நேர்மையை மேம்படுத்த முயற்சிக்கும் போது கூட்டாட்சி விதிகளை (Federal principles) பலவீனப்படுத்தக்கூடாது.
நாடாளுமன்றக் கூட்டத்தொடரின் முடிவில் ஒன்றிய அரசு மூன்று மசோதாக்களை விரைவாக அறிமுகப்படுத்தியது. அதில் ஒன்று அரசியலமைப்பை மாற்றுவது உட்பட, பிரதமர், முதலமைச்சர்கள் மற்றும் பிற அமைச்சர்களுக்கு நேர்மை மற்றும் பொறுப்புணர்வை மேம்படுத்துவதற்காகவே கொண்டுவரப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. அவர்களில் யாராவது ஒருவர் ஐந்து ஆண்டுகள் அல்லது அதற்கு மேல் சிறைத்தண்டனை விதிக்கக்கூடிய குற்றம் தொடர்பாக சட்ட அமைப்புகளால் கைது செய்யப்பட்டால், அவர்கள் தங்கள் பதவியை இழப்பார்கள்.
விடுதலை பெற்ற பின், பதவியை மீண்டும் பெறலாம். அனைத்து நடுநிலையான பார்வையாளரும் இந்த முன்மொழிவுகளின் கூறப்பட்ட நோக்கத்தைப் பற்றி சந்தேகம் கொள்வார். இந்த முன்மொழிவுகள் ஒன்றிய அரசிடம் அதிகார ஒருங்கிணைப்புக்கு புதிய வழியைத் திறக்கின்றன என்ற எதிர்க்கட்சிகள் மற்றும் சட்ட நிபுணர்கள் வெளிப்படுத்திய கவலை நியாயமானது.
அனைத்து புலனாய்வு அமைப்புகளும் ஒன்றிய அரசின் நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதால், முன்மொழியப்பட்ட சட்டம் பிரதமருக்கும் சமமாகப் பொருந்தும் என்ற கூற்று பலவீனமானது. எந்தவொரு ஒன்றிய அரசின் நிறுவனமும் ஒருபோதும் பிரதமரை கைது செய்யாது; ஆனால் அவர்கள் ஏற்கனவே பல எதிர்க்கட்சிகள் ஆளும் மாநில முதலமைச்சர்களைக் கைது செய்துள்ளனர். \
அமலாக்க இயக்குநரகம் (Enforcement Directorate) மற்றும் ஒன்றிய புலனாய்வுப் பிரிவு (Central Bureau of Investigation) போன்ற மத்திய நிறுவனங்களின் செயல்பாட்டின் பின்னணியில் பார்க்கும்போது, ஒன்றிய அரசின் புதிய திட்டங்களின் உண்மையான நோக்கம், அரசியல் போட்டியாளர்களுக்கு எதிராகப் பயன்படுத்தக்கூடிய பரந்த மற்றும் தன்னிச்சையான அதிகாரங்களுடன் தன்னை அதிகாரப்படுத்துவதாகத் தெரிகிறது.
காவல்துறையினர் கைது செய்ய ஆர்வமாக உள்ளனர். பணமோசடி தடுப்பு சட்டம் (Prevention of Money Laundering Act) மற்றும் சட்டவிரோத நடவடிக்கைகள் தடுப்பு சட்டம் (Unlawful Activities Prevention Act) போன்ற சட்டங்களில் உள்ள கடுமையான விதிகளின் காரணமாகவும், பிணை வழங்குவதில் நீதித்துறையின் தயக்கத்தின் காரணமாகவும், பிணை பெறுவதில் அதிகரித்துவரும் சிரமத்தின் காரணமாகவும் விடுதலையை கவலையளிக்கும் வகையில் அலட்சியப்படுத்தக்கூடியதாக ஆக்குகிறது. ஊழல் (Corruption) சமுதாயத்திற்கு ஆபத்தானது. ஆனால், அதை எதிர்த்துப் போராடுவது நீதியின் கொள்கைகளை விட்டுக்கொடுத்து இருக்கக் கூடாது.
சமீபத்திய ஆண்டுகளில், ஊழல் வழக்குகள் அரசியல் தன்மை தெளிவாகத் தெரிகின்றன. எதிர்க்கட்சியில் இருக்கும்போது ஒருநபர் வழக்கமாக விசாரிக்கப்படுகிறார்.
ஆனால், அந்த நபர் பாஜகவில் சேர்ந்தால் செய்த குற்றம் பெரும்பாலும் மறைந்துவிடும். புதிய திட்டங்கள் சட்டமாக மாறினால், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு தலைவர் நியாயமான விசாரணை அல்லது நீதிமன்றத் தீர்ப்பு இல்லாமல், காவல்துறை நடவடிக்கையின் அடிப்படையில் தனது பதவியை இழக்க நேரிடும்.
நடைமுறையில் இது மாநில/யூனியன் பிரதேச அரசாங்கங்களுக்கு மட்டுமே பொருந்தும் என்பதை உறுதியுடன் கருத்தில் கொண்டால், இந்த சட்டங்கள் கூட்டாட்சிக் கொள்கைகளை மீறுவதாகவும் இருக்கும். தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் எடுக்கும் முடிவுகளைத் தடுக்கும் அதிகாரத்தை மாநில ஆளுநர்களுக்கு வழங்க ஒன்றிய அரசு விரும்புவது தற்செயலானது அல்ல.
தற்போதைய, சட்டங்கள் ஏற்கனவே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்கள் பிரதிநிதிகள் குற்றவாளிகள் என நிரூபிக்கப்பட்டால் அவர்களை பதவி நீக்கம் செய்ய அனுமதிக்கின்றன. ஆனால், இந்தப் புதிய திட்டங்கள் ஒரு நபரை நிரபராதி என்று நிரூபிக்கப்படுவதற்கு முன்பே குற்றவாளிகளாகக் கருதுகின்றன. மேலும், அவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்த வாக்காளர்களின் விருப்பத்தை இது போன்ற சட்டங்கள் புறக்கணிக்கின்றன.