காற்றின் தரத்தை மேம்படுத்த இந்தியா தனது அண்டை நாடுகளுடன் ஏன் இணைந்து பணியாற்ற வேண்டும்? இதுவரை மேற்கொள்ளப்பட்ட முயற்சிகள் யாவை? -ஜெரின் ஓஷோ

தேசிய எல்லைகளைத் தாண்டிப் பரவும் மாசுபாடுகள், இந்திய-கங்கை சமவெளிகள் மற்றும் இமயமலை அடிவாரங்களின் காற்றின் தரத்தைத் தீர்மானிப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. உலகெங்கிலும் உள்ள பிற நாடுகள் இதே போன்ற சூழ்நிலைகளை எவ்வாறு கையாண்டுள்ளன?

சமீபத்தில், உலக வங்கி 'மாற்றத்திற்கான ஒரு மூச்சு: இந்தோ-கங்கை சமவெளி மற்றும் இமயமலை அடிவாரப் பகுதிகளில் தூய்மையான காற்றிற்கான தீர்வுகள்' (A Breath of Change: Solutions for Cleaner Air in the Indo-Gangetic Plains and Himalayan Foothills) என்ற தலைப்பில் ஒரு அறிக்கையை வெளியிட்டது. இது காற்று மாசுபாட்டைக் கையாள்வதில் நாடுகளுக்கு இடையே ஒத்துழைப்பின் அவசியத்தை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.

"இந்தோ-கங்கை சமவெளி–இமயமலை அடிவாரப் (Indo-Gangetic Plains–Himalayan Foothills (IGP-HF)) பிராந்தியத்தில் காற்று மாசுபாடு தேசிய எல்லைகளுக்குள் மட்டும் இருப்பதில்லை என்று அந்த அறிக்கை விளக்குகிறது. அது நாடுகளைக் கடந்து பரவுகிறது. நேபாளத்தில் உள்ள காத்மாண்டு பள்ளத்தாக்கு, இந்தியாவில் உள்ள உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் வங்கதேசத்தில் உள்ள டாக்கா போன்ற, உள்ளூர் ஆதாரங்கள் மாசுபாட்டிற்கு அதிகம் பங்களிக்கும் இடங்களில்கூட, உள்ளூர் ஆதாரங்கள் சுமார் 60% மாசுபாட்டிற்கு மட்டுமே காரணமாக உள்ளன. மறுபுறம், நேபாளத்தின் தெராய் பகுதியில், 68% காற்று மாசுபாடு மற்ற நாடுகளில் இருந்து உருவாகிறது என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. IGP-HF விமானப் பிரிவின் எல்லை தாண்டிய பரவல், பிராந்திய மற்றும் நாடுகளுக்கிடையேயான ஒத்துழைப்பு ஏன் அவசியம்” என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.

ஒரு சிந்தனைக் குழுமமான, ஆளுகை மற்றும் நிலையான மேம்பாட்டுக்கான நிறுவனத்தின் (Institute for Governance & Sustainable Development) இந்தியத் திட்டத்தின் இயக்குநரான ஜெரின் ஓஷோ, காற்றுத் தர நடவடிக்கைகளில் எல்லை தாண்டிய ஒத்துழைப்புக்காக இந்தியா மேற்கொண்டுள்ள முயற்சிகள் மற்றும் உலகம் முழுவதும் அடைந்துள்ள வெற்றிகளை விளக்குகிறார்.

இந்தோ-கங்கைச் சமவெளி-இமயமலை அடிவாரப் பிராந்தியத்தில் (IGP-HF) காற்று மாசுபாடு ஏன் எல்லை தாண்டிய ஒத்துழைப்பைக் கோருகிறது?

இந்தப் பிராந்தியம் ஒற்றை எல்லை தாண்டிய வான்வெளிப் பகுதியாகச் செயல்படுகிறது. அங்கு மாசுபடுத்திகள் நிலவும் காற்று மற்றும் வளிமண்டல சுழற்சி மூலம் நிர்வாக மற்றும் தேசிய எல்லைகளுக்குள் கொண்டு செல்லப்படுகின்றன. பொதுவாக, ஒரு வான்வெளிப் பகுதி என்பது ஒரு தனித்துவமான காற்று நிறை கொண்ட ஒரு பகுதியாகும். இதனால் அந்தப் பகுதியில் வெளியிடப்படும் உமிழ்வுகள் பெரும்பாலும் அதன் எல்லைகளுக்குள்ளேயே தங்கிவிடுகின்றன.

குளிர்கால மாதங்களில், வடமேற்கு காற்று பாகிஸ்தானின் பஞ்சாபிலிருந்து துகள் மாசுபாட்டை வடமேற்கு இந்தியாவிற்குள் கொண்டு செல்கின்றன என்றும், இது இந்திய பஞ்சாபில் உள்ள காற்று மாசுபாட்டில் 30% வரை பங்களிக்கிறது என்றும், ஹரியானா மற்றும் டெல்லி-தேசிய தலைநகர் பிராந்தியத்தில் உள்ள அடிப்படை மாசு அளவுகளையும் அதிகரிக்கிறது என்றும் உலக வங்கி அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. இதன் விளைவாக, எந்தவொரு நாட்டின் நடவடிக்கைகளும் அவசியமானவை என்றாலும், பிராந்தியம் முழுவதும் நிலையான காற்றின் தர மேம்பாடுகளை வழங்க போதுமானதாக இல்லை.

இந்திய நகரங்களில் உள்ள PM2.5 செறிவுகளில் குறிப்பிடத்தக்க பங்கு எல்லை தாண்டிய மற்றும் பிராந்தியங்களுக்கு இடையேயான போக்குவரத்திலிருந்து வருகிறது என்பதை ஐஐடி பாம்பே தலைமையிலான சமீபத்திய மாதிரி ஆய்வு காட்டுகிறது. காற்று வீசும் திசையில் உள்ள இந்திய மாநிலங்கள் மற்றும் அண்டை நாடுகளில் இருந்து வரும் உமிழ்வுகள் உள்ளூர் மாசு அளவுகளுக்குத் தெளிவாகப் பங்களிக்கின்றன. பிராந்திய வளிமண்டல சுழற்சி காரணமாக நுண்ணிய துகள்கள் நூற்றுக்கணக்கான கிலோமீட்டர் தூரம் பயணிக்க முடிகிறது என்று அந்த ஆய்வு விளக்குகிறது. இந்த இயக்கம் அதிக மக்கள்தொகை கொண்ட நகரங்களையும், சுற்றுச்சூழல்ரீதியாக உணர்திறன் கொண்ட இமயமலை அடிவாரப் பகுதிகளையும் பாதிக்கிறது.

காற்று மாசுபாடு குறித்து அண்டை நாடுகளுடன் ஒருங்கிணைக்க இந்தியாவிற்கு தற்போது என்ன வழிமுறைகள் உள்ளன?

ஐரோப்பாவின் நீண்டதூர எல்லை தாண்டிய காற்று மாசுபாடு தொடர்பான மாநாட்டைப் போல, தெற்காசியாவில் எல்லை தாண்டிய காற்று மாசுபாடு குறித்த சட்டப்பூர்வ ஒப்பந்தம் இல்லை. இருப்பினும், இந்தியா பல பிராந்திய மற்றும் சர்வதேச வழிமுறைகளில் பங்கேற்கிறது. அவை, காற்று தர கண்காணிப்பு, தரவுப் பகிர்வு மற்றும் தணிப்பு ஆகியவற்றில் ஒத்துழைப்பு, அறிவியல் அடிப்படையிலான அணுகுமுறைகள் மூலம் ஒருங்கிணைப்பை செயல்படுத்துகின்றன. பொதுவாக, மாலே பிரகடனம் (Male Declaration) இதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு. இந்த பிரகடனம் இயல்பில் பிணைக்காதது.

பிராந்திய அளவில், சர்வதேச ஒருங்கிணைந்த மலை மேம்பாட்டு மையத்தால் (Integrated Mountain Development (ICIMOD)) ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு உலக வங்கியால் ஆதரிக்கப்படும் முன்முயற்சிகள் மூலம் இந்தோ-கங்கைச் சமவெளி-இமயமலை அடிவாரப் பிராந்தியத்திற்கான (IGP-HF) வான்வழி அடிப்படையிலான அறிவியல்-கொள்கை உரையாடலில் இந்தியா ஈடுபடுகிறது. இந்த முயற்சிகள் காத்மாண்டு சாலை வரைபடம் (2022) மற்றும் திம்பு விளைவு (2024) போன்ற விளைவுகளுக்கு வழிவகுத்தன. அஇவை, ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட உமிழ்வுப் பட்டியல்கள், பகிரப்பட்ட காற்றுத் தரக் கண்காணிப்பு மற்றும் தேசிய எல்லைகளைக் கடந்து PM2.5 பாதிப்பைக் குறைப்பதற்கான ஒருங்கிணைந்த நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றின் தேவையை வலியுறுத்துகின்றன.

இந்தியா உலகளாவிய கூட்டுறவு தளங்களில் ஈடுபட்டுள்ளது. இது காலநிலை மற்றும் தூய்மையான காற்று கூட்டணியில் (Climate and Clean Air Coalition (CCAC)) உறுப்பினராக உள்ளது. இது தொழில்நுட்ப உதவி மற்றும் அறிவுப் பரிமாற்றம் மூலம் குறுகியகால காலநிலை மாசுபாடுகளைக் குறைப்பதில் தன்னார்வ ஒத்துழைப்பை ஆதரிக்கிறது. இணையாக, இந்திய வானிலை ஆய்வுத் துறை (India Meteorological Department (IMD)) WMO உலக வானிலை அமைப்பு உலகளாவிய வளிமண்டல கண்காணிப்பு (WMO GAW) திட்டத்திற்கு வளிமண்டலக் கலவை தொடர்பான தரவுகளை வழங்குகிறது. இந்த பங்களிப்புகள், மாசுபாடு நீண்ட தூரங்களுக்கு எவ்வாறு பயணிக்கிறது என்பதைப் பற்றிய புரிதலை மேம்படுத்த உதவுகின்றன.

உள்நாட்டில், இந்தியா காற்றுமண்டல அணுகுமுறையை நிறுவனமயமாக்கி வருகிறது. 2021-ம் ஆண்டு மத்திய அரசால் நிறுவப்பட்ட காற்றுத் தர மேலாண்மை ஆணையம் (Commission for Air Quality Management (CAQM)), டெல்லி-தேசிய தலைநகர் பிராந்தியம் (NCR) காற்றுமண்டலத்திற்கான காற்றுத் தர மேலாண்மையை மேற்பார்வையிடுகிறது. இது நகர மற்றும் மாநில அளவிலான எல்லைகளுக்கு அப்பால் வெளிப்படையாக நகர்கிறது. மாநில முயற்சிகளும் இந்த அணுகுமுறையுடன் ஒத்துப்போகின்றன. உதாரணமாக, உத்தரப் பிரதேச காலநிலை மாற்றம் மற்றும் தூய்மையான சுற்றுச்சூழல் (Uttar Pradesh Climate Change and Clean Environment(UPCCCE)) மாவட்டங்கள் முழுவதும் பிராந்திய ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் மூலப் பகிர்வை ஏற்றுக்கொள்கிறது.

நாடாளுமன்றத்திற்கு அளித்த பதில்களில், இந்தியா படிப்படியாக விமானப்படை அடிப்படையிலான திட்டமிடல், பிராந்திய ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் வலுப்படுத்தப்பட்ட கண்காணிப்பு கட்டமைப்புகளை நோக்கி நகர்ந்து வருவதை சுற்றுச்சூழல், வனம் மற்றும் காலநிலை மாற்ற அமைச்சகம் (MoEFCC) உறுதிப்படுத்தியுள்ளது.

தெற்காசியாவில் காற்று மாசுபாடு குறித்த பிராந்திய ஒத்துழைப்பில் இதுவரை ஏற்பட்ட முக்கிய வரம்புகள் அல்லது தோல்விகள் என்ன? அதே நேரத்தில், முக்கிய வெற்றிகள் என்னென்ன?

நிலையான நிதி செயல்முறை இல்லாதது மிகப்பெரிய வரம்புகளில் ஒன்றாகும். மாலே பிரகடனம் இதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு. இந்த பிரகடனம் காற்று மாசுபாட்டை ஒரு பகிரப்பட்ட பிராந்திய சவாலாக அங்கீகரித்தது மற்றும் பிராந்திய ஒத்துழைப்பால் பூர்த்தி செய்யப்பட்ட தேசிய நடவடிக்கைகளுக்கு நாடுகளை அர்ப்பணித்தது. ஆரம்பகால முயற்சிகள் அடிப்படை காற்றின் தரக் கண்காணிப்பு, திறன் மேம்பாடு மற்றும் பிராந்திய மதிப்பீட்டு ஆய்வுகள் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்தின. 1999 மற்றும் 2013 க்கு இடையில் ஸ்வீடிஷ் சர்வதேச மேம்பாட்டு ஒத்துழைப்பு நிறுவனத்தின் (Swedish International Development Cooperation Agency (SIDA)) நிதியுதவியால் பெரும்பாலும் ஆதரிக்கப்பட்டன.

இந்த முயற்சிகள் ஆரம்பகட்ட கண்காணிப்புத் திறன் மற்றும் பிராந்திய உரையாடலை நிறுவ உதவியிருந்தாலும், தொடர்ச்சியான வெளிநாட்டு நிதி முடிவுக்கு வந்தவுடன் முன்னேற்றம் மந்தமானது.

ஒரு புதிய வரைவு ஒப்பந்தமும் செயல் திட்டமும் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. மாலே பிரகடனத்தை மீண்டும் தொடங்குவதற்கு ஒரு அரசியல் ஒப்பந்தம் எட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த மறுதொடக்கம் வளங்களைத் திரட்டுதல், நிறுவனங்களை வலுப்படுத்துதல் மற்றும் கண்காணிப்பு கட்டமைப்புகளைப் புதுப்பித்தல் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துகிறது.

இந்த முன்னேற்றங்கள் இருந்தபோதிலும், தெற்காசியாவில் பிராந்திய வழிமுறைகள் தன்னார்வமாகவும், போதிய நிதி ஆதாரமற்றவையாகவும், நிறுவனரீதியாகப் பலவீனமாகவும் உள்ளன. இது எல்லை தாண்டிய காற்று மாசுபாட்டை திறம்படக் கையாள்வதற்கான அவற்றின் திறனைக் கட்டுப்படுத்துகிறது. 'பிராணா' (PRANA) தரவுத்தளம் மூலம் செயல்படுத்தப்படும் இந்தியாவின் தேசிய சுத்தமான காற்றுத் திட்டம் (National Clean Air Programme (NCAP)) மற்றும் வங்காளதேசத்தின் தேசிய காற்றுத் தர மேலாண்மைத் திட்டம் (NAQMP 2024–2030) போன்ற தேசிய முயற்சிகள் காற்றின் தர மேம்பாட்டிற்கான முக்கியமான உள்நாட்டு உந்துதலை உருவாக்கியுள்ளன. இந்தியாவில், இந்த உந்துதலுடன் 15-வது நிதி ஆணையத்தால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட கணிசமான நிதி பரிமாற்றங்களும் உள்ளன. இது நகர்ப்புற உள்ளூர் அமைப்புகளுக்கு காற்றுத் தர மேலாண்மைக்காகச் செயல்திறன் சார்ந்த மானியங்களை ஒதுக்கியது. இருப்பினும், இந்த நிதிகளின் பயன்பாடு பெரும்பாலும் சீரற்றதாகவும் குறைவாகவும் இருந்துள்ளது.

ஒரு முக்கிய வரம்பு என்னவென்றால், இந்த வளங்கள் நகரத்தை மையமாகக் கொண்ட நிறுவனங்கள் மூலம் வழிநடத்தப்படுகின்றன. அதேநேரத்தில், காற்று மாசுபாட்டின் முக்கிய ஆதாரங்கள் பெரும்பாலும் நகராட்சி எல்லைகளுக்கு அப்பால் உள்ளன. இது நகரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு வான்வழி அடிப்படையிலான கட்டமைப்பிற்கு செயல்படுத்தலை மாற்றுவது எவ்வாறு பொது நிதியை மிகவும் திறம்பட பயன்படுத்த உதவும் என்பதை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.

உலகின் வேறு எந்தப் பிராந்தியங்கள் காற்று மாசுபாட்டிற்கு எதிரான எல்லை தாண்டிய ஒத்துழைப்புக்கு உதாரணங்களை வழங்குகின்றன. அந்த முயற்சிகள் என்னென்ன உறுதியான முடிவுகளை அளித்துள்ளன?

உலகின் பல பகுதிகள், நாடுகள் பகிரப்பட்ட சட்டங்களைப் பின்பற்றி, ஒருங்கிணைந்த முறையில் செயல்பட்டால், காற்று மாசுபாட்டை ஒன்றாகக் குறைக்க முடியும் என்பதைக் காட்டுகின்றன. ஐரோப்பாவின் முயற்சிகள், 1979-ல் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட நீண்டதூர எல்லை தாண்டிய காற்று மாசுபாடு (Long-Range Transboundary Air Pollution (LRTAP)) குறித்த ஐக்கிய நாடுகளின் ஐரோப்பிய பொருளாதார ஆணையம் (United Nations Economic Commission for Europe(UNECE)) மாநாட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. இது எல்லைகளைத் தாண்டும் காற்று மாசுபாட்டைக் கையாள்வதற்கான முதல் சர்வதேச ஒப்பந்தமாகும். இன்று, 51 நாடுகள் இந்த மாநாட்டின் ஒரு பகுதியாக உள்ளன. அதன் நெறிமுறைகள், சல்பர்-டை-ஆக்சைடு, நைட்ரஜன் ஆக்சைடுகள், அம்மோனியா, ஆவியாகும் கரிம சேர்மங்கள் மற்றும் துகள்கள் போன்ற முக்கிய மாசுபடுத்திகளுக்கு உமிழ்வைக் குறைப்பதற்கான பிணைப்புறுதி அளிக்கும் விதிகளை அமைக்கிறது. நீண்டதூர எல்லை தாண்டிய காற்று மாசுபாட்டின் (LRTAP) கீழ் ஒருங்கிணைந்த செயல்படுத்தல் பிராந்தியம் முழுவதும் கடுமையான உமிழ்வு குறைப்புகளுக்கு வழிவகுத்தது. உதாரணமாக, 1990 முதல் சல்பர்-டை-ஆக்சைடு உமிழ்வு 80%-க்கும் அதிகமாகக் குறைந்துள்ளது. இது சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளுக்கு உதவியதுடன், பொது சுகாதாரத்தையும் மேம்படுத்தியுள்ளது.

இதேபோன்ற கொள்கைகள் அமெரிக்காவிற்கும் கனடாவிற்கும் இடையிலான இருதரப்பு ஒத்துழைப்பை ஆதரிக்கின்றன. அங்கு எல்லை தாண்டிய காற்று மாசுபாட்டை நிவர்த்தி செய்வதற்கான ஒருங்கிணைந்த நடவடிக்கை அமில படிவுகளைக் குறைத்து பகிரப்பட்ட எல்லைப் பகுதிகளில் காற்றின் தரத்தை மேம்படுத்தியுள்ளது.

 Original Article : Why India needs to work with its neighbours to improve air quality, status of efforts so far?. -Zerin Osho