ஒரே ஒப்பந்தத்தின்கீழ் வழங்கப்பட்ட பல காசோலைகள் திரும்பப் பெறப்பட்டால், அவை ஒவ்வொன்றிற்கும் தனித்தனி குற்றவியல் வழக்குகளைத் தொடர உச்சநீதிமன்றம் அனுமதி அளித்துள்ளது. -அமல் ஷேக்

சட்டப்பிரிவு 138-ன்கீழ் ஒரு வழக்கு தொடருவதற்கான அடிப்படை என்பது காசோலையை  சார்ந்தது மட்டுமே என்றும் அந்தக் காசோலை வழங்கப்பட்டதற்கான அடிப்படைப் பணப் பரிவர்த்தனையைச் சார்ந்தது அல்ல என்று உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.

ஒரே பணப் பரிவர்த்தனைக்காக பல காசோலைகள் கொடுக்கப்பட்டிருந்தால், அவை ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தனியாகப் புகார்கள் அளிக்கலாம் என்று கடந்த வாரம் உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.

மாற்றுமுறை ஆவணங்கள் சட்டம் (Negotiable Instruments Act), சட்டப்பிரிவு 138-ன்கீழ், ஒரு காசோலை (Cheque) வங்கியில் இருந்து திரும்பும் ஒவ்வொரு முறையும், அது ஒரு தனித்தனி சட்ட நடவடிக்கைக்கான அடிப்படையாக அமைகிறது. இதற்கு, காசோலையை வங்கியில் சமர்ப்பித்தல், அது பணம் இல்லாமல் திரும்புதல், அதற்கான சட்டப்பூர்வ அறிவிப்பை (Notice) அனுப்புதல் மற்றும் குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் பணம் செலுத்தத் தவறுதல் ஆகிய நடைமுறைகள் முறையாகப் பின்பற்றப்பட வேண்டும் என்று நீதிபதிகள் சஞ்சய் கரோல் மற்றும் பிரசாந்த் குமார் மிஸ்ரா அடங்கிய அமர்வு தீர்ப்பளித்துள்ளது.  ஒரே பணப் பரிமாற்றத்திற்காகப்  பல காசோலைகள் வழங்கப்பட்டிருந்தாலும், அவை அனைத்தும் ஒன்றாக இணைந்து ஒரே வழக்காகக் கருதப்படாது; மாறாக, ஒவ்வொரு காசோலையும் தனித்தனி சட்ட நடவடிக்கையாகவே கருதப்படும் என்று தெரிவித்துள்ளனர்.

ஒரு தோல்வியடைந்த வணிகச் சொத்து ஒப்பந்தப் பிரச்சனையின் காரணமாக  இந்த வழக்கு தொடரப்பட்டது. நவம்பர் மாதம்  2016-ஆம் ஆண்டில், சுமித் பன்சால் என்பவர் காசியாபாத்தில் உள்ள ஒரு திட்டத்தில் மூன்று வணிக இடங்களை வாங்க ஒப்புக்கொண்டு ₹1.72 கோடியைச் செலுத்தினார். அந்த ஒப்பந்தத்தின்படி, கட்டுமான நிறுவனம்  செப்டம்பர் மாதம் 30-ஆம் தேதி, 2018-ஆம் ஆண்டுக்குள் விற்பனைப் பத்திரங்களைப் பதிவு செய்திருக்க வேண்டும். தவறினால், அந்தத் தொகை கூடுதல் வட்டியுடன் திருப்பித் தரப்பட வேண்டும். ஆனால், வாக்குறுதி அளித்தபடி பத்திரப் பதிவு நடக்காதபோது, அந்த நிறுவனத்தின் உரிமையாளர் ஒரு தனிப்பட்ட உத்தரவாதத்தை அளித்தார். மேலும், பணத்தைத் திருப்பித் தருவதை உறுதி செய்வதற்காக, தனது நிறுவனத்தின் பெயரிலும், தனது சொந்தப் பெயரிலும் என இரண்டு தொகுப்பு காசோலைகளை () வழங்கினார்.

காசோலைகள் பலமுறை வங்கியில் பணம் இல்லாமல் திரும்பின. முதலில் வழங்கப்பட்ட தனிநபர் காசோலைகள் பணம் இன்றித் திரும்பின; அதைத் தொடர்ந்து வழங்கப்பட்ட நிறுவனத்தின் காசோலைகளும் திரும்பின. அதன் பிறகு, கூடுதல் தொகைகளுக்காக வழங்கப்பட்ட காசோலைகளும் வெவ்வேறு தேதிகளில் திரும்பின. ஒவ்வொரு முறை காசோலை திரும்பியதற்கும் தனித்தனியாகப் புகார் அளிக்கப்பட்டதால், மொத்தம் ஐந்து வழக்குகள் தொடரப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

பேச்சுவார்த்தைக்குட்பட்ட ஆவணங்கள் சட்டத்தின் பிரிவு 138 என்ன கூறுகிறது?

மாற்றுமுறை ஆவணச் சட்டம் (Negotiable Instruments Act), சட்டப்பிரிவு 138-ன் கீழ், ஒரு காசோலை (Cheque) வங்கியில் பணமில்லாமல் திரும்புவதை ஒரு குற்றமாக கருதுவதற்கான தெளிவான வழிமுறைகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன. அதன்படி, அந்த காசோலை சட்டப்பூர்வமாகச் செலுத்த வேண்டிய கடன் அல்லது பொறுப்பைத் தீர்ப்பதற்காக வழங்கப்பட்டிருக்க வேண்டும், மேலும் அது செல்லுபடியாகும் காலத்திற்குள் வங்கியில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று நெறிமுறைகள் வகுக்கப்பட்டுள்ளன.

வங்கிக் கணக்கில் போதிய பணம் இல்லாமலோ அல்லது அனுமதிக்கப்பட்ட வரம்பை மீறியதாலோ, ஒரு காசோலை திரும்பப் பெறப்பட்டால், அந்தக் குறிப்பிட்ட தேதியிலிருந்து 30 நாட்களுக்குள், பணத்தைப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டியவர் (Payee), காசோலை கொடுத்தவருக்கு (Drawer) முறைப்படி ஒரு எழுத்துப்பூர்வமான அறிவிப்பை அனுப்ப வேண்டும் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.

முறைபடி அந்த அறிவிப்பைப் பெற்ற பிறகு, பணம் செலுத்துபவருக்கு (Drawer) தொகையைச் செலுத்த 15 நாட்கள் அவகாசம் உள்ளது. அந்த காலத்திற்குள் பணம் செலுத்தப்படாவிட்டால், 16-வது நாளில் சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுப்பதற்கான உரிமை உருவாகிறது. அதன் பிறகு, பணத்தைப் பெற வேண்டியவர் (Payee) நீதிமன்றத்தில் புகார் அளிக்கலாம் என்று கூறப்படுகிறது.

வணிக நடைமுறையில், ஒரே கடனுக்காக வெவ்வேறு தேதிகளிலும், வெவ்வேறு தவணைகளிலும் பல காசோலைகள் வழங்கப்படுவது வழக்கம். நிறுவனங்கள் தங்களது வணிகக் கணக்கிலிருந்து காசோலைகளை வழங்கலாம்; அதே சமயம் அதன் உரிமையாளர்கள் தனிப்பட்ட காசோலைகளை உத்தரவாதமாக வழங்கலாம். முதலில் வழங்கப்பட்ட காசோலைகள் வங்கியில் பணம் இல்லாமல் திரும்பினால் (Bounce), அந்த கொடுக்கல் வாங்கலைத் தொடர புதிய காசோலைகள் வழங்கப்படுவது உண்டு. இதில் ஒவ்வொரு காசோலையும் சட்டப்பிரிவு 138-ன்கீழ் வரும் சட்டப்பூர்வ தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்கிறது. ஒவ்வொரு காசோலையும் திருப்பி அனுப்பப்பட்டு, அதற்கான தனித்தனி அறிவிப்பணை அனுப்பப்பட்டு, அதன் பிறகும் பணம் செலுத்தப்படாவிட்டால், அது ஒவ்வொன்றும் ஒரு தனித்தனி சட்டப் வழக்குகளுக்கு வழிவகுக்கும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இதனால்தான், தற்போதைய வழக்கில், ஒரே ஒரு வணிக ஒப்பந்தப் பிரச்சனைக்காக ஐந்து வழக்குகள் தொடரப்பட்டுள்ளன.

இந்த அடிப்படை அம்சங்கள் உறுதி செய்யப்பட்டவுடன், மாற்றுமுறை ஆவணச் சட்டத்தின் (NI Act) பிரிவு 139-ஆனது அமலுக்கு வருகிறது. இதன் மூலம், அந்த காசோலை ஒரு கடன் அல்லது பொறுப்பைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்காகவே வழங்கப்பட்டது என்று சட்டம் கருதுகிறது. வழக்கை தாக்கல் செய்யும் கட்டத்தில், புகார்தாரர் தனது முழு நிதிப் பின்னணியையும் நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அதன்பின்னர், விசாரணையின் போது இந்தக் கருதுகோளை மறுத்து நிரூபிக்கும் பொறுப்பு குற்றம் சாட்டப்பட்டவரைச் சேரும் என்றும் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது. 

வெறுமனே ஒரு காசோலை பணமில்லாமல் திரும்புவது மட்டுமே ஒருவரை குற்றவாளியாக்காது என்று உச்சநீதிமன்றம் பலமுறை கூறியுள்ளது. சட்டப்பூர்வ அறிவிப்பு அனுப்பப்பட்ட பின்னரும் பணம் செலுத்தப்படாவிட்டால் மட்டுமே அது குற்றமாக கருதப்படுகிறது. இதனால்தான், உண்மையான கொடுக்கல் வாங்கல் பரிவர்த்தனைகளை விட, காசோலை மோசடி வழக்குகளின் எண்ணிக்கை பெரும்பாலும் அதிகமாக உள்ளதாக நீதிமன்றம் கருத்து தெரிவித்துள்ளது

டெல்லி உயர்நீதிமன்றத்தின் தலையீடு

ஏப்ரல் மாதம் 2025-ஆம் ஆண்டில், டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் இரண்டு புகார் வழக்குகளையும் ரத்து செய்தது. அந்த இரண்டு காசோலைகளும் ஒரே கடனைத் தீர்ப்பதற்காகவே (விற்பனை ஒப்பந்தத்தின் கீழ் பெறப்பட்ட தொகையைத் திரும்ப வழங்குவதற்காக) கொடுக்கப்பட்டவை என்று நீதிமன்றம் கருதியது.

நிறுவனத்தின் காசோலைகளுக்குப் பதிலாக, உத்தரவாதத்திற்காகவே தனிப்பட்ட காசோலைகள் வழங்கப்பட்டதாக நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. புகார்தாரர் முதலில் தனிப்பட்ட காசோலைகளை வங்கியில் செலுத்தியதன் மூலம், அவர் அதை தேர்ந்தெடுத்ததாகக் கருதப்படுகிறார். எனவே, நிறுவனத்தின் காசோலைகளைப் பின்னர் செலுத்தியிருக்கக் கூடாது. ஒரே காரணத்திற்காகவும், ஒரே தொகைக்காகவும் இரண்டு புகார்களையும் தொடர அனுமதிப்பது, ஒரே புகருக்காக இரண்டு முறை வழக்கு நடத்துவதற்குச் சமம் என்றும், இது சட்ட நடைமுறையைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவதாகும் என்றும் நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.

உச்சநீதிமன்றம் என்ன கூறியது

டெல்லி உயர்நீதிமன்றத்தின் கருத்தை உச்சநீதிமன்றம் ஏற்கவில்லை. சட்டப்பிரிவு 138-ன் கீழ், ஒரு வழக்குக்கான அடிப்படைத் தொடக்கம் என்பது காசோலையைச் சார்ந்ததே தவிர, அதற்கு பின்னால் உள்ள பணப் பரிவர்த்தனையைச் சார்ந்தது அல்ல என்று தீர்ப்பளித்தது. ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு காசோலை வங்கியில் மறுக்கப்பட்டு, அதன்பின் சட்டப்பூர்வ காலக்கெடுவிற்குள் பணம் செலுத்தத் தவறினால், அது தனித்தனி குற்றமாகவே கருதப்படும். அந்தக் காசோலைகள் மாற்றாகக் கொடுக்கப்பட்டவையா அல்லது ஒரு தொடர்ச்சியான ஒப்பந்தத்தின் பகுதியா என்பது ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் முடிவு செய்யப்பட வேண்டிய விஷயம்; புகார்களை ஒப்பீடு செய்வதன் மூலம் மட்டும் அதைத் தீர்மானிக்க முடியாது என்று தெரிவித்துள்ளது.

இரண்டாவது பிரச்சனையைப் பொறுத்தவரை, நீதிமன்றம் மீண்டும் ஒருமுறை தெளிவுபடுத்தியது என்னவென்றால்: குற்றப்பத்திரிகையில் கூறப்பட்டுள்ள புகார்கள் அனைத்தையும் உண்மையாகவே ஏற்றுக்கொண்டாலும் கூட, அவற்றின் மூலம் எந்தவொரு குற்றமும் நிரூபிக்கப்படவில்லை என்றால் மட்டுமே, குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் (Code of Criminal Procedure (CrPC)) பிரிவு 482-ன்கீழ் அந்த வழக்கை ரத்து செய்யும் அதிகாரம் உயர்நீதிமன்றத்திற்கு உண்டு; இந்த அதிகாரம் வரம்பிற்குட்பட்டது என்பதையும் உச்சநீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.

இந்த வழக்கை ரத்து செய்யும் நிலையில், சர்ச்சைக்குரிய உண்மைகளைத் தீர்மானித்ததன் மூலம் உயர் நீதிமன்றம் தனது அதிகார வரம்பைமீறி செயல்பட்டதாக நீதிமன்றம் கண்டறிந்தது. நிறுவனத்தின் காசோலைகளுக்குப் பதிலாக தனிப்பட்ட காசோலைகள் வழங்கப்பட்டதா, புகார் அளித்தவர் தனது விருப்பத்தைப் பயன்படுத்தினாரா அல்லது கடன்கள் அடைக்கப்பட்டதா போன்ற கேள்விகளுக்கு ஆதாரங்கள் தேவை. இவற்றை இந்த ஆரம்ப நிலையிலேயே தீர்மானிக்க முடியாது என்றும் அவ்வாறு செய்வது அனுமதிக்கப்படாத ஒரு 'குறுக்கு விசாரணை'க்கு (mini trial) சமமானதாகும் என்றும் நீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ளது

மாற்றுமுறை ஆவனச் சட்டப்பிரிவு (Negotiable Instruments Act) 139-ன்கீழ், ஒரு காசோலை வங்கியில் பணம் இல்லாமல் திரும்பினால், அது ஒரு கடனை அடைப்பதற்காகவோ அல்லது பொறுப்பை நிறைவேற்றுவதற்காகவோ தான் கொடுக்கப்பட்டது என்று நீதிமன்றம் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியுள்ளது. புகார் அளிக்கும் ஆரம்ப கட்டத்தில், அந்தப் பணப் பொறுப்பை புகார்தாரர் விரிவாக நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. மாறாக, விசாரணையின் போது தகுந்த ஆதாரங்களைச் சமர்ப்பித்து, தனக்கு அப்படி ஒரு கடன் பொறுப்பு இல்லை என்பதை நிரூபிக்க வேண்டிய சுமை குற்றம் சாட்டப்பட்டவரையேச் சாரும் என்று உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பு வழங்கியுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. 

 Original Article : SC allows separate criminal cases from multiple bounced cheques in single deal. -Amaal Sheikh