இந்தியாவின் வளர்ச்சிப் பயணத்தில் நிலவும் சமத்துவமின்மையைப் புரிந்துகொள்ளுதல். -சாஸ்வதா குஹா தாகுரதா, சைதன்யா தல்ரேஜா

‘குறைந்த’ சமத்துவமின்மையானது (Low inequality), அது வெளிப்படுத்துவதை விட அதிகமாக மறைக்கிறது.

சமீபத்தில், சில குறிப்பிடத்தக்க கொள்கை மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. இதில் புதிய தொழிலாளர் சட்டத் தொகுப்புகள் மற்றும் மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதிச் சட்டத்திற்கு (Mahatma Gandhi National Rural Employment Guarantee Act (MGNREGA)) பதிலாக விக்ஸித் பாரத்-உத்தரவாதம்-வேலைவாய்ப்பு மற்றும் ஆஜீவிகா இயக்கம் (கிராமின்) மசோதா-2025 (Viksit Bharat-Guarantee for Rozgar and Ajeevika Mission (Gramin) Bill) போன்ற அமலாக்கங்களும் அடங்கும். இவை முறைசாரா தொழிலாளர்கள் மற்றும் கிராமப்புற இந்தியாவைச் சேர்ந்தவர்களின் நலன் குறித்து கடுமையான கவலைகளை எழுப்பியுள்ளன. இந்த மாற்றங்களுடன், தரவுகளின் ஒப்பீட்டுத்தன்மையே ஒரு பிரச்சினையாக இருந்தாலும், 2010-களின் முற்பகுதியில் இருந்ததைவிட இன்று சமத்துவமின்மை ஒரு பெரிய கவலையாக இல்லை என்ற அதிகாரப்பூர்வ புரிதலும் நிலவுகிறது.

சமத்துவமின்மை மதிப்பீடுகள், ஆரம்பகட்ட கருத்துகணிப்புகள்

சமத்துவமின்மை குறித்த பகுப்பாய்விற்கு, மற்றவற்றுடன் சேர்த்து, சில விவரங்களில் தெளிவுபடுத்தலை அவசியமாக்குகிறது.

முதலாவது, எது சமத்துவமின்மை — வருமானம், செல்வம், நுகர்வுச் செலவு? இரண்டாவது, அது எவ்வாறு அளவிடப்படுகிறது? மூன்றாவது, சாதி, வர்க்கம், பாலினம், மதம் ஆகிய எந்த நிலைப்பாட்டின் அடிப்படையில் அது மதிப்பிடப்படுகிறது? மற்றும் நான்காவது, முறையியல் மாற்றங்கள் (methodological changes) குறிப்பிடப்பட்டிருந்தால், தரவுக்கான ஆதாரம் மற்றும் பல கணக்கெடுப்புகளிலிருந்து பெறப்பட்ட மதிப்பீடுகளின் ஒப்பீட்டுத்தன்மை ஆகியவற்றை குறிப்பிடுகிறது.

தேசிய மாதிரி கணக்கெடுப்பு அமைப்பால் (National Sample Survey Organisation (NSSO)) நடத்தப்பட்ட குடும்ப நுகர்வோர் செலவினக் கணக்கெடுப்பின் (HCES 2023-24) அடிப்படையில் மதிப்பிட்டுள்ளபடி, கினி குறியீட்டின் (Gini index) மூலம் அளவிடப்படும் ஒட்டுமொத்த நுகர்வுச் செலவின ஏற்றத்தாழ்வு 0.29 ஆக உள்ளது. இது, பரவலாக மேற்கோள் காட்டப்படும் உலக வங்கியின் 0.25 என்ற மதிப்பீட்டைவிட அதிகமாகும். இது தொடர்பாக உலக வங்கியின் முறையும் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டது. மேலும் விரிவான பகுப்பாய்வு செய்யும்போது, ​​எதிர்பார்த்தபடியே, கிராமப்புறத்தைவிட நகர்ப்புறம் அதிக சமத்துவமின்மையுடன் இருப்பது தெரியவருகிறது. கடந்த இருபதாண்டுகளாக இந்தியாவின் நுகர்வுப் பெருக்கமானது, முக்கியமாக உணவு அல்லாத செலவினங்களால் உந்தப்பட்டுள்ளது. உணவுச் செலவினங்களுடன் ஒப்பிடும்போது, ​​உணவு அல்லாத செலவினங்களில் சமத்துவமின்மை மிகவும் அதிகமாக இருப்பதைக் காண்கிறோம். இந்த முறை கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புறத் துறைகள் இரண்டிலும் காணப்படுகிறது. நகர்ப்புறத் துறைகளில் சமத்துவமின்மை அதிகமாகவும், உணவு அல்லாத செலவினங்களில் ஒப்பீட்டளவில் மிகவும் அதிகமாகவும் உள்ளது.

இந்தியாவில் வளர்ச்சியைத் தூண்டும் பெரும்பாலான நடவடிக்கைகள் நகர்ப்புறங்களை மையமாகக் கொண்டிருப்பதாலும், விவசாய நெருக்கடி நீடிப்பதாலும், நகர்ப்புற-கிராமப்புற இடைவெளியை ஆராய்வது மிகவும் அவசியமாகிறது. இந்த இடைவெளி தற்போது சராசரி விகிதத்தின் மூலம் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. இதில், ஒன்றை விட (நகர்ப்புற-கிராமப்புற) அதிகமான சராசரி விகிதம், அந்தந்த அகில இந்திய சராசரியைவிட ஒப்பீட்டளவில் சிறந்த நிலையைக் காட்டுகிறது. ஒன்றைவிடக் குறைவாக இருந்தால், அது இதற்கு நேர்மாறான நிலையைக் காட்டுகிறது. இந்த விஷயத்தில் நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புறத் துறைகளுக்கு இடையே கணிசமான இடைவெளி உள்ளது. மேலும், உணவு அல்லாத செலவினங்களைப் பொறுத்தவரை இந்த வேறுபாடு மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கதாக இருக்கிறது. உதாரணமாக, நகர்ப்புறங்களில் சராசரி உணவு அல்லாத மாதாந்திர தனிநபர் செலவினம் (monthly per capita expenditure (MPCE)) அகில இந்திய சராசரியைவிட சுமார் 1.5 மடங்கு அதிகமாக உள்ளது. இதற்கு மாறாக, கிராமப்புற சராசரி உணவு அல்லாத மாதாந்திர தனிநபர் செலவினம் (MPCE), அதே அளவுகோலை விட மிகவும் குறைவாக உள்ளது.

பொதுவான பகுப்பாய்வானது, ஒட்டுமொத்த மாதாந்திர தனிநபர் செலவினம் (MPCE) அடிப்படையிலான 10 சதவீதப் பிரிவுகளின் நுகர்வுப் பங்குக்கும், தனிநபர் செலவினத்திற்கும் இடையே ஒரு கணிசமான இடைவெளி இருப்பதையும் வெளிப்படுத்துகிறது. நகர்ப்புறத்தில், மக்கள்தொகையில் முதல் 10% பேர் மட்டுமே மொத்த உணவு அல்லாத செலவினத்தில் (non-food expenditure) 27 சதவீதத்தைப் பூர்த்தி செய்கின்றனர். இதன் பொருள் என்னவென்றால், மீதமுள்ள 90 சதவீத மக்கள்தொகையினர் மொத்த உணவு அல்லாத செலவினங்களில் 73 சதவீதத்தை மட்டுமே பங்களிக்கின்றனர். நகர்ப்புறத்தில், முதல் பத்து சதவீதப் பிரிவினரின் சராசரி மாதாந்திர தனிநபர் செலவினம் (MPCE), கடைசி 10 சதவீதப் பிரிவினரின் சராசரி மாதாந்திர தனிநபர் செலவினத்தை (MPCE) விட ஆறு மடங்கு அதிகமாக உள்ளது. கிராமப்புறத்தில், இந்த இடைவெளி 4.5 மடங்காக உள்ளது. இதைவிட வியக்கத்தக்க வகையில், நகர்ப்புறத்தில் முதல் 10 சதவீதப் பிரிவினரின் சராசரி மாதாந்திர தனிநபர் செலவினம் (MPCE), கிராமப்புறத்தில் கடைசி 10 சதவீதப் பிரிவின் சராசரி மாதாந்திர தனிநபர் செலவினத்தை (MPCE) விட ஒன்பது மடங்கு அதிகமாக உள்ளது. நாம் இன்னும் ஒரு படி மேலே சென்று, மொத்த சமத்துவமின்மையை 'குழுவிற்குள்ளான' மற்றும் 'குழுக்களுக்கு இடையிலான' கூறுகளாகப் பிரித்துப் பார்க்கும்போது, ​​​​நகர்ப்புற இந்தியாவில், 10 சதவீதப் பிரிவினருக்கு மற்றும் குழுக்களுக்கு இடையேயான சமத்துவமின்மைகள், உணவுச் செலவின சமத்துவமின்மையில் சுமார் 33% மற்றும் 67%-க்கும், உணவு அல்லாத செலவின ஏற்றத்தாழ்வில் சுமார் 10% மற்றும் 90%-க்கும் காரணமாக அமைகின்றன என்பது தெரியவருகிறது. உணவு அல்லாத நுகர்வு விஷயத்தில், 10 சதவீதக் குழுக்களுக்கு இடையேயான சமத்துவமின்மையின் ஒப்பீட்டு முக்கியத்துவம் கிராமப்புறத்திற்கும் பொருந்துகிறது. மேலும், கிராமப்புறங்களில் மிகவும் செல்வந்தர்களான 5% பேரின் தனிநபர் நுகர்வுச் செலவு, மிகவும் ஏழ்மையான 5% பேரின் செலவைவிட ஆறு மடங்கு அதிகமாக உள்ளது. நகர்ப்புறங்களில் இது 9 மடங்காக உள்ளது. குறிப்பிடும்படியாக, அதிக வசதி படைத்த நகர்ப்புறமானது, அதன் கிராமப்புறப் பகுதிகளைவிட அதிக சமத்துவமின்மை நிறைந்ததாக உள்ளது.

இந்தியாவில் சமத்துவமின்மையின் இயக்கவியல்

முதலாவதாக, தேசிய மாதிரி கணக்கெடுப்புகள் (NSS) நுகர்வு அல்லது செல்வத்தை அளவிட்டாலும், இந்தியாவின் மக்கள்தொகையில் பெரும் பணக்காரர்களின் பிரிவு சரியாகப் பதிவு செய்யப்படவில்லை என்பதில் ஏறக்குறைய முழுமையான உடன்பாடு உள்ளது. இதன் காரணமாக, இந்தக் கணக்கெடுப்புகளின் அடிப்படையில் செய்யப்படும் எந்தவொரு சமத்துவமின்மை மதிப்பீடும் ஒரு பெரும் குறைமதிப்பீடாகவே அமைகிறது. இந்தத் தரவுகளின் அடிப்படையில் நாங்கள் செய்த கணக்கீட்டின்படி, இந்தியாவில் உள்ள மிகவும் செல்வந்தர்களான 10% பேரில் கூட, சுமார் நான்கில் ஒரு பங்கினர் பிரதான் மந்திரி கரீப் கல்யாண் யோஜனா (Pradhan Mantri Garib Kalyan Yojana (PMGKY)) திட்டத்தால் பயனடைந்துள்ளனர் மற்றும் அவர்களில் சுமார் 13% பேர் வறுமைக் கோட்டிற்குக் கீழ் உள்ளவர்களுக்கான (Below Poverty Line (BPL)) குடும்ப அட்டைகளைப் (ration cards) பெறும் வசதியைக் கொண்டுள்ளனர்.

இரண்டாவதாக, இந்தியாவில் நிலவும் சமத்துவமின்மையின் இயக்கவியலைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள, தனிநபர்களுக்கிடையேயான சமத்துவமின்மை அல்லது வருமானம்/செலவுக் குழுக்களை (எடுத்துக்காட்டாக, தசமப் பிரிவு; சதவிகிதப் பிரிவு) மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்ட சமத்துவமின்மைக் கணக்கீடுகளைக் கடந்து, சாதி மற்றும் வர்க்கம் போன்ற பல்வேறு சமூக-பொருளாதாரப் பரிமாணங்களின் வழியே நிலவும் சமத்துவமின்மைகளைப் பகுப்பாய்வு செய்யவேண்டும். சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய இந்தியாவின் வளர்ச்சிப் போக்கு மற்றும் கொள்கை மாற்றங்களை உன்னிப்பாக ஆராய்வதோடு, ஒரு மாற்று வர்க்க அடிப்படையிலான பகுப்பாய்வையும் பயன்படுத்தி, மாசசூசெட்ஸ் ஆம்ஹெர்ஸ்ட் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த வம்சி வக்குலபரணம், தனது 'சீனா மற்றும் இந்தியாவில் வர்க்கமும் சமத்துவமின்மையும், 1950-2010' (Class and Inequality in China and India, 1950-2010) என்ற நூலில், 1980-களிலிருந்து (1991 சீர்திருத்தங்களுக்கு முன்பே கூட), நகர்ப்புற உரிமையாளர்கள், மேலாளர்கள் மற்றும் தொழில் வல்லுநர்கள் விகிதாசாரத்திற்கு அதிகமாக ஆதாயம் அடைந்து, இந்தியாவின் நுகர்வுப் பெருக்கத்திற்குப் பங்களித்துள்ளனர் என்பதைக் காட்டுகிறார்.

இதற்கு மாறாக, நகர்ப்புற முறைசாரா தொழிலாளர்கள், கிராமப்புற சிறு விவசாயிகள் மற்றும் விவசாயத் தொழிலாளர்கள் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் பின்தங்கியுள்ளனர். இவை அனைத்தும், இந்தியாவின் மாறிவரும் நகர்ப்புறச் சூழலில், வெவ்வேறு வகுப்பினரிடையேயான சமத்துவமின்மையைவிட வகுப்பினருக்குள்ளான சமத்துவமின்மையை அதிகரிக்கச் செய்தன. கடந்த பத்தாண்டுகளில், பல்வேறு நலத்திட்டங்கள் இருந்தபோதிலும், வர்க்க அடிப்படையிலான சமத்துவமின்மையின் இத்தகைய போக்கை எதிர்கொள்ளவோ ​​அல்லது மாற்றியமைக்கவோ எந்தவொரு அமைப்புரீதியான மாற்றமும் ஏற்படவில்லை. சமத்துவமின்மை குறித்த பெரும்பாலான ஆய்வுகள், இந்த வளர்ச்சி, வர்க்கம் மற்றும் சமத்துவமின்மைத் தொடர்பை பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கின்றன. மேலும், இந்தியர்களில் பெரும் பகுதியினர் கடன் சார்ந்த நுகர்வையே சார்ந்துள்ளனர். இந்தியாவில் சமத்துவமின்மைப் பிரச்சினையில் உள்ள சிக்கல்கள், குறைந்த சமத்துவமின்மை என்ற முன்-கருத்துகணிப்பின் அடிப்படையில் வகுக்கப்படும் கொள்கைகள் தவறாக வழிநடத்தக்கூடும் என்றும், எதிர்பாராத பாதகமான நலத்திட்ட விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்றும் நம்மை எச்சரிக்கின்றன.

சஸ்வத குஹா தாகுரதா, புனேவில் உள்ள ஃபிளேம் பல்கலைக்கழகத்தின் பொருளியல் துறையில் உதவிப் பேராசிரியராக உள்ளார். சைதன்யா தல்ரேஜா, சென்னையில் உள்ள சிவ நாடார் பல்கலைக்கழகத்தின் பொருளியல் துறையில் உதவிப் பேராசிரியராக உள்ளார்.

 

Original article :  Understanding inequality in India’s growth story. -Saswata Guha Thakurata,Chaitanya Talreja