2023 மற்றும் 2024 க்கு இடையில் CO2 செறிவுகள் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவில் அதிகரித்தன. புதைபடிவ எரிபொருட்களை எரிப்பது போன்ற மனித நடவடிக்கைகள் மற்றும் CO2 சுழற்சியில் ஏற்படும் இயற்கை மாற்றங்கள் இந்த உயர்வுக்கு காரணமாக அமைந்தன.
உலக வானிலை அமைப்பு (World Meteorological Organization (WMO)) வெளியிட்ட சமீபத்திய தரவுகளின்படி, காலநிலை மாற்றத்தின் முதன்மை காரணியான கார்பன்-டை-ஆக்சைடின் (CO2) வளிமண்டல செறிவு, 2023 மற்றும் 2024-க்கு இடையில் அதிகபட்ச அளவைவிட அதிகரித்துள்ளது. பூமியின் மேற்பரப்புக்கு அருகில் உலகளவில் சராசரியாக CO2 செறிவு 2024-ல் 423.9 பாகங்களுக்கு ஒரு மில்லியனை எட்டியது. இது 2023-ஐ விட ஒரு மில்லியனுக்கு 3.5 பாகம் (parts per million(ppm)) அதிகமாகும். இந்த காலகட்டத்தில் ஆண்டுக்கு ஆண்டு அதிகரிப்பு 2011-2020 காலகட்டத்தில் ஆண்டு சராசரியைவிட கணிசமாக அதிகமாகும்.
2024-ம் ஆண்டு இதுவரை பதிவு செய்யப்பட்ட மிகவும் வெப்பமான ஆண்டாகும். இது, உலக சராசரி வெப்பநிலை தொழில்துறைக்கு முந்தைய காலங்களைவிட 1.55 டிகிரி செல்சியஸ் அதிகமாக இருந்தது. முதல் முறையாக, உலகளாவிய ஆண்டு வெப்பநிலை 1.5 டிகிரி செல்சியஸ் வரம்பை தாண்டியது. நீண்டகாலத்திற்கு இந்த வரம்பைக் கடப்பது கடுமையான மற்றும் மீளமுடியாத தாக்கங்களை ஏற்படுத்தும்.
வேகமாக அதிகரித்துவரும் CO2 செறிவுகள், பாரிஸ் ஒப்பந்தத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் சர்வதேச காலநிலை கட்டமைப்பின் தோல்வியை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகின்றன. இது உலகளாவிய உமிழ்வுகளில் அர்த்தமுள்ள குறைப்பை அடைவதில் தோல்வியடைந்துள்ளது.
CO2 செறிவுகளில் அதிகரிப்பு
பல ஆண்டுகளாக CO2 செறிவுகள் தொடர்ந்து அதிகரித்து வருகின்றன. குறைந்தபட்சம் கடந்த 40 ஆண்டுகளில் எந்த சரிவும் ஏற்படவில்லை. இந்தத் தரவுகளின்படி, 1957-ம் ஆண்டு இந்த வகையான அளவீடுகள் தொடங்கியதிலிருந்து, 2023 மற்றும் 2024-க்கு இடையிலான ஆண்டுக்கு ஆண்டு அதிகரிப்பு மிக அதிகமாகும். CO2 வெளியேற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்த உலகளவில் ஒரு பெரிய முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டு வரும் நேரத்தில் இது நிகழ்ந்துள்ளது.
1960-களில் ஆண்டுக்கு சராசரியாக 0.8 ppm ஆக இருந்த CO2 செறிவு அதிகரிப்பு விகிதம் ஏற்கனவே மூன்று மடங்காக அதிகரித்துள்ளது. 2011 மற்றும் 2020-க்கு இடையில் ஆண்டுக்கு 2.4 ppm ஆக அதிகரித்துள்ளது. ஆனால், ஒரு வருடத்தில் 3.5 ppm அதிகரிப்பு என்பது முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவாகும். வளிமண்டலத்தில் தற்போதைய CO2 செறிவு, 423.9 ppm, ஆனது தொழில்துறைக்கு முந்தைய 278.3 ppm அளவை விட இப்போது 152% அதிகமாக பதிவாகியது.
CO2 என்பது பொதுவாக, பசுமை இல்ல வாயுக்களில் (GHG) மிகவும் பரவலாக உள்ளது. மேலும் இது, பல்வேறு இயற்கை மற்றும் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட செயல்முறைகளில் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. சுவாசம், கடல் வெளியீடுகள், எரிமலை வெடிப்புகள், காட்டுத்தீ அல்லது கரிமப் பொருட்களின் சிதைவு போன்ற இயற்கை செயல்முறைகளிலிருந்து வெளியேறும் உமிழ்வுகள் கிட்டத்தட்ட அனைத்தும் ஒளிச்சேர்க்கை, கடல் மற்றும் நில உள்வாங்குதல்கள் (land sinks) போன்ற பிற இயற்கை செயல்முறைகளில் மீண்டும் உறிஞ்சப்படுகின்றன. இதனால் சமநிலை பராமரிக்கப்படுகிறது. புதைபடிவ எரிபொருட்களை எரிப்பது போன்ற மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட செயல்முறைகளிலிருந்து வெளியேறும் CO2 உமிழ்வுகளில் கிட்டத்தட்ட பாதி, இந்த இயற்கை உள்வாங்குதல்களால் உறிஞ்சப்படுகிறது. இது வளிமண்டலத்தில் குவிந்து, வெப்பமயமாதல் விளைவை ஏற்படுத்துகிறது.
வளிமண்டலத்தில் குவிந்துள்ள அனைத்து பசுமை இல்ல வாயுக்களிலும் CO2 90%-க்கும் அதிகமாக இருந்தாலும், வெப்பத்தைப் பிடிக்கும் அதன் திறன் மீத்தேன் (methane (CH4)) மற்றும் நைட்ரஸ் ஆக்சைடு (nitrous oxide (N2O)) போன்ற பிற பசுமை இல்ல வாயுக்களைவிட கணிசமாகக் குறைவாகும். மீத்தேன் (CH4) அதன் வெப்பத்தைப் பிடிக்கும் திறனில் CO2-ஐ விட குறைந்தது 25% அதிக சக்தி வாய்ந்தது. அதே நேரத்தில் நைட்ரஸ் ஆக்சைடு (N2O) சுமார் 270 மடங்கு அதிக சக்தி வாய்ந்தது.
இருப்பினும், CO2 வளிமண்டலத்தில் மிக நீண்டகாலம், சுமார் நூற்றுக்கணக்கான முதல் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் வரை நீடிக்கும். இதன் விளைவாக, இது புவி வெப்பமடைதலில் ஒட்டுமொத்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. தொழில்துறைக்கு முந்தைய காலங்களிலிருந்து ஏற்பட்ட வெப்பமயமாதலில் CO2 அளவு சுமார் 66% பங்களித்ததாகவும், கடந்த பத்தாண்டுகளில் சுமார் 79% பங்களித்ததாகவும் அறியப்படுகிறது.
மீத்தேன் (CH4) ஒப்பீட்டளவில் குறுகிய காலம் நீடிக்கும் மற்றும் வளிமண்டலத்தில் சுமார் 12 முதல் 14 ஆண்டுகள் மட்டுமே இருக்கும். நைட்ரஸ் ஆக்சைடு (N2O) சுமார் 100 முதல் 120 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சிதைகிறது.
இந்த அதிகரிப்புக்கான காரணங்கள்
2023 மற்றும் 2024-க்கு இடையில் வழக்கத்திற்கு மாறாக 3.5 ppm அதிகரிப்புக்கு, மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட செயல்பாடுகளில் இருந்து தொடர்ந்து கார்பன்-டை-ஆக்சைடு (CO2) வெளியேற்றம் ஏற்பட்டதால் மட்டுமே காரணம் என்று உலக வானிலை அமைப்பு (WMO) அறிக்கை கூறியது. இயற்கையான CO2 சுழற்சியில் உள்ள மாறுபாடுகளும் ஒரு பங்கைக் கொண்டிருந்தன.
குறிப்பாக, 2024-ம் ஆண்டில் பெருங்கடல்கள் மற்றும் நிலச்சரிவுகள் குறைந்த அளவு CO2-ஐ உறிஞ்சியதாகத் தெரிகிறது. இந்த ஆண்டில் விதிவிலக்காக அதிக எண்ணிக்கையிலான காட்டுத் தீ சம்பவங்கள் கூடுதல் கார்பன் உமிழ்வுகளுக்கு வழிவகுத்தன.
கடல்கள் மற்றும் நிலங்களில் உள்ள இயற்கை உள்வாங்குதல்கள் CO2-ஐ உறிஞ்சும் திறன் குறைவதற்கு புவி வெப்பமடைதல் ஒரு காரணமாகும். அதிக வெப்பநிலையில், கரைதிறன் குறைவதால் கடல்கள் குறைவான CO2-ஐ உறிஞ்சுகின்றன. அதேபோல், காடுகள் மற்றும் தாவரங்கள் வறண்டு போகும் கடுமையான வறட்சி, மரங்கள் மற்றும் புல்வெளிகளின் உறிஞ்சுதல் திறனைக் குறைக்கிறது. இந்த செயல்முறைகள் ஒன்றுக்கொன்று ஊட்டமளிப்பதுடன், கார்பன்-டை-ஆக்சைடு (CO2) சமநிலையின்மையை மோசமாக்கி, வளிமண்டலத்தில் அதிக கார்பன்-டை-ஆக்சைடு (CO2) வெளியிடப்படுவதற்கு வழிவகுக்கிறது.
பிற பசுமை இல்ல வாயுக்கள்
2024-ம் ஆண்டில் மீத்தேன் (CH4) மற்றும் நைட்ரஸ் ஆக்சைடு (N2O)-ன் செறிவும் அதிகரித்தது. ஆனால், இந்த உயர்வு கடந்த பத்தாண்டுகளில் காணப்பட்ட ஆண்டு சராசரியைவிடக் குறைவாக இருந்தது. இரண்டாவது, அதிகமாக உமிழப்படும் பசுமை இல்ல வாயுக்களான (GHG) மீத்தேன் (CH4)-ன் செறிவுகள் ஒரு பில்லியனுக்கு 8 பாகங்கள் அதிகரித்து வளிமண்டலத்தில் 1,942 ppb அளவை எட்டின. அதேநேரத்தில் நைட்ரஸ் ஆக்சைடு (N2O) செறிவுகள் 1 ppb அதிகரித்து 338 ppb-ஐ எட்டின.
கடந்த பத்தாண்டுகாலத்தில், மீத்தேன் (CH4) செறிவுகள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் சராசரியாக 10.6 ppb அதிகரித்துள்ளன. அதே நேரத்தில், நைட்ரஸ் ஆக்சைடு (N2O) செறிவுகள் ஆண்டுக்கு 1.07 ppb என்ற விகிதத்தில் அதிகரித்துள்ளன.
தொழில்துறைக்கு முந்தைய காலத்திலிருந்து ஏற்பட்ட வெப்பமயமாதலில் CH4 செறிவுகள் 16% ஆகும். அதே நேரத்தில் நைட்ரஸ் ஆக்சைடு (N2O) செறிவுகள் சுமார் 6% பங்களித்தன. மீதமுள்ளவை பிற வாயுக்கள் மற்றும் செயல்முறைகளிலிருந்து வருகின்றன.
சவால்
வளிமண்டலத்தில் பசுமை இல்ல வாயுக்களின் (GHGs) விரைவான உயர்வை தடுப்பதில் உள்ள சவால்கள் எவ்வளவு அதிகம் என்பதை உலக வானிலை அமைப்பு (WMO) பசுமை இல்ல வாயு புல்லட்டின் புதிய தரவு காட்டுகிறது. மனிதர்கள் சில கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகள் மட்டுமல்ல, இந்தப் பிரச்சினையை மேலும் தீவிரப்படுத்துகின்றன. புவி வெப்பமடைதலின் செல்வாக்கின்கீழ் இயற்கை செயல்முறைகளும் நிலைத்தன்மையின்மைக்கு ஆளாகின்றன. இதன் விளைவாக, இந்த வாயுக்கள் அதிக அளவில் குவிகின்றன.
இருப்பினும், மனிதர்கள் ஓரளவு கட்டுப்பாட்டில் உள்ள பகுதிகளில்கூட, பசுமை இல்ல வாயுக்களின் வெளியேற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்துவது மிகவும் கடினமாக உள்ளது. உலகளாவிய உமிழ்வுகள் இன்னும் அதிகரித்து வருகின்றன. பாரிஸ் ஒப்பந்தத்தின் பத்து ஆண்டுகள் இந்த அதிகரித்துவரும் போக்கில் குறிப்பிடத்தக்க சரிவை ஏற்படுத்த முடியவில்லை. 2030-ம் ஆண்டிற்கான கார்பன் உமிழ்வு குறைப்பு இலக்குகள் கிட்டத்தட்ட தவறவிடப்பட வாய்ப்புள்ளது. இது, 2024-ம் ஆண்டில் உலக வெப்பநிலை ஏற்கனவே 1.5°C ஐத் தாண்டியுள்ளது.