தகவல் தொழில்நுட்ப விதிகள் (IT rules) இணைய சுதந்திரத்தைக் குறைத்துள்ளன. -அபர் குப்தா

 பொறுப்புணர்வுக்கான தொடர்ச்சியான கோரிக்கைகள் புறக்கணிக்கப்படுவதும், தகவல் தொழில்நுட்ப விதிகளில் செய்யப்பட்ட மாற்றங்கள் டீப்ஃபேக்குகள் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவால் உருவாக்கப்பட்ட தவறான தகவல்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளாகக் கட்டமைக்கப்படுவதும் துரதிர்ஷ்டவசமானது.

26 வயதான நகைச்சுவைக் கலைஞரான (stand-up comic) புல்கித் மணி, பாதுகாப்பையும் நம்பிக்கையையும் வழங்கத் தவறி வன்முறைச் சுழல்களில் சிக்கியுள்ள உலகில், நகைச்சுவையைப் பயன்படுத்திச் சமாளிக்கும் பல இளம் இந்தியர்களில் இவரும் ஒருவர். கடந்த மாதம், அவரது குறுகிய காணொளி சமூக ஊடகங்களில் பரவலாகப் பரவியது. இந்தத் தளங்களைப் பயன்படுத்திய எவரும் அதை எளிதில் தவறவிட முடியாது. மார்ச் 18 அன்று, தகவல் தொழில்நுட்பச் சட்டத்தின் பிரிவு 79(3)(b)-இன் கீழ் இந்தக் காணொளி இன்ஸ்டாகிராமில் முடக்கப்பட்டது. இதற்காக, புல்கித் மணி அந்த சமூக ஊடகத் தளத்திலிருந்து ஒரு சுருக்கமான அறிவிப்பை மட்டுமே பெற்றுள்ளார். அவருடைய காணொளி ஏன் சட்டவிரோதமானது என்று மத்திய அரசு அவரிடம் கூறவில்லை. மேலும், விசாரணைக்கான வாய்ப்போ அல்லது காரணத்துடன் கூடிய உத்தரவோ அவருக்கு வழங்கப்படவில்லை. இணையத்தில் அரசாங்கத்தால் இயக்கப்படும் தணிக்கையின் அபாயகரமான அதிகரிப்பிற்கு அவருடைய அனுபவம் ஒரு பொதுவான உதாரணமாகும்.

இந்த அதிகாரம் தகவல் தொழில்நுட்ப விதிகள், 2021-இலிருந்து, இந்த விதிகள் பிப்ரவரி 25, 2021 அன்று ஒரு நிர்வாக ஆணை மூலம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. பின்னர், அவை அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்புகள் மூலம் பலமுறை விரிவுபடுத்தப்பட்டன. ஒவ்வொரு திருத்தமும் நிர்வாகத்தின் அதிகாரத்தை விரிவுபடுத்தி, பயனர்களின் உரிமைகளைப் பலவீனப்படுத்தியுள்ளது. இந்த விதிகளின் பல பிரிவுகள் வெவ்வேறு உயர்நீதிமன்றங்களில் சவால் செய்யப்பட்டுள்ளன. அவை, அமலாக்கத்தைத் தடுக்கும் இடைக்கால உத்தரவுகளைப் பிறப்பித்து, சிலவற்றை அரசியலமைப்புக்கு முரணானது எனக் கூறி ரத்து செய்தும், சிலவற்றை நிலைநிறுத்தியும் உள்ளன. இருப்பினும், இந்த வழக்குகள் அனைத்தும் இறுதி சட்டத் தீர்ப்புக்காகக் காத்திருக்கின்றன. ஒரு வெற்றிகரமான அரசியலமைப்புரீதியான சவாலை முன்வைப்பதற்கு, மிக உயர்ந்த சட்டத் தரநிலையை எட்டியிருக்க வேண்டியது அவசியமாகும். இத்தகைய உயர்ந்த வரம்பு இருப்பதாலும், இத்தொடர்பான வழக்குகள் இன்னும் நிலுவையில் இருப்பதாலும், மின்னணு மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சகத்தால் (MeitY) தனது தணிக்கை மற்றும் கண்காணிப்பு அதிகாரங்களைத் தொடர்ந்து விரிவுபடுத்த முடிந்துள்ளது.

தகவல் தொழில்நுட்ப விதிகள்-2021, முன்னதாக பிப்ரவரி 10 அன்று விரிவுபடுத்தப்பட்டு, இணைய உள்ளடக்கங்களை நீக்குவதற்கான காலக்கெடு மூன்று மணிநேரமாகக் குறைக்கப்பட்டது. இந்தத் திருத்தங்களில் கேலிச்சித்திரம் அல்லது நையாண்டிக்கு எந்த விலக்கும் அளிக்கப்படவில்லை. மேலும், பல வழிகளில் செயற்கை நுண்ணறிவால் உருவாக்கப்பட்ட உள்ளடக்கங்களுக்கான உண்மை சரிபார்ப்பு அதிகாரத்தை மீண்டும் கொண்டுவந்தன. அதற்குமுன்பு, அக்டோபர் 10, 2025 அன்று, இந்தச் சட்டத்தில் செய்யப்பட்ட திருத்தங்கள் சஹ்யோக் தணிக்கை தரவுத்தளத்திற்கு (Sahyog censorship portal) ஆதரவளித்தன. அதில் இப்போது 35-க்கும் மேற்பட்ட மாநிலக் காவல் அதிகாரிகளும், 8 மத்திய முகமைகளும் உள்ளடக்கங்களை நீக்க உத்தரவிட முடியும். கூடுதலாக, பிரிவு 69A-ன்கீழ் இணையதளங்களைத் தடுக்க மத்திய அரசுக்கு அதிகாரம் உள்ளது. இந்தப் பிரிவு ஓரளவிற்கு நடைமுறையான நியாயத்தை வழங்குகிறது. இருப்பினும், இந்த நடைமுறைகள் தொடர்ந்து பின்பற்றப்படவில்லை. தணிக்கைக்கான அதிகாரங்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று மேலெழும் சட்ட அதிகாரங்களை ஒரேநேரத்தில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஒரு பயனர், தான் ஏன் அல்லது யாரால் தணிக்கை செய்யப்பட்டார் என்பதை அறிய முடிவதில்லை. கடந்த மூன்று வாரங்களாக சமூக ஊடகங்களில் கணக்குக் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் உள்ளடக்க நீக்கங்கள் குறித்த அறிவிப்புகளில் இதற்கான சான்றுகள் ஏராளமாகக் காணப்படுகின்றன.

நிலைமை இன்னும் மோசமாகப் போகிறது. மார்ச் 30 அன்று, நடப்பு நிகழ்வுகள் மற்றும் அரசியல் குறித்து கருத்து தெரிவிக்கும் எந்தவொரு சமூக ஊடகப் பயனருக்கும் டிஜிட்டல் செய்தி ஊடகத் தளங்களின் மீதான தணிக்கை அதிகாரங்களை விரிவுபடுத்துவது உள்ளிட்ட சில திருத்தங்களை மின்னணுவியல் மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சகம் (MeitY) முன்மொழிந்தது. இந்த நடவடிக்கை ஆபத்தானது மட்டுமல்ல, பரவலான பொதுமக்களின் சீற்றம் காரணமாக அந்த மசோதா முன்னரே முடங்கிப்போன, 2024-ம் ஆண்டின் ஒளிபரப்பு மசோதாவின் (Broadcasting Bill) கீழ் முன்மொழியப்பட்ட விதிமுறைகளைக் கொண்டு வருவதற்கான ஒரு மறைமுக நடவடிக்கையாகவும் இது உள்ளது. கூடுதலாக, ஆலோசனைகள் மற்றும் நிலையான செயல்பாட்டு நடைமுறைகள் (Standard Operating Procedures (SOP)) போன்ற, மூலச் சட்டத்தின்கீழ் வராத முறைசாரா ஆவணங்களை வெளியிடத் தேவையின்றி சட்டப்பூர்வமாக்க மின்னணுவியல் மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சகம் விரும்புகிறது. மற்றொரு மாற்றம் என்னவென்றால், நமது இணைய மின்னஞ்சல் வழங்குநர்கள் அல்லது இணைய சேவை வழங்குநர்கள் (Internet Service Providers (ISP)) உட்பட இடைத்தரகர்களுக்கான கட்டாயத் தரவு தக்கவைப்பு காலக்கெடு இனி மூன்று மாதங்களுக்கு வரம்பிடப்பட்டுள்ளது. ஒரு பிரபலமான வரியைக் கடன் வாங்கிச் சொல்வதானால், எந்தவொரு தனி அரசாங்கத்திடமும் இவ்வளவு அதிகாரம் இருக்கக்கூடாது.

மத்திய அமைச்சர் அஸ்வினி வைஷ்ணவ், பொறுப்புணர்வுக்கான கோரிக்கைகளை தொடர்ந்து தவிர்த்து வருவது, தகவல் தொழில்நுட்ப விதிகளில் செய்யப்பட்ட மாற்றங்களை டீப்ஃபேக்குகள் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவால் உருவாக்கப்பட்ட தவறான தகவல்களுக்கு எதிரான ஒரு நடவடிக்கையாகக் காட்டியிருப்பது துரதிர்ஷ்டவசமானது. பிப்ரவரியில் நடைபெற்ற செயற்கை நுண்ணறிவு தாக்க மாநாட்டில், அவர் இந்தியாவின் அணுகுமுறையை ஒரு “உலகளாவிய அளவுகோல்” (global benchmark) என்று குறிப்பிட்டார். இந்தத் துறையில் இந்தியா உண்மையாகவே ஒரு உலகளாவிய தரமாகக் கருதப்படுவதற்கு இன்னும் வெகுதூரம் பயணிக்க வேண்டியுள்ளது.

கட்டுரையாளர் ஒரு வழக்கறிஞர் மற்றும் nternet Freedom Foundation அமைப்பின் நிறுவன இயக்குநர் ஆவார்.

Original article: IT rules have made the internet less free. -Apar Gupta

Read More →

கழிவுநீர்க் கால்வாய்களில் “மிகைஉயிரிகள் (Superbugs)” : இந்தியாவின் முதல் நகர்ப்புற கழிவுநீர் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறன் குறித்த ஆய்வு என்ன வெளிப்படுத்துகிறது?. -ரோஷ்னி யாதவ்

 நமது நகரங்களில் ”மிகைஉயிரிகள் (Superbugs)” (Superbugs) எனப்படும் நுண்ணுயிரிகள் மெதுவாகப் பரிணமித்து வருகின்றன. ஆனால், இந்தியாவின் நான்கு பெருநகரங்களில் இருந்து வரும் கழிவுநீர், நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறன் (antimicrobial resistance (AMR)) பற்றி என்ன வெளிப்படுத்துகிறது? இந்தியாவில் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறன் ஏன் அதிகரித்து வருகிறது? மேலும், அரசாங்கத்தின் முன்னெடுப்புகள் மற்றும் 'ஒரே சுகாதார' (One Health) அணுகுமுறை பற்றி தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய அனைத்தும் கீழே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. 

தற்போதைய நிகழ்வு என்ன?

இந்தியாவின் நான்கு பெருநகரங்களில் உள்ள நகர்ப்புறக் கழிவுநீரில் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறனை (AMR) உருவாக்கி, இவ்வகையில் முதல்முறையாக மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு ஆய்வில், நகரத்திற்கு நகரம் வேறுபட்டாலும், பாக்டீரியாக்கள் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளிடமிருந்து தப்பிப்பதற்காக ஒரே மாதிரியான வழிகளைப் பரிணமித்து வருகின்றன என்பது கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இது பொது சுகாதாரக் கண்காணிப்பு குறித்துக் கவலைகளை எழுப்புகிறது. இந்தச் சூழலில், இந்த ஆய்வின் கண்டுபிடிப்பை அறிந்து, நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறன் (AMR) தொடர்பான சிக்கலையும் புரிந்துகொள்வது அவசியமாகும்.

முக்கிய அம்சங்கள் :

1. ஹைதராபாத்தில் உள்ள CSIR-செல் மற்றும் மூலக்கூறு உயிரியல் மையம் (CCMB) மற்றும் அதன் கூட்டமைப்பு நிறுவனங்களின் ஆராய்ச்சியாளர்கள் மேற்கொண்ட ஒரு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஆய்வானது, சக மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட நேச்சர் கம்யூனிகேஷன்ஸ் இதழின் சமீபத்திய பதிப்பில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இது இந்திய நகர்ப்புற கழிவுநீரில் காணப்படும் முதல் விரிவான நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறன் (antimicrobial resistance (AMR)) வரைபடத்தை வழங்குகிறது.

2. மார்ச் 2022 முதல் மார்ச் 2024 வரை நடத்தப்பட்ட இந்த ஆய்வில், டெல்லி, மும்பை, கொல்கத்தா மற்றும் சென்னை ஆகிய நகரங்களில் உள்ள 19 இடங்களிலிருந்து 447 மாதிரிகள் பகுப்பாய்வு செய்யப்பட்டன. இந்த ஆய்வின் முடிவுகள் ஒரு சிக்கலான சூழலை வெளிப்படுத்துகின்றன. வெவ்வேறு நகரங்களில் வெவ்வேறு வகையான பாக்டீரியாக்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் காணப்பட்டாலும், அவை நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளை எதிர்ப்பதற்கு ஒரே மாதிரியான வழிமுறைகளைப் பின்பற்றுகின்றன.

3. ஆராய்ச்சியாளர்கள், பாக்டீரிய மரபணுக்களை விரிவாக ஆய்வு செய்வதற்காக ஷாட்கன் மெட்டாஜெனோமிக்ஸ் (shotgun metagenomics) அணுகுமுறையைப் பயன்படுத்தினர். இந்த முறை, பாக்டீரியாக்கள் எவ்வாறு எதிர்ப்பாற்றலை வளர்த்துக் கொள்கின்றன என்பதை மதிப்பிட அவர்களுக்கு உதவியது.

4. சில குறிப்பிட்ட மரபணுக்களின் காரணமாக பாக்டீரியாக்கள் எதிர்ப்புத்திறனைப் பெறுகின்றன என்று இந்த ஆய்வு விளக்குகிறது. இந்த மரபணுக்கள், நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளால் ஊடுருவ முடியாத வலிமையான செல் சுவர்களை உருவாக்கவோ, நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மூலக்கூறுகளை வளர்சிதை மாற்றம் செய்யவோ அல்லது வெளியேற்றவோ அல்லது இந்த மூலக்கூறுகளை அழிக்கவோ உதவுகின்றன. பாக்டீரியாக்கள் இந்த மரபணுக்களைத் தங்கள் சந்ததிகளுடன் மட்டுமல்லாமல், அருகிலுள்ள நுண்ணுயிரிகளுடனும் பகிர்ந்துகொள்ள முடியும்.

5. உள்ளூர் சுற்றுச்சூழல் காரணிகளின் அடிப்படையில் நுண்ணுயிர்க் கூட்டங்கள் மாறுபடுகின்றன என்று இந்த ஆய்வு கண்டறிந்துள்ளது. உதாரணமாக, சென்னை மற்றும் மும்பை போன்ற இடங்களில் கிளெப்சியெல்லா நிமோனியா (Klebsiella pneumoniae) அதிகமாகக் காணப்படுகிறது. அதேசமயம், கொல்கத்தாவில் சூடோமோனாஸ் ஏருகினோசா (Pseudomonas aeruginosa) அதிகமாகப் பரவியுள்ளது. இருப்பினும், பல்வேறு நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளுக்கு எதிர்ப்புத்திறனை வழங்கும் மரபணுக்கள், இந்த நான்கு பெருநகரங்களிலும் ஒரே மாதிரியாகவே இருந்தன.

6. நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகள், டெட்ராசைக்ளின்கள் (tetracyclines), பீட்டா-லாக்டாம்கள் (beta-lactams) மற்றும் மேக்ரோலைடுகள் (macrolides) போன்ற வெவ்வேறு வேதியியல் வகுப்புகளைச் சேர்ந்தவை. மேக்ரோலைடுகளுக்கு (macrolides) எதிரான எதிர்ப்பு மரபணுக்களை விட, டெட்ராசைக்ளின்கள் (tetracyclines) மற்றும் பீட்டா-லாக்டாம்களுக்கு (beta-lactams) எதிரான எதிர்ப்பு மரபணுக்களை பாக்டீரியாக்கள் மிகவும் எளிதாகப் பகிர்ந்து கொள்ள முடியும் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர்.

7. இந்த நுண்ணுயிரிகள் மூலம் ஏற்படும் அச்சுறுத்தல்களைக் கண்டறிவதைத் தாண்டி, சுகாதார உள்கட்டமைப்புச் சவால்கள் இருந்தபோதிலும், நாடு முழுவதும் கழிவுநீர் அடிப்படையிலான நோய்க்கிருமி கண்காணிப்பைப் பரவலாகப் பயன்படுத்தவும், பொது சுகாதாரத்திற்கான ஒரு நடைமுறைப் பாதையை கோடிட்டுக் காட்டவும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் முன்மொழிகின்றனர்.

நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத்திறன் (Antimicrobial Resistance (AMR)) என்றால் என்ன?

1. நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத்திறன் என்பது பாக்டீரியா, வைரஸ்கள், பூஞ்சைகள் மற்றும் ஒட்டுண்ணிகள் போன்ற நுண்ணுயிரிகள், நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளுக்கு (ஆன்டிபயாடிக்ஸ், ஆன்டிவைரல்கள், ஆன்டிஃபங்கல்கள் மற்றும் ஆன்டிபாராசிடிக்ஸ்) கட்டுப்படாமல் போகும் ஒரு நிலையாகும். இதன் விளைவாக, நோய்த்தொற்றுகளுக்குச் சிகிச்சை அளிப்பது கடினமாகவோ அல்லது இயலாததாகவோ ஆகிறது. இதனால், நோய் பரவுதல், கடுமையான உடல்நலக்குறைவு, இயலாமை மற்றும் இறப்பு ஏற்படும் அபாயம் அதிகரிக்கிறது. நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளைத் தவறாகவோ அல்லது அளவுக்கு அதிகமாகவோ பயன்படுத்தும் சூழலில், நுண்ணுயிரிகள் பரிணமிப்பதன் விளைவாக இது ஏற்படுகிறது.

2. நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறன் (AMR) அரசியல் எல்லைகளைக் கடந்து, ஒட்டுமொத்த மனிதகுலத்திற்கும் அச்சுறுத்தலாக இருப்பதால், இது ஒரு உலகளாவிய கவலையாக உருவெடுத்துள்ளது. விலங்குகள் மற்றும் தாவரங்களும் நோய்க்கிருமிகளால் ஏற்படும் நோய்களுக்கு எளிதில் பாதிக்கப்படக்கூடியவை என்பதால், அவையும் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறனுக்கு (AMR) எளிதில் பாதிக்கப்படக்கூடியவையாக உள்ளன.

3. வரும் பத்தாண்டுகளில் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத்திறன் (AMR) மோசமடையும் என எதிர்பார்க்கப்படுவதால், அடுத்த 25 ஆண்டுகளில் உலகெங்கிலும் 39 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்கள் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத்திறன் கொண்ட தொற்றுகளால் உயிரிழக்கக்கூடும் என்று லான்செட் ஆய்வு கணித்துள்ளது. நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறன் மீதான உலகளாவிய ஆராய்ச்சி திட்டத்தின் (Global Research on Antimicrobial Resistance (GRAM) Project) ஒரு புதிய ஆய்வை அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்த அறிக்கை, காலப்போக்கில் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறன் போக்குகளைப் பகுப்பாய்வு செய்யும் முதலாவது உலகளாவிய ஆய்வு இதுவாகும்.

இந்தியாவில் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறன் அதிகரிப்பதற்குக் காரணமான முக்கியக் காரணிகள்

1. நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளின் அதீதப் பயன்பாடு (Excessive use of Antimicrobial Drugs) : நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளை தெளிவற்ற முறையில் அளவுக்கு அதிகமாகப் பயன்படுத்துவதே நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத்திறன் (AMR) அதிகரிப்பதற்கான முக்கியக் காரணமாகும். ஏனெனில் இது, எதிர்ப்புத்திறன் கொண்ட அல்லது அதீத எதிர்ப்புத்திறன் கொண்ட மிகைஉயிரிகள் (Superbugs) (superbugs) எனப்படும் மீநுண்ணுயிரிகளை உருவாக்குகிறது. இந்த மீநுண்ணுயிரிகள் மருத்துவமனைகளிலும், குடிநீர் வழியாகவும், அல்லது கழிவுநீர்க் கால்வாய்கள் மூலமாகவும் பரவக்கூடும்.

சூப்பர் பக்ஸ் (Superbugs)

மிகைஉயிரிகள் (Superbugs) என்பவை நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகள், வைரஸ் எதிர்ப்பு மருந்துகள், பூஞ்சை எதிர்ப்பு மருந்துகள் மற்றும் ஒட்டுண்ணி எதிர்ப்பு மருந்துகள் உள்ளிட்ட மருந்துகளை எதிர்க்கும் வகையில் பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்த பாக்டீரியா, வைரஸ்கள், பூஞ்சைகள் மற்றும் ஒட்டுண்ணிகள் போன்ற நுண்ணுயிரிகளாகும். இந்த உயிரினங்கள் மரபணு மாற்றங்கள் மூலம் எதிர்ப்பாற்றலை வளர்த்துக் கொள்கின்றன. இந்த மருந்துகளை அதிகமாகப் பயன்படுத்துவதாலோ அல்லது தவறாகப் பயன்படுத்துவதாலோ இந்த எதிர்ப்புத்திறன் பெரும்பாலும் வேகப்படுத்தப்படுகிறது.

2. சுகாதாரப் பழக்கவழக்கங்களின் பற்றாக்குறை (Lack of Hygiene Practices) : நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத்திறன் அதிகரிப்பதற்கான மற்றொரு காரணம், மருத்துவமனைகள் மற்றும் சுகாதார நிலையங்களில் நிலவும் போதிய சுகாதாரப் பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் முறையான தொற்றுக்கட்டுப்பாடு நடவடிக்கைகள் இல்லாதது ஆகும். இவை, எதிர்ப்புத்திறன் கொண்ட பாக்டீரியாக்கள் (resistant bacteria) ஒரு நோயாளிடமிருந்து மற்றொரு நோயாளிக்கு எளிதில் பரவ வழிவகுக்கிறது.

3. மருந்துக் கழிவுகள் (Pharmaceutical waste) : “நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பி உற்பத்தியிலிருந்து உருவாகும் மருந்துக் கழிவுகள், புதிய மருந்து எதிர்ப்பு பாக்டீரியாக்கள் தோன்றுவதற்கு வழிவகுக்கலாம். இவை உலகளவில் பரவி நமது ஆரோக்கியத்திற்கு அச்சுறுத்தலாக அமையும். நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பி உற்பத்தியால் ஏற்படும் மாசுபாட்டைக் கட்டுப்படுத்துவது, இந்த உயிர்காக்கும் மருந்துகள் அனைவருக்கும் பயனுள்ளதாக இருப்பதை உறுதிசெய்ய உதவுகிறது,” என்று உலக சுகாதார அமைப்பின் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறனுக்கான தற்காலிக உதவித் தலைமை இயக்குநர் டாக்டர் யுகிகோ நகடானி கூறினார்.

4. முறையான நோயறிதல் இல்லாமை (Lack of Proper Diagnostics) : நோய்த்தொற்றின் சரியான காரணத்தைத் தீர்மானிக்க, நோயாளியை முறையாகப் பரிசோதிக்காமல், கண்ணுக்குத் தெரியும் அறிகுறிகளை மட்டுமே நம்பி மருத்துவர்கள் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளைப் பரிந்துரைப்பதே, நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத்திறன் அதிகரிப்பதற்குப் பங்களிக்கும் ஒரு முக்கிய காரணியாகும்.

5. நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளுக்கான கட்டுப்பாடற்ற அணுகல் (Unregulated Access to Antibiotics) : கால்நடை வளர்ப்பு, பால் பண்ணை மற்றும் கோழி வளர்ப்புத் துறைகளில் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளுக்கான கட்டுப்பாடற்ற அணுகல் பெரும் கவலைக்குரிய ஒரு பகுதியாகும். மனிதர்களுக்கு மருந்துச் சீட்டு இல்லாமல் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகள் விற்கப்படுவது குறித்து நாம் சரியான முறையில் அறிந்திருந்தாலும், மனிதரல்லாத நுகர்வுக்கான நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளின் விற்பனையை ஒழுங்குபடுத்துவது பொதுவாகக் கவனிக்கப்படாமல் போகிறது.

நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத்திறனை (AMR) எதிர்த்துப் போராடுவதற்கான அரசாங்க முயற்சிகள்

1. நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் தடுப்புக்கான தேசியத் திட்டம் (National Programme on AMR Containment) : இது 12-வது ஐந்தாண்டுத் திட்டத்தின்போது (2012-17) தொடங்கப்பட்டது. இத்திட்டத்தின் முக்கிய நோக்கங்கள்,

• நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத்திறன் குறித்த நம்பகமான மற்றும் உயர்தரத் தரவுகளை உருவாக்குவதற்காக, நாடு முழுவதும் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத்தன்மை (AMR) குறித்த ஆய்வக அடிப்படையிலான ஒரு கண்காணிப்பு அமைப்பை நிறுவுவதை இது நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

• பல்வேறு சுகாதார அமைப்புகளில் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளின் பயன்பாட்டைக் கண்காணிக்கிறது.

• நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்து மேலாண்மைச் செயல்பாடுகள் மூலம், நோய்த்தொற்றுக் கட்டுப்பாட்டு நடைமுறைகளை வலுப்படுத்தி, நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளின் பகுத்தறிவுப் பயன்பாட்டை இது ஊக்குவிக்கிறது.

• சுகாதாரப் பணியாளர்கள் மற்றும் பொதுமக்களுக்கிடையே நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத்திறன் மற்றும் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளின் பகுத்தறிவுப் பயன்பாடு குறித்து விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துகிறது.

2. நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறன் மீதான தேசிய செயல் திட்டம் (National Action Plan (NAP) on AMR) : 2017-ல் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறன் குறித்த ஒரு விரிவான தேசிய செயல் திட்டத்தை உருவாக்கிய முதல் நாடுகளில் இந்தியாவும் ஒன்றாகும். இத்திட்டம், பல்வேறு பங்குதார அமைச்சகங்களையும், துறைகளையும் உள்ளடக்கிய 'ஒரே சுகாதாரம்' (One Health) என்ற அணுகுமுறையில் கவனம் செலுத்துகிறது.

ஒரே சுகாதார அணுகுமுறை (One Health Approach)

நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறனின் வளர்ச்சி, பரவல் மற்றும் நோய்த்தொற்றில் சுற்றுச்சூழல் ஒரு முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. எனவே, மனிதர்கள், விலங்குகள், தாவரங்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் ஆகியவை உலகளாவிய, பிராந்திய மற்றும் உள்ளூர் மட்டங்களில் ஒன்றோடொன்று இணைந்தவை மற்றும் பிரிக்க முடியாதவை என்பதை அங்கீகரித்து, 'ஒரே சுகாதாரம்' (One Health) என்ற அணுகுமுறையின் அடிப்படையில் இதற்கான நடவடிக்கைகள் அமைய வேண்டும்.

Original article: Superbugs in Sewers — What India’s first urban wastewater Antimicrobial Resistance study reveals. -Roshni Yadav

Read More →

நிதி ஆணையம் உள்ளாட்சி அமைப்புகளை வலுப்படுத்துகிறது, ஆனால் மாநிலங்களின் செலவில். -ஹசீப் ஏ டிராபு

 

16-வது நிதிக் குழுவின் கிடைமட்ட அளவுகோல்களில் செய்த மாற்றங்கள், சட்டப்பூர்வ மானியங்களை நிறுத்துதல் மற்றும் பகிர்ந்தளிக்கக்கூடிய நிதியைக் குறைப்பதற்கான மறைமுக ஒப்புதல் ஆகியவை, விருப்புரிமைப் பரிமாற்றங்கள் மூலம் ஒன்றிய அரசின் செல்வாக்கை அதிகரிக்கும் வகையில் உள்ளது.

ஒன்றிய அரசால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட, 2026-31-ஆம் ஆண்டுகளுக்கான 16-வது நிதி ஆணையத்தின் (Sixteenth Finance Commission (SFC)) பரிந்துரைகள், கூட்டாட்சி சமநிலையின் எதிர்காலம் குறித்து கடுமையான கவலைகளை எழுப்பியுள்ளன.

கிடைமட்ட அளவுகோல்களில் செய்யப்பட்ட மாற்றங்கள், சட்டப்பூர்வ மானியங்கள் நிறுத்தப்படுதல் மற்றும் பகிர்ந்தளிக்கக்கூடிய நிதியைக் குறைப்பதற்கான   மறைமுக ஒப்புதல் ஆகியவை, விருப்புரிமைப் பரிமாற்றங்கள் மூலம் ஒன்றிய அரசின் அதிகாரத்தை அதிகரிக்கும் வகையில் உள்ளன. இந்த மாற்றம் சட்டப்பூர்வ சமத்துவத்திற்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது. மேலும், மூன்றாம் அடுக்குக்கு வழங்கப்படும் நிதிப் பரிமாற்றங்கள் இரட்டிப்பாக்கப்பட்டதால் இது மேலும் மோசமடைந்துள்ளது. முன்னெப்போதும் இல்லாத இந்த மாற்றங்களைச் செய்வதன் மூலம், நிதி ஆணையம் அரசியலமைப்புச் சட்டக் கட்டமைப்பில் தன்னிச்சையாகச் செயல்பட்டு, இந்தியாவில் நிதிக் கூட்டாட்சியின் சட்டப்பூர்வத் தன்மையை பலவீனப்படுத்தியுள்ளது.

மாநில நிதி ஆணையம் (SFC) மாநிலங்களின் பங்கை 41 சதவீதமாகத் தக்கவைத்திருந்தபோதிலும், அவற்றின் உண்மையான பங்கு 36 சதவீதத்திலிருந்து   32 சதவீதமாகக் குறைத்துள்ளது. மேலும், அதிகாரப் பகிர்வு கொள்கையில் ஏற்பட்ட மாற்றம், பெரும்பாலும் சிறிய மாநிலங்களான 14 மாநிலங்கள், முந்தைய ஆணையத்தின் பரிந்துரைகளுடன் ஒப்பிடுகையில் வரிகளில் குறைந்த பங்கையே பெற்றுள்ளன. உதாரணமாக, வரிப் பகிர்வில் வடகிழக்கு மாநிலங்கள் அனைத்தின் பங்கும், 15-வது நிதி ஆணையத்தின் பரிந்துரைகளின் கீழ் கிடைத்ததைவிட 15.5 சதவீதம் குறைவாக உள்ளது. இது அந்த மாநிலங்களின் மீது மிகக் கடுமையான   தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

நிதிரீதியாக பலவீனமான மாநிலங்களுக்குக் கிடைத்து வந்த வருவாய் பற்றாக்குறை மானியங்கள் நிறுத்தப்பட்டது மிகவும் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. துறை சார்ந்த மானியங்கள் மற்றும் மாநிலம் சார்ந்த மானிய உதவிகளும் அது போன்றே உள்ளன. பிரிவு 275(1)-ன் கீழ் உள்ள இந்த மானியங்கள் முந்தைய அனைத்து ஆணையங்களின் விருதுகளிலும் ஒரு முக்கிய பகுதியாக இருந்துள்ளன.

மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 0.3 சதவீதமாக உள்ள மாநிலங்களின் ஒருங்கிணைந்த வருவாய் பற்றாக்குறையின் அடிப்படையில், இடைவெளியை நிரப்புவது தேவையற்றதாகிவிட்டது என்று மாநில நிதிக் குழு (SFC) மிகவும் தவறாகக் கருதியுள்ளது. தேவைகளை ஒட்டுமொத்தமாக இல்லாமல், மாநிலங்களுக்குத் தனித்தனியாக மதிப்பிட வேண்டும் என்பது மட்டுமல்லாமல், சரக்கு மற்றும் சேவை வரி அமல்படுத்தப்பட்ட பிறகு  உண்மை நிலையை மாநில நிதிக் குழு கருத்தில் கொள்ளத் தவறிவிட்டது. உற்பத்தியாளர் சார்ந்த வரி விதிப்பிலிருந்து நுகர்வோர் சார்ந்த வரி விதிப்பு முறைக்கு மாறியது, மாநிலங்களின் வருவாய்  செயல்முறையை மாற்றியுள்ளது. நுகரும் அல்லது வருவாய் பெறும் மாநிலங்கள் முன்பு இருந்த அதே அளவிலான வருவாய் பற்றாக்குறையை இனி காட்டாமல் இருக்கலாம். ஆனால், இது சமன்பாட்டிற்கான தேவைகளை எந்த வகையிலும் நீக்காது, முழுமையாகவும் அகற்றாது: சிறப்புப் பகுதி நிர்வாகம் (Special area administration) மற்றும் பழங்குடியினர் நலன் ஆகியவை சட்டப்பிரிவு 275-ல் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

வருவாய் பற்றாக்குறை மானியங்களை நீக்குவதற்குப் பதிலாக, மாநில நிதிக் குழுவனது, ஒற்றைப் பற்றாக்குறை அளவுகோலுக்குப் பதிலாக பட்டியல் சாதியினர்/பழங்குடியினர் மக்கள்தொகை அல்லது கிராமப்புற நுகர்வு முறைகள் உள்ளிட்ட பல அளவுகோல்களைக் கொண்டு, இடைவெளியை நிரப்பும் மானியங்களை சமப்படுத்தும் மானியங்களாக மறுவடிவமைத்திருக்க வேண்டும். மேலும், ஆணையம் சரக்கு மற்றும் சேவை வரி குழுவின் செயல்பாடுகள், ஒருங்கிணைந்த சரக்கு மற்றும் சேவை வரி தீர்வுப் பிரச்சினைகள் மற்றும் வசூல் செலவில் ஏற்படும் மாறுபாடுகள் ஆகியவற்றைப் பெரும்பாலும் கண்டுகொள்ளாமல் இருந்து, கிடைமட்டப் பங்கீட்டை தற்போதைய நுகர்வு அடிப்படையிலான மறைமுக வரி விதிப்புடன் சீரமைப்பதற்கான ஒரு வாய்ப்பைத் தவறவிட்டுள்ளது.

சரக்கு மற்றும் சேவை வரியை சார்ந்திருத்தல் மற்றும் அதிகரித்துவரும் பிராந்திய ஏற்றத்தாழ்வுகள் நிறைந்த காலகட்டத்தில், குழு துணிச்சலாகச் செயல்பட்டிருக்க வேண்டும். பகிர்ந்தளிக்கக்கூடிய தொகுப்பில் செஸ் வரிகளுக்கு உச்சவரம்பு அல்லது பகுதியளவு சேர்ப்பதைப் பரிந்துரைப்பது, நுகர்வு அடிப்படையிலான சமன்பாட்டின் சமகாலத் தேவைகளுக்காகப் பிரிவு 275-ஐ மறுவடிவமைப்பது, மற்றும் சரக்கு மற்றும் சேவை வரி தொடர்பான சரிசெய்தல்களுக்கு வழிகாட்டுவது போன்றவற்றைச் செய்திருக்க வேண்டும்.

இதைவிட மோசமாக, மூன்றாம் அடுக்கான பஞ்சாயத்துகள் மற்றும் நகர்ப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கான மானியங்களை இரட்டிப்பாக்கும் வகையில், மாநில நிதிக் குழு (SFC) சட்டப்பிரிவு 282-ஐப் பயன்படுத்தியுள்ளது. ரூ.7.91 லட்சம் கோடியில் கிராமப்புறங்களுக்கு ஏறத்தாழ ரூ.4.4 லட்சம் கோடி மற்றும் நகர்ப்புறங்களுக்கு ரூ.3.6 லட்சம் கோடியை ஒதுக்க குழு பரிந்துரைத்துள்ளது. இதில் அடிப்படை (80 சதவீதம்) மற்றும் செயல்திறன் சார்ந்த (20 சதவீதம்) கூறுகள், அதனுடன் நகர்ப்புறமயமாக்கல் ஊக்கத்தொகைகளும் அடங்கும்.

வரிப் பங்குகள் மற்றும் சட்டப்பிரிவு 275-ன் சட்டப்பூர்வ மானியங்களிலிருந்து, சட்டப்பிரிவு 282-ன் விருப்புரிமை வழிமுறைகள் மற்றும் மூன்றாம் அடுக்குக் கவனம் ஆகியவற்றை நோக்கிய இந்தக் கட்டமைப்பு மாற்றம், மூன்று சிக்கலான பரிமாணங்களைக் கொண்டுள்ளது. முதலில், அளவுகோல்கள் அடிப்படையில் உரிமையாக கிடைக்கும் நிதி மாற்றங்களிலிருந்து, நிபந்தனை அடிப்படையிலான (condition-based) விருப்பத்திற்குரிய (discretionary) நிதி மாற்றங்களுக்கு மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. இரண்டாவது, ஒருங்கிணைந்த நிதியிலிருந்து (Consolidated Fund) சட்டப்படி மற்றும் முன்கூட்டியே கணிக்கக்கூடிய நிதி வழங்கல்களிலிருந்து, பொறுப்புணர்வு (accountability) மிகக் குறைவான சட்டப்பூர்வமற்ற நிதிப் பகிர்வில் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. மூன்றாவது, தேவைகள், பின்தங்கிய நிலை, சமூக நலன் போன்றவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்ட முறையிலிருந்து, செயல்திறன் மற்றும் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி பங்களிப்பு அடிப்படையிலான முறையில் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது.

சட்டப்பிரிவு 275 மற்றும் சட்டப்பிரிவு 282-ன் கீழ் வழங்கப்படும் மானியங்களை ஒன்றுக்கொன்று மாற்றாகக் கருதும் SFC-யின் அணுகுமுறையானது, அந்த இரண்டு விதிகளின் அடிப்படை மற்றும் உள்நோக்கம் கொண்ட அரசியலமைப்பு நோக்கத்தைப் புறக்கணிக்கிறது. சட்டப்பிரிவு 275(1) சமத்துவத்திற்கான ஒரு பாதுகாப்பு வலையை உருவாக்குகிறது. நிதி தேவைப்படும் மாநிலங்களுக்கு ஆதரவிற்கான ஒரு இலக்கு சார்ந்த, சட்டப்பூர்வ வழிமுறையை வழங்குகிறது. இந்த மானியங்கள் இந்தியாவின் ஒருங்கிணைந்த நிதியிலிருந்து நேரடியாக வசூலிக்கப்படுவதால், பொறுப்புக்கூறல், முன்கணிப்புத்தன்மை மற்றும் நாடாளுமன்ற மேற்பார்வை ஆகியவை உறுதிசெய்யப்படுகின்றன. மூன்றாவது நிதி ஆணையத்தால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட அளவுகோலான, அதிகாரப் பகிர்வுக்குப் பிந்தைய குறுகிய வருவாய் பற்றாக்குறைகளின் அடிப்படையில் இல்லாமல், தேசியப் பொறுப்புகளாகக் கருதப்படும் பழங்குடியினர் நலன் மற்றும் சிறப்புப் பகுதி நிர்வாகம் உள்ளிட்ட உண்மையான தேவையின் அடிப்படையிலான உதவியை அரசியலமைப்பு எதிர்பார்க்கிறது. அரசியலமைப்பு, குறுகிய கணக்கியல் இடைவெளிகளைப் பற்றி குறிப்பிடாமல்,  தேவை அடிப்படையிலான உதவியை  பற்றி குறிப்பிடுகிறது.

இதற்கு மாறாக, சட்டப்பிரிவு 282-ன் கீழ் வழங்கப்படும் நிதி உதவிகள் முழுமையாக விருப்பத்திற்குரியவை (discretionary) ஆகும்.  ஒன்றிய அரசும் மாநில அரசுகளும் எந்தவொரு பொது நோக்கத்திற்காகவும் மானியங்களை வழங்கலாம். அவை இந்தியாவின் வருவாயிலிருந்து  வழங்கப்படுவதால், ஒன்றிய அரசுக்கு இணையான சட்டப்பூர்வக் கடமை, வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் கட்டணம் வசூலிக்கும் முறை ஆகியவை இவற்றுக்கு இல்லை.

சட்டப்பிரிவின் 275-வது பிரிவின் கீழ் வழங்கப்படும் சட்டப்பூர்வ மானியங்களை ரத்து செய்து, அவற்றுக்குப் பதிலாக ஒன்றிய அரசின் நிதியுதவித் திட்டங்கள் உட்பட விருப்புரிமை நிதி ஒதுக்கீட்டைக் கொண்டு வந்ததன் மூலம், பகிர்ந்தளிக்கக்கூடிய நிதிக் பகிர்வையோஅல்லது சட்டப்பூர்வ மானியங்களையோ வலுப்படுத்த வேண்டிய வளங்களை, ஆணையம் ஒன்றிய அரசு தலைமையிலான முன்னெடுப்புகளுக்குத்   திருப்பியுள்ளது. இது, நிதி கூட்டாட்சி முறைக்குத் தீங்கு விளைவிப்பதாக நீண்ட காலமாக கருதப்பட்டு வந்த காட்கில் உத்தியை (Gadgil formula) பலவீனப்படுத்தி, நிபந்தனைக்குட்பட்ட திட்டங்களைப் பின்பற்றி கடந்தகால நடைமுறைகளைப் பிரதிபலிக்கிறது.

மேலும், மாநில நிதிக் குழு (SFC), அரசியலமைப்பிற்கு முரணாக, செங்குத்துப் பகிர்வுத் திட்டத்தில் மாநிலங்களைத் தவிர, உள்ளாட்சி அமைப்புகளையும்   மற்றொரு பங்குதாரராக ஆக்கியுள்ளது. இதன் விளைவாக, கிடைமட்ட நிதி பகிர்வு இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது: வரிப் பகிர்வு (tax devolution) மாநிலங்களுக்கு (second tier), ஒரு கொள்கையின் அடிப்படையில் வழங்கப்படுகிறது. நிதி உதவிகள் (grants) அதிகமாக உள்ளூராட்சி அமைப்புகளுக்கு தேவைக்கேற்ப தனிப்பயனாக்கப்பட்டு வழங்கப்படுகின்றன. இந்த இரண்டு நிலைகளையும் ஒரே நிலைபாட்டில் பார்க்கும் இந்த அணுகுமுறை, அரசியலமைப்பின் அடிப்படை அமைப்பிற்கு ஏற்றவாறு இல்லை.

இந்திய ஒன்றியத்தில், மாநிலங்கள் அரசியலமைப்பின் பகுதி VI கீழ் நேரடி அரசியலமைப்பு  அங்கீகாரம் கொண்ட அடிப்படை அங்கங்களாக விளங்குகின்றன. இதற்கு மாறாக, 1992-ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளபட்ட 73 மற்றும் 74-வது திருத்தங்கள் மூலமாக மட்டுமே அரசியலமைப்பு அங்கீகாரத்தைப் பெற்ற உள்ளாட்சி அமைப்புகள் (பஞ்சாயத்துகள் மற்றும் நகராட்சிகள்),  மாநிலங்களின் கட்டுப்பாட்டில்  இருக்கின்றன. அவற்றின் அதிகாரங்கள், செயல்பாடுகள் மற்றும் நிதி ஆகியவை அரசியலமைப்பால் நேரடியாக வழங்கப்படாமல், மாநில சட்டமன்றங்களால் பகிர்ந்தளிக்கப்படுகின்றன. உள்ளாட்சி அமைப்புகள் தன்னாட்சி நிறுவனங்களாக அதிகாரப் பரவலாக்கத்தை ஊக்குவித்தாலும், வரையறுக்கப்பட்ட மற்றும் பெறப்பட்ட தன்னாட்சியுடன் மாநில மேற்பார்வையின்கீழ் செயல்படுகின்றன. உள்ளாட்சி நிர்வாகத்தை வலுப்படுத்துவது வரவேற்கத்தக்கது என்றாலும், மாநில அளவிலான தேவைகளை மூன்றாம் அடுக்கின் தேவைகளுக்கு இணையாகக் கருதுவது அல்லது  அவற்றுக்கு கீழ் செயல்படுமாறு கட்டாயப்படுத்துவது கூட்டாட்சி ஒப்பந்தத்தை  பலவீனப்படுத்தும். அதிகாரப் பகிர்வை (decentralisation) மேம்படுத்தும் வேளையில், கூட்டாட்சி அமைப்பை (federalism) பாதிக்கும் ஒரு காரணமாக அதை பயன்படுத்தக் கூடாது.

 கட்டுரையாளர் ஜம்மு காஷ்மீரின் முன்னாள் நிதி அமைச்சர் ஆவார்.

Original article: Finance commission strengthens local bodies, but at the cost of states. -Haseeb A Drabu

Read More →

ஜன் விஸ்வாஸ் மசோதா 2026: இந்தியாவின் முக்கிய குற்றநீக்க நடவடிக்கையின் வீச்சு, நோக்கம் மற்றும் தாக்கம். -ஆயுஷி சர்மா, நவீத் மெஹ்மூத் அகமது

2023-ஆம் ஆண்டின் சட்டம் வணிகம் செய்வதை எளிதாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தபோதிலும், தற்போதைய மசோதாவானது தொழில், உள்கட்டமைப்பு மற்றும் நகராட்சி நிர்வாகம் உள்ளிட்ட பல்வேறு துறைகளைச் சார்ந்த சட்டங்களிலும், காலனித்துவ சட்டங்களிலும் திருத்தங்களை மேற்கொள்கிறது.

கடந்த வாரம், நாடாளுமன்றம் 2026-ஆம் ஆண்டிற்கான 'ஜன் விஸ்வாஸ் (விதிமுறைகள் திருத்த) மசோதாவை நிறைவேற்றியது. இந்த மசோதா, 79 ஒன்றிய அரசின் சட்டங்களில் உள்ள 784 விதிகளில் திருத்தங்களை மேற்கொள்ள பரிந்துரை செய்துள்ளது. முன்னதாக, 2023-ஆம்  ஆண்டில் வணிகம் செய்வதை எளிதாக்கும் வகையில், ஜன விஸ்வாஸ் (விதிமுறைகள் திருத்தம்) சட்டம், 42 சட்டங்களில் உள்ள 183 விதிகளில் திருத்தங்களை மேற்கொண்டிருந்தது.

இருப்பினும், தற்போதைய மசோதா இதைத் தாண்டிச் செல்கிறது. பரந்த அளவிலான சட்டங்களின்கீழ் தண்டனைகளை விரிவாகக் குற்றமற்றதாக்கியும், அவற்றை முறைப்படுத்தியும், ஒரு குடிமகனின் அன்றாடச் சட்டத் தொடர்புகளை வடிவமைக்கும் துறைகள் வரையிலும் இந்த சட்டம் சீர்திருத்தத்தை மேற்கொள்ள பரிந்துரை செய்கிறது.

மசோதாவின் நோக்கம்

தண்டனை விதிமுறைகளைச் சீரமைக்கும் முயற்சியாக, இந்த மசோதா பரந்த அளவிலான பல்வேறு துறைகளைச் சார்ந்த சட்டங்களைத் திருத்துகிறது. இந்தத்திருத்தங்கள் அனைத்தும் ஒருங்கிணைந்து, சட்டத்தின்கீழ் குற்றங்களாகக் கருதப்படும் 1,018 தனிப்பட்ட செயல்களையும் செயலின்மைகளையும் குற்றமற்றவையாக்குகின்றன அல்லது முறைப்படுத்துகின்றன.

வணிகம் மற்றும் தொழில்துறை துறையில், இந்த மசோதா தேயிலைச் சட்டம், தேங்காய் நார் தொழில் (Coir Industry Act) சட்டம் மற்றும் 2009-ஆம் ஆண்டு சட்ட அளவியல் (Legal Metrology Act) சட்டம், போன்ற சட்டங்களைத் திருத்துகிறது.

நகராட்சி நிர்வாகத்திற்காக, இந்த மசோதா டெல்லி மேம்பாட்டுச் சட்டம், டெல்லி மாநகராட்சிச் சட்டம் மற்றும் 2006-ஆம் ஆண்டின் இராணுவக் குடியிருப்புச் (Cantonments Act) சட்டம் போன்ற சட்டங்களில் மாற்றங்களைப் பரிந்துரைக்கிறது.

போக்குவரத்து மற்றும் உள்கட்டமைப்புத் துறையில், இந்த மசோதாவானது மோட்டார் வாகனச் சட்டம், கடலோரக் கப்பல் போக்குவரத்துச் சட்டம் மற்றும் 1962-ஆம் ஆண்டின் பெட்ரோலியம் மற்றும் கனிமக் குழாய்வழிகள் (நிலத்தில் பயன்பாட்டு உரிமையைக் கையகப்படுத்துதல்) சட்டம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியுள்ளது.

இந்த மசோதா, வழக்கமான விதிமுறைகளை செயல்படுத்துவதற்குத் தொடர்ந்து குற்றவியல் சட்டத்தையே சார்ந்திருந்த, கால்நடை அத்துமீறல் சட்டம், கால்நடை இறக்குமதி சட்டம் மற்றும் இந்திய வாரிசுரிமைச் சட்டம் போன்ற காலனித்துவ காலச் சட்டங்களில் திருத்தங்களை மேற்கொள்கிறது.

திருத்தங்கள்

இந்த மசோதா, 79 சட்டங்கள் முழுவதிலும் நான்கு பரந்த அளவிலான மாற்றங்களை முன்மொழிகிறது:

குற்றமற்றதாக்கப்படுதல் (Decriminalisation): இந்த மசோதா மொத்தம் 805 குற்றங்களை குற்றவியல் பட்டியலிலிருந்து நீக்குகிறது. சிறைத்தண்டனை அல்லது அபராதம் போன்ற குற்றவியல் தண்டனைகளை நீக்கி,  அதற்க்குப் பதிலாக எச்சரிக்கைகள் மற்றும் பண அபராதங்கள் போன்ற உரிமையியல் வழிமுறைகளை   அறிமுகப்படுத்துகிறது. இந்தக் குற்றங்கள் குற்றவியல் நீதி அமைப்பின் வரம்பிலிருந்து நீக்கப்படுவதால், இனி இவற்றின் மீது காவல்துறை நடவடிக்கையோ அல்லது குற்றவியல் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளோ விதிக்கப்படாது. இருப்பினும், பெரும்பாலான  சூழல்களில் அவை தொடர்ந்து ஒழுங்குபடுத்தப்படும்.

நீக்கம்: இந்த மசோதா 125 குற்றங்களை நீக்கப் பரிந்துரைக்கிறது. தேவையற்ற அல்லது காலாவதியான குற்றங்கள் நீக்கப்பட்டு, நடைமுறையில் அவை குற்றமற்றவையாக மாற்றப்பட்டுள்ளன. பொதுமக்களுக்குத் தொடர்ந்து தீங்கு விளைவிக்கக்கூடிய, ஆனால் ஏற்கனவே 'பாரதிய நியாய சன்ஹிதா, 2023' (Bharatiya Nyaya Sanhita (BNS)) சட்டத்தின்கீழ் இடம் பெற்றுள்ள குற்றங்களும் குறிப்பிட்ட சட்டங்களிலிருந்து நீக்கப்பட்டுள்ளன. இருப்பினும், பொதுச் சட்டத்தின்கீழ் அவற்றிற்கான குற்றவியல் பொறுப்பு (criminal liability) தொடர்ந்து நீடிக்கும்.

சமரசம் செய்தல்:  இது 35 குற்றங்களைச் சமரசம் செய்துகொள்ளும் வகையில் முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. இது, சட்டதை மீறுபவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையைச் செலுத்தி வழக்கை முடித்துக்கொள்வதற்கும், பல ஆண்டுகளாக நடந்து வரும்  சட்டப் போராட்டத்தைத் தவிர்ப்பதற்கும் வழிவகுக்கும். இது நடைமுறையில் சில நெகிழ்வுத்தன்மையை அளித்தாலும், இது போன்ற சட்ட மீறல்கள் தொடர்ந்து குற்றங்களாகவே கருதப்படுகின்றன.

தண்டனைகளை முறைப்படுத்துதல்: இந்த மசோதா 53 குற்றங்களுக்கு, சிறைத் தண்டனைக் காலத்தைக் குறைக்கிறது, ஆயுள் தண்டனை அல்லது மரண தண்டனை போன்ற கடுமையான தண்டனைகளை நீக்குகிறது. மேலும், அபராதத் தொகைகளைச் சமகாலத் தரநிலைகளுக்கு ஏற்பத் திருத்தியமைக்கிறது.

இந்த திருத்தங்களின் பின்னணியில், சட்டமீறல்களுக்கு அரசு எப்படி பதிலளிக்க வேண்டும் என்பதைக் நியாயமான முறையில் மாற்ற முயலும் ஒரு விழிப்புணர்வான முயற்சி உள்ளது.

அபராதங்கள் மற்றும் தண்டனைகள்

இந்த மசோதா அபராதங்களுக்கும் தண்டனைகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைத் தெளிவுபடுத்துகிறது. அபராதங்கள் (Fines) நீதிமன்றத்தால் விதிக்கப்படுகின்றன. மேலும், பெயரளவிலான அபராதத் தொகைகளுக்கும்,  முழுமையான குற்றவியல்  நீதிமன்ற  நடவடிக்கை (criminal justice process) தேவைப்படுகிறது. இதற்கு மாறாக, தண்டனைகள் இயல்பாகவே உரிமை சார்ந்தவை மற்றும் நியமிக்கப்பட்ட அதிகாரிகளால் விதிக்கப்படுகின்றன. இது விரைவான மற்றும் திறமையான சட்ட செயல்முறையை சாத்தியமாகிறது.

குற்றங்கள் குற்றமற்றதாக்கப்படுதல்

குற்றமற்றதாக்கப்படும் அல்லது முறைப்படுத்தப்படும் குற்றங்கள் பின்வரும் வகைகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன:

இந்த மசோதா, மிகச் சிறிய அல்லது காலாவதியான (obsolete) குற்றங்களை நீக்குகிறது. உதாரணமாக, ஏழு வயதுக்குட்பட்ட குழந்தையை பொது இடத்தில் மலம் கழிக்க அனுமதிப்பது அல்லது விளக்குகளை அணைப்பது போன்ற குற்றங்கள் நீக்கப்பட்டுள்ளன. அதேபோல், இராணுவ முகாம்களில் சுற்றித் திரிவது அல்லது பிச்சை எடுப்பது அல்லது எந்தவொரு இரயில் பெட்டியிலும் பொருட்களை விற்பனை செய்வது போன்ற குற்றங்களும் குற்ற பட்டியலில் இருந்து நீக்கப்பட்டுள்ளன.

பொதுவான மீறல்கள்: 12  ஒன்றிய அரசு  சட்டங்கள், சட்டம், விதிகள் அல்லது ஒழுங்குமுறைகளின் எந்தவொரு விதியையும் மீறுவதைக் குற்றமாக்குகின்றன. இது போன்ற விதிகள், அதிக குற்றம் ஏற்படுவதற்கு ஒரு முக்கியக் காரணியாக இருந்து வருகின்றன. 17 சட்டங்களில் இது போன்ற விதிகள் குற்றமற்றதாக்கப்பட்டுள்ளன. 5 சட்டங்களிலிருந்து அவை நீக்கப்பட்டுள்ளன. உதாரணமாக, 1988-ஆம் ஆண்டு மோட்டார் வாகனச் (Motor Vehicles Act) சட்டத்தின்கீழ், முதல் மீறலுக்கு எச்சரிக்கையும், இரண்டாவது அல்லது அடுத்தடுத்த மீறல்களுக்கு அபராதமும் விதிப்பதன் மூலம் இந்த விதி குற்றமற்றதாக்கப்பட்டுள்ளது.

நடைமுறைத் தவறுகள்: வணிகம் செய்வதை எளிதாக்கும் வகையில், அடிப்படை நடத்தை இயல்பாகவே குற்றமாக இல்லாத சிறு தவறுகளை இந்த மசோதா குற்றமற்றதாக்க முயல்கிறது. உதாரணமாக, 1953-ஆம் ஆண்டு தேயிலைச் சட்டத்தின்கீழ், முதல் மீறலுக்கு அபராதத்திற்குப் பதிலாக எச்சரிக்கையும், அடுத்தடுத்த மீறல்களுக்கு குடிமையியல் அபராதமும் விதிப்பதன் மூலம், கணக்கு அறிக்கைகளைத் தாக்கல் செய்யத் தவறுதல் மற்றும் தவறான கணக்கு அறிக்கைகளைத் தாக்கல் செய்தல் ஆகியவை குற்றமற்றதாக்கப்பட்டுள்ளன. இதேபோன்ற குற்றங்கள் 29 சட்டங்களிலிருந்து குற்றமற்றவையாக மாற்றப்பட்டுள்ளன. மேலும், 6 சட்டங்களிலிருந்து அவை நீக்கப்பட்டுள்ளன.

எந்தவொரு உத்தரவு, வழிகாட்டுதல், கோரிக்கை அல்லது அறிவிப்புகளுக்கு ஏற்பத் தவறுவதைக் குற்றமாக்கும் வகையிலான சட்டப்பிரிவுகள், 18 சட்டங்களிலிருந்து குற்றமற்றவையாக மாற்றப்பட்டுள்ளன. 6 சட்டங்களிலிருந்து நீக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும், இரண்டு சட்டங்களில் சமரசத்திற்குரிய குற்றங்களாக மாற்றப்பட்டுள்ளன. உதாரணமாக, 1957-ஆம் ஆண்டின் டெல்லி மேம்பாட்டுச் சட்டத்தின் (Delhi Development Act) கீழ், கட்டுமானப் பொருட்கள், கருவிகள், இயந்திரங்கள், சாரக்கட்டுகள் அல்லது பிற பொருட்களை அகற்ற வேண்டும் என்ற உத்தரவை (requisition) பின்பற்றத் தவறுவது முன்பு ஒரு குற்றமாக இருந்தது. இப்போது, அந்த குற்றம் குற்றவியல் பட்டியலிலிருந்து நீக்கப்பட்டுள்ளது.

தடை ஏற்படுத்துதல்: ஒரு அரசு ஊழியருக்குத் ஊழியரை பணி செய்ய விடாமல்  தடுக்கும்  குற்றம், பல சட்டங்களில் காணப்படுகிறது. இவற்றில் 'தடை ஏற்படுத்துதல்' என்பதற்குத் தெளிவான வரையறை இல்லை. மேலும், தண்டனைகளும் வேறுபடுகின்றன. 20 சட்டங்களில் இது போன்ற குற்றங்கள் குற்றமற்றவையாக ஆக்கப்பட்டுள்ளன அல்லது நீக்கப்பட்டுள்ளன. உதாரணமாக, 1972-ஆம் ஆண்டின் கடல்சார் பொருட்கள் ஏற்றுமதி மேம்பாட்டு ஆணையச் (Marine Products Export Development Authority Act) சட்டத்தின்கீழ், தடை ஏற்படுத்தும் குற்றம் நீக்கப்பட்டுள்ளது.

மதிப்பெண் சார்ந்த தண்டனைகள்

சட்டம் பெரும்பாலும் குற்றமாக்கலையே இயல்பாகக் கொண்டிருந்தாலும், இந்த மசோதா அமலாக்கத்திற்கு மிகவும் கட்டமைக்கப்பட்ட மற்றும் படிநிலையான அணுகுமுறையை அறிமுகப்படுத்துகிறது. பல சட்டங்களில், சிறிய அல்லது முதல் முறை மீறல்களுக்கு எச்சரிக்கைகள் மற்றும் மேம்பாட்டு அறிவிப்புகளை இது வழங்குகிறது. இதன் மூலம், கடுமையான விளைவுகள் விதிக்கப்படுவதற்கு முன்பு, தனிநபர்களுக்கும் வணிகம்  செய்யும் நபர்களுக்கும் தங்கள் தவறுகளைச் சரிசெய்ய ஒரு வாய்ப்பு அளிக்கப்படுகிறது.

உதாரணமாக, 1954-ஆம் ஆண்டின் புத்தகங்கள் மற்றும் செய்தித்தாள்கள் (பொது நூலகங்கள்) விநியோகச் சட்டத்தின் கீழ், மீறல்களுக்கு முன்னர் குற்றவியல் அபராதம் விதிக்கப்பட்டது. இதற்குப் பதிலாக, முதல் மீறலுக்குத் திருத்தம் செய்வதற்கான வாய்ப்புடன் கூடிய அறிவிப்பு, மீண்டும் மீண்டும் மீறினால் பதிவை இடைநீக்கம் செய்தல் மற்றும் தொடர்ச்சியாக  குற்றங்களை செய்தால் நிரந்தரமாக ரத்து செய்தல் போன்ற நடைமுறைகள் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளன.

மிகவும் கடுமையான மீறல்கள், குறிப்பாக பொதுமக்களுக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்துவபவர்களுக்கு குற்றவியல் தண்டனைகள் தொடர்ந்து வழங்கப்பட்டு வருகின்றன. ஆனால், இந்தச் சந்தர்ப்பங்களில், விகிதாசாரத்தை உறுதி செய்வதற்காக, இந்த மசோதா தண்டனைகளை BNS சட்டத்திற்கு ஏற்றவாறு சீரமைக்க முயற்சிக்கிறது.

இது, அரசின் அமலாக்கக் கட்டமைப்புக் குறித்த ஒரு பரந்த சிந்தனையைப்   காட்டுகிறது. கடுமையான பாதிப்புகளுக்கு மட்டுமே குற்றவியல் சட்டத்தைப் பயன்படுத்துவது அதேவேளையில், தேவையற்ற மீறல்களுக்குக் குற்றவியல் முழுமையான குற்றவியல் நீதித்துறை அமைப்பை பயன்படுத்துவது நடைமுறைக்கு சாத்தியமற்றது என்பதை உணர்ந்து, அது தவிர்க்கப்படுகிறது.

இந்த சீர்திருத்தங்கள் ஏன் தேவைப்பட்டன?

2024-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாத நிலவரப்படி, 7,305 குற்றவியல் குற்றங்களைக் கையாளும் 370 ஒன்றிய அரசு சட்டங்கள்  செயல் முறையில் இருந்தன. இது போன்ற குற்றங்களுக்கு 5333 சிறைத் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. இந்தச் சட்டங்களில் 74%-க்கும் மேற்பட்டவை, அடிப்படைக் குற்றவியல் நீதிச் சட்டங்கள் அல்ல மாறாக, அவை வரிவிதிப்பு, நகராட்சி நிர்வாகம், நிறுவன நிர்வாகம் போன்ற பிற துறைசார்ந்த விவகாரங்களை ஒழுங்குபடுத்தும் சட்டங்களாகவே இருந்தன.

 இந்த மசோதா குற்றவியல் சட்ட அமைப்பை (criminal law landscape) நியமானதாகவும் சீரானதாகவும் மாற்றும் ஒரு முக்கிய நடவடிக்கையாகக் கருதப்படுகிறது. இது இந்தியாவின் குற்றவியல் நீதி அமைப்பு எதிர்கொள்ளும் அனைத்துப் பிரச்சினைகளையும் தீர்க்காவிட்டாலும், இது ஒரு முக்கிய முன்னேற்றமாகும்.

ஆசிரியர்கள், விதி சட்டக் கொள்கை மையத்தின் குற்றம் மற்றும் தண்டனைப் பிரிவில் பணிபுரிகின்றனர். மேலும், வர்த்தக அமைச்சகத்தின்கீழ் உள்ள தொழில் மற்றும் உள்நாட்டு வர்த்தக மேம்பாட்டுத் துறைக்கு (Department for Promotion of Industry and Internal Trade (DPIIT)) ஜன் விஸ்வாஸ் பயிற்சியில் உதவிய குழுவிலும் இவர்கள் முக்கியப் பங்கு வகித்தனர்.

 

Original article: Jan Vishwas Bill 2026: Scale, scope and impact of India’s major decriminalisation exercise. -Ayushi Sharma, Naveed Mehmood Ahmad

Read More →

தேக்கநிலைப் பணவீக்கம் (Stagflation) என்பது என்ன? - பிரியா குமாரி சுக்லா

 முக்கிய அம்சங்கள்:

•  அமெரிக்கா மற்றும் ஐக்கிய இராச்சியம் போன்ற நாடுகள் 1974-ஆம் ஆண்டில் முறையே -0.5% மற்றும் -1.7% என்ற அளவிலும், 1975-ஆம் ஆண்டில் முறையே -0.2% மற்றும் -0.7% என்ற அளவிலும் ஆண்டு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP) வளர்ச்சி விகிதம் பதிவானது. 1974-ல் நுகர்வோர் விலை பணவீக்கம் (consumer price inflation) அமெரிக்காவில் 11.1% ஆகவும், ஐக்கிய இராச்சியத்தில் 16% ஆகவும், 1975-ல் அமெரிக்காவில் 9.1% ஆகவும், ஐக்கிய இராச்சியத்தில் 24.2% ஆகவும் பதிவானது.

• 1979, 1980, 1981 மற்றும் 1982 ஆகிய ஆண்டுகளில் இதேபோன்ற ஒரு நிகழ்வு பதிவாகியுள்ளது. இந்தக் காலகட்டத்தில் அமெரிக்காவில் மட்டும் 3.2%, -0.3%, 2.5% மற்றும் -1.8% என்ற அளவுகளில் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP) வளர்ச்சியையும், 11.3%, 13.5%, 10.3% மற்றும் 6.1% என்ற அளவுகளில் ஆண்டு நுகர்வோர் விலை பணவீக்க விகிதம் பதிவானது. ஆங்கிலேய கன்சர்வேடிவ் கட்சி அரசியல்வாதியான இயன் மெக்லியோட் என்பவரால் உருவாக்கப்பட்ட 'தேக்கநிலைப் பணவீக்கம் (Stagflation)' என்ற சொல்லின்  இரண்டு நிகழ்வுகளிலும், எண்ணெய் நெருக்கடிகளே முக்கியக்  காரணியாக இருந்தன.

• முதல் எண்ணெய் நெருக்கடி, 1973-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதத்தில் இஸ்ரேலுக்கும் எகிப்து-சிரியாவுக்கும் இடையே நடைபெற்ற யோம் கிப்பூர் போருக்குப் (Yom Kippur War) பிறகு ஏற்பட்டது. இஸ்ரேலுக்கு ஆதரவளித்த மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு எதிராக, அரபு எண்ணெய் ஏற்றுமதி நாடுகள் அமைப்பு முழுமையான எண்ணெய் தடை விதித்தது. இரண்டாவது எண்ணெய் நெருக்கடியானது 1979-ல் ஈரானிய இஸ்லாமியப் புரட்சிக்கு பின்னர் தொடங்கியது. அதைத் தொடர்ந்து, ஒரு வருடத்திற்கு பின்னர் ஈராக் ஈரானின் மீது படையெடுத்தது.

• அதன் பிறகு, உலகம் குறைந்தது மூன்று எண்ணெய் நெருக்கடிகளைச் சந்தித்துள்ளது. நெருக்கடிகள் 2008, 2022 மற்றும் 2026 ஆகிய ஆண்டுகளில் நிகழ்ந்தன. 2008-ஆம் ஆண்டின் நெருக்கடியானது பொருளாதார தேக்கத்திற்கு (எதிர்மறையான அல்லது மிகக் குறைந்த ஒற்றை இலக்க மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்திக்கு (GDP) வழிவகுத்தது. ஆனால், அது கட்டுப்பாடற்ற (runaway) பணவீக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. 2022-ல் நிகழ்ந்த ரஷ்யா-உக்ரைன் போர் காரணமாக குறைந்தபட்ச பணவீக்கம் ஏற்பட்டது. ஆனால், பெரிய அளவிலான பொருளாதார மந்தநிலை (great recession) ஏற்படவில்லை.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

• வழக்கமான பொருளாதாரப் பாடநூல்களில் இடம்பெறும் கோட்பாடுகளின்படி, 'வழங்கல் வளைகோடு' (Supply curve) மற்றும் 'தேவை வளைகோடு' (Demand curve) என இரண்டு வளைகோடுகள் உள்ளன. இவற்றில் செங்குத்து அச்சில் விலைகளும் (P), கிடைமட்ட அச்சில் அளவுகளும் (vertical and quantity (Q)) காட்டப்படுகின்றன. வழங்கல் வளைவு இடமிருந்து வலமாக மேலே ஏறும் (upward sloping) வகையில் இருக்கும். இது நேர்மறை தொடர்பைக் காட்டுகிறது. விலைகள் உயரும்போது, ​​ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளின் விநியோக அளவை அதிகரிக்க உற்பத்தியாளர்கள் ஊக்குவிக்கப்படுகிறார்கள். இதற்கு மாறாக, தேவை வளைகோடு கீழ்நோக்கிச் சரிகிறது. நுகர்வோர் குறைந்த விலையில் ஒரு பொருளை அதிகமாகவும், அதிக விலையில் குறைவாகவும் வாங்குகின்றனர்.

• அதனுடன் உள்ள வரைபடத்தில் ஆரம்ப வழங்கல் வளைவு (supply curve (S0)) மற்றும் தேவை வளைவு (demand curve (D0)) காட்டப்படுகின்றன. இவை சந்திக்கும் இடமே சந்தை சமநிலை (Market Equilibrium) ஆகும். அந்த சமநிலை விலை, நுகர்வோர் கேட்கும் அளவு சமநிலை அளவு மற்றும் உற்பத்தியாளர்கள் வழங்கும் அளவு இரண்டும் சமமாக இருக்கும்.

• தேக்கவீக்கம் பொதுவாக “எதிர்மறை விநியோக அதிர்ச்சிகளால்”  (negative supply shocks) ஏற்படுகிறது. பொதுவாக, ஒரு பொருளின்   வழங்களில் ஏற்படும் எந்தவொரு அதிகரிப்பும் அல்லது குறைவும் அதன் விலையில் ஏற்படும் மாற்றங்களால் ஏற்படுகிறது.  உள்ளீட்டுச் செலவுகள், உற்பத்தி நிலைமைகள் மற்றும் தொழில்நுட்பம் போன்ற பிற காரணிகள் மாறாமல் இருக்கும். இங்கு நடைபெறும் மாற்றம், அதே வழங்கல் வளைவில் (supply curve) ஒரு புள்ளியிலிருந்து மற்றொரு புள்ளிக்கு நகர்கிறது.

• முன்னதாகக் குறிப்பிடப்பட்டபடி, தேக்கநிலைப் பணவீக்கம் (Stagflation) ஏற்படுவதில் வழங்கல் அதிர்ச்சிகளின் அளவு மட்டும் அல்ல, அந்த கால அளவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. ஈரான் போர் விரைவில் முடிவுக்கு வந்தால், மேற்கு ஆசிய எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு பதப்படுத்தும் வசதிகள் மீதான தாக்குதல்கள், உற்பத்தியை மீட்டெடுக்கும் கண்ணோட்டத்தில் குறிப்பிடத்தக்க சேதத்தை ஏற்படுத்தவில்லை என்று வைத்துக்கொண்டால் — விநியோக வளைவரையானது S1-லிருந்து S0-க்கு, 1970-களின் தேக்கநிலைப் பணவீக்கத்தைத் (stagflation) தவிர்க்கும் அளவுக்கு விரைவாக  திரும்பக்கூடும்.

Original article: What is the stagflation? -Priya Kumari Shukla

Read More →

UPSC குடிமைப்பணித் தேர்வில், CSAT என்பது 'பன்முகத்தன்மைக்கு ஒரு தடையாக' இருக்கிறதா என்பது குறித்து… - ஷியாம்லால் யாதவ்

 ஓய்வுபெற்ற இந்தியக் காவல் பணி (Indian Police Service (IPS)) அதிகாரியும், தற்போதைய மாநிலங்களவை உறுப்பினருமான பிரிஜ் லால் சமீபத்தில் தெரிவித்துள்ள கருத்துக்கள், 2011-ஆம் ஆண்டில் குடிமைப் பணிகள் தேர்வுத்திறன் தேர்வு (Civil Services Aptitude Test (CSAT)) முதன்முதலில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது தொடங்கிய ஒரு பெரிய விவாதத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.

நாடாளுமன்றத்தில் கடந்த ஏப்ரல் மாதம் 2-ஆம் தேதி, வியாழக்கிழமை அன்று, பாரதிய ஜனதா கட்சியின் (BJP) மாநிலங்களவை உறுப்பினர் பிரிஜ் லால் ஒரு முக்கிய கருத்தை முன்வைத்தார். குடிமைப் பணித் தேர்வின் முதற்கட்டத் தேர்வில் தகுதி பெற வேண்டிய இரண்டு தாள்களில் ஒன்றான குடிமைப் பணிகள் தேர்வுத்திறன் தேர்வு  (CSAT) என்பது, "பன்முகத்தன்மைக்கு மிகப்பெரிய தடையாக" இருப்பதாகவும், எனவே அதை நீக்க வேண்டும் அல்லது சீர்திருத்த வேண்டும் என்றும் கூறினார்.

தேர்ந்தெடுக்கப்படும் விண்ணப்பதாரர்களிடையே இந்தத் தேர்வுத்தாள் "சமமற்ற பிரதிநிதித்துவத்தை" உருவாக்குவதாக கூறினார். வெற்றி பெறுபவர்களில் சுமார் 65% பேர் பொறியியல் பட்டதாரிகளாக உள்ளனர். ஆனால், குடிமைப் பணித் திறன் தேர்வு (CSAT) என்பது தொழில்நுட்பம், கணிதம் மற்றும் புரிந்துகொள்ளும் திறன் சார்ந்த கேள்விகளில் அதிக கவனம் செலுத்துவதால், கலை மற்றும் மானுடவியல் துறைசார்  மாணவர்கள் இதில் தேர்ச்சி பெறுவது கடினமாக உள்ளதாகவும் குறிப்பிட்டார்.

ஓய்வுபெற்ற இந்தியக் காவல் பணி அதிகாரியான பிரிஜ் லால், குடிமைப் பணிகள் தேர்வுத் திறன் தேர்வு (CSAT) முதன்முதலில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது தொடங்கிய ஒரு விரிவான விவாதத்தின் ஒரு பகுதியாக இந்தக் கருத்துக்களைத் தெரிவித்தார்.

குடிமைப் பணிகள் தேர்வுத் திறன் தேர்வு என்பது என்ன?

மத்திய அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் (Union Public Service Commission (UPSC)), இந்திய ஆட்சிப் பணி மற்றும் இந்தியக் காவல் பணி  போன்ற மிக உயரிய 'குரூப் ஏ' பதவிகளுக்காக ஒவ்வொரு ஆண்டும் குடிமைப் பணித் தேர்வை (Civil Services Examination) நடத்துகிறது. இந்தத் தேர்வு மூன்று நிலைகளைக் கொண்டது: அவை முறையே முதல்நிலைத் தேர்வு (Prelims - கொள்குறி வகை வினாக்கள்), முதன்மைத் தேர்வு (Mains - விளக்கமான விடை எழுதும் வினாக்கள்) மற்றும் நேர்முகத் தேர்வு (Interview - ஆளுமைத் திறன் தேர்வு) ஆகும்.

2010-ஆம் ஆண்டு வரை, குடிமைப் பணி முதல்நிலைத் தேர்வு இரண்டு தாள்களைக் கொண்டிருந்தது: பொதுஅறிவுத் தாள் (General Studies - 150 மதிப்பெண்கள்) மற்றும் விண்ணப்பதாரர்கள் 23 பாடங்களில் இருந்து தாங்களாகவே தேர்ந்தெடுக்கும் விருப்பப் பாடம் (300 மதிப்பெண்கள்). அந்தச் சமயத்தில், பொதுப் பாடத் தாளில் (General Studies) தர்க்கரீதியான சிந்தனை (Reasoning) மற்றும் கணிதம் தொடர்பான கேள்விகள் மிகக் குறைந்த அளவிலேயே கேட்கப்பட்டன.

2011-ஆம் ஆண்டு முதல் நடைமுறைக்கு வந்த மாற்றியமைக்கப்பட்ட தேர்வு முறையின்படி, முதல்நிலைத் தேர்வு அனைத்துத் தேர்வர்களுக்கும் பொதுவான இரண்டு தாள்களைக் கொண்டுள்ளது. ஒவ்வொரு தாளும் தலா 200 மதிப்பெண்களைக் கொண்டது. அவை: பொது அறிவுத் தாள்-I (GS-I)) மற்றும் பொதுஅறிவுத் தாள்-II ஆகும். இதில் முதல் தாள் (GS-I) நடப்பு நிகழ்வுகள் மற்றும் பொது அறிவு தொடர்பான கேள்விகளைக் கொண்டது. பொதுஅறிவுத் தாள்-II, அதாவது குடிமைப் பணித் திறன் தேர்வு (CSAT), மொழித்திறன், தர்க்கரீதியான சிந்தனை மற்றும் அடிப்படை கணிதத் திறனைச் சோதிக்கும் வகையில் அமையும் என்கின்றனர். இந்த குடிமைப் பணித் திறன் தேர்வு என்பது ஒரு தகுதித் தேர்வு மட்டுமே; அதாவது, இதில் தேர்ச்சி பெற ஒரு தேர்வர் குறைந்தபட்சம் 33% அல்லது 66 மதிப்பெண்களைப் பெற வேண்டும். அவ்வாறு 66 மதிப்பெண்களைப் பெறத் தவறினால், அவர்களின் பொது அறிவுத் தாள்-I  (GS-I) விடைத்தாள்கள் மதிப்பீடு செய்யப்படமாட்டாது என்றும் கூறப்படுகிறது.

இந்த மாற்றத்திற்கான காரணம் என்ன?

தேர்வு முறையில் சீர்திருத்தங்களைக் கொண்டு வருவதற்காக அமைக்கப்பட்ட பல்வேறு குழுக்களின் பரிந்துரைகளின் அடிப்படையில், மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி (UPA) அரசாங்கத்தின் காலத்தில் இந்த மாற்றங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன.

இதில் அடல் பிஹாரி வாஜ்பாய் தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி (NDA) அரசாங்கத்தின் போது அமைக்கப்பட்ட ஒய். கே. அலக் தலைமையிலான குடிமைப் பணிகள் மறுஆய்வுக் குழு, எம். வீரப்ப மொய்லி தலைமையிலான இரண்டாவது நிர்வாகச் சீர்திருத்த ஆணையம் (Administrative Reforms Commission (ARC)) மற்றும் மத்திய அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் (UPSC) வழங்கிய பரிந்துரைகளும் அடங்கும் என்கின்றனர்.

பழைய கல்வி முறையில் இருந்த ஒரு முக்கியமான குறைபாடு என்னவென்றால், அது மாணவர்களின் பகுப்பாய்வுத் திறனை சோதிப்பதைவிட, பாடங்களை மனப்பாடம் செய்து அப்படியே எழுதும் மடைமாற்றமில்லா கற்றல் (rote learning) முறைக்கே அதிக முக்கியத்துவம் அளித்ததாகச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

குடிமைப் பணித் தேர்வு எழுதும் தேர்வர்களுக்கு திறனறித் தேர்வு ஏன் முக்கியமானது?

இரண்டு மணி நேரம் நடைபெறும் இந்தத் தேர்வானது, பத்தாம் வகுப்புத் தரத்திலான மொழிப் புரிதல் திறன், தர்க்கரீதியான பகுத்தாய்வு, பகுப்பாய்வுத் திறன், முடிவெடுக்கும் திறன், சிக்கல்களுக்குத் தீர்வு காணும் திறன் மற்றும் பொதுவான மனத்திறன் ஆகியவற்றைச் சோதிக்கிறது. மேலும், எண்கள், அவற்றுக்கிடையேயான உறவுகள், எண்களின் வரிசை முறை போன்ற அடிப்படை எண் கணிதம் மற்றும் வரைபடங்கள், அட்டவணைகள் மூலம் தரவுகளை விளக்குதல் (Data Interpretation) ஆகிய பகுதிகளையும் உள்ளடக்கியதாகக் கூறப்படுகிறது.

மொத்தம் உள்ள 80 கேள்விகளில் ஒவ்வொன்றுக்கும் தலா 2.5 மதிப்பெண்கள் வழங்கப்படுகின்றன. ஆனால், தவறான பதில்களுக்கு மூன்றில் ஒரு பங்கு, அதாவது 0.83 மதிப்பெண்கள் குறைக்கப்படும். அதேபோல், பொது அறிவுத் தாள்-1 மொத்தம் 100 கேள்விகளைக் கொண்டு 200 மதிப்பெண்களுக்கு நடத்தப்படுகிறது. இதில் ஒவ்வொரு தவறான பதிலுக்கும் 0.66 மதிப்பெண்கள் எதிர்மறை மதிப்பெண்களாக (Negative Marking) கழிக்கப்படும் என்கின்றனர்.

குடிமைப் பணிகள் திறனறித் தேர்வு  (CSAT) கடினத்தன்மை ஆண்டுதோறும் அதிகரித்து வருவதாகப் பலர் வாதிடுகின்றனர். குடிமைப் பணித் தேர்வு (CSE) என்பது பொதுவாக அரசியல், வரலாறு மற்றும் சமூக அறிவியல் பாடங்களை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், தற்போதுள்ள குடிமைப் பணிகள் திறனறித் தேர்வு  முறை அறிவியல், கணிதம் அல்லது பொறியியல் பின்னணி கொண்ட மாணவர்களுக்கு மட்டுமே சாதகமாக இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது. மேலும், இந்தத் தேர்வு இந்தி அல்லது ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே நடத்தப்படுவதால், கிராமப்புற மற்றும் பின்தங்கிய சூழலில் இருந்து வரும் தேர்வர்கள் பெரும் பாதிப்புக்குள்ளாகின்றனர். இந்தி மொழி பேசுபவர்கள்கூட இத்தேர்வின் தொழில்நுட்பரீதியான சிக்கல்கள், மோசமான மொழிபெயர்ப்புகள் மற்றும் இந்தி மொழியில் தரமான பாடப்புத்தகங்கள் கிடைக்காதது போன்ற காரணங்களால் இத்தகைய தேர்வுமுறைகளை கடுமையாக விமர்சித்து வருகின்றனர்.

அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட காலத்திலிருந்தே, குடிமைப் பணிகள் திறனறித் தேர்வு (CSAT) மீது பல்வேறு புகார்கள் எழுப்பப்பட்டன. இதன் விளைவாக, 2011-ஆம் ஆண்டு குடிமைப் பணிகள் தேர்வு (CSE) எழுதிய தேர்வர்களுக்கு, ஒரு கூடுதல் வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டது.

பிரிஜ் லால் அவர்களின் கூற்றைத் தரவுகள் உறுதிப்படுத்துகின்றனவா?

பீகார் மாநிலத்தைச் சேர்ந்த அன்றைய பாரதிய ஜனதா கட்சி (BJP) நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சுஷில் குமார் மோடி, எத்தனை தேர்வர்கள் தேர்வில் வெற்றி பெற்றுள்ளனர் என்பது குறித்துக் கேள்வி எழுப்பியிருந்தார். இதற்கு, பணியாளர் மற்றும் பயிற்சித் துறையின் (Department of Personnel and Training (DoPT)) மத்திய இணை அமைச்சர் ஜிதேந்திர சிங், 2023-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 7-ஆம் தேதி பதிலளித்தார்.

2017-ஆம் ஆண்டு முதல் 2021-ஆம் ஆண்டு வரையிலான காலப்பகுதியில், அறிவியல், மருத்துவம் அல்லது பொறியியல் பின்னணி கொண்ட தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வேட்பாளர்களின் எண்ணிக்கை முறையே 715, 528, 595, 566 மற்றும் 497-ஆக இருந்தது. இதற்கு மாறாக, கலை மற்றும் மானுடவியல் துறைசார் பட்டதாரிகளின் எண்ணிக்கை மிகவும் குறைவாகவே இருந்தது. அவர்களின் எண்ணிக்கை முறையே 106, 81, 77, 84 மற்றும் 88 எனப் பதிவாகியுள்ளதாகக் கூறப்பட்டது.

இருந்தபோதிலும், பல அறிவியல் பட்டதாரிகள் முதன்மைத் தேர்வில் (Mains Exam) - இதில் விருப்பப் பாடங்கள் தேர்வு செய்யும் முறை உள்ளது. சமூக அறிவியல் அல்லது மானுடவியல் துறைசார் பாடங்களையே தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். கடந்த சில ஆண்டுகளில் கலைப்பாடப் பிரிவின்கீழ் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட விண்ணப்பதாரர்களின் மொத்த எண்ணிக்கை முறையே 230, 199, 223, 193 மற்றும் 188-ஆக இருப்பதே இதற்குச் சான்றாகக் காட்டப்படுகிறது.

2011-ஆம் ஆண்டில், ஆங்கில வழியில் பயின்ற 800-தேர்வர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நிலையில், இந்தி வழியில் பயின்றவர்கள் 89-பேர் மட்டுமே வெற்றி பெற்றனர். இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் செய்தித்தாள் நிறுவனம் 2019-ஆம் ஆண்டில்  நடத்திய ஆய்வின்படி, முசோரியில் உள்ள லால் பகதூர் சாஸ்திரி தேசிய நிர்வாகக் கழகத்தில் (Lal Bahadur Shastri National Academy of Administration (LBSNAA)) பயிற்சி பெற்ற 2015-ஆம் ஆண்டு குடிமைப் பணிகள் தேர்வில் (CSE) தேர்ச்சி பெற்ற 370-பேரில், 8-பேர் மட்டுமே இந்தி மொழியில் தேர்வு எழுதியவர்கள் என்பது தெரியவந்தது. இதுவே 2013-ஆம் ஆண்டில் 202-பேரில் 48-மட்டுமே இந்தி மொழியில் தேர்வு எழுதியவர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. மேலும், தேர்வானவர்களில் 5-பேர் மட்டுமே இந்தி வழிப் பல்கலைக்கழகங்களில் படித்தவர்கள், 30-பேர் இந்தி வழிப் பள்ளிகளில் பயின்றவர்கள் ஆவர்.

2013-ஆம் ஆண்டிலிருந்து கிடைத்துள்ள தரவுகளின்படி, இந்திய ஆட்சிப் பணி (Indian Administrative Service (IAS)), இந்தியக் காவல் பணி (Indian Police Service (IPS)) மற்றும் இந்திய வெளியுறவுப் பணி (Indian Foreign Service (IFS)) போன்ற பதவிகளுக்காக நடத்தப்படும் குடிமைப் பணித் தேர்வை (CSE) இந்தியில் எழுதுவோரின் எண்ணிக்கை பெருமளவு குறைந்துள்ளது. அதுமட்டுமல்லாமல், இந்தி வழிக் கல்வி பயின்ற பள்ளிகள் அல்லது பல்கலைக்கழக மாணவர்களின் தேர்ச்சியும் கணிசமாக வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது. அதே வேளையில், அதிகப்படியான மாணவர்கள் ஆங்கில மொழியைத் தேர்ந்தெடுத்துத் தேர்வு எழுதுவது அதிகரித்து வருவதாகவும் தெரிவித்துள்ளது.

லால் பகதூர் சாஸ்திரி தேசிய நிர்வாக அகாதமி (LBSNAA) இணையதளத்தில் முன்பு வெளியிடப்பட்ட அடிப்படைப் பயிற்சி வகுப்புத் தரவுகளின்படி, குடிமைப் பணித் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றவர்களின் பின்னணி குறித்த ஆய்வு இந்த மாற்றத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது. இதில் இந்தி மொழியில் தேர்வு எழுதியவர்களின் எண்ணிக்கை 2013-ஆம் ஆண்டில் ஏறக்குறைய 17 சதவீதமாக இருந்தது; ஆனால் அது 2014-ஆம் ஆண்டில் 2.11%-ஆகவும், 2015-ஆம் ஆண்டில் 4.28%-ஆகவும், 2016-ஆம் ஆண்டில் 3.45%-ஆகவும், 2017-ஆம் ஆண்டில் 4.06%-ஆகவும் குறைந்தது. குறிப்பாக, 2018-ஆம் ஆண்டில் பணியில் சேர்ந்து 2019-ஆம் ஆண்டில் பயிற்சியை முடித்தவர்களில், வெறும் 2.16% பேர் மட்டுமே குடிமைப் பணித் தேர்வை (CSE) இந்தி மொழியில் எழுதியவர்கள் ஆவர்.

குடிமைப் பணிகள் திறனறித் தேர்வு (CSAT) அறிமுகப்படுத்தப்படுவதற்கு முன்பு, இந்தி வழியில் பயின்ற மாணவர்களின் எண்ணிக்கை சற்று அதிகமாக இருந்தது. 2005-ஆம் ஆண்டு முதல் 2008-ஆம் ஆண்டு வரையிலான புள்ளிவிவரங்களின்படி, சுமார் 12-15% விண்ணப்பதாரர்கள் குடிமைப்பணி முதன்மைத் தேர்வை (CSE Mains) இந்தியில் எழுதினர். உதாரணமாக, 2008-ஆம் ஆண்டில் 239-மாணவர்களில் 32-பேர் (14%-க்கும் மேல்) இந்தியில் தேர்வு எழுதினர். இருப்பினும், இது தொடர்பான விவரங்கள் லால் பகதூர் சாஸ்திரி தேசிய நிர்வாகக் கழகத்தின் (LBSNAA) இணையதளத்திலிருந்து நீக்கப்பட்டுவிட்டன. எனவே, அதற்குப் பிந்தைய ஆண்டுகளுக்கான நம்பகமான தரவுகள் தற்போது கிடைப்பதில்லை என்றும் கூறப்படுகிறது.

அரசாங்கத்தின் பதில் என்னவாக இருந்தது?

2014-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 24-ஆம் தேதி நாடாளுமன்றத்தில் பேசிய ஜிதேந்திர சிங், வெற்றி பெற்ற வேட்பாளர்களில் எத்தனை பேர் இந்திய மொழிகள் அல்லது கலைப் பாடப்பிரிவுகள் சார்ந்த  பின்னணியில் இருந்து வந்தவர்கள் என்பது குறித்த புள்ளிவிவரங்கள் பராமரிக்கப்படுவதில்லை என்று தெரிவித்தார்.

இதற்கிடையில், மார்ச் மாதம் 12-ஆம் தேதி, 2020-ஆம் ஆண்டு, தேர்வு முறையானது அனைத்து விண்ணப்பதாரர்களுக்கும் சமமான வாய்ப்பை வழங்கும் வகையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் முதல்நிலைத் தேர்வு (Prelims) பெரும்பாலும் அனைத்து மொழியினருக்கும் பொதுவானதாக (மொழி-சார்பற்றதாக) இருந்தாலும், பெரும்பாலான விண்ணப்பதாரர்கள் முதன்மைத் தேர்வை (Mains) ஆங்கிலத்தில் எழுதவே விரும்புகிறார்கள் என்றும் ஜிதேந்திர சிங் குறிப்பிட்டார்.

Original article: Debate over CSAT as a ‘barrier to diversity’ in UPSC Civil Services Exam. -Shyamlal Yadav

Read More →