோடு நேரடியாகத் தொடர்புடைய சில பொதுவான நுண்ணுயிரிகளான மைக்கோபாக்டீரியம் (Mycobacterium), மைக்கோலிசிபாக்டீரியம் (Mycolicibacterium), மைக்கோபாக்டீராய்டுகஸ் (Mycobacteroides), ஸ்ட்ரெப்டோகாக்கஸ் (Streptococcus) மற்றும் சூடோமோனாஸ் (Pseudomonas) ஆகியவை செல்லுக்கு வெளியே உள்ள DNA மற்றும் செல்லுக்குள் இருக்கும் RNA ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளன. இவை கிருமிநாசினிகளை எதிர்க்கக்கூடிய ஒருவித 'உயிர்ப்படலத்தை' (Biofilm) உருவாக்குகின்றன என்பதை சுட்டிக்காட்டுகிறது.

அதேநேரத்தில், கழிவுநீரைத் தூய்மைப்படுத்துவதால் அங்குள்ள நியூக்ளிக் அமிலக் கழிவுகள் முழுமையாக அழிந்துவிடுவதில்லை என்பதையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும். இத்தகைய கழிவுகள் கழிவுநீரில் உள்ள நுண்ணுயிரிகளிடமிருந்து மட்டுமல்லாமல், மனிதர்களிடமிருந்து வெளியேறும்  DNA உள்ளிட்ட இதர உயிரியல் மூலங்களிலிருந்தும் உருவாகின்றன.

கிருமிநாசினிகளால் ஏற்படும் அழுத்தத்திற்குப் பாக்டீரியாக்கள் தங்களை எவ்வாறு தகவமைத்துக் கொள்கின்றன?

பாக்டீரியாக்கள் இரண்டு வழிகளில் மரபணுப் பொருட்களைப் பெறுகின்றன: ஒன்று, பெற்றோர் செல்களில் இருந்து சேய் செல்களுக்கு மரபணுக்கள் கடத்தப்படும் 'செங்குத்து மரபணு கடத்தல்' (Vertical transmission) முறை; மற்றொன்று, அவை வெளியில் இருக்கும் பிற மூலக்கூறுகளின் DNA-வை எடுத்துத் தங்கள் மரபணுவோடு சேர்த்துக் கொள்ளும் 'கிடைமட்ட மரபணு கடத்தல்' (Horizontal gene transfer (HGT)) முறை ஆகும்.

1928-ஆம் ஆண்டில், ஆங்கிலேய நுண்ணுயிரியலாளர் பிரடெரிக் கிரிஃபித் முதன்முதலில் பாக்டீரியாக்களின் மரபணு மாற்றத்தை சோதனை மூலம் நிரூபித்தார். அவரது பரிசோதனை, பாதிப்பில்லாத ஒரு சாதாரண பாக்டீரியா, இறந்த ஆபத்தான பாக்டீரியாவிலிருந்து கிடைத்த மரபணுப் பொருட்களைக் கிடைமட்ட மரபணு கடத்தல் (HGT) மூலம் பெற்றுக்கொண்டு, நோயை உண்டாக்கும் ஆபத்தான பாக்டீரியாவாக மாற முடியும் என்பதைக் காட்டியது. இந்த கண்டுபிடிப்பு பாக்டீரியா மரபணு மாற்றம் என்ற கருத்தை உறுதிப்படுத்தியதோடு, பாக்டீரியாக்களின் பரிணாம வளர்ச்சியில் கிடைமட்ட மரபணு கடத்தலின் (HGT) முக்கியப் பங்கையும் காட்டியது.

நீரைச் சுத்திகரிக்கும் கிருமிநாசினிப் பயன்பாடு, பாக்டீரியாக்களின் மரபணு மாற்றத்தை அதிகப்படுத்தி, இந்த கிடைமட்ட மரபணு கடத்தலை (HGT) ஊக்குவிப்பதாக ஆய்வுகள் கூறுவதால், இது ஒரு பெரிய கவலையாக உருவெடுத்துள்ளது. இது பாக்டீரியாக்கள் தங்களை நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளுக்கு எதிரான ஆற்றலை (Antibiotic resistance) வளர்த்துக்கொள்ளவும் உதவுகிறது.

குளோரினேற்றம் (Chlorination) மற்றும் குளோராமைன் (Chloramine) சிகிச்சைக்குப் பிறகும்கூட, மீதமிருக்கும் செல்களுக்கு வெளியேயான (Extracellular) மற்றும் செல்களுக்கு உள்ளேயான (Intracellular) DNA-க்கள் இடம் மாறக்கூடிய மரபணுக்கள் (Transposons) போன்ற மரபணு கூறுகளைக் கொண்டுள்ளன. இவை கன உலோகங்கள், நச்சுகள் மற்றும் அமினோகிளைகோசைடுகள், பாஸ்ஃபோமைசின், சல்போனமைடுகள் மற்றும் பாசிட்ராசின் போன்ற நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளுக்கு எதிரான எதிர்ப்புத் திறனை பாக்டீரியாக்களுக்கு வழங்குகின்றன.

நுண்ணுயிரிகளின் மரபணு செயல்பாடுகள் (metatranscriptomes) குறித்த ஆய்வுகளும், இந்த நோய் எதிர்ப்புத் திறன் கொண்ட மரபணுக்கள் மிகத் தீவிரமாகச் செயல்படுவதைக் காட்டுகின்றன. இதுமட்டுமல்லாமல், சுத்திகரிப்பு இரசாயனங்களால் ஏற்படும் அழுத்தமானது, பாக்டீரியாக்களின் சிதைந்த DNA-வை சரிசெய்யவும் ஆக்ஸிஜனேற்ற அழுத்தத்தைக் குறைக்கவும் அவற்றின் உடலுக்குள் இருக்கும் 'அவசரக்காலப் பாதுகாப்பு வழிமுறை' (SOS) அமைப்பைத் தூண்டுகிறது. இந்த நுண்ணுயிரிகள் தங்களது வளர்சிதை மாற்றத்தையும் மாற்றியமைத்துக் கொள்கின்றன. சிறிய RNA மூலக்கூறுகளைப் பயன்படுத்தி மற்ற உயிரினங்களுடன் தொடர்பு கொள்கின்றன. மேலும், மீத்தேனை மெத்தனாலாக மாற்றுவது, கொழுப்பு அமில வளர்சிதை மாற்றம், TCA சுழற்சி முறை மற்றும் கிளைகோசில் இடமாற்றம் (glycosyl transfer) போன்ற அதிக திறன் வாய்ந்த ஆற்றல் உற்பத்தி முறைகளுக்கும் மாறுகின்றன.

மேலும், செல்லுக்குள்ளே இருக்கும் நியூக்ளிக் அமிலத் துண்டுகளில் ஆற்றல்-சார்பற்ற சாப்பரோன்களின் (chaperones) உற்பத்தியும், செல்லுக்கு வெளியே உள்ள பொருட்களில் ATP-சார்ந்த சாப்பரோன்களின் உற்பத்தியும் அதிகரிப்பது, கிருமிநாசினி சிகிச்சைக்குப் பிறகு பாக்டீரியாக்கள் உயிர்வாழ புரதங்கள் சரியாக மடிவது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதைக் காட்டுகிறது. இறுதியாக, சுத்திகரிக்கப்பட்ட நீர் கையாளப்படும் விதம், குறிப்பாக குடிநீர் விநியோகக் குழாய்களுக்குள் படியும் இரும்பு ஆக்சைடு படிவுகளில் உள்ள செல்லுக்குள் இருக்கும் நியூக்ளிக் அமிலத்தின் செயல்பாட்டையும் பாதிக்கிறது.

தொழில்நுட்பத்தால் நீர் பாதுகாப்பை உறுதிசெய்ய முடியுமா?

பெரிய அளவிலான குடிநீர் சுத்திகரிப்புக்கு, இரசாயனப் பொருட்களைப் பயன்படுத்தி கிருமிநீக்கம் செய்வது குறைந்த செலவுடையதாகவும், தொழில்நுட்பரீதியாக எளிமையானதாகவும் இருக்கிறது. ஆனால், மேலே குறிப்பிட்டதுபோல இதில் சில உயிரியல் ரீதியான குறைபாடுகள் உள்ளன. இதற்கு மாறாக, எதிர் சவ்வூடுபரவல் (Reverse Osmosis) தொழில்நுட்பமானது வீடுகள், தொழிற்சாலைகள் மற்றும் நகராட்சிகள் போன்ற பல்வேறு துறைகளில் மிகவும் திறமையான நீர் சுத்திகரிப்பு முறைகளை வழங்குகிறது.

இருப்பினும், இந்த 'எதிர் சவ்வூடுபரவல்' (RO) முறையிலும் சவ்வுகளின் விலை, பராமரிப்புத் தேவைகள் மற்றும் சுத்திகரிக்கப்படும் நீரின் அளவு குறைவு போன்ற சில குறைபாடுகள் உள்ளன. இதனால் அதிக அளவில் தண்ணீர் வீணாகிறது. மேலும், வீட்டு எதிர் சவ்வூடுபரவல் அமைப்புகளில் இருந்து முறையாகத் தாதுக்கள் சேர்க்கப்படாத தண்ணீரைத் தொடர்ந்து நீண்டகாலம் குடிப்பது, உடலில் தாதுப் பற்றாக்குறை மற்றும் அது சார்ந்த உடல்நலக் கோளாறுகளுக்கு வழிவகுக்கக்கூடும்.

பெரிய அளவில் மேற்கொள்ளப்படும் சவ்வு-அடிப்படையிலான நீர் சுத்திகரிப்பு முறையானது, அவை அகற்றும் அசுத்தங்களின் அடிப்படையில் பரவலாக பின்வருமாறு வகைப்படுத்தப்படுகிறது:

நுண்ணிய வடிகட்டுதல்: இது பாக்டீரியாக்களைத் தடுத்து நீக்குகிறது.

அதிநுண்ணிய வடிகட்டுதல்: இது வைரஸ்களை அகற்றும்.

நானோ வடிகட்டுதல்: இது நியூக்ளிக் அமிலங்களை அகற்றும்.

எதிர் சவ்வூடு பரவல்: இது நீர் மூலக்கூறுகளைத் தவிர மற்ற அனைத்து அசுத்தங்களையும் முழுமையாக அகற்றிவிடும்.

நீர் பற்றாக்குறை உள்ள பகுதிகளில் கடல்நீரைக் குடிநீராக்குவதற்கும், கழிவுநீரை மறுசுழற்சி செய்வதற்கும் இந்த சவ்வு அடிப்படையிலான அமைப்புகள் அதிகளவில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இந்தத் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள் இருந்தபோதிலும், எந்தவொரு நீர் சுத்திகரிப்புத் தொழில்நுட்பமும் தனியாக வளர்ந்து வரும் நன்னீர் பற்றாக்குறைக்கு முழுமையான தீர்வு காண முடியாது. ஏனெனில், தண்ணீரை வீணாக்குவது, நிலத்தடி நீர் மாசுபடுவது, பருவநிலை மாற்றத்தால் பனிப்பாறைகள், ஏரிகள் மற்றும் ஓடைகளில் இருந்து நீர்வரத்து குறைவது, அளவுக்கு அதிகமாக நீரை உறிஞ்சுவது மற்றும் நீர் மாசுபாடு போன்ற பிரச்சினைகளுக்குத் தொழில்நுட்பரீதியாக எந்த ஒரு உடனடி எளிய தீர்வும் கிடையாது.

டாக்டர் அருணங்ஷு தாஸ், டெல்லி இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகத்தின் (IIT Delhi) வளிமண்டல அறிவியல் மையத்தில் முதன்மை திட்ட விஞ்ஞானியாகப் பணியாற்றுகிறார்.

Original Link: What are the emerging problems associated with chemical disinfection of water?

Read More →

வாக்காளர் பட்டியல் சிறப்பு தீவிர திருத்தம் குறித்து, டிஜிட்டல் ஆளுகை (Digital Governance) மற்றும் ஆதார் (Aadhaar) திட்டத்தின் முன்னோடியின் கருத்தைக் கேளுங்கள்.

ஆர். எஸ். சர்மா  வாதிடுவதுபோல், வாக்காளர் சிறப்பு தீவிர திருத்தத்திற்காக ஆதாரை நம்பகமான முகவரி ஆதாரமாக (Credible Address Proof) ஏற்காமல் இருப்பதன் மூலம், அரசு தானே உருவாக்கியுள்ள ஆதார் தரவுத்தளத்தை (Aadhaar Database) பயனுள்ள முறையில் பயன்படுத்தத் தவறுகிறது. அந்த தரவுத்தளத்தில் உயிர்அடையாளத் தகவல்கள் (Biometric Details) மற்றும் வயது தொடர்பான ஆதாரங்களும் இடம்பெற்றுள்ளன.

நாட்டின் டிஜிட்டல் நிர்வாகத் துறையின் முன்னோடிகளில் ஒருவர், வாக்காளர் பட்டியல் ‘சிறப்பு தீவிர திருத்தப்பணி (Special Intensive Revision (SIR))’ குறித்து முன்வைத்துள்ள விமர்சனங்களை அரசும் இந்தியத் தேர்தல் ஆணையமும் (ECI) கவனமாகப் பரிசீலிக்க வேண்டும். இந்திய தனித்துவ அடையாள ஆணையத்தின்' (Unique Identification Authority of India (UIDAI)) நிறுவன இயக்குநராக, நலத்திட்டங்களைச் செயல்படுத்த அரசுகள் தற்போது சார்ந்திருக்கும் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதில் முக்கியப் பங்காற்றிய ராம் சேவக் சர்மா, இந்த செயல்முறை தொடங்கியதிலிருந்தே எழுப்பப்பட்டு வரும் கவலைகளை இந்தச்செய்தித்தாளில் வெளியான ஒரு கட்டுரையின் மூலம் வலியுறுத்தியுள்ளார். வாக்காளர் பட்டியலைப் புதுப்பிப்பதில் உள்ள நியாயமான தேவைகளுக்கும் (இரட்டைப் பதிவுகள் மற்றும் இறந்தவர்களின் பெயர்களை நீக்குதல் மற்றும் தகுதியுள்ள புதிய குடிமக்களைச் சேர்த்தல்), அதேசமயம் தகுதியுள்ளவர்களைத் தவறாகப் பட்டியலில் இருந்து நீக்கிவிடாமல் இருப்பதற்கான கட்டாயத்திற்கும் இடையே சரியான சமநிலையைப் பாதுகாக்கத் தவறியதற்காகத் தேர்தல் ஆணையம் விமர்சனங்ககளை எதிர் கொண்டுள்ளது. தகுதியை நிரூபிப்பதற்கான சுமை முக்கியமாற்றதாகவும் நியாயமற்ற முறையிலும் குடிமக்கள் மீதே சுமத்தப்படுவதாகப் பல்வேறு அறிக்கைகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. பிறப்பு, வசிப்பிடம் மற்றும் குடியுரிமைக்கான சான்றுகளைச் சமர்ப்பிக்குமாறு மக்களிடம் கோரிக்கை வைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், சர்மா சுட்டிக்காட்டுவது போல, அது போன்ற ஆவணங்களைப் பராமரிப்பதில் அரசே பொறுப்புடன் செயல்பட்டதில்லை என்பதே உண்மையாக உள்ளது. 

ஆதார் திட்டத்தின் மூலம், அடையாளத்தை உறுதிப்படுத்துவதற்கான (Identity Verification) தொழில்நுட்பரீதியாக மிகவும் மேம்பட்ட அமைப்பை இந்தியா உருவாக்கியுள்ளது. ஆனால், ஆர். எஸ். சர்மா  கூறுவதுபோல், வாக்காளர் பட்டியல் சிறப்பு தீவிர திருத்ததிற்க்காக ஆதாரை நம்பகமான முகவரி ஆதாரமாக (Credible Address Proof) ஏற்காமல் இருப்பதன் மூலம், உயிர்அடையாளத் தகவல்கள் (Biometric Details) மற்றும் வயது ஆதாரம் ஆகியவற்றையும் கொண்டுள்ள, அரசே உருவாக்கியுள்ள அந்தத் தரவுத்தளத்தை பயனுள்ள வகையில் பயன்படுத்த அரசு தவறுகிறது. இந்தியாவின் டிஜிட்டல் பொது உள்கட்டமைப்பின் (Digital Public Infrastructure (DPI)) அடிப்படை நோக்கம், குடிமக்களிடம் அதிக ஆவணங்களைக் கேட்பதல்ல. மாறாக, குறைவான தகவல்கள் மற்றும் ஆவணங்களின் மூலமே சேவைகளை வழங்குவதாகும். ஆனால், வாக்காளர் பட்டியல் சிறப்பு தீவிர திருத்த நடைமுறை இதற்கு நேர்மாறான திசையில் செல்வதாகத் தெரிகிறது. ஆர். எஸ். சர்மா கூறுவதுபோல், “நாடு ஏற்கனவே தீர்வு கண்டுவிட்ட ஒரு பிரச்சினையை, தேவையற்ற வகையில் ஆவணங்களைச் சேகரிக்கும் (Document-heavy) முறையின் மூலம் மீண்டும் தீர்க்க முயல்கிறது

வாக்குரிமை பறிக்கப்படும் (Disenfranchisement) சாத்தியக்கூறைக் கொண்ட ஒரு நடைமுறைக்கு, மிக நுணுக்கமான அரசியலமைப்பு ஆய்வு தேவைப்படுகிறது. எனவே, அரசாங்கமும் இந்தியத் தேர்தல் ஆணையமும், சில காலத்திற்கு முன்பு வரை இந்த அமைப்பின் ஓர் அங்கமாக இருந்த ஒருவரின் வார்த்தைகளைப் புறக்கணிக்க இயலாது: “தனது கடமைகளைத் தீவிரமாக எடுத்துக் கொள்ளும் ஒரு அரசு, தங்களது மக்கள் இந்த அமைப்பைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதை மீண்டும் மீண்டும் நிரூபிக்கச் செய்வதில்லை.” வாக்காளர் பட்டியல் சிறப்பு தீவிர திருத்த அறிக்கை (SIR) செயல்முறை தொடங்கியபோது இந்தியத் தேர்தல் ஆணையத்தை அனைவரையும் உள்ளடக்கியதாக இருக்குமாறு வலியுறுத்தியது. ஆனால், மேற்கு வங்கத்தில் அந்த ஆய்வு நடத்தப்பட்டபோது குறைந்த விழிப்புணர்வுடன் இருந்த உச்சநீதிமன்றம், ஷர்மாவின் எச்சரிக்கையைக் கவனத்தில் கொள்ளுமாறு தேர்தல் ஆணையத்தை வலியுறுத்த வேண்டும்: இந்தியாவிடம் தற்போது உலகம் உற்றுநோக்கும் வகையிலான ஒரு டிஜிட்டல் பொது உள்கட்டமைப்பு (Digital Public Infrastructure (DPI)) உள்ளது. அதில் எதையும் நம்ப முடியாது என்று கூறுவது   தவறானதாக  அமையும்.

Original Link: On SIR, listen to digital governance and Aadhaar pioneer.

Read More →

முறையான விசாரணை இல்லாமல் ஒருவரை வெளிநாட்டை சேர்ந்தவராக அறிவிக்க முடியுமா? - ரிஸ்மி லியா எம்.

இந்த வழக்கு, அசாம் மாநிலத்தில் உள்ள 'வெளிநாட்டு தீர்ப்பாயங்கள்' (Foreigners Tribunals) மற்றும் சில நிகழ்வுகளில், முன்பு செயல்பாட்டில் இருந்த 'சட்டவிரோதமாக குடியேறிவர்களை (கண்டறிதல்) தீர்ப்பாயங்கள்' (Illegal Migrants (Determination) Tribunals) ஆகியவற்றில் நடைபெற்ற நடவடிக்கைகளிலிருந்து உருவானது.

குடிரிமை மற்றும் வெளிநாட்டவர் அங்கீகாரத்தைத் தீர்மானிக்கும் செயல்முறை "நியாயமானதாகவும், சட்டப்பூர்வமானதாகவும் மற்றும் தகுந்த காரணங்களை உள்ளடக்கியதாகவும்" இருக்க வேண்டும் என்று உச்சநீதிமன்றம் திங்கள்கிழமை   தீர்ப்பளித்தது. மனுதாரர்களை வெளிநாட்டவர் என்று அறிவித்த உத்தரவுகளை உறுதிசெய்த கவுகாத்தி உயர்நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புகளை ரத்து செய்த நீதிமன்றம், இந்த வழக்குகளை மறுவிசாரணைக்காக சம்பந்தப்பட்ட வெளிநாட்டவர் தீர்ப்பாயங்களுக்கே திருப்பி அனுப்பியது.

நீதிபதிகள் விக்ரம் நாத் மற்றும் சந்தீப் மேத்தா ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, வெளிநாட்டினரை அடையாளம் காண்பதில் அரசுக்கு ஆர்வம் இருந்தாலும், அது போன்ற நிலையைத் தீர்மானிக்கும் செயல்முறை நியாயமானதாகவும், சட்டப்பூர்வமானதாகவும், தகுந்த காரணங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகவும் இருக்க வேண்டும்  என்று குறிப்பிட்டது.

இந்த வழக்கு எதைப் பற்றியது?

அசாம் மாநிலத்தில் உள்ள 'வெளிநாட்டவர் தீர்ப்பாயங்கள்' (Foreigners Tribunals) மற்றும் சில சூழல்களில், தற்போது செயல்பாட்டில் இல்லாத 'சட்டவிரோத குடியேறிகள் (கண்டறிதல்) தீர்ப்பாயங்கள்' (Illegal Migrants (Determination) Tribunals) ஆகியவற்றில் நடைபெற்ற நடவடிக்கைகளிலிருந்து இந்தவழக்கு உருவானது. இவை அனைத்திலும், மேல்முறையீட்டாளர்கள் 'வெளிநாட்டவர்' என்று அறிவிக்கப்பட்டனர். மேலும், இந்த முடிவுகள் குவஹாத்தியில் உள்ள அசாம், நாகாலாந்து, மிசோரம் மற்றும் அருணாச்சல பிரதேச உயர்நீதிமன்றத்தால் உறுதி செய்யப்பட்டன.

உச்ச நீதிமன்றத்தின் முன் வைக்கப்பட்ட பொதுவான குறைபாடுகளை கொண்ட வாதம், இந்த அறிவிப்புகள் ஒரு தரப்பு வாதம் மட்டுமே கேட்கப்பட்ட நடைமுறைகள் (ex parte proceedings) மூலமாகவோ அல்லது நடைமுறையில் அது போன்ற தன்மையைப் பெற்ற நிகழ்வுகள் மூலமாகவோ மேற்கொள்ளப்பட்டன. மேலும், தங்களுக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டுகளை எதிர்த்து வாதிடுவதற்கு மேல்முறையீட்டாளர்களுக்கு முழுமையான வாய்ப்பு வழங்கப்படாமலேயே அவர்களின் நிலை குறித்த சட்டரீதியான தீர்மானம் எடுக்கப்பட்டது.

அறிவிப்பாணை வழங்கப்பட்ட விதம், விசாரணைக்கான வாய்ப்பு, இந்த நடவடிக்கைக்கு அடிப்படையாக அமைந்த ஆவணங்கள் மற்றும் அரசு தரப்பில் முன்வைக்கப்பட்ட சான்றுகள் போன்றவற்றை பயனுள்ள வகையில் ஆய்வு செய்தல் உள்ளிட்ட சட்டபூர்வ மற்றும் நியாயமான விசாரணைக்கான குறைந்தபட்சத் தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்பட்டுள்ளனவா என்பதை உறுதிப்படுத்தமலேயே, ஒரு தரப்பு வாதம் மட்டுமே கேட்கப்பட்ட நடைமுறையின் அடிப்படையில் ஒருவரை 'வெளிநாட்டவர்' என்று தானாக அறிவிக்க முடியுமா என்பதே நீதிமன்றத்தின் முன்  முக்கிய கேள்வியாக இருந்தது.

என்ன தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது?

ஒரு வழக்கின் விசாரணை ஒரு தரப்பினர் இல்லாமலேயே (ex-parte) நடைபெற்றாலும், தீர்ப்பாயம் தனது நீதி வழங்கும் பொறுப்பை முழுமையாக நிறைவேற்ற வேண்டும். வழக்கில் தொடர்புடைய நபர் (Proceedee) ஆஜராகாததால், அவருக்கு தனது தரப்பில் சாட்சிகள் அல்லது ஆதாரங்களை சமர்ப்பிக்கும் வாய்ப்பு இழக்கப்படலாம். ஆனால், அதனால் தீர்ப்பாயத்தின் பொறுப்பு குறையாது.  மாநில அரசு சமர்ப்பித்துள்ள ஆதாரங்கள் மற்றும் ஆவணங்கள் உண்மையிலேயே அந்த நபருக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டை நிரூபிக்க போதுமானவையா என்பதை தீர்ப்பாயம் சுயமாக ஆய்வு செய்து உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

தீர்ப்பாயத்தின் முன் முறையான வாதங்கள் எதுவும் இல்லாமல் மேல்முறையீட்டாளர்கள் வெளிநாட்டினர்களாக அறிவிக்கப்பட்டதை நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது. எனவே, மேல்முறையீட்டாளர்கள் தங்கள் தரப்பு ஆவணங்களைச் சமர்ப்பிக்கவும், அரசு தனது சான்றுகளை முன்வைக்கவும், சட்டத்திற்கு ஏற்ப தீர்ப்பாயம் புதிதாக தீர்ப்பை வழங்கவதற்கு ஏதுவாக, இது போன்ற வழக்குகள் மறுவிசாரணைக்காக சம்பந்தப்பட்ட தீர்ப்பாயங்களுக்கே திருப்பி அனுப்பப்பட்டன.

வெளிநாட்டினர் சட்டம், 1946 (Foreigners Act) மற்றும் வெளிநாட்டினர் (தீர்ப்பாயங்கள்) ஆணை, (Foreigners (Tribunals) Order, 1964)-ஐ மேற்கோள்காட்டிய உச்சநீதிமன்றம் பின்வருமாறு கூறியது: இந்தச் சட்ட அமைப்பில் ஒன்றுக்கொன்று துணைபுரியும் இரண்டு முக்கிய அம்சங்கள் உள்ளன. முதலாவது, தாம் வெளிநாட்டவர் அல்ல என்பதை நிரூபிக்கும் பொறுப்பு (Burden of Proof) வழக்கில் தொடர்புடைய நபரின்மீது உள்ளது. இரண்டாவது, நியாயமான விசாரணை நடைமுறையைப் பின்பற்றுவது, தேவையான மற்றும் பயனுள்ள அறிவிப்பாணை வழங்குவது, அரசால் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட ஆதாரங்களை முறையாகப் பரிசீலிப்பது,   காரணங்களுடன் கூடிய தீர்ப்பை வழங்குவது ஆகியவை தீர்ப்பாயத்தின்  கடமையாகும். இந்த இரண்டு அம்சங்களும் ஒன்றுக்கொன்று முரணானவை அல்ல. மாறாக, அவை ஒன்றுக்கொன்று துணையாகச் செயல்படுகின்றன. 1946-ஆம் ஆண்டு சட்டத்தின் பிரிவு 9-ன் கீழ், சுமை (Burden of Proof) இருந்தாலும், அது 1964-ஆம் ஆண்டு ஆணையின் பத்தி 3-ல் வழங்கப்பட்டுள்ள நடைமுறைப் பாதுகாப்புகளின் அடிப்படையிலேயே செயல்படுத்தப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட வேண்டும். 

நீதிமன்றம் இந்த முடிவுக்கு எவ்வாறு வந்தது?

2024-ஆம் ஆண்டு முகமது ரஹீம் அலி என்கிற அப்துர் ரஹீம் எதிர் அசாம் மாநிலம் மற்றும் பிறர் (Md. Rahim Ali @ Abdur Rahim v. State of Assam and Others) வழக்கு உட்பட பல்வேறு முந்தைய தீர்ப்புகளை நீதிமன்றம் அடிப்படையாக எடுத்துக் கொண்டது. பிரிவு 9-ன் கீழ் சுமத்தப்படும் பொறுப்பு என்பது, வெறும் குற்றச்சாட்டு அல்லது ஆதாரமற்ற சந்தேகத்தின் அடிப்படையில் அதிகாரிகள் நடவடிக்கையைத் தொடர அனுமதிப்பதாகப் புரிந்துகொள்ளப்படக்கூடாது என்று நீதிமன்றம் விளக்கியது. நடவடிக்கையைத் தொடங்குவதற்கு அதிகாரிகளிடம் ஏதேனும் உறுதியான அடிப்படை ஆதாரம் இருக்க வேண்டும். அதேவேளையில், நடவடிக்கைகளை எதிர்கொள்ளும் நபருக்கு, அவர் எதிர்கொள்ள வேண்டிய வழக்கின் சாராம்சம் குறித்துத் தெரிவிக்கப்பட வேண்டும்.

நீதிமன்றம் இயற்கை நீதி (Principles of Natural Justice) மற்றும் இந்திய அரசியலமைப்பின் அனுச்சேதங்கள் 14 மற்றும் 21 பற்றியும் விரிவாக விவாதித்தது.

அரசியலமைப்பின் பிரிவு 14-ல் ‘எந்த ஒரு நபரும்’ (any person) என்ற சொல்லும், பிரிவு 21-ல் ‘எந்த நபரின்’ (no person) என்ற சொல்லும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்த இரண்டு பிரிவுகளும் இந்தியக் குடிமக்களுக்கு மட்டும் வரையறுக்கப்படவில்லை. எனவே, சட்டத்தின்முன் அனைவரும் சமயம் (Equality before Law), சட்டங்களின் சமமான பாதுகாப்பு (Equal Protection of Laws), உயிர் மற்றும் தனிநபர் சுதந்திரத்திற்கான பாதுகாப்பு (Life and Personal Liberty) ஆகிய அடிப்படை உரிமைகள் இந்தியாவின் எல்லைக்குள் இருக்கும் ஒவ்வொரு நபருக்கும் பொருந்தும். வெளிநாட்டிவர் தீர்ப்பாயத்திற்கு (Foreigners Tribunal) முன் விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்படும் ஒருவர், இறுதியில் இந்தியக் குடியுரிமையை நிரூபிக்கத் தவறக்கூடும். இருப்பினும், அது போன்ற முடிவை மேற்கொள்ளும் செயல்முறையானது, நியாயம், பகுத்தறிவு மற்றும் தன்னிச்சையான போக்கு இல்லாத நிலை ஆகிய அரசியலமைப்புத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதாக இருக்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

மேலும், 1996-ஆம் ஆண்டு தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையம் எதிர் அருணாச்சலப் பிரதேச மாநிலம் (National Human Rights Commission v. State of Arunachal Pradesh) வழக்கில் உருவக்கப்பட்ட கொள்கையையும் நீதிமன்றம் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியது. குடியுரிமை குறித்து சந்தேகம் உள்ளவர்களுக்கு அரசியலமைப்புச் சட்டப் பாதுகாப்பை மறுக்கலாம் என்ற வாதத்தை அந்த வழக்கில் நீதிமன்றம் நிராகரித்திருந்தது. அரசியலமைப்பின் 21-வது பிரிவின் கீழான பாதுகாப்பைப் பெற வெளிநாட்டினருக்கு உரிமை உண்டு என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

மேலும், நடைமுறையானது "நியாயமானதாகவும், நீதியானதாகவும், பகுத்தறிவுடன் கூடியதாகவும்" இருக்க வேண்டுமே தவிர, "தன்னிச்சையானதாகவோ, அடக்குமுறை சார்ந்ததாகவோ அல்லது கற்பனை சார்ந்ததாகவோ" இருக்கக்கூடாது என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. 1978-ஆம் ஆண்டு 'மேனகா காந்தி எதிர். இந்திய ஒன்றியம்' (Maneka Gandhi v. Union of India) வழக்கின் தீர்ப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஒரு நபர் வெளிநாட்டவரா என்பதைத் தீர்மானிப்பதற்கான வழிமுறையை ஒரு சட்டம் உருவாக்கும்போது, ​​இந்தக் கோட்பாடு நேரடியாகப் பொருந்தும் என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

இந்தத் தீர்ப்பின் விளைவுகள் என்ன?

இந்தத் தீர்ப்பின் வரம்பு குறித்தும் நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியது. “மேல்முறையீட்டாளர்களில் யாருடைய குடியுரிமை கோரிக்கையின் உண்மைத் தன்மையையும் நாங்கள் ஆய்வு செய்யவில்லை. அவர்கள் சமர்ப்பித்த ஆவணங்களின் நம்பகத்தன்மை, ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க தன்மை, தொடர்புடைய தன்மை அல்லது போதுமான தன்மை குறித்து எந்தக் கருத்தையும் தெரிவிக்கவில்லை. இந்தக் கேள்விகள் அனைத்தும், சம்பந்தப்பட்ட தீர்ப்பாயங்கள் அவர்களிடம் சமர்ப்பிக்கப்படும் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில், சட்டத்தின்படி தன்னிச்சையாகத் தீர்மானிக்க வேண்டியவை என்று நீதிமன்றம் தெரிவித்தது.

குடியுரிமை மற்றும் வெளிநாட்டவர் என்ற தகுதி (Foreigner Status) போன்றவை மிக உயர்ந்த அரசியலமைப்பு மற்றும் சட்ட முக்கியத்துவம் வாய்ந்த துறைகள் என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது. குடியுரிமையைப் பெறுதல், குடியுரிமை முடிவுக்கு கொண்டு வருதல் மற்றும் குடியுரிமை தொடர்பான மாற்ற விவாகரங்கள் குறித்து வரைமுறைகளை வகுப்பதற்கான நாடாளுமன்றத்தின் அதிகாரத்தை அரசியலமைப்பின் 11-வது பிரிவு பாதுகாக்கிறது.

தனித்தனியாகப் பார்க்கும்போது, வெளிநாட்டினர் சட்டம், 1946 (Foreigners Act, 1946) மற்றும் வெளிநாட்டினர் (தீர்ப்பாயங்கள்) ஆணை, 1964 (Foreigners (Tribunals) Order, 1964) ஆகியவை, ஒருவர் வெளிநாட்டவரா இல்லையா என்ற கேள்வியை தீர்ப்பாயத்திடம் (Tribunal) பரிந்துரைத்து, அதனை சட்டப்படி தீர்மானிப்பதற்கான நடைமுறையை (Statutory Mechanism) வழங்குகின்றன.

மேலும், ஒரு நபர் வெளிநாட்டவரா என்பது குறித்த விவகாரங்கள் தீர்ப்பாயத்திற்கு (Tribunal) அனுப்பப்பட்டு அங்கு தீர்மானிக்கப்படுவதற்கான சட்டப்பூர்வ வழிமுறைகளை 1946-ஆம் ஆண்டின் சட்டமும், 1964-ஆம் ஆண்டின் ஆணையும் வழங்குகின்றன. இந்தியக்குடியுரிமையைக் கோருவதற்குச் சட்டப்படி தகுதிபெறாத நபர்கள், நடைமுறைகளைத் தவறாகப் பயன்படுத்துதல், பொய்யான கோரிக்கைகள் அல்லது நடைமுறை தொடர்பான தாமதங்கள் ஆகியவற்றின் மூலம் அத்தகைய தகுதியைப் பெற்றுவிடாமல் இருப்பதை உறுதி செய்வதில் அரசுக்கு நியாயமான மற்றும் மிக முக்கிய பொறுப்பு  உள்ளது.

Original Link:  Can a person be declared a foreigner without a fair hearing? 

Read More →

ஈடுசெய் காடு வளர்ப்பு என்றால் என்ன? -விக்னேஷ் பி. வெங்கடேஷ்

வளர்ந்து வரும் பொருளாதார நாடுகளில் நிலையான வளர்ச்சியை (Sustainable Development) பாதுகப்பதற்கும் ஈடுசெய் காடு வளர்ப்பு (Compensatory Afforestation) ஒரு பயனுள்ள முறையாக இருந்தாலும், அதில் உள்ள முக்கியக் குறைபாடு, புதிதாக உருவாக்கப்படும் மரத் தோட்டங்கள் (Plantations) இயற்கையான காடுகளுக்கு (Natural Ecosystems) சமமானவை அல்ல என்பதாகும்

நாடு முழுவதும் வனவிலங்குகள் மற்றும் பசுமைப் பரப்பைப் பாதுகாப்பதற்கான பல்வேறு முயற்சிகளுடன், ஆற்றுப் படுகையில் உள்ள டால்பின்கள், பனிச்சிறுத்தைகள், இந்திய காண்டாமிருகங்கள் மற்றும் காட்டு நீர் எருமைகளைப் பாதுகாப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட நான்கு திட்டங்களுக்கு 'தேசிய ஈடுசெய் காடு வளர்ப்பு நிதி மேலாண்மை மற்றும் திட்டமிடல் ஆணையம்' (National Compensatory Afforestation Fund Management and Planning Authority (CAMPA)) கடந்த வாரம் ஒப்புதல் அளித்தது. 2016-ஆம் ஆண்டு 'ஈடுசெய் காடு வளர்ப்பு நிதிச் (Compensatory Afforestation Fund Act) சட்டத்தின் கீழ், நிறுவப்பட்ட தேசிய ஈடுசெய் காடுவளர்ப்பு நிதி மேலாண்மை மற்றும் திட்டமிடல் ஆணையம், ஈடுசெய் காடு வளர்ப்பு நிதியைப் பயன்படுத்துவதற்கான ஒரு ஒழுங்குமுறை அமைப்பாகச் செயல்படுகிறது. இதில் ஒவ்வொரு மாநிலம் மற்றும் யூனியன் பிரதேசமும் உள்ளூர் அளவிலான திட்டங்களை மேற்கொள்ளத் தங்களது மாநிலங்களுக்கென ஒரு தனி CAMPA அமைப்பைக் கொண்டுள்ளன. அதேவேளையில் தேசிய அளவிலான CAMPA அமைப்பு விரிவான கொள்கை வழிகாட்டுதல்களையும் தொழில்நுட்ப மேற்பார்வையையும் வழங்குகிறது.

ஈடுசெய் காடு வளர்ப்பு என்றால் என்ன?

பெயர் குறிப்பிடுவது போல, பசுமையைப் பராமரிப்பதற்காக உள்கட்டமைப்புத் திட்டங்களுக்காக மாற்றப்பட்ட வன நிலங்களுக்குப் பதிலாக புதிய காடுகளை உருவாக்கும் நடைமுறையே ஈடுசெய் காடு வளர்ப்பு (compensatory afforestation) ஆகும். ஒரு பிராந்தியத்தின் சூழல் மண்டலத்தை மாற்றும் பெரிய அளவிலான திட்டங்களுக்கு இந்த நடைமுறையை ஒரு காரணமாகக் கூற முடியாது என்றாலும், முக்கியமான வளர்ச்சித் திட்டங்களை மேற்கொள்ளும்போது நீடித்த நிலைத்தன்மையுடன் இருப்பதற்கு ஈடுசெய் காடு வளர்ப்பு ஒரு சிறந்த வழியாகும். இந்தியாவில், வன நிலத்தை வனம் தொடர்பான நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்துவதற்கும் அனுமதி பெறுவதற்கும் முக்கிய நிபந்தனைகளில் ஒன்றாக 'ஈடுசெய் காடு வளர்ப்பு' (compensatory afforestation) இருந்து வருகிறது. இது 'நிலத்திற்குப் பதிலாக நிலம்' மற்றும் 'மரங்களுக்குப் பதிலாக மரங்கள்' என்ற அடிப்படையில் ஏற்படும் இழப்பை ஈடுசெய்வதை நோக்கம் கொண்டுள்ளது. 1980-ஆம் ஆண்டின் வனப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் (Forest (Conservation) Act (FCA)) கீழ், மத்திய அரசின் முன் அனுமதியைக் கோரிச் சமர்ப்பிக்கப்படும் எந்தவொரு முன்மொழிவும், சம்பந்தப்பட்ட மாநில அல்லது யூனியன் பிரதேச நிர்வாகத்தின் சமந்தப்பட்ட அதிகாரியால் முறையாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட, ஈடுசெய் காடு   வளர்ப்புக்கான விரிவான திட்டத்தைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

ஈடுசெய் காடு  வளர்ப்பு நிதிச் (Compensatory Afforestation Fund Act) சட்டத்திற்கு நிதி எங்கிருந்து வருகிறது?

ஈடுசெய் காடு வளர்ப்பு நிதி சட்டத்திற்க்கான முதன்மை நிதி  ஆதாரம், வன நிலங்களை பிற பயன்பாடுகளுக்காக மாற்றும் (Diversion of Forest Land) எந்தவொரு தனிநபர், நிறுவனம் அல்லது அரசு துறையிடமிருந்து வசூலிக்கப்படும் இழப்பீட்டு கட்டணங்கள் (Compensatory Charges) கட்டணங்களாகும். இந்தக் கட்டணங்களில், வன நில இழப்பை ஈடுசெய்வதற்காக மேற்கொள்ளப்படும் ஈடுசெய் காடு வளர்ப்புக்கான (Compensatory Afforestation) செலவுகளும் அடங்கும். இந்த நிதி காலாவதியாகாத (Non-lapsable) தன்மை கொண்டது. ஒரு நிதியாண்டின் முடிவில் பயன்படுத்தப்படாத தொகை காலாவதியாகாமல், அடுத்த நிதியாண்டிற்கும் பயன்ப்படுத்தபடும். மேலும், இந்த நிதி வட்டி ஈட்டும் (Interest-bearing) தன்மை கொண்டது. இந்த நிதி தேசிய ஈடுசெய் காடு வளர்ப்பு நிதி மேலாண்மை மற்றும் திட்டமிடல் ஆணையம்' (National Compensatory Afforestation Fund Management and Planning Authority (CAMPA)) மற்றும் மாநிலம்/ஒன்றியப் பிரதேச தேசிய ஈடுசெய் காடுவளர்ப்பு நிதி மேலாண்மை மற்றும் திட்டமிடல் ஆணையம் நிதிகளுக்கு 10 : 90 என்ற விகிதத்தில் பகிர்ந்தளிக்கப்படுகிறது. தேசிய ஈடுசெய் காடு வளர்ப்பு நிதி மேலாண்மை மற்றும் திட்டமிடல் ஆணையம் நிதி இந்தியாவின் பொதுக் கணக்கில்  பராமரிக்கப்படுகிறது. அதேபோல், மாநிலம்/ஒன்றியப் பிரதேச தேசிய ஈடுசெய் காடுவளர்ப்பு நிதி மேலாண்மை மற்றும் திட்டமிடல் ஆணைய நிதிகள், அந்தந்த மாநிலம் அல்லது ஒன்றியப் பிரதேசத்தின் பொதுக் கணக்கில் (Public Account) பராமரிக்கப்படுகின்றன.

தேசிய ஈடுசெய் காடு வளர்ப்பு நிதி மேலாண்மை மற்றும் திட்டமிடல் ஆணைய நிதிகள் எதற்காகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன?

தேசிய ஈடுசெய் காடு வளர்ப்பு நிதி மேலாண்மை மற்றும் திட்டமிடல் ஆணைய நிதிகள் நிதிகளின் முக்கியப் பயன்பாடானது, மரங்களை நடுவதன் மூலம் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளை நீடித்த முறையில் மேம்படுத்துதல், வளங்களைப் பாதுகாத்தல், வனப்பகுதிகளைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் வனவிலங்குகள் தொடர்பான உள்கட்டமைப்பு மற்றும் வாழ்விடங்களை மேம்படுத்துதல் ஆகும்.

தேசிய ஈடுசெய் காடு  வளர்ப்பு நிதி மேலாண்மை திட்டத்தின்கீழ் உள்ள சமீபத்திய திட்டங்கள் என்னென்ன?

தேசிய ஈடுசெய் காடு வளர்ப்பு நிதி மேலாண்மை திட்டத்தின் (CAMPA) நிர்வாகக் குழு, ஜூலை 10 அன்று கோயம்புத்தூரில் நடைபெற்ற கூட்டத்தில், ஆற்றுப் படுகையில் டால்பின்களுக்கான பாதுகாப்பு மற்றும் மீட்பு செயல் திட்டம், பனிச்சிறுத்தை திட்டத்தின் இரண்டாம் கட்ட மக்கள்தொகை மதிப்பீட்டுடன் கூடிய ஆய்வு, இந்திய காண்டாமிருகத்திற்கான பாதுகாப்பு செயல் திட்டம் மற்றும் காட்டுப் பகுதியில் உள்ள நீர் எருமைக்கான அகில இந்திய பாதுகாப்பு அணுகுமுறை ஆகியவற்றுக்கு ஒப்புதல் அளித்தது. மேலும், மணிப்பூரின் புருவக் கொம்பு மான் (Sangai) பாதுகாப்பிற்கான தொடர் ஆதரவிற்கும் ஒப்புதல் அளித்ததுடன், அதன் முதன்மை சதுப்புநில மறுசீரமைப்புத் திட்டமான மிஷ்டி (Mangrove Initiative for Shoreline Habitats and Tangible Incomes (MISHTI)) திட்டத்தை ₹600 கோடி திருத்தப்பட்ட நிதி ஒதுக்கீட்டுடன்  மூன்று ஆண்டுகளுக்கு நீட்டித்தது.

தேசிய ஈடுசெய் காடு வளர்ப்பு நிதி மேலாண்மை மற்றும் திட்டமிடல் ஆணையம்' (National Compensatory Afforestation Fund Management and Planning Authority (CAMPA)) குறித்து எழுப்பப்பட்டுள்ள கவலைகள் யாவை?

ஒரு வளரும் பொருளாதாரம் நிலைத்தன்மையைப் பாதுகாப்பதற்கு ஈடுசெய்யும் காடு வளர்ப்பு தேவையானதாக இருந்தாலும், அதன் முக்கிய குறைபாடுகளில் ஒன்று, காடு வளர்ப்புப் பகுதிகள் இயல்பாகவே இயற்கைச் சூழல் அமைப்புகளிலிருந்து வேறுபட்டவை என்பதாகும். வளர்ச்சி முயற்சிகளால் சீர்குலைந்த ஒரு பகுதியின் சூழலியல் சமநிலையைக் கருத்தில் கொள்ளாமல் செய்யப்படும் வெறும் காடு வளர்ப்பு, பசுமைப் போர்வையை மீட்டெடுக்கும். ஆனால், அது சூழல் அமைப்பை மீண்டும் உருவாக்குவதில் தோல்வியடையும். ஈடுசெய்யும் காடு வளர்ப்பு ஒப்பந்தத்தில் (CAF) குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, காடுகள் அல்லாத பகுதிகளில் இல்லாமல் வன நிலங்களில் ஈடுசெய்யும் காடு வளர்ப்புப் பகுதிகள் மேற்கொள்ளப்படுவது, அந்த இழப்பீட்டின் நோக்கத்தையே சிதைக்கும் ஒரு   பிரச்சினையாகும் என்று காலநிலை ஆர்வலர்கள் கேள்வி எழுப்பியுள்ளனர்.

Original Link: What is compensatory afforestation? 

Read More →

இந்தியா-அமெரிக்கா இடையிலான பாதுகாப்புத் தொழில்நுட்ப உறவுகள் - பெரிய லட்சியங்கள், சிறிய செயல்பாடு -ராகுல் பேடி

அமெரிக்காவிற்கும் இந்தியாவிற்கும் இடையே அர்த்தமுள்ள பாதுகாப்பு தொழில்நுட்ப கூட்டுறவு ஒத்துழைப்பு தொடர்ந்து கைக்கு எட்டாமல் உள்ளது.

இந்தியா-அமெரிக்கா இடையிலான பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பு, லட்சியமிக்க அரசியல் அறிவிப்புகளை வெளியிட்டு, அவை தொழில்துறை விளைவுகளாக மாறத் தவறுவதால், இராஜதந்திர வட்டாரங்களில் ஒரு விரும்பத்தகாத பெயரைப் பெற்றுள்ளது. கடந்த இருபதாண்டுகளாக, புது தில்லி மற்றும் வாஷிங்டனில் அடுத்தடுத்து வந்த நிர்வாகங்கள், இருதரப்பு இராணுவ உறவுகளை மாற்றியமைக்கும் என்று உறுதியளித்து பாதுகாப்பு தொழில்நுட்ப கூட்டமைப்புகளையும் தொழில்துறை ஒத்துழைப்புத் திட்டங்களை அறிவித்துள்ளன. ஆனால் அவை நீடித்த பேச்சுவார்த்தைகள், ஏற்றுமதிக் கட்டுப்பாடுகள், தொழில்நுட்பப் பரிமாற்றத் தகராறுகள் மற்றும் மாறுபட்ட வர்த்தக எதிர்பார்ப்புகளில் சிக்கித் தவிக்கின்றன.

இதில் உள்ள முரண்பாடு என்னவென்றால், இந்தியாவுக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் இடையிலான ஒட்டுமொத்த உறவு கணிசமாக விரிவடைந்துள்ளது. 2002-ம் ஆண்டு முதல், இந்தியா 22 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமான மதிப்புள்ள அமெரிக்கப் பாதுகாப்பு கருவிகளை வாங்கியுள்ளது. இதில் அப்பாச்சி (Apache) மற்றும் சினூக் (Chinook) ஹெலிகாப்டர்கள், C-17 மற்றும் C-130J சரக்கு போக்குவரத்து விமானங்கள், P-8I கடல்சார் ரோந்து விமானங்கள் மற்றும் M777 ஹோவிட்சர் பீரங்கிகள் ஆகியவை அடங்கும். அமெரிக்கா ஒரு முக்கிய பாதுகாப்பு விநியோகராக மாறியிருந்தாலும், அர்த்தமுள்ள கூட்டு உற்பத்தி மற்றும் தொழில்நுட்பப் பரிமாற்றம் ஆகியவை எட்டாக்கனியாகவே உள்ளன.

ஜெனரல் எலக்ட்ரிக் (General Electric’s (GE)) இன்ஜின் விவகாரம்

ஒரு காலத்தில் இருதரப்பு பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பின் மையப் புள்ளியாகப் போற்றப்பட்ட ஜெனரல் எலக்ட்ரிக் (General Electric’s (GE)) நிறுவனத்தின் F414 போர் விமான இன்ஜின் தொடர்பான சமீபத்திய கட்டுப்பாடானது, அரசியல் அறிவிப்புகளுக்கும் தொழில்சார் விளைவுகளுக்கும் இடையிலான இடைவெளியின் மிகச் சமீபத்திய மற்றும் மிக முக்கியமான எடுத்துக்காட்டு ஆகும். ஒவ்வொரு F414 இன்ஜினின் மதிப்பிடப்பட்ட விலையானது, சுமார் ₹70 கோடி முதல் ₹80 கோடி என்ற நிலையிலிருந்து ₹200 கோடிக்கும் மேலாக, கிட்டத்தட்ட மும்மடங்காக உயர்ந்துள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. ஒரு பிரத்யேக உற்பத்தி வரிசையை நிறுவுவதற்காக, ஜிஇ நிறுவனம் சுமார் $800 மில்லியன் (₹7,576 கோடி) இந்திய முதலீட்டையும் கோரியுள்ளது.

தொழில்நுட்பப் பரிமாற்றம், அறிவுசார் சொத்துரிமை மற்றும் ஏற்றுமதிக் கட்டுப்பாடுகள் தொடர்பான கருத்து வேறுபாடுகள் பேச்சுவார்த்தைகளை மேலும் சிக்கலாக்கியுள்ளன. தேஜஸ் மார்க்-II விமானத்திற்கான F414 இன்ஜினை கொள்முதல் செய்வதற்கும், உரிமம் பெற்று உற்பத்தி செய்வதற்கும் ஹிந்துஸ்தான் ஏரோநாட்டிக்ஸ் லிமிடெட் நிறுவனம் (Hindustan Aeronautics Limited (HAL)) பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வருகிறது. அதே சமயம், பாதுகாப்பு ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு நிறுவனம் (Defence Research and Development Organisation (DRDO)) மற்றும் வானூர்தி மேம்பாட்டு முகமை (Aeronautical Development Agency (ADA)) ஆகியவை, முன்மொழியப்பட்ட மேம்பட்ட நடுத்தர போர் விமானம் (Advanced Medium Combat Aircraft (AMCA)) மற்றும் இந்திய கடற்படையின் இரட்டை இன்ஜின் தள அடிப்படையிலான போர் விமானம் ஆகியவற்றுக்காக அதே இன்ஜின் குறித்து ஜி.இ (GE) நிறுவனத்துடன் தனித்தனியாக பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வருகின்றன. இதன் விளைவாக, ஒரே நேரத்தில் பல பேச்சுவார்த்தைகள் நடைபெற்று வருகின்றன. இந்தப் பேச்சுவார்த்தைகள் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புடையவை என்பதால், இவற்றில் ஒரு முடிவை எட்டுவது சவாலாக மாறியுள்ளது.

பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் 2023 வாஷிங்டன் பயணத்தின்போது, முக்கியமான மற்றும் வளர்ந்துவரும் தொழில்நுட்பங்கள் மீதான முன்முயற்சியின் (Initiative on Critical and Emerging Technologies (iCET)) முதன்மைச் சாதனையாக F414 திட்டம் வெளியிடப்பட்டது. இது வாங்குபவர்-விற்பவர் உறவிலிருந்து உண்மையான பாதுகாப்பு-தொழில்துறை ஒத்துழைப்பை நோக்கிய ஒரு மாற்றத்தை அடையாளப்படுத்தும் நோக்கம் கொண்டது. மாறாக, இது அரசியல் லட்சியத்திற்கும் தொழில்துறை யதார்த்தத்திற்கும் இடையிலான நீடித்த இடைவெளியின் மற்றொரு எடுத்துக்காட்டாக மாறியுள்ளது. இது ஒரு தனிப்பட்ட நிகழ்வும் அல்ல.

தொலைநோக்குப் பார்வையிலிருந்து தேக்க நிலை வரை

பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பை நிறுவனமயமாக்குவதற்கான முதல் தீவிர முயற்சி 2012-ல் பாதுகாப்பு தொழில்நுட்பம் மற்றும் வர்த்தக முன்முயற்சி (Defence Technology and Trade Initiative (DTTI)) மூலம் மேற்கொள்ளப்பட்டது. கூட்டு மேம்பாடு மற்றும் கூட்டு உற்பத்தியை ஊக்குவிப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்ட இது, பல ஆண்டுகால சந்திப்புகளுக்கு வழிவகுத்தது. இருப்பினும், அது எந்தவொரு குறிப்பிடத்தக்க இராணுவத் திறனையும் வழங்கவில்லை. காலப்போக்கில், அது தனது முக்கியத்துவத்தை இழந்தது.

அதன் தொடர்ச்சியான iCET (2022), குறைமின்கடத்திகள், செயற்கை நுண்ணறிவு, குவாண்டம் தொழில்நுட்பங்கள், தொலைத்தொடர்பு, விண்வெளி, உயிரி தொழில்நுட்பம், ஆளில்லா விமானங்கள் மற்றும் மீள்திறன் கொண்ட விநியோகச் சங்கிலிகள் வரை அதன் செயல்திட்டத்தை விரிவுபடுத்தியது. அதன் முக்கிய பாதுகாப்பு முன்னெடுப்புகளில் ஒன்றான ஜிஇ எஃப்414 திட்டத்தின் தீர்க்கப்படாத பேச்சுவார்த்தைகள், அரசியல் லட்சியங்களை தொழில்துறை விளைவுகளாக மாற்றுவதில் உள்ள பரந்த சிரமத்திற்கு ஒரு அடையாளமாக மாறியுள்ளன.

பாதுகாப்பு புத்தொழில் நிறுவனங்கள், கல்வித்துறை மற்றும் தொழில்துறையை இணைப்பதற்காக 2023-ல் தொடங்கப்பட்ட இந்தியா-அமெரிக்கா பாதுகாப்பு முடுக்கச் சூழலமைப்பு (India-United States Defence Acceleration Ecosystem (INDUS-X)) திட்டமும் இதேபோல் ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தியது. ஆனால் குறிப்பிடத்தக்க கூட்டு மேம்பாட்டு விளைவுகளை இன்னும் உருவாக்கவில்லை. மற்ற வருங்கால ஒத்துழைப்புகளின் நிலையும் இதைவிடச் சிறப்பாக இல்லை. ஜாவலின் டாங்கெதிர்ப்பு வழிகாட்டு ஏவுகணையை (Javelin anti-tank guided missile) இணைந்து தயாரிப்பது குறித்த விவாதங்கள் ஒரு பத்தாண்டிற்கும் மேலாகத் தீர்க்கப்படாமல் உள்ளன. அதே நேரத்தில், ஜெனரல் டைனமிக்ஸ் ஸ்ட்ரைக்கர் காலாட்படைப் போர் வாகனம் (General Dynamics Stryker infantry combat vehicle) குறித்த முன்மொழியப்பட்ட ஒத்துழைப்பும் இதேபோன்ற தாமதங்களைச் சந்தித்துள்ளது. இந்த இரண்டு திட்டங்களும் தற்போது யாருக்கும் தெரியாமல் கைவிடப்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகமாகத் தெரிகின்றன.

அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் வெளிநாட்டு இராணுவ விற்பனை வழிமுறையின் மூலம், ஜெனரல் அட்டாமிக்ஸ் நிறுவனத்திடமிருந்து சுமார் 3.5 பில்லியன் டாலர் மதிப்பில் 31 MQ-9B ஸ்கைகார்டியன் (SkyGuardian) மற்றும் சீகார்டியன் (SeaGuardian) தொலைவிலிருந்து இயக்கப்படும் விமானங்களை இந்தியா 2024-ல் வாங்கியது கூட, முதலில் திட்டமிடப்பட்ட தொழில்துறை ஒத்துழைப்பைப் போலன்றி, ஒரு கொள்முதல் போலவே அமைந்துள்ளது. உள்ளூர் ஒருங்கிணைப்பு, பகுதி உற்பத்தி மற்றும் உள்நாட்டுப் பராமரிப்பு, பழுதுபார்ப்பு மற்றும் முழுமையான சீரமைப்புச் சூழலமைப்பு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியதாக உறுதியளிக்கப்பட்ட அதன் தொகுப்பு இன்னும் செயல்வடிவம் பெறவில்லை.

ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கும்போது, இந்த முடிவுகள் புறக்கணிக்க முடியாத ஒரு போக்கைக் காட்டுகின்றன. அடுத்தடுத்து வரும் இந்தியா-அமெரிக்கப் பாதுகாப்பு முயற்சிகள் "வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்கவை", "மாற்றத்தை ஏற்படுத்துபவை" அல்லது "ஆட்டத்தையே மாற்றக்கூடியவை" என்று போற்றப்பட்டாலும், அவற்றின் செயலாக்கம் தொடர்ந்து சொல்லப்பட்ட அளவிற்கு வெகு தொலைவில் பின்தங்கியே உள்ளது.

தொழில்நுட்பப் பரிமாற்றப் பிளவு

இந்த இடைவெளியின் மையத்தில், இரு நாடுகளின் பாதுகாப்புத் துறைகளுக்கு அடிப்படையாக உள்ள முற்றிலும் மாறுபட்ட தத்துவங்களே அமைந்துள்ளன. மேம்பட்ட தொழில்நுட்பங்களைப் பெறுவதற்கும், உள்நாட்டு உற்பத்தியை வலுப்படுத்துவதற்கும், இறக்குமதி செய்யப்படும் பொருட்களின் மீதான சார்பைக் குறைப்பதற்கும் ஒரு வழியாகவே இந்தியா பாதுகாப்புக் கூட்டாண்மைகளைக் கருதுகிறது.

இதற்கு மாறாக, அமெரிக்கா மேம்பட்ட பாதுகாப்புத் தொழில்நுட்பங்களை, கடுமையான ஏற்றுமதிக் கட்டுப்பாட்டு விதிமுறைகளால், குறிப்பாக சர்வதேச ஆயுதப் போக்குவரத்து விதிமுறைகளால் (International Traffic in Arms Regulations (ITAR)) நிர்வகிக்கப்படும் இராஜதந்திர வளங்களாகக் கருதுகிறது. இந்த விதிமுறைகளின் கீழ், தொழில்நுட்பத் தரவுகள் மற்றும் உற்பத்தித் திறன்களை வெளியிடுவது பரந்த பாதுகாப்பு நோக்கங்களுக்கு இரண்டாம் பட்சமாகவே உள்ளது.

F414 தொடர்பான இன்னும் முடிவாகாத பேச்சுவார்த்தைகள், அணுகுமுறையில் உள்ள இந்த வேறுபாட்டைத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன. நீண்டகால உள்நாட்டுத் திறனை வளர்ப்பதற்காக இந்தியா உற்பத்தி சார்ந்த நிபுணத்துவத்தையும் அறிவுசார் சொத்துரிமையையும் நாடியுள்ளது. அதேசமயம் வாஷிங்டனின் பரந்த இராஜதந்திரமுறையில் பரந்த நோக்கங்களைப் பொருட்படுத்தாமல், அமெரிக்கா ஏற்றுமதிக் கட்டுப்பாட்டு விதிமுறைகளால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டே உள்ளது. இதன் விளைவாக, பாதுகாப்பு உறவானது ஒரு கொள்முதல் சார்ந்த கூட்டாண்மையாகவே வளர்ந்துள்ளது. ஆனால், திறனைப் பரிமாற்றம் செய்வதற்கும் இந்தியாவின் 'ஆத்மநிர்பர்தா' (சுயசார்பு) நிலையை வலுப்படுத்துவதற்குமான ஒரு செயல்முறையாக மிகக் குறைவாகவே உள்ளது.

மேலும் தொடர்ந்து அதிநவீன இராணுவப் பயிற்சிகள், தளவாட ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் மேம்பட்ட ஒருங்கிணைப்புத் திறன் ஆகியவற்றால் குறிக்கப்படும் இந்தியா-அமெரிக்க இராஜதந்திர உறவுகளின் மறுக்க முடியாத விரிவாக்கம் இருந்தபோதிலும், இந்த உறவின் தொழில்துறைப் பரிமாணம் இன்னும் அந்த வேகத்திற்கு ஈடுகொடுக்கவில்லை. பாதுகாப்புத் தொழில்நுட்பம் மற்றும் வர்த்தக முன்முயற்சி(DTTI), முக்கியமான மற்றும் வளர்ந்து வரும் தொழில்நுட்பங்கள் மீதான முன்முயற்சி (iCET) மற்றும் இந்தியா-அமெரிக்கா பாதுகாப்பு முடுக்கச் சூழலமைப்பு (INDUS-X) போன்ற முன்முயற்சிகள் பெரும்பாலும் எதிர்பார்ப்புகளைப் பூர்த்தி செய்யத் தவறிவிட்டன. இதன் விளைவாக, இரு நாடுகளின் அதிகாரிகளும் முன்மொழியப்பட்ட இருதரப்பு பாதுகாப்பு கொள்முதல் ஒப்பந்தத்தை (Reciprocal Defence Procurement Agreement (RDPA)) தொழில்துறை ஒத்துழைப்பின் அடுத்த சோதனையாகக் கருதுகின்றனர்.

இரு நாடுகளுக்கும் ஒருவருக்கொருவர் பாதுகாப்புத் துறை சார்ந்த கொள்முதல் சந்தைகளுக்கு பரஸ்பர அணுகலை வழங்குவதன் மூலம், முன்மொழியப்பட்ட பரஸ்பர பாதுகாப்பு கொள்முதல் ஒப்பந்தம் (RDPA) இருதரப்பு பாதுகாப்பு வர்த்தகத்தை மறுவடிவமைக்க முடியும் என்று அமெரிக்கா நம்புகிறது. இருப்பினும், அந்தப் பரஸ்பரத்தன்மை, இந்தியாவின் இன்னும் வளரும் நிலையில் உள்ள பாதுகாப்பு உற்பத்தியாளர்களை, அமெரிக்காவின் பெரிய, செல்வந்த மற்றும் தொழில்நுட்பரீதியாக மிகவும் மேம்பட்ட பாதுகாப்பு நிறுவனங்களுடன் நேரடிப் போட்டிக்கு உள்ளாக்கக்கூடும். இது உண்மையான சமநிலையை உருவாக்குகிறதா அல்லது சமமற்ற போட்டியை நிறுவனமயமாக்குகிறதா என்பது முற்றிலும் வேறொரு விஷயம்.

ராகுல் பேடி, புது தில்லி மற்றும் சண்டிகரைச் சேர்ந்த ஒரு பாதுகாப்புத் துறை செய்தியாளர் மற்றும் ஆய்வாளர் ஆவார்.

Original Link : India-U.S. defence technology ties — big ambitions, little delivery 

Read More →