அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்பின் H-1B நுழைவுச் சீட்டு (விசா) கட்டணங்களில் பெரிய அதிகரிப்பு, உலகமயமாக்கல் அல்லது பாதுகாப்புவாதத்தால் உலகளாவிய தொழிலாளர் சந்தைகள் எவ்வாறு மாறி வருகின்றன என்பதைக் காட்டுகிறது.
H-1B விசா பிரச்சினை புலம்பெயர்ந்தோர் எதிர்கொள்ளும் சவால்களையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது. குடியேற்றத்திற்கான சட்ட வழிகள் குறைந்து வருவதால், அதிகமான மக்கள் ஆவணமற்ற வழிகளை முயற்சிக்கக்கூடும். இதனால் அவர்கள் அதிக ஆபத்து மற்றும் பாதுகாப்பின்மைக்கு ஆளாக நேரிடும் என்று ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.
கடுமையான H-1B விசா மற்றும் குடியேற்ற எதிர்ப்புக் கொள்கைகள் வெளிநாடுகளில் உள்ள வாய்ப்புகளைக் குறைத்து பணம் அனுப்புவதைப் பாதிக்கலாம் என்றாலும், அவை இந்தியாவின் உள்நாட்டுத் திறன்களை வலுப்படுத்தவும், திறமையான இந்தியர்கள் திரும்பி வந்து நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு பங்களிக்க ஊக்குவிக்கவும் ஒரு வாய்ப்பை உருவாக்கக்கூடும்.
போதுமான தகுதிவாய்ந்த உள்ளூர் தொழிலாளர்கள் இல்லாதபோது, அமெரிக்க முதலாளிகள் திறன் இடைவெளிகளை நிரப்ப உதவும் வகையில் 1990ஆம் ஆண்டு H-1B விசா அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இது முக்கியமாக அறிவியல், தொழில்நுட்பம், பொறியியல், கணிதம் (science, technology, engineering, mathematics (STEM)) மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்பம் ஆகிய துறைகளில் வேலைகளை உள்ளடக்கியது. இந்த விசா அமெரிக்காவில் ஆறு ஆண்டுகள் வரை தற்காலிகமாக வேலை செய்ய அனுமதிக்கிறது. அதன் பிறகு, வைத்திருப்பவர் மீண்டும் விண்ணப்பிப்பதற்கு முன்பு குறைந்தது 12 மாதங்களுக்கு அமெரிக்காவை விட்டு வெளியேற வேண்டும் அல்லது நிரந்தரமாக தங்குவதற்கு கிரீன் கார்டு பெற முயற்சிக்க வேண்டும்.
பல ஆண்டுகளாக, திறமையான இந்திய நிபுணர்கள் அமெரிக்காவில் பணிபுரிய H-1B விசா ஒரு முக்கியமான வழியாகும். இது சிறந்த திறமைகளை ஈர்க்கிறது மற்றும் அமெரிக்க நிறுவனங்கள் தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை சமாளிக்க உதவுகிறது. புலம்பெயர்ந்தோர் கொண்டு வரும் ஆற்றல் மற்றும் திறன்களால் அமெரிக்கா நீண்டகாலமாக பயனடைந்துள்ளதாக அமெரிக்க குடியேற்ற கவுன்சில் கூறுகிறது.
H-1B விசா என்பது ஒரு தற்காலிக, குடியேற்றம் அல்லாத விசா ஆகும், இது அமெரிக்க முதலாளிகள் குறைந்தபட்சம் இளங்கலை பட்டம் அல்லது அதற்கு சமமான 'சிறப்பு வேலைகளுக்கு' உயர் கல்வி பெற்ற வெளிநாட்டு நிபுணர்களை பணியமர்த்த அனுமதிக்கிறது.
2024 ஆம் ஆண்டில் H-1B விசாக்களைப் பெற்றவர்களில் இந்தியா மிகப்பெரிய நாடாகும். இது 71 சதவீத அங்கீகாரங்களைப் பெற்றுள்ளது. அதே நேரத்தில் சீனா 11.7 சதவீதத்துடன் இரண்டாவது இடத்தில் உள்ளது. இருப்பினும், H-1B விசா கட்டணங்கள் US$5,000 டாலரிலிருந்து US$100,000 ஆக சமீபத்தில் அதிகரித்திருப்பது பல அமெரிக்க நிறுவனங்கள் இந்திய தொழிலாளர்களை வேலைக்கு அமர்த்துவதை ஊக்கப்படுத்தக்கூடும். மேலும், தற்போதைய ஊழியர்கள் மற்றும் எதிர்கால விண்ணப்பதாரர்கள் இருவரையும் பாதிக்கலாம்.
இந்தக் கொள்கை மாற்றம் இந்தியாவின் 283 பில்லியன் டாலர் ஐடி துறையைப் பாதிக்கும் என்று நிபுணர்களும் ஆய்வாளர்களும் எச்சரித்துள்ளனர். இது அமெரிக்காவிலிருந்து அதன் வருமானத்தில் சுமார் 57% ஈட்டுகிறது. வேலைகள் மற்றும் பணம் அனுப்புவதில் ஏற்படும் வீழ்ச்சி இந்தியர்களுக்கு விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
கடுமையான H-1B விசா விதிகள், சட்டப்பூர்வ இயக்கத்தை கட்டுப்படுத்துவது சில நேரங்களில் எதிர்பாராத விளைவுகளுக்கு வழிவகுக்கும் என்பதைக் காட்டுகிறது. அதாவது ஆவணமற்ற இடம்பெயர்வு அதிகரிப்பு, அமெரிக்காவில், பெரும்பாலும் "சட்டவிரோத குடியேறிகள்" என்று அழைக்கப்படும் ஆவணமற்ற இந்திய குடியேறிகளின் எண்ணிக்கை காலப்போக்கில் அதிகரித்துள்ளது.
அமெரிக்க சுங்க மற்றும் எல்லைப் பாதுகாப்பின் தரவுகள், சட்டவிரோத இந்திய குடியேறிகள் 2019-2020-ல் சுமார் 20,000 பேர், 2020-2021-ல் சுமார் 30,000 பேர் மற்றும் 2021-2022-ல் சுமார் 64,000 பேர் என்று காட்டுகின்றன. பெரும்பாலானவர்கள் கல்வி, சுகாதாரம், தொழில்முறை மற்றும் வணிக சேவைகள், கட்டுமானம், வர்த்தகம், உற்பத்தி, ஓய்வு மற்றும் விருந்தோம்பல், போக்குவரத்து மற்றும் பயன்பாடுகள் போன்ற முக்கியமான துறைகளில் பணிபுரிகின்றனர்.
இந்த சூழலில், அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்பின் H-1B விசா கொள்கை ஒரு பாதுகாப்புவாத அணுகுமுறையை பிரதிபலிக்கிறது மற்றும் உலகமயமாக்கலை நீக்கும் போக்கை எடுத்துக்காட்டுகிறது. உலகமயமாக்கல் என்பது நாடுகள் ஒன்றையொன்று சார்ந்து இருப்பதும், ஒன்றோடொன்று தொடர்பில் இல்லாததும் ஆகும், இது பெரும்பாலும் சர்வதேச வர்த்தகத்தில் ஏற்படும் வீழ்ச்சியால் காட்டப்படுகிறது.
'உலகமயமாக்கல் நீக்கம்' (deglobalisation) என்பது பொதுவாக கடந்த பத்தாண்டுகளில் ஆதிக்கம் செலுத்திய விரிவாக்கவாத, புதிய தாராளவாத அணுகுமுறையிலிருந்து விலகிச் செல்வதைக் குறிக்கிறது என்று தாமஸ் எஸ். ஜே. ஸ்மித் தனது கட்டுரையான 'strategic autonomy' (Mapping complexity in deglobalisation: A typology of economic localisation) (2023)-ல் விளக்குகிறார்.
வர்த்தகப் போர்கள், காலநிலை நெருக்கடி, எல்லை தாண்டிய குற்றம், சர்வதேச மோதல்கள் மற்றும் COVID-19 தொற்றுநோயால் ஏற்பட்ட உலகளாவிய வர்த்தகத்தில் ஏற்பட்ட இடையூறுகள் ஆகியவை உலகமயமாக்கலின் சாத்தியமான மந்தநிலை அல்லது தலைகீழாக மாறுவதற்கு வழிவகுத்தன. இது பொருளாதார உலகமயமாக்கல் என்று அழைக்கப்படுகிறது என்றும் அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
இதேபோல், யூரி தாதுஷ் தனது பணி ஆய்வறிக்கையான 'Deglobalisation and protectionism' (2022) இல், உலகமயமாக்கல் நீக்கம் என்பது வர்த்தகம், மூலதனம், இடம்பெயர்வு மற்றும் தொழில்நுட்பத்தில் நாடுகளுக்கு இடையிலான தொடர்புகளைக் குறைப்பதைக் குறிக்கிறது என்று கூறுகிறார். இது கடந்த 150 ஆண்டுகளில் உலகளாவிய பொருளாதார ஒருங்கிணைப்பின் நீண்டகாலத்தின் தலைகீழ் மாற்றமாகும், இது பெரிய போர்கள் மற்றும் பொருளாதார மந்தநிலைகளால் மட்டுமே குறுக்கிடப்பட்டது.
இந்தக் கண்ணோட்டத்தில், இடம்பெயர்வைக் கட்டுப்படுத்துதல், பாதுகாப்புவாத வரிகளை விதித்தல் மற்றும் உற்பத்தியை மறுசீரமைத்தல் போன்ற நடவடிக்கைகள் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட நடவடிக்கைகள் அல்ல. மாறாக உலகளாவிய அமைப்பில் உலகமயமாக்கல் எனப்படும் பெரிய கட்டமைப்பு மாற்றத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.
உலகமயமாக்கலை வடிவமைக்கும் மக்கள்வாத அரசியல்
இந்தச் சூழலில், உள்ளூர் தொழிலாளர்களைப் பாதுகாப்பது உலகமயமாக்கலை நீக்குவதற்கான தெளிவான அறிகுறிகளில் ஒன்றாகும். வெளிநாட்டு தொழிலாளர்களுடனான போட்டியிலிருந்து வீட்டுத் தொழிலாளர்களைப் பாதுகாக்க அரசாங்கங்கள் முயற்சி செய்கின்றன. அமெரிக்காவில், இந்த யோசனை "அமெரிக்காவை மீண்டும் சிறந்ததாக்கு" (Make America Great Again (MAGA)) என்ற முழக்கத்தில் வலுவாக பிரதிபலிக்கிறது. இது டிரம்பின் 2016 அதிபர் தேர்தல் பிரச்சாரத்துடன் தொடங்கிய ஒரு அரசியல் இயக்கமாகும்.
அமெரிக்காவை மீண்டும் சிறந்ததாக்கு (MAGA) என்பது குடியேற்றத்தில் கடுமையான வரம்புகளைக் கோரும் ஒரு இயக்கமாகும். மேலும், 20ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் உலகமயமாக்கலுக்கு முந்தைய பொருளாதாரக் கொள்கைகளுக்குத் திரும்ப வேண்டும். இது வெறும் அரசியல் முழக்கம் மட்டுமல்ல, உலகளாவிய வர்த்தகம் மற்றும் இயக்கத்தைவிட அமெரிக்க வேலைகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் ஒரு கொள்கை அணுகுமுறையும்கூட.
உலகமயமாக்கல் கண்ணோட்டத்தில், மக்கள்வாத அரசியல் உலகமயமாக்கலை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. தேசியவாதத் தலைவர்கள் பெரும்பாலும் பாதுகாப்புவாத நடவடிக்கைகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர் மற்றும் பொருளாதாரப் பிரச்சினைகள், வேலையின்மை மற்றும் சமூகப் பிரச்சினைகளுக்கு புலம்பெயர்ந்தோரை குற்றம் சாட்டுகின்றனர்.
உலகமயமாக்கல் முற்றிலும் தலைகீழாக மாறுவதற்குப் பதிலாக குறைந்து வருவதைக் காட்ட சில நிபுணர்கள் 'சோம்பேறித்தனம்' என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகின்றனர். பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளில் வர்த்தகம் குறைந்துள்ள நிலையில், நிதி, டிஜிட்டல் இணைப்பு மற்றும் இடம்பெயர்வு தொடர்கிறது. இருப்பினும், H-1B விசா வரம்புகள் மற்றும் புலம்பெயர்ந்தோர் மீதான கட்டுப்பாடுகள் போன்ற கொள்கைகள் உலகமயமாக்கலை மாற்றுகின்றன, இது சர்வதேச இயக்கம், தொழில் வாய்ப்புகள் மற்றும் உலகளாவிய தொழிலாளர் சந்தையை பாதிக்கிறது.
கட்டுப்படுத்தப்பட்ட H-1B மற்றும் குடியேற்ற எதிர்ப்புக் கொள்கைகள் வெளிநாடுகளில் உள்ள வாய்ப்புகளைக் குறைத்து பணம் அனுப்புவதை பாதிக்கலாம். ஆனால், இந்தியா தனது சொந்த பொருளாதாரத்தை வலுப்படுத்த வேண்டியதன் அவசியத்தையும் அவை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. 'சுயசார்பு இந்தியா' தன்னம்பிக்கையை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இது உலகத்திலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்படுவதைக் குறிக்காது, மாறாக இந்தியாவின் விதிமுறைகளின்படி உலகளவில் ஈடுபட உள்நாட்டு வலிமையைக் கட்டியெழுப்புவதாகும்.