உரிமை மீறல் தீர்மானம் என்றால் என்ன? -குஷ்பூ குமாரி

 முக்கிய அம்சங்கள்:

— "ஒரு தனித் தீர்மானம் (Substantive Motion) என்பது சபையின் ஒப்புதலுக்காக சமர்ப்பிக்கப்படும் ஒரு தனித்துவமான மற்றும் சுதந்திரமான முன்மொழிவாகும். இது அவையின் முடிவை வெளிப்படுத்தும் வகையில் தெளிவாக வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும்," என்று எம்.என். கவுல் மற்றும் எஸ்.எல். ஷக்தேர் ஆகியோர் தங்களது புகழ்பெற்ற ‘Practice and Procedure of Parliament’ என்ற புத்தகத்தில் விளக்கியுள்ளனர். இந்தப் புத்தகம் பல்வேறு வகையான தீர்மானங்களைப் பற்றி விரிவாக எடுத்துரைக்கிறது.

— சபாநாயகர் மற்றும் துணை சபாநாயகரைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான தீர்மானங்கள், குடியரசுத் தலைவரின் உரைக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் தீர்மானம், பொது முக்கியத்துவம் வாய்ந்த விஷயங்கள் குறித்த ஒத்திவைப்புத் தீர்மானங்கள், பிற தீர்மானங்கள், பொது நலன் சார்ந்த பிரச்சினைகள் குறித்த விவாதத்திற்கான தீர்மானங்கள், அமைச்சர்கள் குழு மீதான நம்பிக்கை அல்லது நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானங்கள், சபாநாயகர் அல்லது துணை சபாநாயகரை பதவியிலிருந்து நீக்குவதற்கான தீர்மானங்கள் மற்றும் அவையின் அனுமதி பெறாமல் நீண்டகாலம் வராத ஒரு உறுப்பினரின் பதவி காலியாக இருப்பதாக அறிவிக்கும் தீர்மானங்கள் ஆகிய அனைத்தும் மக்களவையில் கொண்டுவரப்படும் 'தனித் தீர்மானங்களுக்கு' சிறந்த உதாரணங்களாகும் என்று அவர்கள் எழுதியுள்ளனர்.

— தனித் தீர்மானங்கள் என்பவை மற்றொரு விஷயத்தைச் சாராமல், ஒரு குறிப்பிட்ட விவகாரத்தில் சபையின் கருத்தை அறிய கொண்டு வரப்படுகின்றன.

— ஒரு தனித் தீர்மானம் குறித்து முன்கூட்டியே அறிவிப்பு வழங்கப்பட வேண்டும். அந்த அறிவிப்பை கொடுத்த உறுப்பினர் மட்டுமே அந்தத் தீர்மானத்தை முன்மொழிய முடியும். இதற்கு ஒரு விதிவிலக்கு உண்டு.  அதாவது, தீர்மானம் ஒரு அமைச்சரின் பெயரில் இருந்தால், அவருக்குப் பதிலாக மற்றொரு அமைச்சர் அதனை முன்மொழியலாம். ஆனால், தான் அந்த அமைச்சரின் சார்பாகவே இதைச் செய்கிறேன் என்பதை அவர் தெளிவாகக் குறிப்பிட வேண்டும்.

— இந்தச் சூழலில், துபே ஒரு அமைச்சராக இல்லாத காரணத்தால், அவைத் தலைவர் அனுமதி அளிக்கும்போது அவரே அந்தத் தீர்மானத்தைக் கொண்டு வர வேண்டும். மேலும், சபாநாயகர் அல்லது துணைச் சபாநாயகரைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான தீர்மானங்கள் மற்றும் குடியரசுத் தலைவரின் உரைக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் தீர்மானம் ஆகியவற்றைத் தவிர, ஏனைய 'தனித் தீர்மானங்களுக்கு'  வழிமொழிதல் தேவையில்லை என்று கூறப்படுகிறது. 

— தீர்மானத்தைக் கொண்டுவரும் உறுப்பினருக்கு விவாதத்தின் இறுதியில் பதிலளிக்கும் உரிமை உண்டு, எனவே துபே அவர்களுக்கும் அந்த உரிமை இருக்கும் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

— 2005-ஆம் ஆண்டில், மக்களவையின் 10 உறுப்பினர்கள் அவையிலிருந்து நீக்கப்பட்டனர். ஒரு தனியார் தொலைக்காட்சி நிறுவனத்தால் அம்பலப்படுத்தப்பட்ட 'கேள்வி கேட்க பணம்' (Cash-for-query) ஊழல் வழக்கில், அவர்கள் குற்றவாளிகள் என விசாரணைக்குழு கண்டறிந்ததையடுத்து, மக்களவையில் இதற்கான தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. இந்த இரகசிய காணொளி ஆதாரங்கள் ஒளிபரப்பப்பட்ட பிறகு, இது குறித்து இறுதி முடிவு எடுக்கப்படும் வரை அந்த உறுப்பினர்கள் அவைக்கு வரக்கூடாது என்று சபாநாயகர் உத்தரவிட்டார். மேலும், இந்த புகார்களை விசாரிக்க பவன் குமார் பன்சால் தலைமையில் ஐந்து பேர் கொண்ட குழுவையும் அவர் அமைத்தார்.

— டிசம்பர் மாதம் 2005-ஆம் ஆண்டில், ஒரு தொலைக்காட்சி நிறுவனம், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் தொகுதி மேம்பாட்டுத் திட்டத்தைச் (Members of Parliament Local Area Development Scheme (MPLADS)) செயல்படுத்துவதில் சில மக்களவை உறுப்பினர்கள் முறைகேடாக நடந்துகொண்டதாக மற்றொரு குற்றச்சாட்டை முன்வைத்தது. இதனையொட்டி, பன்சால் தலைமையிலான ஏழு பேர் கொண்ட விசாரணைக் குழு தனது அறிக்கையைத் தாக்கல் செய்யும் வரை, சம்பந்தப்பட்ட உறுப்பினர்கள் அவைக்கு வர வேண்டாம் என்று சபாநாயகர் மீண்டும் கேட்டுக்கொண்டார். இக்குழுவின் அறிக்கை மார்ச் மாதம் 14-ஆம் தேதி, 2006-ஆம் ஆண்டு அவையில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா:

— நாடாளுமன்ற ஆட்சி முறை என்பது ஒரு ஜனநாயக அமைப்பாகும். இதில் நிர்வாகக் கிளையானது தனது அதிகாரத்தை சட்டமன்றம் அல்லது நாடாளுமன்றத்திடமிருந்து பெறுகிறது. மேலும், அது தனது செயல்பாடுகளுக்காக நாடாளுமன்றத்திற்குப் பொறுப்பேற்க வேண்டிய கடமையையும் கொண்டுள்ளது.

— எனவே, இது 'பொறுப்புள்ள அரசாங்கம்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இந்த முறையில், பொதுவாக பிரதம மந்திரி அரசாங்கத்தின் தலைவராக இருப்பார். நாடாளுமன்றத்தில் பெரும்பான்மை கொண்ட கட்சி அல்லது கூட்டணியை அவரே வழிநடத்துவார்.

— நாடாளுமன்ற முறையில் நிர்வாகத் துறையும்  மற்றும் சட்டமன்றத் துறையும்  ஒன்றோடு ஒன்று நெருக்கமாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன. இதன் விளைவாக, அதிகாரம் இவ்விரு துறைகளுக்கிடையே ஒருங்கிணைக்கப்படுகிறது. பிரதமரைத் தலைவராகக் கொண்ட அமைச்சரவை, ஒட்டுமொத்தமாக மக்களவைக்கு பொறுப்பானதாகும். அதாவது, மக்களவையில் அரசாங்கம் தனது பெரும்பான்மையை இழந்து, 'நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம்' நிறைவேற்றப்பட்டால், ஒட்டுமொத்த அரசாங்கமும் பதவி விலக வேண்டும்.

— இந்த முறையானது ஒரு மாற்று அரசாங்கத்திற்கும் வழிவகை செய்கிறது. ஆளுங்கட்சி கீழவையின் (Lower House) நம்பிக்கையை இழந்தால், எதிர்க்கட்சி ஆட்சியைப் பொறுப்பேற்கத் தயாராக இருக்கும். இது ஆட்சியில் தொடர்ச்சியையும் நிலையான தன்மையையும் உறுதி செய்கிறது.

— நாடாளுமன்ற முறையானது பல சிறப்பம்சங்களைக் கொண்டுள்ளது. அவை, நாடாளுமன்றத்தின் நம்பிக்கையை ஒரு அரசாங்கம் இழந்தால், உடனடியாக அந்த அரசாங்கத்தை மாற்றுவதற்கு இந்த முறை வழிவகை செய்கிறது. விரைவான முடிவுகளை எடுப்பதற்கும், சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப தன்னை மாற்றிக்கொள்வதற்கும் இது ஏதுவாக இருக்கிறது.  பெரும்பான்மை பலம் கொண்ட அரசாங்கங்கள் தங்களுடைய கொள்கைகளைத் தடையின்றி, திறம்பட நடைமுறைப்படுத்துவதற்குத் தேவையான அதிகாரத்தை இந்த முறை வழங்குகிறது. 

— இருப்பினும், இந்த முறையில் சில குறைபாடுகள் உள்ளன. குறிப்பாக, அதிகாரம் அனைத்தும் பிரதமரிடமும் அமைச்சரவையிடமும் மட்டுமே குவிந்திருப்பது, நிர்வாகத்தின் செயல்பாடுகளைக் கண்காணிக்க போதுமான கட்டுப்பாடுகள் இல்லாதது மற்றும் அதிகாரத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவதற்கான வாய்ப்புகள் ஆகியவை இதில் அடங்கும். மேலும், கூட்டணிக் கட்சிகளின் ஆட்சிக் காலங்களில் நிலையற்ற தன்மை ஏற்படுவதற்கான அபாயமும் உள்ளது என்கின்றனர்.

original article :  What is privilege motion? -Khushboo Kumari