இரசாயன உரங்களின் விநியோகத்தை சீராகவும் தடையின்றியும் வைத்திருப்பது முக்கியம். உலகின் பாஸ்பேட் இருப்புக்களில் கிட்டத்தட்ட 70 சதவீதத்தைக் கொண்ட மொராக்கோவுடன் கூட்டு சேருவது இரு நாடுகளுக்கும் பெரும் நன்மைகளைத் தரும்.
தற்போது நிச்சயமற்ற மற்றும் ஆபத்தான காலங்களாக உள்ளன. ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொதுச் சபையில் அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்பின் உரை மிகவும் வெளிப்படையாகவும் தெளிவாகவும் இருந்தது. அது மற்றவர்களை விமர்சிப்பதாகவும், தன்னையும் தனது கொள்கைகளையும் பாராட்டுவதாகவும் இருந்தது. போர்களை நிறுத்தத் தவறியதற்காக ஐக்கிய நாடுகள் சபையைத் தன் வார்த்தைகளால் தாக்கினார்.
மேலும், ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் மின்படிக்கட்டு (escalators) மற்றும் டெலிப்ராம்ப்டர் (teleprompter) செயல்படமால் இருப்பதையும் அவர் விமர்சித்தார். ஐரோப்பாவின் திறந்தவெளி குடியேற்றக் கொள்கையையும், சீனாவையும் இந்தியாவையும் குறிவைத்து, ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயை வாங்குவதன் மூலம் ரஷ்யா-உக்ரைன் போருக்கு நிதியளிக்க உதவுவதாகக் குற்றம் சாட்டினார். மற்ற நாடுகளைத் தண்டிக்க வரிகள் அவருக்குப் பிடித்தமான வழியாகவே உள்ளது என்றார்.
பொருட்களுக்கு 50 சதவீத வரி மற்றும் H-1B விசாக்களுக்கு புதிய $1,00,000 கட்டணம் விதிக்கப்பட்டதன் மூலம் இந்தியா கடும் தாக்கத்தை எதிர்கொள்கிறது. முன்னர் விலக்கு அளிக்கப்பட்ட மருந்துப் பொருட்களும் இப்போது பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தக் கடுமையான நடவடிக்கைகளுக்குப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம். அவர் அடிக்கடி கூறும் இந்தியா-பாகிஸ்தான் போரை நிறுத்தியதற்காக இந்தியா அவருக்குப் பெருமை சேர்க்கவில்லை, அல்லது அவர் விரும்பாத BRICS-ன் நிறுவன உறுப்பினராக இந்தியா இருப்பதால், அல்லது ரஷ்யா-உக்ரைன் போரை முடிவுக்குக் கொண்டுவர முடியாததால் அவர் விரக்தியடைந்துள்ளார். காரணம் எதுவாக இருந்தாலும், இந்தியா ஒரு கடினமான சூழ்நிலையில் உள்ளது. 50 சதவீத வரிகள் தொடர்ந்தால், அவை இந்தியாவில் பெரும் இழப்புகளையும் வேலை இழப்புகளையும் ஏற்படுத்தும். பொருளாதாரத்தைப் பாதுகாக்கவும், இந்திய ரூபாயின் விரைவான சரிவைக் கட்டுப்படுத்தவும் இந்தியாவின் இராஜதந்திர முயற்சிகள் இந்த சவாலை எதிர்கொள்ள வேண்டும்.
பிரதமர் நரேந்திர மோடி ஐ.நா. பொதுச் சபையில் கலந்து கொள்ளவில்லை, ஒருவேளை டிரம்புடனான விமர்சனங்களையும் பதற்றத்தையும் தவிர்க்க அவ்வாறு செய்து இருக்கலாம். அதற்கு பதிலாக, பண்டிகைக் காலத்தில் இந்தியர்களை சுதேசியவாதிகளாகவும், இந்தியப் பொருட்களை வாங்கவும் அவர் வலியுறுத்தினார். பொருளாதாரத்தை உயர்த்துவதற்காக நீண்டகாலமாக நிலுவையில் உள்ள ஜிஎஸ்டி சீர்திருத்தங்களையும் அவர் அறிவித்தார். இந்த நடவடிக்கைகள் 2025-26 நிதியாண்டில் இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சியை 6.5 சதவீதத்திற்குக் கீழே குறையாமல் இருக்க உதவும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இருப்பினும் ரிசர்வ் வங்கி இன்னும் 6.5 சதவீதத்தை கணித்துள்ளது.
மோடி தற்சார்பு இந்தியா (Atmanirbhar Bharat) பற்றிப் பேசும்போது, எல்லைப் பாதுகாப்பு மற்றும் உணவுப் பாதுகாப்பு ஆகியவை மிக முக்கியமான இரண்டு துறைகள் என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். இந்தியா இன்னும் ரஷ்யா, பிரான்ஸ் மற்றும் அமெரிக்கா போன்ற மிக முக்கியமான நாடுகளை அதன் எல்லைகளைப் பாதுகாக்க உயர் தொழில்நுட்ப உபகரணங்களுக்காக பெரிதும் நம்பியுள்ளது. பாதுகாப்பில் முழுமையாக தன்னிறைவு பெறுவதற்கு நாடு நீண்டதூரம் செல்ல வேண்டியுள்ளது.
இருப்பினும், ஊக்கமளிக்கும் செய்தி உள்ளது. Tata Advanced Systems அமைத்த மொராக்கோவில் இந்தியா தனது முதல் பாதுகாப்பு தொழிற்சாலையைத் (defence factory) திறந்துள்ளது. பாதுகாப்பு அமைச்சர் ராஜ்நாத் சிங்கும் அவரது மொராக்கோ பிரதிநிதி அப்தெலதிஃப் லௌடியும் கடந்த வாரம் மொராக்கோவின் பெரெச்சிட்டில் இந்த ஆலையைத் திறந்து வைத்தனர். இது ஒரு வலுவான தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது.
மொராக்கோவில் அதிக பாஸ்பேட் இருப்பு உள்ளது. இது உலகின் மொத்த மக்கள்தொகையில் கிட்டத்தட்ட 70 சதவீதமாகும். இந்தியாவின் உணவுப் பாதுகாப்பு, அதன் வளர்ந்து வரும் 1.45 பில்லியன் மக்கள்தொகைக்கு உணவளிக்க இரசாயன உரங்களை பெரிதும் சார்ந்துள்ளது. இது 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் 1.66 பில்லியனை எட்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. நமது உணவு விநியோகத்தைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்க, இரசாயன உரங்களின் நிலையான மற்றும் நம்பகமான நிலையை நாம் பராமரிக்க வேண்டும்.
நைட்ரஜன் சார்ந்த உரங்கள், குறிப்பாக யூரியா, முக்கியமாக இயற்கை எரிவாயுவை நம்பியுள்ளன. இந்தியாவின் யூரியாவில் கிட்டத்தட்ட 90 சதவீதம் இறக்குமதி செய்யப்பட்ட எரிவாயுவைப் பயன்படுத்தி தயாரிக்கப்படுகிறது. இந்த அபாயத்தைக் குறைக்க, நமது எரிவாயு மூலங்களை பல்வகைப்படுத்த வேண்டும் மற்றும் நாட்டிற்குள் உற்பத்தி செய்யப்படும் எரிவாயுவிற்கு கூட இறக்குமதி சமநிலை மட்டங்களில் எரிவாயு விலைகளை நிர்ணயிக்க வேண்டும். இது சந்தைக்கு சரியான அறிகுறிகளை மற்றும் அதிக உள்நாட்டு எரிவாயு ஆய்வுகளை ஊக்குவிக்கும்.
பாஸ்பேட் உரங்களுக்கு, இந்தியா பாஸ்பேட் அல்லது பாஸ்போரிக் அமிலத்தை இறக்குமதி செய்கிறது, நாட்டிற்குள் DAP போன்ற சில உரங்களை உற்பத்தி செய்கிறது. மேலும், பல்வேறு இறக்குமதியாளர்களிடமிருந்து முடிக்கப்பட்ட உரங்களையும் இறக்குமதி செய்கிறது. இந்த மூலப்பொருட்களின் நீண்டகால விநியோகங்களைப் பெறுவது இந்தியாவிற்கு முக்கியம்.
மொராக்கோவில் பாஸ்பேட் பாறை சுரங்கங்கள் நிறைந்துள்ளன. எனவே இந்தியா அதனுடன் நெருக்கமாக இணைந்து பாஸ்போரிக் அமிலம், பாஸ்பேடிக் உரங்கள் மற்றும் DAP (18-46-0), ஒற்றை சூப்பர் பாஸ்பேட் (16% P2O5 உடன் SSP), மற்றும் டிரிபிள் சூப்பர் பாஸ்பேட் (46% P2O5 உடன் TSP) போன்றவற்றை உற்பத்தி செய்ய வேண்டும். இரண்டிலும் 46% P2O5 இருப்பதால், டிரிபிள் சூப்பர் பாஸ்பேட்டை (TSP) டை அமோனியம் பாஸ்பேட்டாக (DAP) எளிதாக மாற்ற முடியும். இந்தியா யூரியாவை (நைட்ரஜன்) அதிகமாகப் பயன்படுத்துகிறது. இது மண்ணுக்கு தீங்கு விளைவிக்கிறது. 18% நைட்ரஜனுடன் DAP ஐப் பயன்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, இந்தியா நேரடியாக TSP (46% P2O5) உடன் யூரியாவை (46% நைட்ரஜன்) பயன்படுத்தலாம்.
டாடா அட்வான்ஸ்டு சிஸ்டம்ஸ் எவ்வாறு ஒரு பாதுகாப்பு உபகரண தொழிற்சாலையை அமைக்கிறது என்பதைப் போலவே, மொராக்கோவுடன் இந்தியா திறம்பட கூட்டு சேர்ந்தால், அது இரு நாடுகளுக்கும் ஒரு திருப்புமுனையாக இருக்கும். ஒன்றாக, அவர்கள் உலகிற்கு பாஸ்பேடிக் உரங்களை வழங்க முடியும். இந்தியாவிலிருந்தே வலுவான தேவை வருகிறது. பாஸ்பேட் துறையில் மிகப்பெரிய நிறுவனமான மொராக்கோவின் OCP குழுமம், மொராக்கோ அரசாங்கத்தால் ஆதரிக்கப்படுகிறது மற்றும் ஏற்கனவே இந்தியாவில் பரதீப் பாஸ்பேட்ஸில் பங்குகளை வைத்திருக்கிறது. சம்பல் உரங்கள் மொராக்கோவிலும் சில ஈடுபாட்டைக் கொண்டுள்ளன. ஆனால், இந்தியாவின் உணவுப் பாதுகாப்பை வலுப்படுத்த இன்னும் அதிக ஒத்துழைப்பு தேவைப்படுகிறது.
இந்தியாவின் ரசாயனம் மற்றும் உரத்துறை அமைச்சர் ஜே.பி. நட்டா, சவுதி அரேபியாவிலிருந்து ஒவ்வொரு ஆண்டும் மூன்று மில்லியன் டன்களுக்கும் அதிகமான பாஸ்பேட்டை இறக்குமதி செய்வதற்கான ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டுள்ளார்.
இருப்பினும், சவுதி அரேபியா பாகிஸ்தானுடன் ஒரு மூலோபாய பாதுகாப்பு கூட்டாண்மையிலும் கையெழுத்திட்டுள்ளது. இந்த வளர்ச்சி இந்தியாவிற்கு நல்லதல்ல. இந்தியா தனது உணவுப் பாதுகாப்பைப் பாதுகாக்க புவிசார் அரசியலில் கவனமாக இருக்க வேண்டும். இதுவரை, இந்தியா விவசாய விளைபொருட்களின் நிகர ஏற்றுமதியாளராக இருந்து வருகிறது. ஆனால், முக்கிய உர உள்ளீடுகளுக்கு நாடு இறக்குமதியை பெரிதும் சார்ந்துள்ளது.
யூரியா தயாரிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் எரிவாயுவில் கிட்டத்தட்ட 90 சதவீதம் இறக்குமதி செய்யப்படுகிறது. பெரும்பாலான பாஸ்பேட் பாறை, அமிலம் மற்றும் முடிக்கப்பட்ட தயாரிப்பு போன்ற பல்வேறு வடிவங்களிலும் இறக்குமதி செய்யப்படுகிறது. பொட்டாஷ் (Potash (K)) முழுமையாக இறக்குமதி செய்யப்படுகிறது.
இந்தச் சார்பு காரணமாக, இந்தியாவின் உணவுப் பாதுகாப்பிற்கு நெருக்கமான மற்றும் முக்கியமான கவனம் தேவை. இந்தியா நம்பக்கூடிய நாடுகளுடன் இராஜதந்திர கூட்டாண்மைகளை உருவாக்க வேண்டும். இது எரிவாயு, பாஸ்பேட் மற்றும் பொட்டாஷ் ஆகியவற்றின் நிலையான விநியோகத்தைப் பெற உதவும்.
பிரதமர் மோடி மற்றும் வேளாண் அமைச்சர் சிவராஜ் சிங் சவுகான் ஆகியோர் இந்தியாவை உணவுப் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கும் பொறுப்பைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். பாதுகாப்பு அமைச்சர் ராஜ்நாத் சிங்கின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்றுவது சௌஹானுக்கும் நட்டாவிற்கும் பயனுள்ளதாக இருக்கலாம். இந்த முக்கியமான உர உள்ளீடுகளைப் பெறுவதற்கு நம்பகமான நாடுகளுடன் கூட்டு முயற்சிகளை அவர்கள் உருவாக்க முடியும்.
அசோக் குலாட்டி, எழுத்தாளர் மற்றும் ICRIER-ல் புகழ்பெற்ற பேராசிரியர் ஆவார்.