இந்தியாவிற்கான அமெரிக்க தூதரின் முன்னாள் மூத்த ஆலோசகர் ஆஷ்லி ஜே.டெல்லிஸ் என்பவர், டிரம்பின்கீழ் புதிய யதார்த்தங்களை இந்தியா எவ்வாறு கையாள முடியும் என்பது குறித்து ரித்திகா சோப்ராவிடம் பேசினார்.
இதற்கான விஷயங்கள், மீண்டும் சரியான பாதையில் செல்வதுபோல் தோன்றினாலும், மற்றொரு திருப்பம் எழுந்தது. அதாவது, புதிய H-1B விசா மனுக்களுக்கான $100,000 கட்டணம் ஆகும். இது வர்த்தகப் பேச்சுவார்த்தைகளில் அந்நியச் செலாவணியா அல்லது வாஷிங்டன் இந்தியாவில் இருந்து திறமையான குடியேற்றத்தை கருதும் விதத்தில் தீவிரமான மாற்றத்தின் அறிகுறியா என்பதுதான் கேள்வி.
ஆஷ்லே டெல்லிஸ் : அதாவது, உண்மையில் மேலே உள்ள இரண்டும் என்றுதான் நான் நினைக்கிறேன். நீங்கள் அதை ஒரு அடுக்கு கேக் (layered cake) என்று நினைக்க வேண்டும். பொதுவாக அடிப்படையில், வாஷிங்டன் உலகை எப்படிப் பார்க்கிறது என்பதில் நிச்சயமாக ஒரு மாற்றம் உள்ளது. முன்னதாக, அமெரிக்கா தனது வெளியுறவுக் கொள்கையின் முக்கிய அச்சாக, குறிப்பாக சீனாவுடன் பெரும் அதிகாரப் போட்டியாக நினைத்தது. அந்தச் சூழலில், இந்தியாவுக்கு அதிக முன்னுரிமை இருந்தது.
அதிபர் டிரம்பைப் பொறுத்தவரை, நிலைமை சற்று வித்தியாசமானது. அவர் சீனாவுடன் பெரும் அதிகாரப் போட்டியைப் பற்றி நினைக்கிறார். ஆனால், பொதுவாக புவிசார் அரசியல் அர்த்தத்தில் அல்ல. அவர் முக்கியமாக அதை பொருளாதாரப் போட்டியாகப் பார்க்கிறார். உண்மையில், ஒட்டுமொத்த உலகையும் அமெரிக்காவின் பொருளாதாரப் போட்டியாளர்களாக அவர் நினைக்கிறார். இந்தக் கண்ணோட்டத்தில், இந்தியா ஒரு காலத்தில் இருந்த சிறப்பு முன்னுரிமையைக் கொண்டிருக்கவில்லை. மாறாக, இது பலவற்றில் மற்றொறு "பிரச்சனையாக" பார்க்கப்படுகிறது.
எனவே சமீபத்திய மாதங்களில் நாம் பார்த்தது, இந்த வன்முறை நிகழ்வுகள் ஆகும். இவை ஒரு பெரிய மாற்றத்திலிருந்து உருவாகின்றன. டிரம்பின் நிர்வாகச் சிக்கல்கள் அதனுடன் சேர்க்கப்படுகின்றன. அவை, பெரும்பாலும் மனோநிலை (temperamental) மற்றும் நிலையற்ற நிலை (mercurial) என்று விவரிக்கப்படுகின்றன. அவை சிக்கல்களை உருவாக்குகின்றன. ஆனால், அவரது நிர்வாகம் மூலப் பிரச்சினை அல்ல. உலகம் குறித்த அமெரிக்க அணுகுமுறைகளில் ஏற்படும் மாற்றம்தான் உண்மையான பிரச்சனை. இந்த மாற்றம் இந்தியா மீதான அதன் அணுகுமுறையையும் பாதிக்கிறது.
H-1B திட்டம் எங்கே போகிறது?
பதில் : நினைவில் கொள்ளுங்கள், 200 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, அமெரிக்கா குடியேறியவர்களை வரவேற்கும் நாடு என்று நம்பியது. நடைமுறையில், அது எப்போதும் உண்மை இல்லை. இது, வலுவான தேசியவாதத்தின் காலங்களாக (nativist periods) இருந்தன. நாம் இப்போது அத்தகைய மற்றொரு தருணத்தில் இருக்கிறோம்.
டிரம்ப்பிற்கான H-1B விவாதத்தில் இரண்டு கருத்துகள் ஒன்றாக வடிவமைக்கின்றன. முதலாவதாக, கலாச்சார கருத்தாக்கம் (cultural stream) ஆகும். அவரது கட்சியில் உள்ள பலர் வெளிநாட்டினர் ஆவர், குறிப்பாக உலகளாவிய தெற்கிலிருந்து வந்தவர்கள். அமெரிக்காவின் எதிர்காலத்தின் ஒரு பகுதியாக இவர்கள் மாறுவது குறித்து கவலையாக உணர்கிறார்கள். இரண்டாவதாக, பொருளாதார கருத்தாக்கம் (economic stream). H-1B திட்டம் ஊதியங்களைக் குறைத்து, பூர்வீக அமெரிக்கர்களுக்கு இருக்கக்கூடிய வேலைகளைப் பறிக்கிறது என்று பலர் நம்புகிறார்கள்.
இந்த இரண்டு கருத்தாக்கத்தையும் ஒன்றாக எடுத்துக்கொண்டால், H-1B திட்டமானது, இந்தியா ஒரு காலத்தில் அறிந்திருந்தபடி, இனி இல்லை என்பதை குறிக்கிறது. தற்போதைய அரசியலைப் பொறுத்து டிரம்ப் சில மாற்றங்களைச் மேற்கொள்ளலாம். ஆனால், அமெரிக்கா H-1B விசாக்கள் மூலம் திறமையான பணியாளர்களை சுதந்திரமாக கொண்டுவரும் என்ற கருத்துக்கு அமெரிக்கா விரும்பவில்லை. அந்த நம்பிக்கை ஒரு அடிப்படை மாற்றத்திற்கு உட்பட்டுள்ளது.
அமெரிக்கா தனது பணியாளர் தேவைகளை ஒப்பந்தப் பணியாளர்கள் மூலம் அதிகமாக பூர்த்தி செய்யும். இதனால், இது தொடர்ந்து இந்தியத் தொழிலாளர்களை அதிகம் நம்பியிருக்கும். ஆனால், இந்தியாவில் உள்ள இந்திய தொழிலாளர்கள், அமெரிக்க சந்தைக்கான பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளை உற்பத்தி செய்கிறார்கள். இது, உலகளாவிய திறன் மையங்கள் அல்லது வேறு சில வழிமுறைகள் மூலம் தங்கள் சொந்த நாட்டில் வேலை செய்கிறார்கள். அதுதான் அமெரிக்கா நகர்ந்து கொண்டிருக்கும் திசை என்று நினைக்கிறேன்.
டிரம்ப் இந்தியாவைப் பார்க்கும் விதத்தில் ஒரு அடிப்படை மாற்றத்தைப் பற்றி நீங்கள் பேசினீர்கள். இது அவரது நிராகத்தைப் பற்றியதா அல்லது தீவிரமான மாற்றத்தை பிரதிபலிக்கிறதா?
பதில் : இது முற்றிலும் ட்ரம்பின் மனநிலையாகப் பார்ப்பது தவறாகும். அமெரிக்க அதிபர்கள் வெளியுறவுக் கொள்கையில் பெரிய செல்வாக்கைக் கொண்டிருப்பதால் அவரது மனநிலை முக்கியமானது. மேலும், அதிபர் டிரம்ப் என்ன செய்தாலும் அது விளைவுகளை ஏற்படுத்தும். ஆனால், இந்த உரையாடலில் நாம் முன்னர் பேசிய ஒரு கட்டமைப்பு அம்சம் உள்ளது. அது, அமெரிக்கா சீனாவை அதன் முக்கிய சவாலாக பார்க்கவில்லை என்றால், இந்தியா தானாகவே அதன் நிலையை இழந்துவிடும்.
இந்தியா அல்லது ஜப்பான் போன்ற நட்பு நாடுகள் தனக்குத் தேவைப்படும் அளவுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த புவிசார் அரசியல் போட்டியாக சீனாவைக் கருதுவதாக டிரம்ப் எந்த அறிகுறியையும் கொடுக்கவில்லை. உண்மையில், ஜப்பான் பொதுவாக ஆசியாவில் அமெரிக்காவின் மிக முக்கியமான நட்புநாடாக இருந்தாலும், அவர் ஜப்பானை அவமதிப்புடன் நடத்தினார். எனவே இந்தியாவும் ஜப்பானும் ஒரு காலத்தில் சீனாவை நோக்கிய அமெரிக்க இராஜதந்திரத்தின் முக்கியவையாகப் பார்க்கப்பட்டன. இப்போது, இரண்டும் அந்த நிலையை இழந்துவிட்டன. டிரம்பின் கணிக்க முடியாத நிர்வாகம், இதற்கு மேலும் வலு சேர்க்கிறது. அவரது மனநிலையிலும் நடத்தையிலும் ஏற்படும் கடுமையான பதட்டங்கள் திடீர் மாற்றங்களை சாத்தியமாக்குகின்றன. அதனால்தான் இந்தியாவை ஒரு எதிரியாகப் பார்ப்பது ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.
டிரம்பின் அறிக்கைகளுக்கு இந்தியாவின் ஆரம்ப பதில் மிகவும் நிதானமாக இருந்தது. பின்னர், தியான்ஜினில் பிரதமர் மோடியை விளாடிமிர் புதின் மற்றும் ஜி ஜின்பிங் ஆகியோருடன் காணப்பட்டார்.
இந்தியாவின் பதில் குறித்து : ட்ரம்பின் கடுமையான செயலுக்கு, இந்தியா தனது சொந்த கடுமையான செயலுடன் பதிலளிக்க வேண்டாம் என்று வேண்டுமென்றே முடிவு எடுத்ததாக நான் நினைக்கிறேன். பிரதமர் வாஜ்பாய் முதல் அடுத்தடுத்து வந்த இந்திய அரசுகள் அமெரிக்கா மீது வைத்துள்ள போட்டி அடிப்படையில் இந்தியாவின் நீண்டகால எதிர்காலத்திற்கான சரியான போட்டி என்பதை பிரதமர் மிகவும் முக்கியமானதாகப் பார்ப்பதால், இருநாட்டு உறவுகளையும் ஆபத்தில் ஆழ்த்த விரும்பவில்லை. எனவே இந்தியா ட்ரம்பின் செய்திகளில் நேர்மறையான பகுதிகளை முன்னிலைப்படுத்தியது மற்றும் எதிர்மறையானவற்றை புறக்கணித்தது. இந்த அணுகுமுறை புத்திசாலித்தனமானது, வேண்டுமென்றே செய்யப்பட்டது, மேலும் சில விளைவுகளை ஏற்படுத்தியிருக்கலாம்.
தியான்ஜின் பற்றி : இந்தியாவிற்கு வேறு வழிகள் உள்ளன என்பதைக் காட்டுவதற்காக, இதை நான் கணக்கிடப்பட்ட நாடகமாகப் பார்க்கிறேன். ஆனால், இதை மிகவும் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்வதற்கு எதிராக நான் எச்சரிக்கிறேன். இறுதியில், இவை அமெரிக்காவிற்கு உண்மையான மாற்றங்கள் அல்ல. ரஷ்யாவுடன் இந்தியா நீண்ட மற்றும் வலுவான உறவைக் கொண்டுள்ளது என்பதை நான் புரிந்துகொள்கிறேன். ஆனால், இந்த இருநாடுகளின் உறவு இன்னும் குறைவாகவே உள்ளது. இது சில குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் இந்திய தேவைகளை பூர்த்தி செய்கிறது. ஆனால், இது அமெரிக்காவிற்கு மாற்றாக இல்லை. மேலும், சீனாவுடனான இந்தியாவின் உறவு உண்மையில் போட்டிநிறைந்த உறவுதான், நல்லுறவு உறவு அல்ல. எனவே, பிரதமர்மோடி செய்ததைச் செய்வதும், அவர் செய்ததை அறிக்கையிடுதலும் பயனுள்ளதாக இருந்தது என்று நினைக்கிறேன். ஆனால் இது அமெரிக்க-இந்திய உறவின் முக்கியத்துவத்தை அடிப்படையில் மாற்றும் என்று நான் நினைக்கவில்லை.
செப்டம்பர் 6 அன்று டிரம்ப் மற்றும் மோடி இருநாடுகளின் உறவை "சிறப்பு" என்று திடீரென விவரித்தபோது, நீங்கள் என்ன செய்தீர்கள்? அது மீட்டமைக்கப்பட்டதா, அல்லது அது குறித்த தீர்ப்பை நாங்கள் வைத்திருக்க வேண்டுமா?
பதில் : இது வியக்கத்தக்க வகையில் கசப்பாக மாறிய இருநாடுகளின் உறவை முறிக்கும் முயற்சியாக இருந்தது. ஆனால், அதை "மீட்டமைப்பு" (reset) என்று அழைப்பது முன்கூட்டியே ஆகும். அது மீட்டமைக்கப்பட்டால் மூன்று அறிகுறிகள் காண்பிக்கும். முதலாவதாக, வரிவிதிப்புகள் உட்பட வர்த்தகப் பிரச்சினைகளில் நான் உடன்படிக்கையை எதிர்பார்க்கிறேன். ஒரு வர்த்தக ஒப்பந்தத்தை விரைவாகவும், அமெரிக்க வரிவிதிப்புகளைக் குறைக்கவும் முடிந்தால், நாங்கள் மீட்டமைப்பை நோக்கி நகர்கிறோம் என்பதற்கான நல்ல அறிகுறியாக இருக்கும். இரண்டாவதாக, ரஷ்ய எண்ணெய் கொள்முதல் பற்றிய புரிதலாகும். மூன்றாவதாக, டெல்லியில் நடைபெறும் குவாட் தலைவர்கள் உச்சிமாநாட்டில் கலந்து கொள்வதாக அதிபர் டிரம்ப் தெளிவான உறுதிமொழி அளித்துள்ளார். அவர் அங்கு இருப்பது மறுசீரமைப்பின் மிக வலுவான அறிகுறியாக இருக்கும்.
ஆனால், இருநாடுகளின் உறவுகளைத் தொடர்ந்து வீழ்ச்சியில் இருக்க அனுமதிப்பது அமெரிக்க நலன்களுக்கு நல்லதல்ல என்ற எண்ணத்திற்கு அதிபர் டிரம்ப் இப்போது ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்று நான் உண்மையிலேயே நம்புகிறேன். இந்த புதிய பார்வை நீடிக்குமா என்பதுதான் உண்மையான கேள்வியாக உள்ளது. இந்த மூன்று விஷயங்களிலும் இரு தரப்பினரும் எவ்வாறு செயல்படுகிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்தது என்று நான் நினைக்கிறேன்.
வர்த்தக பேச்சுவார்த்தைகளின் வெற்றி கிட்டத்தட்ட எரிசக்தி மற்றும் ரஷ்ய எண்ணெயைப் பொறுத்தது. இந்தியா உண்மையில் இங்கு எவ்வளவு அந்நியச் செலாவணியைக் கொண்டுள்ளது?
பதில் : அதிபர் டிரம்பிற்கு இரண்டு நிலைகள் உள்ளன. ஒன்று ரஷ்ய எண்ணெய் தொடர்பான நிலை, மற்றொன்று வர்த்தக நிலையாகும். வர்த்தகக் கூடையில், இரு நாடுகளும் ஏற்கனவே பல பிரச்சினைகளைப் பற்றி விவாதித்து வருகின்றன. இதில், தொழில்துறை பொருட்கள் மீதான இந்தியாவின் வரிகள் குறித்த அமெரிக்காவின் புகார்களும், இந்திய சந்தையை அணுகுவதில் அமெரிக்க விவசாயப் பொருட்கள் எதிர்கொள்ளும் சிக்கல்களும் இதில் அடங்கும். எனவே, எடுத்துக்காட்டாக, தொழில்துறை பொருட்களின் மீதான இந்தியாவின் வரிவிதிப்புகள், விவசாயப் பொருட்களுக்கான அமெரிக்க சந்தை அணுகல் தொடர்பான இந்தியாவின் சிக்கல்கள் ஆகியவை ஆகும். எனவே, நாங்கள் ஏற்கனவே அந்த பிரச்சினைகளை விவாதித்து வருகிறோம். வர்த்தக நிலையில் நாம் ஒரு உடன்பாட்டை எட்ட முடியும் என்பதில் நான் உண்மையில் உறுதியாக இருக்கிறேன்.
அடுத்ததாக, எண்ணெய் தொடர்பான கேள்வி உள்ளது. மேலும், டிரம்ப் இந்தியாவின் ரஷ்ய எண்ணெய் கொள்முதல்களில் கவனம் செலுத்துகிறார். இந்தியா மீதான அவரது அழுத்தம் நியாயமானது என்று நீங்கள் நினைத்தாலும் இல்லாவிட்டாலும், உண்மை என்னவென்றால், இந்தியா ரஷ்யாவிலிருந்து எண்ணெய் வாங்குவதை நிறுத்த வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார். இந்தியாவின் இறக்குமதி பூஜ்ஜியமாகக் குறைக்கப்பட வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார். இந்த மாற்றம் எதிர்காலத்தில் அல்ல, உடனடியாக நடக்க வேண்டும் என்றும் அவர் விரும்புகிறார். இப்போது, துரதிர்ஷ்டவசமாக, அதிபர் விரும்பும் வேகத்தில் இந்தியா தனது சார்புநிலையைக் குறைக்க முடியாது. ஆனால் இந்தியா ஏற்கனவே தனது எரிசக்தி ஆதாரங்களை பல்வகைப்படுத்தத் தொடங்கியுள்ளது. இது ரஷ்ய எண்ணெய் வாங்குவதையும் குறைத்துள்ளது.
மேலும், முற்றிலும் தனிப்பட்ட கண்ணோட்டத்தில், அந்த எண்ணெயை இந்தியா வாங்குவது உக்ரைனில் புதினின் போருக்கு மானியம் அளிக்கிறது என்று நான் நினைக்கிறேன். உக்ரைன் போரில் மாறுபட்ட முடிவைக் கொண்டுவருவதில் இந்தியா உண்மையிலேயே தீவிரமாக இருந்தால், அந்த எண்ணெய் கொள்முதலைக் குறைப்பதன் மூலம் சர்வதேச சமூகத்துடன் இணைவது பயனுள்ள நிலையாகும். புதின் மற்றும் ஜெலென்ஸ்கி மற்றும் பலவற்றிற்கு இடையில் மத்தியஸ்தம் செய்வதை விட இது உண்மையில் மிகவும் உதவியாக இருக்கும்.
இந்தியர்கள் புகார் அளித்துள்ளனர். எனவே, அமெரிக்கா இதைப் பற்றி தீவிரமாக இருந்தால், அது ஏன் சீனா மற்றும் பலவற்றைப் பின்தொடரவில்லை? அந்த புகார்களை நான் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்கிறேன், ஏனெனில் அவை முற்றிலும் நியாயமானவை. நமது தரப்பில், இந்தியாவை விமர்சிப்பதைவிட அதிகமாகச் செய்ய வேண்டும். இருப்பினும், அதிபர் இப்போது இந்தப் பிரச்சினையை தனது மிகப்பெரிய புகாராக மாற்றியுள்ளார். அடுத்த சில மாதங்களில் சாதகமான முடிவை அடைய இந்தியா தனது எண்ணெய் கொள்முதலில் நாடுகளின் உறவில் சில மாற்றங்களைக் காட்ட வேண்டும். இந்தியா அந்த நிலையை அடையும் என்று எனது கருத்து எச்சரிக்கையுடன், நம்பிக்கையுடன் உள்ளது.
2000-களின் முற்பகுதியில், தூதர் ராபர்ட் பிளாக்வில்லின் மூத்த ஆலோசகராக நீங்கள் பணியாற்றியுள்ளீர்கள், இது இன்றைய கூட்டமைப்புக்கு அடித்தளம் அமைத்தது. இந்தியாவுக்கான புதிய அமெரிக்கத் தூதரான செர்ஜியோ கோருக்கு நீங்கள் ஆலோசனை வழங்கினால், உங்கள் ஆலோசனை என்னவாக இருக்கும்?
பதில்: நான் மூன்று ஆலோசனைகளை வழங்குகிறேன். முதலில், வழிநடத்தும் அரசாங்கத்துடன் சாத்தியமான சிறந்த உறவைப் பேணுங்கள். இது, தூதர் பிளாக்வில்லிடமிருந்து நான் கற்றுக்கொண்ட ஒன்று. இது நமது பொதுவான நலன்களை அடைவதற்கான நமது திறனில் பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
இரண்டாவதாக, நாடு முழுவதும் உள்ள பரந்த அளவிலான இந்தியர்களை அணுகுங்கள்...நாட்டின் பன்முகத்தன்மையை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்தியாவின் குடிமக்கள் நினைப்பது போல் அமெரிக்காவைப் பற்றி சிந்திக்காதவர்கள் நாடு முழுவதும் உள்ளனர் என்ற உண்மையை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். எனவே, அரசாங்கத்திற்கு அப்பால் செல்லுங்கள். எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள், பத்திரிகைகள், சிவில் சமூகம் மற்றும் நாடு முழுவதும் உள்ள மக்களுடன் ஈடுபடுங்கள்.
மூன்றாவதாக, எந்த நன்மையும் இல்லாமல் அமெரிக்காவிற்கு சிக்கல்களை ஏற்படுத்தும் பிரச்சினைகளைத் தவிர்க்கவும். ஒரு முக்கிய உதாரணம் இந்தியா-பாகிஸ்தான் உறவுகளை நிர்வகிக்க முயற்சிப்பது. இது இந்திய வெளியுறவுக் கொள்கையின் மிகவும் உணர்திறன் வாய்ந்த பகுதியாகும். இங்கு ஈடுபடுவது அமெரிக்காவிற்கு எதையும் கொண்டு வராது.
ஆஷ்லே ஜே. டெல்லிஸ் அமெரிக்க வெளியுறவுத் துறையில் அரசியல் விவகாரங்களுக்கான துணைச் செயலாளருக்கு மூத்த ஆலோசகராகப் பணியாற்றினார். இந்தியாவுடனான சிவில் அணுசக்தி ஒப்பந்தம் குறித்து பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதில் அவர் ஆழமாக ஈடுபட்டார். 2001 முதல் 2003 வரை புதுதில்லியில் உள்ள அமெரிக்க தூதரின் மூத்த ஆலோசகராகவும் பணியாற்றினார். தற்போது, அவர் சர்வதேச அமைதிக்கான கார்னகி எண்டோமென்ட்டில் மூத்த உறுப்பினராக உள்ளார்.