வாடகைத் தாய்மை சட்டத்தை (surrogacy law) விரிவாகப் படிப்பது அதிக தம்பதிகளுக்கு உதவும்.
இரண்டாவது குழந்தைக்கு மாற்றுத்தாய்மை முறையைப் பயன்படுத்துவதன் சட்டப்பூர்வத்தன்மை குறித்த உச்சநீதிமன்றத்தின் சமீபத்திய கருத்துகள், ஒரு சட்டம் என்பது எதை ஒழுங்குபடுத்துவதற்காக உருவாக்கப்பட்டது எனும் அடிப்படைப் பிரச்சினையை எழுப்பியுள்ளது. நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட ஒரு மனுவில், இரண்டாம் நிலை மலட்டுத்தன்மையை எதிர்கொள்ளும் ஒரு தம்பதி, வாடகைத்தாய்மை முறையைப் பயன்படுத்த அனுமதி கோரினர், ஏனெனில் வாடகைத்தாய்மை சட்டத்தின்படி இரண்டாவது குழந்தைக்கு வாடகைத்தாய்மை முறையை நாட முடியாது. அவர்களது வழக்கறிஞர், அரசு குடிமக்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை மற்றும் இனப்பெருக்கத் தேர்வுகளில் தலையிட முடியாது என்று வாதிட்டார். ஒரு தம்பதியினர் முன்பு இயற்கையாகவே குழந்தை பெற்றிருந்தாலும், கருத்தரிக்கவோ அல்லது கர்ப்பத்தை காலவரையின்றி சுமக்கவோ முடியாதபோது இரண்டாம் நிலை மலட்டுத்தன்மை ஏற்படுகிறது. இதற்கான காரணங்கள் முதன்மை மலட்டுத்தன்மையைப் போலவே இருக்கின்றன. இவற்றில் பல நீர்க்கட்டி கருப்பை நோய்க்குறி (Polycystic Ovary Syndrome (PCOS)), கருப்பை அகப்படல புறவளர்க் கட்டி (endometriosis) மற்றும் சில வாழ்க்கை முறை காரணிகள் அடங்கும். வாடகைத்தாய் மூலம் இரண்டாவது குழந்தையைப் பெறுவதற்கு விலக்கு அளிக்க மனுதாரர்கள் கோரினர். உதவி இனப்பெருக்க தொழில்நுட்பம் (Assisted Reproductive Technology (ART)) மற்றும் வாடகைத்தாய்மை சட்டங்கள் (Surrogacy Acts) இரண்டிலும் 'மலட்டுத்தன்மை' (infertility) என்பதன் வரையறை முதன்மை மலட்டுத்தன்மைக்கு மட்டும் மட்டுப்படுத்தப்படவில்லை என்று அவர்கள் வாதிட்டனர். இந்தியாவின் வாடகைத்தாய்மை (ஒழுங்குமுறை) சட்டம் (India’s Surrogacy (Regulation) Act) 2021-ன் பிரிவு 4(iii)(C)(II)-ன் கீழ், ஒரு தம்பதியினர் வாடகைத் தாய்மைக்கு தகுதியுடையவர்களாக இருக்க வேண்டுமானால், அவர்களுக்கு எந்த உயிருள்ள குழந்தையும் (உயிரியல், தத்தெடுக்கப்பட்ட, அல்லது கருவுறு மாற்று மூலம்) இருக்கக் கூடாது. ஏற்கனவே உள்ள குழந்தை மனரீதியாகவோ அல்லது உடல் ரீதியாகவோ பாதிக்கப்பட்டிருந்தால் அல்லது உயிருக்கு ஆபத்தான முறையில் சிக்கல் இருந்தால் மட்டுமே விதிவிலக்குகள் அளிக்கப்படுகின்றன. வாடகைத்தாய் முறையை அடிப்படை உரிமையாகக் கருத முடியாது. மேலும், அது மற்றொரு பெண்ணின் உடலைப் பயன்படுத்துவதை உள்ளடக்கியது என்பதையும் சுட்டிக்காட்டியது. இந்த விதியின் கீழ் விதிக்கப்பட்ட கட்டுப்பாடு "நியாயமானது" (reasonable) என்று நீதிபதி வாய்மொழியாகக் குறிப்பிட்டாலும், இரண்டாம் நிலை மலட்டுத்தன்மையை எதிர்கொள்ளும் திருமணமான தம்பதிகள் இரண்டாவது குழந்தையைப் பெற வாடகைத்தாய் முறையைப் பயன்படுத்துவதைத் தடைசெய்யும் சட்டம் குடிமக்களின் இனப்பெருக்கத் தேர்வுகளை கட்டுப்படுத்துவதற்குச் சமமா என்பதை ஆராய நீதிமன்றம் முடிவு செய்துள்ளது.
வாடகைத்தாய் முறைக்கான வயது வரம்பை நீதிமன்றம் சமீபத்தில் தளர்த்தியது. இந்த மாற்றம் சட்டம் இயற்றப்படுவதற்கு முன்பு உறைந்த கருக்களை (frozen embryos) வைத்திருந்த தம்பதிகள் அவற்றைப் பயன்படுத்த அனுமதிக்கிறது. விவாதத்தின் போது விவாதிக்கப்பட்ட இந்தச் சட்டத்தின்படி, வணிக ரீதியான வாடகைத்தாய் முறை அல்லது பாதிக்கப்படக்கூடிய பெண்கள் சுரண்டப்படுவதைத் தடுப்பதே சட்டத்தின் அறிவிக்கப்பட்ட நோக்கமாக இருந்தால், காளான்கள் போல பெருகிவரும் கருவுறுதல் மையங்களை (ART சட்டத்துடன் இணைந்து) ஒழுங்குபடுத்துவதோடு, முதன்மை அல்லது இரண்டாம் நிலை மலட்டுத்தன்மையின் அடிப்படையில் தம்பதிகளைக் கட்டுப்படுத்துவது தேவையற்றதாகவும், மிகைப்படுத்தப்பட்டதாகவும் தெரிகிறது. தற்போது, இந்தியாவில் ஒரு நபர் எத்தனை குழந்தைகளைப் பெறலாம் என்பதை கட்டுப்படுத்தும் எந்தச் சட்டமும் இல்லை, இருப்பினும் பல மாநிலங்கள் அரசு சலுகைகள், வேலைகள் அல்லது அரசியல் பதவிகள் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் இரு குழந்தைகள் கொள்கையை ஊக்குவித்துள்ளன. சட்டத்தின் மிகவும் விரிவான விளக்கம், தேவைப்படும் அனைவருக்கும் தொழில்நுட்பத்தின் நன்மைகளை அணுகுவதை எளிதாக்குவது, குழந்தை பெற விரும்பும் பெற்றோருக்கு உதவுவது மற்றும் வணிக ரீதியிலான வாடகைத் தாய்மை முறையைத் தடுப்பது ஆகிய இரண்டு தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும்.