மாற்று தகராறு தீர்வு (Alternative Dispute Resolution) என்றால் என்ன, அது இந்தியாவில் எவ்வாறு செயல்படுகிறது? தகராறுகளைத் தீர்க்க எவ்வளவு நேரம் ஆகும்? மாற்று தகராறு தீர்வு மற்றும் அதன் செயல்முறைகளை ஆதரிக்கும் சட்ட ஏற்பாடுகள் என்ன? அவை தாமதங்களையும் நீதிமன்ற வழக்குகளின் நிலுவையையும் எவ்வாறு திறம்பட குறைக்க முடியும்? எந்த மாநிலங்களில் வழக்குகள் அதிகமாக நிலுவையில் உள்ளன?
தற்போதைய செய்தி:
சட்ட மற்றும் நீதி அமைச்சர் சமீபத்தில் இந்தியாவின் நாகரிக மரபுகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட சட்ட சீர்திருத்தங்களுக்கான அரசின் உறுதிப்பாட்டை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தினார். தகராறு தீர்வில் ஒருமித்த கூட்டுக் கொள்கையை உள்ளடக்கிய பஞ்ச் பர்மேஷ்வர் (doctrine of Panch Parmeshwar) கோட்பாட்டை மேற்கோள்காட்டி, அருண் ராம் மேக்வால், மாற்று தகராறு தீர்வு (Alternative Dispute Resolution (ADR)) வழிமுறைகளை வலுப்படுத்த உலகளாவிய ஒத்துழைப்பின் தேவையை வலியுறுத்தினார். இந்தியா நீதி அறிக்கை 2025, இந்தியாவின் நீதி அமைப்பில் குறிப்பாக அணுகல், தாமதங்கள் மற்றும் பொறுப்புடைமை உள்ளிட்ட குறிப்பிடத்தக்க சவால்களை எடுத்துரைக்கிறது. தேசிய நீதித்துறை தரவு வலைத்தளத்தின் (National Judicial Data Grid (NJDG)) படி, இந்தியாவில் நிலுவையில் உள்ள மொத்த வழக்குகளின் எண்ணிக்கை 4,57,96,239 ஆகும். உச்சநீதிமன்றத்தில், நிலுவையில் உள்ள வழக்குகளின் எண்ணிக்கை 81,768 ஆகவும், உயர் நீதிமன்றங்களில் சுமார் 62.9 லட்சமாகவும் உள்ளன. இந்த தாமதங்கள் அடிக்கடி அநீதியை விளைவிக்கின்றன. இதனால் விரைவான, செலவு குறைந்த மற்றும் சமூக அளவில் உள்ளடக்கிய நீதி வழங்கும் வழியாக மாற்று தகராறு தீர்வு மீதான கவனம் அதிகரித்துள்ளது.
மாற்று தகராறு தீர்வின் (Alternative Dispute Resolution (ADR)) அரசியலமைப்பு அடிப்படை என்ன?
இந்தியாவில் மாற்று தகராறு தீர்வின் அரசியலமைப்பு அடிப்படையானது பிரிவு 39A, அரசாங்கம் அனைவருக்கும் நியாயமான நீதியையும் இலவச சட்ட உதவியையும் வழங்க வேண்டும் என்று கூறுகிறது. நடுவர் தீர்ப்பு (arbitration), சமரச தீர்வு (conciliation), சமரசம் (mediation) மற்றும் நீதித்துறை தீர்வு (Lok Adalat) போன்ற பல்வேறு மாற்று தகராறு தீர்வின் செயல்முறைகள் 1908-ஆம் ஆண்டு குடிமை நடைமுறைச் சட்டத்தின் (Code of Civil Procedure) பிரிவு 89-இன் கீழ் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன.
செயல்முறைகளை ஒழுங்குபடுத்த, இவை சட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. உதாரணமாக, நடுவர் மற்றும் சமரச சட்டம் 1996 (Arbitration and Conciliation Act) 2021ஆம் ஆண்டில் திருத்தப்பட்டது. இந்த சட்டத்தின் கீழ், திருட்டு, குற்றவியல் அத்துமீறல் மற்றும் விபச்சாரம் போன்ற குடிமை மற்றும் சமரசத்திற்கு உட்பட்ட குற்றங்கள் முறையே பிணைக்கும் தீர்ப்பு அல்லது தீர்மானம் மூலம் தீர்க்கப்படுகின்றன. நடுவர் சட்டம், 2021 (Arbitration Act) இந்திய நடுவர் சபை (Indian Arbitration Council) நிறுவப்படுவதையும் குறிப்பிடுகிறது. இது நடுவர் ஒப்பந்தங்களுக்கு சட்டபூர்வ ஆதரவை வழங்குகிறது.
இந்த சட்டம் தகராறு தீர்வுக்கு அதிகபட்சமாக 180 நாட்கள் காலத்தை நிர்ணயிக்கிறது. இது விரைவான நீதியை உறுதி செய்கிறது.
பல சூழல்களில், அத்தகைய தீர்வுக்குப் பிறகும், ஒரு தரப்பினர் திருப்தியடையவில்லை என்றால், அவர்கள் இரண்டு சமரச அமர்வுகளுக்குப் பிறகு செயல்முறையிலிருந்து வெளியேறலாம். குடிமை மற்றும் வணிக தகராறுகளைத் தீர்ப்பதற்கான வழக்குக்கு முந்தைய சமரசம் நிலுவையில் உள்ள வழக்குகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்காது; இது சமூக மட்டத்தில் தொடர்புகளை அதிகரிப்பதன் மூலம் தனிப்பட்ட உறவுகளையும் வலுப்படுத்தும்.
லோக் அதாலத்துகள் (Lok Adalats) எவ்வாறு செயல்படுகின்றன?
லோக் அதாலத்துகள் சட்ட சேவைகள் அதிகாரங்கள் சட்டம், 1987-ன் (Legal Services Authorities Act) கீழ் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. இது பிரிவு 39A-லிருந்து ஊக்கம் பெற்றது. நிரந்தர லோக் அதாலத் சட்டத்தின் பிரிவு 22-B-யை தவிர, தேசிய லோக் அதாலத் (National Lok Adalat) மற்றும் மின்னணு லோக் அதாலத் (e-Lok Adalat) ஆகியவை நீதி அமைப்பை மேம்படுத்த உதவுகின்றன. ஆனால், மக்கள் இந்த விருப்பங்களைப் பற்றி அறிந்து அவற்றைப் பயன்படுத்தினால் மட்டுமே இது நன்றாக வேலை செய்யும்.
இந்தியாவில் முதல் லோக் அதாலத் 1999-ஆம் ஆண்டு குஜராத்தில் நடைபெற்றது. லோக் அதாலத்களைப் பற்றிய முக்கிய அம்சம் என்னவென்றால், அவற்றின் முடிவுகள் இறுதியானவை. தீர்ப்பின் முடிவுகள் மீது மேல்முறையீடு செய்ய முடியாது. இருப்பினும், அவற்றின் அதிகாரங்கள் வரம்பற்றவை அல்ல.
மேல்முறையீடு இல்லாததற்குக் காரணம், இந்த நீதிமன்றங்கள் வழக்குக்கு முன்பே தகராறுகளைத் தீர்க்கின்றன என்பதுதான். எந்தவொரு முழுமையான தன்மையையும் தடுக்க, அதிருப்தி அடைந்த தரப்பினர் நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடரலாம்.
மாற்று தகராறு தீர்வை (Alternative Dispute Resolution (ADR)) வலுப்படுத்துவது ஏன் முக்கியமானது?
இந்தியாவின் முன்னாள் தலைமை நீதிபதி நீதியரசர் டி.ஒய். சந்திரசூட்ன் கூற்றுப்படி, சமரசம் என்பது சமூக மாற்றத்திற்கான ஒரு கருவியாகும். அங்கு கருத்து பரிமாற்றம் மற்றும் தகவல் ஓட்டம் மூலம் சமூக விதிகள் அரசியலமைப்பு மதிப்புகளுடன் இணைக்கப்படுகின்றன. சமரசத்தின்போது மதிப்புமிக்க விவாதங்கள் மூலம் எட்டப்படும் தீர்வுகள், தனிநபர்கள் மற்றும் குழுக்களுக்கு அவர்களின் சொந்த நிபந்தனைகளின்படி, அவர்கள் புரிந்துகொள்ளும் மொழியில் உண்மையான நீதியை உறுதி செய்கின்றன. மேலும், அவர்களின் உணர்வுகளைப் பாதுகாக்கும் ஒரு தளத்தை வழங்குகின்றன.
இந்தியா நீதி அறிக்கை வழக்குகளின் நிலுவையின் அடிப்படையில் மாநிலங்களுக்கு இடையேயான வேறுபாடுகளையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது. நிலுவையில் உள்ள வழக்குகள் ஐந்து கோடியைத் தாண்டியுள்ளதாகவும், உயர் நீதிமன்றங்கள் மற்றும் மாவட்ட நீதிமன்றங்கள் முறையே 33% மற்றும் 21% காலியிட விகிதங்களை எதிர்கொள்கின்றன என்றும் அறிக்கை கூறுகிறது. உத்தரபிரதேசம், இமாச்சலப் பிரதேசம் மற்றும் கேரளாவில் உள்ள நீதிபதிகள் 4,000-க்கும் மேற்பட்ட வழக்குகளைக் கையாள வேண்டிய பணிச்சுமை உள்ளது.
உயர் நீதிமன்றங்கள் மற்றும் அதற்குக் கீழ் உள்ள நீதிமன்றங்களில் கணிசமான எண்ணிக்கையிலான வழக்குகள் 10 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நிலுவையில் உள்ளன. தேசிய நீதித்துறை தரவு வலைத்தளத்தின் (National Judicial Data Grid (NJDG)) படி, வழக்கு நிலுவை மற்றும் தீர்வு குறித்த நிகழ்நேர தரவை வழங்குகிறது. இது மாநிலங்கள் மற்றும் நீதிமன்றங்கள் முழுவதும் நீதித்துறை அமைப்பின் செயல்திறனின் விரிவான பார்வையை வழங்குகிறது.
இந்தியா நீதி அறிக்கை, நீதிமன்ற உள்கட்டமைப்பு மற்றும் நீதிபதிகளின் கிடைக்கும் தன்மை போன்ற பிற காரணிகளுடன் வழக்கு நிலுவை உள்ளிட்ட நீதி அமைப்பின் பல்வேறு அம்சங்களில் அவற்றின் செயல்திறனின் அடிப்படையில் மாநிலங்களை தரவரிசைப்படுத்துகிறது.
ஆந்திரப் பிரதேசம், உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் பீகார் போன்ற மாநிலங்களில் அதிக வழக்குகள் நிலுவையில் உள்ளன. இது விரைவான தீர்வை அவசரமாக கோருகிறது மற்றும் திறம்பட தனிநபர் நீதி வழங்குவதற்கு மாற்று தகராறு தீர்வை (Alternative Dispute Resolution (ADR)) வலுப்படுத்துவதை அவசியமாக்குகிறது.
C.B.P. ஸ்ரீவஸ்தவா, டெல்லியின் ஆளுகைக்கான பயன்பாட்டு ஆராய்ச்சி மையத்தின் தலைவர்.