இந்தியா நேரியல் கழிவு மேலாண்மை முறையிலிருந்து வட்டாரப் பொருளாதார முறைக்கு மாற வேண்டும். இதன் மூலம் கழிவுகளைக் குறைப்பதுடன், ஆற்றல் மற்றும் பிற வளங்களையும் மீட்டெடுக்க முடியும்.
நவம்பர் 2025-ல் பெலெமில் நடைபெற்ற ஐக்கிய நாடுகளின் காலநிலை மாற்றம் தொடர்பான கட்டமைப்பு மாநாட்டின் (COP30) கட்சிகளின் 30-வது மாநாட்டில், நடத்தும் பிரேசில், காலநிலை செயல் திட்டத்தின் மையத்தில் கழிவுகளை மிகவும் பொருத்தமாக வைத்தது. மீத்தேன் உமிழ்வைக் குறைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட 'கரிமக் கழிவுகள் வேண்டாம்' (No Organic Waste (NOW)) என்ற புதிய உலகளாவிய முன்முயற்சிக்காக பெரிய நிதி ஒதுக்கப்பட்டது. உள்ளடக்கிய வளர்ச்சி, தூய்மையான காற்று மற்றும் ஆரோக்கியமான மக்கள்தொகைக்கான ஒரு பாதையாக வட்டாரப் பொருளாதாரத்தை இந்த மாநாடு எடுத்துக்காட்டியது. COP30 மாநாடு, கழிவுகளை ஒரு வளமாகக் கருதி, வட்டப் பொருளாதார முயற்சிகளை விரைவுபடுத்துமாறு நகரங்களை வலியுறுத்தியது. 2021-ம் ஆண்டு கிளாஸ்கோவில் நடந்த COP26-ல் இந்தியாவால் ஆதரிக்கப்பட்ட மிஷன் லைஃப் (Mission LiFE) (சுற்றுச்சூழலுக்கான வாழ்க்கை முறை), "அலட்சியமான மற்றும் அழிவுகரமான நுகர்வுக்குப் பதிலாக, திட்டமிட்ட பயன்பாட்டை" (deliberate utilisation, instead of mindless and destructive consumption) அழைப்பு விடுத்தது, என்ற சுற்றறிக்கையின் கருத்தையும் வலுவாக முன்னிறுத்தியது.
நகர்ப்புற இந்தியாவும் அதன் அதிகரித்துவரும் கழிவுப் பிரச்சனையும்
வளர்ந்துவரும் இந்தியாவில் நகரங்களும் பேரூராட்சிகளும், வேகமாக விரிவடைந்து வருகின்றன. இந்த வளர்ச்சி மாற்ற முடியாதது. நல்ல நகரங்களை உருவாக்குவதா அல்லது கெட்ட நகரங்களை உருவாக்குவதா என்பதுதான் இந்தியாவிற்கான தேர்வு. பெரும்பாலும், இந்தத் தேர்வு சுத்தமான மற்றும் மாசு இல்லாத நகரங்களாகவோ அல்லது கழிவுகள் நிறைந்த, அசிங்கமான நகர்ப்புறங்களாகவோ உருவாக்கப்படுகிறது. தூய்மை மற்றும் ஆரோக்கியமான சூழலுக்கான உலகத் தரத்தை இந்திய நகரங்கள் பெரும்பாலும் பூர்த்தி செய்வதில்லை என்று ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. மாசு ஒரு பெரிய கவலையாக உள்ளது. இது ஒரு லட்சிய இந்தியாவிற்கு கேள்விகளை எழுப்புகிறது.
தேசிய தலைநகர் பகுதி (National Capital Region (NCR)) மற்றும் நாட்டின் பல நகரங்களும் உலகின் மிகவும் மாசுபட்ட நகரங்களில் அடங்கும். அரசாங்கங்களும் ஒழுங்குமுறை அமைப்புகளும் இந்தப் பிரச்சனையைத் தீர்க்க முயற்சித்து வருகின்றன. நீதிமன்றங்களும் இதில் ஈடுபட்டுள்ளன, ஆனால் முடிவுகள் குறைவாகவே உள்ளன. குடிமக்களின் புகார்கள் அதிகமாக உள்ளன. இந்தியாவில் திறந்தவெளி மலம் கழிப்பதை ஒரு குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவிற்குள் முடிவுக்குக் கொண்டு வந்த தூய்மை இந்தியா திட்டம் (Swachh Bharat Mission (SBM)), நகரங்களை சுத்தமாகவும் குப்பை இல்லாததாகவும் மாற்றும் செயலில் உள்ள இலக்கைக் கொண்டுள்ளது.
2030-ம் ஆண்டுக்குள் இந்தியாவில் உள்ள நகரங்கள் ஆண்டுதோறும் 165 மில்லியன் டன் கழிவுகளை உருவாக்கும் என்றும், 41 மில்லியன் டன்களுக்கு மேல் பசுமை இல்ல வாயுக்களை வெளியிடும் என்றும் மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 2050-ம் ஆண்டுக்குள், நகர்ப்புற மக்கள் தொகை சுமார் 814 மில்லியனாக உயரும்போது, கழிவு உற்பத்தியை 436 மில்லியன் டன்களாக உயரக்கூடும். ஆரம்பகால தீர்வுகள் இல்லாமல், இவை கடுமையான அளவிலான உமிழ்வுகளுக்கு வழிவகுக்கும். மேலும், மக்களின் ஆரோக்கியம், பொருளாதாரம் மற்றும் ஒட்டுமொத்த காலநிலைக்கு பேரழிவை ஏற்படுத்தும். 2026-ம் ஆண்டுக்குள் குப்பை இல்லாத நகரங்கள் (Garbage Free Cities (GFC)) என்ற இலக்கு தோற்றத்திற்காக மட்டுமல்ல, உயிர்வாழ்வதற்கு அவசியமானது.
தூய்மை இந்தியா திட்டம் நகரம்-2.0 (SBM Urban 2.0) திட்டத்தின் கீழ், சுமார் 1,100 நகரங்களும் பேரூராட்சிகளும், முழுமையாகக் கழிவுகள் அற்றவையாக இல்லாவிட்டாலும், குப்பைக் கொட்டும் இடங்கள் அற்றவையாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளன. நிலையான கழிவு மேலாண்மை மற்றும் வளங்களை மேம்படுத்துவதன் மூலம் பலப்படுத்தப்பட்ட குப்பைகளிலிருந்து முழுமையான அகற்ற, 5,000 நகரங்களும் பேரூராட்சிகளும் வட்டப் பொருளாதார மாதிரியை ஏற்றுக்கொள்ளும் போது சாத்தியமாகும். இது கழிவுகளை ஒரு வளமாக அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. கழிவுகளைக் குறைத்தல் மற்றும் ஆற்றல் மற்றும் பிற வளங்களை மீட்டெடுப்பது என்ற இரட்டை நோக்கங்களுடன், இந்தியா நேரியல் முதல் வட்டக் கழிவு மேலாண்மை முறையிலிருந்து (linear to a circular waste management system) விலகிச் செல்ல வேண்டும்.
நெகிழி, கட்டுமான மற்றும் இடிப்புக் கழிவுகள்
நகராட்சி கழிவுகளில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவை கரிமக் கழிவுகள். இந்த கரிமக் கழிவுகளை தனிப்பட்ட வீடுகள் முதல் பெரிய உயிரி-மீத்தனேஷன் ஆலைகள் (bio-methanation plants) வரை உரமாக்குவதன் மூலம் நிர்வகிக்கலாம். சுருக்கப்பட்ட பயோகேஸ் (Compressed Biogas (CBG)) ஆலைகள் நகராட்சி ஈரக்கழிவுகளை பசுமை எரிபொருளாக மாற்ற முடியும். இந்தக் கழிவுகளை முழுமையாக எரிப்பதன் மூலம் மின்சாரத்தையும் உருவாக்க முடியும். நகரங்களில் குவிக்கப்படும் கழிவுகளில் மூன்றில் ஒரு பங்கிற்கும் அதிகமானவை உலர்ந்தவை. இந்த உலர் கழிவுகள் அனைத்தையும் மறுசுழற்சி செய்ய முடியாது. நெகிழிகள் இந்த வகையில் மிகப்பெரிய பிரச்சனையாகும். இது சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு மற்றும் மனித ஆரோக்கியம் இரண்டையும் அச்சுறுத்துகிறது.
நெகிழிக் கழிவுகள் கழிவு மேலாண்மையில் உள்ள கடினமான சவால்களில் ஒன்றாகும். உலர்ந்த கழிவுகள், வீடுகளில் சரியாகப் பிரிக்கப்படுவதைச் சார்ந்துள்ளது. அதன் பிறகு, அவை பொருள் மீட்பு வசதிகளுக்குச் செல்கின்றன. கழிவுகளின் அளவு அதிகரிப்பதால் இந்த வசதிகள் தொடர்ந்து விரிவுபடுத்தப்பட வேண்டும். உலர்ந்த கழிவுகளிலிருந்து பெறப்படும் எரிபொருள் சிமென்ட் மற்றும் பிற தொழில்களுக்கு ஆற்றலை வழங்க முடியும். இருப்பினும், இந்த அணுகுமுறை இன்னும் உருவாக்கப்பட்டு வருகிறது. இந்த சுழற்சி முறைகளில் தொழில்முனைவு மற்றும் சந்தை இணைப்புகள் இன்னும் குறைவாகவே உள்ளன.
கட்டுமானம் மற்றும் இடிப்பு கழிவுகள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுமார் 12 மில்லியன் டன்களைச் சேர்க்கின்றன. இது நகரங்களில் பெரும் மாசுபாட்டை ஏற்படுத்துகிறது. இந்தியாவின் வேகமாக வளர்ந்து வரும் பொருளாதாரத்தில், சில நேரங்களில் திட்டமிடப்படாத, தொடர்ச்சியான கட்டுமானத்தால் இந்தக் கழிவுகள் உருவாகின்றன. மக்கள் பெரும்பாலும் கட்டுமானக் கழிவுகளை சட்டவிரோதமாகக் கொட்டுகிறார்கள். இதை சாலையோரங்களிலும் அல்லது நகரத் தெருக்களிலும்கூட காணலாம்.
இந்தக் கழிவுகளில் பெரும்பாலானவற்றை மீண்டும் பயன்படுத்தலாம் அல்லது கணிசமான மதிப்புள்ள செலவு குறைந்த மூலப்பொருட்களாக மறுசுழற்சி செய்யலாம். இது சுற்றுச்சூழலுக்கு குறைவான பாதிப்பையும் ஏற்படுத்துகிறது. சிறிய கட்டுமான மற்றும் இடிப்பு கழிவுகள், பிரிக்கப்படாத பிற வீட்டுக் கழிவுகளுடன் கலந்து, குப்பைத் தொட்டிகளில் கொட்டப்படுவது செயலாக்கத்திற்கு உதவாது. இந்தியாவில் மறுசுழற்சி திறன் அதிகரித்து வருகிறது. ஆனால், உருவாக்கப்படும் கட்டுமான மற்றும் இடிப்பு கழிவுகளின் விகிதத்தை ஈடுசெய்ய போதுமானதாக இல்லை.
கட்டுமானம் மற்றும் இடிப்பு கழிவு மேலாண்மை விதிகள்-2016 (Construction and Demolition Waste Management Rules) உடன் இன்னும் தீவிரமாக இணங்குவதை உறுதி செய்வதே உதவக்கூடும். இது அதிக அளவு கட்டுமான மற்றும் இடிப்பு கழிவுகளை உருவாக்குபவர்களிடம் கட்டணம் வசூலிக்கின்றன மற்றும் பிற தேவைகளையும் நிர்ணயிக்கின்றன. சுற்றுச்சூழல் (கட்டுமானம் மற்றும் இடிப்பு) கழிவு மேலாண்மை விதிகள்-2025 (Environment (Construction and Demolition) Waste Management Rules) ஏப்ரல் 1, 2026 முதல் அமலுக்கு வர உள்ளது.
கழிவு மேலாண்மை மற்றும் சுழற்சியில் கழிவுநீர் மற்றொரு முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. நீர் மற்றும் சுகாதாரம் மாநிலங்களால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. மேலும், கழிவுநீரை மறுசுழற்சி செய்து விவசாயம், தோட்டக்கலை மற்றும் தொழில்துறை நோக்கங்களுக்காக மீண்டும் பயன்படுத்த மாநிலங்கள் முன்முயற்சி நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டும். புத்துணர்ச்சி மற்றும் நகர்ப்புற மாற்றத்திற்கான புதுமைத் திட்டம் (Atal Mission for Rejuvenation and Urban Transformation (AMRUT)) மற்றும் தூய்மை இந்தியா திட்டம் (Swachh Bharat Mission (SBM)) போன்ற நகர்ப்புற திட்டங்களின்கீழ் கோடிட்டுக் காட்டப்பட்டுள்ளபடி, நகரங்களில் நீர் பாதுகாப்பு முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட நீர் மற்றும் மலக் கசடு மேலாண்மையுடன் ஒரு காரணமான தொடர்பைக் கொண்டுள்ளது. இந்தியாவின் நீர் இருப்பு அதன் மக்கள்தொகையின் தேவைகளைப் பூர்த்திசெய்ய போதுமானதாக இல்லாததால், மறுசுழற்சி மற்றும் மறுபயன்பாடு மட்டுமே அதிகரித்துவரும் நீர் தேவையைப் பூர்த்தி செய்வதற்கான ஒரே வழியாகும்.
வட்டப் பொருளாதாரத்திற்கான தடைகள்
பல தரப்பினர் சம்பந்தப்பட்டிருப்பதால், வட்டப் பொருளாதாரத்தை அடைவது கடினம். மூலத்திலேயே கழிவுகளைப் பிரித்தல், சேகரிப்பு, பதப்படுத்துதல் மற்றும் விநியோகம் ஆகியவை சீராக நடைபெறுவதில்லை. மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட பொருட்கள் பெரும்பாலும் தரப் பிரச்சனைகள், சந்தைப்படுத்தல் சவால்கள் மற்றும் நிதிச் சிக்கல்களை எதிர்கொள்கின்றன.
உள்கட்டமைப்பு தவிர, சோதனை மற்றும் கண்காணிப்பில் குறைபாடுகள் உள்ளன. நீட்டிக்கப்பட்ட உற்பத்தியாளர் பொறுப்பு (Extended Producer Responsibility (EPR)) இன்னும் அனைத்து வகை உலர் கழிவுகளுக்கும் நீட்டிக்கப்படவில்லை. கட்டுமானம் மற்றும் இடிப்பு கழிவுகளில் அதன் தோற்றத்தை அடையாளம் காண்பது, தடமறிதல் மற்றும் கண்காணித்தல் போன்ற சிக்கல்கள் உள்ளன. முறையான பொறுப்புணர்வை உறுதி செய்வதற்காக கட்டுமானம் மற்றும் கட்டிடச் சட்டங்களுடன் சிறந்த முறையில் ஒருங்கிணைக்கப்படவில்லை. துறைசார் ஒருங்கிணைப்பு, பங்குதாரர்களின் விழிப்புணர்வு மற்றும் ஊக்கத்தொகை மற்றும் அபராத அமைப்புகள் ஆகியவற்றில் பெரும் முன்னேற்றம் தேவைப்படுகிறது. நகரங்களில் அர்த்தமுள்ள சுழற்சிப் பொருளாதாரத்தை அடைய கடுமையான கவனம் தேவை.
வட்டப் பொருளாதாரத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்த நகராட்சிகளிடம் வளங்கள் பற்றாக்குறையாக உள்ளன, இதற்கு விரைவான கவனம் தேவை. சமீபத்தில் புது டெல்லியில் நடைபெற்ற ஒரு தேசிய நகர்ப்புற மாநாட்டில், கொள்கை வகுப்பாளர்கள், வல்லுநர்கள் மற்றும் தொழில்துறையினர் நகர்ப்புற புத்துயிர்ப்பைத் திட்டமிடும்போது இந்தச் சிக்கல்களைப் பற்றி விவாதித்தது ஊக்கமளிக்கிறது. கடந்த ஆண்டு, ஜெய்ப்பூரில் நடைபெற்ற ஒரு கூட்டத்தில், ஆசிய-பசிபிக் நாடுகள், பிராந்தியத்தில் உள்ள நகரங்கள் மற்றும் நிறுவனங்களிடையே அறிவு மற்றும் நிபுணத்துவத்தை திறமையாகப் பகிர்ந்துகொள்வதற்காக இந்தியாவின் 'வட்டப் பொருளாதாரத்திற்கான நகரங்களின் கூட்டணி (C-3)' முன்முயற்சியை ஆதரித்தன.
வட்டப் பொருளாதார இயக்கத்தில் சேர, குடிமக்களுக்கு அதன் நன்மைகள் மற்றும் நோக்கம் இரண்டையும் பற்றிய தெளிவான புரிதல் தேவை. இன்றைய பெருகிவரும் நுகர்வோர் சமூகத்தில், முதல் 'R' ஆன "குறைத்தல்" (Reduce) என்பதை அடைவது கடினம். ஒவ்வொரு நாளும் புதிய தயாரிப்புகளும் நுகர்வுப் பொருட்களும் வருவதால், "மீண்டும் பயன்படுத்துதல்" (Reuse) என்பதும் சவாலானது. தொழில்நுட்பம், தனியார் நிறுவனங்கள் மற்றும் வலுவான கொள்கைகளால் ஆதரிக்கப்படும் "மறுசுழற்சி" (Recycling), வட்டப் பொருளாதாரத்தின் ஒரு முக்கியப் பகுதியாக மாறக்கூடும். இது இந்தியாவின் நகரங்களும் பேரூராட்சிகளும் குப்பைக் குவியல்களிலிருந்து விடுபட உதவுவதுடன், தேசிய வளங்களுக்கும் பங்களிக்கும்.
அக்ஷய் ரௌட், ஸ்வச் பாரத் இயக்கத்தின் முன்னாள் தலைமை இயக்குநர் ஆவார்.
Original Article : Transforming a waste-ridden urban India -Akshay Rout