பொருளாதாரத்தின் 'கோல்டிலாக்ஸ் காலம்' என்றால் என்ன? -ரோஷ்ணி யாதவ்

 முக்கிய குறிப்புகள்:

— “சந்தைகள் அடிப்படைகளை விட முன்னேறிவிட்டன, செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) உற்சாகம் மற்றும் பலவீனமான டாலர் மதிப்பு ஆகியவற்றால் தூண்டப்பட்டு, மிகை மதிப்பீட்டு கவலைகளை எழுப்பின. செயற்கை நுண்ணறிவின் வேலைவாய்ப்பு தாக்கம் இப்போதைக்கு குறைவாக இருக்கலாம், ஆனால் அதன் மாற்றும் திறன் மறுக்க முடியாதது. பொருளாதாரத்திற்கான நோபல் பரிசு, புதுமை மட்டுமே வளர்ச்சியை விளக்க முடியாது என்பதை நமக்கு நினைவூட்டியது. மூன்று முன்நிபந்தனைகள் முக்கியம்: பரிந்துரைக்கப்பட்ட வழிமுறைகள் மற்றும் அறிவியல் புரிதல், திறமையான நிபுணர்கள் மற்றும் மாற்றத்திற்கான சமூக வெளிப்படைத்தன்மை ஆகியவற்றை இணைக்கும் பயனுள்ள அறிவு.”

— “உலகளாவிய வளர்ச்சி மற்றும் வர்த்தக மறுசீரமைப்பு 2026 மற்றும் அதற்குப் பிறகும் தொடர வேண்டும், மந்தநிலையை விட மறுஒதுக்கீட்டால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது, ஆனால் தொற்றுநோய்க்கு முந்தைய தரநிலைகளுடன் ஒப்பிடும்போது மோசமாகவே உள்ளது. ரிசர்வ் வங்கி ஆளுநர் விவரித்தபடி, "கோல்டிலாக்ஸ்" கட்டத்தில் இந்தியா மிகவும் ஊக்கமளிக்கும் படத்தை அளிக்கிறது. டிசம்பர் 2025 வாக்கில், ரிசர்வ் வங்கி ரெப்போ விகிதத்தை ஒட்டுமொத்தமாக 125 அடிப்படை புள்ளிகள் குறைத்து 5.25 சதவீதமாகக் குறைத்தது மற்றும் பணப்புழக்க ஆதரவு மற்றும் ஒழுங்குமுறை தளர்வு மூலம் இதை நிறைவு செய்தது. வங்கி இருப்புநிலைக் குறிப்புகள் மேலும் வலுப்பெற்றன, மொத்த செயல்படாத சொத்துக்கள் மார்ச் 2026 க்குள் 2.3-2.5 சதவீதமாகக் குறையும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.”

— “மத்திய அரசு முதல் தேசிய பணமாக்கல் பைப்லைனை செயல்படுத்தும் அதே வேளையில், நிதி ஒருங்கிணைப்பைத் தொடர்ந்தது. S&P இன் மதிப்பீட்டு மேம்படுத்தல் இந்த முன்னேற்றத்தை உறுதிப்படுத்தியது, கொள்கை வகுப்பாளர்களின் பெரிய பொருளாதார மற்றும் நிதி ஸ்திரத்தன்மைக்கான உறுதிப்பாட்டை ஒப்புக்கொண்டது, சந்தைகள் கவனிக்கப்படுகின்றன என்பதைக் குறிக்கிறது.”

— “உலகளாவிய நிச்சயமற்ற தன்மை இருந்தபோதிலும், இந்தியாவின் வெளிப்புற நிலைமை வசதியாகவே உள்ளது. சேவைத் துறை அதிர்ச்சி உறிஞ்சியாகச் செயல்பட்டு வருகிறது, அதே நேரத்தில் ரூபாய் மதிப்பு சந்தையால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. சில துறைகள் சவால்களை எதிர்கொண்டாலும், ஒட்டுமொத்த நடப்புக் கணக்கு பற்றாக்குறை சமாளிக்கக்கூடியதாகவே உள்ளது. இருப்பினும் அபாயங்கள் நீடிக்கின்றன. ஒட்டுமொத்த உற்பத்தி நிலை, தொற்றுநோய்க்கு முந்தைய போக்குகளை விட 3 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக உள்ளது, இது குறைந்து வரும் அடிப்படை பணவீக்கத்தைக் குறிக்கிறது. ”

— “முக்கியமான சீர்திருத்தங்கள் நடந்து வருகின்றன. தொழிலாளர் குறியீடுகள் நெறிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. சரக்கு வெளியீட்டு நேரங்களைக் குறைப்பதிலும் தளவாடங்களை மேம்படுத்துவதிலும் முன்னேற்றங்களுடன், உள்கட்டமைப்பு முதலீடு ஒரு ஈர்க்கக்கூடிய வேகத்தில் தொடர்கிறது. தரவு வெளியீடுகளின் அதிகரித்த வேகம் மற்றும் அதிர்வெண், நிர்வாகத் தத்துவத்தில் அடிப்படை மாற்றத்துடன் இணைந்து, ஒரு அமைதியான தரவு புரட்சி நிகழ்கிறது.”

— “கொள்கை நம்பகத்தன்மை, ஒழுங்குமுறை முன்கணிப்பு மற்றும் எதிர்கால தேவை மீதான நம்பிக்கை ஆகியவை வட்டி விகிதங்கள் அல்லது ஊக்கத்தொகைகளைப் போலவே முக்கியம். இந்த மென்மையான கட்டுப்பாடுகளை நிவர்த்தி செய்யாவிட்டால், நன்கு வடிவமைக்கப்பட்ட ஊக்கத்தொகைகள் கூட நிலையான தனியார் முதலீடு மற்றும் வேலைகளை வழங்குவதில் தோல்வியடையும் அபாயம் உள்ளது. சுகாதாரம், கல்வி மற்றும் நகர்ப்புற மேம்பாட்டில் கட்டமைப்பு சவால்கள் நீடிக்கின்றன. உலகின் மூன்றாவது மிகவும் மாசுபட்ட நாடாக இந்தியா உள்ளது. பொருளாதார செலவுகள் நன்கு ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன, ஆனால் சுத்தமான காற்று ஒரு பெரிய அரசியல் முன்னுரிமையாக மாறவில்லை. ”

— “பிராந்திய ஏற்றத்தாழ்வுகள் மற்றொரு சவாலை முன்வைக்கின்றன. பீகார் இதை அப்பட்டமாக எடுத்துக்காட்டுகிறது. இந்தியாவின் மக்கள்தொகையில் 9 சதவீதத்தைக் கொண்ட இந்த மாநிலம், தேசிய மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 2 சதவீதத்திற்கும் குறைவாகவே பங்களிக்கிறது. ஆயினும்கூட, சேவைகள் மற்றும் அதிக மதிப்புள்ள விவசாயத்தால் இயக்கப்படும் பொருளாதார உற்பத்தி இரண்டு தசாப்தங்களாக மூன்று மடங்கிற்கும் மேலாக அதிகரித்து, பீகார் முன்னேற்றம் அடைந்துள்ளது. 25 வயதிற்குட்பட்ட அதன் மக்கள்தொகையில் 60 சதவீதத்திற்கும் அதிகமானோர், குறைந்த விலை உழைப்பு, வளமான மண் மற்றும் வளமான பாரம்பரியம் போன்ற உகந்த முறையில் சுரண்டப்பட காத்திருக்கும் கட்டமைப்பு நன்மைகளைக் கொண்டுள்ளது.”

— “தொழில்நுட்பம்-மக்கள்தொகை தொடர்புகளில் ஆழமான சவால் உள்ளது. விரிவடைந்து வரும் உழைக்கும் வயது மக்கள்தொகையைக் கொண்ட தொழிலாளர்கள் நிறைந்த நாடாக, அடிப்படை பொருளாதாரம் உழைப்பு மிகுந்த உற்பத்தியை வலியுறுத்துவதை பரிந்துரைக்கிறது. இருப்பினும், முரண்பாடாக, உள்நாட்டு உற்பத்தி மற்றும் ஏற்றுமதி ஆகிய இரண்டிற்கும் இந்தியா பெருகிய முறையில் மூலதன-தீவிர தொழில்நுட்பங்களை ஏற்றுக்கொள்கிறது. நமது சூழலுக்கு ஏற்ப தொழில்நுட்பங்களை நாம் மாற்றியமைக்க வேண்டும்.”

— "இந்திய பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளுக்கான அதிக சந்தை அணுகலையும் நாம் கண்டறிய வேண்டும். ஏராளமான FTAக்கள் ஒரு செயல்படுத்தும் கட்டமைப்பை உருவாக்குகின்றன, இது MSMEகள் மற்றும் பிற துறைகளுக்கு பிற செயல்படுத்தும் நடவடிக்கைகளால் கூடுதலாக வழங்கப்பட வேண்டும்."

— “நிலையான செழிப்புக்கு புதுமைகளை விட அதிகம் தேவைப்படுகிறது. அது இடமாற்றம் செய்பவர்களைப் பாதுகாக்கும் அதே வேளையில் படைப்பு அழிவைப் பயன்படுத்த நிறுவன கட்டமைப்புகளைக் கோருகிறது. இதன் பொருள் உள்ளூர் நிலைமைகளுக்கு ஏற்ப தொழில்நுட்பத்தை மாற்றியமைத்தல், உழைப்பை உறிஞ்சும் துறைகளுக்கு முன்னுரிமை அளித்தல், நீண்டகால மூலதனத்தின் மூலம் விரிவாக்கத்திற்கு நிதியளித்தல் மற்றும் பொருளாதார மாற்றத்தை முடக்காமல் தொழிலாளர்களைப் பாதுகாக்கும் நிறுவனங்களை உருவாக்குதல். ”

உங்களுக்குத் தெரியுமா:

— சமீபத்தில், பணவியல் கொள்கையை அறிவிக்கும் போது, ​​ரிசர்வ் வங்கி ஆளுநர் சஞ்சய் மல்ஹோத்ரா, 2026 நிதியாண்டின் முதல் பாதியில் பணவீக்கம் 2.2 சதவீதமாகவும், வளர்ச்சி 8 சதவீதமாகவும் இருப்பது "அரிதான கோல்டிலாக்ஸ் காலகட்டத்தை" முன்வைக்கிறது என்று கூறினார்.

— பொருளாதாரத்தில் கோல்டிலாக்ஸ் காலம் என்பது பொருளாதாரம் "சரியாக" இருக்கும் ஒரு கட்டத்தைக் குறிக்கிறது - அதிக வெப்பமடைவதோ அல்லது வேகம் குறைவதோ அல்ல. இது நிலையான வளர்ச்சி, குறைந்த பணவீக்கம் மற்றும் நிர்வகிக்கக்கூடிய வட்டி விகிதங்களால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது.

Original Article : What is meant by the ‘Goldilocks period’ of the economy? -Roshni Yadav

Read More →

நாடாளுமன்ற சிறப்புரிமைகள் என்றால் என்ன? -ரோஷ்னி யாதவ்

முக்கிய அம்சங்கள்:

நாடாளுமன்றத்தில் நள்ளிரவு வரை அமர்வுகள் நடைபெறுவது நீண்டகால வரலாற்றைக் கொண்டது; இதில் மிகவும் புகழ்பெற்றது, இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற ஆகஸ்ட் 14-15, 1947 அன்று நள்ளிரவில் நடைபெற்ற அமர்வு ஆகும். ஆனால், ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் உண்மையில் நாடாளுமன்றத்திலேயே இரவு முழுவதும் தங்கியது ஏதேனும், ஒரு பெரிய தேசிய நிகழ்வுக்காகவோ அல்லது விவாதத்திற்கோ அல்ல. அது 1964-ல், காவல்துறையினரால் கைது செய்யப்படுவதைத் தவிர்ப்பதற்காகவே நடந்தது.

அந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர், 42 வயதான மணி ராம் பாக்ரி ஆவார். இவர் 1962-ல் சோசலிஸ்ட் கட்சியின் வேட்பாளராக ஹிசார் தொகுதியிலிருந்து (தற்போது ஹரியானாவில் உள்ளது) மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

பாக்ரி தனது அரசியல் வாழ்க்கையை பஞ்சாப் சட்டமன்றத்தில் சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தொடங்கினார். அவர் ஒரு புத்திசாலித்தனமான பேச்சாளர் ஆவார். ஆனால் அடிக்கடி நாடாளுமன்றத்தில் குழப்பங்களை ஏற்படுத்தினார். தனது முதல் கூட்டத்தொடரிலேயே, அவர் மக்களவையில் இடையூறுகளை ஏற்படுத்தியதால், ஏழு நாட்களுக்கு இடைநீக்கம் செய்யப்பட்டார்.

பாக்ரிக்கு சட்ட நடவடிக்கைகளும் புதிதானவை அல்ல. அவர் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்த காலத்தில், அவரது பொது உரைகளில் ஒன்று பஞ்சாப் அரசாங்கம் அவர் மீது வழக்குப் பதிவு செய்ய வழிவகுத்தது. நாடாளுமன்ற உறுப்பினரான பிறகு, அவர் டெல்லியில், பிரதமரின் இல்லத்திற்கு வெளியே நடைபெற்ற சில போராட்டங்கள் உட்பட, பல ஆர்ப்பாட்டங்களில் பங்கேற்றார். மேலும், 1964-ல் அவர் பங்கேற்ற இத்தகைய தர்ணா போராட்டங்களில் ஒன்றுதான், அதிகாரிகள் அவர் மீது குற்றவியல் நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கக் காரணமாக அமைந்தது.

 கைது செய்யப்படுவோம் என்ற அச்சத்தில், பாக்ரி பாதுகாப்பு கோரி மக்களவை சபாநாயகரை அணுகினார். சபாநாயகர் மூத்த நாடாளுமன்றத் தலைவர்களுடன் கலந்தாலோசித்தார். பின்னர், பாக்ரியை நாடாளுமன்ற வளாகத்தில் தங்குவதற்கு அனுமதித்த அவர், இரவு 7 மணிக்கு மேல் கட்டிடத்திற்குள் நுழைய தடை விதித்தார். அவர் நாடாளுமன்ற வளாகத்தில் இருந்தவரை, காவல்துறையினரால் அவரைக் கைது செய்ய முடியவில்லை.

நாடாளுமன்ற வளாகத்தில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களைக் கைது செய்ய முடியாது என்ற விதி, 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மெட்ராஸ் சட்டமன்றத்தில் இயற்றப்பட்ட சட்டங்களிலிருந்து உருவானது. பி. டி. ராஜன் தலைமையிலான ஒரு குழு சட்டமன்றத்தின் எல்லைகளை நிர்ணயித்ததுடன், சட்டமன்ற வளாகத்தில் எந்தவொரு சட்டமன்ற உறுப்பினருக்கும் சட்டப்பூர்வ ஆவணங்களை வழங்குவது அவர்களின் சிறப்புரிமைகளை மீறுவதாகும் என்றும் முடிவு செய்தது.

1955ஆம் ஆண்டு டிசம்பரில், மக்களவையின் விதிகள் குழு, நாடாளுமன்ற வளாகம் புனிதமானது (sacrosanct) என்று கூறியது. இதைத் தொடர்ந்து, சபாநாயகரின் அனுமதியின்றி நாடாளுமன்ற வளாகத்தில் யாரையும் கைது செய்ய முடியாது என்ற விதியை மக்களவை இயற்றியது.

அதன்படி, ஏப்ரல் 1964-ல், சபாநாயகரின் அனுமதி பெற்ற பிறகு, பாக்ரி நாடாளுமன்ற வளாகத்தில் ஒரு கூடாரத்தை அமைத்தார். அப்போது மக்களவை கூட்டத்தொடர் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது, மேசை மற்றும் நாற்காலியுடன் கூடிய அவரது கூடாரம் அனைவரின் கவனத்தையும் ஈர்த்தது. ஏப்ரல் மாதத்தில் வானிலை இதமாக இருந்ததால், பாக்ரி நல்ல உறக்கத்திற்காக ஒரு கட்டிலையும் ஏற்பாடு செய்திருந்தார். நாடாளுமன்றமும் அவர் கழிவறை மற்றும் பிற வசதிகளைப் பயன்படுத்துவதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்துகொடுத்தது.

ஆனால் பாக்ரி வரம்பை மீறி, சபாநாயகரின் அனுமதியின்றி இரவு 7 மணிக்கு மேல் கட்டிடத்திற்குள் நுழைய முயன்றார். நாடாளுமன்ற ஊழியர்கள் அவரை உள்ளே நுழைய விடாமல் தடுத்தனர். இது நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் சிறப்புரிமைகள் மற்றும் கைது நடவடிக்கையை எதிர்கொள்ளும் உறுப்பினர்களுக்கு நாடாளுமன்றம் அடைக்கலம் கொடுக்க வேண்டுமா என்பது குறித்து அவையில் ஒரு விவாதத்தைத் தூண்டியது. பாக்ரியின் கூடாரம் நாடாளுமன்றத்தின் அதிகாரத்தையும் முக்கியத்துவத்தையும் வெளிப்படுத்தியது என்று அவரது நண்பர் ஒருவர் கூறினார்.

— பின்னர் சபாநாயகர் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் சிறப்புரிமைகளின் வரம்புகளை விளக்கினார். மேலும், பாக்ரியின் சிறப்பு அனுமதி நிரந்தரமாக நீடிக்காது என்றும் அவரிடம் தெரிவித்தார். மாலையே பாக்ரி தனது கூடாரத்தை அகற்றிவிட்டு, கைது செய்யப்படாமல் நாடாளுமன்றத்தை விட்டு வெளியேறினார் என்று நாடாளுமன்ற பதிவுகள் காட்டுகின்றன.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

அரசியலமைப்பின் 105வது பிரிவு, "நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகள் மற்றும் அதன் உறுப்பினர்கள் மற்றும் குழுக்களின் அதிகாரங்கள், சிறப்புரிமைகள் போன்றவை" பற்றிக் கூறுகிறது. மேலும் இது நான்கு உட்பிரிவுகளைக் கொண்டுள்ளது. அவை பின்வருமாறு:

(1) இந்த அரசியலமைப்பின் விதிகள் மற்றும் நாடாளுமன்றத்தின் நடைமுறையை ஒழுங்குபடுத்தும் விதிகள் மற்றும் நிலையாணைகளுக்கு உட்பட்டு, நாடாளுமன்றத்தில் பேச்சுச் சுதந்திரம் இருக்கும்.

(2) நாடாளுமன்றத்தின் எந்தவொரு உறுப்பினரும், நாடாளுமன்றத்திலோ அல்லது அதன் எந்தவொரு குழுவிலோ அவரால் கூறப்பட்ட எந்தவொரு விடயம் குறித்தோ அல்லது அளிக்கப்பட்ட எந்தவொரு வாக்கு குறித்தோ எந்தவொரு நீதிமன்றத்திலும் எந்தவொரு நடவடிக்கைகளுக்கும் பொறுப்பாக மாட்டார். மேலும், நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளில் ஏதேனும் ஒன்றின் மூலமாகவோ அல்லது அதன் அதிகாரத்தின் கீழோ வெளியிடப்பட்ட எந்தவொரு அறிக்கை, ஆவணம், வாக்குகள் அல்லது நடவடிக்கைகள் தொடர்பாக எந்தவொரு நபரும் அவ்வாறு பொறுப்பாக மாட்டார்.

(3) மற்ற அம்சங்களில், நாடாளுமன்றத்தின் ஒவ்வொரு அவையின் அதிகாரங்கள், சிறப்புரிமைகள் மற்றும் விலக்குரிமைகள், மற்றும் ஒவ்வொரு அவையின் உறுப்பினர்கள் மற்றும் குழுக்களின் அதிகாரங்கள், அவ்வப்போது நாடாளுமன்றத்தால் சட்டத்தின் மூலம் வரையறுக்கப்படலாம், அவ்வாறு வரையறுக்கப்படும் வரை, அவை 1978-ஆம் ஆண்டு அரசியலமைப்பு (நாற்பத்து நான்காவது திருத்தம்) சட்டத்தின் பிரிவு 15 நடைமுறைக்கு வருவதற்குச் சில மணி நேரத்திற்கு முன்னர் இருந்த அந்த அவையின் மற்றும் அதன் உறுப்பினர்கள் மற்றும் குழுக்களின் அதிகாரங்களாகவே இருக்கும்.

(4) அரசியலமைப்பின்படி, நாடாளுமன்றத்தின் ஏதேனும் ஒரு அவையிலோ அல்லது அதன் எந்தவொரு குழுவிலோ பேசுவதற்கும், அதன் நடவடிக்கைகளில் கலந்துகொள்வதற்கும் உரிமை பெற்ற நபர்களின் விவகாரங்களிலும், (1), (2) மற்றும் (3) ஆகிய பிரிவுகளின் விதிகள், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்குப் பொருந்துவதைப் போலவே பொருந்தும்.

இந்த விலக்குரிமை, இந்திய அரசுத் தலைமை வழக்குரைஞர் (Attorney General) அல்லது உறுப்பினராக இல்லாதபோதிலும் அவையில் பேசும் ஒரு அமைச்சர் போன்ற சில உறுப்பினரல்லாதவர்களுக்கும் நீட்டிக்கப்படுகிறது. ஒரு உறுப்பினர் அனுமதிக்கப்பட்ட பேச்சுச் சுதந்திரத்தின் வரம்புகளை மீறும் அல்லது கடந்து செல்லும் சூழல்களில், நீதிமன்றத்திற்குப் பதிலாக சபாநாயகரோ அல்லது அவையே அதை விசாரித்து நடவடிக்கை எடுக்கும்.

 Original Article :  What are parliamentary privileges? -Roshni Yadav

Read More →

ரஷ்ய எண்ணெய் விஷயத்தில் இந்தியா ஏன் அமைதியாக இருக்கிறது?. -ரிச்சா மிஸ்ரா

             அமெரிக்காவிலிருந்து வரும் அழுத்தத்தை கையாள்வது இந்தியாவுக்கு கடினமாக இருந்தாலும், நீண்டகால நட்பு நாடான ரஷ்யாவையும் இந்தியா அதிருப்தி அடைய விரும்பவில்லை. வணிகரீதியாக, இந்திய சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்களுக்கு ரஷ்ய எண்ணெய் மிகவும் முக்கியத்துவமானது.

கடந்த சில நாட்களாக, புவிசார் அரசியல் மற்றும் எரிசக்தி நிபுணர்கள் இந்தியா மற்றும் ரஷ்யாவின் எண்ணெய் கொள்முதல் மற்றும் அமெரிக்காவிலிருந்து வரும் அழுத்தம் பற்றி புரிந்துகொள்ள தீவிரமாக பணியாற்றி வருகிறார்கள். இந்தியா ரஷ்ய கூட்டமைப்பின் எண்ணெயை நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ இறக்குமதி செய்வதை நிறுத்த உறுதிபூண்டுள்ளதாக அமெரிக்கா கூறினாலும், அதன் 1.4 பில்லியன் மக்களுக்கு எரிசக்தி பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதே பெட்ரோலியப் பொருட்களை வாங்குவதில் அதன் அணுகுமுறையின் மையமாக இந்தியா கூறி வருகிறது.

அமெரிக்காவின் அழுத்தம் காரணமாக இந்தியா ரஷ்யாவிலிருந்து எண்ணெய் வாங்குவதை நிறுத்துமா என்பது குறித்து தெளிவான உடன்பாடு இல்லை. சில விமர்சகர்கள் இந்தியா கடினமான நிலையில் இருப்பதாக கூறுகிறார்கள். ரஷ்யாவுடனான தனது உறவுகளை இந்தியா கைவிட முடியாது அல்லது அமெரிக்க அழுத்தத்தின்கீழ் அது பின்வாங்குவதைக் காண முடியாது. எனவே, இது, இந்தியாவின் எச்சரிக்கையான மற்றும் உறுதியற்ற நிலைப்பாட்டை விளக்குகிறது என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

இருப்பினும், இது எரிசக்தி துறையில் மையமாக எடுத்துக் கொள்ளும் வழக்கமான வர்த்தகமாகவும் இருக்கலாம்.

உறுதியற்ற நிலைப்பாடு

ஆக்ஸ்போர்டு பொருளாதாரத்தின் முன்னணி பொருளாதார நிபுணர் அலெக்ஸாண்ட்ரா ஹெர்மன் குறிப்பிடுவது போல, “இந்தியாவின் உறுதியற்ற நிலைப்பாடு புவிசார் அரசியலைவிட கடினமான சந்தை யதார்த்தங்களை பிரதிபலிக்கிறது. அமெரிக்க எண்ணெய் ரஷ்ய விநியோகங்களை மாற்ற வாய்ப்பில்லை. ஏனெனில், ரஷ்யா வழங்கும் பெரிய தள்ளுபடிகளுக்கு வழக்கமான விலை கொண்ட இந்திய சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்கள் அமெரிக்க உற்பத்தியாளர்கள் உற்பத்தியை அதிகரிக்க வேண்டிய சந்தைக்கு மேலான விலையை செலுத்த தயாராக இருக்காது.”

“கச்சா எண்ணெயின் தர பொருத்தமின்மை மற்றொரு தடையை உருவாக்குகிறது. மாற்றாக வெனிசுலா எண்ணெய் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டாலும், அதன் ஏற்றுமதி திறன் ஒரு நாளைக்கு சுமார் 500,000 பீப்பாய்கள் என்பது இந்தியா தற்போது ரஷ்யாவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யும் 1.5 மில்லியன் பீப்பாயில் ஒரு பகுதியாகும்,” என்று ஹெர்மன் கூறினார்.

“ரஷ்யாவைச் சார்ந்திருப்பதை பாதியாகக் குறைத்து, மத்திய கிழக்கு விநியோகர்களை அதிகம் சார்ந்து இருப்பது மிகவும் யதார்த்தமான வழியாக இருக்கும். ஆனால், அதுவும் குறிப்பிடத்தக்க செலவில் இருக்கும். ரஷ்ய எண்ணெய் சமீபத்தில் பீப்பாய்க்கு $10 வரை தள்ளுபடியில் வர்த்தகம் செய்துவருகிறது. இதன்பொருள், இந்தியாவின் எண்ணெய் இறக்குமதி பில் ஒரு மாதத்திற்கு $220 மில்லியனுக்கும் அதிகமாக உயரக்கூடும்” என்று ஹெர்மன் மேலும் கூறினார்.

இந்த வாதங்களுக்கு சில தகுதிகள் உள்ளன. ஆம், தொழில்நுட்பரீதியாக இந்தியா எந்த நேரத்திலும் ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயை வாங்குவதை நிறுத்த முடியும். ஆனால், அது அமெரிக்க எண்ணெய்க்கு மாறுவதை அர்த்தப்படுத்துமா என்பதுதான் கேள்வி. இந்திய சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் சிக்கலானவை மற்றும் பெரிய செயல்பாட்டு இடையூறுகள் இல்லாமல் மற்ற வகை கச்சா எண்ணெயை பதப்படுத்த முடியும்.

Kpler-ன் சுத்திகரிப்பு மற்றும் மாடலிங் துறையின் முன்னணி ஆராய்ச்சி ஆய்வாளர் (Lead Research Analyst for Refining and Modelling) சுமித் ரிட்டோலியா கூறுகையில், “தொழில்நுட்பரீதியாக, ஆம் இந்தியா எந்த நாளிலும் எந்த நேரத்திலும் ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயிலிருந்து விலகிச் செல்ல முடியும். 2022-க்கு முன்பு, ரஷ்ய பீப்பாய்கள் இந்தியாவின் கச்சா எண்ணெயில் 1-2 சதவீதமாக மட்டுமே இருந்தன. அந்த நேரத்தில், இந்திய சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்கள் முக்கியமாக மத்திய கிழக்கு, ஆப்பிரிக்கா, அமெரிக்கா மற்றும் லத்தீன் அமெரிக்காவைச் சார்ந்திருந்தனர்.

“இருப்பினும், தொழில்நுட்பரீதியாக சாத்தியமானதாக இருந்தாலும், அத்தகைய மாற்றம் அரசியல் ரீதியாகவும், பொருளாதாரரீதியாகவும் சிக்கலானது. கடந்த சில ஆண்டுகளில், ரஷ்ய கச்சா எண்ணெய் பரந்த இந்தியா-ரஷ்யா எரிசக்தி கூட்டாண்மையின் ஒரு பகுதியாக மாறியுள்ளது. இந்தக் கூட்டாண்மை, நிலையான விலை தள்ளுபடிகள் இந்திய சுத்திகரிப்பாளர்கள் உலகளாவிய எண்ணெய் விலைகள் உயர்ந்த காலங்களில் லாபத்தைப் பாதுகாக்க உதவின,” என்று அவர் கூறினார்.

“மேலும், மத்திய கிழக்கு கச்சா எண்ணெய்யைப் போன்ற ரஷ்ய தரநிலைகள் இந்திய சுத்திகரிப்பு நிலையங்களுக்கு மிகவும் பொருத்தமானவை. வலுவான நடுத்தர-வடிகட்டுதல் நிலையை (middle-distillate yields) வழங்குகின்றன. குறிப்பாக டீசலின் முக்கியத் தயாரிப்பு, இது இந்தியாவின் எரிபொருள் தேவைக்கு முக்கிய மையமாக உள்ளது. பொருளாதாரம், சுத்திகரிப்பு கட்டமைப்பு மற்றும் புவிசார் அரசியலின் இந்த ஒருங்கிணைப்பு, தொழில்நுட்ப திறன் மட்டும் குறிப்பிடுவதை விட மிகவும் சிக்கலானதாக ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயிலிருந்து சுத்தமான முறிவை ஏற்படுத்துகிறது,” என்று அவர் கூறினார்.

பின்னர், ரஷ்யா மற்றும் அமெரிக்க கச்சா எண்ணெய் இந்தியாவிற்கு இறக்குமதி செய்யப்படும் விலையில் பிரச்சினை உள்ளது.

“இந்தியாவிற்கு இறக்குமதி செய்யப்படும் ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயின் இறக்குமதி விலை பொதுவாக அமெரிக்க பீப்பாய்களைவிட கணிசமாகக் குறைவாகவே உள்ளது. முதன்மையாக அதிக சரக்கு மற்றும் காப்பீட்டு செலவுகளை விட அதிகமாக இருக்கும் முக்கிய விலையில் தள்ளுபடிகள் காரணமாகும். ரஷ்ய கச்சா எண்ணெய் சில நேரங்களில் பீப்பாய்க்கு $5–10 தள்ளுபடியில் வர்த்தகம் செய்யப்பட்டுள்ளது. சில நேரங்களில், தள்ளுபடிகள் இன்னும் அதிகமாக உள்ளன. நீண்ட பயண நேரம் மற்றும் வழித்தடங்களைக் கணக்கிட்ட பிறகும், ரஷ்ய பீப்பாய்கள் பொதுவாக அமெரிக்க கச்சா எண்ணெயைவிட பீப்பாய்க்கு பல டாலர்கள் மலிவாக விற்பனை செய்யப்படுகின்றன, ”என்று அவர் கூறினார்.

முழுமையாக நிறுத்தப்படாது

இந்தக் கருத்தை வந்தா இன்சைட்ஸின் நிறுவனர் மற்றும் தலைமை நிர்வாக அதிகாரி வந்தனா ஹரியின் கூற்றுப்படி, “இந்தியா ரஷ்ய கச்சா எண்ணெய் வாங்குவதை முற்றிலுமாக நிறுத்துமா என்பது சந்தேகமே. குறைந்தபட்சம், நயாரா எரிசக்தியின் (Nayara Energy) மூலப்பொருட்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். மேலும், நிறுவனம் ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயை மட்டுமே செயலாக்க முடியும். கடந்த ஜூலை மாதம் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் அதை அனுமதித்ததிலிருந்து வேறு எந்த நாட்டிலிருந்தும் வாங்க முடியவில்லை.”

"ஆனால், பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் தங்கள் இறக்குமதியை பூஜ்ஜியமாகக் குறைக்க வாய்ப்புள்ளது. இது குறைந்தபட்சம் ஒரு குறுகிய காலத்திற்கு நடக்கலாம். இந்திய சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்கள் கணிசமாக தள்ளுபடி செய்யப்பட்ட மூலப்பொருட்களுக்கான அணுகலை இழந்து வருவதால், ரஷ்ய இறக்குமதியைக் குறைப்பது இந்திய எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்களுக்கு நல்ல செய்தி அல்ல. ஆனால், அவர்கள் மற்ற விநியோகர்களுக்கு மாறலாம். அவர்கள் உடனடி சரக்குகள் அல்லது கால ஒப்பந்தங்களின் கீழ் கூடுதல் அளவையும் அதிகரிக்கலாம். குறிப்பாக, உலக எண்ணெய் விலைகள் நிலையானவை மற்றும் சர்வதேச சந்தையில் போதுமான விநியோகமும் கிடைக்கிறது," என்று அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.

இந்த சூழ்நிலையில் புவிசார் அரசியல் மிக முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது என்பது தெளிவாகிறது.

ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தின் சமூக அறிவியல் பள்ளியின் பொருளாதார ஆய்வுகள் மற்றும் திட்டமிடல் மையத்தின் பேராசிரியர் பிரவீன் ஜா குறிப்பிடுவதாவது, ரஷ்யா பல பத்தாண்டுகளாக மிக முக்கியமான நண்பர்களில் ஒன்றாக இருக்கலாம். சீனாவின் செல்வாக்கை ஓரளவு சமநிலைப்படுத்தவும் இது இந்தியாவுக்கு உதவுகிறது என்றும் அவர் கூறினார்.

ரஷ்யாவிலிருந்து எண்ணெய் வாங்குவது தொடர்பாக இந்தியா ஏன் ஒரு வலுவான அறிக்கையை வெளியிடவில்லை என்பது குறித்து, "அமெரிக்க அதிபர் டிரம்பின் இந்த அழுத்தத்தையும் ரஷ்யாவுடனான அதன் பழைய உறவுகளையும் எவ்வாறு கையாள்வது என்பது உறுதியாகத் தெரியவில்லை என்று நினைக்கிறேன்" என்றார்.

சமூக மற்றும் பொருளாதார முன்னேற்ற மையத்தின் (Centre for Social and Economic Progress (CSEP)) சக ஊழியரான பிரேர்ணா பிரபாகர் கூறுகையில், “நவம்பர் 2025 முதல் ரஷ்யாவிலிருந்து இந்தியாவின் கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதி குறைந்துள்ளதாக தரவுகள் காட்டுகின்றன. இருப்பினும், இந்த சரிவைத் தொடர்ந்து அமெரிக்காவிலிருந்து கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியில் இதேபோன்ற அதிகரிப்பு ஏற்படவில்லை.”

“அமெரிக்க கச்சா எண்ணெய் விநியோகத்தைப் பொறுத்தவரை இரண்டு முக்கியமான பரிசீலனைகள் உள்ளன. முதலாவதாக, அமெரிக்கா கச்சா எண்ணெயை நிகர இறக்குமதியாளராக இருப்பதால், ஒரு பெரிய மற்றும் நிலையான விநியோகராக செயல்பட போதுமான திறன் உள்ளதா என்பது குறித்த கேள்விகள் உள்ளன. இரண்டாவதாக, தரத்தில் உள்ள வேறுபாடுகள் காரணமாக ரஷ்ய மற்றும் அமெரிக்க கச்சா எண்ணெய்கள் நெருங்கிய மாற்றாக இல்லை. அமெரிக்க கச்சா எண்ணெய் பொதுவாக இலகுவானது, அதேசமயம் ரஷ்ய கச்சா எண்ணெய் கனமானது,” என்று அவர் கூறினார்.

ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயின் தரத்தைப் பொருத்தவரை, இந்தியா அமெரிக்க கச்சா எண்ணெயை மற்ற எண்ணெய் தரங்களுடன் கலக்க வேண்டும். இந்த கலவை கூடுதல் செலவுகளை உள்ளடக்கும். எனவே, ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயிலிருந்து விலகிச் செல்வது எப்படியிருந்தாலும் இந்தியாவின் செலவுகளை அதிகரிக்கும். அரசாங்கம் ஏன் எச்சரிக்கையான அணுகுமுறையை எடுக்கிறது என்பதை விளக்க இந்த செலவு காரணி உதவுகிறது என்று அவர் கூறினார்.

இதற்கான விவாதம் தொடர்கையில், "இடைநிறுத்தம்" (pause) ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்பு உள்ளது. ஆனால், முழுமையான "நிறுத்த" (halt) இல்லை. பல்வகைப்படுத்தல் மற்றும் தரக் காரணங்களுக்காக அமெரிக்க கச்சா எண்ணெய் ஈடுபாடுடையதாக இருக்க முடியும். ஆனால் தூய பொருளாதாரத்தில் (pure economics), சமீபத்திய ஆண்டுகளில் ரஷ்ய எண்ணெய் தெளிவான நன்மையைக் கொண்டுள்ளது.      

Original article : Why India is silent on Russian oil?. -Richa Mishra

Read More →

மலேசியாவில் பிரதமர் மோடி: எதிர்காலத்திற்கான 'கிழக்கே செயல்படும் கொள்கை' (Act East) கூட்டாண்மையை உறுதிப்படுத்துதல் -குர்ஜித் சிங்

            ஹரிமௌ சக்தி (Harimau Shakti) மற்றும் கடல்சார் நிலைநிறுத்தங்கள் போன்ற கூட்டு இராணுவப் பயிற்சிகளைத் தொடர்வதன் மூலம், இந்தியாவும் மலேசியாவும் மலாக்கா ஜலசந்தி (Malacca Strait) மற்றும் பரந்த இந்தோ-பசிபிக் பகுதியில் உள்ள கப்பல் வழித்தடங்களின் பாதுகாவலர்களில் ஒரு பகுதியாக இருப்பதைக் குறிக்கின்றன.

பிப்ரவரி 7-8 தேதிகளில் பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் மலேசியா வருகை ஒரு வழக்கமான இராஜதந்திர பயணப் பயிற்சியைவிட அதிகமாக இருந்தது. இது இருதரப்பு நாடுகளின் உறவின் தெளிவான ’மறுதொடக்கம்’ என்பதைக் குறித்தது. புத்ராஜெயாவின் வழித்தடங்களில், மோடியும் பிரதமர் அன்வார் இப்ராஹிமும் பகிரப்பட்ட வரலாற்றின் மகிழ்ச்சியைத் தாண்டி, மன்னிப்பு கேட்காமல் மின்னணு, தொழில்துறை மற்றும் இராஜதந்திரரீதியாக சீரமைக்கப்பட்ட எதிர்கால உறவை வெளிப்படுத்தின. இந்த வருகையின் நேர்மறையான விளைவுகளை மூன்று முக்கிய காரணிகளாக தொகுக்கலாம். அவை, பொருளாதார எதிர்கால-சரிபார்ப்பு (Economic future-proofing), நிதி இறையாண்மை (financial sovereignty) மற்றும் மூலோபாய பாதுகாப்பு (strategic security) ஆகும்.

மலேசியா-இந்தியா மின்னணு கவுன்சிலின் (Malaysia-India Digital Council (MIDC)) முறைப்படுத்தல் மற்றும் குறைக்கடத்திகள் குறித்த குறிப்புகள் பரிமாற்றம் ஆகியவை மிக முக்கியமான விளைவு ஆகும். பல ஆண்டுகளாக, உலகம் "சீனா பிளஸ் ஒன்" (China Plus One) உத்திகளைப் பற்றி பேசியிருந்தாலும், இந்த வருகை அதை நடைமுறைக்குக் கொண்டுவருகிறது. மலேசியா ஒரு உலகளாவிய பேக்கேஜிங் மற்றும் சோதனை சக்தியாக உள்ளது. அதேநேரத்தில், இந்தியா அதன் வடிவமைப்பு மற்றும் உற்பத்தி சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை விரைவாக விரிவுபடுத்துகிறது.

இந்த விளைவுகள் "திறமைக்கு முன்னுரிமை" அணுகுமுறை (talent-first approach) மூலம் உணரப்படும். மலேசியாவின் மேம்பட்ட குறைக்கடத்தி அகாடமியை ஐஐடி-மெட்ராஸ் குளோபல் (IIT-Madras Global) உடன் இணைப்பதன் மூலம், இரு நாடுகளும் ஒரு பகிரப்பட்ட பணியாளர்களை உருவாக்குகின்றன. இது குறைகடத்திகளை உருவாக்குவது மட்டுமல்ல, சென்னை மற்றும் பினாங்கில் உள்ள அடுத்த தலைமுறை பொறியாளர்கள் ஒரே தொழில்நுட்பக் கட்டமைப்பில் பணியாற்றுவதை உறுதி செய்வது பற்றியது.

இது சைபர்ஜெயாவில் ஒரு மாணவராக இருந்தாலும் சரி, கோலாலம்பூரில் ஒரு சுற்றுலாப் பயணியாக இருந்தாலும் சரி, சாதாரண குடிமகனுக்கு உடனடி நன்மை NIPL (UPI) மற்றும் PayNet மலேசியாவின் ஒருங்கிணைப்பு ஆகும். தடையற்ற மின்னணு இணைப்பு மூலம் எல்லை தாண்டிய கட்டணங்களை அனுமதிப்பதன் மூலம், இரு நாடுகளும் விலையுயர்ந்த வழக்கமான பணம் அனுப்பும் வழிகளைத் தவிர்க்கின்றன.

இந்திய ரிசர்வ் வங்கி மற்றும் பேங்க் நெகாரா மலேசியா ஆகியவை உள்ளூர் நாணயங்களில், அதாவது இந்திய ரூபாய் (INR) மற்றும் மலேசிய ரிங்கிட் (MYR) வர்த்தகத்தை ஊக்குவிக்க உறுதிபூண்டுள்ளன. உலகளாவிய சந்தைகள் தற்போது அமெரிக்க டாலரில் ஏற்ற இறக்கத்தை எதிர்கொள்வதால், இந்த முடிவை உணர்ந்து இந்திய மற்றும் மலேசிய வணிகங்கள் "டாலர்-அடிப்படைநிலை" (dollar-default) விலைப்பட்டியலில் இருந்து விலகிச் செல்ல வேண்டியிருக்கும். இந்த மாற்றம் வெற்றிகரமாக இருந்தால், சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களுக்கான பரிவர்த்தனை செலவுகளைக் குறைக்கும். இதன் விளைவாக, இந்திய ஜவுளிகளை மலேசியாவில் மிகவும் மலிவு விலையில் விற்கவும், மலேசிய பாமாயிலை இந்தியாவில் மிகவும் போட்டித்தன்மை வாய்ந்ததாகவும் மாற்றும்.

இந்தப் பயணமானது, பாதுகாப்பு கூட்டாண்மையை வலுப்படுத்துவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டது. இரு நாடுகளும் ரஷ்யாவைச் சேர்ந்த சுகோய் Su-30 ஜெட் விமானங்களை இயக்குவதால், ஒரு உத்தியின் விவகார பணிக்குழு (Strategic Affairs Working Group (SAWG)) மற்றும் ஒரு பிரத்யேக Su-30 மன்றத்தை நிறுவுவது ஒரு நடைமுறை மற்றும் யதார்த்தமான இராணுவ கூட்டாண்மையைக் காட்டுகின்றன. இந்த பாதுகாப்பு இலக்குகளை அடைவது 2026-ல் மலேசியா நடத்தும் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு நிபுணர் பணிக்குழு மூலம் காணப்படும்.

ஹரிமாவ் சக்தி மற்றும் கடல்சார் நிலைநிறுத்தங்கள் போன்ற கூட்டு இராணுவப் பயிற்சிகளைத் தொடர்வதன் மூலம், இந்தியாவும் மலேசியாவும் மலாக்கா ஜலசந்தி மற்றும் பரந்த இந்தோ-பசிபிக் கப்பல் வழித்தடங்களைப் பாதுகாப்பதில் தங்கள் பங்கைக் குறிக்கின்றன. வழக்கமாக, எச்சரிக்கையாக இருக்கும் மலேசியாவிற்கு, இது ஒரு முன்னேற்றமான படியாகும். ஒருவேளை அவர்கள் இந்திய பாதுகாப்பு உபகரணங்களையும் வாங்குவதை பரிசீலிக்க வழிவகுக்கும்.

புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்களுக்கு அப்பால், மலாயாவில் உள்ள பல்கலைக்கழகத்தில் திருவள்ளுவர் மையத்தை (Thiruvalluvar Centre) நிறுவுவதும், மலேசிய நாட்டினருக்கான பிரத்யேக உதவித்தொகைகளை அறிவிப்பதும் உயர் தொழில்நுட்ப ஒப்பந்தங்களுக்கு ஒரு கலாச்சாரத்தை வலுப்படுத்த வழங்குகின்றன. இந்த உறவுகள் இரண்டு அரசாங்கங்களுக்கு இடையிலான ஒரு பரிவர்த்தனை மட்டுமல்ல, இரண்டு மக்களுக்கு இடையிலான உரையாடல் என்பதை இது உறுதி செய்கிறது. மாணவர் பரிமாற்றங்கள் தற்போது மிகக் குறைவு. மேலும், அவர்களுக்கு ஊக்கமளிக்க வேண்டிய தேவை உள்ளது. விமான இணைப்பில் இரண்டாம் நிலை நகரங்கள் சேர்க்கப்பட்டதன் காரணமாக சுற்றுலா செழித்து வருகிறது. 2024-ம் ஆண்டில் ஒரு மில்லியன் இந்தியர்கள் மலேசியாவிற்கு பயணம் மேற்கொண்டனர். அதே ஆண்டில், 30,000 மலேசியர்கள் இந்தியாவிற்கு வருகை தந்தனர்.

எந்தவொரு கூட்டு அறிக்கையின் உண்மையான சோதனை, அது கையெழுத்திட்ட பிறகு என்ன நடக்கிறது என்பதுதான். இந்த முடிவுகள் நடைமுறையில் செயல்படுதுவதை உறுதிசெய்ய, இந்த வருகை இந்தியா-மலேசியா தலைமை நிர்வாக அதிகாரி மன்றத்திற்கு அதிகாரம் அளித்தது. தனியார் துறைக்கு ஒரு முன்னணி பங்கு வழங்குவதன் மூலம், குறிப்பாக பசுமை ஹைட்ரஜன் (ஜென்டாரி) மற்றும் மலிவு சுகாதாரப் பராமரிப்பு போன்ற பகுதிகளில் தலைவர்கள் அதிகாரத்துவத்தைவிட சந்தை சக்திகள் கூட்டாண்மையை இயக்கும் என்பதை உறுதி செய்துள்ளனர். அரசாங்கத்திற்கும் அரசாங்கத்திற்கும் இடையிலான (G2G) கூட்டாண்மை செயல்படுத்தும் ஒப்பந்தங்களை நிறுவியுள்ளது. இப்போது, ​​தொழில்துறை மற்றும் கல்வித்துறை முன்னேற வேண்டும். பிரதமர் மோடி கோலாலம்பூரை விட்டு வெளியேறியபோது, ​​அவர் இனி "கிழக்கே செயல்படும் கொள்கை" அல்ல, "கிழக்கில் வளர்ச்சி" என்ற கூட்டாண்மைக்கான ஒரு திட்டத்தை விட்டுச் சென்றார்.

சிங் ஜெர்மனி, இந்தோனேசியா, ஆசியான், எத்தியோப்பியா மற்றும் ஆப்பிரிக்க ஒன்றியத்திற்கான முன்னாள் தூதர் ஆவார். அவரது சமீபத்திய புத்தகம் ”The Durian Flavour: India and ASEAN after a decade of the Act East Policy”.

Original article : PM Modi in Malaysia: Future-proofing an ‘Act East’ partnership -Gurjit Singh

Read More →

குறுஞ்செய்தி முதல் தரப்படுத்தப்பட்ட மின்னஞ்சல்கள் வரை, அரசாங்கத்தின் வரி 'கவன ஈர்ப்பு (nudge) ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. -சித்தார்த் உபாசனி, சுகல்ப் சர்மா

            எந்த வகையான "'கவன ஈர்ப்பு' (nudge), சிறப்பாகச் செயல்பட்டது என்பதைக் கண்டறிய வருமான வரித் துறை இப்போது தரவுகளை பகுப்பாய்வு செய்து வருகிறது. "பொதுவாக, மூன்று வகையான மின்னஞ்சல்கள் அனுப்பப்படுகிறது. சில மென்மையான, சில கடுமையான வார்த்தைகள் பயன்படுத்துகின்றன.

தங்கள் வருமான வரித் துறையின் 'கவன ஈர்ப்பு' (nudge) பிரச்சாரத்திற்கு, தங்கள் வருமான வரித் தகவல்களைத் திருத்துதல் அல்லது புதுப்பித்தல் மூலம் சிறப்பாக வரி இணக்கத்தை ஊக்குவிப்பதற்காக பதிலளித்த 1.11 கோடி மக்களில் சுமார் 60 சதவீதம் பேர் தாக்கல் செய்யாதவர்கள் ஆவர். இந்தப் பிரச்சாரம், இலக்கு வைக்கப்பட்ட மின்னஞ்சல்களை உள்ளடக்கிய இந்த முயற்சி பலனளித்ததற்கான தெளிவான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.

எந்த வகையான 'கவன ஈர்ப்பு' (nudge) சிறப்பாகச் செயல்பட்டது என்பதைக் கண்டறிய வருமான வரித் துறை இப்போது தரவை பகுப்பாய்வு செய்து வருகிறது. "பொதுவாக, மூன்று வகையான மின்னஞ்சல்கள் அனுப்பப்படுகிறது. சில மென்மையான, சில கடுமையான வார்த்தைகள் பயன்படுத்துகின்றன. இந்த மின்னஞ்சல்கள் ஒவ்வொன்றும் உண்மையில் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை அறிய குழுவின் தரவை பகுப்பாய்வு செய்து வருகிறது. அவர்கள் வெவ்வேறு மொழியுடன் செய்திகளை ஒப்பிடுகிறார்கள். "எது சிறப்பாகச் செயல்பட்டது என்பதைக் கண்டறிய இந்தக் குழுவின் தரவை பகுப்பாய்வு செய்து வருகிறது," என்று மத்திய நேரடி வரிகள் வாரியத்தின் (Central Board of Direct Taxes (CBDT)) தலைவர் ரவி அகர்வால் தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸிடம் தெரிவித்தார்.

"பொதுவாக SMS மூலமாகவோ அல்லது மின்னஞ்சல் மூலமாகவோ தொடர்பு கொள்கிறோமா? அல்லது மின் சரிபார்ப்பு மூலமாகவோ தொடர்பு கொள்கிறோமா? அது மின்னஞ்சலாக இருந்தால், எந்த வகையான மின்னஞ்சலை அனுப்ப வேண்டும், மேலும் அது வரி செலுத்துவோரின் சுயவிவரத்தைப் பொறுத்தது," என்று அகர்வால் கூறினார்.

வரி செலுத்துவோரின் சுயவிவரம் கடந்தகால இணக்க முறைகள் மற்றும் பரிசீலனையில் உள்ள வரி பொறுப்பு போன்ற பல காரணிகளால் வடிவமைக்கப்படும். "இந்த செயல்முறை தொடர்ந்து நிகழும் செயல்முறை மற்றும் காலப்போக்கில் இது மேலும் சுத்திகரிக்கப்படுகிறது," என்று அவர் கூறினார்.

2024-ம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் முதன்முதலில் செயல்படுத்தப்பட்ட 'கவன ஈர்ப்பு' (nudge) வழிகாட்டுதல் மற்றும் ஊக்குவிப்பதற்காக தரவை ஊடுருவாமல் பயன்படுத்துவதைக் குறிக்கிறது. வரி இணக்கத்தை மேம்படுத்த தரவு பகுப்பாய்வு, நடத்தை நுண்ணறிவு மற்றும் மின்னணு செய்திகளைப் பயன்படுத்தும் தொழில்நுட்பம் சார்ந்த பிரச்சாரமாகும்.

வெளிநாட்டு சொத்துக்கள் மற்றும் வருமானத்தில் கவனம் செலுத்திய 2025-ம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் 'கவன ஈர்ப்பு-2.0' (nudge) உட்பட, இணக்கத்தை அதிகரிப்பதற்கான முந்தைய முயற்சிகளுக்கும், இடையிலான முக்கிய வேறுபாடு என்னவென்றால், அது இயற்கையில் தடுப்பு மற்றும் மீறல்கள் நடந்த பிறகு எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டது அல்ல. பின்னர் நடைமுறை அமலாக்கத்திற்கு கோடிக்கணக்கான வரி வருமானங்களை ஆய்வு செய்ய வேண்டியிருக்கும். இது அரசாங்கத்திற்கு சாத்தியமற்ற பணியாகும்.

இதற்கான முடிவுகள் தெளிவாகத் தெரியும். அகர்வாலின் கூற்றுப்படி, வெளிநாட்டு சொத்துக்கள் மற்றும் வருமானத்திற்கான கவன ஈர்ப்பு-2.0 (nudge) பிரச்சாரம் கவனம் செலுத்தப்பட்டது. இது துறைக்கு கூடுதல் வருவாயாக சுமார் ₹640 கோடியை ஈட்டியது. தரவு பகுப்பாய்வு தவறான பணத்தைத் திரும்பப்பெறும் கோரிக்கைகள் மற்றும் நீக்கல் கோரிக்கைகளை அடையாளம் காண துறைக்கு உதவியது. இந்த வழக்குகள் அடையாளம் காணப்பட்டவுடன், கவன ஈர்ப்பு-1.0 (nudge) மற்றும் 2.0 திருத்தப்பட்ட வருமான வரிகளில் சுமார் ரூ.1,750 கோடி பணத்தைத் திரும்பப்பெறும் கோரிக்கைகளைக் குறைக்க வழிவகுத்தது.

“ஒட்டுமொத்தமாக, இரண்டு வருட காலப்பகுதியில் சுமார் ரூ.8,800 கோடி கூடுதல் வரி வசூலிக்கப்பட்டது. மேலும், 1.11 கோடி புதுப்பிக்கப்பட்ட மற்றும் திருத்தப்பட்ட வருமான வரிகள் தாக்கல் செய்யப்பட்டன,” என்று அகர்வால் கூறினார்.

எனவே, யார் “நிராகரிக்கப்பட வேண்டும்” என்பதை வருமான வரித் துறை எவ்வாறு தீர்மானிக்கிறது? பொதுவாக, அனைத்து வரி செலுத்துவோரும் வருமான வரி தாக்கல் செய்ய வேண்டும். மார்ச் 2025-ல் முடிவடைந்த நிதியாண்டில், சுமார் 12 கோடி பேர் வரி செலுத்தினர். ஆனால், ஒன்பது கோடி வருமான வரிகள் மட்டுமே தாக்கல் செய்யப்பட்டன.

தாக்கல் செய்யாத மூன்று கோடி நபர்களையும் பின்தொடர்வதற்குப் பதிலாக, இந்தத் துறை ஒரு புதியளவில் கவனம் செலுத்தும் அணுகுமுறையைத் தேர்ந்தெடுத்தது. இதில் தாக்கல் செய்யாதவர்களில் சிலர் மட்டும் மிகக் குறைந்த அளவு வரியை மட்டுமே செலுத்தியிருக்கலாம். எனவே, 'A' பிரிவில் வரி செலுத்துவோரை அடையாளம் காண்பதற்கு துறைரீதியில் தரவுகளை பகுப்பாய்வு செய்ததாக மத்திய நேரடி வரிகள் வாரியம் (CBDT) வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த வரி செலுத்துவோர் குறைந்தபட்ச வரம்பான ₹12 லட்சத்திற்கு மேல் வருமானம் உள்ளவர்கள் ஆவர். பின்னர் அவர்கள் மின்னஞ்சல்கள் அல்லது குறுஞ்செய்தி மூலம் பொருத்தமான முறையில் பணம் செலுத்தப்பட்டதாக அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர்.

வருமான வரித்துறையிலிருந்து நேரடியாக எந்தத் தகவல்தொடர்பும் பெறாதவர்கள் கூட, 'கவன ஈர்ப்பு' (nudge) பிரச்சாரம் குறித்த ஊடக அறிக்கைகளைப் பார்த்த பிறகு தங்கள் வருமான வரித் தகவல்களைத் திருத்திக் கொண்டுள்ளனர்.

இத்தகைய பிரச்சாரங்கள் மற்ற நாடுகளிலும் பொதுவானவை. 2012-ல் இங்கிலாந்தில் தொடங்கி, பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் எளிமையான மாற்றங்களுடன் நினைவூட்டல் கடிதங்களை அனுப்பியது. "இங்கிலாந்தில் பத்து பேரில் ஒன்பது பேர் தங்கள் வரிகளை சரியான நேரத்தில் செலுத்துகிறார்கள். ஆனால், நீங்கள் தற்போது எங்களுக்கு இன்னும் பணம் செலுத்தாத மிகச் சிறிய சிறுபான்மையினரில் இருக்கிறீர்கள்" என்று கூறப்பட்டது.

"இந்த மாற்றங்கள் மிகவும் வெற்றிகரமாக இருந்தன என்றும், இவை கிட்டத்தட்ட 120,000 வரி செலுத்துவோரின் மாதிரியில் 4.9 மில்லியன் பவுண்டுகள் (சுமார் $6.5 மில்லியன்) பணம் செலுத்த வழிவகுத்தது. இந்த தலையீடு இல்லாமல் இந்தத் தொகை வசூலிக்கப்பட்டிருக்காது" என்று உலக வங்கி 2018-ல் குறிப்பிட்டது.

பொருளாதார நிபுணரும் நோபல் பரிசு பெற்றவருமான ரிச்சர்ட் தாலர் மற்றும் ஹார்வர்ட் சட்டப் பள்ளியின் பேராசிரியர் காஸ் சன்ஸ்டீன் ஆகியோரால் 2008-ம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட கவன ஈர்ப்பு (nudge) என்ற புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, அரசாங்கங்கள் சிறந்த தேர்வுகள் மேற்கொள்ளப்படும் சூழலில் சிறிய மற்றும் நுட்பமான மாற்றங்களைச் செய்வதன் மூலம் மக்களை சிறந்த முடிவுகளை எடுக்க மக்களை ஊக்குவிக்க முடியும் என்று இந்தக் கருத்து கூறுகிறது.

இந்தியாவில், இதற்கிடையில், வரி விதிப்புகள் தொடரும்.

அகர்வாலின் கூற்றுப்படி, கவன ஈர்ப்பு (nudge) இப்போது சாக்ஷம் கவன ஈர்ப்பு-ஆக (SAKSHAM NUDGE) மாறிவிட்டது. S என்பது சங்கலன் (தரவுகளின் தொகுப்பு), A என்பது அனுசந்தன் (ஆராய்ச்சி மற்றும் பகுப்பாய்வு), K என்பது கிரியன்வியன் (யாரைத் தூண்டுவது என்பதை அடையாளம் காணுதல்), S என்பது சம்பார்க் (விழிப்புணர்வை உருவாக்க மற்றும் நடத்தையை வழிநடத்த தொடர்பு கொள்ளுதல்), H என்பது ஹஸ்தக் (கைப்பிடித்தல் மற்றும் எளிதாக்குதல், FAQகள் மூலம்), A என்பது அதிகாரம் (நம்பிக்கையை வளர்ப்பதற்காக வருமானங்களைத் திருத்த அனுமதித்தல்) மற்றும் M என்பது முல்யங்கன் (மதிப்பீடு) ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது.

இது, "காலப்போக்கில் மேலும் வலுவடையும் ஒரு அறிவியல் செயல்முறை" என்று அகர்வால் கூறினார்.

மத்திய நேரடி வரிகள் வாரியத் (CBDT) தலைவரின் கூற்றுப்படி, வரி இணக்கம் ஒரு "கூட்டுறவு, விரோதமற்ற செயல்முறை" (collaborative, non-adversarial process) ஆக இருக்க வேண்டும், அங்கு வரி செலுத்துவோர் தாங்களாகவே இணங்குவார்கள் என்பது அடிப்படைக் கருத்தாக இருக்க வேண்டும்.

"வருமான வரித்துறை தகவல்களைப் பகிர்ந்து கொள்கிறது. மேலும், வரி செலுத்துவோர் பின்னர் அந்த வருமானத்தைக் காட்டும் வருமான அறிக்கைகளை தாக்கல் செய்வார்கள் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. பலர் ஏற்கனவே இதைச் செய்து வருகின்றனர். இந்த கவன ஈர்ப்பு (nudge) பிரச்சாரத்திற்கு 1.11 கோடி மக்கள் பதிலளித்தனர் என்பது அதைப் பிரதிபலிக்கிறது. தொடர்ந்து, வரி செலுத்துவோருக்கு எனது வேண்டுகோள் என்னவென்றால், ஏன் பலமுறை தொடர்ந்து செய்ய வேண்டும் அல்லது தொடர்பு கொள்ள வேண்டும்? முதலில், வரி செலுத்துவோர் சரியான வருமானம் தாக்கல் செய்யப்படுவதை உறுதி செய்ய வேண்டும். பொருந்தாத சந்தர்ப்பங்களில், நீங்கள் தரவு பகுப்பாய்வுகளை மேம்படுத்த வேண்டும்” என்று அவர் கூறினார்.

Original article : From SMS to graded e-mails, Govt’s tax ‘nudge’ makes a mark. -Siddharth Upasani, Sukalp Sharma

Read More →

சட்டமன்ற உறுப்பினர் பதவி இல்லாத முதலமைச்சர்: உச்சநீதிமன்றம் சட்டத்தை எப்படி தீர்மானித்தது? -ஷ்யாம்லால் யாதவ்

 ஒருவர் சட்டமன்ற உறுப்பினராக (MLA/MLC) இல்லாதபோதும், அவரை ஆறு மாத காலத்திற்கு அமைச்சராக நியமிக்க அரசியலமைப்புச் சட்டப்பிரிவு 164(4) வழிவகை செய்கிறது. ஆனால், அவர் அமைச்சராகப் பொறுப்பேற்ற அந்த ஆறு மாத காலத்திற்குள் ஏதேனும் ஒரு சபையில் உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும்.

கடந்த வாரம், வர்தாவைச் சேர்ந்த வழக்கறிஞர் ஹர்ஷ்வர்தன் ஷோபா பாபராவ் கோட்பாடே, மகாராஷ்டிர ஆளுநர் ஆச்சார்யா தேவ்வ்ரத்திடம் ஒரு கடிதம் அளித்தார். அதில், என்சிபி தலைவர் சுனேத்ரா பவார் மகாராஷ்டிர துணை முதலமைச்சராகப் பதவியேற்றது சட்டப்படி செல்லுமா என்று அவர் கேள்வி எழுப்பியுள்ளார். ஏனெனில், அவர் சட்டப்பேரவை உறுப்பினராகவோ (Member of the Legislative Assembly (MLA)) அல்லது சட்ட மேலவை உறுப்பினராகவோ (Member of the Legislative Council (MLC)) தேர்ந்தெடுக்கப்படவில்லை. மேலும், அவர் பதவியேற்ற போது அமைச்சரவையில் அமைச்சராகக் கூட பதவி வகிக்கவில்லை என்பதையும் அந்த வழக்கறிஞர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.

தேர்ந்தெடுக்கப்படாத அமைச்சர்கள் குறித்த  சிக்கல்கள் இந்தியாவில் நீண்ட வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளன, இது 1960-களின் பிற்பகுதியில் நிலவிய அரசியல் நிலையற்ற தன்மையால் உருவானது. இருப்பினும், இதற்கான சட்டரீதியான தீர்வு நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே காணப்பட்டது: சட்டப்பிரிவு 164(4) இத்தகைய நியமனங்களை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு அனுமதிக்கிறது. மேலும், 1971-ஆம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு, இதன் அடிப்படையில் உத்தரப்பிரதேச முதலமைச்சர் ஒருவர் நியமிக்கப்பட்டதை உறுதி செய்தது.

சட்டமன்ற உறுப்பினராக இல்லாத ஒருவரைக்கூட அமைச்சராக நியமிக்க அரசியலமைப்பின் 164(4) பிரிவு வழிவகை செய்கிறது. ஆனால், அவர் பதவி ஏற்ற நாளிலிருந்து ஆறு மாதங்களுக்குள் சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும். அவ்வாறு தேர்ந்தெடுக்கப்படவில்லை என்றால், அவர் தனது அமைச்சர் பதவியை இழக்க நேரிடும் என்றும் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. 

இருப்பினும், 1960-களின் இறுதி வரை இந்த நடைமுறை பயன்படுத்தப்படவில்லை. அந்த சமயத்தில் காங்கிரஸ் கட்சி பலவீனமடைந்து, தேர்தல் முடிவுகள் நிலையற்றதாக (யாருக்கும் பெரும்பான்மை இல்லாத நிலை) மாறின. உச்சநீதிமன்றம் இது குறித்த சட்டப்பூர்வ விளக்கத்தை அளிப்பதற்கு முன்பாக, இந்த முறை முதலில் பீகாரிலும், பின்னர் உத்தரப் பிரதேசத்திலும் சோதித்துப் பார்க்கப்பட்டது.

1967-ஆம் ஆண்டு தேர்தலுக்குப் பிறகு, பீகாரில் சம்யுக்த விநாயக் தளம் (Samyukta Vidhayak Dal (SVD)) தலைமையில் முதல் காங்கிரஸ் அல்லாத அரசு அமைந்தது. இது சோசலிஸ்டுகள், ஜனசங்கம் மற்றும் பிற காங்கிரஸ் எதிர்ப்பு குழுக்களின் ஒரு தளர்வான கூட்டணியாகும். ஜன் கிராந்தி தளத்தைச் சேர்ந்த மகாமாய பிரசாத் சின்ஹா முதலமைச்சரானார். ஆனால், உட்கட்சி பூசல்கள் மற்றும் சம்யுக்த சோசலிசக் கட்சியில் (Samyukta Socialist Party (SSP)) ஏற்பட்ட பிளவு காரணமாக SVD அரசாங்கம் கவிழ்ந்தது. அதைத்தொடர்ந்து, ஷோஷித் தளத்தை உருவாக்கிய முன்னணி இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு (OBC) தலைவரான பிந்தேஸ்வரி பிரசாத் மண்டல், காங்கிரஸ் ஆதரவுடன் அரசாங்கத்தை அமைத்தார்.

சம்யுக்த விநாயக் தளம் (SVD) கூட்டணியில் ஏற்பட்ட பிளவு காரணமாக, ஜனவரி 1968-ல் முதலமைச்சர் சின்ஹா தனது பதவியை ராஜினாமா செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. அதன் பிறகு, முதலமைச்சர் பதவிக்கு மண்டல் அவர்களை காங்கிரஸ் ஆதரித்தது. ஆனால் ஒரு சிக்கல் இருந்தது. பீகார் சட்டமன்றத்தின் எந்தவொரு அவையிலும் (சட்டமன்றம் அல்லது சட்ட மேலவை) மண்டல் அப்போது உறுப்பினராக இல்லை. காங்கிரஸின் உதவியுடன், அப்போது இதற்கு ஒரு புத்திசாலித்தனமான தீர்வு காணப்பட்டது.

ஜனவரி மாதம் 28-ஆம் தேதி, 1968-ஆம் ஆண்டு, மண்டலின் நண்பரான 37 வயது சதீஷ் பிரசாத் சிங் முதலமைச்சராகப் பதவியேற்றார். 1967-ஆம் ஆண்டில் பர்பட்டா சட்டமன்றத் தொகுதியிலிருந்து சம்யுக்த சோசலிசக் கட்சி (SSP) சார்பில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சிங், பீகாரின் முதல் இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பைச் சார்ந்த நபர் (OBC) முதலமைச்சர் ஆனார். இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, மண்டலை சட்ட மேலவைக்கு (Legislative Council) நியமிப்பதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்துவிட்டு அவர் தனது பதவியை ராஜினாமா செய்தார். இதன் மூலம், சிங் திட்டமிட்டபடி வெறும் ஐந்து நாட்கள் மட்டுமே குறுகியகால முதலமைச்சராகப் பணியாற்றினார்.

சட்டப்பிரிவு 164(4) ஏற்கனவே நடைமுறையில் இருந்ததாலும், மண்டல் முதலமைச்சராவதற்கு அரசியலமைப்பில் எந்தத் தடையுமில்லை. இருப்பினும், அந்த விதிமுறை அதுவரை சோதிக்கப்படவில்லை—குறைந்தது சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு உத்தரப்பிரதேசத்தில் நடக்கும் வரை அது பயன்படுத்தப்படவில்லை.

1969–70-ஆம் ஆண்டு காலக்கட்டத்தில், பலவீனம் அடைந்திருந்த காங்கிரஸ் கட்சி, காங்கிரஸ் (O) மற்றும் இந்திரா காந்தியின் காங்கிரஸ் (R) என இரண்டாகப் பிரிந்தது. உத்திரப்பிரதேசத்தில், இந்திரா காந்தியின் காங்கிரஸ் (R) ஆதரவுடன் அமைக்கப்பட்ட சரண் சிங்கின் பாரதிய கிராந்தி தளம் (BKD) அரசு, ஒரு முக்கிய காரணத்தால் கவிழ்ந்தது. அதாவது, மன்னர் மானியங்களை (Privy Purses) ஒழிப்பதற்காக இந்திராகாந்தி கொண்டு வந்த மசோதாவிற்கு எதிராக பாரதிய கிராந்தி தளம் கட்சியைச் சேர்ந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் வாக்களித்தனர். இதனால், அக்டோபர் மாதம்  1-ஆம் தேதி, 1970-ஆம் ஆண்டு சரண் சிங் பதவி விலகினார். மேலும் அங்கு குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி அமல்படுத்தப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. 

குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தபோது, பாரதிய கிராந்தி தளம், ஜனசங்கம், காங்கிரஸ் (O) மற்றும் சிறிய குழுக்கள் இணைந்து ஒரு புதிய கூட்டணியை உருவாக்கின. அக்டோபர் மாதம் 18-ஆம் தேதி, 1970-ஆம் ஆண்டு, காங்கிரஸ் (O) கட்சியைச் சேர்ந்த மாநிலங்களவை உறுப்பினரான திரிபுவன் நாராயண் சிங், உத்தரப் பிரதேசத்தின் ஆறாவது முதலமைச்சராகப் பதவியேற்றார்.

ஆனால், இந்த அரசு பலவீனமாக இருந்தது, மேலும் காங்கிரஸ் (R) கட்சி இதனை எதிர்த்தது. நாராயண் தத் திவாரி, சிங் அவையின் தலைவராக இருப்பதன் சட்டப்பூர்வத்தன்மையை கேள்வி எழுப்பினார், ஆனால் சபாநாயகர் ஏ.ஆர். கெர் சிங்கிற்கு ஆதரவாகத் தீர்ப்பளித்தார். சட்டமன்றத்திற்கு வெளியே, லக்னோவைச் சேர்ந்த ஹர் சரண் வர்மா என்பவர் நவம்பர் மாதம் 4-ஆம் தேதி, 1970-ஆம் ஆண்டு அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றத்தில் ஒரு மனுவைத் தாக்கல் செய்தார். சிங் சட்டமன்ற உறுப்பினராகவோ (MLA) அல்லது மேலவை உறுப்பினராகவோ (MLC) இல்லாததால், அவரது நியமனம் அரசியலமைப்பிற்கு எதிரானது என்று அவர் வாதிட்டார். உயர்நீதிமன்றம் இந்த மனுவைத் தள்ளுபடி செய்ததை அடுத்து, வர்மா உச்ச நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தார்.

ஒரு நபர் சட்டமன்ற உறுப்பினராக (MLA) அல்லது மேலவை உறுப்பினராக (MLC) இல்லாமலேயே முதலமைச்சராக நியமிக்கப்படலாம் என்றும் இந்த விதி முதலமைச்சர்களுக்கும் பொருந்தும் என்றும் அத்தகைய நியமனம் ஆறு மாதங்கள் வரை மட்டுமே செல்லுபடியாகும் என்றும் அதற்குள் அவர் உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும் என்றும் உச்சநீதிமன்றம் இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவு 164(4)-ன்கீழ் மார்ச் மாதம் 16-ஆம் தேதி, 1971-ஆம் ஆண்டு, தீர்ப்பு வழங்கியது குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்தத் தீர்ப்பு சிங்கிற்கு கிடைத்த சட்டப்பூர்வ வெற்றியாகும், ஆனால் அது அவரை நீண்ட காலம் பதவியில் நீடிக்க உதவவில்லை. 

1971-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில், முதலமைச்சராக நீடிக்க வேண்டிய ஆறு மாத கால அவகாசத்திற்குள் சட்டமன்ற உறுப்பினராக வேண்டும் என்ற விதியை நிறைவு செய்ய, சிங் அவர்கள் மணிராம் சட்டமன்றத் தொகுதியில் (தற்போது கோரக்பூர் அர்பன்) நடந்த இடைத்தேர்தலில் போட்டியிட்டார். ஆனால், அதில் அவர் தோல்வியடைந்ததால், அவர் பதவி விலக வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.

சில நாட்களுக்குப் பிறகு, 1971-ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 30-ஆம் தேதி, ஆளுநர் உரைக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் தீர்மானத்தின் மீதான விவாதத்தின் போது, என்.டி. திவாரி கொண்டு வந்த திருத்தங்களால் அவரது அரசு பெரும்பான்மையை இழந்தது. இதனால் சிங் தனது பதவியை ராஜினாமா செய்துவிட்டு, மாநிலங்களவை உறுப்பினாராகவே பதவி வகித்தார். 

இந்த விவகாரம், மாநில சட்டமன்றத்தின் எந்தவொரு சபையிலும் (சட்டமன்றம் அல்லது மேலவை) உறுப்பினராக இல்லாதவர்கள்கூட முதலமைச்சராகப் பதவியேற்பதற்கு ஒரு முன்மாதிரியாக அமைந்தது என்கின்றனர்.  

எழுத்தாளர், தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸின் மூத்த இணை ஆசிரியர் ஆவார்.

Original article : A chief minister without a House seat: How SC settled the law. -Shyamlal Yadav

Read More →

ரஃபேல் பல்நோக்கு போர் விமானம் ஏன் இந்தியாவின் வான்வழி ஆதிக்கத்தை மேம்படுத்துவதற்கான மிக விரைவான வழியாகும்? -அனில் கோலானி

            இந்திய விமானப்படை ஏற்கனவே 36 ரஃபேல் (Rafale) போர் விமானங்களைப் பயன்படுத்தி வருகிறது. மேலும், இந்திய கடற்படை 26 ரஃபேல்-எம் (Rafale M) விமானங்களை வாங்கத் திட்டமிட்டுள்ளது. இதனால், கூடுதலாக ரஃபேல் விமானங்களை வாங்குவது இந்தியாவுக்கு மிகவும் சாதகமான ஒன்றாக அமையும். ஏற்கனவே உள்ள விமானங்களுடன் இவை பல பொதுவான அம்சங்களைப் பகிர்ந்து கொள்வதால், அவற்றை இயக்குவதற்கும், பராமரிப்பதற்கும், வணிக ரீதியாகவும் பெரும் பலன்கள் கிடைக்கும் என்று கூறப்படுகிறது. 

கடந்த மே மாதம் 2025-ஆம் ஆண்டில் இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் இடையே நடந்த ஆபரேஷன் சிந்தூர் (Operation Sindhoor) மோதல், இந்தியாவின் பாதுகாப்பு வியூகத்தில் விமானப்படையின் முக்கியத்துவத்தை மீண்டும் ஒருமுறை நிரூபித்துள்ளது. அதே நேரத்தில், இந்தியாவின் அண்டை நாடுகளின் செயல்பாடுகள் ஒரு கவலையான சூழலை உருவாக்கியுள்ளன. சீனா-பாகிஸ்தான் இடையேயான வளர்ந்து வரும் நட்பு மற்றும் பாகிஸ்தான் விமானப்படைக்கு (Pakistan Air Force (PAF)) துருக்கி அளிக்கும் ஆதரவு ஆகியவை பிராந்திய விமானப்படை வலிமையின் சமநிலையை இந்தியாவுக்கு எதிராக மாற்றியுள்ளது. இந்த மோதலில் இந்திய விமானப்படை (Indian Air Force (IAF)) தனது இலக்குகளை வெற்றிகரமாக அடைந்தாலும், அதனிடம் உள்ள போர் விமானங்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து வருவது ஒரு பெரிய சிக்கலாக உள்ளது. இந்திய விமானப்படைக்கு அனுமதிக்கப்பட்ட போர் விமானப்பிரிவுகளின் (Squadrons) எண்ணிக்கை 42 மட்டுமே என்கின்றனர். ஆனால், தற்போது இந்தியாவிடம் இருப்பது வெறும் 29 பிரிவுகள் மட்டுமே உள்ளன. மறுபுறம், பாகிஸ்தானிடம் 22 பிரிவுகள் உள்ளன. மேலும், சீனாவிடமிருந்து அதிநவீன J-35 (ஐந்தாம் தலைமுறை) போர் விமானங்களை வாங்கவும் பாகிஸ்தான் திட்டமிட்டுள்ளது.

இந்த நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், இந்தியாவில் வடிவமைக்கப்பட்ட தேஜஸ் (Tejas) இலகுரக போர் விமானத்தின் முதல் பயணம் ஒரு முக்கிய மைல்கல்லாக அமைந்தது. இது உள்நாட்டிலேயே விமானத் தயாரிப்புத் துறை வளர்ந்து வருவதை உலகுக்கு உணர்த்தியது. அதே காலகட்டத்தில், இந்திய விமானப்படை தனது போர் விமானப் பற்றாக்குறையைப் போக்குவதற்காக, 126 நடுத்தர ரக பன்முகப் போர் விமானங்களை (Medium Multirole Combat Aircraft (MMRCA)) வாங்க முயற்சி மேற்கொண்டது. இந்த 126 விமானங்களில், 108 விமானங்களை இந்தியாவில் தயாரிப்பது குறித்து பேச்சுவார்த்தை நடைபெற்றது. ஆனால், பொதுத்துறை நிறுவனமான இந்துஸ்தான் ஏரோநாட்டிக்ஸ் லிமிடெட் (Hindustan Aeronautics Limited (HAL)) மற்றும் பிரான்சின் Dassault நிறுவனத்திற்கும் இடையே, தயாரிப்பு முறை மற்றும் ஒப்பந்த நிபந்தனைகளில் ஒருமித்த கருத்து ஏற்படவில்லை. இதன் காரணமாக, ஜூன் மாதம் 2015-ஆம் ஆண்டில் அந்தப் பழைய கொள்முதல் திட்டம் (Request for Proposal (RFP)) அதிகாரப்பூர்வமாகத் திரும்பப் பெறப்பட்டது.

இந்த நீண்டகால இழுபறி நிலையினால், இந்தியாவின் எதிரி நாடுகள் அதிக அளவிலான நவீன நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் தலைமுறை போர் விமானங்களை தங்கள் படையில் சேர்த்தன. இது இந்திய விமானப்படையின் குறைந்துவரும் பலத்தினால் ஏற்பட்ட இடைவெளியை மேலும் மோசமாக்கியது. இந்த அவசரத் தேவையை பூர்த்தி செய்வதற்காக, ஏப்ரல் மாதம் 2015-ஆம் ஆண்டில் பிரான்ஸ் நாட்டிற்குச் சென்றிருந்த பிரதமர் நரேந்திர மோடி, அரசாங்கங்களுக்கு இடையேயான ஒப்பந்தம் மூலம், உடனடியாகப் பயன்படுத்தக்கூடிய நிலையில் 36 ரஃபேல் போர் விமானங்களை வாங்க ஒப்புக்கொண்டார். இதற்கு முன்பு மேற்கொள்ளப்பட்ட கொள்முதல் முயற்சி தோல்வியடைந்த நிலையில், நாட்டின் பாதுகாப்புத் தேவையைக் கருதி, ஆகஸ்ட் மாதம் 2016-ஆம் ஆண்டில் பாதுகாப்புக்கான அமைச்சரவைக் குழு இந்த ஒப்பந்தத்திற்கு ஒப்புதல் அளித்தது.

இதற்கு இணையாக, இலகுரக போர் விமானத் (Light Combat Aircraft (LCA)) (தேஜஸ்) திட்டமும் தொடர்ந்து நடைபெற்று வந்தது. ஆனால், உள்நாட்டிலேயே தயாரிக்கப்பட்ட ரேடார் மற்றும் ஆயுதங்களை இணைப்பதில் ஏற்பட்ட தாமதங்கள் மற்றும் என்ஜின் கிடைப்பதில் இருந்த சிக்கல்கள் காரணமாக, திட்டமிட்டபடி நடுத்தர பல்நோக்கு போர் விமானங்களுக்குப் (Medium Multi-Role Combat Aircraft (MMRCA)) பதிலாக இவற்றைப் பயன்படுத்த முடியாமல் போனதாகக் கூறப்படுகிறது. இதை உணர்ந்த இந்திய விமானப்படை, 2018-ஆம் ஆண்டில் 114 பல்திறன் கொண்ட போர் விமானங்களை (MRFA) வாங்குவதற்கான முதற்கட்ட கோரிக்கையை (RFI) வெளியிட்டது. நவீன போர் விமானங்களை விரைவாகப் படைப்பிரிவில் சேர்ப்பதற்கான வழிகளைக் கண்டறிய ஒரு அரசு குழு இந்த விண்ணப்பங்களை ஆய்வு செய்தது. அமெரிக்காவின் F-16 மற்றும் F-18, ஐரோப்பாவின் Eurofighter Typhoon, சுவீடனின் Gripen E, ரஷ்யாவின் Su-35 மற்றும் MiG-35 ஆகிய நாடுகளின் போர் விமானங்கள் இதில் பரிசீலிக்கப்பட்ட முக்கிய விமானங்களாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன. மேலும், அமெரிக்க விமானங்கள் சர்வதேச ஆயுதப் போக்குவரத்து விதிகளுக்கு (International Traffic in Arms Regulations (ITAR) உட்பட்டவை. இதற்கு ஏற்றுமதி அனுமதி, தொழில்நுட்பப் பரிமாற்ற உரிமங்கள் மற்றும் பயன்பாட்டுக் கட்டுப்பாடுகள் போன்ற கடுமையான விதிமுறைகள் உள்ளன. சுவீடனின் Gripen: இதில் அமெரிக்காவின் GE என்ஜின் பயன்படுத்தப்படுவதால், இதற்கும் அமெரிக்காவின் அதே போன்ற கட்டுப்பாடுகள் பொருந்தும் என்கின்றனர். ரஷ்ய விமானங்கள்: இவற்றின் தொழில்நுட்பத் தரம் குறித்த சிக்கல்கள் எழுந்தன. Eurofighter: இது பல நாடுகளின் கூட்டமைப்பு என்பதால், அரசுக்கு இடையேயான ஒப்பந்தம் மேற்கொள்வதில் சிக்கல்கள் இருந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. 

காலக்கெடு, பராமரிப்புச் செலவுகள், தொழிற்சாலைகளின் கட்டமைப்பு மற்றும் இந்திய விமானப்படையின் அவசரத் தேவைகளைக் கருத்தில் கொண்டு, ரஃபேல் (Rafale) போர் விமானங்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க, குழு பரிந்துரைத்தது. ஏற்கனவே இந்திய விமானப்படை 36 ரஃபேல் விமானங்களை இயக்கி வருகிறது, மேலும் இந்திய கடற்படை 26 ரஃபேல்-எம் (Rafale M) விமானங்களை வாங்கத் திட்டமிட்டுள்ளது. இதனால் கூடுதல் ரஃபேல் விமானங்களை வாங்குவது பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. தற்போதுள்ள விமானப் படைகளுடன் இவை ஒத்துப்போவதால், கூடுதல் ரஃபேல் விமானங்கள் செயல்பாட்டுரீதியாகவும், வர்த்தகரீதியாகவும் மற்றும் தளவாடப் பராமரிப்புரீதியாகவும் பெரும் நன்மைகளைத் தரும் என்கின்றனர். டசால்ட் ஏவியேஷன் (Dassault Aviation) நிறுவனம் ஏற்கனவே பராமரிப்பு மற்றும் பழுதுபார்க்கும் வசதிகளை வழங்கியுள்ளதால், கூடுதல் விமானங்களைச் சேர்ப்பது ஒட்டுமொத்த செலவைக் குறைக்கும் என்கின்றனர். மேலும், இது விமானப்படையின் பல்வேறு வகையான போர் விமானப் பிரிவுகளை முறைப்படுத்தவும், பராமரிப்புச் சுமையைக் குறைத்து விமானங்களின் பயன்பாட்டுத் திறனை அதிகரிக்கவும் உதவும் என்றும் நம்பப்படுகிறது.

புதிய விமானங்கள் படையில் சேர்க்கப்படும்போது, ரஃபேல் பல்நோக்கு போர் விமான (Multi-Role Fighter Aircraft (MRFA)) ஒப்பந்தம் அடுத்த சில ஆண்டுகளில் இந்திய விமானப்படையின் (IAF) திறனைப் பெருமளவு அதிகரிக்கும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்தத் திட்டத்தின் மதிப்பில் 60% இந்தியாவிலேயே உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்ற அரசின் நிபந்தனை, நம் நாட்டின் விண்வெளி மற்றும் பாதுகாப்புத் துறைக்கு மிகப்பெரிய பலத்தைத் தரும் என்கின்றனர்.  ஏற்கனவே மிராஜ் (Mirage) மற்றும் ரஃபேல் விமானங்களைப் பயன்படுத்திய அனுபவம் இந்திய விமானப் படைக்கு உண்டு. மேலும், பிரான்ஸ் மற்றும் தஸால்ட் (Dassault) நிறுவனம் நம்பிக்கையான கூட்டமைப்பு நாடாக இருப்பதால், ஒரே வெளிநாட்டு நிறுவனத்தைச் சார்ந்திருக்கிறோம் என்ற சிக்கல்களையும் தாண்டி இந்த விமான தேர்வு முன்னுரிமை பெறுகிறது. ஒரு வெளிநாட்டு நிறுவனம் இந்தியக் கூட்டமைப்பு நாட்டுடன் இணைந்து இங்கேயே போர் விமானங்களைத் தயாரித்தால், அது உண்மையான தற்சார்பு நிலையை உருவாக்கும். இது இந்தியாவின் சொந்தத் தயாரிப்புகளான இலகுரக போர் விமானம் மார்க் II (Light Combat Aircraft Mark II (LCA Mk II)) மற்றும் மேம்பட்ட நடுத்தர போர் விமானம் (Advanced Medium Combat Aircraft (AMCA)) ஆகியவற்றின் வளர்ச்சிக்கும் பெரிதும் உதவும் என்பன போன்ற திட்டங்கள் இந்த ஒப்பந்தத்தின் முக்கிய அம்சங்களாகக் கருதப்படுகிறது. 

ரஃபேல் ஒரு 'பல்நோக்கு' (multirole) விமானம் என்று அழைக்கப்பட்டாலும், அடிப்படையில் இது ஒரு 'முழு பல்நோக்கு' (omnirole) வகை விமானமாகும். அதாவது, ஒரே ஒரு பயணத்தின் போதே, இடையில் எந்த மாற்றங்களும் செய்யாமலேயே இலக்குகளைத் தாக்குவது, வான்வழிப் போரில் ஈடுபடுவது மற்றும் உளவுத் தகவல்களைச் சேகரிப்பது என அனைத்துப் பணிகளையும் ஒரே நேரத்தில் செய்யும் திறன் கொண்டது. இந்த விமானம் சிரியா, மாலி மற்றும் லிபியா ஆகிய நாடுகளில் நடந்த மோதல்கள் முதல், இந்தியச் சூழலில் நடந்த 'ஆபரேஷன் சிந்துார்' வரை தனது திறமையை நிரூபித்துள்ளது. இதன் தயாரிப்பு நிறுவனமான டசால்ட் (Dassault), இந்தியாவுக்கு வழங்கப்பட்ட F3 மாடலில் இருந்து தற்போது வழங்க முன்வந்துள்ள F5 மாடல் வரை ரஃபேல் விமானத்தைத் தொடர்ந்து மேம்படுத்தி வருகிறது. தற்போது வரவிருக்கும் புதிய ஒப்பந்தத்தின் மூலம், இந்தியாவிலேயே தயாரிக்கப்பட்ட ஆயுதங்களை இந்த விமானத்தில் இணைக்கவும் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

இந்த ரஃபேல் ஒப்பந்தம் இந்திய விமானப்படைக்கும் அதன் போர் வலிமைக்கும் ஒரு மிகப்பெரிய வெற்றியாகப் பார்க்கப்படுகிறது. ஏற்கனவே இந்திய விமானப்படை மற்றும் இந்திய கடற்படையிடம் ரஃபேல் விமானங்கள் இருப்பதால், புதிதாக வரும் விமானங்களை தற்போதைய செயல்பாட்டுடன் மிக எளிதாக இணைக்க முடியும். இது நாட்டின் வான்வழி அதிகாரத்தை பெருமளவு அதிகரிக்கும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. அதே நேரத்தில், விமானங்களின் எண்ணிக்கையை உயர்த்தவும், தொழில்நுட்ப ரீதியாக முன்னிலையில் இருக்கவும் இந்தியாவிற்கு இலகுரக போர் விமானம் (Light Combat Aircraft (LCA))(Tejas) மற்றும் மேம்பட்ட நடுத்தர போர் விமானம் (Advanced Medium Combat Aircraft (AMCA)) போன்ற விமானங்கள் இன்னும் தேவைப்படுகின்றன. தற்போது  தேஜஸ் (Tejas Mk1A) (Light Combat Aircraft Mark 1A)  உற்பத்தி தொடங்கிவிட்டது. மேலும், தேஜஸ் (Tejas MkII) மற்றும் நடுத்தர போர் விமானம் (Advanced Medium Combat Aircraft (AMCA))  ஆகியவை உருவாக்கப்பட்டு வருகின்றன. இதன் மூலம் இந்தியாவின் விண்வெளித் துறை வளர்ச்சியில் வேகம் எடுத்து வருகிறது. திட்டமிடப்பட்டுள்ள 114 ரஃபேல் போர் விமானங்கள் இணைக்கப்படும்போது, இந்திய விமானப்படையின் தாரக மந்திரமான "நப: ஸ்ப்ருஷம் தீப்தம்" (வானத்தைத் தொடுவோம் புகழுடன்) என்பதற்கு ஏற்ப, முழு நம்பிக்கையுடனும் திறமையுடனும் செயல்பட முடியும் என்றும் நம்பிக்கை தெரிவிக்கின்றனர். 

எழுத்தாளர், புது தில்லியில் உள்ள விண்வெளி மற்றும் உத்திசார் ஆய்வு மையத்தின் தலைமை இயக்குநராக உள்ளார்.

Original article : Why the Rafale Multi-Role Fighter Aircraft is India’s fastest route to air power superiority?. -Anil Golani

Read More →