பாலினம், வேளாண்மை மற்றும் காலநிலை மாற்றம் -சரண்ஜித் சிங்

சமூகத்தில் பெண்களை பாதுகாவலர்களாக மட்டுமல்லாமல், உழவர்கள், தொழில் முனைவோர் மற்றும் தலைவர்கள் என அங்கீகரிக்கும் வகையில் கொள்கை மற்றும் அமைப்புரீதியான சீர்திருத்தங்களை உருவாக்கும் ஒரு அமைப்பு (ecosystem) தேவைப்படுகிறது.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் மார்ச் 8-ஆம் தேதி சர்வதேச மகளிர் தினமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த ஆண்டு, உணவு மற்றும் வேளாண் அமைப்பின் தலைமையிலான உலகளாவிய முயற்சியான 'சர்வதேச மகளிர்களுக்கான வேளாண் ஆண்டு' (‘International Year of the Woman Farmer) என 2026-ஆம் ஆண்டு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளதால், அதன் முக்கியத்துவம் அதிகரித்துள்ளது. இது உணவு முறைகளில் பெண்களின் பங்களிப்பை அங்கீகரிப்பது, அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்கள் குறித்து விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்துவதற்கும், பெண்களின் அதிகாரமளிப்பு மற்றும் பாலின சமத்துவத்தை முன்னேற்றும் கொள்கைகளை ஊக்குவிப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. வளங்களை சமமற்ற முறையில் பெறுதல் மற்றும் முடிவெடுப்பதில் உள்ள சிக்கலைகளைச் சமாளிப்பது, இறுதியாக வேளாண்மையில் பாலின சமத்துவத்தை விரைவுபடுத்துவதை இந்த ஆண்டு வேளாண் கொள்கை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

இந்தியாவின் வேளாண் பணிகளில் 64% பெண்களாக உள்ளனர். மற்ற  அனைத்து வேளாண் பணிகளை 70% பெண்களே மேற்கொள்கிறார்கள். உண்மையில், ஊரகப் பகுதிகளில் வசித்து வரும் பெண்களில்  80% பேர் வேளாண் பணிகளில் ஈடுபட்டுள்ளனர். 2020-ஆம் ஆண்டின் இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சி கவுன்சில் (Indian Council of Agriculture Research (ICAR)) அறிக்கையின்படி, அவர்களின் பங்களிப்பு பயிர் உற்பத்தியில் 75%, தோட்டக்கலையில் 79%, அறுவடைக்குப் பிந்தைய பணிகளில் 51% மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பு மற்றும் மீன்வளத்தில் 95% ஆக இருந்துள்ளது. சில பகுதிகளில் பணிக்காக ஆண்கள் வெளி  ஊர்களுக்கு இடம்பெயர்வதும், வேளாண் பணிகளை பெண்கள் செய்து வருவது  (feminisation of agriculture) மற்றொரு காரணமாக உள்ளது. குடும்ப உழைப்பைக் குறைவாகக் கொண்டு வேளாண்மை மற்றும் வீட்டுப் பொறுப்புகளை பெண்கள் எதிர்கொள்கின்றனர். இதனால் பெண்களுக்கு சுமை அதிகமாகிறது. அனுபவரீதியாக, தகவல்தொழில்நுட்பம் மற்றும் முடிவெடுக்கும் செயல்முறைகளை அணுகுவதில் பாலின வரம்புகள் மற்றும் அதிகமான பணிச்சுமை காரணமாக, பெண்கள் காலநிலை மாற்றத்துக்கு தகுந்தவாறு தங்களை உருவாக்கிக்கொள்ளும் திறனில் குறைவாக உள்ளனர்.

மேலும், வேளாண் நிலங்களில் 13.9% மட்டுமே பெண்களின் பெயரில் உள்ளன. இது அவர்களை பல வழிகளில் பாதிக்கிறது. பிரதான் மந்திரி கிசான் சம்மன் நிதி, கிசான் கிரெடிட் கார்டு (Kisan Credit Card (KCC)), பிரதான் மந்திரி ஃபசல் பீமா யோஜனா (Pradhan Mantri Fasal Bima Yojana (PMFBY)) போன்ற அரசுத் திட்டங்களில் பெண்களின் பங்களிப்பு குறைவாக உள்ளது. மேலும், எந்த பயிரை பயிரிடுவது, எந்த பயிர் விதையை வாங்குவது, எந்த பயிரை விற்பது போன்ற முக்கிய முடிவுகளை ஆண்களே எடுக்கிறார்கள். ஆனால், விதை விதைத்தல், களை எடுப்பது, அறுவடை செய்வது போன்ற கடினமான பணிகளை பெண்களே மேற்கொள்கிறார்கள். வேளாண் பணிகளின் மூலம் கிடைக்கும் வருமானத்தை எவ்வாறு செலவிடுவது என்பது குறித்த முடிவுகளை ஆண்களே எடுக்கிறார்கள். பெண்கள் ஈட்டும்வருமானம் குடும்பத்தின் ஊட்டச்சத்து மற்றும் குழந்தைகளின் கல்விக்காக பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதால், இந்த நிலை முரண்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது.

சீர்திருத்த நடவடிக்கைகள்

இந்திய அரசும் மாநில அரசுகளும் மேற்கூறியவற்றில் அதிக கவனம் செலுத்தி, பெண்களுக்கு அதிகாரம் அளிக்க பல நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளன. நிலப் பதிவுக்கான பெண்களுக்கு முத்திரை வரி குறைப்பு, பெண்களின் பெயரில் வீடுகளைப் பதிவு செய்தல், வேளாண்மையை இயந்திரமயமாக்கல் துணைத் திட்டத்தின்கீழ் 30% பெண் பயனாளிகள் மற்றும் நமோ ட்ரோன் தீதி திட்டம் போன்றவை இதில் அடங்கும். மேலும், ஊரக பகுதிகளில் உள்ள  பெண்களுக்கான பெண்களுக்கான ஊரக மேம்பாட்டு அமைச்சகத்தின் தனித்துவமான திட்டமான தீனதயாள் அந்த்யோதயா யோஜனா - தேசிய கிராமப்புற வாழ்வாதார திட்டம்  (Deendayal Antyodaya Yojana - National Rural Livelihoods Mission (DAY-NRLM)) இதில் ஒரு முக்கியப் பங்கை வகிக்கிறது. இந்தத் திட்டத்தின் கீழ் 10 கோடி குடும்பங்கள் இணைக்கப்பட்டு 91 லட்சம் சுயஉதவி குழுக்கள் (self-help groups (SHGs)) உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தக் குழுக்கள் 5.35 லட்சம் ஊரக அமைப்புகள் (Village Organisations (VOs)) மற்றும் 33,558 குழு நிலை கூட்டமைப்புகள் (Cluster Level Federations (CLFs)) ஆக ஒருங்கிணைக்கப்பட்டுள்ளன.

தீனதயாள் அந்த்யோதயா யோஜனா - தேசிய ஊரக வாழ்வாதார திட்டம்  (Deendayal Antyodaya Yojana - National Rural Livelihoods Mission (DAY-NRLM)) ஏழைகளுக்கான நிறுவனங்களையும், ஊரகப் பகுதிகளில் வசித்துவரும் பெண்களுக்கான நிதி உள்ளடக்கத்தையும் செயல்படுத்தியது மட்டுமல்லாமல், சுய உதவிக் குழுக்களின் உறுப்பினர்களின் வாழ்வாதாரத்தை மேம்படுத்துவது போன்ற பல்வேறு முயற்சிகளை மேற்கொண்டுள்ளது. அதன்படி, உழவர்களின் வாழ்வாதாரத்தில், பெண் உழவர்களை வலுப்படுத்தும் திட்டம் (Mahila Kisan Sashaktikaran Pariyojana (MKSP)), திட்டத்தின்கீழ் ஒரு துணைத் திட்டம், மாநில ஊரகப்  பகுதிகளில் வசித்துவரும் வாழ்வாதாரத் திட்டத்தின் (State Rural Livelihood Mission (SRLM)) மூலம் வேளாண்மைக்கான வாழ்வாதாரங்களை உலகளாவியமயமாக்குதல், வருடாந்திர செயல் திட்டங்கள் மற்றும் மதிப்புச் சங்கிலி மேம்பாட்டு தலையீடுகள் போன்ற முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. நிலையான வேளாண்மை, நிலையான மரம் அல்லாத வனப் பொருட்கள் (Non-Timber Forest Products (NTFP)) சேகரிப்பு மற்றும் அறுவடை நடைமுறைகளை ஏற்றுக்கொள்வது மற்றும் பெண்களுக்கு 'உழவர்கள்' என்ற அடையாளத்தையும் அங்கீகாரத்தையும் வழங்குவதன் மூலம் இந்த திட்டங்கள்  ஊக்கமளிக்கின்றன.

தீனதயாள் அந்த்யோதயா யோஜனா - தேசிய ஊரக  வாழ்வாதார திட்டத்தின் (Deendayal Antyodaya Yojana - National Rural Livelihoods Mission (DAY-NRLM)) திட்டத்தின் மற்றொரு முக்கிய பங்களிப்பு: சிறந்த பயிற்சியாளர்களை பயன்படுத்தி வேளாண்மை, மரம் அல்லாத வனப் பொருட்கள் மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பிற்கு சமூக மூலதனத்தை (social capital) உருவாக்குவதாகும். கிருஷி சகிஸ், பசு சகிஸ், மட்சயா சகிஸ் மற்றும் மது சகிஸ் என அழைக்கப்படும் இரண்டு லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட சமூக வள நபர்கள் (Community Resource Persons (CRPs)) அவர்களின் நிபுணத்துவத்தைப் பொறுத்து உள்ளனர். இவை மற்ற துறைகளால் அங்கீகரிக்கப்பட்டு வருகின்றன. வேளாண்மை மற்றும் உழவர்களின் நல அமைச்சகத்தின் 'இயற்கை வேளாண்மைக்கான தேசிய திட்டம்' (National Mission on Natural Farming) இந்த கிரிஷி சாகிகளின் சேவைகளைப் பயன்படுத்த DAY-NRLM தீனதயாள் அந்த்யோதயா திட்டம் - தேசிய ஊரக  வாழ்வாதார  திட்டத்துடன் இணைக்கபட்டுள்ளது.

 வேளாண்  மதிப்புச் சங்கிலிகளில்  பயனுள்ள  பங்கேற்புக்குத் தேவையான பேரம் பேசும் சக்தி, தெரிவுநிலை மற்றும் சந்தை அணுகல் பெண் உழவர்களுக்கு இல்லை என்பதை உணர்ந்து, திட்டத்தின்கீழ் வேளாண் உற்பத்தியாளர் அமைப்புகள் (Farmer Producer Organisations (FPOs)), உற்பத்தியாளர் குழுக்கள் (Producer Groups (PGs)) மற்றும் உற்பத்தியாளர் நிறுவனங்கள் (Producer Enterprises (PEs)) போன்றவற்றை அதிகரிப்பதில்  முதலீடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. 42 லட்சம் உறுப்பினர்களை கொண்ட 2.08 லட்சம் முறைசாரா நிறுவனங்கள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும், 18 லட்சம் உறுப்பினர்களைக் கொண்ட 1,340 முறைசாரா நிறுவனங்கள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த உற்பத்தியாளர் நிறுவனங்கள்  வேளாண்மை மற்றும் உழவர்கள் நல அமைச்சகத்தின் (Ministry of Agriculture & Farmers’ Welfare (MoA&FW)) 10K வேளாண்  உற்பத்தியாளர் அமைப்பு திட்டத்தின்கீழ் 800 வேளாண் உற்பத்தியாளர் அமைப்புகளும் அடங்கும். இது திட்டத்தின் கீழ் செயல்படுத்தப்படுகிறது. மற்றொரு முயற்சியாக, பெண் உழவர்களின் பணியைக் குறைப்பது மட்டுமல்லாமல், அவர்களுக்கு நவீன உபகரணங்கள் கிடைப்பதை உறுதி செய்வதற்காக 37,031 தனிப்பயன் உதிரிப்பணி மையங்கள் (Custom Hiring Centres (CHCs)) நிறுவப்பட்டுள்ளன.

பல பரிமாண செயல்முறை

மேற்கண்ட சாதனைகள் பாராட்டத்தக்கவை. ஏனெனில், இவை நாடு முழுவதும் பரவி சமூகத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளன. இருப்பினும், காலநிலை மாற்றத்தின் தாக்கம் இப்போது ஊரகப் பகுதிகளில் அதிக அளவில் உணரப்பட்டு வருகிறது. வெப்ப அலைகள், தாமதமான மழை மற்றும் பலத்த காற்று காரணமாக காலநிலையால் ஏற்பட்ட வானிலை மாற்றங்கள் வேளாண் வளர்ச்சியை கடுமையாக பாதிக்கின்றன. இவற்றின் தாக்கம் ஊரகப் பகுதிகளில் உள்ள பெண் வேளாண் பணியாளர்களால் அதிகமாக உணரப்படுகிறது. உண்மையில், ஏழைகள் காலநிலை மாற்றத்தின் தாக்கத்தை அதிகம் உணர்கிறார்கள். இது போன்ற தாக்கத்தை முதலில் எதிர்கொள்பவர்கள் பெண்கள் தான்.

மேற்கூறிய அதிகரித்து வரும் சவால்களை எதிர்கொள்ள, பாலினத்திற்கு ஏற்ற காலநிலை முதலீடுகள், குறிப்பாக வேளாண் மதிப்புச் சங்கிலியில்,  மிகவும் முக்கியம். இருப்பினும், பெண்களின் அதிகாரமளித்தல் என்பது ஒரு பல பரிமாண செயல்முறையாகும். இதன் மூலம் பெண்கள் சிறந்த வாழ்க்கைத் தேர்வுகளை தேர்ந்தெடுக்கும் திறனைப் பெறுகிறார்கள். நிறுவனத்தைப் பயன்படுத்துகிறார்கள் மற்றும் அவர்களின் பொருளாதார, சமூக மற்றும் தனிப்பட்ட எதிர்காலங்களைக் கட்டுப்படுத்த உதவும் வளங்களை அணுகுகிறார்கள். பருவநிலை மாற்றத்தின்  காலத்தில் பெண்களுக்கு அதிகாரம் அளிப்பதற்கான சில பரிந்துரைகள் பின்வருமாறு:

1.  உழவர்களுக்கு காலநிலை மாற்றத்தின் எதிர்கால விளைவுகள் மற்றும் தடுப்பு நடவடிக்கைகள் (காப்பீடு உட்பட) பற்றிய விழிப்புணர்வை பரப்பும் பிரச்சாரம் தொடர்ந்து மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.

2. ஊரகப் பகுதிகளில் உள்ள பெண்களுக்கு பல வருமான ஆதாரங்களின் மூலம் உதவி செய்யவேண்டும். இதனால் வாழ்வாதாரம் காலநிலை மாற்றத்தால் பாதிக்கப்பட்டால், மற்றவை அவற்றை கடந்து செல்வதற்கு உதவும்.

3. மதிப்புக் கூட்டலில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். மேலும், அது உள்ளீடுகள் மற்றும் சந்தைப்படுத்தல் உட்பட மதிப்புச் சங்கிலியின் அனைத்து படிகளையும் உள்ளடக்கியதாக இருக்க வேண்டும். அதனுடன் இணைந்து தேன், மசாலாப் பொருட்கள், மலர் வளர்ப்பு, மருத்துவ மற்றும் நறுமணத் தாவரங்கள் போன்ற உயர்மதிப்புள்ள பயிர்களில் கவனம் செலுத்தப்படுகிறது.

4. பெண்கள் நடமாட்ட எல்லைக்குள் நடப்பதை உறுதி செய்வதற்காக ஊரகப் பகுதிக்குள் அதிக-உள்ளூர்மயமாக்கல் (hyper-localising) செய்ய வேண்டும்.

5. பயிர் பல்வகைப்படுத்தல், பாதுகாப்பு நடைமுறைகள் (நீர் பாதுகாப்பு மற்றும் உழவு அல்லாமை, முதலியன) மற்றும் மீள்தன்மை கொண்ட வகைகளை ஊக்குவிக்க வேண்டும்.

6. ஊரகப் பகுதி பெண்களில் தொழில் முனைவோரை ஈடுபடுத்துவதற்கு சரியான வழிகாட்டுதல் மற்றும் நிதி ஆதரவு வழங்கபட வேண்டும். பெண்களின் தேவைக்கேற்ப குறிப்பிட்ட கடன் தயாரிப்புகள் உருவாக்கப்பட வேண்டும். மேலும் டிஜிட்டல் மார்க்கெட்டிங் (ONDC, WhatsApp, Instagram போன்றவை) எளிதாக்கப்பட வேண்டும்.

7. பல்வேறு அரசுத் திட்டங்களுடன் இணைப்பு (convergence), உதாரணமாக NABARD-ன் கிராம கடை, கூட்டுறவு அமைச்சின் தானிய சேமிப்பு திட்டம், வேளாண்மை உள்கட்டமைப்பு நிதி (Agriculture Infrastructure Fund of MoA&FW)) ஆகியவற்றுடன் இணைக்க வேண்டும்.

8. மேம்பட்ட நிதி தயாரிப்புகளுக்கான அணுகல், எ.கா., பாராமெட்ரிக் காப்பீடு, தாக்க பத்திரங்கள் மற்றும் பொருள் விலை பாதுகாப்பு (Commodity Hedging) போன்றவை ஊக்குவிக்கபட  வேண்டும்.

9. தனிப்பயன் உதிரிப்பணி மையங்களில் (Custom hiring centres) காலநிலை-அறிந்த தொழில்நுட்பங்களை இணைத்தல், குறிப்பாக பெண்கள் அதிகமாக ஈடுபடும் பணிகளை எளிமையாக்க, cono weeder, sun dryer போன்றவை இணைக்கபட வேண்டும்.

10. பாதுகாப்பு விவசாயத்தை ஊக்குவித்தல், உதாரணமாக பாலிஹவுஸ்கள், நிழல் வலைகள் அல்லது காய்கறிகள், மலர் வளர்ப்பு மற்றும் நர்சரிகளுக்கான பசுமை இல்லங்கள் போன்றவை ஊக்குவிக்கபட வேண்டும்.

11. சான்றிதழ்கள், அனுமதிகள் மற்றும் ஒழுங்குமுறை நிபந்தனைகள் பற்றிய பயிற்சி மற்றும் உதவி வழங்கி மேலான விலை ஆதரவை பெற தேவையான உதவி செய்ய வேண்டும்.

12. படங்கள், குரல் மற்றும் உரை மூலம் காலநிலை-ஸ்மார்ட் வழிகாட்டுதலை நிகழ்நேரத்திலும் நேரத்திலும் அணுகக்கூடியதாக மாற்ற வேண்டும். உள்ளூர் மொழியில் நேரடியாக  ‘Farmer Chat’ போன்ற பயன்பாடுகளின் மூலம் எளிதாக அணுகக்கூடியதாகச் செய்ய வேண்டும்.

13. பல்வேறு அரசுத் திட்டங்கள் மற்றும் வேளாண்மை ஆலோசனைகளுக்கான ஒரே புள்ளி அணுகல் பணிகளை மேம்ப்படுத்த வேண்டும். சமீபத்தில் ‘Bharat Vistaar’ இதற்கான முயற்சியாக துவக்கப்பட்டுள்ளது.

14. பல்வேறு அரசாங்கத் திட்டங்களின் பயனைப் பெறுவதற்கு நில குத்தகை (Land leasing) அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும். இதன்மூலம்  உழவர்களுக்கு  நேரடி பயன்கள் கிடைக்கும்.

15. பல்வேறு தலையீடுகளின் தாக்கத்தைக் கண்காணித்து, அதன் முடிவுகளின் அடிப்படையில் எடுக்க வேண்டிய பொருத்தமான நடவடிக்கைகளை பரிந்துரைக்க பாலினத்தை மையமாகக் கொண்ட ஆராய்ச்சி மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.

16. வானிலை நிலையங்கள்  ஊரகப்  பகுதிகளிலிருந்து செய்திகளை நேரடியாக உள்ளூர் மொழியில் விவசாயிகளுக்கு வழங்க வேண்டும். இதற்காக சமூக வள நபர்களை (Community Resource Persons (CRPs)) பயன்படுத்தலாம். இந்த சமூக வள நபர்கள் உழவர்கள் எடுத்த நடவடிக்கை குறித்து வானிலை மையதிற்கு சரியான கருத்துக்களை வழங்க முடியும். இதன்மூலம் சிறந்த முன்னறிவிப்பு உத்திகள் கிடைக்கும்.

17. சமூக மாற்றம் சில காலமெடுக்கும். அனைவரையும் ஒன்றிணைப்பது அவசியம். அதற்காக ஆண்கள் மற்றும் இளைஞர்களை நபர்களாக (allies) மாற்ற வேண்டும்.

பெண் உழவர்களைப் பாதிக்கும் காலநிலை சவால் மிகப்பெரியது. அதன்படி, நிதி நிறுவனங்கள், அரசுத் துறைகள், அரசு சாரா நிறுவனங்கள், தனியார் துறை நடிகர்கள் மற்றும் பிற பங்குதாரர்கள் பாலின-பதிலளிக்கக்கூடிய கொள்கைகள், திட்ட முயற்சிகள், நிதி தயாரிப்புகள், காப்பீட்டு மாதிரிகள் மற்றும் சந்தை அமைப்புகள் போன்றவற்றை வடிவமைக்க ஒத்துழைக்க வேண்டும். இதன் தாக்கத்தைக் குறைக்க வேண்டும்.

மேலே கூறிய பரிந்துரைகள் சமூகநல நடவடிக்கைகள் அல்ல. ஆனால், நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு மிகவும் முக்கியமானவை. ஏனெனில், பெண்கள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் முக்கியப் பங்களிப்பை வழங்குவார்கள். எனவே, இந்த சர்வதேச மகளிர் தினத்தில் பெண்களை பராமரிப்பாளர்களாக மட்டுமல்லாமல் உழவர்கள், தொழில்முனைவோர் மற்றும் தலைவர்களாக அங்கீகரிக்கும் கொள்கை மற்றும் நிறுவன சீர்திருத்தங்களை நிறுவுவதில் கவனம் செலுத்தும் ஒரு சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை உருவாக்க நாம் உறுதி ஏற்போம்.

Original article :  Gender, agriculture and climate change -Charanjit Singh