ஆளுநர் அதிகாரங்கள், மசோதா ஒப்புதல் குறித்த உச்ச நீதிமன்ற தீர்ப்பு: குடியரசுத்தலைவர் திரௌபதி முர்மு நீதிமன்றத்திற்கு பரிந்துரைத்த 14 குறிப்பிட்ட சட்டக் கேள்விகளை உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு விளக்குகிறது. ஒவ்வொன்றின் விவரம் இங்கே.
ஆளுநரின் அதிகாரங்கள் குறித்த உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பு: ஆளுநர்களுக்கும் மாநில அரசுகளுக்கும் இடையிலான சட்ட தொடர்பு குறித்த சட்டத்தை தீர்த்து வைக்கும் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க தீர்ப்பில், உச்சநீதிமன்றத்தின் ஐந்து நீதிபதிகள் கொண்ட அரசியலமைப்பு அமர்வு மசோதாக்களுக்கு ஆளுநர் ஒப்புதல் அளிப்பது தொடர்பான குடியரசுத்தலைவரின் பரிந்துரையின் மீது தனது கருத்தை தெரிவித்தது.
தலைமை நீதிபதி பி.ஆர். கவாய் ஓய்வு பெறுவதற்கு சில நாட்களுக்கு முன்பு வழங்கப்பட்ட இந்தக் கருத்து, குடியரசுத்தலைவர் திரௌபதி முர்முவால் நீதிமன்றத்திற்கு பரிந்துரைக்கப்பட்ட 14 குறிப்பிட்ட சட்டக் கேள்விகளுக்கு தீர்வு காண்கிறது.
ஆளுநர்கள் மசோதாக்களை காலவரையின்றி நிறுத்தி வைத்திருக்க முடியாது என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தாலும், ஆளுநர்கள் மீது நீதித்துறை கடுமையான காலக்கெடுவை விதிக்க முடியாது என்றும் உச்ச நீதிமன்றம் கூறியது.
நீதிமன்றத்திற்குக் குறிப்பிடப்பட்ட 14 கேள்விகளின் விவரமும் அதற்கான பதில்களும் இங்கே:
பிரிவு 200-ன் கீழ் ஒரு மசோதா ஆளுநருக்கு சமர்ப்பிக்கப்படும்போது அவருக்கு முன் உள்ள அரசியலமைப்பு விருப்பங்கள் என்ன?
அரசியலமைப்பின் பிரிவு 200, மாநில சட்டமன்றத்தால் நிறைவேற்றப்பட்ட மசோதாவிற்கு ஆளுநர் ஒப்புதல் அளிப்பதற்கான செயல்முறையை கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. ஆளுநருக்கு மூன்று குறிப்பிட்ட விருப்பங்கள் உள்ளன என்று நீதிமன்றம் கூறியது: அவை மசோதாவிற்கு ஒப்புதல் அளிப்பது, மசோதாவை குடியரசுத்தலைவருக்கு பரிந்துரைக்காக அனுப்புவது அல்லது ஒப்புதலை நிறுத்தி வைப்பது மற்றும் மறுபரிசீலனைக்கான குறிப்புகள்/கருத்துகளுடன் மசோதாவை சட்டமன்றத்திற்கு திருப்பி அனுப்புவது ஆகும்.
ஆளுநருக்கு எந்தக் காரணமும் கூறாமல் ஒப்புதலை நிறுத்தி வைப்பது (“withhold assent simpliciter”) என்ற விருப்பம் இல்லை என்று உச்சநீதிமன்றம் தெளிவாகத் தீர்ப்பளித்துள்ளது. ஆளுநர் ஒரு சட்ட மசோதாவுக்கு ஒப்புதல் அளிக்காமல் அதைத் தொடர்ந்து நிறுத்திவைத்திருக்க முடியாது. ஒப்புதல் அளிக்க மறுத்தால், மசோதாவை நிறுத்தி வைத்ததற்கான காரணத்தை கட்டாயமாக தெரிவித்து சட்டமன்றத்துக்கு திருப்பி அனுப்ப வேண்டும்.
பிரிவு 200-ன் கீழ் விருப்பங்களைப் பயன்படுத்தும்போது, அமைச்சரவையின் ஆலோசனைக்கு ஆளுநர் கட்டுப்படுகிறாரா?
இல்லை. அரசியலமைப்பின் பிரிவு 163, ஆளுநர் அமைச்சரவையின் ஆலோசனையின்பேரில் செயல்பட வேண்டும் என்று கூறுகிறது. அரசியலமைப்புச் சட்டம் அவர்கள் விருப்புரிமையைப் பயன்படுத்த வேண்டிய சந்தர்ப்பங்களில் தவிர மற்ற சூழ்நிலைகளில் அமைச்சரவையின் ஆலோசனைகேற்ப ஆளுநர் செயல்பட வேண்டும். மசோதாக்களுக்கு ஒப்புதல் அளிக்கும் விவகாரத்தில், ஆளுநர் விருப்புரிமையைப் பெறுகிறார் என்றும் அமைச்சரவையின் ஆலோசனைக்குக் கட்டுப்படவில்லை என்றும் நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. ஆளுநர்கள் அமைச்சரவைக்குக் கட்டுப்பட்டால், எந்தவொரு அரசாங்கமும் அதன் சொந்த சட்டத்திற்கு எதிராக ஆலோசனை வழங்காததால், அவர்கள் ஒருபோதும் ஒரு மசோதாவை மறுபரிசீலனைக்கு திருப்பி அனுப்ப முடியாது என்று அமர்வு ஆளுநரின் முடிவை நியாயப்படுத்தியது.
அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 200-வது பிரிவின் கீழ் ஆளுநர் தனது விருப்பத்தைப் பயன்படுத்துவது நியாயமானதா?
ஆளுநர் ஒரு குறிப்பிட்ட நடவடிக்கையை எடுத்ததற்கான உண்மையான முடிவு அல்லது தகுதிகள் நியாயப்படுத்தப்பட முடியாது - நீதிமன்றங்கள் அந்த முடிவிற்கான காரணத்தை மறுபரிசீலனை செய்யமுடியாது. இருப்பினும், "நீடித்த, விவரிக்கப்படாத மற்றும் காலவரையற்ற செயலற்றத் தன்மை" நீதித்துறை மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது என்று உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. ஆளுநர் எந்த முடிவும் எடுக்காமல் ஒரு மசோதாவை நிறுத்திவைத்திருந்தால், நீதிமன்றம் அவர்களை நடவடிக்கை எடுக்க உத்தரவிடலாம்.
பிரிவு 200-ன் கீழ் ஆளுநரின் நடவடிக்கைகள் தொடர்பாக நீதித்துறை மறுஆய்வுக்கு பிரிவு 361 ஒரு முழுமையான தடையா?
இல்லை. பிரிவு 361, குடியரசுத்தலைவர் மற்றும் ஆளுநர்களுக்கு தனிப்பட்ட விலக்கு (personal immunity) அளிக்கிறது. அவர்கள் தங்கள் கடமைகளை நிறைவேற்றுவதற்காக "எந்த நீதிமன்றத்திற்கும் பதிலளிக்க வேண்டியதில்லை" என்று கூறுகிறது. இது தனிநபரைப் பாதுகாக்கும் அதே வேளையில், அரசியலமைப்புச் செயலற்றத் தன்மை தொடர்பான நீதித்துறை ஆய்விலிருந்து ஆளுநரின் "பதவியை" இது பாதுகாக்காது என்று நீதிமன்றம் கூறியது. காலவரையற்ற தாமதங்களைத் தடுக்க இந்த விலக்குரிமையைப் பயன்படுத்த முடியாது.
பிரிவு 200-ன் கீழ் அதிகாரங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கு ஆளுநருக்கு நீதித்துறை உத்தரவுகள் மூலம் காலக்கெடு விதிக்க முடியுமா?
இல்லை. மசோதாவை செயல்படுத்த ஒன்று முதல் மூன்று மாதங்கள் வரை குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவை நிர்ணயித்த ஏப்ரல் மாத தீர்ப்பை நீதிமன்றம் ரத்து செய்தது. பிரிவு 200, ஒரு நிலையான காலக்கெடுவிற்குப் பதிலாக "முடிந்தவரை விரைவாக" என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துவதால், நீதித்துறை கடுமையான காலக்கெடுவை பரிந்துரைப்பது பொருத்தமற்றதாகி விடும் என்று உச்சநீதிமன்றம் கூறியது.
அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 201வது பிரிவின் கீழ் குடியரசுத் தலைவர் தனது விருப்பத்தைப் பயன்படுத்துவது நியாயமானதா?
இல்லை. பிரிவு 201, குடியரசுத் தலைவரின் பரிசீலனைக்காக ஆளுநரால் ஒதுக்கப்பட்ட மசோதாக்களைப் பற்றியது. ஆளுநரைப் போலவே, ஒரு மாநில மசோதாவிற்கு ஒப்புதல் அளிக்கவோ அல்லது ஒப்புதல் அளிக்காமல் இருக்கவோ குடியரசுத் தலைவர் எடுக்கும் முடிவு, அதன் தகுதியின் அடிப்படையில் நீதித்துறை மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது அல்ல என்று உச்சநீதிமன்றம் கூறியது.
பிரிவு 201-ன் கீழ், குடியரசுத் தலைவர் தனது விருப்புரிமையைப் பயன்படுத்துவதற்கு காலக்கெடுவை விதிக்க முடியுமா?
இல்லை. மாநில மசோதாக்களை பரிசீலிக்கும்போதும், குடியரசுத் தலைவர் நீதிமன்றம் நிர்ணயித்த காலக்கெடுகளுக்கு (judicially prescribed timelines) கட்டுப்பட மாட்டார் என்று உச்சநீதிமன்றம் தெளிவாகத் தீர்ப்பளித்துள்ளது.
ஆளுநர் ஒரு மசோதாவை குடியரசுத் தலைவரின் பரிசீலனைக்காக நிறுத்தி வைக்கும்போது, பிரிவு 143-ன் கீழ் குடியரசுத் தலைவர் உச்சநீதிமன்றத்தின் ஆலோசனையைப் பெற வேண்டுமா?
இல்லை. பிரிவு 143, சட்டப் பிரச்சினைகள் குறித்து குடியரசுத்தலைவரை உச்சநீதிமன்றத்தை அணுக அனுமதிக்கிறது. ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு மசோதா நிறுத்தி வைக்கும்போதும் குடியரசுத்தலைவர் இந்தக் கருத்தைப் பெறவேண்டிய அவசியமில்லை என்று நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியது. குடியரசுத் தலைவரின் தனிப்பட்ட திருப்தியே (subjective satisfaction) போதுமானது.
சட்டம் அமலுக்கு வருவதற்கு முந்தைய கட்டத்தில் ஆளுநர்/குடியரசுத்தலைவரின் முடிவுகள் நியாயமானதா? ஒரு மசோதாவின் உள்ளடக்கங்களை நீதிமன்றங்கள் தீர்மானிக்க முடியுமா?
இல்லை. ஏற்கனவே நிறைவேற்றப்பட்ட சட்டங்களுக்கு மட்டுமே நீதித்துறை மறுஆய்வு பொருந்தும் என்றும், இன்னும் முன்மொழிவுகளாக இருக்கும் மசோதாக்களுக்குப் பொருந்தாது என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது. ஒரு மசோதா ஒப்புதல் பெற்று சட்டமாக மாறுவதற்கு முன்பு நீதிமன்றங்கள் அதன் செல்லுபடித்தன்மை குறித்து தீர்ப்பளிக்க முடியாது.
குடியரசுத் தலைவர்/ஆளுநர் அரசியலமைப்பு அதிகாரங்களைப் பயன்படுத்துவதை பிரிவு 142-ன் கீழ் மாற்ற முடியுமா?
இல்லை. "முழுமையான நீதியை" வழங்க தேவையான எந்தவொரு உத்தரவையும் பிறப்பிக்கும் அதிகாரத்தை பிரிவு 142 உச்சநீதிமன்றத்திற்கு வழங்குகிறது. ஏப்ரல் 2025-ல் தீர்ப்பில் இரண்டு நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு அறிமுகப்படுத்திய "கருதப்படும் ஒப்புதல்" - அதாவது, ஒரு மசோதா தாமதமாக நிறைவேற்றப்படும் என்று கருதுவது - என்ற கருத்தை நீதிமன்றம் உறுதியாக நிராகரித்தது. ஆளுநரின் அரசியலமைப்பு பங்கை மாற்றும் சட்டரீதியான ஒரு கற்பனை கதையை உருவாக்க பிரிவு 142-ஐப் பயன்படுத்த முடியாது என்று உச்சநீதிமன்றம் கூறியது.
மாநில சட்டமன்றத்தால் இயற்றப்பட்ட சட்டம் ஆளுநரின் ஒப்புதல் இல்லாமல் நடைமுறையில் உள்ள சட்டமாகும்?
இல்லை. ஒரு மசோதா ஆளுநர் அல்லது குடியரசுத்தலைவரின் - குறிப்பிட்ட ஒப்புதல் இல்லாமல், சட்டமாக மாற முடியாது.
நீதிமன்றத்தின் எந்தவொரு அமர்வும், பிரிவு 145(3)-ன் கீழ் ஐந்து நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட வேண்டிய கணிசமான சட்டக் கேள்விகளை உள்ளடக்கியதா என்பதை முதலில் முடிவு செய்வது கட்டாயமா?
இந்தக் கேள்விக்கு நீதிமன்றம் பதிலளிக்க மறுத்துவிட்டது. அரசியலமைப்பின் விளக்கம் சம்பந்தப்பட்ட வழக்குகளை குறைந்தது ஐந்து நீதிபதிகளாவது விசாரிக்க வேண்டும் என்று பிரிவு 145(3) கூறுகிறது. சட்டமன்ற ஒப்புதல் தொடர்பான குறிப்பின் செயல்பாட்டுத் தன்மைக்கு இந்தக் கேள்வி பொருத்தமற்றது என்று நீதிமன்றம் கூறியது.
பிரிவு 142-ன் கீழ் உச்ச நீதிமன்றத்தின் அதிகாரம் நடைமுறைச் சட்டத்திற்கு மட்டுமே உள்ளதா அல்லது அரசியலமைப்பின் தற்போதைய அடிப்படை அல்லது நடைமுறை விதிகள் அல்லது நடைமுறையில் உள்ள எந்தவொரு சட்டத்திற்கும் முரணான அல்லது முரண்பாடான உத்தரவுகளை பிறப்பித்தல்/ஆணைகளை பிறப்பித்தல் வரை நீட்டிக்கப்படுகிறதா?
இந்தக் கேள்வியை திட்டவட்டமாக பதிலளிக்க முடியாத அளவுக்கு விரிவானதாகக் கண்டறிந்த நீதிமன்றம், கேள்வி 10-க்கு அளித்த பதிலின்படி, ஆளுநரின் ஒப்புதல் தேவை போன்ற முக்கியமான அரசியலமைப்பு விதிகளைத் தவிர்ப்பதற்கு பிரிவு 142-ஐப் பயன்படுத்த முடியாது என்று உச்சநீதிமன்றம் விளக்கியது.
பிரிவு 131-ஐத் தவிர, ஒன்றிய அரசுக்கும் மாநிலங்களுக்கும் இடையிலான பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கு உச்சநீதிமன்றத்தின் வேறு எந்த அதிகார வரம்பையும் அரசியலமைப்புத் தடைசெய்கிறதா?
இந்தக் கேள்விக்கு பதிலளிக்க நீதிமன்றம் மறுத்துவிட்டது. பிரிவு 131, ஒன்றிய மற்றும் மாநில அரசுகளுக்கு இடையிலான பிரச்சனைகளில் உச்சநீதிமன்றத்திற்கு உண்மையான அதிகார வரம்பை வழங்குகிறது. ஆளுநரின் அதிகாரங்கள் தொடர்பான குறிப்பிட்ட பிரச்சினைகளுக்கு இது போன்ற கேள்விகள் பொருத்தமற்றது என்று உச்சநீதிமன்ற அமர்வு கருதியது.
Original Article: SC clarifies Governor’s powers: How it answered 14 questions referred by President.