சகாகுச்சி வழக்கமான சிந்தனைக்கு எதிராகச் சிந்தித்தார். மேலும் 1995-ஆம் ஆண்டு ஓர் ஆய்வுக்கட்டுரையில், உடலின் சொந்த செல்களை மற்ற டி செல்கள் தாக்காமல் தடுக்கும் ஒரு புதிய வகை “காவலர் டி செல்” இருப்பதற்கான ஆதாரங்களை வழங்கினார்.
திங்களன்று, உடலியல் அல்லது மருத்துவத்திற்கான நோபல் பரிசு ஜப்பானிய விஞ்ஞானி ஷிமோன் சகாகுச்சி மற்றும் அமெரிக்க விஞ்ஞானிகளான மேரி இ.பிரன்கோவ் மற்றும் ஃபிரடெரிக் ராம்ஸ்டெல் ஆகியோருக்கு வழங்கப்பட்டது. புற நோயெதிர்ப்பு சகிப்புத்தன்மை (peripheral immune tolerance) குறித்த அவர்களின் கண்டுபிடிப்புகளுக்காக அவர்கள் கௌரவிக்கப்பட்டனர். நோயெதிர்ப்பு அமைப்பு (immune system) எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்வதற்கு இந்த கண்டுபிடிப்புகள் அவசியம். புற்றுநோய்கள் மற்றும் தன்னுடல் தாக்க நோய்களுக்கான சிகிச்சைகளை உருவாக்குவதற்கும் அவை முக்கியம்.
கண்டுபிடிப்பு
உடலின் சொந்த செல்களுக்கு தீங்கு விளைவிக்காமல் நோயெதிர்ப்பு அமைப்பு வைரஸ்கள், பாக்டீரியாக்கள் மற்றும் நுண்ணுயிரிகளை எவ்வாறு எதிர்த்துப் போராடுகிறது?
இந்த கேள்வி நீண்டகாலமாக நோயெதிர்ப்பு மண்டலத்தை ஆய்வு செய்யும் ஆராய்ச்சியாளர்களை குழப்பத்தில் ஆழ்த்தியது. 1980-களில், ஆராய்ச்சியாளர்கள் மத்திய சகிப்புத்தன்மையை அங்கீகரித்தனர். இந்த செயல்பாட்டில், உடலின் சொந்த புரதங்களை அங்கீகரிக்கும் T செல்கள் அகற்றப்படுகின்றன. T செல்கள் என்பது ஒரு வகையான வெள்ளை இரத்த அணுக்கள் (white blood cell) ஆகும். அவை உடல் தொற்றுகளை திறம்பட எதிர்த்துப் போராட உதவுகின்றன.
நோயெதிர்ப்பு அமைப்பு முன்பு நினைத்ததைவிட மிகவும் சிக்கலானதாக மாறியது. மற்ற T செல்கள் உடலைத் தாக்குவதைத் தடுக்கும் ஒரு சிறப்பு வகை T செல் இருப்பதாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒரு காலத்தில் அனுமானித்திருந்தனர். இருப்பினும், இந்த கோட்பாடு கைவிடப்பட்டது. சில ஆராய்ச்சியாளர்கள் தவறான ஆதாரங்களை முன்வைத்து தொலைநோக்கு முடிவுகளை எடுத்தனர்.
சகாகுச்சி நடைமுறையில் இருந்த கருத்துக்கு எதிராகச் சென்றார். மேலும், 1995-ம் ஆண்டு ஒரு ஆய்வறிக்கையில், ஒரு புதிய வகை T செல் "காவலுக்கான" (police) ஆதாரத்தை வழங்கினார். இந்த டி செல்கள் மற்ற டி செல்களை உடலின் சொந்த செல்களைத் தாக்குவதைத் தடுக்கின்றன. இந்த புதிய வகை செல்கள் ஒழுங்குமுறை T செல்கள் என்று அழைக்கப்பட்டன. அவை உடலைப் பாதுகாக்கும் செயல்முறை புற சகிப்புத்தன்மை என்று அறியப்பட்டது.
புதிதாகப் பிறந்த எலிகளில் T செல்கள் முதிர்ச்சியடையும் உறுப்பான தைமஸை சகாகுச்சி அறுவை சிகிச்சை மூலம் அகற்றினார். இதன் விளைவாக எலிகள் குறைவான T செல்களை உருவாக்கி, பலவீனமான நோயெதிர்ப்பு சக்தியைக் கொண்டிருக்கும் என்பது அவரது கருதுகோள் ஆகும். ஆனால், எலிகள் பிறந்து மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு இந்த அறுவை சிகிச்சை நடந்தபோது, அவை தன்னுடல் தாக்க நோய்களை உருவாக்கின. அவற்றின், நோயெதிர்ப்பு அமைப்பு மிகைப்படுத்தப்பட்டது.
என்ன நடக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள சகாகுச்சி விரும்பினார். மரபணு ரீதியாக ஒரே மாதிரியான ஆரோக்கியமான எலிகளிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட T செல்களை தைமஸ் இல்லாத எலிகளுக்கு செலுத்தினார். இந்த எலிகள் தன்னுடல் தாக்க நோய்களை உருவாக்கவில்லை. இது T செல்கள் நோயெதிர்ப்பு மண்டலத்தில் "காவல்" போல செயல்படுகின்றன என்பதை சகாகுச்சியை நம்ப வைத்தது. இந்த செல்களை எவ்வாறு கண்டறிவது என்பதைக் கண்டுபிடித்த பிறகு, ஒரு தசாப்தத்திற்குப் பிறகு அவர் தனது கண்டுபிடிப்புகளை வெளியிட்டார்.
இருப்பினும், துறையில் ஆராய்ச்சியாளர்கள் நம்பவில்லை. மேரி பிரன்கோவ் மற்றும் பிரெட் ராம்ஸ்டெல் இந்த விஷயத்தில் ஆர்வம் காட்டினர். அவர்கள் தன்னுடல் தாக்க நோய்களுக்கான சிகிச்சைகளைத் தேடிக்கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் ஸ்கர்ஃபி எலிகளை ஆய்வு செய்தனர். இதன்மூலம் இவை செதில், போன்ற தோலைக் கொண்டவை மற்றும் சில வாரங்கள் மட்டுமே வாழ்கின்றன என்பது நிரூபணமானது. 1990-களில் ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஸ்கர்ஃபி எலிகளில் உள்ள T செல்கள் அவற்றின் திசுக்களைத் தாக்கி அழிப்பதைக் கண்டுபிடித்தனர். ஆனால், எந்த மரபணு இந்தப் பிரச்சினையை ஏற்படுத்தியது என்பது யாருக்கும் தெரியாது.
உயிரியல் தொழில்நுட்ப நிறுவனமான செல்டெக் சிரோசயின்ஸில் (Celltech Chiroscience) பணிபுரிந்த ப்ரூங்கோ மற்றும் ராம்ஸ்டெல், வைக்கோல் அடுக்கில் ஊசியைக் கண்டுபிடிப்பது போன்ற ஒரு குறிப்பிட்ட மரபணுவைத் தேட அவர்கள் முடிவு செய்தனர். எலியின் DNA-ல் உள்ள 500,000 நியூக்ளியோடைடுகளில் அவர்கள் கவனம் செலுத்தினர். மேலும், இவற்றை வரைபடமாக்கிய பிறகு, எலிகளில் தன்னுடல் தாக்க நிலையை (autoimmune condition) ஏற்படுத்தக்கூடிய 20 மரபணுக்களை அவர்கள் அடையாளம் கண்டனர்.
2001-ம் ஆண்டில், FOXP3 மரபணு ஸ்கர்ஃபி எலிகளிலும் மனித நோயான IPEX-ம் தன்னுடல் எதிர்ப்பு சக்தியை (autoimmunity) ஏற்படுத்துவதை அவர்கள் கண்டுபிடித்தனர்.
மேலும், இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள், இந்த கண்டுபிடிப்பு, FOXP3 மரபணு ஒழுங்குமுறை T செல்களின் வளர்ச்சியைக் கட்டுப்படுத்துகிறது என்பதை நிரூபிக்க சகாகுச்சியை அனுமதித்தது.
முக்கியத்துவம்
இந்த T செல்களின் செயல்பாட்டை ஆராய்ச்சியாளர்கள் புரிந்துகொண்டவுடன், சில கட்டிகள் (some tumours) பல ஒழுங்குமுறை T செல்களை ஈர்க்க முடியும் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தனர். இது கட்டி மற்ற T செல்களிலிருந்து தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள உதவுகிறது.
"புற்றுநோய் கட்டியில் அதிக அளவு T செல்கள் இருந்தால், அவை மற்ற T-செல்கள் புற்றுநோய் செல்களை அழிப்பதைத் தடுக்கும். இது CAR-T சிகிச்சை ஒரு நபரின் சொந்த நோயெதிர்ப்பு செல்களை மாற்றியமைக்கிறது, இதனால் அவை புற்றுநோயை மிகவும் திறம்பட எதிர்த்துப் போராட முடியும். ஒழுங்குமுறை T செல்களின் செயல்பாட்டைக் குறைப்பது என்பது எத்தனை புதிய புற்றுநோய் நோயெதிர்ப்பு சிகிச்சைகள் செயல்படுகின்றன என்பதும் ஆகும். சிகிச்சைகள் மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும்,” என்று டாடா மெமோரியல் மருத்துவமனையைச் சேர்ந்த இரத்த புற்றுநோய் நிபுணர் டாக்டர் ஹஸ்முக் ஜெயின் கூறினார்.
இந்த சிகிச்சைகள் சில நேரங்களில் தன்னுடல் எதிர்ப்பு சக்தி (autoimmunity) நிலைமைகளை ஏற்படுத்தலாம் அல்லது நோயெதிர்ப்பு மண்டலத்தை மிகைப்படுத்தலாம் என்று அவர் மேலும் கூறுகிறார்.
தன்னுடல் எதிர்ப்பு சக்தி (autoimmunity) நிலைமைகள் உள்ள நோயாளிகளுக்கு அதிக ஒழுங்குமுறை T செல்கள் உருவாவதை ஊக்குவிக்கும் சிகிச்சைகளை பரிசோதிக்க மருத்துவ பரிசோதனைகள் நடந்து வருகின்றன. மாற்று அறுவை சிகிச்சைக்குப் பிறகு உறுப்புகள் நிராகரிக்கப்படுவதைத் தடுக்க முடியுமா என்று அவர்கள் பார்க்கிறார்கள். புற்றுநோய்களுக்கான CAR-T சிகிச்சையைப் போலவே, ஆராய்ச்சியாளர்கள் இந்த T செல்களை ஒரு ஆய்வகத்தில் மாற்றியமைத்து நோயாளிகளுக்கு அதிக செயல்திறன் கொண்ட நோயெதிர்ப்பு மண்டலத்தை அமைதிப்படுத்தக்கூடும்.