விரைவான பொருளாதார வளர்ச்சி நகரங்களில் பல சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சுகாதார பிரச்சினைகளுக்கு வழிவகுத்துள்ளது. சிறிய நகரங்களை விரிவுபடுத்துவதே முன்னேற்றத்திற்கான வழியாகும்.
1980-களில் இந்தியாவின் பொருளாதாரம் எழுச்சி பெறத் தொடங்கியபோது, பொருளாதார வளர்ச்சியின் நன்மைகளில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தப்பட்டது. இந்த கவனம் இன்று வரை தொடர்கிறது. வளர்ந்து வரும் செழிப்பு சுற்றுச்சூழலுக்கும் பொது சுகாதாரத்திற்கும் எவ்வாறு தீங்கு விளைவிக்கும் என்பதைக் கருத்தில் கொண்டவர்கள் மிகச் சிலரே. இந்த விளைவுகளை சமநிலைப்படுத்தும் கொள்கைகளை உருவாக்கவோ அல்லது செயல்படுத்தவோ மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகள் இரண்டும் தவறிவிட்டன. இப்போதுகூட, இந்தப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க உண்மையான அவசர உணர்வு இல்லை.
இதன் விளைவாக, இந்தியாவின் வளர்ந்துவரும் செழிப்பு எதிர்பார்த்ததை விட அதிக தீங்கு விளைவிப்பதாக மாறியுள்ளது. இது இழப்பின் அடையாளமாக மாறியுள்ளது, இது புது தில்லியின் மாசுபட்ட காற்றில் தெளிவாகக் காணப்படுகிறது, இது மக்களின் ஆயுட்காலத்தை பல ஆண்டுகளாகக் குறைத்துள்ளது.
இந்த விளைவை நாம் எதிர்பார்த்திருக்க வேண்டும். தொழில்துறை பொருட்கள் மற்றும் நவீன சேவைகளின் உற்பத்தி பெரும்பாலும் காற்று மற்றும் நீரின் தரத்தை மோசமாக்கும் உமிழ்வுகளுக்கு வழிவகுக்கிறது. உதாரணமாக, 1858-ம் ஆண்டில், தேம்ஸ் நதி "பெரிய துர்நாற்றத்தால்" பாதிக்கப்பட்டது. 1943-ம் ஆண்டில், லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் அதன் முதல் பெரிய புகைமூட்டம் போன்ற தாக்குதலை சந்தித்தது. இந்தியாவின் சொந்த அனுபவம் எச்சரிக்கையான அறிகுறிகளை வெளிப்படுத்தியது. 1970-களின் பிற்பகுதியில், அதிக மகசூல் தரும் வகை (HYV) பயிர்கள் நமது மண்ணை மாசுபடுத்தி, பல இடங்களில் நிலத்தடி நீரைக் குறைத்தன. 1980-களில், கங்கை மிகவும் மாசுபட்டதால், மத்திய அரசு "தூய கங்கை" திட்டத்தைத் தொடங்கியது.
1985-ம் ஆண்டு, சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் உச்சநீதிமன்றத்தில் தங்கள் முதல் பொதுநல மனுவை (Public Interest Litigation (PIL)) தாக்கல் செய்தனர். எந்த அரசாங்கமும் எந்த எதிர் நடவடிக்கைகளையும் எடுக்கத் தயாராக இல்லை என்பதால் அவர்கள் நீதிமன்றத்தை நாடினர். பின்னர், அரசாங்கங்கள் இதுபோன்ற நெருக்கடிகளுக்கு எதிர்வினையாற்றின. ஆனால், எந்த அர்த்தமுள்ள தடுப்பு நடவடிக்கைகளையும் எடுக்கவில்லை. இப்போது, நமது பல நீர்நிலைகள், காற்றோட்டப்பகுதி மற்றும் மண் பல வழிகளில் மாசுபட்டுள்ளன. மக்கள்தொகை அதிகரித்துள்ளதால், நகரங்களில் குப்பைகள் பரவலாக்கப்படுகின்றன. மேலும், ஒவ்வொரு நபரும் முன்பைவிட அதிகக் கழிவுகளை உருவாக்குகிறார்கள்.
சுகாதார தாக்கம்
இந்த முன்னேற்றங்கள் மக்களின் ஆரோக்கியத்தை மறைமுகமாகப் பாதித்துள்ளன. இருப்பினும், அதிகரித்துவரும் செழிப்பு மக்களின் ஆரோக்கியத்திலும் நேரடி தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அவற்றில் ஒன்று அதிகரித்துவரும் உடல் பருமன் ஆகும். போதுமான உடல் செயல்பாடுகளை ஈடுசெய்யாமல் மக்கள் உணவு மற்றும் பானங்களை உட்கொள்வதை அதிகரித்துள்ளனர். இந்த ஆடம்பரமான வாழ்க்கை முறைகள் நீரிழிவு நோயின் விரைவான வளர்ச்சிக்கு வழிவகுத்தன. இது கிராமப்புறங்களிலும்கூட ஊடுருவியுள்ளது. 1980-களில், கிராமப்புற மக்களில் சுமார் 1 சதவீதம் பேருக்கு மட்டுமே நீரிழிவு நோய் இருந்தது. இது, இப்போது அது 10 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக உள்ளது.
இரண்டாவதாக, மலிவான டிஜிட்டல் தரவுகளுடன் திறன்பேசிகளின் அதிகரித்துவரும் ஊடுருவல், இந்தியர்களின் சமூக வாழ்க்கையை கணிசமாக மாற்றியுள்ளது. இந்தியர்கள், இளைஞர்கள் மற்றும் முதியவர்கள், தங்கள் திறன்பேசிகளில் எண்ணற்ற மணிநேரங்களை செலவிடுகிறார்கள். இதில் சிலநேரங்களில் தொலைபேசிகளால் நன்மைகள் இருந்தாலும், அவை பலரை தனிமையாக உணர வைத்துள்ளன.
அதிகரித்து வரும் உடல் பருமன் அல்லது தனிமையை எதிர்கொள்வதில் இந்தியா மட்டும் தனியாக இல்லை. ஆனால், அவற்றை எதிர்கொள்ள நாம் எந்த தீவிரமான, பயனுள்ள நடவடிக்கைகளையும் எடுக்கவில்லை.
சந்தை சக்திகள் நிலைமையை மோசமாக்கியுள்ளன. அவை இந்தியாவை ஒரு பெரிய நகர வளர்ச்சி மாதிரியாக மாற்றியுள்ளன. இப்போது, 10 பெரிய நகரங்கள் சேர்ந்து நமது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 25 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக உள்ளன. இந்தப் பங்கு முழு கிராமப்புற மக்களைவிட அதிகமாக உள்ளது. இந்தியாவின் வளர்ந்துவரும் பெரிய நகரங்களான பெங்களூரு, ஹைதராபாத் மற்றும் அகமதாபாத் ஆகியவற்றின் மக்கள தொகை இந்தியாவின் மொத்த நகர்ப்புற மக்கள்தொகை வளர்ச்சியைவிட வேகமாக அதிகரித்துள்ளது. டெல்லி NCR, மும்பை மற்றும் சென்னை ஆகியவை ஏற்கனவே பெரியதாகவும் நெரிசலாகவும் இருந்தபோதிலும், அதிக மக்கள்தொகை வளர்ச்சி விகிதங்களைக் கொண்டுள்ளன.
இந்த விரைவான வளர்ச்சி நகரங்களில் கடுமையான பிரச்சினைகளை உருவாக்கியுள்ளது. நகராட்சி சேவைகள் குறிப்பாக நீர் வழங்கல், மழைநீர் வடிகால், போக்குவரத்து மேலாண்மை மற்றும் குப்பை சேகரிப்பு போன்ற காரணங்களால் தவிர்க்க முடியாமல் பின்தங்கியுள்ளன. அரசாங்கங்கள் மெட்ரோ அமைப்புகள் மற்றும் பொலிவுறு நகரங்கள் திட்டங்களில் தொடர்ந்து முதலீடு செய்கின்றன, ஆனால் அடிப்படை சேவைகள் இன்னும் பின்தங்கியுள்ளன. இதன் விளைவாக, மக்கள் ஆரோக்கியமற்ற காற்று, மாசுபட்ட மற்றும் சுருங்கி வரும் நீர்நிலைகள், நீண்ட பயணங்கள் மற்றும் நிலையான விரக்தியை எதிர்கொள்கின்றனர்.
இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி மாதிரியானது, நிர்வகிக்க முடியாத, ஆரோக்கியமற்ற நகர்ப்புற தீவிர செறிவிற்கு வழிவகுத்துள்ளது. இந்தியா தனது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியை அதிகரிக்கப் பாடுபடுகிறது. இது நன்மை பயக்கும். ஆனால் வளர்ச்சி மாதிரியில் சில மாற்றங்கள் இல்லாவிட்டால், இது இன்னும் அதிக பக்க விளைவுகளுக்கு வழிவகுக்கும்.
இந்தியா நகரமயமாக்கலை நோக்கி நகர்ந்துகொண்டே இருக்கும். பெரும்பாலான மக்கள் கிராமங்களில் வாழ்ந்த நாட்கள் போய்விட்டன. பெரிய நகரங்கள் ஆதரவான சூழல்களையும் சிறந்த வாய்ப்புகளையும் வழங்குவதால் திறமையான நிபுணர்களை ஈர்க்கும். அதே நேரத்தில், வீடு சுத்தம் செய்தல், கட்டிட பாதுகாப்பு மற்றும் விநியோகங்கள் போன்ற சேவைகளை வழங்கும் பல குறைந்த திறன்கொண்ட தொழிலாளர்களையும் ஈர்க்கும். நகர வாழ்க்கை பல தினசரி சவால்களைக் கொண்டிருந்தாலும், இந்தத் தொழிலாளர்கள் நகரங்களுக்கு தொடர்ந்து வருவார்கள்.
சிறு நகர வளர்ச்சி
ஒரு வழி, பரவலாக்கப்பட்ட நகர்ப்புற செறிவு மாதிரிக்கு மாறத் தொடங்குவது ஆகும். இந்தியாவின் சிறிய நகரங்களில் அதிக பொருளாதார வளர்ச்சியை ஊக்குவிப்பதற்கு இது சாத்தியமாகும். இந்த சிறிய நகர வளர்ச்சி, பெரிய நகரங்களிலிருந்து நிறுவனங்களை இடமாற்றம் செய்ய முயற்சிப்பதன் அடிப்படையில் சார்ந்து இருக்கக்கூடாது, ஏனெனில் அந்த அணுகுமுறை வெற்றிபெறாது. அதற்குப் பதிலாக, இந்த வளர்ச்சி, புதிதாக உருவாகும் உள்ளூர் வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்திக் கொள்வதன் அடிப்படையிலும், சில முக்கிய தடைகளைத் தணிப்பதன் அடிப்படையிலும், தற்போதுள்ள மனித, டிஜிட்டல் மற்றும் நிலையான உள்கட்டமைப்பைப் பயன்படுத்திக் கொள்வதன் அடிப்படையிலும் இருக்க வேண்டும். இது கிராமப்புறங்களை விட மிகவும் சிறந்தது.
இந்தியா நடுத்தர, சிறு மற்றும் நுண் தொழில்களை ஒன்றிணைக்க குறு சிறு நடுத்தர நிறுவனங்கள் (MSME) என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறது. இது ஒரு தவறான ஒருங்கிணைப்பு ஆகும். நடுத்தர நிறுவனங்கள் அனைத்து குறு சிறு நடுத்தர நிறுவனங்களிலும் (MSME) 1 சதவீதத்திற்கும் குறைவாகவே உள்ளன. ஆனால், மொத்த குறு சிறு நடுத்தர நிறுவனங்களில் (MSME) 95 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான குறு நிறுவனங்களைப் போலவே மொத்த உற்பத்தியையும் உருவாக்குகின்றன.
சிறிய நகரங்கள் பொதுவாக சில சிறு மற்றும் பெரும்பாலும் குறு நிறுவனங்களைக் கொண்டுள்ளன. மேலும், எதிர்கால வளர்ச்சி அதிக உந்துதல் கொண்ட சிறு மற்றும் குறு நிறுவனங்களைப் பொறுத்து அமைய வேண்டும். அவர்களுக்கு ஓரளவு தனிப்பயனாக்கப்பட்ட ஆதரவு தேவைப்படும். இதை அரசாங்கத் திட்டங்கள் பெரும்பாலும் வழங்கத் தவறிவிடுகின்றன. எனவே, இந்த நிறுவனங்களின் திறனைத் திறக்க அரசு மற்றும் இலாப நோக்கற்ற ஆதரவின் சில சாத்தியமான கலவை தேவைப்படுகிறது.
இது பரவலான நகரமயமாக்கலுக்கு வழிவகுக்கும். பெரிய நகரங்கள் தொடர்ந்து வளர்ச்சியடையும் அதே வேளையில், சிறிய நகரங்களும் குறைந்த தளத்திலிருந்து தொடங்கி வேகமாக விரிவடையும். பொருளாதார மாதிரியில் ஏற்படும் இந்த மாற்றம் தற்போதைய மாதிரியின் சில சிக்கல்களைத் தணிக்கும். தனிமை மற்றும் உடல் பருமன் போன்ற பொது சுகாதாரப் பிரச்சினைகளைச் சமாளிக்க கூடுதல் கொள்கைகளும் தேவைப்படும். மேலும், சிறந்த சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பிற்காக மேலும் கொள்கைகள் தேவைப்படும்.
இந்த அணுகுமுறையின் மூலம், இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சி பெரிய தீங்கு விளைவிக்கும் பக்க விளைவுகளை ஏற்படுத்தாமல் தொடர முடியும்.
எழுத்தாளர், பரந்த அளவிலான நடைமுறை பொது கொள்கை அனுபவத்துடன் கூடிய ஒரு பொருளாதார நிபுணர் ஆவார்.