இந்தியா ஒரு வளர்ந்த நாடாக மாறுவதை நோக்கி முன்னேறி வரும் நிலையில், தொடர்ந்து மாறிவரும் உலகளாவிய பொருளாதார நிலப்பரப்பில் நீண்டகால வளர்ச்சி மற்றும் நிலைத்தன்மையைப் பாதுகாப்பதற்கு ரிசர்வ் வங்கியின் தகவமைப்பு உத்திகள் இன்றியமையாததாக உள்ளன.
நாடு முழுவதும் நிதி உள்ளடக்கத்தின் அளவைப் பதிவு செய்யும் இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் (RBI) நிதி உள்ளடக்கக் குறியீடு, மார்ச் 2025-ல் 67-ஆக மேம்பட்டது, முந்தைய ஆண்டின் இதே காலகட்டத்தில் 64.2 ஆக இருந்தது. 2025-ல் அணுகல், பயன்பாடு மற்றும் தரம் ஆகிய அனைத்து துணை குறியீடுகளிலும் வளர்ச்சி காணப்பட்டதாக மத்திய வங்கி தெரிவித்துள்ளது.
சமீபத்தில், அதன் அரையாண்டு நிதி நிலைத்தன்மை அறிக்கையில் (Financial Stability Report (FSR)), இந்தியப் பொருளாதாரம் உலகளாவிய வளர்ச்சியின் முக்கிய இயக்கியாகத் தொடர்கிறது என்றும், இது சிறந்த பொருளாதார அடிப்படைகள் மற்றும் விவேகமான பொருளாதாரக் கொள்கைகளால் ஆதரிக்கப்படுகிறது என்றும் RBI குறிப்பிட்டுள்ளது. அதே நேரத்தில், நாட்டின் நிதி ஆரோக்கியத்தை நிகழ்நேரத்தில் கண்காணிக்க உதவும் ஒரு நிதி நிலைமை குறியீட்டை (Financial Conditions Index (FCI)) உருவாக்கவும் அது முன்மொழிந்துள்ளது.
மத்திய வங்கியாக, நாட்டின் பொருளாதாரத்தை ஒழுங்குபடுத்துவதிலும் நிதி கல்வியறிவை மேம்படுத்துவதிலும் ரிசர்வ் வங்கி முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. அதன் உருவாக்கம், பரிணாமம், முக்கிய பொறுப்புகள் மற்றும் சமகாலப் பிரச்சினைகள் குறித்து ஆராய்வோம்.
தாராளமயமாக்கலுக்குப் பிறகு ரிசர்வ் வங்கி எவ்வாறு உருவானது?
ஹில்டன் யங் கமிஷனின் (Hilton Young Commission) பரிந்துரைகளின் அடிப்படையில், 1934-ஆம் ஆண்டு இந்திய ரிசர்வ் வங்கிச் சட்டத்தின் மூலம் ஏப்ரல் 1, 1935 அன்று ரிசர்வ் வங்கி நிறுவப்பட்டது. நாணயப் பிரச்சினையை ஒழுங்குபடுத்துதல், இருப்புக்களை பராமரித்தல் மற்றும் நாட்டின் கடன் மற்றும் நாணய முறையை இயக்குதல் ஆகியவற்றின் முதன்மை நோக்கங்களுடன் இந்த வங்கி உருவாக்கப்பட்டது.
தனியார் பங்குதாரர்களுக்குச் சொந்தமான ஒரு காலனித்துவ நிறுவனமாக, ரிசர்வ் வங்கி 1949-ல் தேசியமயமாக்கப்பட்டது. மேலும், அதன் நோக்கங்கள் இந்தியாவின் வளர்ச்சி இலக்குகளுடன் மறுசீரமைக்கப்பட்டன. 1990-ஆம் ஆண்டு பொருளாதார தாராளமயமாக்கலைத் தொடர்ந்து, ரிசர்வ் வங்கியின் பங்கு மேலும் வளர்ச்சியடைந்து இயற்கையில் மிகவும் எளிதாக்கப்பட்டது. அந்நிய செலாவணி விகிதங்கள் மற்றும் கடன் மீதான நேரடி கட்டுப்பாட்டிலிருந்து பணவியல் கொள்கை மற்றும் முறையான ஒழுங்குமுறையில் பரந்த கவனம் செலுத்துவதற்கு மாற்றம் ஏற்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது.
இந்திய அரசாங்கத்தால் நியமிக்கப்பட்ட மத்திய இயக்குநர்கள் குழுவால் ரிசர்வ் வங்கி நிர்வகிக்கப்படுகிறது. இந்த வாரியத்தில் அதிகாரப்பூர்வ இயக்குநர்கள் (கவர்னர் மற்றும் நான்கு துணை ஆளுநர்கள் வரை) மற்றும் பல்வேறு துறைகளைச் சேர்ந்த பரிந்துரைக்கப்பட்டவர்கள், அரசு அதிகாரிகள் மற்றும் நான்கு உள்ளூர் வாரியங்களின் பிரதிநிதிகள் உட்பட அதிகாரப்பூர்வமற்ற இயக்குநர்கள் உள்ளனர். அனைத்து உறுப்பினர்களும் நான்கு ஆண்டு காலத்திற்கு நியமிக்கப்படுகிறார்கள்.
ரிசர்வ் வங்கி நாணய மேலாண்மைத் துறை மற்றும் வங்கி ஒழுங்குமுறைத் துறை போன்ற 30 சிறப்புத் துறைகள் மூலம் செயல்படுகிறது, மேலும் அதன் மைய அலுவலகம் மற்றும் 33 பிராந்திய அலுவலகங்கள் மூலம் நாடு முழுவதும் அதன் இருப்பைப் பராமரிக்கிறது.
2016-ஆம் ஆண்டில் ஒரு முக்கிய சீர்திருத்தத்தில், பொருளாதாரத்தில் பணவீக்க அளவைக் கட்டுப்படுத்த ஆறு உறுப்பினர்களைக் கொண்ட சட்டப்பூர்வ அமைப்பான பணவியல் கொள்கைக் குழு (Monetary Policy Committee (MPC)) நிறுவப்பட்டது. அவ்வாறு செய்ய, அது ரெப்போ விகிதம் போன்ற கருவிகளைப் பயன்படுத்துகிறது.
ரிசர்வ் வங்கியின் ஆளுநர் தலைமையிலான, MPC, வருடத்திற்கு குறைந்தது நான்கு முறை கூட வேண்டும். பெரும்பான்மை வாக்குகளின் அடிப்படையில் இந்த அமைப்பு முடிவுகளை எடுக்கிறது. கடந்த மாதம், MPC, ரெப்போ விகிதத்தில் 50 அடிப்படை புள்ளிகள் (0.5 சதவீதம்) 5.5 சதவீதமாகக் குறிப்பிடத்தக்க குறைப்பை அறிவித்தது மற்றும் வளர்ச்சி வாய்ப்புகளை அதிகரிக்க ரொக்க இருப்பு விகிதத்தை (CRR) 100 அடிப்படை புள்ளிகள் குறைத்தது.
இந்திய அரசு மற்றும் மாநில அரசுகள் இரண்டிற்கும் வங்கியாளராக ரிசர்வ் வங்கி செயல்படுகிறது, அவர்களின் வங்கிக் கணக்குகள் மற்றும் கடன்களை நிர்வகிக்கிறது. இது அனைத்து திட்டமிடப்பட்ட வங்கிகளின் வங்கியாளராகவும் உள்ளது, மேலும் அவர்களின் கணக்குகளை நிர்வகிக்கிறது மற்றும் வங்கிகளுக்கு இடையேயான பரிவர்த்தனைகளை எளிதாக்குகிறது.
கூடுதலாக, மத்திய வங்கி வணிக வங்கிகளுக்கு 'கடைசி முயற்சியாக கடன் வழங்குபவராக' (‘lender of last resort’) செயல்படுகிறது, அதாவது கடுமையான பணப்புழக்க சிக்கல்களை எதிர்கொள்ளும் வணிக வங்கிகளுக்கு நிதி ஆதரவை வழங்குகிறது, மேலும் முறையான நெருக்கடிகளைத் தடுக்கிறது. நிதி உள்ளடக்கம் மற்றும் விழிப்புணர்வை மேம்படுத்துதல் மற்றும் முன்னுரிமைத் துறை கடன் தேவைகள் மூலம் பல்வேறு துறைகளுக்கு கடன் ஓட்டத்தை உறுதி செய்தல் மூலம் இது ஒரு முக்கிய வளர்ச்சிப் பங்கைக் கொண்டுள்ளது.
இந்திய ரிசர்வ் வங்கி இந்தியப் பொருளாதாரத்தை வழிநடத்துகிறது, நிலைத்தன்மை மற்றும் வளர்ச்சி இரண்டையும் திறம்பட சமநிலைப்படுத்துகிறது. அதன் பணவியல் கொள்கையின் இலக்குகளை அடைய இது பல்வேறு கருவிகளைப் பயன்படுத்துகிறது. அவற்றில் மிக முக்கியமானவை:
ரெப்போ விகிதம்: வணிக வங்கிகளுக்கு ரிசர்வ் வங்கி கடன் வழங்கும் விகிதம். இது ஒரு அளவுகோல் விகிதம், அதாவது வணிக வங்கிகள் வட்டி விகிதங்களை நிர்ணயிப்பதற்கான ஒரு குறிப்பு புள்ளியாக இது செயல்படுகிறது. குறைந்த ரெப்போ விகிதம் கடன் வாங்குவதை மலிவானதாக்குகிறது மற்றும் பொருளாதார நடவடிக்கைகளை ஊக்குவிக்கிறது, அதே நேரத்தில் அதிக ரெப்போ விகிதம் வங்கிகள் கடன் வழங்குவதை ஊக்கப்படுத்துகிறது மற்றும் பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துகிறது. ரெப்போ விகிதத்தை நிர்ணயிப்பது MPC-ன் முக்கியப் பொறுப்பாகும்.
தலைகீழ் ரெப்போ விகிதம்: மத்திய வங்கி வணிக வங்கிகளுக்கு அவற்றின் அதிகப்படியான பணத்தை பாதுகாப்பாக வைக்கும்போது செலுத்தும் வட்டி விகிதம், தலைகீழ் ரெப்போ விகிதம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ரொக்க இருப்பு விகிதம் (Cash Reserve Ratio (CRR)): ஒரு வங்கி ரிசர்வ் வங்கியிடம் உடனடி ரொக்கமாக பராமரிக்க வேண்டிய மொத்த வைப்புத்தொகையின் சதவீதம். ரிசர்வ் வங்கி அவ்வப்போது CRR சதவீதத்தை தீர்மானிக்கிறது.
சட்டப்பூர்வ பணப்புழக்க விகிதம் (Statutory Liquidity Ratio (SLR)): ரொக்கம், தங்கம் அல்லது அங்கீகரிக்கப்பட்ட பத்திரங்கள் போன்ற திரவ சொத்துக்களின் வடிவத்தில் பராமரிக்க வேண்டிய வங்கியின் வைப்புத்தொகையின் சதவீதம் ஆகும்.
விளிம்பு நிலை வசதி (Marginal Standing Facility (MSF)) விகிதம்: வங்கிகளுக்கு இடையேயான பணப்புழக்கம் இல்லாததால் அவசரகால சூழ்நிலையில் வங்கிகள் ஒரே இரவில் ரிசர்வ் வங்கியிடமிருந்து பணத்தைக் கடன் வாங்கக்கூடிய விகிதம் ஆகும்.
திறந்த சந்தை செயல்பாடுகள் (Open Market Operations (OMOs)): வங்கி அமைப்பில் நீடித்த பணப்புழக்கத்தை செலுத்த அல்லது உறிஞ்சுவதற்காக ரிசர்வ் வங்கி திறந்த சந்தையில் அரசு பத்திரங்களை வாங்கி விற்பனை செய்கிறது.
ரெப்போ விகிதம், SLR, CRR மற்றும் MSF ஆகியவற்றின் அதிகரிப்பு பொருளாதாரத்தில் பண விநியோகத்தைக் குறைக்கிறது, பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த உதவுகிறது, ஆனால் வளர்ச்சியைக் குறைக்கிறது. மறுபுறம், இந்த விகிதங்களைக் குறைப்பது பொருளாதாரத்தில் பணப்புழக்கத்தை செலுத்துகிறது, வளர்ச்சியைத் தூண்டுகிறது, ஆனால் பணவீக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும். விலை நிலைத்தன்மைக்கும் நிலையான வளர்ச்சிக்கும் இடையில் சரியான சமநிலையை ஏற்படுத்த இந்த பணவியல் கருவிகளை அளவீடு செய்வது ரிசர்வ் வங்கியின் முக்கிய பொறுப்புகளில் ஒன்றாகும்.
நாட்டின் மத்திய வங்கி சில பெரிய சவால்களை எதிர்கொள்கிறது, அவற்றில் டிஜிட்டல் பொருளாதாரத்தை நோக்கிய நகர்வு, புதிய நிதி தொழில்நுட்பங்களின் (ஃபின்டெக்) எழுச்சி மற்றும் சைபர் தாக்குதல்களின் அதிகரித்து வரும் ஆபத்து ஆகியவை அடங்கும்.
டிஜிட்டல் பணம் செலுத்துதல் போன்ற துறைகளில் நிதித்துறையில் புதுமைகளின் வேகம், மத்திய வங்கி மேம்பட்ட மேற்பார்வை மற்றும் ஒழுங்குமுறை தொழில்நுட்பத்தை (RegTech மற்றும் SupTech) விரைவாக உருவாக்கி பயன்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது. கூடுதலாக, உலகளாவிய மற்றும் உள்நாட்டு அதிர்ச்சிகளைத் தாங்கும் வகையில் இந்தியப் பொருளாதாரத்தின் மீள்தன்மையை பராமரிப்பது, ரிசர்வ் வங்கியின் முக்கிய பொறுப்புகளில் ஒன்றாக உள்ளது.
குறிப்பாக, சைபர் மற்றும் காலநிலை தொடர்பான நிதி அபாயங்களை நிர்வகிப்பதற்கான மேற்பார்வையை மேம்படுத்துவதற்கும், ஒட்டுமொத்த நிதித் துறையின் மீள்தன்மையை வலுப்படுத்த மூலதனம் மற்றும் பணப்புழக்கத் தேவைகளை வலுப்படுத்துவதற்கும், வளர்ந்து வரும் தொழில்நுட்பங்களுக்கான ஒழுங்குமுறை கட்டமைப்புகளை ரிசர்வ் வங்கி தீவிரமாக உருவாக்கி வருகிறது.
வளர்ந்து வரும் நிதிப் போக்குகளுக்கு ஏற்ப, மத்திய வங்கி டிஜிட்டல் நாணயமாக (Central Bank Digital Currency (CBDC)) டிஜிட்டல் ரூபாய் போன்ற முயற்சிகளையும் இது அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. இந்த முன்னெச்சரிக்கை அணுகுமுறை இந்தியாவின் பொருளாதார நிலைத்தன்மையைப் பாதுகாப்பதில் மத்திய வங்கி முன்னணியில் இருப்பதை உறுதி செய்கிறது.
கண்ணன். கே ஹைதராபாத்தில் உள்ள பொருளாதார மற்றும் சமூக ஆய்வு மையத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றவர்.