முக்கிய அம்சங்கள்:
— நமது பாரம்பரிய கல்வி முறை - கல்வி மற்றும் மனப்பாடம் சார்ந்தது - இது எதிர்கால வேலைக்குத் தயாராக இருக்கும் பணியாளர்களை வழங்க வாய்ப்பில்லை.
— இந்தியாவிலும் உலகெங்கிலும், முறையான தொழில் அல்லது திறன் பயிற்சி ஒரு தனிநபர் முறையான துறையில் வேலை செய்வதற்கும் வேலை பெறுவதற்கும் அதிக வாய்ப்புகளுடன் தொடர்புடையது.
— இருப்பினும், தொழிற்கல்வி மற்றும் பயிற்சி (Vocational Education and Training (VET)) அமைப்பின் நிறுவனப் பாதுகாப்பு விரிவாக இருந்தாலும், இந்தியாவின் பணியாளர்களில் 4 சதவீதம் பேர் மட்டுமே முறையாகப் பயிற்சி பெற்றுள்ளனர். 14,000-க்கும் மேற்பட்ட தொழில்துறை பயிற்சி நிறுவனங்கள் (Industrial Training Institutes (ITIs)) மற்றும் 25 லட்சம் அனுமதிக்கப்பட்ட இடங்கள் உள்ளன.
— நமது தொழிற்கல்வி மற்றும் பயிற்சி அமைப்பு, பயிற்சி பெறுபவர்களுக்கு குறைந்த அளவிலான வேலைவாய்ப்பு விகிதங்களுடன் மட்டுமல்லாமல், மிதமான வேலைவாய்ப்பு விகிதங்களுடனும் போராடுகிறது.
2018ஆம் ஆண்டில், தொழில்துறை பயிற்சி நிறுவன பட்டதாரிகளிடையே வேலைவாய்ப்பு விகிதம் 63 சதவீதமாக இருந்தது. அதே, நேரத்தில் ஜெர்மனி, சிங்கப்பூர் மற்றும் கனடா போன்ற வலுவான VET அமைப்புகளைக் கொண்ட நாடுகளில் வேலைவாய்ப்பு விகிதங்கள் 80 முதல் 90 சதவீதம் வரை இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.
— பள்ளிக்கல்வி முறையில் முன்னதாகவே தொழிற்கல்வி மற்றும் பயிற்சியை அறிமுகப்படுத்தும் நாடுகள் சிறந்த தொழிலாளர் சந்தை விளைவுகளுடன் வலுவான தொடர்பைக் காட்டுகின்றன.
எடுத்துக்காட்டாக, ஜெர்மனியில், தொழிற்கல்வி மற்றும் பயிற்சி உயர்நிலைப் பள்ளியில் இரட்டை முறை மூலம் ஒருங்கிணைக்கப்படுகிறது. பள்ளிக் கல்வியை ஊதியத்துடன் கூடிய பயிற்சிகளுடன் இணைக்கிறது. இதற்கு நேர்மாறாக, இந்தியாவில், தொழிற்கல்வி மற்றும் பயிற்சி என்பது ஒரு பின்னோக்கிய சிந்தனையாகும்.
— இரண்டாவது அம்சம், தொழிற்கல்வி திறன் மேம்பாட்டின் மூலம் உயர் (அல்லது கல்வியியல்) கல்விக்கான வரையறுக்கப்பட்ட பாதை இல்லாததாகும். உதாரணமாக, சிங்கப்பூர் தொழிற்கல்வி மற்றும் பயிற்சியை உயர்நிலைப் பள்ளி மட்டத்தில் தொழில்நுட்பக் கல்வியாகவோ அல்லது மூன்றாம் நிலை மட்டத்தில் பாலிடெக்னிக் கல்லூரிகள் வழியாகவோ இரட்டைத் தொழிற்கல்விப் பாதைகள் மூலம் வழங்குகிறது. ஆனால், தொழிற்கல்வி மற்றும் பயிற்சியிலிருந்து பாரம்பரிய பல்கலைக்கழகக் கல்விக்கான பாதைகளை வரையறுத்துள்ளது.
— இதற்கு மாறாக இந்தியா, தொழிற்கல்வி மற்றும் பயிற்சியிலிருந்து முக்கிய உயர்கல்விக்கு எந்த முறையான கல்வி முன்னேற்றத்தையும் வழங்கவில்லை. மேலும் இரண்டு அமைப்புகளுக்கும் இடையில் கடன் பரிமாற்றங்கள் அனுமதிக்கப்படுவதில்லை.
— மூன்றாவதாக, பயிற்சி தரத்தை மேம்படுத்த, வழக்கமான சந்தை ஆய்வுகள் மூலம் உள்ளூர் தொழில்துறை தேவைகளுடன் தொழிற்கல்வி மற்றும் பயிற்சி படிப்புகளை பொருத்துதல், தேசிய திறன் பயிற்சி நிறுவனங்களை (National Skill Training Institute (NSTI)) விரிவுபடுத்துதல், இடைவெளிகளை நிரப்ப அதிக பயிற்றுநர்களை விரைவாக பணியமர்த்தல் மற்றும் பயிற்சியாளர்களிடமிருந்து கருத்துக்களைப் பயன்படுத்தி தொழில்துறை பயிற்சி நிறுவன மதிப்பீடுகளை மேம்படுத்துதல் போன்ற வழி முறைகளை கொண்டுள்ளது.
— சிங்கப்பூர் நாட்டில் திறன் எதிர்காலத் திட்டம் (Skill Future Programme) உள்ளது. அங்கு அரசாங்கம் ஒருவரின் தொழில் வாழ்க்கை முழுவதும் திறன் மேம்பாட்டிற்கு மானியங்களை வழங்குகிறது. இதற்கு மாறாக இந்தியாவில், பல பாடநெறிகள் காலாவதியானவை மற்றும் தொழில்துறை தேவைகளுடன் ஒத்துப் போகாதவையாக உள்ளன
— உள்கட்டமைப்பு மற்றும் பயிற்சி கருவிகளில் குறைந்தபட்ச தனியார் துறை முதலீடுடன், தொழில்துறை பயிற்சி நிறுவனங்கள் அரசாங்க நிதியை பெரிதும் சார்ந்துள்ளன. நடுத்தர மற்றும் சிறு நிறுவனங்கள் உள்ளூர் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தை ஊக்குவிக்கின்றன. ஆனால், திறன் கட்டுப்பாடுகள் காரணமாக நடுத்தர மற்றும் சிறு நிறுவனங்களுடன் குறைந்த ஈடுபாட்டைக் கொண்டுள்ளன.
— முதலாவதாக, ஆரம்பக் கல்வியில் தொழில்துறை பயிற்சியை ஒருங்கிணைக்க வேண்டும். தேசிய கல்விக் கொள்கை (National Education Policy (NEP)), 2020 அத்தகைய ஒருங்கிணைப்பை பரிந்துரைக்கிறது. ஆனால், முன்னேற்றம் மெதுவாக உள்ளது.
— இரண்டாவதாக, தெளிவான முன்னேற்றப் பாதைகளை வரையறுக்கும் மற்றும் தேசிய அளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட சான்றிதழ்களுக்கான வாரியத்தைக் கொண்டிருப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட தேசிய கடன் கட்டமைப்பை செயல்படுத்த விரைவான சீர்திருத்தங்கள் தேவைப்படுகின்றன .
— மூன்றாவதாக, பயிற்சி தரத்தை மேம்படுத்துதல், வழக்கமான சந்தை மதிப்பீடுகள் மூலம் உள்ளூர் தொழில்துறை தேவையுடன் தொழிற்கல்வி மற்றும் பயிற்சி படிப்புகளை சீரமைத்தல், திறன் இடைவெளிகளை நிவர்த்தி செய்ய தேசிய திறன் பயிற்சி நிறுவனங்கள் மற்றும் விரைவான பயிற்றுவிப்பாளர் ஆட்சேர்ப்பை விரிவுபடுத்துதல் மற்றும் பயிற்சியாளர் கருத்துக்களை இணைப்பதன் மூலம் தொழில்துறை பயிற்சி நிறுவன (Industrial Training Institutes (ITIs)) தரப்படுத்தலை வலுப்படுத்த வேண்டும்.
— நான்காவதாக, பொது உள்கட்டமைப்பு மற்றும் தனியார் நிபுணத்துவத்தைப் பயன்படுத்தி தனியார் பயிற்சி கூட்டாளர் மாதிரியை விரிவுபடுத்துதல், இதில் குறு, சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்கள் (Micro, Small & Medium Enterprises (MSME)) மற்றும் பெருநிறுவன சமூகப் பொறுப்பு (Corporate Social Responsibility (CSR)) நிதியுதவி ஆகியவை தொழில்துறை பொருத்தத்தை மேம்படுத்துகின்றன.
— ஐந்தாவது, தொழிற்கல்வி மற்றும் பயிற்சிக்கான பொதுச் செலவினங்களை அதிகரித்து, நிறுவனங்களின் நிதி நம்பகத்தன்மையை உறுதிசெய்து, பொது நிதியை அவற்றின் செயல்திறனுடன் இணைத்து, அவற்றின் சொந்த வருவாயை உருவாக்க அவர்களுக்கு சுயாட்சி வழங்க வேண்டும்.
மனித மூலதனத்தில் நாம் அதிகமாக முதலீடு செய்ய வேண்டும். மொத்த கல்விச் செலவினத்தில் இந்தியா தொழிற்கல்வி மற்றும் பயிற்சிக்கு 3 சதவீதத்தை ஒதுக்குகிறது. ஜெர்மனி, சிங்கப்பூர் மற்றும் கனடா போன்ற நாடுகளில் இது 10-13 சதவீதத்தை ஒதுக்குகிறது.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
- சமீபத்திய அரசாங்கத் திட்டங்கள் - வேலைவாய்ப்பு இணைக்கப்பட்ட ஊக்கத்தொகை (Employment Linked Incentive (ELI)) திட்டம், பிரதமரின் பயிற்சித் திட்டம் (PM Internship Scheme) மற்றும் தொழில்துறை பயிற்சி நிறுவன மேம்படுத்தல் முன்முயற்சி போன்றவை - வேலைவாய்ப்பு விளைவுகளில் அதிக கவனம் செலுத்துவதை பிரதிபலிக்கிறது.
- வேலைவாய்ப்புடன் இணைக்கப்பட்ட ஊக்கத்தொகை பகுதி A, முதல் முறையாக ஊழியர் வருங்கால வைப்பு நிதி அமைப்பில் (Employees' Provident Fund Organisation (EPFO)) பதிவுசெய்யப்பட்ட தொழிலாளர்களுக்கு ரூ.15,000 வரை வழங்குகிறது.
அதே நேரத்தில் திருத்தப்பட்ட வேலைவாய்ப்புடன் இணைக்கப்பட்ட ஊக்கத்தொகை, பகுதி B ஆகியவை முதலாளிகளுக்கு ஒவ்வொரு புதிய பணியமர்த்தலுக்கும் மாதம் ரூ.3,000 வழங்குகிறது. இரண்டு வேலைவாய்ப்புடன் இணைக்கப்பட்ட ஊக்கத்தொகை திட்டங்களும் வேலைகளை முறைப்படுத்துவதைத் தூண்டுகின்றன. ஆனால், எந்த திறன் கூறுகளையும் கொண்டிருக்கவில்லை.
— பிரதமரின் பயிற்சித் திட்டம், சிறந்த நிறுவனங்களில் இளைஞர்களுக்கு ஒரு வருட வேலைவாய்ப்புகளை வழங்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. ஆனால், நிரந்தர வேலைகளுக்கான வழிகள் இல்லை.
ITI-நிறுவனங்களை மேம்படுத்தல் திட்டம், தொழில்துறையுடன் இணைந்து 1,000 அரசு தொழில்துறை பயிற்சி நிறுவனங்களை நவீனமயமாக்குவதில் கவனம் செலுத்துகிறது. ஆனால் பயிற்சியின் தரத்தை அவசியமாக்குவதில்லை. இதுவரை, கொள்கை முன்முயற்சிகள், நமது தற்போதைய கல்வி முறையின் விளிம்புகளில் ஒன்றாகிவிட்டன அல்லது பின் சிந்தனைகளாக உள்ளன.
பெருகிய முறையில் காலாவதியாகி வரும் ஒரு அமைப்பை நாம் மாற்றியமைக்காத வரை, அவை நமது பணியாளர்களின் உற்பத்தித்திறன் மற்றும் வேலைவாய்ப்பின் அளவை மாற்ற வாய்ப்பில்லை. தொழில் பயிற்சியை வேலைகளுக்கான பாதையாக மாற்றுவதற்கு இத்தகைய மறுசீரமைப்பு முக்கியமானது - வளர்ந்த இந்தியாவை (Viksit Bharat) நோக்கிய இன்றியமையாத படியாகும்.