ரஷ்ய எரிசக்தியை வாங்கியதற்காக டிரம்ப் அளித்த தண்டனை இந்தியாவிற்கு சிக்கல்களை உருவாக்கியுள்ளது. பொருளாதார நலன்களை மையமாகக் கொண்ட ஒரு நடைமுறைக் கொள்கை இந்தியாவிற்குத் தேவை.
ரஷ்யா மற்றும் அமெரிக்கத் தலைவர்கள் அலாஸ்காவில் சந்திக்கவுள்ளதால், ஆகஸ்ட் 15-ஆம் தேதி நடைபெறும் நிகழ்வுகளை அரசியல் ஆய்வாளர்கள் மற்றும் எரிசக்தித் துறையினர் உன்னிப்பாகக் கவனிப்பார்கள். அங்கு எடுக்கப்படும் எந்த முடிவும் எண்ணெய் சந்தையைப் பாதிக்கலாம்.
இதற்கிடையில், புதைபடிவ எரிபொருளின் மிகப்பெரிய நுகர்வோரில் ஒருவராகவும், ரஷ்யாவுடனான அதன் உறவுகளுக்காகவும் இந்த மோதலில் இந்தியா சிக்கியுள்ளது. அமெரிக்காவின் அபராத அச்சுறுத்தல்கள் இருந்தபோதிலும், இந்தியா இதுவரை தனது அரசியல் அறிக்கைகளை அதன் பொருளாதார நலன்களிலிருந்து பிரித்து வைத்துள்ளது.
ஆகஸ்ட் 6-ஆம் தேதி, அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் இந்தியாவின் மீது அழுத்தத்தை அதிகரிக்கும் ஒரு நிர்வாக உத்தரவை பிறப்பித்தார். ரஷ்யாவிலிருந்து எண்ணெய் வாங்குவதன் காரணமாகவே இந்தியா மீதான வரிகள் விதிக்கப்படுவதாக அவர் கூறினார். ரஷ்ய எண்ணெயை இறக்குமதி செய்யும் பிற நாடுகளுக்கும் இதேபோன்ற வரிகளை விதிக்க இந்த உத்தரவு ஒரு அமைப்பையும் அமைத்தது.
இந்தியா தற்போது ரஷ்ய எண்ணெயை இறக்குமதி செய்து வருவதாக டிரம்ப் கூறினார். உக்ரைனுக்கு எதிரான ரஷ்யாவின் நடவடிக்கைகளால் ஏற்பட்ட "தேசிய அவசரநிலை" என்று அவர் அழைத்ததற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, ஆகஸ்ட் 27 முதல் இந்தியாவில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் பொருட்களுக்கு 25% கூடுதல் வரியை அறிவித்தார்.
வாண்டா இன்சைட்ஸின் நிறுவனர் மற்றும் தலைமை நிர்வாக அதிகாரி வந்தனா ஹரி, இந்த அமெரிக்க நடவடிக்கை, நியாயத்தையும் தர்க்கத்தையும் புறக்கணிப்பதாகவும், உலகளாவிய எண்ணெய் சந்தைகளின் சிக்கல்களைப் பற்றிய மோசமான புரிதலைக் காட்டுவதாகவும் கூறினார்.
ரஷ்யாவும் அமெரிக்காவும் மோதலில் ஈடுபட்டுள்ளன. மேலும், இந்தியா நடுவில் சிக்கிக் கொள்ளாமல் தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டும். அதிக எண்ணெய் சேமிப்பை உருவாக்குதல், பசுமை எரிசக்திக்கு மாறுதல், உள்நாட்டு உற்பத்தியை அதிகரித்தல் மற்றும் அதிக நாடுகளிலிருந்து எண்ணெய் வாங்குதல் ஆகியவை இந்தியாவிற்கான பொதுவான இலக்குகளாகும். இருப்பினும், இந்தியா சவால்களை எதிர்கொள்கிறது.
ரஷ்யா, ஈராக், சவுதி அரேபியா, ஐக்கிய அரபு எமிரேட்ஸ், அமெரிக்கா, குவைத் மற்றும் நைஜீரியா உள்ளிட்ட பல நாடுகளிலிருந்து இந்தியா எண்ணெய் விலையை அடிப்படையாகக் கொண்டு எண்ணெயை வாங்குகிறது. அதன் எண்ணெய் இறக்குமதி ஆதாரங்கள் முன்பு 27 நாடுகளில் இருந்து இப்போது 40 நாடுகளாக வளர்ந்துள்ளன. ரஷ்யாவின் எண்ணெயை வாங்கும் ஒரே நாடு இந்தியா மட்டும் அல்ல மற்ற நாடுகளும் எண்ணெய் இறக்குமதி செய்கின்றன.
டிசம்பர் 2022ஆம் ஆண்டு முதல் ஜூலை 2025 வரை, சீனா, ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மற்றும் துருக்கி ஆகியவை முக்கிய வாங்குபவர்களாக இருந்தன. ரஷ்யா தனது கச்சா எண்ணெய் ஏற்றுமதியில் 47% சீனாவிற்கும், 38% இந்தியாவிற்கும், தலா 6% ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மற்றும் துருக்கிக்கும் அனுப்புகிறது.
LNG இறக்குமதிகள்
ஆசிய பசிபிக் பிராந்தியத்தில் உள்ள ஆர்தர் டி. லிட்டில் (ADL) நிறுவனமும், எரிசக்தி மற்றும் பயன்பாட்டுத் தலைவருமான ட்ரங் கி, இன்றைய நிச்சயமற்ற சூழ்நிலையில், நாடுகளும் வணிகங்களும் மிகவும் மீள்தன்மை கொண்டவர்களாகவும், எதிர்காலத் திட்டங்களைப் பயன்படுத்துபவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும் என்று கூறினார். குறுகியகால கணிப்புகள் கடினமாக இருந்தாலும், பாதிப்புகளை எதிர்கொள்ள தயாராக இருப்பது முக்கியம்.
மலிவான ரஷ்ய எண்ணெயை வாங்குவதன் மூலம் இந்தியா அமெரிக்காவிலிருந்து LNG இறக்குமதியை அதிகரிக்கலாம். மேலும், எண்ணெய் இறக்குமதியில் சுமார் 20%-ஆகக் குறைக்கலாம் என்று அவர் பரிந்துரைத்தார். இது இந்தியா அமெரிக்காவின் அழுத்தத்தைக் குறைக்கவும், அதன் எரிசக்தி மாற்ற இலக்குகளை மேம்படுத்தவும், பல நாடுகளுடன் சமநிலையான உறவுகளைப் பேணவும் உதவும்.
தற்போதைய போக்குவரத்து வழிகளுடன் ஒப்பிடும்போது அலாஸ்கா பாதை வழியாக LNG இறக்குமதியை அதிகரிக்க முடியும் என்றும் அவர் கூறினார்.
புவிசார் அரசியல் நிபுணரும் எழுத்தாளருமான ஸ்வஸ்தி ராவ், இந்தியா உத்தி சார்ந்த பெட்ரோலிய இருப்புகளில் (strategic petroleum reserves (SPRs)) கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்று கூறினார். அதில் தற்போது, மூன்று செயல்பாட்டுக்கு வந்துள்ளன. மேலும், இரண்டு கட்டுமானத்தில் உள்ளன.
இந்தியாவுக்கு ஒரு நாளைக்கு 5.5 மில்லியன் பீப்பாய்கள் எண்ணெய் தேவைப்படுகிறது. அதில் 88% இறக்குமதி செய்யப்படுகிறது. இறக்குமதி நிறுத்தப்பட்டால் மூன்று SPRகள் 10 நாட்கள் காப்புப்பிரதியை வழங்க முடியும். மேலும் இரண்டு SPRகள் அழுத்தத்தைக் குறைக்க உதவும். ஆனால், பிரச்சினையை முழுமையாகத் தீர்க்காது.
நீண்டகால ஒப்பந்தங்கள் கடைசிநேர அழுத்தங்களைத் தவிர்க்க உதவும் என்றும், இந்தியா குறைந்த ஆபத்துகள் கொண்ட எண்ணெய் ஆதாரங்களைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்றும் அவர் பரிந்துரைத்தார்.
இதுபோன்ற சூழ்நிலைகளில், இந்தியாவால் அதிகம் செய்ய முடியாது என்றும், இது டிரம்பின் சமீபத்திய கட்டண முடிவுகளை ஏற்றுக்கொள்வதை கடினமாக்குகிறது என்றும் ஹரி கூறினார். நடைமுறை அணுகுமுறை, இராஜதந்திர தீர்வுகளுக்கு தொடர்ந்து அழுத்தம் கொடுப்பதும், பல்வேறு வகையான கச்சா எண்ணெய் ஆதாரங்களைப் பராமரிப்பதும் ஆகும்.
நடைமுறை அணுகுமுறை
எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு துறையில் சீர்திருத்தங்கள் மூலம் இந்தியாவின் எரிசக்தித் துறை உலகளாவிய நிச்சயமற்ற தன்மையைக் கையாள்வதாக பெட்ரோலியம் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு அமைச்சர் ஹர்தீப் சிங் பூரி சமீபத்தில் ட்வீட் செய்துள்ளார்.
உலகின் மூன்றாவது பெரிய எரிசக்தி நுகர்வோர் நாடான இந்தியா, ஒரு நாளைக்கு சுமார் 5.4 மில்லியன் பீப்பாய்கள் எண்ணெயைப் பயன்படுத்துகிறது. இந்தியாவின் எரிசக்தி உத்தி நடைமுறை, மீள்தன்மை மற்றும் நியாயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று அவர் கூறினார்.
கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியை பல்வகைப்படுத்துதல், உள்நாட்டு உற்பத்தியை அதிகரித்தல், மாற்று எரிபொருட்களை உருவாக்குதல், எரிவாயு அடிப்படையிலான பொருளாதாரத்தை நோக்கி நகர்தல், மற்றும் 2028-ஆம் ஆண்டுக்குள் சுத்திகரிப்பு திறனை 310 MMTPA ஆக உயர்த்துவதன் மூலம் உலகளாவிய சுத்திகரிப்பு மையமாக மாறுவதை நோக்கமாகக் கொண்ட பல்வேறு படிகள் மூலம் புது தில்லி உலகளாவிய எரிசக்தி சவால்களை நிர்வகித்து வருவதாக அவர் விளக்கினார். 2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் 300 பில்லியன் டாலர் தொழிலாக மாற்ற பெட்ரோ கெமிக்கல் திறனை விரிவுபடுத்தவும் நாடு திட்டமிட்டுள்ளது.
இருப்பினும், இந்த இலக்குகள் நேரம் எடுக்கும் என்றும், அரசியல் அறிக்கைகளை பொருளாதார முடிவுகளிலிருந்து தனித்தனியாக வைத்திருக்க அரசாங்கம் கோரும் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.