ஒரு புதிய ஆய்வு, பல்லுயிர் பெருக்கம் ஒரு வெங்காயம் போல ஒழுங்கமைக்கப்பட்டுள்ளது என்று கண்டறிந்துள்ளது:. அதாவது, மையத்தில் அடர்ந்த, தனித்துவமான உயிரினப் பன்மையும், வெளிப்புறமாக புரையோடிய, கலப்பு விளிம்புகளை நோக்கி படிப்படியாக மாறுவதாகவும் உள்ளது. இந்த கண்டுபிடிப்புகள், இயற்கையின் உயிருள்ள பன்முகத்தொகுப்புகளை ஒன்றிணைக்கும் அடிப்படை சக்திகளைப் பற்றிய நுண்ணறிவுகளை வெளிப்படுத்தலாம் மற்றும் பாதுகாப்பாளர்களுக்கு எங்கு பாதுகாப்பு மிகப்பெரிய பலனை அளிக்கும் என்பதைக் காட்டலாம்.
கிட்டத்தட்ட இரண்டு நூற்றாண்டுகளாக, உயிரியலாளர்கள் பூமியை பெரிய உயிர் புவியியல் பகுதிகளாகப் பிரித்துள்ளனர். ஒவ்வொரு பிராந்தியமும் அதன் சொந்த வரலாறு, காலநிலை மற்றும் கடல்கள் மற்றும் மலைகள் போன்ற தடைகளால் வடிவமைக்கப்பட்ட உயிரினங்களின் தனித்துவமான இனங்களின் கலவையைக் கொண்டுள்ளது.
இந்த வரலாறுகள் வேறுபடுவதால், ஒவ்வொரு பிராந்தியத்திலும் உள்ள உயிரினங்களின் உள் அமைப்பும் வித்தியாசமாக இருக்கும் என்று பல ஆராய்ச்சியாளர்கள் நம்பினர். எடுத்துக்காட்டாக, தென் அமெரிக்காவின் பல்லுயிர் பெருக்கம் ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து மிகவும் வித்தியாசமான முறையில் தன்னை ஒழுங்கமைக்கும் என்று அவர்கள் நினைத்தார்கள்.
அதே நேரத்தில், சில உலகளாவிய விதிகள் தெளிவாக உள்ளன. கிட்டத்தட்ட எல்லா இடங்களிலும் வெப்பமண்டலங்கள் உயிரினங்களால் நிறைந்துள்ளன. அதே நேரத்தில், துருவ மண்டலங்கள் மிகக் குறைவான உயிரினங்களைக் கொண்டுள்ளன.
ஒரு புதிய ஆய்வின் ஆய்வாளர்கள், ஒவ்வொரு உயிர்ப்புவியியல் பிராந்தியத்திற்குள்ளும் ஒரு உலகளாவிய விதி இருக்க முடியுமா, அது கண்டங்கள், பெருங்கடல்கள், மற்றும் வாழ்வின் அனைத்து கிளைகளையும் கடந்து செல்லக்கூடியதாக இருக்க முடியுமா? என்று கேள்வி எழுப்பினர்.
அந்தக் கேள்விக்கு பதிலளிப்பது, இயற்கையின் வாழ்க்கை முறைகளை வடிவமைக்கும் அடிப்படை சக்திகளை வெளிப்படுத்தக்கூடும் மற்றும் பாதுகாப்பு மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் இடத்தை பாதுகாப்பாளர்களுக்கும் இது காட்டக்கூடும்.
வெங்காயத்தை உரித்தல்
ஸ்பெயின், ஸ்வீடன் மற்றும் இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்களால் எழுதப்பட்ட ஒரு புதிய ஆய்வு, ”Nature Ecology & Evolution” இதழின் ஜூலை பதிப்பில் அத்தகைய ஒரு வடிவத்தைப் பதிவு செய்தது.
காஷ்மீர் பல்கலைக்கழக தாவரவியல் துறையின் உதவிப் பேராசிரியர் இர்ஃபான் ரஷீத்தின் கூற்றுப்படி, இந்த ஆய்வு உயிர் புவியியலில் ஒரு பொதுவான விதியின் அரிய, பெரிய அளவிலான, தரவின் ஆதாரங்களை உறுதிப்படுத்தலை வழங்குகிறது.
ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒரு மறைக்கப்பட்ட விதியைக் கண்டுபிடிக்க விரும்பினர், எனவே அவர்கள் மிகவும் பரந்த வலையை வீசினர். பறவைகள், பாலூட்டிகள், நீர்நில வாழ்வன, ஊர்வன, கதிர்மீன்கள், தட்டான்கள் மற்றும் மரங்கள் உட்பட 30,000-க்கும் மேற்பட்ட இனங்களை அவர்கள் ஆய்வு செய்தனர்.
இனங்களின் வரம்புகள் பற்றிய தகவல்கள் IUCN சிவப்பு பட்டியல், பறவை வாழ்க்கை சர்வதேசம் மற்றும் அமெரிக்க வன சரக்குகள் போன்ற உலகளாவிய தரவுத்தளங்களிலிருந்து வந்தது. பின்னர், இந்தக் குழு பூமியின் மேற்பரப்பை சம பரப்பளவு கொண்ட ஆயிரக்கணக்கான செல்களாகப் பிரித்தது. எடுத்துக்காட்டாக, பெரும்பாலான நில விலங்குகளுக்கு ஒவ்வொன்றும் சுமார் 111 சதுர கி.மீ. பரப்பளவைக் கொண்டது. மேலும் ஒவ்வொரு செல்லிலும் காணப்படும் அனைத்து உயிரினங்களையும் அவர்கள் பதிவு செய்தனர்.
பின்னர் ஆராய்ச்சியாளர்கள் இன்ஃபோமேப் (Infomap) எனப்படும் ஒரு நெட்வொர்க் பகுப்பாய்வு கருவியைப் (network analysis tool) பயன்படுத்தி, அவற்றின் இனங்கள் அடிக்கடி இணைந்து காணப்பட்ட செல்களை ஒன்றாக தொகுத்தனர். இதனால் ஒவ்வொரு தொகுப்பும் ஒரு உயிர் புவியியல் பகுதியாக மாறியது. மேலும், அந்தப் பகுதியுடன் அதிகம் இணைக்கப்பட்ட இனங்கள் சிறப்பியல்பு எனக் குறிக்கப்பட்டன. அதாவது, அதன் மைய சமூகத்தைச் சேர்ந்தவை. அருகிலுள்ள பகுதிகளிலிருந்து வந்த இனங்கள் சிறப்பியல்பு அல்லாதவை என்று பெயரிடப்பட்டன.
இறுதியாக, ஒவ்வொரு செல்லிலும் உள்ள நான்கு வகையான பன்முகத்தன்மையின் ஆய்வுகளை அவர்கள் எடுத்தனர். முதலாவது, இனங்களின் செழுமை (எத்தனை சிறப்பியல்பு இனங்கள் இங்கு வாழ்கின்றன), இரண்டாவது பயோட்டா ஒன்றுடன் ஒன்று (எந்தப் பகுதி இனங்கள் சிறப்பியல்பு அல்லாதவை); மூன்றாவது ஆக்கிரமிப்பு (சிறப்பு இனங்கள் வரம்பு எவ்வளவு பரவலாக உள்ளது); மற்றும் நான்காவது உள்ளூர் தன்மை (ஒவ்வொரு சிறப்பியல்பு இனத்தின் வரம்பில் எவ்வளவு அந்த பகுதியில் மட்டும் உள்ளது) என்பதை வெளிப்படுத்தியது.
இந்த நான்கு வகைகளை எடுத்துக்கொண்டு, ஆராய்ச்சியாளர்கள் அனைத்து செல்களிலும் ஒரு கூட்டமைப்பு வழிமுறையை (clustering algorithm) இயக்கினர். பல்வேறு வகையான உயிரினங்களுக்கிடையில் பல்லுயிர் பெருக்கம் வித்தியாசமாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்டிருந்தால், பறவைகளின் செல்கள் பாலூட்டிகளின் செல்களிலிருந்து தனித்தனியாக ஒரு தொகுப்பாக இருக்கும், மற்றும் பல. இருப்பினும், ஒரு பொதுவான விதி இருந்தால், வழிமுறை பல வேறுபட்ட வகைப்பாடுகளின் (taxa) செல்களை ஒன்றாக இணைக்கும்.
200 மில்லியன் ஆண்டுகளாக பறவைகளின் அலகுகளை வடிவமைத்த கணித விதி கண்டுபிடிக்கப்பட்டது
இதன் மூலம் ஆராய்ச்சியாளர்கள் உலகை ஏழு மீண்டும் மீண்டும் வரும் புவியியல் பிரிவுகளாகப் பிரிக்க முடிந்தது. மிக முக்கியமாக, இந்தப் பிரிவுகள் ஒவ்வொரு முக்கிய பகுதிக்குள்ளும் மற்றும் ஒவ்வொரு உயிரின வகைப்பாட்டு குழுவிற்கும் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றுவதைக் கண்டறிந்தனர், இவை ஒரு ஆச்சரியமான ஒழுங்கமைந்த முறையில் அமைந்துள்ளன.
முக்கிய மையப்பகுதிகள் (core hotspots) மிகவும் வளமானவை, அதிக உள்ளூர் இனங்கள் கொண்டவை, மேலும் கிட்டத்தட்ட எந்த வெளிநாட்டு இனங்களும் இல்லை. அடுத்த உள் அடுக்குகள் இன்னும் இனங்கள் நிறைந்தவை, ஆனால் சற்று அதிகமான உள்ளூர் இனங்கள் மற்றும் சற்று பரவலான இனங்களைக் கொண்டிருந்தன.
நடுத்தர அடுக்குகள் இனங்கள் நிறைந்தவை அல்ல, மேலும் சில வழக்கமாக இல்லாத இனங்களையும் உள்ளடக்கியது. இறுதியாக, இடைநிலை மண்டலங்கள் இனங்களில் மோசமாக இருந்தன, ஆனால் பல பகுதிகளில் பரவியுள்ள பொதுவான இனங்கள் நிறைந்திருந்தன.
அதாவது, அதாவது, மையத்தில் அடர்ந்த, தனித்துவமான உயிரினப் பன்மையும், வெளிப்புறமாக புரையோடிய, கலப்பு விளிம்புகளை நோக்கி படிப்படியாக மாறுவதாகவும் உள்ளது.
ஆராய்ச்சியாளர்கள் முக்கியமான ஒன்றைக் கண்டறிந்தனர். 98% பிராந்திய-வரிவிதிப்பு சேர்க்கைகளில் (region-taxon combinations), வெப்பநிலை மற்றும் மழைப்பொழிவு மாதிரிகள் ஒரு செல் சேர்ந்த துறையை கணிக்க முடியும். உள்ளூர் நிலைமைகளை பொறுத்துக்கொள்ளக்கூடிய இனங்கள் மட்டுமே ஒரு குறிப்பிட்ட அடுக்கில் வாழ முடியும் என்பதை இது காட்டுகிறது.
மேலும், வெளிப்புற அடுக்குகள் உள் அடுக்குகளை மாற்றவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, அவை பொதுவாக உள் அடுக்கு இனங்களின் துணைக்குழுக்களாக இருந்தன. இதன் பொருள் மையத்திலிருந்து வெளியே நகர்வது சிறப்பு இனங்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைத்தது. இது முற்றிலும் வேறுபட்ட சிறப்பு இனங்களை உருவாக்கவில்லை.
பாலம்பூரில் உள்ள CSIR-இஸ்டிடியூட் ஆஃப் ஹிமாலயன் பயோரிசோர்ஸ் டெக்னாலஜியின் (CSIR-Institute of Himalayan Bioresource Technology) முதன்மை ஆராய்ச்சியாளர் அமித் சாவ்லாவின் கூற்றுப்படி, இந்த ஆய்வு வலுவான மதிப்பைக் கொண்டுள்ளது. இது பரந்த சுற்றுச்சூழல் போக்குகளைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.
பிராந்திய மையப்பகுதிகளிலிருந்து பல்லுயிர் பெருக்கம் வெளிப்புறமாக பரவுகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. உயரம் அல்லது காலநிலை போன்ற சுற்றுச்சூழல் போக்குகளின் சில இனங்கள் வெளியே செல்ல அனுமதிக்கின்றன, அதே நேரத்தில் மற்றவற்றைத் தடுக்கின்றன என்பதையும் இது காட்டுகிறது.
புவியியல் இடைவெளிகள்
காலநிலை நிச்சயமற்ற காலத்தில், இனங்கள் எவ்வாறு பரவுகின்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்வது எதை, எங்கு பாதுகாக்க வேண்டும் என்பது குறித்து சிறந்த முடிவுகளை எடுக்க உதவும். உதாரணமாக, இந்திய இமயமலையில், இது பாரம்பரிய பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கு அப்பால் செல்வது, முக்கிய வாழ்விடங்கள், உயர மண்டலங்கள் மற்றும் இயற்கை தாழ்வாரங்களில் கவனம் செலுத்துவதைக் குறிப்பிடலாம்.
"மழைப்பொழிவு அல்லது வெப்பநிலையில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் மலை சரிவுகளில் பல்லுயிரியலை எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதை நாம் பார்க்க வேண்டும்," என்று சாவ்லா குறிப்பிட்டார். இந்த மாற்றங்களைப் பிரதிபலிக்கும் சிறிய பரிசோதனைகள் மதிப்புமிக்க நுண்ணறிவுகளைத் தரும்.
ஷேர்-இ-காஷ்மீர் வேளாண் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகத்தின் மரபியல் மற்றும் தாவர இனப்பெருக்கம் பேராசிரியர் ஆசிப் பஷீர் ஷிகாரி கூறுகையில், இமயமலை ஏற்கனவே அதிகரித்து வரும் வெப்பநிலையையும் மாறிவரும் மழைப்பொழிவையும் எதிர்கொள்கிறது. அவை காலநிலை மாற்றத்தின் முன்னணியில் உள்ளன. இது போன்ற ஆய்வுகள் பரந்த கண்ணோட்டத்தைப் புரிந்துகொள்ள ஒரு பயனுள்ள வழியை வழங்குகின்றன.
இறுதியாக, இந்த ஆய்வு உலகளாவிய அளவில் இருந்தபோதிலும், அதற்கு சில புவியியல் இடைவெளிகள் இருந்தன என்பதை சாவ்லா சுட்டிக்காட்டினார். "உதாரணமாக, யூரேசியாவில் உள்ள தட்டான்கள் (dragonflies) மற்றும் வட அமெரிக்காவில் உள்ள மரங்கள் போன்ற குழுக்கள் வரையறுக்கப்பட்ட பகுதிகளில் மட்டுமே ஆய்வு செய்யப்பட்டன. இந்த வகைப்பாடுகளுக்கான முடிவுகள் இன்னும் விரிவான உலகளாவிய தரவுத்தொகுப்புகளுடன் வலுவாக இருந்திருக்கலாம்," என்று அவர் கூறினார்.
இந்தியாவின் சில பகுதிகள் உட்பட வெப்பமண்டலங்கள் மற்றும் உலகளாவிய தெற்கில் உள்ள சில பல்லுயிர் நிறைந்த பகுதிகள் சில வகைப்பாடுகளுக்கு குறைவாகவே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டன. இது இந்த உலகளாவிய கண்டுபிடிப்புகளை பூர்த்தி செய்ய பிராந்தியம் சார்ந்த ஆராய்ச்சியின் அவசியத்தை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது என்று அவர் கூறினார்.
சுருக்கமாக, புதிதாக கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மையத்திலிருந்து மாற்ற விதி பூமியின் சிக்கலான உயிரினங்களின் வரம்புகளை அடுக்குகளில் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட ஒன்றாக மாற்றுகிறது. சுற்றுச்சூழல் நிறைந்த போக்குகள் இந்த அடுக்குகளை எவ்வாறு வடிவமைக்கின்றன என்பதைக் கண்டறிவதன் மூலம், இந்த ஆய்வு, வாழும் புவியைப் புரிந்துகொள்வதற்கும் பாதுகாப்பதற்கும் பாதுகாப்பாளர்களுக்கு ஒரு தெளிவான வழியை வழங்குகிறது.
ஹிர்ரா அஸ்மத் காஷ்மீரைச் சேர்ந்த ஒரு பத்திரிகையாளர். அவர் அறிவியல், சுகாதாரம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் குறித்து எழுதுகிறார்.