அமெரிக்க வரிகள் உலக வர்த்தக அமைப்பின் கீழ் அதன் உறுதிமொழிகளை மீறுகின்றன. இந்தியா அதன் ஏற்றுமதிகளையும், அவற்றுக்கான சந்தைகளையும் பன்முகப்படுத்த வேண்டும்.
ஆகஸ்ட் 27 முதல் இந்திய தயாரிப்புகளுக்கு (சில விதிவிலக்குகளுடன்) கூடுதலாக 25 சதவீத "இரண்டாம் நிலை வரியை" அமெரிக்கா விதித்துள்ளது. இது ஆகஸ்ட் 7 முதல் ஏற்கனவே விதிக்கப்பட்ட 25 சதவீத "பரஸ்பர வரிக்கு" கூடுதலாக வருகிறது. இருப்பினும், மருந்துகள், குறைக்கடத்திகள், மொபைல் போன்கள், மரப் பொருள்கள் மற்றும் சில இரசாயனங்கள் இப்போதைக்கு விலக்கப்பட்டுள்ளன.
பிப்ரவரி 13 அன்று வெள்ளை மாளிகையில் அதிபர் டொனால்ட் டிரம்புடன் பிரதமர் நரேந்திர மோடி நடத்திய சந்திப்பிற்குப் பிறகு, இரு நாடுகளும் 2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் இருதரப்பு பொருட்கள் வர்த்தகத்தை $500 பில்லியனாக உயர்த்தும் திட்டத்தை அறிவித்தன. இரண்டு பகுதி வர்த்தக ஒப்பந்தத்திற்கான பேச்சுவார்த்தைகள் உடனடியாகத் தொடங்கவிருந்தன. தனது உறுதிப்பாட்டைக் காட்ட, சொகுசு மோட்டார் சைக்கிள்கள் மற்றும் மின்சார வாகனங்கள் மீதான வரிகளை இந்தியா விரைவாகக் குறைத்தது. முந்தைய அமெரிக்க நிர்வாகங்கள் எதிர்த்த வெளிநாட்டு நிறுவனங்கள் மீதான சமநிலை வரியையும் அது திரும்பப் பெற்றது.
டிரம்பின் பத்திரிகை அறிக்கைகளிலிருந்து, இந்தியா பல்வேறு பொருட்களுக்கு மிகக் குறைந்த அல்லது கிட்டத்தட்ட பூஜ்ஜிய வரிகளை வழங்கியதாகத் தெரிகிறது. இதில் கிட்டத்தட்ட அனைத்து தொழில்துறை பொருட்கள் மற்றும் சில விவசாய பொருட்கள் அடங்கும். உலகளாவிய வர்த்தகத்தில், தொழில்துறை பொருட்கள் சுமார் 90% ஆகும். இதில் வேளாண் பொருட்கள் சுமார் 10% மட்டுமே உள்ளது. எனவே, இந்தியாவின் சலுகை அமெரிக்காவிற்கு மிகவும் கவர்ச்சிகரமானதாக இருந்தது.
இருப்பினும், இந்தியா தெளிவான வரம்புகளை நிர்ணயித்தது. ஆரம்பத்தில் இருந்தே, மரபணு மாற்றப்பட்ட உணவு, சோயா, மக்காச்சோளம், சில தானியங்கள் மற்றும் பால் பொருட்கள் மீதான பேச்சுவார்த்தைகளை அனுமதிக்க மாட்டோம் என்று இந்தியா கூறியது. சிறு மற்றும் குறு விவசாயிகள், பால் உற்பத்தியாளர்கள், அவர்களின் வாழ்வாதாரங்கள் மற்றும் உணவுப் பாதுகாப்பு மீதான கவலைகள் இதற்கான காரணங்களாக இருந்தது.
கவனிக்க வேண்டிய சில முக்கியமான விஷயங்கள் உள்ளன. முதலாவதாக, அமெரிக்காவின் கவனம் GMOகள் மற்றும் பிற பண்ணை பொருட்களிலிருந்து ரஷ்ய எண்ணெய் வாங்குவதற்கு மாறியுள்ளது. ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மற்றும் சீனா ஆகியவை ரஷ்ய எரிசக்தியை அதிகம் வாங்குபவர்களாக இருந்தாலும், அமெரிக்கா அவற்றின் மீது வரிகளை விதிக்கவில்லை. இந்தியா ரஷ்ய எண்ணெய் வாங்குவதை நிறுத்தியிருந்தாலும், ரஷ்ய பாதுகாப்பு உபகரணங்களை வாங்குவதை நிறுத்துதல், BRICS-ஐ விட்டு வெளியேறுதல் அல்லது பிற கூட்டாளி நாடுகளின் நாணயங்களில் வர்த்தகத்தைத் தவிர்ப்பது போன்ற கோரிக்கைகளை அமெரிக்கா மாற்றியிருக்கலாம்.
இரண்டாவதாக, டிரம்ப்பின் முக்கியக் கவலையாக இருந்த வர்த்தக இடைவெளியைக் குறைக்க அமெரிக்காவிடமிருந்து அதிக எரிசக்தியை வாங்க இந்தியா முன்வந்ததாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. மூன்றாவதாக, எந்தவொரு வர்த்தக ஒப்பந்தமும் இரு தரப்பினருக்கும் பயனளிக்க வேண்டும். மேலும், இந்தியா தனது ஆர்வமுள்ள சில தயாரிப்புகளுக்கு அமெரிக்க வரிகளைக் குறைக்க விரும்பியது. நான்காவதாக, EU போன்ற பிற சாத்தியமான FTA கூட்டாளிகளும் இதே போன்ற நன்மைகளை எதிர்பார்ப்பார்கள். எனவே, நடுத்தர மற்றும் நீண்டகால விளைவைக் கருத்தில் கொள்ளாமல் இந்தியா அதிகப்படியான சலுகைகளை வழங்க முடியாது.
அமெரிக்காவிற்கு இந்தியா ஏற்றுமதி செய்யும் 89 பில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள பொருட்களில் சுமார் 55% வரிகளால் பாதிக்கப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்தியா முக்கியமாக மருந்துகள், மொபைல் போன்கள், மின்னணு பொருட்கள், பொறியியல் பொருட்கள், ரத்தினங்கள் மற்றும் நகைகள், ஜவுளி மற்றும் ஆடைகளை அமெரிக்காவிற்கு ஏற்றுமதி செய்கிறது. மருந்துகள் மற்றும் மொபைல் போன்களைத் தவிர, பிற தொழில்கள் கடுமையாக பாதிக்கப்படும். தெற்கு மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் உள்ள நாடுகள் மிகக் குறைந்த வரிகளை எதிர்கொள்வதால், இந்தியாவின் குறைந்த முதல் நடுத்தர மதிப்புள்ள ஏற்றுமதி ஆர்டர்கள் பல அவற்றிற்கு மாறக்கூடும். ஆகஸ்ட் 12 அன்று சீனா 90 நாள் நீட்டிப்பைப் பெற்று 30% வரி விகிதத்தை எதிர்கொள்வதால், இந்த சூழ்நிலையிலிருந்து அது லாபம் ஈட்ட வாய்ப்புள்ளது.
அமெரிக்காவிலிருந்து இந்தியாவின் முக்கிய இறக்குமதிகளில் கனிம எரிபொருள் மற்றும் எண்ணெய், வெட்டப்படாத மற்றும் மெருகூட்டப்படாத வைரங்கள், இயந்திரங்கள் மற்றும் மூலதனப் பொருட்கள், கரிம இரசாயனங்கள், பிளாஸ்டிக், பழங்கள் மற்றும் விதைகள் ஆகியவை அடங்கும். இவற்றில் பெரும்பாலானவை மூலப்பொருட்கள் அல்லது இடைநிலை பொருட்கள். அமெரிக்கப் பொருட்களுக்கான வரிகளை உயர்த்துவதன் மூலம் இந்தியா பதிலடி கொடுத்தால், அது அதன் சொந்த உள்நாட்டு மற்றும் ஏற்றுமதி சந்தைகளுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும். பழிவாங்கல் சேவைகளில் எதிர் நடவடிக்கைகளுக்கும் வழிவகுக்கும், இது தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.
சீனாவைத் தவிர பெரும்பாலான முக்கிய நாடுகள் அமெரிக்காவின் அழுத்தத்திற்கு அடிபணிந்து 10 சதவீதம் அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட வரிகளை ஏற்றுக்கொண்டன (இங்கிலாந்து மட்டுமே 10 சதவீதத்திற்கு ஒப்புக்கொண்டது). இதனால், இந்தியா குறுகிய காலத்தில் நிவாரணம் பெறுவது சாத்தியமில்லை. இருப்பினும், 2026 நவம்பரில் அமெரிக்க இடைக்காலத் தேர்தலுக்கு முன்பு அதிகரித்து வரும் பணவீக்கம், வேலை இழப்புகள் மற்றும் பொதுமக்களின் எதிர்ப்பு ஆகியவை டிரம்ப் தனது நடவடிக்கைகளை மென்மையாக்கும் வாய்ப்பு உள்ளது. மற்றொரு வாய்ப்பு என்னவென்றால், அத்தகைய வரிகள் அமெரிக்க அதிபரின் அதிகாரத்திற்கு அப்பாற்பட்டவை என்று நீதித்துறை தீர்ப்பளிக்கலாம். இது அமெரிக்க உச்சநீதிமன்றத்தை அடையக்கூடும். டிரம்ப் நிர்வாகம் அங்கு தோற்றாலும், அதே இலக்கை அடைய பிற சட்டங்களைப் பயன்படுத்த முயற்சிக்கலாம்.
WTO இரண்டு கட்ட தகராறு தீர்வு முறையைக் கொண்டுள்ளது. இரண்டாவது கட்டம் என்பது மேல்முறையீட்டு அமைப்பு (AB) எனப்படும் ஏழு உறுப்பினர்களைக் கொண்ட நிரந்தர அமைப்பின் மூன்று உறுப்பினர்களால் தீர்மானிக்கப்படும் மேல்முறையீடு ஆகும். ஏழு உறுப்பினர்களும் WTO உறுப்பினர்களிடையே ஒருமித்த கருத்துடன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும். டிரம்ப் தனது முதல் பதவிக்காலத்தில், புதிய உறுப்பினர்களை நியமிப்பதைத் தடுத்தார். 2019ஆம் ஆண்டு முதல், மேல்முறையீட்டு அமைப்பில் எந்த உறுப்பினர்களும் இல்லை. இதனால் இந்த அமைப்பு செயல்படவில்லை. இதன் பொருள் அமெரிக்காவிற்கு எதிராக ஒரு புகாரைத் தாக்கல் செய்வது வெறும் அடையாளமாக மட்டுமே இருக்கும். அது பயனுள்ளதாக இருக்காது.
இந்த வரிகள், அனைத்து WTO உறுப்பினர்களுக்கும் அமெரிக்கா அளித்த உறுதிமொழிகளுக்கு எதிரானவை. அவை மிகவும் விரும்பப்படும் நாடு என்ற கொள்கையையும் மீறுகின்றன. அதாவது நாடுகள் சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தம் செய்யாவிட்டால், வரிகளின் அடிப்படையில் வேறுவிதமாக நடத்தப்படக்கூடாது. டிரம்பின் நடவடிக்கைகள், வளர்ந்த நாடுகளின் அமைதியான ஒப்பந்தத்துடன் சேர்ந்து, 1947-ல் GATT உடன் உருவாக்கப்பட்ட உலகளாவிய வர்த்தக அமைப்பு (பின்னர் 1995-ல் WTO ஆனது) இப்போது சிக்கலில் உள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது.
இந்த வரிகளின் தாக்கத்தைக் குறைக்க இந்தியா சில நடவடிக்கைகளை எடுக்க முடியும்.
இந்தியாவின் ஏற்றுமதிகள் ஒரு சில துறைகளை மட்டுமே உள்ளடக்கியது மற்றும் அமெரிக்காவை (நமது பொருட்களின் ஏற்றுமதியில் 17%) மற்றும் ஐரோப்பிய யூனியனையும் பெரிதும் நம்பியுள்ளது. இந்த அபாயத்தைக் குறைக்க, இந்தியா அதன் ஏற்றுமதி தயாரிப்புகள் மற்றும் அதன் வர்த்தக கூட்டாளிகள் இரண்டையும் பன்முகப்படுத்த வேண்டும். இதற்கு பல ஆண்டுகள் ஆகும். மேலும், இதற்கு அரசாங்கத்திற்கும் தனியார்துறைக்கும் இடையே வலுவான ஒத்துழைப்பு தேவைப்படும்.