ரெப்போ விகிதத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்களைவிட, அரசாங்கத்தின் கவனமான செலவினங்களால் நிலையான பணவீக்கம் பராமரிக்கப்படுகிறது.
2016ஆம் ஆண்டில் இந்தியா அதிகாரப்பூர்வமாக பணவீக்க இலக்கு (inflation targeting (IT)) கட்டமைப்பை ஏற்றுக்கொண்டது. இது 2014-ஆம் ஆண்டில் உர்ஜித் படேல் குழுவின் பரிந்துரைகள் மற்றும் அரசாங்கத்திற்கும் இந்திய ரிசர்வ் வங்கிக்கும் (RBI) இடையேயான 2015-ஆம் ஆண்டு பணவீக்க இலக்குகளை மையமாகக் கொண்ட பணவீக்கக் கொள்கைக் குழுவின் (Monetary Policy Committee (MPC)) யோசனையை முதன்முதலில் 2013-ஆம் ஆண்டில் நீதிபதி BN ஸ்ரீகிருஷ்ணா தலைமையிலான நிதித்துறை சட்டமன்ற சீர்திருத்த ஆணையம் (Financial Sector Legislative Reforms Commission (FSLRC)) பரிந்துரைத்தது.
2016 முதல், ரிசர்வ் வங்கி பணவீக்க இலக்கை 4 சதவீதமாக நிர்ணயித்துள்ளது. இது ±2 சதவீத சகிப்புத்தன்மை வரம்பைக் கொண்டுள்ளது. இருப்பினும், இந்த அணுகுமுறை இந்தியப் பொருளாதாரத்திற்கு பொருந்துமா என்பது குறித்து விவாதங்கள் நடந்து வருகின்றன. இந்தியா பணவீக்கத்தை இலக்காகக் கொள்ள வேண்டுமா என்று தலைமை பொருளாதார ஆலோசகர் கேள்வி எழுப்பியுள்ளார். சமீபத்தில் நிதியமைச்சர் அவர்கள் கௌடில்யா பொருளாதார மாநாட்டில் வளர்ச்சி இலக்கை 8 சதவீதமாக உயர்த்திய நிலையில், பணவீக்க இலக்கு சிறந்த கொள்கை கருவியாக உள்ளதா என்பதை மறுபரிசீலனை செய்ய இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பாக உள்ளது.
ரெப்போ பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தியுள்ளதா?
ரெப்போ விகிதத்தை சரிசெய்தல் மற்றும் அவ்வப்போது திறந்த சந்தை செயல்பாடுகள் (Open Market Operations (OMOs)) மூலம் பணப்புழக்கத்தை நிர்வகித்தல் ஆகியவை பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான முக்கிய கருவிகளாகும். இருப்பினும், பணவீக்க இலக்கு தொடங்கியதிலிருந்து ஒரு எளிய பகுப்பாய்வு, ரெப்போ விகிதத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்களுக்கும் ஒட்டுமொத்த பணவீக்கத்திற்கும் இடையே மிகவும் பலவீனமான (-0.43) தொடர்பைக் காட்டுகிறது (விளக்கப்படத்தைப் பார்க்கவும்), இது பணவியல் கொள்கை வரையறுக்கப்பட்ட தாக்கத்தையே கொண்டுள்ளது என்பதைக் குறிக்கிறது.
இது அறியப்பட்ட ஒரு சிக்கலை எடுத்துக்காட்டுகிறது. இந்தியாவில் பணவியல் கொள்கை எப்போதும் நோக்கம் கொண்டதாக செயல்படாது. ரெப்போ விகிதத்தைக் குறைப்பது வங்கி கடன் விகிதங்களைக் குறைக்கவோ அல்லது நுகர்வோருக்குக் கிடைக்கும் பணத்தை அதிகரிக்கவோ அவசியமில்லை. பணவியல் கொள்கையின் முக்கியக் கருவி பணவீக்கத்துடன் மிகவும் பலவீனமான தொடர்பைக் கொண்டிருந்தால், முழு 'பணவீக்க இலக்கு' (‘Inflation Targeting’) அமைப்பின் செயல்திறன் கேள்விக்குரியது.
ஒரு பின்னடைவு பகுப்பாய்வு, நுகர்வோர் விலைக் குறியீடு (consumer price index (CPI)) பணவீக்கத்தில் சுமார் 73% மாற்றங்கள் உணவு விலைகளால் ஏற்படுகின்றன என்பதைக் காட்டுகிறது. இது ஆச்சரியமல்ல. ஏனெனில், உணவு நுகர்வோர் விலைக் குறியீட்டில் (CPI) 46% ஆகும். இங்கே முக்கியப் பிரச்சினை, பணவியல் கொள்கை உணவு பணவீக்கத்தைக் கூட பாதிக்குமா என்பதுதான். நுகர்வோர் உணவு விலைக் குறியீட்டிற்கும் ரெப்போ விகிதத்திற்கும் இடையிலான தொடர்பு -0.19 ஆக இருந்தது. எனவே, உணவு பணவீக்கத்தில் ரெப்போ விகிதத்தின் எந்த தாக்கத்தையும் எதிர்பார்ப்பது உண்மைக்கு மாறானது.
இந்தியாவில் உணவுப் பணவீக்கம் முக்கியமாக கட்டமைப்பு சிக்கல்கள் மற்றும் விநியோக சிக்கல்களால் ஏற்படுகிறது. உணவுத் தேவை பெரிதாக மாறாது, ஆனால் பருவமழை, விநியோகச் சங்கிலி தாமதங்கள், தளவாடங்கள் மற்றும் குறைந்தபட்ச ஆதரவு விலை போன்ற விவசாயக் கொள்கைகளால் விலைகள் பாதிக்கப்படுகின்றன.
பொருளாதார ஆய்வு (2025) ஒரு சில பயிர்கள் உணவுப் பணவீக்கத்தின் பெரும்பகுதியை இயக்குகின்றன என்பதைக் காட்டுகிறது. தக்காளி, வெங்காயம் மற்றும் உருளைக்கிழங்கு போன்ற பயிர்களை நீக்குவது உணவுப் பணவீக்கத்தை கிட்டத்தட்ட 2% குறைக்கலாம். உணவுப் பணவீக்கத்தைக் குறைக்க, சேமிப்பு, உணவு பதப்படுத்துதல், குளிர்பதனச் சங்கிலிகள் மற்றும் வானிலை பாதிப்புகளுக்கு எதிரான பாதுகாப்பு ஆகியவற்றில் இந்தியாவுக்கு அதிக முதலீடு தேவை போன்றவை பணவியல் கொள்கை சிறிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் பகுதிகளாக உள்ளது.
பணவீக்க இலக்கு அமைப்பின் ஆதரவாளர்கள், 2016ஆம் ஆண்டு முதல் பணவீக்கம் ஒப்பீட்டளவில் நிலையானதாக உள்ளது என்பதைக் குறிப்பிடுகின்றனர். இருப்பினும், ரெப்போ விகித மாற்றங்கள் காரணமாகவும், ரிசர்வ் வங்கியின் நம்பகத்தன்மை காரணமாகவும் இது குறைவாக உள்ளது. பணவீக்கத்தை ஒரு இலக்கு வரம்பிற்குள் வைத்திருப்பதற்கான அதன் சட்டப்பூர்வ உறுதிப்பாடு எதிர்பார்ப்புகளை நிலையானதாக வைத்திருக்கிறது.
இதற்கிடையில், அரசாங்கம் நிதிகளை கவனமாக நிர்வகித்து, பற்றாக்குறைகளைக் கட்டுக்குள் (தொற்றுநோய் காலத்தில் தவிர) மற்றும் நியாயமான debt-to-GDP விகிதத்தைப் பராமரித்து வருகிறது. இந்த நடவடிக்கைகள் பணவீக்கம் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையை வலுப்படுத்தி, குறைந்த பணவீக்க எதிர்பார்ப்புகளின் நேர்மறையான சுழற்சியை உருவாக்கியுள்ளன.
மற்ற நாடுகள் அதை எப்படி செய்கின்றன
உலகின் மூன்று பெரிய பொருளாதாரங்களான அமெரிக்கா, சீனா மற்றும் ஜப்பான் ஆகியவை கடுமையான பணவீக்க இலக்கைப் பின்பற்றுவதில்லை. அமெரிக்க பெடரல் ரிசர்வ் இரண்டு முக்கிய இலக்குகளைக் கொண்டுள்ளது: விலைகளை நிலையாக வைத்திருப்பது மற்றும் அதிகபட்ச வேலைவாய்ப்பை ஆதரித்தல். சீனாவின் பணவியல் கொள்கை வளர்ச்சி, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் நிதி நிலைத்தன்மை உள்ளிட்ட பல இலக்குகளைக் கொண்டுள்ளது. ஜப்பான் வங்கி விலை நிலைத்தன்மை மற்றும் நிதி அமைப்பு நிலைத்தன்மையில் கவனம் செலுத்துகிறது. இருப்பினும், நிறைய நெகிழ்வுத்தன்மையுடன் செயல்படுகிறது.
யூரோ பகுதியில் உள்ள நாடுகளைப் போலவே சில நாடுகளும் பணவீக்க இலக்கைப் பின்பற்றுகின்றன. ஆனால், அவற்றின் நிலைமை இந்தியாவிலிருந்து வேறுபட்டது. இங்கிலாந்தில், உணவு மற்றும் பானங்கள் மக்களின் செலவினங்களில் 9% ஆகும். மேலும், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் இது 17% ஆகும். எனவே, உணவு விலைகள் ஒட்டுமொத்த பணவீக்கத்தில் குறைவான விளைவைக் கொண்டுள்ளன. இந்தியாவில், CPIயில் 46% உணவு சார்ந்த பகுதிகள் உள்ளன. எனவே, இவை உணவு விலை மாற்றங்கள் பணவீக்கத்தை கடுமையாக பாதிக்கின்றன. இது பணவீக்க இலக்கை இந்தியாவிற்கு குறைவாக பொருத்தமாக்குகிறது. அதற்குப் பதிலாக, கொள்கைகள் உணவு விநியோகச் சங்கிலியில் உள்ள சிக்கல்களை சரிசெய்வதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.
நிதிக் கொள்கை நிதி பொறுப்பு மற்றும் பட்ஜெட் மேலாண்மை (FRBM) விதிகளால் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளதால், பணவியல் கொள்கை இப்போது பெரிய பங்கை வகிக்க வேண்டியிருக்கலாம். குறிப்பாக, வேலைவாய்ப்பைக் கண்காணித்தல் மற்றும் ஆதரிப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன, பல பெரிய பொருளாதாரங்கள் பணவீக்கத்தை வளர்ச்சி மற்றும் வேலைவாய்ப்புகளுடன் சமநிலைப்படுத்தும் நெகிழ்வான அணுகுமுறைகளைப் பயன்படுத்துகின்றன. எனவே இது அசாதாரணமானது அல்ல.
முன்னோக்கி செல்லும் வழி
இந்தியாவின் பணவீக்க இலக்கு கொள்கை எதிர்பார்ப்புகளை நிர்வகிக்க உதவுகிறது. ஆனால், அதன் வரம்புகள் தெளிவாகி வருகின்றன. குறிப்பாக, அதிக வேலைவாய்ப்புகள் உருவாக்கப்பட வேண்டியிருக்கும்போது, பணவீக்கத்தை பெருமளவில் இயக்கும் உணவு விலைகளை பணவியல் கொள்கையால் எளிதில் கட்டுப்படுத்த முடியாது. அதே நேரத்தில், வேலையின்மை வளர்ச்சி, அதிக இளைஞர் வேலையின்மை மற்றும் பயன்படுத்தப்படாத திறன் போன்ற பிரச்சினைகளுக்கு அதிகக் கவனம் தேவை.
இந்தியா நிதிசார் ஒழுங்குமுறையை உட்புகுத்தும் வளர்ச்சியுடன் சமநிலைப்படுத்த முயற்சிக்கும்போது, இந்தியாவின் கட்டமைப்புச் சூழலுக்கும் வளர்ந்த இந்தியா (Viksit Bharat) நோக்கங்களுக்கும் பணநிலையியல் கொள்கை சிறந்த முறையில் பொருந்துமா என்பதை ஆராய, RBI (ரிசர்வ் வங்கியின்) செயல்பாட்டை இரட்டை அல்லது தாற்காலிக கொள்கைச் சட்டப் படிவத்திற்கு விரிவுபடுத்தலாமா என்று கேட்க வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.
ராஜீவ் தலைவர், மற்றும் சம்ரிதி பஹ்லே இந்தியா அறக்கட்டளையின் ஆராய்ச்சி கூட்டாளி.