மருத்துவ காப்பீட்டுத் திட்டங்கள் அனைவருக்குமான மருத்துவ பராமரிப்புக்கு உறுதியான பாதையாக இல்லை.
உலகளாவிய சுகாதாரப் பாதுகாப்பு (Universal health care (UHC)) என்பதன் குறைந்தபட்ச வரையறை என்னவென்றால், "பணம் செலுத்தும் திறனைப் பொருட்படுத்தாமல் சமூகத்தின் அனைத்து உறுப்பினர்களுக்கும்" (all members of the community irrespective of their ability to pay) தரமான சுகாதாரப் பாதுகாப்புக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட வேண்டும்.
இது 1946-ல் போர் குழு அறிக்கையில் (Bhore Committee report) தெளிவாகக் கூறப்பட்டது. அப்போதிருந்து, கிட்டத்தட்ட 80 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, மனித வளர்ச்சியின் இந்த அடிப்படை இலக்கை இந்தியா இன்னும் அடையவில்லை.
இன்று, சுகாதாரக் காப்பீட்டை விரிவுபடுத்துவதன் மூலம் உலகளாவிய சுகாதாரப் பாதுகாப்பை Universal health care (UHC)) அடைய முடியும் என்ற ஒரு மாயை உருவாக்கப்படுகிறது. கடந்த 10 ஆண்டுகளில், அரசு நிதியுதவி பெறும் சுகாதார காப்பீட்டுத் திட்டங்கள் வேகமாக விரிவடைந்துள்ளன.
ஆயுஷ்மான் பாரத் திட்டத்தின் (Ayushman Bharat) கீழ் 2018-ல் தொடங்கப்பட்ட பிரதான் மந்திரி ஜன் ஆரோக்கிய யோஜனா (Pradhan Mantri Jan Arogya Yojana (PMJAY)), ஒரு முக்கிய மைல்கல்லாகும். PMJAY உடன், ஒவ்வொரு பெரிய மாநிலத்திற்கும் அதன் சொந்த மாநில சுகாதார காப்பீட்டுத் திட்டம் (State Health Insurance Programme (SHIP)) உள்ளது. பெரும்பாலான மாநில சுகாதாரக் காப்பீட்டுத் திட்டங்கள் (SHIP) PMJAY மாதிரியைப் போன்று வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.
இது ஒரு குடும்பத்திற்கு ஆண்டுக்கு அதிகபட்சமாக ₹5 லட்சம் காப்பீடு கிடைக்கும். இந்தக் காப்பீட்டுத் திட்டங்கள் அனைத்தும் உள்நோயாளிகளின் பராமரிப்புக்கு மட்டுமே வழங்கப்படுகிறது. பொது மற்றும் தனியார் நிறுவனங்கள் இரண்டையும் உள்ளடக்கிய, கிட்டத்தட்ட சம விகிதத்தில், பட்டியலிடப்பட்ட மருத்துவமனைகளின் பட்டியலிலிருந்து நோயாளிகள் தேர்வு செய்யலாம்.
2023-24-ஆம் ஆண்டில், PMJAY 58.8 கோடி தனிநபர்களுக்கு சுமார் ₹12,000 கோடி வருடாந்திர பட்ஜெட்டை (மொத்த பட்ஜெட்டில் 40% பங்களிப்பை மாநிலங்கள் வழங்கியதாகக் கருதினால், பரிந்துரைக்கப்பட்டபடி இருக்கும்) கொண்டுள்ளது. ஒருங்கிணைந்து, மாநில சுகாதார காப்பீட்டுத் திட்டங்கள் (SHIP) இதே எண்ணிக்கையை உள்ளடக்கியது மற்றும் அவற்றின் ஒருங்கிணைந்த பட்ஜெட் குறைந்தது ₹16,000 கோடியாக இருந்தது.
மொத்தம் ₹28,000 கோடி அல்லது அதற்கு மேல் இந்த தொகையானது, சுகாதாரத்துக்கான பொதுச் செலவினங்களில் ஒப்பீட்டளவில் சிறிய பகுதிதான், ஆனால் அது விரைவாக அதிகரித்து வருகிறது. குஜராத், கேரளா மற்றும் மகாராஷ்டிரா ஆகிய மாநிலங்களில் தொடர்புடைய தரவுகள் கிடைக்கின்றன. 2018-19 மற்றும் 2023-24-க்கு இடையில் உண்மையான அடிப்படையில் SHIP பட்ஜெட் ஆண்டுக்கு 8% முதல் 25% வரை வளர்ந்துள்ளது.
தவறுகள் கடுமையாகலாம்
PMJAY மற்றும் SHIP-கள் பொது வசதிகள் அதிகமாகவோ அல்லது தரமற்றதாகவோ இருக்கும்போது ஏழை நோயாளிகளுக்கு குறைந்த செலவில் பரந்த அளவில் வழங்குவதன் மூலம் அவர்களுக்கு ஓரளவு நிவாரணம் அளிக்கின்றன என்பதில் சந்தேகமில்லை.
இருப்பினும், இவை சரியான உலகளாவிய சுகாதாரப் பாதுகாப்பு (UHC) கட்டமைப்பிற்கு மாற்றாக இல்லை. மேலும், அவற்றில் அதிகளவில் குறைபாடுகள் உள்ளன. அவற்றில், சில இந்தியாவின் சுகாதாரப் பாதுகாப்பு அமைப்பில் உள்ள பலவீனங்களை மோசமாக்கும்.
முதலாவதாக, சுகாதாரக் காப்பீடு இலாப நோக்கமுள்ள மருத்துவத்தை ஊக்குவிக்கிறது. PMJAY பட்ஜெட்டில் கிட்டத்தட்ட மூன்றில் இரண்டு பங்கு தனியார் மருத்துவமனைகளுக்கு செல்கிறது. இந்த மருத்துவமனைகளில் பெரும்பாலானவை லாபம் சார்ந்தவை. (மாநில சுகாதார காப்பீட்டு திட்டங்களுக்கான (SHIPகள்) தொடர்புடைய புள்ளிவிவரங்கள் கிடைக்கவில்லை). ஆறு முக்கிய மாநிலங்களில் PMJAY-ன் சமீபத்திய ஆய்வில், இந்தத் திட்டம் மருத்துவமனையில் சேர்க்கும் விகிதங்களை அதிகரிக்கவில்லை.
ஆனால், தனியார் மருத்துவமனைகளின் பயன்பாட்டை அதிகரித்தது. சுகாதாரப் பராமரிப்பில் லாப நோக்கங்கள் சிக்கல்களை உருவாக்குகின்றன என்பதை பொருளாதார வல்லுநர்கள் அறிவார்கள். தனியார் வழங்குநர்கள் அனுமதிக்கப்பட்டால், அவை இறுக்கமாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட வேண்டும். இருப்பினும், இந்தியாவின் சுகாதாரப் பாதுகாப்பு முறை மோசமாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட இலாபம் தேடுபவர்களால் ஆதிக்கம் செலுத்தப்படுகிறது. சுகாதாரக் காப்பீடு இந்த சார்பை சரிசெய்வதற்குப் பதிலாக வலுப்படுத்துகிறது.
இரண்டாவதாக, முதன்மை மற்றும் வெளிநோயாளர் சிகிச்சைக்கான முதலீடுகள் மிகவும் அவசரமாக இருக்கும்போது, சுகாதாரக் காப்பீடு, மருத்துவப் பாதுகாப்பு முறையை மருத்துவமனையில் சேர்க்கும் நோக்கில் குறைகிறது. முதன்மை சிகிச்சையை வலுப்படுத்துவது அணுகக்கூடிய சிகிச்சையை உறுதிசெய்வது மட்டுமல்லாமல் தேவையற்ற மருத்துவமனை வருகைகளையும் அவர்களின் நிதிச் சுமையையும் குறைக்கும்.
PMJAY-ல் உள்ள அனைத்து முதியோர்களின் (70 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட வயதுடையவர்கள்) எண்ணிக்கையில் விரைவான முதுமையுடன் சேர்ந்து, பல அடிப்படை சுகாதார சேவைகள் தொடர்ந்து வீழ்ச்சியடைந்தாலும், விலையுயர்ந்த மூன்றாம்நிலை பராமரிப்பு (Costly tertiary care) பொது சுகாதார செலவினங்களில் அதிகரித்துவரும் பங்கை உறிஞ்சிவிடும் அபாயத்தை உள்ளடக்கியது.
மூன்றாவதாக, கடுமையான பயன்பாட்டு சிக்கல்கள் இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. PMJAY மற்றும் SHIP-களின் ஒருங்கிணைந்த பராமரிப்பு மக்கள்தொகைக் யில் 80% வரை அதிகமாக இருப்பதாக அதிகாரப்பூர்வ புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இருப்பினும், பலருக்கு இந்தத் திட்டத்தைப் பற்றியோ, பதிவு செய்யப்பட்டவர்களுக்குக் கூட பெரும்பாலும் அதை எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்று தெரியாது.
2022-23 குடும்ப நுகர்வுச் செலவுக் கணக்கெடுப்பின் சமீபத்திய பகுப்பாய்வின்படி, இந்த ஆண்டில் காப்பீடு செய்யப்பட்ட மருத்துவமனை நோயாளிகளில் 35% மட்டுமே தங்கள் காப்பீட்டைப் பயன்படுத்த முடிந்தது. மற்ற ஆய்வுகள், குறிப்பாக பின்தங்கிய குழுக்களிடையே, கடுமையான பயன்பாட்டுத் தடைகளையும் தெரிவிக்கின்றன.
PMJAY அல்லது SHIP-களை வருவாய் மீறிய பணம் செலவின் சுகாதார செலவினங்களில் (out-of-pocket health expenditure) கணிசமான குறைப்புடன் இணைக்கும் வலுவான ஆதாரம் இல்லாததற்கு இது ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்.
மருத்துவமனைகள் மற்றும் பாகுபாடு
நான்காவதாக, இலக்கு வைக்கப்பட்ட சுகாதாரக் காப்பீட்டுத் திட்டங்கள், காப்பீடு செய்யப்பட்ட மற்றும் காப்பீடு செய்யப்படாத நோயாளிகளுக்கு இடையே பாகுபாட்டின் சிக்கல்களை உருவாக்குகின்றன. தனியார் மருத்துவமனைகள் பொதுவாக காப்பீடு செய்யப்படாத விரும்புகின்றன. ஏனெனில், சுகாதாரப் பராமரிப்புக்கான வணிகக் கட்டணங்கள் காப்பீடு திருப்பிச் செலுத்தும் விகிதங்களைவிட மிக அதிகம்.
குறைந்த காப்பீட்டுப் பயன்பாட்டிற்கான ஒரு காரணம், தனியார் மருத்துவமனைகள் அதன் பயன்பாட்டை ஊக்கப்படுத்தாமல் போகலாம். பொது மருத்துவமனைகள் இதற்கு நேர்மாறான நடத்தையைக் காட்டுகின்றன. அவர்கள் தங்கள் சிகிச்சைக்கு சிறிது பணம் பெறுவதால் காப்பீடு செய்யப்பட்ட நோயாளிகளை விரும்புகிறார்கள்.
இந்த நிலைமை மேலும் சிக்கல்களை உருவாக்குகிறது. இது பாரபட்சமான சிகிச்சைக்கு வழிவகுக்கும். இது நோயாளிகள் காப்பீட்டில் சேர உடனடியாக அழுத்தம் கொடுக்கக்கூடும்.
ஐந்தாவது, சுகாதாரப் பராமரிப்பு வழங்குநர்கள் சுகாதாரக் காப்பீடு குறித்து தங்கள் சொந்த புகார்களைக் கொண்டுள்ளனர். இதில் குறைந்தளவில் திருப்பிச் செலுத்தும் விகிதங்கள் மற்றும் நீண்ட தாமதங்கள் அடங்கும். முதல் புகார் நியாயமானதாக இருக்கலாம் அல்லது இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால், இரண்டாவதாக நிராகரிப்பது கடினம்.
உண்மையில், சில மாதங்களுக்கு முன்பு, தேசிய சுகாதார ஆணையமே (National Health Authority (NHA)) PMJAY திட்டத்தின் கீழ் நிலுவையில் உள்ள தொகை ₹12,161 கோடியை எட்டியுள்ளதாக வெளிப்படுத்தியது. இந்தத் தொகை திட்டத்தின் முழு ஆண்டு பட்ஜெட்டைவிட அதிகம். பல அறிக்கைகள் தனியார் மருத்துவமனைகள் PMJAY நோயாளிகளுக்கு சேவைகளை நிறுத்திவிட்டதாகவோ அல்லது திட்டத்திலிருந்து விலகியதாகவோ காட்டுகின்றன.
ஏனெனில், அவர்களின் இரசீதுகள் பல மாதங்களாக செலுத்தப்படாமல் உள்ளன. இதை, மக்களவையில் சுகாதார அமைச்சகம் சமீபத்தில் வெளியிட்ட அறிக்கையின்படி, PMJAY தொடங்கப்பட்டதிலிருந்து 609 மருத்துவமனைகள் இதிலிருந்து விலகிவிட்டன என்று குறிப்பிட்டுள்ளன.
கடைசியாக, ஆனால் முக்கியமாக, சுகாதார காப்பீட்டுத் திட்டங்கள் ஊழல் மற்றும் தவறான பயன்பாட்டிற்கு ஆளாகின்றன. PMJAY-ன் கீழ் மோசடி நடவடிக்கைகளுக்காக 3,200 மருத்துவமனைகளுக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்க NHA சமீபத்தில் பரிந்துரைத்தது. நாடு முழுவதிலுமிருந்து முறைகேடுகள் குறித்து ஊடகங்களில் தொடர்ந்து செய்திகள் வருகின்றன.
தகுதியான நோயாளிகளுக்கு சிகிச்சை மறுக்கப்படுவது, காப்பீடு செய்யப்பட்ட நோயாளிகளிடம் தனியார் வழங்குநர்கள் கட்டணம் வசூலிப்பது மற்றும் மற்ற சந்தர்ப்பங்களில், திட்டத்தை சுரண்டுவதற்காக தேவையற்ற நடைமுறைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இந்த முறைகேடுகள் நோயாளிகளை கடுமையான நிதி மற்றும் சுகாதார அபாயங்களுக்கு ஆளாவதன் மூலம் சுகாதாரக் காப்பீட்டின் நோக்கத்தைத் தோற்கடிக்கின்றன.
கடுமையான கண்காணிப்பு மற்றும் பல தணிக்கைகள் இந்த முறைகேடுகளைத் தடுக்கும் நோக்கம் கொண்டவை. ஆனால், இந்த பாதுகாப்புகள் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்பதற்கு சிறிய சான்றுகள் மட்டுமே உள்ளது. இந்த திட்ட இணையதளங்களில் தணிக்கை அறிக்கைகளின் எந்த தடயத்தையும் எங்களால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. இது மற்றவற்றுடன், சுகாதாரக் காப்பீட்டில் வெளிப்படைத்தன்மை இல்லாததற்கான ஒரு அறிகுறியாகும்.
அமைப்பு லாபம் சார்ந்தது
சுருக்கமாக, இந்தியாவின் சுகாதாரக் காப்பீட்டுத் திட்டங்கள், சுகாதாரப் பாதுகாப்பை ஏற்பாடு செய்வதற்கான மிகவும் மோசமான வழியாகும். குறிப்பாக, இந்த அமைப்பை வழிநடத்த போராடும் மக்களுக்கு அவை மிகவும் கடினமானவை. இந்தத் திட்டங்களால் பொது சுகாதார வசதிகளை விரிவுபடுத்துவதிலும் மேம்படுத்துவதிலும் இந்தியாவின் தொடர்ச்சியான தோல்வியை மாற்ற முடியாது. இவ்வளவு பலவீனமான அடித்தளத்துடன் எந்த நாடும் உலகளாவிய சுகாதாரப் பாதுகாப்பை (UHC) அடையவில்லை
சமூக சுகாதாரக் காப்பீடு சில நாடுகளில் UHC கட்டமைப்பின் ஒரு பகுதியாக உள்ளது என்பதை இது மறுக்க முடியாது. இதற்கு சில உதாரணங்கள், கனடா மற்றும் தாய்லாந்து ஆகும். ஆனால், PMJAY மற்றும் SHIP-களில் உலகளாவிய பாதுகாப்பு போன்ற சமூக சுகாதாரக் காப்பீட்டின் முக்கிய அம்சங்களைக் கொண்டிருக்கவில்லை. மேலும் முக்கியமாக, இலாப நோக்கமுள்ள சுகாதார பராமரிப்பு வழங்குநர்கள் மீது வலுவான கவனம் செலுத்துகிறது.
இந்தியாவின் லாபம் சார்ந்த சுகாதாரப் பாதுகாப்பு அமைப்பு, பொது சுகாதார வசதிகளில் பல காலங்களாக மிகக் குறைந்த முதலீட்டை பிரதிபலிக்கிறது. உண்மையில், மிகச் சில நாடுகள் மட்டுமே இந்தியாவைவிட குறைவாகவே முதலீடு செய்துள்ளன. உலக வங்கியின் சமீபத்திய உலக வளர்ச்சிக் குறிகாட்டிகளின்படி, 2022-ம் ஆண்டில் இந்தியாவில் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 1.3%-ஆக சுகாதாரத்திற்கான பொதுச் செலவினம் இன்னும் குறைவாக இருந்தது.
இது உலக சராசரியான 6.1% உடன் ஒப்பிடப்பட்டது. இந்த இடைவெளியை சரிசெய்யாமல் உலகளாவிய சுகாதார பாதுகாப்பு (UHC) அடைய முடியாது. பொதுத்துறை சுகாதாரப் பராமரிப்பு தரங்களை உயர்த்த தீவிர முயற்சி தேவை. சில இந்திய மாநிலங்கள் இந்த திசையில் செல்ல முயற்சிக்கின்றன. அவற்றின் முடிவுகள் ஊக்கமளிக்கின்றன. ஆனால் அமைப்பில் உள்ள இடைவெளிகள் இன்னும் மிகப் பெரியவை. சுகாதாரக் காப்பீடு தற்காலிக நிவாரணத்தை மட்டுமே வழங்குகிறது. உண்மையான சிகிச்சை தேவைப்படும் ஒரு அமைப்புக்கு இது ஒரு வலி நிவாரணி போன்றது.
அன்பாஸ் அப்துல் வஹாப் ஒரு தன்னிச்சையான ஆய்வாளர். ஜீன் ட்ரேஸ், ஜார்கண்ட் மாநிலம், ராஞ்சி பல்கலைக்கழகத்தின் பொருளாதாரத் துறையில் வருகைப் பேராசிரியராக உள்ளார்.