இந்தியாவின் உலோகப் பாதுகாப்பை உருவாக்குதல் -ராம் சிங் & ஷிகா பக்ரி

 உள்கட்டமைப்பு மற்றும் புதிய தொழில்நுட்பத் துறைகள் காரணமாக உலோகங்களுக்கான தேவை அதிகரித்து வருகிறது. உலோகவியல் தொடர்ந்து புதுமைகளை உருவாக்க வேண்டும்.

இந்தியாவின் உலோக வர்த்தக முறை ஒரு கட்டமைப்பு சமச்சீரற்ற தன்மையைக் காட்டுகிறது; குறைந்த மதிப்புள்ள மொத்தமாக ஏற்றுமதி செய்யும் அதே வேளையில் அதிக மதிப்புள்ள முக்கிய உள்ளீடுகளை இறக்குமதி செய்வது, கீழ்நிலை தொழில்மயமாக்கலைக் கட்டுப்படுத்தும் மற்றும் மீள்தன்மையை சமரசம் செய்யும் பாதிப்புகளை அம்பலப்படுத்துகிறது.

இன்று நாடு உலோகங்கள் மற்றும் உலோகவியல் துறையில் (Metals & Metallurgy Industry (MMI)) ஒரு திருப்புமுனையில் உள்ளது. இது அடிப்படை உலோகங்களை (HSN:72-83) உருவாக்குகிறது. அங்கு வர்த்தக ஏற்றத்தாழ்வுகள் அவ்வப்போது ஏற்படும் ஏற்ற இறக்கங்களிலிருந்து கட்டமைப்புப் பொறுப்பாக வளர்ந்துள்ளன. விளக்கமாக, இந்தியாவின் உலோகப் பற்றாக்குறை 2024-ல் $14.15 பில்லியனை எட்டியது. இது $261 பில்லியனின் ஒட்டுமொத்த வர்த்தகப் பற்றாக்குறையில் (-)5.4 சதவீதமாகும். கடந்த 20 ஆண்டுகளில், 2004-ல் $1.96 பில்லியன் உபரியுடன் ஏற்றுமதியாளராக இருந்த இந்தியா, நிகர இறக்குமதியாளராக மாறியுள்ளது.

      இந்தியாவில் அதிக அளவு தாதுக்கள் உள்ளன. ஆனால், இதை வலுவான தொழில்துறை வளர்ச்சியாக மாற்றவில்லை. தாமிரம், நிக்கல், தகரம் மற்றும் ஈயம் ஆகியவற்றில் தொடர்ந்து பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்கிறது. அதேநேரத்தில் இரும்பு மற்றும் எஃகு பொருட்களில் சிறிய உபரிகளும், அலுமினியத்தில் அவ்வப்போது அதிகரிப்புகளும் உள்ளன.

கட்டமைப்பு சந்திப்பு 

நாட்டின் உலோகங்கள் மற்றும் உலோகவியல் துறையில் வர்த்தகம் குறிப்பிட்ட தயாரிப்புகளில் வளர்ந்துவரும் பலவீனங்களைக் காட்டுகிறது. தாமிரம் (HS:74) மிகப்பெரிய சரிவைக் காட்டுகிறது. இது 2004-ல் $0.36 பில்லியன் என்ற சிறிய உபரியிலிருந்து 2024-ல் $8.36 பில்லியன் என்ற பெரிய பற்றாக்குறையாக மாறியது. ஸ்டெர்லைட் தாமிர உற்பத்தியை நிறுத்துவதாலும், சிலி மற்றும் ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து இறக்குமதியை நம்பியிருப்பதாலும் இது மோசமடைந்தது. தடையில்லா வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் இந்தியாவில் உலோகங்களை இறக்குமதி செய்ய அனுமதித்துள்ளன. இது உள்நாட்டு தொழில்துறையின் வளர்ச்சியைப் பாதித்தது.

நிக்கல் (HS:75) தொடர்ந்து எதிர்மறையான வர்த்தக சமநிலையைக் கொண்டுள்ளது. 2004-ல் $(-)0.26 பில்லியனில் இருந்து 2024-ல் (-)1.10 பில்லியனாகக் குறைந்துள்ளது. உள்ளூர் பற்றாக்குறையை ஈடுசெய்ய வெளிநாட்டு கையகப்படுத்தல்கள் எதுவும் இல்லை. ஒருகாலத்தில் இந்தியாவின் முக்கிய ஏற்றுமதியாக இருந்த இரும்பு மற்றும் எஃகு (HS:72), 2021-ஆம் ஆண்டில் அதிகபட்சமாக $9.52 பில்லியன் உபரியைக் கண்டது. ஆனால் 2024-ஆம் ஆண்டில் $(-)7.33 பில்லியன் பற்றாக்குறையாகக் குறைந்தது. அலுமினியம் (HS:76) 2021-ல் சுருக்கமாக உபரியைக் கொண்டிருந்தது. ஆனால், 2024-ல் மீண்டும் பற்றாக்குறைக்குச் சென்றது.

இந்தியாவின் தொழில்துறை அமைப்பு வளங்கள், தொழில்நுட்பம் மற்றும் கொள்கை முழுவதும் பல பலவீனங்களை எதிர்கொள்கிறது. தகரம், துத்தநாகம் மற்றும் ஈயம் போன்ற உலோகங்கள் பெரும்பாலும் வரையறுக்கப்பட்ட சுத்திகரிப்பு, பலவீனமான மறுசுழற்சி மற்றும் குறைந்த மதிப்புகூட்டல் காரணமாக பற்றாக்குறையைக் காட்டுகின்றன. பற்றாக்குறை வளங்கள், அதிக ஆற்றல் செலவுகள், காலாவதியான உருக்கும் தொழில்நுட்பம், சிதறிய மறுசுழற்சி, பலவீனமான ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு, நிலையற்ற கொள்கைகள், மோசமான உள்கட்டமைப்பு, ஒழுங்குமுறை அழுத்தங்கள் மற்றும் சிறிய அளவிலான உற்பத்தி ஆகியவற்றால் இந்தப் பிரச்சினைகள் மோசமடைகின்றன.

இந்தியாவில் ஏராளமான இரும்புத் தாது மற்றும் பாக்சைட் இருந்தாலும், அதில் பெரும்பாலானவை மூல அல்லது பகுதியளவு முடிக்கப்பட்ட பொருளாக ஏற்றுமதி செய்யப்படுகின்றன. அதேநேரத்தில் அதிக மதிப்புள்ள எஃகு மற்றும் உலோகக் கலவைகள் இறக்குமதி செய்யப்படுகின்றன. இது தொழில்துறை வளர்ச்சியில் ஆழமின்மையைக் காட்டுகிறது. சந்தை சிதறிய நிலையயில் உள்ளது. பல சிறிய நிறுவனங்கள், சில நடுத்தர நிறுவனங்கள் மற்றும் ஒரு சில பெரிய நிறுவனங்கள் மட்டுமே உள்ளன. இது போட்டித்தன்மை அளவு, உற்பத்தித்திறன், விநியோகச் சங்கிலி கட்டுப்பாடு, ஆற்றல் திறன் மற்றும் சந்தை அணுகலைப் பொறுத்தது என்ற தன்னலமற்ற நிலைமைகளுக்கு வழிவகுக்கிறது.

மறுசுழற்சி இன்னும் ஆரம்ப கட்டத்தில் உள்ளது. அலுமினிய பிசுறுகள், காரிய-அமில மின்கலன்கள் மற்றும் மின்-கழிவுகள் பெரும்பாலும் முறைசாரா ஆபரேட்டர்களால் செயலாக்கப்படுகின்றன. அவற்றில் அளவு, தொழில்நுட்பம் மற்றும் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் இல்லை. மோசமான சேகரிப்பு அமைப்புகள், குறைந்த மீட்பு விகிதங்கள், நிலையான நெறிமுறைகள் இல்லாதது, பலவீனமான ஒழுங்குமுறை மற்றும் நவீன மறுசுழற்சி உள்கட்டமைப்பில் குறைந்த முதலீடு ஆகியவை சுற்றுச்சூழல் சேதம், வளங்களை வீணாக்குதல் மற்றும் வலுவான இரண்டாம் நிலை விநியோக தளத்தை உருவாக்குவதற்கான வாய்ப்புகளை இழக்கச் செய்கின்றன.

உலகளாவிய சந்தை ஏற்ற இறக்கங்களிலிருந்து பாதுகாக்கவும் இறக்குமதிகளைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்கவும் இந்தியாவில் நம்பகமான இரண்டாம் நிலை விநியோகத் தளம் இல்லை.

பலவீனமான நிறுவனங்கள் காரணமாக உலோகவியலில் புதுமை குறைவாகவே உள்ளது. உலோகக் கலவைகள், இலகுரக கலவைகள் மற்றும் பசுமை உலோகவியல் ஆகியவற்றில் ஆராய்ச்சிக்கு மிகக் குறைந்த நிதி கிடைக்கிறது. கட்டணங்கள், உரிமைத் தொகைகள் மற்றும் சுரங்க ஒப்புதல்கள் குறித்த கணிக்க முடியாத கொள்கைகள் நீண்டகால முதலீட்டை ஊக்கப்படுத்துகின்றன. இதன் விளைவாக, சீனா, இந்தோனேசியா மற்றும் காங்கோ ஜனநாயகக் குடியரசு ஆதிக்கம் செலுத்தும் விநியோகச் சங்கிலிகளை இந்தியா சார்ந்துள்ளது. இது விலை ஏற்ற இறக்கங்கள் மற்றும் புவிசார் அரசியல் செல்வாக்கின் அபாயங்களைக் கொண்டுவருகிறது.

அதேநேரத்தில், உள்கட்டமைப்பு, புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி, மின்சார வாகனங்கள் மற்றும் விண்வெளி ஆகியவற்றால் இயக்கப்படும் இந்தியாவின் உலோகங்களுக்கான தேவை விரைவாக வளர்ந்து வருகிறது. இரும்புத் தாது மற்றும் பாக்சைட் இருப்புக்கள் இயற்கையான நன்மையை வழங்கினாலும், இந்தியா அதிக மதிப்புள்ள உற்பத்தியில் செல்ல வேண்டும். பசுமை எஃகு, குறைந்த கார்பன் அலுமினியம் மற்றும் பெரிய அளவிலான மறுசுழற்சி ஆகியவை ஒரு வட்டப் பொருளாதாரத்தை ஆதரிக்கக்கூடும். உற்பத்தியுடன் இணைக்கப்பட்ட ஊக்கத்தொகைகள் மற்றும் வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் இந்தியா உலகளாவிய மதிப்புச் சங்கிலிகளில் முழுமையாக ஒருங்கிணைக்க உதவும்.

இதற்கு நேர்மாறாக, சீனா அளவு, நுட்பம் மற்றும் திட்டமிடல் ஆகியவற்றின் நன்மைகளை நிரூபிக்கிறது. உலகின் எஃகு மற்றும் அலுமினியத்தில் பாதிக்கும் மேல் உற்பத்தி செய்யும். மேலும், தாமிர உருக்குதல் மற்றும் நிக்கல் செயலாக்கத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. மேலும் விநியோகத்தைப் பாதுகாக்க வெளிநாட்டு சுரங்கத்தில் முதலீடு செய்கிறது. கச்சா தாதுக்களை ஏற்றுமதி செய்து உலோகக் கலவைகளை இறக்குமதி செய்யும் இந்தியாவைப் போலல்லாமல், சுரங்கத்திலிருந்து பொறியியல் ஏற்றுமதி வரை சீனா முழுமையாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட மதிப்புச் சங்கிலியைக் கொண்டுள்ளது. அதன் ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு மற்றும் பசுமை உலோகவியல் முயற்சிகள் அதை உலகளாவிய உலோகச் சந்தையில் ஒரு தலைவராகவும் விலை நிர்ணயிப்பவராகவும் மாற்றுகின்றன.

முன்னோக்கிச் செல்லும் வழி

உலோகங்கள் மற்றும் உலோகவியலில் இந்தியாவின் வர்த்தக பற்றாக்குறையைக் குறைப்பதற்கு, வளப் பாதுகாப்பு, தொழில்துறை வளர்ச்சி மற்றும் நிலைத்தன்மையை உறுதிசெய்யும் ஒரு உத்தி தேவை. பாலிமெட்டாலிக் சல்பைடுகளுக்கான 15 ஆண்டு ஆய்வு ஒப்பந்தத்தை இந்தியாவிற்கு வழங்கும் சமீபத்திய கார்ல்ஸ்பெர்க் ரிட்ஜ் கையகப்படுத்தல், கடற்பரப்புத் திட்டங்கள் எவ்வாறு தாமிரம், நிக்கல், கோபால்ட் மற்றும் பிற முக்கிய கனிமங்களின் பற்றாக்குறையை பூர்த்தி செய்ய உதவும் என்பதைக் காட்டுகிறது. பாலிமெட்டாலிக் முடிச்சுகள் மற்றும் கோபால்ட் நிறைந்த மேலோடுகளுக்கான முந்தைய ஒதுக்கீடுகளுடன் சேர்ந்து, இந்த திட்டங்கள் விநியோக ஆதாரங்களை பல்வகைப்படுத்துகின்றன மற்றும் இறக்குமதிகளைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்கின்றன. மேலும், கனிமங்கள்மீது இந்தியாவுக்கு அதிகக் கட்டுப்பாட்டை வழங்குகின்றன.

இந்தியா தாமிரம், அலுமினியம் மற்றும் நிக்கலின் உள்நாட்டு உருக்குதல் மற்றும் சுத்திகரிப்பு ஆகியவற்றை அதிகரிக்க வேண்டும். PLI திட்டங்களைப் போன்ற சலுகைகள் சிறப்பு எஃகு, இலகுரக உலோகக் கலவைகள் மற்றும் மேம்பட்ட பொருட்களை உற்பத்தி செய்வதில் உதவும். உருக்காலை, அலாய் ஆலைகள் மற்றும் மறுசுழற்சி மையங்களுடன் துறைமுகங்களுக்கு அருகில் தொழில்துறை அமைப்புகளை உருவாக்குவது சீனாவில் உள்ளதைப் போன்ற ஒருங்கிணைந்த சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளை உருவாக்க முடியும். அதே நேரத்தில், தெளிவான மீட்பு இலக்குகள் மற்றும் உற்பத்தியாளர் பொறுப்பு விதிகளுடன், தாமிரம், அலுமினியம் மற்றும் மின்-கழிவுகளை ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட மறுசுழற்சி செய்வது, வட்டப் பொருளாதார நடைமுறைகளை ஆதரிக்கலாம் மற்றும் இறக்குமதி அழுத்தத்தைக் குறைக்கலாம்.

இறுதியாக, புதுமை மற்றும் பசுமை தொழில்நுட்பம் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருக்க வேண்டும். ஹைட்ரஜன் அடிப்படையிலான எஃகு தயாரிப்பு, புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் கொண்ட அலுமினிய உருக்காலைகள் மற்றும் நிலையான உலோகவியல் ஆகியவை இந்தியா சுற்றுச்சூழல் உணர்வுள்ள சந்தைகளை அணுக உதவும். இந்தியப் பெருங்கடலில் சர்வதேச ஆட்டோமேஷன் சங்கத்தால் (International Society of Automation (ISA)) அங்கீகரிக்கப்பட்ட கடற்பரப்பு ஆய்வுத் திட்டங்களுடன் உள்நாட்டு சீர்திருத்தங்களை இணைப்பதன் மூலம், இந்தியா வளங்களைச் சார்ந்த இறக்குமதியாளராக இருந்து சீனாவிற்கு உலகளாவிய போட்டித்தன்மை வாய்ந்த மற்றும் முதலீட்டுக்கு ஏற்ற மாற்றாக மாற முடியும்.

எழுத்தாளர்கள் புது தில்லியில் உள்ள இந்திய வெளிநாட்டு வர்த்தக நிறுவனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்.

Original article:

Forging India’s metals security -Ram Singh & Shikha Bhakri

Read More →

மீன்வள மானியங்களை சமாளித்தல் -எம். கிருஷ்ணன் & பத்ரி நாராயணன் கோபாலகிருஷ்ணன்

 உலக வர்த்தக அமைப்பின் (World Trade Organization (WTO)) ஒப்பந்தம்  நீண்ட காலம் நீடிக்க வாய்ப்பில்லை.

‘Fish 1’ என்று அழைக்கப்படும் மீன்வள மானியங்களுக்கான WTO ஒப்பந்தம், மீன்பிடித்தலுக்கான தீங்கு விளைவிக்கும் அரசாங்க ஆதரவைக் குறைப்பதற்கான ஒரு முக்கியமான ஆனால் முழுமையற்ற முயற்சியாகும். இது ஜூன் 2022-ல் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு செப்டம்பர் 15, 2025 அன்று நடைமுறைக்கு வந்தது. சட்டவிரோத, அறிக்கையிடப்படாத மற்றும் ஒழுங்குபடுத்தப்படாத (illegal, unreported, and unregulated (IUU) மீன்பிடித்தல், அதிகப்படியான மீன்பிடித்தல் மற்றும் ஒழுங்குபடுத்தப்படாத ஆழ்கடல் மீன்பிடித்தல் ஆகியவற்றை ஆதரிக்கும் மானியங்களை உறுப்பினர்கள் நிறுத்த வேண்டும் என்று இது கோருகிறது.

இருப்பினும், ‘Fish 1’ என்பது ஒரு பகுதி தீர்வு மட்டுமே. இது ஒரு மறைவு விதியை உள்ளடக்கியது: ‘Fish 2’ என்று அழைக்கப்படும் ஒரு முழுமையான ஒப்பந்தம், அதன் தொடக்கத்திலிருந்து நான்கு ஆண்டுகளுக்குள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாவிட்டால், இந்த ஒப்பந்தம் தானாகவே முடிவடையும். இது WTO மற்றும் உலகளாவிய கடல் நிலைத்தன்மைக்கு ஒரு அழுத்தமான சவாலை உருவாக்குகிறது.

முக்கியப் பிரச்சனை என்னவென்றால், ஒவ்வொரு ஆண்டும் பல்லாயிரக்கணக்கான டாலர்கள் செலவாகும் அரசாங்க மானியங்கள், அதிகப்படியான மீன்பிடித்தலை ஊக்குவிக்கின்றன. எரிபொருள், படகுகள் கட்டுதல் மற்றும் மீன்பிடி உபகரணங்களுக்கான செலவுகளைக் குறைப்பதன் மூலம், இந்த மானியங்கள் பெரிய மீன்பிடி கடற்படைகள் கடற்கரையிலிருந்து நீண்ட தூரம் மற்றும் தொலைவில் இயங்க அனுமதிக்கின்றன. இது கடல்வாழ் உயிரினங்களுக்கும் கடலோர சமூகங்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கும் தீங்கு விளைவிக்கிறது.

முதல் 'Fish 1’ ஒப்பந்தம் மோசமான மீன்பிடி நடைமுறைகளை மட்டுமே கையாண்டது. அதிக திறன் மற்றும் அதிக மீன்பிடித்தலை ஏற்படுத்தும் பிற வகையான மானியங்களில் கவனம் செலுத்தும் ‘Fish 2’ விதிகள் குறித்த பேச்சுவார்த்தைகளை WTO உறுப்பினர்கள் தொடர வேண்டும். இந்த ‘Fish 2’ பேச்சுவார்த்தைகள் மிகவும் சிக்கலானவை மற்றும் பல ஆண்டுகளாக முடங்கியுள்ளன.

இணைக்கும் புள்ளி

ஒரு உடன்பாட்டை எட்டுவதற்கு முக்கியத் தடையாக இருப்பது பொருளாதார வேறுபாடுகள் மற்றும் வளரும் மற்றும் குறைந்த வளர்ச்சியடைந்த நாடுகளுக்கான சிறப்பு மற்றும் வேறுபட்ட முறையின் (Special and Differential Treatment (S&DT)) சிக்கலான விதிகள் ஆகும். வளரும் நாடுகள் முன்மொழியப்பட்ட விதிகள் வளர்ந்த நாடுகளால் வழங்கப்படும் பெரிய தொழில்துறை மானியங்களை, முக்கியமாக அதிகப்படியான மீன்பிடித்தலுக்கு காரணமான மில்லியன் கணக்கான ஏழை, சிறிய அளவிலான மீனவர்களுக்கு வழங்கப்படும் சிறிய மானியங்களிலிருந்து தெளிவாகப் பிரிக்கவில்லை என்று வளரும் நாடுகள் கூறுகின்றன. விதிகள் நியாயமானதாக இருக்க வேண்டும். முக்கிய மாசுபடுத்துபவர்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு வாழ்வாதார மீனவர்களைத் தண்டிக்கக்கூடாது என்று இந்தியா வாதிடுகிறது. சிறு மீனவர்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதுகாக்கவும் உணவுப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யவும் வளரும் நாடுகளுக்கு 25 ஆண்டு விலக்கு அல்லது மாற்றம் காலத்தை அது முன்மொழிந்துள்ளது. மற்ற நாடுகளின் பிரத்யேக பொருளாதார மண்டலங்களைப் பயன்படுத்துவதற்காக தொழில்துறை மீன்பிடி நாடுகள் செலுத்தும் கட்டணங்கள் குறித்த விதிகளையும் இந்தியா விரும்புகிறது.

அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் போன்ற நாடுகள் இறுதி ஒப்பந்தத்தில் திறனை அதிகரிக்கும் பெரிய மானியங்களை வழங்கும் அனைத்து நாடுகளையும் உள்ளடக்கியிருக்க வேண்டும், இல்லையெனில் சுற்றுச்சூழல் இலக்குகள் தோல்வியடையும் என்று கூறுகின்றன. சில வளரும் நாடுகளில் மிகப் பெரிய உள்நாட்டு கடற்படைகள் இருப்பதால், சிறிய அளவிலான மீனவர்களுக்கு விலக்கு அளிப்பதற்கான கடற்படை அளவு அல்லது செயல்பாட்டு பரப்பளவு போன்ற அளவுகோல்களை தீர்மானிப்பது ஒரு முக்கிய சவாலாகும்.

செப்டம்பர் 2025 முதல் அமலுக்கு வரும் 'Fish 1’ ஒப்பந்தம், 'Fish 2’-ஐ ஏற்றுக்கொள்வதற்கு நான்கு ஆண்டு காலக்கெடுவை நிர்ணயித்துள்ளது. உறுப்பினர்கள் இன்னும் இறுதி உரையில் உடன்படவில்லை. எனவே, காலக்கெடு ஆரம்ப ஒப்பந்தம் சிதைவடையும் அபாயத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அரசியல் சவால்கள் இதை கடினமாக்குகின்றன. மானியங்களை நம்பியிருக்கும் மீன்பிடி கடற்படைகளிடமிருந்து அரசாங்கங்கள் வலுவான பரப்புரையை எதிர்கொள்கின்றன. பல வளரும் மற்றும் குறைந்த வளர்ச்சியடைந்த நாடுகளும் மீன் வளங்களை முறையாக நிர்வகிக்கவும், தங்கள் மானியங்கள் பாதிப்பில்லாதவை என்பதை WTO அமைப்பிற்கு நிரூபிக்கவும் கருவிகள், தரவு மற்றும் நிர்வாகத் திறன் ஆகியவற்றைக் கொண்டிருக்கவில்லை.

S & DT தொடர்பான தொடர்ச்சியான தடுப்பு, 'Fish 1’ ஒப்பந்தம் தோல்வியடைவதைத் தடுக்கவும், உலகளாவிய கடல் நிலைத்தன்மையைப் பாதுகாப்பதற்கான முழுமையான விதிகளை உருவாக்கவும் WTO போராடி வருவதைக் காட்டுகிறது. மீன்வள மானியங்கள் தொடர்பான WTO ஒப்பந்தம் வெற்றிபெறுவது சாத்தியமில்லை.

கிருஷ்ணன் முன்னாள் முதன்மை விஞ்ஞானி மற்றும் தலைவராக உள்ளார், ICAR-மத்திய மீன்வளக் கல்வி நிறுவனம், மும்பை, மற்றும் கோபாலகிருஷ்ணன் புது தில்லியில் உள்ள CSEP-யில்  மூத்த உறுப்பினராக உள்ளார்.

Original article:

Tackling fisheries subsidies

Read More →

தொழிலாளர் வருங்கால வைப்பு நிதி (EPFO) மாற்றங்கள் சமூகப் பாதுகாப்பை மேம்படுத்தும். -மனீஷ் சபர்வால்

 ஒரு முதலாளித்துவம் சார்ந்த அமைப்பாக இருந்து வாழ்நாள் முழுவதும் செயல்படும் அமைப்பாக தொழிலாளர் வருங்கால வைப்பு நிதியம் (Employees' Provident Fund Organisation (EPFO)) ​​மாறுவதற்கான அடித்தளத்தையும் அவர்கள் தயார் செய்கிறார்கள்.

ஓய்வூதியங்களுக்கு நிதியளிப்பதில் உலகளாவிய சவால்கள் வயதான மக்கள்தொகையால் ஏற்படுகின்றன. ஆனால், பிராந்தியத்திற்கு ஏற்ப வேறுபடுகின்றன. ஐரோப்பா முதலீடுகளை அதிகரிக்க வேண்டும், அமெரிக்கா அதிகமாக சேமிக்க வேண்டும், சீனா அதிகமாக செலவிட வேண்டும். இந்தியா இந்த மூன்றையும் செய்ய வேண்டும். நன்கு திட்டமிடப்பட்ட ஓய்வூதிய முறைகள் பொதுநிதியை வலுப்படுத்தலாம். மேலும், முறையான பண்ணை அல்லாத வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கலாம் மற்றும் உள்நாட்டு முதலீடுகளை அதிகரிக்கலாம்.

தொழிலாளர் வருங்கால வைப்பு நிதியத்தின் (EPFO) சமீபத்திய சீர்திருத்தங்கள் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து நம்பிக்கைக்கு ஒரு பெரிய நகர்வைக் குறிக்கின்றன. இந்த மாற்றங்கள் எதிர்கால ஓய்வூதிய சீர்திருத்தங்களுக்கு வழி திறக்கின்றன. இதில் வேலைவாய்ப்புகளுக்கு இடையே சமநிலை பரிமாற்றம், ஊழியர்களுக்கு அதிக தேர்வுகளை வழங்குதல் மற்றும் தேசிய ஓய்வூதிய முறையுடன் (National Pension System (NPS)) போட்டியை ஊக்குவித்தல் ஆகியவை அடங்கும். அவை வாழ்நாள் முழுவதும், ஆதார்-இணைக்கப்பட்ட குடிமக்கள் சமூக பாதுகாப்பு கணக்குகளை (Citizen Social Security Accounts (CSSA)) உருவாக்குவதையும் ஆதரிக்கின்றன.

ஓய்வூதியங்கள் மூன்று தூண்களால் ஆதரிக்கப்படுகின்றன. அவை அரசாங்கம், தனிநபர்கள் மற்றும் முதலாளிகள். முதல் செயல்பாடு, ஜெர்மனியில் ஓட்டோ வான் பிஸ்மார்க்கின் கீழ் தொடங்கியது. அங்கு ஓய்வூதியங்கள் சராசரி ஆயுட்காலத்தைவிட கிட்டத்தட்ட இரண்டு மடங்கு அதிகமாக வழங்கப்பட்டன. ஆனால் இன்று, பல ஐரோப்பிய நாடுகள் ஆயுட்காலத்தின் பாதியில் பொது ஓய்வூதியங்களைத் தொடங்குகின்றன. அரசாங்கக் கணக்குகளில் காட்டப்படாத இந்த செலுத்தப்படாத வாக்குறுதிகள் இறுதியில் அதிக வரிகள் அல்லது பணவீக்கத்திற்கு வழிவகுக்கும்.

இந்தியாவில், பொதுக் கடன் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 85%-ஐ நெருங்குகிறது. இதனால் அரசாங்கத்தால் நிதியளிக்கப்படும் ஓய்வூதியங்கள் மிகவும் விலை உயர்ந்தவை. எனவே, EPFO ​​முதலாளித்துவ தூணை வலுப்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும், குறிப்பாக சிறு குறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களுக்கு. இது ஓய்வூதிய நிலுவைகளை வேலைவாய்ப்புகளுக்கு இடையில் மாற்றுவதை எளிதாக்க வேண்டும். முறைசாரா வேலைவாய்ப்புகள் மிகவும் கவர்ச்சிகரமானதாகத் தோன்றாமல் இருக்க சரியான அளவிலான கட்டாய சம்பள பங்களிப்பை தீர்மானிக்க வேண்டும். மேலும், நிர்வாகச் செலவுகளைக் குறைப்பதற்கும் வாடிக்கையாளர் சேவையை மேம்படுத்துவதற்கும் போட்டியை ஊக்குவிக்க வேண்டும்.

தொழிலாளர் எதிர்கால வைப்பு நிதியம் (EPFO) ஐந்து முக்கிய பகுதிகளில் சீர்திருத்தங்களை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.

முதலாவதாக, இது 13 வகையான பணம் எடுக்கும் வகைகளை மூன்றாகக் குறைத்துள்ளது:

1. அத்தியாவசியத் தேவைகள் - கல்வி, திருமணம் அல்லது மருத்துவ அவசரநிலைகளுக்கு.

2. வீடு - வீடு வாங்குவதற்கு அல்லது கட்டுவதற்கு.

3. சிறப்பு சூழ்நிலைகள் - ஓய்வூதியம், இயலாமை, ஆட்குறைப்பு, தன்னார்வ ஓய்வூதியம் அல்லது வெளிநாடு செல்வதற்கு.

இரண்டாவதாக, பணம் எடுப்பதற்கான வரம்புகள் திருத்தப்பட்டுள்ளன - பகுதியளவு திரும்பப் பெறுதலுக்கு 75% வரை, மற்றும் ஓய்வூதியம், நிரந்தர இடமாற்றம் போன்ற சந்தர்ப்பங்களில் மட்டுமே முழு திரும்பப் பெறுதல் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

மூன்றாவதாக, திடீர் திரும்பப் பெறுதல்களைக் குறைக்க, நடத்தை அறிவியல் நுண்ணறிவுகள் (behavioural science insights) பயன்படுத்தப்படுகின்றன. வேலையை விட்டு வெளியேறிய பிறகு காத்திருக்கும் காலம் வரையறுக்கப்பட்ட பங்களிப்பு நிலுவைகளுக்கு 2 முதல் 12 மாதங்களாகவும், வரையறுக்கப்பட்ட நன்மை நிலுவைகளுக்கு 2 முதல் 36 மாதங்களாகவும் அதிகரித்துள்ளது.

நான்காவதாக, நீண்டகால வளர்ச்சி மற்றும் நிதி நிலைத்தன்மையை உறுதி செய்ய, உறுப்பினர்கள் தங்கள் இருப்பில் குறைந்தது 25%-ஐ அப்படியே வைத்திருக்க வேண்டும்.

இறுதியாக, தொழிலாளர் வருங்கால வைப்பு நிதியம் (EPFO) ​​அதன் டிஜிட்டல் அமைப்பை மேம்படுத்தி, ₹5 லட்சம் வரை தானியங்கி கோரிக்கை தீர்வு, அனைத்து கணக்குகளுக்கும் ஒருங்கிணைந்த கணக்குப் புத்தகம் மற்றும் ஓய்வூதியதாரர்களுக்கான டிஜிட்டல் வாழ்க்கைச் சான்றிதழ்கள் போன்ற அம்சங்களுடன் மேம்படுத்துகிறது. இந்த மாற்றங்கள் தொழிலாளர் வருங்கால வைப்பு நிதியத்தின் (EPFO) ​​முறையை மிகவும் திறமையானதாகவும், பயனர் நட்பு மற்றும் பயனுள்ளதாகவும் மாற்றுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன.

தனிமைப்படுத்தப்பட்ட முதலாளித்துவம் கருவியிலிருந்து வாழ்நாள் முழுவதும், ஆதார்-இணைக்கப்பட்ட குடிமக்கள் சமூகப் பாதுகாப்பு கணக்குகளை (Citizen Social Security Accounts (CSSA)), தொழிலாளர் வருங்கால வைப்பு நிதியத்தில் (Employees' Provident Fund Organisation (EPFO)) ​​கணக்குகளை உருவாவதற்கான அடித்தளத்தையும் அவர்கள் அமைக்கின்றனர். இது அரசாங்கம், முதலாளிகள் மற்றும் தனிநபர்களிடமிருந்து வாழ்நாள் முழுவதும் பங்களிப்புகளைப் பெறலாம். குடிமக்கள் சமூக பாதுகாப்பு கணக்குகள் (CSSA), தொழிலாளர் எதிர்கால வைப்பு நிதியத்தில் (EPFO ​) மேலும் மூன்று சீர்திருத்தங்களைக் கோருகிறது.

தேசிய ஓய்வூதிய முறையுடன் (National Pension System (NPS)) போட்டி: ஊழியர் வருங்கால வைப்பு நிதியம் (EPFO) உலகின் மிகவும் விலையுயர்ந்த அரசு பத்திர பரஸ்பர நிதியாகும். இது முதலாளிகளிடமிருந்து 4% பங்களிப்புகளை வசூலிக்கிறது.  இது SBI  நிதி வசூலிக்கும் தொகையை விட 10 மடங்கு அதிகம்.

செலவுகளை அளவோடு குறைப்பதற்குப் பதிலாக, பொருளாதார நிபுணர் வில்லியம் பாமோல் அடையாளம் கண்டுள்ள செலவு முறையால் (cost disease) EPFO ​​பாதிக்கப்படுகிறது. அதன் ஏகபோகம் வாடிக்கையாளர்களை அல்ல, பணயக்கைதிகளை உருவாக்குகிறது. இதனால் ஊழியர்கள், சிறிய முதலாளிகள், பெரிய முதலாளிகள் மற்றும் சமூகம் ஆகியவற்றிற்கு நச்சு விளைவுகள் ஏற்படுகின்றன.

EPFO தற்போது கொள்கை வகுப்பாளர், ஒழுங்குமுறை மற்றும் சேவை வழங்குநராக செயல்படுகிறது. இந்தப் பாத்திரங்களைப் பிரிப்பது 1991-ஆம் ஆண்டு முதல் பெட்ரோலியம், தொலைத்தொடர்பு, டிஜிட்டல் பரிமாற்றங்கள் மற்றும் விமான நிறுவனங்கள் போன்ற துறைகள் கண்ட அதே வகையான முன்னேற்றங்களைக் கொண்டுவரக்கூடும்.

தொழிலாளர் வருங்கால வைப்பு நிதியம் (EPFO) அல்லது NPS-க்கு பங்களிக்க வேண்டுமா என்பதைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை முதலாளிகளுக்கு அல்ல, ஊழியர்களுக்கு இருக்க வேண்டும். இந்தியாவின் இரண்டு பங்கு வைப்புத்தொகை நிறுவனங்கள் எவ்வாறு இணைந்து செயல்படுகின்றன என்பதைப் போலவே, இரண்டு அமைப்புகளுக்கும் இடையே சுமுகமான ஒருங்கிணைப்புடன், ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்தத் தேர்வை மாற்றவும் அவர்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட வேண்டும்.

பணியாளர் விருப்பம் :

ஊதியம் ஊழியர்களின் சொத்து, மேலும் “அவர்களைத் தங்களிடமிருந்து பாதுகாப்பது” என்ற குறுகிய பார்வையிலான வாதம் நியாயமற்றது. வீட்டிற்கு எடுத்துச் செல்லும் (நிகர) சம்பளத்திற்கும் சட்டத்தால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட மொத்த சம்பளத்திற்கும் இடையிலான பெரிய இடைவெளி நடைமுறைக்கு மாறானது. உதாரணமாக, மாதத்திற்கு ரூ.5,500 சம்பாதிக்கும் ஒருவர் சுமார் 35% கட்டாய விலக்குகளை எதிர்கொள்கிறார். அதேநேரத்தில் மாதத்திற்கு ரூ.55,000 சம்பாதிக்கும் ஒருவர் சுமார் 5% இழக்கிறார். மாதத்திற்கு ரூ.25,000 சம்பாதிக்கும் மக்கள் கிட்டத்தட்ட எதையும் சேமிக்கவில்லை. ஊழியர்கள் தங்கள் EPFO ​​அல்லது NPS வழங்குநரைத் தேர்வுசெய்ய முடியும் என்பது போல, 12% பங்களிப்பதா இல்லையா என்பதையும், முதலாளியின் 12% பங்களிப்பில் (8.33%) ஒரு பகுதியை ஊழியர் ஓய்வூதியத் திட்டத்திற்கு (EPS) திருப்பிவிடலாமா என்பதையும் தீர்மானிக்கும் உரிமையும் அவர்களுக்கு இருக்க வேண்டும்.

இருப்பு வாய்ப்புகள்:

வேலைவாய்ப்பு என்பது இனி ஒரு முதலாளியுடன் வாழ்நாள் முழுவதும் வேலை செய்யாது; பெரும்பாலான மக்கள் இப்போது தங்கள் வாழ்க்கையில் ஐந்துக்கும் மேற்பட்ட முதலாளிகளிடம் வேலை செய்கிறார்கள். EPFO ​​அமைப்பில் ஒரு பெரிய குறைபாடு உள்ளது. இது கணக்கு இருப்புகளை ஊழியர்களுக்குப் பதிலாக முதலாளிகளுடன் இணைக்கிறது. இதன் காரணமாக, கோடிக்கணக்கான கணக்குகள் கோரப்படாத பணத்துடன் செயலற்றதாகிவிட்டன. ஊழியர்கள் தங்கள் தொழிலாளர் வருங்கால வைப்பு நிதியம் (EPFO) ​​இருப்பை தங்கள் ஆதார் எண்ணுடன் இணைக்க அனுமதிப்பது அவர்களின் நிதியைக் கண்காணிக்கவும், மாற்றவும், அணுகவும் எளிதாக்கும். தொழிலாளர் வருங்கால வைப்பு நிதியம் (EPFO)​​ அமைப்பில் சுயதொழில் செய்பவர்கள், பண்ணை மற்றும் கிக் தொழிலாளர்களைச் சேர்க்க இந்தப் படி அவசியம்.

1999-ஆம் ஆண்டில், NDA அரசாங்கம் நிதி ரீதியாக நீடித்து உழைக்க முடியாத குடிமைப்பணி ஓய்வூதியங்களை சீர்திருத்த தேசிய ஓய்வூதிய முறையை (NPS) அறிமுகப்படுத்தியது. இப்போது, ​​25 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இந்த மரபு இந்தியா@100 (India@100) மூலம் உலகளாவிய சமூகப் பாதுகாப்பை இலக்காகக் கொண்டு தொடர வேண்டும். EPFO, NPS, அடல் ஓய்வூதிய யோஜனா (Atal Pension Yojana (APY)), பிரதான் மந்திரி ஷ்ரம் யோகி மான்-தன் (Pradhan Mantri Shram Yogi Maan-Dhan (PM-SYM)), பிரதான் மந்திரி வய வந்தனா யோஜனா (PMVVY), மற்றும் மூத்த குடிமக்கள் சேமிப்புத் திட்டம் (Senior Citizens Savings Scheme (SCSS)) போன்ற திட்டங்களை இணைத்து CSSA என்ற ஒற்றை அமைப்பை உருவாக்குவதன் மூலம் இதைச் செய்யலாம்.

1949-ஆம் ஆண்டில், அரசியல் நிர்ணய சபை உறுப்பினர் கே.டி. ஷா, சமூகப் பாதுகாப்பு என்பது ஒரு அடிப்படை உரிமையாக அல்ல, ஒரு வழிகாட்டுதல் கொள்கையாக மட்டுமே பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது என்று கவலை தெரிவித்தார். வழிகாட்டுதல் கொள்கைகளை அமல்படுத்த ஒரு காலக்கெடுவை நிர்ணயிக்க அவர் பரிந்துரைத்தார். பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு பதிலளித்தார், ஏனெனில் நாட்டில் செல்வம் அல்ல, வறுமை பகிர்ந்து கொள்ளப்படுகிறது.

இந்தியா பரவலான செழிப்பையும் உலகளாவிய சமூகப் பாதுகாப்பையும் அடைவதற்கான சிறந்த வழி, அதிக எண்ணிக்கையிலான முறையான, தனியார், பண்ணை சாராத வேலைகளை உருவாக்குவதாகும். வாழ்நாள் முழுவதும், ஆதார்-இணைக்கப்பட்ட குடிமக்கள் சமூக பாதுகாப்பு கணக்குகளை (CSSA) உருவாக்குவதன் மூலம் தொழிலாளர் வருங்கால வைப்பு நிதியம் (EPFO) ​​இந்த இலக்கை ஆதரிக்க முடியும்.

Original article:

EPFO changes will enhance social security -Manish Sabharwal

Read More →

இந்திய நீதிமன்றங்களில் உள்ள மற்றொரு பெரும் நிலுவை: 'நிறைவேற்று ஆணையைப் பெறுவதற்கு ஏன் பல ஆண்டுகள் ஆகலாம்? -வினீத் பல்லா

 நீதித்துறை அமைப்பில் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ள ஒரு பிரச்சனை குறித்து உச்சநீதிமன்றம் கவலை தெரிவித்துள்ளது. பல வருடங்களாக தங்கள் வழக்குகளை வெற்றிகரமாக எதிர்த்துப் போராடி வரும் மக்கள், நீதிமன்றம் தங்களுக்குச் சட்டப்பூர்வமாகக் கடன்பட்டிருப்பதைப் பெறுவதற்கான இரண்டாவது போராட்டத்தில் சிக்கிக் கொள்கிறார்கள்.

கடந்த வாரம், உச்ச நீதிமன்றம் நாட்டின் கீழ்நிலை நீதிமன்றங்களில் உள்ள நிலைமையை மிகவும் ஏமாற்றமளிக்கிறது என்று விவரித்தது. வழக்குகளில் வெற்றி பெற்றிருந்தாலும், நீதிமன்றம் அவர்களுக்கு வழங்கிய தீர்ப்பை இன்னும் பெறாமல் காத்திருக்கும் பல வழக்குகளை குறிப்பிட்டது.

அக்டோபர் 16 தேதியிட்ட ஒரு உத்தரவில், நீதிபதிகள் ஜேபி பர்திவாலா மற்றும் பங்கஜ் மித்தல் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, அதன் வழிகாட்டுதலின் பேரில் நாடு முழுவதும் உள்ள சேகரிக்கப்பட்ட தரவுகளை மதிப்பாய்வு செய்து, புள்ளிவிவரங்கள் "ஆபத்தானது" (alarming) என்று கண்டறிந்தது - மாவட்ட நீதிமன்றங்களில் 8.82 லட்சத்திற்கும் அதிகமான நிறைவேற்றல் மனுக்கள் நிலுவையில் உள்ளன.

இந்த நிலை நீதியை பயனற்றதாக ஆக்குகிறது என்று உத்தரவில் குறிப்பிட்டது. "தீர்ப்பு வழங்கப்பட்ட பிறகு, அந்த தீர்ப்பை நிறைவேற்ற பல ஆண்டுகள் எடுத்தால், நீதி அர்த்தமற்றதாகிவிடும் என்றும், வழங்கப்பட்ட தீர்ப்புக்கு எந்த அர்த்தமும் இல்லை. அது நீதி அமைப்பின் முழுமையான தோல்வியாக இருக்கும் என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது.

நீதிமன்றத்தின் கவலை இந்தியாவின் நீதித்துறை அமைப்பில் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ள ஒரு பிரச்சனையை சுட்டிக்காட்டுகிறது. இதில் ஒரு வழக்கில் கிடைக்கும் வெற்றி, சரியான நேரத்தில் அதை நடைமுறைப்படுத்தாமல் போனால் அது வெற்று வெற்றியாக உணரப்படும்.

நிறைவேற்று மனு (execution petition) என்றால் என்ன?

ஒரு குடிமை வழக்கின் முடிவில் (civil lawsuit,), நீதிமன்றம் ஒரு தீர்ப்பை வழங்குகிறது. இது சம்பந்தப்பட்ட மக்களின் உரிமைகள் மற்றும் பொறுப்புகளை அதிகாரப்பூர்வமாக குறிப்பிடுகிறது. வழக்கில் வெற்றி பெற்று இந்த தீர்ப்பை பெறுவது முதல் படியாகும்.

நிறைவேற்று மனு என்பது ஒரு தீர்ப்பாணையை நடைமுறைப்படுத்த பயன்படுத்தப்படும் சட்ட கருவியாகும். ஆனால், வழக்குகள் நிலுவையில் இருப்பதால், ஏற்கனவே பல வருடங்களாகவும், வளங்களையும் செலவழித்து, வழக்குகளை வெற்றிகரமாக எதிர்த்துப் போராடிய லட்சக்கணக்கான மக்கள், நீதிமன்றம் தங்களுக்குச் சட்டப்பூர்வமாகக் கொடுக்க வேண்டியதைப் பெறுவதற்கான இரண்டாவது கட்டத்தில் சில நேரங்களில் நீண்ட போராட்டத்தில் சிக்கிக் கொள்கிறார்கள்.

டெல்லியைச் சேர்ந்த வழக்கறிஞர் அன்ஷுல் குப்தா, ஏற்கனவே வென்ற ஒரு வழக்கிற்காக மீண்டும் போராட வேண்டியிருப்பது இரண்டாவது வழக்கு இருப்பதை போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது என்றும், அது நீதித்துறையின் மீதான மக்களின் நம்பிக்கையை இழக்கச் செய்கிறது என்றும் கூறினார்.

நிறைவேற்று மனுக்கள் ஏன் தேக்கம் அடைந்து இருக்கின்றன?

தேசிய நீதித்துறை தரவு கட்டத்தின் (National Judicial Data Grid (NJDG)) தரவுகளின்படி, சராசரியாக ஒரு குடிமை வழக்கிற்கு தீர்ப்பு வழங்க 4.91 ஆண்டுகள் ஆகும்போது, ஒரு நிறைவேற்று மனு முடிக்க கூடுதலாக 3.97 ஆண்டுகள் எடுக்கிறது. குடிமை நீதிமன்றங்கள் முழுவதும் நிலுவையில் உள்ள அனைத்து நிறைவேற்று மனுக்களில் 47.2% 2020-க்கு முன் தாக்கல் செய்யப்பட்டவை.

தரவுத்தளம் நிறைவேற்று மனுக்கள் தீர்வில் தாமதத்திற்கான காரணங்களையும் பட்டியலிடுகிறது. இவற்றில் முக்கியமானது சட்ட ஆலோசகர் கிடைக்காமல் இருப்பது அனைத்து நிலுவையில் உள்ள நிறைவேற்று மனுக்களில் 38.9% தாமதத்திற்கு காரணமாக இருந்தது. நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளுக்கு விதிக்கப்படும் தடை 17%-ஆக உள்ளது மற்றும் ஆவணங்களுக்காக காத்திருப்பது 12%-ஆக உள்ளது

இந்த காரணிகள் நடைமுறை தடைகள், அமைப்பு ரீதியான திறமையின்மை மற்றும் இலக்கு வைக்கப்பட்ட தீர்வுகளை வகுக்க குறிப்பிட்ட தரவு இல்லாமை ஆகியவற்றின் கலவையிலிருந்து உருவாகின்றன என்று தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் பேசிய நிபுணர்கள் தெரிவித்தனர்.

நடைமுறையில், சட்டமே பல கட்டங்களில் தாமதங்கள் ஏற்பட முக்கியக் காரணியாக இருக்கிறது. நீதிமன்றத் தீர்ப்பை அமல்படுத்தும்போதுகூட, தோல்வியுற்ற தரப்பினருக்கு ஆட்சேபனைகளை எழுப்ப ஒரு வாய்ப்பு அளிக்கிறது என்று குடிமை நடைமுறைச் சட்டம் (Civil Procedure Code) கூறுகிறது. இந்த செயல்முறை, எல்லாம் சரியாக நடந்தாலும் இரண்டு முதல் மூன்று ஆண்டுகள் ஆகலாம் என்று குப்தா கூறுகிறார். நீதிமன்றம் மற்றொருதரப்புக்கு பலமுறை பேச  வாய்ப்பு அளிக்கிறது. பின்னர், அவர்கள் ஆட்சேபனைகளை தாக்கல் செய்கிறார்கள். அவர்களின் வாதங்கள் கேட்கப்படுகின்றன. அதன், பிறகே நீதிமன்றம் அடுத்த கட்ட உத்தரவுகளை வழங்குகிறது. ஒவ்வொரு அடியும் மற்றொரு விசாரணையை குறிக்கிறது. இது குறிப்பிட்ட மாத இடைவெளியில் நடைபெறுகிறது.

பொதுவான காரணங்கள் அறியப்பட்டாலும், குறிப்பிட்ட தரவு இல்லாமை மற்றொரு பிரச்சனை என்று நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். அதிக எண்ணிக்கையிலான நிறைவேற்று ஆணைகள் நிலுவையில் உள்ளன என்பது எங்களுக்குத் தெரியும். ஆனால், எந்த வகையான நிறைவேற்று ஆணைகள் வழக்குகளில் சிக்கிக் கொள்கின்றன என்பது எங்களுக்குத் தெரியவில்லை என்று விதி சட்டக் கொள்கை மையத்தின் மூத்த நிபுணர் ஸ்ருதி நாயக் கூறினார். அசையா சொத்துக்களை விற்பனை செய்வது சிக்கலான செயல்முறையா அல்லது எளிமையான ஒன்றா? துல்லியமான தரவு இல்லாமல், சிக்கலைக் கண்டறிந்து சீர்திருத்தங்களை மேற்கொள்வது கடினமாக உள்ளதாக ஸ்ருதி நாயக் கூறினார்.

மகாராஷ்டிரா மற்றும் தமிழ்நாடு போன்ற மாநிலங்கள் விகிதாச்சாரத்தில் அதிக நிலுவையில் (disproportionately high pendency,) உள்ள வழக்குகளுடன், நீதித்துறை உள்கட்டமைப்பு முதல் வணிக பிரச்சனைகளின் அளவு வரை உள்ளூர் காரணிகளும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன என்று நிபுணர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். இதனால், மாநிலத்திற்கு மாநிலம் அதிக அளவில் இருப்பதாகவும் நிபுணர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

உச்சநீதிமன்றம் இந்த விவகாரத்தில் எவ்வாறு செயல்பட்டது?

தீர்ப்புகளை நிறைவேற்றுவதில் ஏற்படும் தாமதங்களை நிவர்த்தி செய்ய உச்ச நீதிமன்றம் தலையிடுவது இது முதல் முறை அல்ல. 2021ஆம் ஆண்டு வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பில், அப்போதைய இந்திய தலைமை நீதிபதி எஸ்.ஏ. பாப்டே தலைமையிலான மூன்று நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு, அனைத்து விசாரணை நீதிமன்றங்களுக்கும் 14 கட்டாய வழிகாட்டுதல்களை உருவாக்கியிருந்தது. இதில் நிறைவேற்று நடவடிக்கைகளை முடிப்பதற்கான (execution proceedings) ஆறு மாத காலக்கெடுவும் அடங்கும்.

இந்தப் பிரச்சினை தொடர்ந்து நீடித்ததால், மார்ச் 2025-ல் பல ஆண்டுகளாக நீடித்த சொத்து தகராறில் தீர்ப்பளித்ததன்மூலம் நீதிமன்றத்தின் கவனம் புதுப்பிக்கப்பட்டது. நீதிபதிகள் பர்திவாலா மற்றும் மித்தல் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, நிறைவேற்றல் தொடர்பாக நிலுவையில் உள்ள வழக்குகளை நாடு தழுவிய கண்காணிப்புப் பயிற்சிக்கு உத்தரவிட இந்த வழக்கைப் பயன்படுத்தியது.

தீர்ப்பின் தொடக்க வரிகளில், ஒரு வழக்கறிஞரின் அவலநிலையை, 1998-ஆம் ஆண்டு தீர்ப்பை மேற்கோள் காட்டி, ‘வழக்கில் வெற்றி பெற்ற பிறகும், நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்ததைப் பெறுவதற்கு அவர்கள் நீண்ட, கடினமான நடைமுறைகளை எதிர்கொள்வதாக’ அமர்வு குறிப்பிட்டது.

இதற்கு தீர்வு காண, மார்ச் மாத தீர்ப்பில் நீதிமன்றம் இந்தியா முழுவதும் ஒரு விரிவான உத்தரவை பிறப்பித்தது. நிலுவையில் உள்ள நிறைவேற்று மனுக்கள் குறித்த தரவுகளை அந்தந்த மாவட்ட நீதிமன்றங்களிலிருந்து சேகரிக்குமாறு அனைத்து உயர் நீதிமன்றங்களுக்கும் உத்தரவிட்டது. மேலும், ஆறு மாதங்களுக்குள் அந்த மனுக்களுக்கு தீர்ப்பை வழங்குமாறு உத்தரவிட்டது.

தரவு என்ன காட்டியது?

அக்டோபர் 16-ஆம் தேதி வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பு, மார்ச் மாதத்தில் வழங்கப்பட்ட வழிகாட்டுதலுக்கு பின்தொடர்தலாக இருந்தது. நீதிமன்றத்தின் உத்தரவைத் தொடர்ந்து ஆறு மாதங்களில் 3,38,685 நிறைவேற்றல்  தொடர்பான மனுக்கள் மீது தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டாலும், மொத்த நிலுவை வழக்குகளின் எண்ணிக்கை 8,82,578 மனுக்களாக இருப்பதாக அது குறிப்பிட்டது. இந்த உத்தரவில், ஒவ்வொரு உயர்நீதிமன்றத்தின் கீழ் உள்ள மாவட்ட நீதிமன்றங்களில் ஆறு மாதங்களுக்கும் மேலாக நிலுவையில் உள்ள நிறைவேற்றல் மனுக்களின் ஒருங்கிணைந்த பட்டியல் அடங்கும்.

மகாராஷ்டிரா மற்றும் கோவா மாநிலங்கள், தாத்ரா மற்றும் நாகர் ஹவேலி மற்றும் தமன் மற்றும் தீவ் யூனியன் பிரதேசத்தை உள்ளடக்கிய பம்பாய் உயர் நீதிமன்றம், 3.4 லட்சத்திற்கும் அதிகமான மனுக்களுடன் நிலுவையில் உள்ளது. அதைத் தொடர்ந்து தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரியை உள்ளடக்கிய சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் 86,000-க்கும் மேற்பட்ட மனுக்களுடன் நிலுவையில் உள்ளது. அதைத் தொடர்ந்து லட்சத்தீவுகளையும் உள்ளடக்கிய கேரள உயர்நீதிமன்றத்தில் 83,000 மனுக்களுடன் நிலுவையில் உள்ளது.

இப்போது என்ன நடக்கிறது?

உச்சநீதிமன்றம் தற்போது அனைத்து உயர் நீதிமன்றங்களுக்கும் தங்கள் மாவட்ட நீதிமன்றங்களைப் பின்தொடர்ந்து விசாரணைகளை விரைவுபடுத்த கூடுதலாக ஆறு மாத கால அவகாசம் வழங்கியுள்ளது.

கர்நாடக உயர் நீதிமன்றம் தனது உத்தரவைப் பின்பற்றாததற்காக நீதிமன்றம் கடுமையான கண்டனத்தை வெளிப்படுத்தியது . இரண்டு வாரங்களுக்குள் தரவு ஏன் சமர்ப்பிக்கப்படவில்லை என்பதை விளக்குமாறு பதிவாளருக்கு நீதிமன்றம் கூறியது. இந்தப் பிரச்சினையின் முன்னேற்றத்தை உச்சநீதிமன்றம் ஏப்ரல் 10, 2026 அன்று மீண்டும் சரிபார்க்கும்.

Original article:

The other massive pendency in Indian courts: Why it can take years to obtain ‘execution petitions’ -Vineet Bhalla

Read More →

பாதுகாப்பு கொள்முதல் குழுமத்தின் (Defence Acquisition Council (DAC)) பொறுப்பு மற்றும் செயல்பாடு என்ன? -குஷ்பூ குமாரி

 முக்கிய அம்சங்கள்:

— ஆபரேஷன் சிந்தூருக்குப் பிறகு கொள்முதல் தொடர்பான 2-வது முக்கிய முடிவு இதுவாகும். ரூ.67,000 கோடி மதிப்புள்ள கொள்முதல் திட்டங்களுக்கு ஆகஸ்ட் 5ஆம் தேதி அன்று ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டது. ஏறக்குறைய ரூ.79,000 கோடி மதிப்புள்ள திட்டங்களுக்கு பாதுகாப்பு கையகப்படுத்தல் குழு (Defence Acquisition Council (DAC)) ஒப்புதல் அளித்ததாக பாதுகாப்பு அமைச்சகம் தெரிவித்துள்ளது.

— இந்திய கடற்படைக்கு, தரையிறங்கும் நடைபாதைக் களம் (Landing Platform Docks - LPDகள்), 30-மிமீ கடல் மேற்பரப்பு துப்பாக்கிகள் (NSGகள்), மேம்பட்ட லேசான எடை டார்பிடோக்கள் (ALWTகள்), மின் ஒளிக்கற்றை அகச்சிவப்புக் கதிர் தேடல் மற்றும் கண்காணிப்பு அமைப்பு மற்றும் 76-மிமீ சூப்பர் ரேபிட் கன் மவுண்டிற்கான ஸ்மார்ட் பீரங்கி குண்டுகளின் கொள்முதல் அனுமதி வழங்கப்பட்டது.

— 30 மிமீ கடற்படை மேற்பரப்பு துப்பாக்கிகள் (Naval Surface Guns (NSGs)) வாங்குவது கடற்படைக்கும் கடற்கரை காவல்துறைக்கும் குறைந்த தீவிரமான கடல் நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளவும், கடற்கொள்ளை எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளை எடுப்பதற்கும் உள்ள திறனை அதிகரிக்கும். இராணுவத்தைப் பொறுத்தவரை, நாக் மி-சைல் அமைப்பு (கண்காணிக்கப்பட்ட) Mk-II (NAMIS), தரை அடிப்படையிலான மொபைல் பைல் மின்னணு நுண்ணறிவு அமைப்பு (Electronic Intelligence) மற்றும் உயர்-இயக்க வாகனங்கள் (high-mobility vehi-cles (HMVs)) ஆகியவற்றை வாங்குவதற்கு ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டது.

— நாக் ஏவுகணை அமைப்பு (Nag Missile System (NAMIS)) கொள்முதல் எதிரியின் போர் வாகனங்கள், பதுங்கு குழிகள் மற்றும் பிற களக் கோட்டைகளை (fortifications) நடுநிலையாக்கும் இராணுவத்தின் திறனை மேம்படுத்தும். அதேநேரத்தில் தரை அடிப்படையிலான நடமாடும் மின்னணு அமைப்பு (Ground-Based Mobile Electronic System (GBMES) எதிரிகளின் செயல்பாடுகள் குறித்து 24 மணி நேரமும் மின்னணு நுண்ணறிவை வழங்கும் என்று கூறியது.

— இந்திய விமானப்படைக்கு (Indian Air Force (IAF)) கூட்டு நீண்டதூர இலக்கு செறிவு/அழிவு அமைப்பு (Collaborative Long Range Target Saturation/Destruction System (CLRTS/DS)) கொள்முதல் செய்வதற்கு பாதுகாப்பு கையகப்படுத்தல் குழு ஒப்புதல் அளித்தது. இது இந்திய விமானப்படையின் வேறு சில கொள்முதல் திட்டங்களுக்கும் ஒப்புதல் அளித்தது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

— 2047ஆம் ஆண்டுக்குள் விக்ஸித் பாரத் (வளர்ந்த இந்தியா) என்ற இலக்கு, பாதுகாப்புத் துறையை மிகவும் மீள்தன்மையுடனும், தன்னம்பிக்கையுடனும் இருக்க வேண்டும். பாதுகாப்பு தொழில்துறை வளாகத்தில் நடைபெற்று வரும் மாற்றம், உலகெங்கிலும் ராஜதந்திர கூட்டாண்மைகளை உறுதிப்படுத்தும் அதே வேளையில், பல பங்குதாரர்கள் ஒன்றுகூடி உள்நாட்டு தொழில்நுட்ப கண்டுபிடிப்புகளை ஊக்குவிப்பதற்கான களத்தை அமைத்துள்ளது.

— கப்பல் தரையிறங்கும் தளங்கள் (Landing Platform Docks (LPD)) கனரக உபகரணங்கள் மற்றும் தரைப்படைகளை கொண்டு செல்லப் பயன்படுத்தப்படும் தரையிறங்கும் போர்க் கப்பல்கள் (amphibious warfare ships) ஆகும். கப்பல் தரையிறங்கும் தளங்களால் வழங்கப்படும் ஒருங்கிணைந்த கடல் திறன், கடற்படை அமைதி காக்கும் நடவடிக்கைகள், மனிதாபிமான உதவி, பேரிடர் நிவாரண நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள உதவும் என்று அமைச்சகம் தெரிவித்துள்ளது.

— நாக் ஏவுகணை (Nag missile) மிகவும் வலுவூட்டப்பட்ட எதிரி டாங்கிகளைத் தாக்கி அழிக்க உருவாக்கப்பட்டது. இது இரவு நேரத்தில் தாக்குதல் நடத்தும் திறன்களையும் கொண்டுள்ளது. இது குறைந்தபட்சம் 500 மீட்டர் தூரத்தையும் அதிகபட்சமாக நான்கு கிலோமீட்டர் தூரத்தையும் தாக்கும். மூன்றாம் தலைமுறை தானியங்கி வகை அமைப்பான நாக், ஏவப்படுவதற்கு முன் இலக்கை அடைய ஒரு அதிநவீன அகச்சிவப்பு கதிர் தேடல் கருவியை (imaging infra-red seeker) பயன்படுத்துகிறது.

Original article:

What is the role and function of the Defence Acquisition Council (DAC)? -Khushboo Kumari

Read More →

பல்லுயிர்ப் பெருக்க மையங்கள் என்பவை யாவை? -குஷ்பூ குமாரி

 முக்கிய அம்சங்கள்:

— உச்ச நீதிமன்றம் வழங்கியுள்ள தீர்ப்பு, இதற்கு முன்பு சட்டவிரோத சுரங்கப் பணிகளை மேற்கொண்டுள்ள இந்த வனப்பகுதியின்மீது கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. தென்மேற்கு ஜார்க்கண்ட் மற்றும் ஒடிசா சந்திக்கும் இடத்தில் அமைந்துள்ள இது ஒரு பல்லுயிர் பெருக்க மையமாகும்.

— தேசிய பசுமை தீர்ப்பாயத்தின் (National Green Tribunal’s) கிழக்கு மண்டல அமர்வின் ஜூலை 2022 தீர்ப்புக்கு இணங்கக் கோரிய மனுவை விசாரித்த உச்சநீதிமன்றம், 314 சதுர கி.மீ பரப்பளவை வனவிலங்கு சரணாலயமாக அறிவிக்க ஜார்க்கண்ட் அரசுக்கு உத்தரவிட்டது. தேசிய பசுமை தீர்ப்பாயத்திற்கு அனுப்பப்பட்ட மனுவில், மேற்கு சிங்பூம் மாவட்டத்தில் உள்ள சாரந்தா/சசங்கடா சரணாலயத்தை சுற்றுச்சூழல் உணர்திறன் மண்டலமாக மாற்றுமாறு கோரிக்கை வைக்கப்பட்டுள்ளது.

— 1968ஆம் ஆண்டு பீகார் பிரிக்கப்படாதபோது, ​​இந்தப் பெரிய வனப்பகுதி ‘விலங்குப் பாதுகாப்பு சரணாலயமாக’ (game sanctuary) மாற்றப்பட்டதாக மனுதாரர் கூறினார். 1972ஆம் ஆண்டு வனவிலங்கு பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் (Wildlife Protection Act) கீழ், 1972ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பு அறிவிக்கப்பட்ட எந்தவொரு சரணாலயம் அல்லது தேசிய பூங்காவும் தானாகவே சரணாலயம் அல்லது தேசிய பூங்காவாகக் கருதப்படும் என்று அவர்கள் தேசிய பசுமை தீர்ப்பாயத்திடம் தெரிவித்தனர்.

- சரண்டா வனப் பிரிவு அதிகாரப்பூர்வமாக விலங்குப் பாதுகாப்பு சரணாலயமாக இருந்ததற்கான ஆதாரத்தை தேசிய பசுமை தீர்ப்பாயம் கண்டுபிடிக்கவில்லை இருந்தபோதிலும், அந்தப் பகுதியை சரணாலயமாக அறிவிக்க வேண்டுமா என்பதை பரிசீலிக்குமாறு ஜார்க்கண்ட் மாநில அரசிற்கு தேசிய பசுமை தீர்ப்பாயத்திற்கு உத்தரவிட்டது.

- நவம்பர் 20, 2024 அன்று உச்சநீதிமன்ற அமர்வு, தேசிய பசுமை  தீர்ப்பாயத்தின் உத்தரவுகளைப் பதிவு செய்து, சரணாலய அறிவிப்பு குறித்து நல்ல  பதிலை வெளியிடுமாறு ஜார்க்கண்ட் அரசுக்கு உத்தரவிட்டது.

- ஹேமந்த் சோரன் அரசாங்கம் உச்சநீதிமன்றத்தில் சரண்டாவை சரணாலயமாக்குவதை ஆதரிப்பதாகவும், பழங்குடியினர் மற்றும் வனவாசிகளின் உரிமைகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்றும் கூறியது. நாட்டின் இரும்புத் தாது இருப்பில் 26% சரண்டா பகுதியிலேயே உள்ளது என்று அவர்கள் குறிப்பிட்டனர்.

— இதை ஒரு சரணாலயமாக அறிவிப்பது, உயிர்வாழ்வதற்கான செயல்பாடுகளில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் அபாயம் உள்ளது. இதனால், 1996ஆம் ஆண்டு வன உரிமைகள் மற்றும் பஞ்சாயத்துகள் (பட்டியல் பகுதிகளுக்கு விரிவாக்கம்) சட்டம், ஆகியவற்றின் விதிகளை மீறுவதாக வாதிடப்பட்டது.

— சுரங்கம் தொடர்பான சர்ச்சைகள் மற்றும் சரந்தாவின் வளமான பல்லுயிர் பெருக்கத்திற்கு அது ஏற்படுத்தும் அச்சுறுத்தலும் புதிதல்ல. ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி (United Progressive Alliance (UPA)) அரசாங்கத்தின் கீழ், நீதிபதி எம்.பி. ஷா தலைமையிலான விசாரணை ஆணையம் ஜார்க்கண்டில் சட்டவிரோத சுரங்கம் குறித்து விசாரித்தது.

— ஷா ஆணையம் (Shah Commission) தோராயமாக 14,403 கோடி மதிப்புள்ள இரும்புத் தாது மற்றும் ரூ.138 கோடி மாங்கனீசு சட்டவிரோதமாக வெட்டியெடுக்கப்பட்டதை வெளி உலகத்திற்க்கு காட்டியது. நீதிபதி ஷா ஆணையத்தின் பரிந்துரையின் பேரில் எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கையின் ஒரு பகுதியாக, சரந்தாவில் இரும்புச் சுரங்கத்திற்கான நிலையான சுரங்கத் திட்டத்தை மத்திய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகம் தயாரித்தது.

ஷா ஆணையம்  என்றால் என்ன? இந்தியாவில் 1975-ஆம் ஆண்டு முதல் 1977-ஆம் ஆண்டு வரையிலான  அவசரநிலை காலகட்டத்தில் அரசியல் மற்றும் மனித உரிமை மீறல்கள் பற்றி விசாரணை செய்யும் குழுவாக இருந்தது. இந்த ஷா ஆணையம் அதிகார துஷ்பிரயோகங்கள் மற்றும் சட்டவிரோத நடவடிக்கைகள் குறித்து அறிக்கை தயாரித்து அது தொடர்பாக விசாரணை செய்தது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

— ‘700 மலைகள்’  என்று பொருள்படும் சாரந்தா, மேற்கு சிங்பூம் மாவட்டத்தில் 856 சதுர கி.மீ பரப்பளவைக் கொண்ட ஒரு வனப்பகுதியாகும். இதில், 816 சதுர கி.மீ வரை பாதுகாக்கப்பட்ட வனமாகும். சரண்டா நிலப்பரப்பின் உயிரியல் மற்றும் சூழலியல் முக்கியத்துவத்தை மதிப்பிடுவதில், இந்திய வனவிலங்கு நிறுவனம் (Wildlife Institute of India) இப்பகுதி வரலாற்று ரீதியாக அதன் உயர்தர உயிரினப் பன்முகத்தன்மைக்காக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளதாக வலியுறுத்தியுள்ளது.

— இந்த வனம் யானைகள், நான்கு கொம்புகள் கொண்ட மான் மற்றும் சோம்பல் கரடிகளுக்கு தாயகமாக உள்ளது. இது வாழ்விட இழப்பை எதிர்கொண்டு சிறிய பகுதிகளாகி வருகிறது. ஆனால், அருகிலுள்ள காடுகளுடன் இணைக்கும் மூன்று யானை வழித்தடங்கள் இந்த வனத்தில் உள்ளன.

— இந்திய வனச் சட்டம், 1927-ன் கீழ் ஒரு பாதுகாக்கப்பட்ட வனம் (reserve forest) என்பது மிக அதிக அளவிலான பாதுகாப்பை வழங்குகிறது. இதில் வேட்டையாடுதல், மேய்ச்சல் மற்றும் மரம் வெட்டுதல் ஆகியவை அனுமதிக்கப்படாவிட்டால் மற்ற நடவடிக்கைகள் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளன. மாநில அரசுகளால் பாதுகாக்கப்பட்ட வனங்கள், வாழ்விடங்கள் மற்றும் வனவிலங்குகளைப் பாதுகாப்பதற்கு முக்கிய இடங்களாக உள்ளன.

— 1972-ஆம் ஆண்டு வனவிலங்கு பாதுகாப்புச் சட்டத்தின்படி, வனவிலங்குகளைப் பாதுகாக்கவும், அதன் தாவரங்களை ஆதரிக்கவும், விலங்குகள், மலர்கள், புவியியல், நிலப்பரப்புகள் அல்லது ஒட்டுமொத்த சுற்றுச்சூழல் போன்ற வனவிலங்குகள் அல்லது இயற்கைக்கு அந்தப் பகுதி முக்கியமானது என்று மாநில அரசு கருதினால், அந்த பகுதியை சரணாலயமாக அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கலாம்.

Original article:

What are biodiversity hotspots? -Khushboo Kumari

Read More →

ஐக்கிய நாடுகளின் உணவு மற்றும் வேளாண் அமைப்பின் (UN FAO) சமீபத்திய வன அறிக்கை என்ன கூறுகிறது? -குஷ்பூ குமாரி

 2025ஆம் ஆண்டு உணவு மற்றும் வேளாண் அமைப்பின் உலகளாவிய வன வள மதிப்பீடு (Global Forest Resources Assessment (GFRA)): இந்தியாவின் வனப்பகுதி மேம்பட்டுள்ளதா? ணவு மற்றும் வேளாண் அமைப்பின் சமீபத்திய அறிக்கையிலிருந்து பிற முக்கிய விவகாரங்கள் என்ன?

தற்போதைய செய்தி

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உணவு மற்றும் வேளாண் அமைப்பு (Food and Agriculture Organization (FAO)) வெளியிட்ட புதிய அறிக்கையின்படி, இந்தியா உலகளவில் மொத்த வனப்பரப்பளவில் 9-வது இடத்திற்கு முன்னேறியுள்ளது மற்றும்  வருடாந்திர வன பரப்பளவு அதிகரிப்பில் 3-வது இடத்தைத் தக்க வைத்துக் கொண்டுள்ளது. மேலும், நிலையான வன மேலாண்மை மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பில் இந்தியா 10-வது இடத்திலிருந்து 9-வது இடத்திற்கு உயர்ந்துள்ளது ஒரு ‘பெரிய சாதனை’ என்று ஒன்றிய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சர் பூபேந்தர் யாதவ் கூறினார்.

முக்கிய அம்சங்கள்:

1. உணவு மற்றும் வேளாண் அமைப்பு உலகளாவிய வன வள மதிப்பீடுகளை (Forest Resources Assessments (FRAs)) நடத்தி வருகிறது. ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை தயாரிக்கப்படும் வன வள மதிப்பீடுகள், நிலையான வன மேலாண்மையின் அனைத்து கருப்பொருள் கூறுகளையும் உள்ளடக்கிய, மாநிலம், மேலாண்மை மற்றும் வன வளங்களின் பயன்பாடுகள் குறித்த விரிவான மற்றும் வெளிப்படையான உலகளாவிய மதிப்பீடுகளாகும்.

2. அறிக்கையின்படி, உலகில் 4.14 பில்லியன் ஹெக்டேர் வனங்கள் உள்ளன. இது மொத்த நிலப்பரப்பில் 32 சதவீதம் மற்றும் ஒரு நபருக்கு 0.50 ஹெக்டேர் வனங்களுக்கு சமமானதாகும். காடழிப்பு விகிதம் குறைந்து வருகிறது. இருப்பினும், 2015ஆம் ஆண்டு முதல் 2025 ஆண்டு வரை ஆண்டுக்கு 10.9 மில்லியன் ஹெக்டேர் என்ற விகிதத்தில் காடழிப்பு இன்னும் நடக்கிறது.

3. ரஷ்யா, பிரேசில், கனடா, அமெரிக்கா மற்றும் சீனா போன்ற நாடுகள்  உலகளவில் மிகப்பெரிய வனப்பகுதிகளைக் கொண்ட முதல் ஐந்து நாடுகளாகத் தொடர்கின்றன. இருப்பினும், உலகளவில் வருடாந்திர வனப்பகுதி இழப்பு விகிதம் அதிகரித்துள்ளது. 2000 மற்றும் 2015-ஆம் ஆண்டிற்கு இடையில், ஆண்டுக்கு சராசரியாக 3.68 மில்லியன் ஹெக்டேர் வன இழப்பு நடந்துள்ளது. இது இப்போது சீனா, கனடா மற்றும் அமெரிக்காவில் நிகர வன ஆதாயங்கள் (net forest gains) குறைவதால் வனப்பரப்பு 4.12 மில்லியன் ஹெக்டேராக அதிகரித்துள்ளது.

4. பால்க்லேண்ட் தீவுகள், ஜிப்ரால்டர், ஹோலி சீ, மொனாக்கோ, நவ்ரு, ஸ்வால்பார்ட் & ஜான் மேயன், மற்றும் டோகெலாவ் உள்ளிட்ட 7 இடங்களில் வனபப்குதிகளே இல்லை என்று அறிக்கை கூறுகிறது. மறுபுறம், 49 நாடுகள் தங்கள் நிலத்தில் 10%-க்கும் குறைவான நிலப்பரப்பில் மட்டுமே வனங்களை கொண்டுள்ளன. இது வனங்கள் உலகம் முழுவதும் ஏற்றத்தாழ்வுகள் இருப்பதை சுட்டிக்காட்டுகிறது.

5. இந்தியா, 2015 முதல் 2025 வரை ஆண்டுதோறும் 191,000 ஹெக்டேர் (0.27% ஆண்டு நிகர மாற்றம்) வனப்பகுதி அதிகரிப்புடன், உலக அளவில் வனப்பகுதி நிகர ஆதாயத்தில் 3-வது இடத்தைப் பிடித்தது. சீனாவும் ரஷ்யாவும் 2015ஆம் ஆண்டு முதல் 2025ஆம் ஆண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில் வனப்பகுதி நிகர ஆதாயத்தில் முதல் இரு இடங்களைப் பிடித்தன. மறுபுறம், பிரேசில், அங்கோலா மற்றும் ஐக்கிய தான்சானிய குடியரசு ஆகிய நாடுகள் அதிகபட்ச ஆண்டு வனப்பகுதி நிகர இழப்பைப் பதிவு செய்த நாடுகளாக உள்ளன.

6. இந்தியாவில் 72,739 ஹெக்டேர் வனங்கள் உள்ளன. இது உலகின் மொத்த வனப்பகுதியில் சுமார் 2% ஆகும். இது பெருவைவிட ஒரு இடம் மேலே உள்ளது. 2015ஆம் ஆண்டில், இந்தியா 10-வது இடத்தில் இருந்தது. இந்தியாவின் வனங்களின் அதிகரிப்பு பெரும்பாலும் மூங்கில் மற்றும் ரப்பர் போன்ற மரங்களை நடுவதன் மூலம் வருகிறது.

7. உணவு மற்றும் வேளாண் அமைப்பு (Food and Agriculture Organization (FAO)), உலக காடுகளின் நிலை அறிக்கையை இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை வெளியிடுகிறது. 2024-ஆம் ஆண்டு பதிப்பின்படி, 2010-ஆம் ஆண்டு முதல் 2020-ஆம் ஆண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில், இந்தியா ஆண்டுதோறும் 266,000 ஹெக்டேர் வனங்களைப் பெற்று, வனப் பரப்பளவு அதிகரிப்பில் உலகளவில் 3-வது இடத்தில் உள்ளது.

தரவரிசை	நாடுகள்	வனப்பகுதிகள் (1,000 ஹெக்டேர்)	வனப்பகுதி (உலக வனப்பகுதிகளில் சதவீதம்)
1	ரஷ்யா	832 630	20
2	பிரேசில்	486 087	12
3	கனடா	368 819	9
4	அமெரிக்கா	308 895	7
5	சீனா	227 153	5
6	காங்கோ ஜனநாயக குடியரசு	139 189	3
7	ஆஸ்திரேலியா	133 562	3
8	இந்தோனேசியா	95 969	2
9	இந்தியா	72 738	2
10	பெரு	67 160	2

வனங்களின் முக்கியத்துவம்

1. வனங்கள் குடிநீரை மீள்சுழற்சி செய்யவும், இயற்கையான வடிகட்டிகளாக செயல்படவும் மிகவும் முக்கியமானதாக உள்ளன. மரத்தின் வேர்கள் அமைப்புகள் மழைநீர் வடிகால்களில் இருந்து அதிகப்படியான உணவுச்சத்துகள் மற்றும் மாசுபடுத்திகளை உறிஞ்சி, நீர்நிலைகளுக்குள் நுழைவதற்கு முன்பு, தண்ணீரைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கின்றன.

2. அதே மரத்தின் வேர்கள் மண்ணை ஒன்றாகப் பிடித்து நிலச்சரிவுகளைத் தடுக்கின்றன. கனமழைக்குப் பிறகு தண்ணீரை உறிஞ்சுவதன் மூலம் வெள்ளப்பெருக்கைக் குறைக்கின்றன. மேலும், சதுப்புநிலக் காடுகளில் (mangrove forests), புயல்களின்போது வலுவான அலைகளைத் தடுப்பதன் மூலம் கடற்கரைகளைப் பாதுகாக்கின்றன.

4. காடுகள் நிலத்தில் உள்ள பல்லுயிர் பெருக்கத்தில் 80%-க்கும் அதிகமானவற்றை ஆதரிக்கின்றன. இதில் 80% நீர்வீழ்ச்சிகள் மற்றும் 75% பறவைகள் அடங்கும். வெப்பமண்டல மழைக்காடுகள் (Tropical rainforests) குறிப்பாக அதிக எடை கொண்ட உயிரினங்கள், உலகின் முதுகெலும்புள்ள உயிரினங்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவற்றைத் தாங்கி நிற்கின்றன.

5. வனங்கள், கடல்கள் மற்றும் மண்ணுடன் இணைந்து, பூமியில் மிகப்பெரிய கார்பன் தேக்கங்களாக உள்ளன. அவை பெருமளவில் காலநிலை வெப்பமயமாதல் வாயுக்களைக் கொண்டுள்ளன. அவை பெரும்பாலும் புதைபடிவ எரிபொருட்களை எரிப்பதன் மூலம் வெளியிடப்படுகின்றன.

பசுமை இந்தியா திட்டம் (Green India Mission)

1. ஜூன் மாதத்தில், ஒன்றிய அரசு பசுமை இந்தியா திட்டம் (Green India Mission (GIM)) எனப்படும் தேசிய பசுமை இந்தியா திட்டத்திற்கான திட்ட வரைபடத்தை மாற்றியமைத்தது. வன மற்றும் பசுமைப் பரப்பை அதிகரித்து மீட்டமைப்பதுடன், இத்திட்டம் ஆரவல்லி மலைத்தொடர், மேற்கு தொடர்ச்சி மலை, இமயமலை மற்றும் சதுப்புநிலப் பகுதிகளில் மீட்பு நடவடிக்கைகளில் முழுமையாக கவனம் செலுத்தும்.

2. பசுமை இந்தியா திட்டம், 2014ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் தேசிய காலநிலை மாற்ற செயல் திட்டத்தின் (National Action Plan on Climate Change (NAPCC)) கீழ் உள்ள எட்டு திட்டங்களில் ஒன்றாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. வனம் மற்றும் மரங்களின் பரப்பை அதிகரிப்பதன் மூலம் காலநிலை மாற்றத்தை எதிர்த்துப் போராடுவதும், பாதிப்படைந்துள்ள சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகள் மற்றும் வனங்களின் சுற்றுச்சூழல் மறுசீரமைப்பதும் இதன் முக்கிய நோக்கமாகும்.

3. 2015-16ஆம் ஆண்டு முதல் 2020-21-ஆம் ஆண்டு வரை, இத்திட்டம் மத்திய மற்றும் மாநில திட்டங்கள் மூலம் 11.22 மில்லியன் ஹெக்டேர் நிலத்தில் மரம் நடுதல் மற்றும் வனத்தை உருவாக்கும் நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டது.

4. ஐக்கிய நாடுகளின் காலநிலை மாற்றம் தொடர்பான கட்டமைப்பு மாநாட்டிற்கு (United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC)) சமர்ப்பிக்கப்பட்ட காலநிலை மாற்றத்தை சமாளிப்பதற்கான அதன் தேசிய உறுதிமொழிகளின்படி, 2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் கூடுதல் வனங்கள் மற்றும் மரங்களின் பரப்பு மூலம் 2.5 முதல் 3 பில்லியன் டன் கார்பன்-டை-ஆக்சைடை கூடுதலாக உருவாக்குவதை இந்தியா இலக்காக நிர்ணயித்துள்ளது.

5. 2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் 26 மில்லியன் ஹெக்டேர் சேதமடைந்த நிலத்தை மீட்டெடுப்பதாக இந்தியா உறுதியளித்துள்ளது. பசுமை இந்தியா திட்டம் மற்றும் பசுமை சுவர் திட்டம் (Green Wall project) போன்ற இணை நடவடிக்கைகள் இந்த இலக்குகளை அடைய உதவும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.

Original article:

What UN FAO’s latest forest report reveals? -Khushboo Kumari

Read More →