குறிப்பிட்ட சட்ட மாற்றங்கள் மற்றும் நிறுவன சீர்திருத்தங்கள் மூலம் 'அதிகப்படியான விருப்புரிமை' பிரச்சினையை இந்தியா தீர்க்கும் வரை, வணிகங்கள், திறமைகள் மற்றும் உயர் தொழில்நுட்ப தலைமைத்துவத்திற்கான வாய்ப்பை இழந்து கொண்டே இருக்கும்.
சமீபத்தில், வின்ட்ராக் என்ற நிறுவனம், சுங்கத்துறை லஞ்சத்தை அம்பலப்படுத்திய பின்னர் மற்றும் இடைவிடாத துன்புறுத்தலை எதிர்கொண்ட பிறகு, இந்தியாவில் உள்ள அனைத்து இறக்குமதி-ஏற்றுமதி நடவடிக்கைகளையும் நிறுத்தியது. இந்தக் கதை ஒரு ஆழமான பிரச்சினையை வெளிப்படுத்துகிறது. மேலோட்டமாக, இது ஊழலாகத் தோன்றினாலும், இதற்கான காரணம் நமது சட்டங்கள், விதிகள் மற்றும் நடைமுறைகள் பல்வேறு நிலைகளில் வழங்கும் மிகப்பெரிய அளவிலான விருப்புரிமையாகும். இது ஒவ்வொரு கொள்கையையும், ஒவ்வொரு திட்டத்தையும், ஒவ்வொரு சீர்திருத்தத்தையும் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தும் இந்தியாவின் அடிப்படைத் தடைகளில் ஒன்றாகும். குறிப்பிட்ட சட்ட மாற்றங்கள் மற்றும் நிறுவன சீர்திருத்தங்கள் மூலம் "அதிகப்படியான விருப்புரிமை" சிக்கலை நாம் சரிசெய்யும் வரை, இந்தியா வணிகங்கள், திறமைகள் மற்றும் உயர் தொழில்நுட்பத் தலைமைத்துவத்திற்கான வாய்ப்பை இழந்து கொண்டே இருக்கும்.
இந்தியாவின் மிகப்பெரிய வரி சீர்திருத்தமாக கருதப்பட்ட சரக்கு மற்றும் சேவை வரியை (GST) எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். ஹரியானாவில், சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (GST) எண்ணை வழங்குவதற்காக ஒரு சரக்கு மற்றும் சேவை வரி ஆய்வாளர் ரூ.5,000 லஞ்சம் வாங்கியபோது பிடிபட்டார். 2022-ம் ஆண்டு ரூ. 2 லட்சம் லஞ்சம் வாங்கியது தொடர்பான மற்றொரு வழக்கில் கைது செய்யப்பட்ட அதே அதிகாரி இவர்தான். இந்த அமைப்பு மிகவும் ஊழல் நிறைந்த துறையாக உள்ளது. மீண்டும் மீண்டும் குற்றவாளிகள் கூட தங்கள் வேலையைத் தக்க வைத்துக் கொண்டு லஞ்சம் வாங்குவதைத் தொடர்கிறார்கள். இந்தியாவில் பொது அதிகாரிகள் ஊழல் மூலம் ரூ.921 பில்லியன் அல்லது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 1.26 சதவீதத்தை எடுத்துக் கொண்டிருக்கலாம். ஊழல் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் விழும்போது, அது எண்ணிக்கையை மட்டும் குறைக்காது. அது கனவுகள், திறமை மற்றும் ஆற்றலை அழிக்கிறது.
மேலும், இது இந்தியாவின் புவிசார் அரசியல் இலக்குகளையும் சேதப்படுத்துகிறது. உதாரணமாக, இது இந்தியாவின் குறைமின்கடத்திக்கான இலக்குகளை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதைக் கவனியுங்கள். குறைமின்கடத்திகளுக்கு இறக்குமதி செய்யப்பட வேண்டிய சிறப்பு பொருட்கள் மற்றும் உபகரணங்கள் தேவைப்படுகின்றன. இவை நேரத்தை உணர்திறன் கொண்டவை மற்றும் பெரும்பாலும் வெப்பநிலையைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. இந்தியாவின் குறைமின்கடத்தி செயல்பாடுகளுக்கு சுங்கத்துறை தாமதங்கள் ஒரு பெரிய சவாலாகவே உள்ளன. குறிப்பாக, நாடு மூலப்பொருட்கள் மற்றும் உபகரணங்களுக்கான இறக்குமதியை பெரிதும் சார்ந்துள்ளது.
சீனாவும் வியட்நாமும் ஒரே அளவில் இந்தப் பிரச்சினையை எதிர்கொள்ளவில்லை. உயர் தொழில்நுட்ப இறக்குமதிகளுக்கு விரைவான, தெளிவான சுங்க அனுமதியை இந்தியா உறுதி செய்ய முடியாவிட்டால், அது இந்த வரலாற்று வாய்ப்பை இழக்கும். ருவாண்டா கூட, அதன் துயரமான கடந்தகாலத்தை மீறி, ஊழலை ஒரு தேசிய எதிரியாக மாற்றியது. இன்று, ஊழல் குறியீடுகளில் அது இந்தியாவைவிட சிறந்த இடத்தில் உள்ளது.
பரிவர்த்தனை-தீவிர அமைப்புகளில் விருப்புரிமை
ஒரு உதாரணத்தை எடுத்து, சுங்கச் செயல்பாட்டில் விருப்புரிமை எவ்வாறு ஊழலை சரியாக செயல்படுத்துகிறது என்பதை ஆராய்வோம். பொருட்கள் துறைமுகத்திற்கு வரும்போது, இறக்குமதியாளர் ஏற்றுமதி விவரங்களுடன் நுழைவு இரசீதை (Bill of Entry) தாக்கல் செய்கிறார். ஊழலின் முதல் நிலை, பொருட்களின் வகைப்பாடு ஆகும். சுங்க வரிச் சட்டத்தில் ஆயிரக்கணக்கான வகைப்பாடுகள் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புடைய விளக்கங்களுடன் உள்ளன. இது அதிகாரி விரும்பும் எந்த வகைப்பாட்டையும் நியாயப்படுத்துவதை எளிதாக்குகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, சோயாவைக் கொண்ட ஹைட்ரோலைஸ் செய்யப்பட்ட காய்கறி புரதத்தை இரண்டு வழிகளில் வகைப்படுத்தலாம்.
புரத செறிவுகள் மற்றும் அமைப்புள்ள புரதப் பொருட்களுக்காக நியமிக்கப்பட்ட சுங்க வரி தலைப்பு (Customs Tariff Heading (CTH)) 21061000-ன் கீழ் கொண்டுவரலாம். இறக்குமதியாளர்கள் சில நேரங்களில் CTH 35040091-ன் கீழ் "தனிமைப்படுத்தப்பட்ட சோயா புரதம்" என்று வகைப்படுத்துகிறார்கள், இது குறைந்த சுங்க வரி விகிதத்தைக் கொண்டுள்ளது. மற்றொரு உதாரணம், அதிக வரி விகிதத்தைக் கொண்ட சரியான குறியீடு 8528 க்கு பதிலாக, குறைந்த வரி விகிதத்தைக் கொண்ட இசைவு முறைமைப் பெயரிடல் அமைப்பு (Harmonized System of Nomenclature(HSN)) குறியீடு 8531-ன் கீழ் பொருட்களை தவறாக வகைப்படுத்துவதை உள்ளடக்கியது.
மற்றொரு உதாரணம், இறக்குமதியாளர்கள் தூரிகை வெட்டிகளை (brush cutters) "விவசாயம்/தோட்டக்கலை/அறுவடை இயந்திரங்கள்" என்று தவறாக வகைப்படுத்துவது, சில வரிகளுக்கு விலக்கு அளிக்கப்பட்டது. அதே நேரத்தில் சுங்க அதிகாரிகள் தயாரிப்புகளை உள்ளமைக்கப்பட்ட எந்திரங்கள் கொண்ட இயந்திர கை கருவிகள் என்ற தலைப்பின் கீழ் வகைப்படுத்த வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினர். அவை அதிக விகிதத்தில் வரி விதிக்கப்பட்டன. இரண்டு வகைப்பாடுகளும் தொழில்நுட்ப ரீதியாக செல்லுபடியாகும்.
பணம் செலுத்தப்படாவிட்டால் அதிகாரி உயர் வகைப்பாட்டைக் கொண்டு அச்சுறுத்தலாம். முதன்மை செயல்பாடு மற்றும் தொழில்நுட்ப விவரக்குறிப்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு தெளிவான, தானியங்கி வகைப்பாடு அமைப்பு இந்த விருப்புரிமையை நீக்கும். மேலும் தவறான துன்புறுத்தலுக்கான அதிகாரிக்கு அபராதம் விதிக்கப்படும்.
அடுத்து வருவது மதிப்பீடு, அதில் அதிகாரிகள் உங்கள் அறிவித்த மதிப்பு மிகக் குறைவு என்று கூறி அதை தன்னிச்சையாக உயர்த்தலாம். பின்னர் வருவது நேரடி ஆய்வு, அதை அதிகாரிகள் விரும்பிய அளவுக்கு தலையீடு மற்றும் நேரத்தை எடுத்துக்கொள்ளும் வகையில் செய்யலாம். அவைகள் இல்லாத ஆவணக் குறைபாடுகளை கண்டுபிடிக்கலாம். பல்வேறு தரக் கட்டுப்பாட்டு ஆணைகள் (Quality Control Orders - QCOs) மற்றும் பிற இணக்க விதிமுறைகளின் அடிப்படையில் கூடுதல் சான்றிதழ்களை கோரலாம். தாமதக் கட்டணங்கள் குவியும் வரை அனுமதியை தாமதப்படுத்தி, நீங்கள் போதுமான அளவு தவிப்படைந்து பணம் செலுத்தும் வரை காத்திருக்கலாம்.
இந்தச் சிக்கல்கள் ஒவ்வொன்றும் உள்ளன, ஏனெனில் சட்டம் தனிப்பட்ட அதிகாரிகளுக்கு அதிக விருப்புரிமையை வழங்குகிறது. சுங்கச் சட்டத்தின் பிரிவு 17, அதிகாரிகள் தவறான அறிவிப்பை சந்தேகித்தால் மதிப்பை தீர்மானிக்க அனுமதிக்கிறது. இருப்பினும், இது தெளிவான சூத்திரம் அல்லது காலக்கெடுவை வழங்கவில்லை. பிரிவு 46 ஆவணங்களை தாக்கல் செய்ய வேண்டும் என்று கோருகிறது. ஆனால் எந்த கூடுதல் ஆவணங்களை கோரலாம் என்பதை அது சரியாகக் குறிப்பிடவில்லை.
மனித விருப்புரிமையை நீக்குக.
கொள்கையளவில் இந்த தீர்வு எளிமையானது. ஆனால், அரசியல் தைரியம் தேவை. முடிந்தவரை மனித விருப்புரிமையை அகற்ற வேண்டும். மதிப்பீடு என்பது, ஒரே மாதிரியான பொருட்களுக்கான சர்வதேச விலைகளுடன் இணைக்கப்பட்ட தெளிவான விதிமுறைகளின் அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும். இந்த விதிமுறை ஒரு மைய தரவுத்தளத்தால் வாரந்தோறும் புதுப்பிக்கப்பட வேண்டும். ஒரு அதிகாரி மோசடியை சந்தேகித்தால், அவர்களே அதைக் கையாளக்கூடாது. அதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் அதை ஒரு குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவிற்குள் தீர்க்கும் ஒரு தனி விசாரணைப் பிரிவுக்கு பரிந்துரைக்க வேண்டும். வகைப்பாடான தகராறுகள், தயாரிப்பு விளக்கங்களை கட்டணக் குறியீடுகளுடன் பொருத்த செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்தக்கூடிய ஒரு தானியங்கி அமைப்பால் தீர்க்கப்பட வேண்டும்.
உண்மையிலேயே தெளிவற்ற நிகழ்வுகளுக்கு மட்டுமே மனித மதிப்பாய்வு செய்யப்பட வேண்டும். கணினி மூலம் ஆபத்து அடிப்படையிலான சீரற்ற தேர்வு மூலம் மட்டுமே நேரடி ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும். அதிகாரிகள் தாங்களாகவே ஆய்வுகளைத் தேர்ந்தெடுக்கக்கூடாது. ஆய்வு நடத்தும் அதிகாரி ஆவணங்களை செயலாக்கும் ஒன்றிலிருந்து வேறுபட்டவராக இருக்க வேண்டும். மேலும், இரண்டும் ஒவ்வொரு சில மாதங்களுக்கும் சுழற்சி முறையில் இருக்க வேண்டும். அங்கீகரிக்கப்பட்ட பொருளாதார செயல்பாட்டாளர் (Authorised Economic Operator (AEO)) சான்றிதழ் பெற்ற நம்பகமான இறக்குமதியாளர்களுக்கு நேரடி ஆய்வு அல்லது மறு மதிப்பீடு அனுமதிக்கப்படும் சூழ்நிலைகளை கண்டிப்பாக கட்டுப்படுத்த சுங்கச் சட்டம்-1962 திருத்தப்பட வேண்டும்.
உதாரணமாக, பிரிவு 17 (கடமை மதிப்பீடு) மற்றும் பிரிவு 18 (தற்காலிக மதிப்பீடுகள்) ஆகியவை ஒவ்வொரு வழக்கமான ஆய்வுக்கும் காரணங்களின் கட்டாய டிஜிட்டல் ஆவணங்களை உருவாக்க வேண்டும். மூத்த அதிகாரிகள் இந்த செயல்முறையை மேற்பார்வையிட வேண்டும். மேலும், வணிகங்கள் டிஜிட்டல் முறையில் கண்காணிக்கக்கூடிய தணிக்கைப் பதிவை நிகழ்நேர அணுகலுடன் அணுக வேண்டும்.
மற்றொரு முக்கியமான சீர்திருத்தம், சுங்கம் என்னென்ன பொருட்களை அமல்படுத்த முடியும் என்பதைக் கட்டுப்படுத்துவதாகும். இது எந்தவொரு ஒற்றை அலுவலகத்தின் நோக்கம் மற்றும் அதிகாரங்களை கட்டுப்படுத்தும் கொள்கையைப் பின்பற்றுகிறது. தற்போது, சுங்க அதிகாரிகள் சுற்றுச்சூழல் விதிமுறைகள், மின்கலன் அகற்றும் விதிகள், மின்னணு கழிவு மேலாண்மை, வனவிலங்கு பாதுகாப்பு சட்டங்கள், உணவு பாதுகாப்பு தரநிலைகள் மற்றும் பல விதிகளுக்கு இணங்குவதை சரிபார்க்கிறார்கள். சரியான அணுகுமுறை எளிமையானது.
சுங்கம் மூன்று விஷயங்களில் மட்டுமே கவனம் செலுத்த வேண்டும்: தயாரிப்பு தடைசெய்யப்பட்டதா? அறிவிக்கப்பட்ட மதிப்பு நியாயமானதா? வரிகள் செலுத்தப்படுகிறதா? மற்ற அனைத்து இணக்கத் தேவைகளும் இறக்குமதியில் அல்ல, சிறப்பு நிறுவனங்களால் விற்பனை அல்லது உற்பத்திப் புள்ளியில் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும். ஒரு சோதனைச் சாவடியில் பல சட்டங்களை அமல்படுத்த முயற்சிப்பது இணக்கத்தை மேம்படுத்தாது. இது ஊழலை மட்டுமே அதிகரிக்கிறது.
மேலும், சட்டம் அதிகபட்சமாக மூன்று ஆவணங்களை கேட்பதற்கு சுங்கத்தை கட்டுப்படுத்த வேண்டும். அவை விலைப்பட்டியல் (invoice), பேக்கிங் பட்டியல் (packing list) மற்றும் தோற்றச் சான்றிதழ் (certificate of origin) ஆகியவை ஆகும். எந்தவொரு கூடுதல் ஆவணக் கோரிக்கையும் இரண்டு மணி நேரத்திற்குள் ஒரு மூத்த அதிகாரியால் அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும்.
மேலும், எழுத்துப்பூர்வ நியாயத்தை பொது தரவுத்தளத்தில் பதிவேற்ற வேண்டும். ஒரு குறிப்பிட்ட விதிமீறல் அடையாளம் காணப்பட்டு ஆவணப்படுத்தப்படாவிட்டால், சுங்கச் சட்டத்தின் பிரிவு 47 ஆனது, 48 மணி நேரத்திற்குள் அனுமதி கோரும் வகையில் திருத்தப்பட வேண்டும். 48 மணி நேரத்திற்கு அப்பால் ஏற்படும் ஒவ்வொரு தாமதமும், ஒரு நாளைக்கு ஒரு சதவீத கடமையை தானாகவே தள்ளுபடி செய்ய வேண்டும், இது தாமதங்களை இறக்குமதியாளருக்கு அல்லாமல் துறைக்கு விலை உயர்ந்ததாக ஆக்கும்.
அதே கொள்கைகள் GST-க்கும் பொருந்தும். குறிப்பிட்ட காரணங்களுடன் ஏழு நாட்களுக்குள் GST பதிவை அங்கீகரிக்க வேண்டும் அல்லது நிராகரிக்க வேண்டும் என்று சட்டம் குறிப்பிட வேண்டும். மின்சார இரசீதுகள் அல்லது குத்தகை ஒப்பந்தங்கள் போன்ற டிஜிட்டல் முகவரிச் சான்றுகளைக் கொண்ட வணிகங்களுக்கு எந்த நேரடி சரிபார்ப்பும் தேவையில்லை.
GST சட்டத்தின் பிரிவு 25 மாற்றப்பட வேண்டும். அதிகாரிகள் அவசியம் என்று நினைக்கும் "வேறு எந்த ஆவணங்களையும்" கேட்க அதிகாரம் இருக்கக்கூடாது. சட்டம் அதை அதிகபட்சம் ஐந்து ஆவணங்களின் நிலையான பட்டியலுக்கு கட்டுப்படுத்த வேண்டும். GST தரவுத்தளம் மூலம் குறைந்தது 48 மணி நேரத்திற்கு முன்பே ஆய்வுகள் திட்டமிடப்பட வேண்டும். ஆய்வு சரிபார்ப்புப் பட்டியல் வரி செலுத்துவோருக்கு முன்பே தெரியும் வகையில் இருக்க வேண்டும்.
பரந்த கொள்கை இதுவே: சட்டங்கள் எளிமையாகவும், விதிவிலக்குகள் குறைவாகவும் இருக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு விதிவிலக்கும், ஒவ்வொரு “அதிகாரி தகுதியானதாகக் கருதியபடி”, ஒவ்வொரு “தேவைப்படும் பிற ஆவணங்கள்” ஆகியவையும் ஊழலுக்கான வாய்ப்பாகும்.
மாற்றத்தை செயல்படுத்துதல்
இந்த மாற்றங்களை யார் முன்னெடுப்பார்கள்? ஊழல் நிறைந்த அமைப்புகளை நடத்தும் அதே நபர்களால் நியமிக்கப்பட்ட எந்தவொரு சீர்திருத்தக் குழுவும் பயன்படுத்தப்படாத அறிக்கைகளை மட்டுமே தயாரிக்கும். வணிகம் தொடர்பான அனைத்து சட்டங்களையும் நடைமுறைகளையும் மீண்டும் எழுதும் பணியைக் கொண்ட ஒரு அரசியலமைப்பு அமைப்பை இந்தியா உருவாக்க வேண்டும்.
இது அசாதாரண அதிகாரங்களைக் கொண்ட ஒரு முறை மட்டுமே செயல்படும் அமைப்பாக இருக்க வேண்டும். இது மற்றொரு செயலிழப்பு அடுக்கைச் சேர்க்கும் நிரந்தர அதிகாரத்துவமாக இருக்கக்கூடாது. ஆணையத்திற்கு பிணைப்பு அதிகாரம் இருக்க வேண்டும். அதாவது, அதன் பரிந்துரைகள் நாடாளுமன்றம் வாக்களித்து நிராகரிக்காவிட்டால் அல்லது 60 நாட்களுக்குள் அவற்றை மாற்றியமைக்காவிட்டால் தானாகவே சட்டமாக மாறும். இந்த அணுகுமுறை முடிவில்லா விவாதத்திற்கு பதிலாக நடவடிக்கையை உறுதி செய்கிறது.
மத்திய அரசால் சமீபத்தில் அறிவிக்கப்பட்ட ஒழுங்குமுறை நீக்க ஆணையம் (Deregulation Commission) இந்தப் பணியைச் செய்யும் அமைப்பாக இருக்கலாம். இருப்பினும், ஆணையம் செயல்பட சரியான அமைப்பைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். உதாரணமாக, அதில் பின்வரும் ஐந்து உறுப்பினர்கள் இருக்கலாம். இதில்,
1. அரசியலமைப்பு செல்லுபடியை உறுதி செய்ய ஒரு ஓய்வுபெற்ற உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி தலைவராகவும்.
2. தானாக எவ்வாறு விருப்புரிமையை மாற்ற முடியும் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளும் ஒரு தொழில்நுட்ப நிபுணர்.
3. சுத்தமான அமைப்புகள் உள்ள நாடுகளில் அனுபவம் வாய்ந்த ஒரு சர்வதேச வர்த்தக நிபுணர்.
4. தொழில் சங்கங்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு பிரதிநிதி.
5. வெளிப்படைத்தன்மையில் கவனம் செலுத்தும் ஒரு சிவில் சமூக உறுப்பினர்.
முக்கியமானதாக, எந்த ஒரு அதிகாரியோ அல்லது அரசியல்வாதியோ உறுப்பினராக இருக்கக்கூடாது, இருப்பினும் அவர்களுடன் கலந்தாலோசிக்க முடியும். அனைத்து துறை சார்ந்த கோப்புகளையும் அணுகவும், அதிகாரிகளை நேர்காணல் செய்யவும், துன்புறுத்தல் வழக்குகளை ஆய்வு செய்யவும் ஆணையத்திற்கு அதிகாரம் இருக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு கூட்டமும் நேரடியாக ஒளிபரப்பப்பட வேண்டும்.
ஒவ்வொரு வரைவுச் சட்டமும் இறுதி செய்வதற்கு முன் பொதுமக்களின் கருத்துக்காக இணையவழியில் வெளியிடப்பட வேண்டும். அதிகாரிகளின் விருப்புரிமையை அனுமதிக்கும் எந்தவொரு ஏற்பாடும், தானாக ஏன் கையாள முடியாது? என்பதை நியாயப்படுத்த வேண்டும் என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில் ஆணையம் செயல்பட வேண்டும். விருப்புரிமை தவிர்க்க முடியாததாக இருந்தால், சட்டத்தில் காலக்கெடு, மேற்பார்வை மற்றும் தவறாகப் பயன்படுத்துவதற்கான அபராதங்கள் ஆகியவை அடங்கும்.
இது அனைவரையும் நம்புவது பற்றியது அல்ல. இது தனிநபர்களை நம்புவதற்குப் பதிலாக அமைப்புகளை நம்புவது பற்றியது. தொழில்நுட்பம் தனிப்பட்ட விருப்பத்தின் இடத்தைப் பிடிக்க வேண்டும். வழிமுறைகள் தீர்ப்பு அழைப்புகளின் இடத்தைப் பிடிக்க வேண்டும். நிலையான காலக்கெடு "நாம் பார்ப்போம்" என்பதற்கு பதிலாக எடுக்க வேண்டும்.
எழுத்தாளர் தக்ஷஷிலா நிறுவனத்தின் உயர் தொழில்நுட்ப புவிசார் அரசியல் திட்டத்தில் ஆராய்ச்சி ஆய்வாளர் ஆவார்.