முக்கிய அம்சங்கள் :
சிந்து சமவெளி நாகரிக காலத்திலிருந்தே இந்திய துணைக்கண்டத்தையும் ஆப்கானிஸ்தானையும் வர்த்தகம் மற்றும் கலாச்சார அம்சங்கள் இணைத்தன. பேரரசர் அசோகரின் ஆட்சிக் காலத்தில், மௌரியப் பேரரசு காந்தஹார் வரை விரிவடைந்தது. ஆப்கானிய பாறைகளில் கிரேக்க மொழியில் பொறிக்கப்பட்ட அவரது ஆணைகளில், இந்தப் பகுதிகள் ஒரு காலத்தில் பகிரப்பட்ட கலாச்சார உலகின் ஒரு பகுதியாக எவ்வாறு அமைந்தன என்பதைக் காட்டுகிறது. ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் பாகிஸ்தானின் சில பகுதிகளை உள்ளடக்கிய பண்டைய காந்தாராப் பகுதி, ஒரு காலத்தில் புத்த கலை மற்றும் கற்றலின் சிறந்த மையமாக இருந்தது. 2001-ல் தாலிபான்களால் அழிக்கப்பட்ட பாமியன் புத்தர்கள், அந்தப் பகிரப்பட்ட பாரம்பரியத்தின் அடையாளங்களாக 1,500 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நிலைத்து நின்றனர்.
இஸ்லாம் 7-ம் நூற்றாண்டில் இப்பகுதியை அடைந்தது. ஆனால், இந்த தொடர்புகளை முடிவுக்குக் கொண்டுவரவில்லை. ஆப்கானிய ஆட்சியாளர்கள் இந்திய வரலாற்றில் தொடர்ந்து செல்வாக்கு செலுத்தினர். கஸ்னாவிடுகள், குரிட்கள், லோடிகள் மற்றும் முகலாயர்கள் அனைவரும் டெல்லியில் இஸ்லாம் வம்சங்களை நிறுவ கணவாய்களைக் கடந்து சென்றனர். காபூலை ஆண்ட பாபர், பின்னர் 1526-ல் முகலாயப் பேரரசை நிறுவினார்.
ஆப்கானிஸ்தானும் இந்தியாவின் சுதந்திரப் போராட்டத்துடன் வலுவான பிணைப்பைப் பகிர்ந்து கொண்டது. ‘எல்லை காந்தி’ (Frontier Gandhi) என்று அழைக்கப்படும் கான் அப்துல் கஃபார் கான், குதாய் கித்மத்கர் இயக்கத்திற்கு தலைமை தாங்கினார். இந்த இயக்கம், பஷ்டூன்களை அகிம்சை வழியில் எதிர்ப்பிற்காக அணிதிரட்டினார் மற்றும் இந்திய தேசிய காங்கிரஸுடன் நெருக்கமாகப் பணியாற்றினார்.”
“பிரிவினைக்குப் பிறகு, ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் பாகிஸ்தான் நுழைவதற்கு எதிராக வாக்களித்த ஒரே நாடு ஆப்கானிஸ்தான் ஆகும். பஷ்டூன் சுயாட்சியை ஆதரித்ததால் காபூல் துராந்து எல்லைக்கோட்டை (Durand Line) அங்கீகரிக்க மறுத்துவிட்டது. வடமேற்கு எல்லை மாகாணம் ஆப்கானிஸ்தானில் சேராதது குறித்த அதன் ஏமாற்றத்தையும் பிரதிபலித்தது.”
1949-ம் ஆண்டில், சுதந்திர இந்தியாவும் ஆப்கானிஸ்தானும் நட்புறவு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டன. இது பாகிஸ்தானின் மேற்கத்திய நாடுகளின் கூட்டமைப்புகள் மீதான அவநம்பிக்கையில் அவர்களை ஒன்றிணைத்தது. பனிப்போரின்போது, இரு நாடுகளும் மாஸ்கோவை நோக்கி சாய்ந்தன. பாகிஸ்தான் ஆதரவுபெற்ற போர்க்குணத்திற்கு எதிரான ஒரு தடையாகவும், இந்தியாவுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளுக்கு ஆப்கானிஸ்தான் மண் பயன்படுத்தப்படாது என்பதற்கான உத்தரவாதமாகவும் சோவியத் ஒன்றியத்தின் இருப்பை இந்தியா கருதியது. இதற்கிடையில், அமெரிக்கா-சவூதி ஆதரவு பெற்ற ஜிஹாத்துக்கு பாகிஸ்தான் "முன்னணி நாடாக" மாறியது.
“1989-ல் சோவியத் ஒன்றிய வீரர்கள் பின்வாங்கியபோது, ஆப்கானிஸ்தான் குழப்பத்தில் மூழ்கியது. இந்தியா முந்தைய ஆட்சியில் முதலீடு செய்த இந்தியா, செல்வாக்கு இல்லாமல் இருந்தது. ஆனால், 1996-ல், தாலிபான்கள் காபூலைக் கைப்பற்றியபோது, இந்தியா மீண்டும் ஆப்கானிய விவகாரங்களில் நுழைந்தது. ஈரான் மற்றும் ரஷ்யாவுடன் சேர்ந்து, அஹ்மத் ஷா மசூத் தலைமையிலான வடக்கு கூட்டணியை இந்தியா ஆதரித்தது.
இந்தியாவின் ஆதரவு ஒரு இராஜதந்திர கணக்கீட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டது. தாலிபான்களால் ஆளப்படும் ஆப்கானிஸ்தான் வடமேற்கில் பாகிஸ்தானின் செல்வாக்கை விரிவுபடுத்தும் என்று அது நம்பியது. தாலிபான்கள் இந்தியாவுக்கு எதிரான தீவிரவாதக் குழுக்களுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்து உதவி செய்வார்கள் என்றும் இந்தியா அஞ்சியது. 1999-ல், ஒரு இந்தியன் ஏர்லைன்ஸ் விமானம் கடத்தப்பட்டு காந்தஹாருக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டபோது இந்த அச்சங்கள் உண்மையாகின.
2001-ல் தாலிபான்கள் அதிகாரத்தில் இருந்து அகற்றப்பட்ட பிறகு, இந்தியா ஆப்கானிஸ்தானின் முக்கிய பிராந்திய ஆதரவாளர்களில் ஒன்றாக மாறியது. முன்னர், சல்மா அணை என்று அழைக்கப்பட்ட $275 மில்லியன் மதிப்புள்ள ஆப்கான்-இந்தியா நட்பு அணை (Afghan-India Friendship Dam) மற்றும் ஆப்கானிஸ்தானை ஈரானின் சபாஹர் துறைமுகத்துடன் இணைக்கும் ஜரஞ்ச்-டெலாராம் நெடுஞ்சாலை (Zaranj-Delaram highway) ஆகியவை இந்தக் கூட்டமைப்பின் அடையாளங்களாக இருந்தன.”
“ஆகஸ்ட் 2021-ல் அமெரிக்கா வெளியேறியது தலிபான்களை மீண்டும் ஆட்சிக்குக் கொண்டு வந்தது. இந்தியா தனது தூதரகத்தை மூடிவிட்டு அதன் தூதர்களை வெளியேற்றியது. இருபதாண்டுகால முதலீடு ஒரே இரவில் இழந்ததாகத் தோன்றியது. தாலிபான்கள் மீதான தங்கள் கட்டுப்பாடு வலுவாக இருக்கும் என்று நம்பி பாகிஸ்தானின் தலைவர்கள் கொண்டாடினர். இருப்பினும், தலிபான்கள் விரைவில் அவர்களை ஏமாற்றினர். இந்தியாவிற்கு, இது ஒரு சிறிய ஆனால் குறிப்பிடத்தக்க இராஜதந்திர வாய்ப்பை உருவாக்கியது.”
“2025 காலகட்டத்தில், இரு தரப்பினரும் ஒரு புதிய உறவை ஆராயத் தொடங்கின. ஆப்கானிஸ்தானுக்கு அதன் பொருளாதார சிக்கல்களைத் தணிக்க கூட்டமைப்புகள் தேவைப்பட்டனர். வளர்ச்சி உதவி, வர்த்தகம் மற்றும் மனிதாபிமான நடவடிக்கைகள் மூலம் இந்தியா தனது இடத்தை மீண்டும் பெற விரும்பியது.”
“2021-ம் ஆண்டுக்குப் பிறகு அமீர்கான் முத்தாகியின் இந்தியா வருகை மிக உயர்மட்ட தொடர்பைக் குறித்தது. தாலிபான்களை இந்தியா அணுகுவது ஒப்புதல் அழைப்பாக அல்ல, ஆனால் இது ஒரு நடைமுறைத் தேவையாகப் பார்க்கப்படுகிறது. இந்த நடவடிக்கை களத்தில் மாறிவரும் யதார்த்தங்களை பிரதிபலிக்கிறது. ஆப்கானிஸ்தானும் இந்தியாவும் பல நூற்றாண்டுகளாக புவியியல், வணிகம், மதம் மற்றும் கலாச்சாரத்தால் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த உறவுகள் பேரரசு, சித்தாந்தங்கள் மற்றும் படையெடுப்புகளைத் தாங்கி வந்துள்ளன. இருப்பினும், அவை அரசியலாலும் வடிவமைக்கப்பட்டு சில சமயங்களில் சிதைக்கப்பட்டுள்ளன.
“எதிர்காலம் நிச்சயமற்றதாகவே உள்ளது. பெண்கள் உரிமைகள் மற்றும் சிறுபான்மையினரை நடத்துவது குறித்த தாலிபான்களின் கடந்தகாலப் பதிவு மோசமாக உள்ளது. பாதுகாப்பு தொடர்பான சவால்கள் தொடர்ந்து நீடிக்கின்றன. இருப்பினும், இந்தியா-ஆப்கானிஸ்தான் கதை இன்னும் முடிவடையவில்லை என்பது உறுதி. இது ஒரு புதிய அத்தியாயத்திற்கு நகர்ந்துள்ளதில் பழைய பிணைப்புகளும் புதிய சூழ்நிலைகளும் சமநிலையைக் காணவேண்டிய ஒரு புதிய கட்டத்தில் இது நுழைந்துள்ளது.”
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
ஆப்கானிஸ்தானின் புவிசார் அரசியல் முக்கியத்துவம் இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தானுக்கு அப்பாற்பட்டது. இது மத்திய ஆசியா, மத்திய கிழக்கு மற்றும் தெற்காசியாவின் சந்திப்புப் புள்ளியில் அமைந்துள்ள பல இன, நிலத்தால் சூழப்பட்ட நாடாக உள்ளது. இந்த இராஜதந்திர இருப்பிடம் வரலாற்றுரீதியாக முக்கிய உலகளாவிய மற்றும் பிராந்திய சக்திகளின் ஆர்வத்தை ஈர்த்துள்ளது. இது ஆப்கானிஸ்தானை உலக அரசியலில் ஒரு முக்கியப் புள்ளியாக மாற்றியுள்ளது. ஆப்கானிஸ்தானின் முக்கியத்துவத்தை ஒப்புக்கொண்டு, இந்தியா அந்த நாட்டை நோக்கி தனது கொள்கையை கவனமாக வடிவமைத்துள்ளது.
ஆப்கானிஸ்தானில் இந்தியாவின் முதலீடுகள் : ஆப்கானிஸ்தானில் சாலைகள், அணைகள், மின்சார பரிமாற்ற நிலையங்கள், துணை மின்நிலையங்கள், பள்ளிகள் மற்றும் மருத்துவமனைகள் உள்ளிட்ட அத்தியாவசிய உள்கட்டமைப்பை இந்தியா கட்டியுள்ளது. இந்தியாவின் மேம்பாட்டு உதவியின் மதிப்பு இப்போது 3 பில்லியன் டாலர்களைத் தாண்டியுள்ளதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவின் உள்கட்டமைப்புத் திட்டங்கள் ஈர்க்கப்படுவதில் சிரமப்பட்ட அல்லது உள்ளூர் அரசியலால் தடைபட்ட வேறு சில நாடுகளைப் போலல்லாமல், இந்த முயற்சிகள் ஆப்கானிஸ்தானில் வெற்றிகரமாக செயல்படுத்தப்பட்டுள்ளன.