மகத் என்பது 1927-ல் டாக்டர் பி. ஆர். அம்பேத்கர் தொடங்கிய இந்தியாவின் முதல் மனித உரிமை இயக்கங்களில் ஒன்றின் பிறப்பிடமாகும். இது சாதி பாகுபாட்டை எதிர்த்துப் போராடவும், தலித் உரிமைகளை வலியுறுத்தியது. இது இந்தியா என்ற கருத்தாக்கத்தையும் அதன் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் நெறிமுறைகளையும் வடிவமைத்தது.
சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய இந்தியாவில், மகத் தாலுகா, பம்பாய் மாகாணத்தின் ஒரு பகுதியாகவும், பம்பாய் மாகாணத்தின் தொழில்துறை துறைக்கு உழைப்பை வழங்கும் ஒரு முக்கிய பொருளாதார மையமாகவும் இருந்தது. மஹாத்தில், சாதி விதிமுறைகளைப் பின்பற்றுவது சாதிப் பாகுபாட்டை பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ள வழிவகுத்தது, உயர் சாதி நபர்கள் தலித்துகளை அவமதிப்புடன் நடத்தினர். சாதி அடிப்படையிலான ஒதுக்கீட்டின் ஒரு வடிவமான தீண்டாமை, தலித்துகளை சமூகத்தின் அடிமட்டத்தில் வைத்திருந்தது. மஹாத்தில், சாவடர் குளம் (Chavadar Tank) போன்ற பொது நீர்த்தேக்கங்களில் இருந்து தலித்துகள் தண்ணீர் குடிக்க அனுமதிக்கப்படவில்லை அவர்கள் ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தது இதன் மூலம் தெளிவாகத் தெரிந்தது.
இந்தியாவின் முதல் உரிமை இயக்கங்களில் ஒன்றான மகத் ஒரு முக்கியமான இடமாக இருந்தது. இது மனித உரிமைகள் பற்றிய கருத்துக்களை வடிவமைக்க உதவியது மற்றும் அரசியலமைப்பின் கொள்கைகளில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
மரபைப் புரிந்துகொள்வது
மனித உரிமைகள் மற்றும் நீர் ஜனநாயகத்திற்கான இயக்கம் (water democracy) ஆகஸ்ட் 1923-ல் பம்பாய் சட்டமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட ஒரு தீர்மானத்துடன் தொடங்கியது. இதை எஸ்.கே.போலே தொடங்கினார். அதில், "தர்மசாலைகளில் உள்ள அனைத்து பொது நீர் தளங்களையும் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினர் பயன்படுத்த அனுமதிக்கப்பட வேண்டும் என்று சபை பரிந்துரைத்தது. தர்மசாலைகள் அரசாங்கத்தால் நியமிக்கப்பட்ட அல்லது சட்டத்தால் உருவாக்கப்பட்ட கட்சிகளால் நிர்வகிக்கப்படும் பொது நிதியிலிருந்து கட்டப்பட்டு பராமரிக்கப்படுகின்றன. அதேபோல் பொதுப் பள்ளிகள், நீதிமன்றங்கள், அலுவலகங்கள் மற்றும் மருந்தகங்கள் பராமரிக்கப்படுகின்றன என்றும் சபை கூறியது.
இந்தத் தீர்மானம் பிராமண ஆதிக்கத்தை சவால் செய்தது மற்றும் மகத் அருகே உள்ள கோரேகான் மற்றும் தாஸ்கானில் சமூக மாற்ற முயற்சிகளைத் அதிகரிக்க செய்தது. 1926-ஆம் ஆண்டில், சம்பார் சாதியைச் சேர்ந்த ஒரு தலைவரான ராமச்சந்திர சாந்தோர்கர், கோரேகானில் உள்ள ஒரு பொது நீர்த்தேக்கத்தில் குதித்தார். இது கிராமவாசிகள் சாம்பார்கள் மற்றும் மகர்கள் உள்ளிட்ட தாழ்த்தப்பட்டவர்களின் சொத்துக்களின் மீது தாக்குதல் நடத்த வழி வகுத்தது. தாஸ்கானில், சந்தோர்கர், ஆர்.பி. மோர் மற்றும் ராம்ஜி போத்தார் உள்ளிட்ட மஹர் சமாஜ் சேவா சங்கத்தின் தலைவர்கள் தங்கள் உரிமைகளை நிலைநாட்ட உள்ளூர் ஏரி மற்றும் கிணறுகளில் இருந்து தண்ணிர் குடித்தனர். ஆர்.பி. மோரின் நினைவுக் குறிப்பு, இந்தப் பகுதி அம்பேத்கரின் சமத்துவப் போராட்டத்தை வலுவாக ஆதரித்ததைக் காட்டுகிறது. கோபால்பாபா வாலங்கர், என்.எம். ஜோஷி மற்றும் சாம்பாஜி கெய்க்வாட் போன்ற ஆர்வலர்களின் பிறப்பிடமாகவும் இந்தப் பகுதி இருந்தது. இந்தக் காரணங்களுக்காக, டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் இந்தியாவின் முதல் மனித உரிமை இயக்கங்களில் ஒன்றிற்கான இடமாக மஹாத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
மகத் 1.0 மற்றும் 2.0
1923ஆம் ஆண்டு போலே தீர்மானத்தின்படி தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் தண்ணீர் குடிக்கும் உரிமையை வலியுறுத்தி, டாக்டர் அம்பேத்கரும் அவரது சீடர்களும் மார்ச் 19-20, 1927 அன்று சத்தியாக்கிரகத்தை நடத்தினர். அம்பேத்கரின் சீடர்கள் அந்த நிகழ்விற்கு சில உடைமைகளுடன், பசியுடன், தங்கள் உரிமைகளைக் கோருவதற்காக குச்சிகளை (லத்திகள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன, அவை பம்பாய் ஜனாதிபதி பதவியில் இருந்தவர்களைத் தவிர மஹர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டன) எடுத்துச் சென்றனர். ஆனால், உள்ளூர்வாசிகள் அவர்களுக்கு தண்ணீர் கொடுக்க மறுத்துவிட்டனர். எனவே, இந்த நோக்கத்திற்காக ரூ.40 மதிப்புள்ள தண்ணீரை வாங்க வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது.
மகத் 1.0 சத்தியாக்கிரகத்திற்குப் பிறகு, மனித உரிமைகளுக்கு மேல் சாதி அமைப்பை வலுப்படுத்தும் நோக்கில் டாக்டர் அம்பேத்கரும் அவரது சீடர்களும் தண்ணீரை அருந்தியதால், சுத்திகரிப்பு சடங்குகள் செய்யப்பட்டன. இதன் விளைவாக, டாக்டர் அம்பேத்கர் டிசம்பர் 25 மற்றும் 26, 1927 அன்று இரண்டாவது மகத் மாநாட்டை நடத்த திட்டமிட்டார். அதேநேரத்தில், சாவடார் குளம் தனியாருக்குச் சொந்தமானது என்று கூறி, தலித்துகள் அதைப் பயன்படுத்துவதை நீதிமன்றங்கள் தடுத்தன.
இந்தக் காலகட்டத்தில், டாக்டர் அம்பேத்கர், ஜனநாயகம் மற்றும் மனித உரிமைகளை ஊக்குவிக்கும் "Bahishkrut Bharat" என்ற பதினைந்து வார இதழைத் தொடங்கினார். மகத் சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து தலித்துகள் தாக்குதல்களைச் சந்தித்ததைத் தொடர்ந்து, 1927ஆம் ஆண்டு நவம்பரில் டாக்டர் பஞ்சாப்ராவ் தேஷ்முக் தலைமையில் நடைபெற்ற அம்பாபாய் கோயில் சத்தியாக்கிரகத்திலும் அவர் இணைந்தார். இது அவர்களைப் பாதுகாக்க அம்பேத்கர் சேவா தளம் உருவாக்க வழிவகுத்தது. சாவதர் ஏரி வழக்கு இன்னும் நிலுவையில் இருந்ததால், டாக்டர் அம்பேத்கர் தனது ஆதரவாளர்களுடன் கலந்தாலோசித்தபிறகு சத்தியாக்கிரகத்தைத் தொடங்க வேண்டாம் என்று முடிவு செய்தார். இருப்பினும், டிசம்பர் 25 அன்று, கங்காதர் சகஸ்ரபுத்தே, ராஜ்போஜ் மற்றும் தோரட் ஆகியோரின் தீர்மானத்தைத் தொடர்ந்து அவர் மனுஸ்மிருதியை எரித்தார். மகத் 2.0-ல், அவர் பெண்களிடம் அதிகமாக உரையாற்றினார், மனித உரிமைகளில் பாலின சமத்துவம் (gender equality) இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார்.
மகத் புரட்சி (Mahad revolution)
மகத் 1.0 மற்றும் மகத் 2.0 சத்தியாக்கிரகங்கள் பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் (French Revolution) காலகட்டத்தை வெளிப்படுத்தியதாக டாக்டர் அம்பேத்கர் கூறினார்.
மகத் சத்தியாக்கிரகத்தின் போது டாக்டர் அம்பேத்கர் ஆற்றிய உரைகளில், டாக்டர் அம்பேத்கர் கண்ணியத்தையும் சுயமரியாதையையும் ஊக்குவித்தார். மகத் 2.0-ல், அவர் 1798ஆம் ஆண்டு பிரெஞ்சு தேசிய சட்டமன்றத்தைக் குறிப்பிட்டார். மகாத் 1.0 மற்றும் மகத் 2.0 ஆகிய இரண்டு நிகழ்வுகளும் இந்தியாவின் தொலைநோக்கு பார்வையையும் மற்றும் அரசியலமைப்பின் மதிப்புகளையும் வடிவமைப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகித்தன.
இருப்பினும், பிரெஞ்சுப் புரட்சி பெண்களை அதன் உரிமைகள் பற்றிய கருத்தில் சேர்க்கவில்லை. அவர்களின் தேசிய சட்டமன்றமும் அதன் பின்னர் ஏற்பட்ட மாற்றங்களும் பெண்களின் சமத்துவத்தைப் புறக்கணித்தன. மேரி வோல்ஸ்டோன்கிராஃப்ட், தனது "பெண் மற்றும் குடிமகனின் உரிமைகள் பிரகடனம்" என்ற துண்டுப்பிரசுரத்தின் மூலம் தலையிட்டதே, பிரெஞ்சுப் புரட்சியில் பெண்களின் விலக்கு மற்றும் இடத்தை கேள்விக்குள்ளாக்கியது.
1916ஆம் ஆண்டு டாக்டர் அம்பேத்கர் தனது ஆய்வறிக்கையில், பாலினத்தின் மூலம் சாதியைப் பார்ப்பதற்கான ஒரு புதிய வழியை முன்மொழிந்தார். இந்திய சமூகவியலாளர்கள் சாதியில் பெண்களின் பங்கை எவ்வாறு ஆய்வு செய்தனர் என்று கேள்வி எழுப்பினார். மேலும், பிரச்சினைகளை தனித்தனி பகுதிகளாகப் பிரிப்பது சாதியை ஒழிக்க உதவாது என்று சுட்டிக்காட்டினார். பாலின வழிமுறைகள் மூலம் மட்டுமே முடிவை அடைய முடியும். மகத் 1.0-ல் நடந்த உரைகள் மற்றும் செயல்கள், அவர்களின் பாலினம், புவியியல், வர்க்கம் மற்றும் சாதி(கள்) ஆகியவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல் பெண்கள் மற்றும் ஆண்களின் கூட்டாண்மையைக் கொண்டுள்ளன. பிராமணர்களின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடுபட்டு தங்கள் எதிர்காலத்தைத் தாங்களே தீர்மானிக்க தேசிய சட்டமன்றத்தைப் போல அவர்கள் ஒன்று கூடினர். இது டென்னிஸ் மைதான சத்தியப்பிரமாணத்தின் போது 11-ஆம் லூயி மன்னர் அனுமதி மறுத்த பிறகு மூன்றாம் வர்க்கம் எவ்வாறு செயல்பட்டது போன்று இருந்தது. மகத் 2.0-ல், எடுக்கப்பட்ட முடிவு முக்கியமாக சூத்திரர்களை (Shudras) நியாயமற்ற முறையில் நடத்துவதில் கவனம் செலுத்தியது போல் தெரிகிறது. இருப்பினும், மனுஸ்மிருதியில் உள்ளதைப் போன்ற ஆரம்பகால விதிகள் பெண்களும் சூத்திரர்களைப் போலவே நடத்தப்பட்டதாகக் காட்டுகின்றன. சமகால இலக்கிய மற்றும் வரலாற்று நூல்கள் இதை ஆதரிக்க ஏராளமான சான்றுகளை வழங்குகின்றன.
மகத் 2.0-ல் டாக்டர் அம்பேத்கரின் நடவடிக்கைகள், குறிப்பாக மநுஸ்மிருதி எரிப்பு மற்றும் பெண்கள் கூட்டத்தில் உரையாற்றுதல், அகிம்சை பௌத்தத்திலிருந்து பெறப்பட்ட சுதந்திரம், சமத்துவம் மற்றும் சகோதரத்துவக் கொள்கைகளைக் கொண்ட மனித உரிமைகள் குறித்த ஒரு புதிய விவாதத்தை முன்னெடுத்துச் செல்ல முயற்சிக்கின்றன.
டாக்டர் அம்பேத்கர், பாலின அடிப்படையிலான (gendered nation) ஒரு புதிய கருத்தை அறிமுகப்படுத்தினார். அதன் அறிவொளி பெற்ற தேசியவாதம், அத்தியாவசியத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது அல்ல, மாறாக மக்களின் உண்மையான வாழ்க்கையையும் அவர்களின் இயற்கையான, சட்டப்பூர்வ மனித உரிமைகளிலும் வேரூன்றிய இருத்தலியல்வாதத்தை (existentialism) அடிப்படையாகக் கொண்டது. இதனால், டிசம்பர் 25 இந்தியாவில் இந்தியப் பெண்கள் விடுதலை நாளாகவும் (Indian Women’s Liberation Day) கொண்டாடப்படுகிறது. அது தேட முயற்சிக்கும் ஒரே அத்தியாவசியவாதம், மைத்ரியை அடிப்படையாகக் கொண்ட மனுஸ்கி ஆகும். இது வெறும் அரசாங்கக் கருத்தைவிட உண்மையான ஜனநாயகம் வாழ்ந்தது என்பதாகும். இது இந்திய அரசியலமைப்பில் நிறுவனமயமாக்கப்பட்ட
மகத் சத்தியாக்கிரகத்தின்போது கற்றுக்கொண்ட நெறிமுறைகளிலிருந்து பெறப்பட்ட அரசியலமைப்பு நெறிமுறையின் அடித்தளங்களை பிரதிபலிக்கிறது.
நிகில் சஞ்சய்-ரேகா அட்சுலே, இந்திய தொழில்நுட்ப நிறுவனம்-டெல்லியில் மூத்த ஆராய்ச்சி அறிஞர் ஆவார்.
original link:
How the Mahad satyagraha(s) shaped constitutional discourse