இந்தியா முக்கிய கனிமங்கள் பற்றி விவாதிக்கிறது, ஆனால் அது குறித்து நமக்கு ஒரு திட்டம் இருக்கிறதா? -ஷோபன்கிதா ரெட்டி மற்றும் பிரனய் கோடஸ்தானே

 இந்தியாவின் கனிம வள உத்தியில் ஒரு சுரங்கத்தின் அளவுக்கான பெரிய இடைவெளி உள்ளது. 2012 நிலக்கரி ஊழலுக்குப் பிறகு செய்யப்பட்ட கொள்கை மாற்றங்கள் பல வழிகளில் இன்றும் தொழில்துறையில் தீங்கு விளைவிக்கும் விளைவுகளை ஏற்படுத்துகின்றன.

ஒரு மாதகால மௌனம் காத்த பிறகு, இந்தியா அமெரிக்கா தலைமையிலான பாக்ஸ் சிலிக்கா முன்முயற்சியுடன் (Pax Silica initiative) இணைந்துள்ளது. இந்த முன்முயற்சியானது குறைமின்கடத்திகள், செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் முக்கியமான கனிமங்கள் முழுவதும் "நட்பு மற்றும் நம்பகமான" கூட்டமைப்புகளை ஒருங்கிணைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட ஒரு முயற்சியாக உள்ளது. இந்தியா சமீபத்தில் வாஷிங்டனில் நடைபெற்ற முக்கிய கனிமங்கள் குறித்த ஜி7 பேச்சுவார்த்தைகளிலும் இணைந்துள்ளது. இந்தப் பேச்சுவார்த்தைகள் இத்துறையில் சீனாவின் ஆதிக்கத்தை எதிர்கொள்வதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன. உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகளை மறுவடிவமைப்பதற்கான இராஜதந்திர முயற்சிகள் உருவாகும்போது, ​​இந்தியா தனது சொந்த அமைப்புக்குள்ளான சிக்கல்களைச் சரிசெய்ய வேண்டும்.

இந்தியாவின் பரந்த புவியியல் எரிசக்தி ஆற்றலில் 20 சதவீதத்திற்கும் குறைவாகவே ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளது. மேலும், இதில் பெரும்பகுதி இந்திய புவியியல் ஆய்வு மையம் (Geological Survey of India (GSI)) போன்ற அரசு நிறுவனங்களால் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், இந்தியாவின் கனிமத் துறை மீள்தன்மை இலக்குகளை உணர்ந்துகொள்வது ஒரு கடினமான போராட்டமாகும். ஏனெனில், சர்வதேச எரிசக்தி அமைப்பின் கூற்றுப்படி, சுரங்கத் திட்டங்களில் கண்டுபிடிப்பிலிருந்து முதல் உற்பத்தி வரை உலகளாவிய சராசரி நேரம் 16 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகும். ஒழுங்குமுறை சவால்கள், குறைந்த தனியார் துறை முதலீடு மற்றும் பல தேக்கமடைந்த திட்டங்களுக்கு மத்தியில் இந்திய திட்டங்கள் பெரும்பாலும் மோசமாக உள்ளன.

இந்தியாவின் கனிம கனிம வள உத்தியில் சுரங்க அளவிலான இடைவெளி உள்ளது. 2012 நிலக்கரி ஊழலுக்குப் பிறகு செய்யப்பட்ட கொள்கை மாற்றங்கள் பல வழிகளில் இன்றும் தொழில்துறையில் பாதகமான விளைவுகளை ஏற்படுத்துகின்றன. முக்கியமான கனிமங்களைப் பெறுவதற்கான இந்தியாவின் சமீபத்திய முயற்சிகள் சுரங்கத் துறையின் நீண்டகால நம்பிக்கை பற்றாக்குறை மற்றும் வரலாற்றுப் பின்னடைவுகளுடன் போராட வேண்டும்.

1991-ம் ஆண்டு பொருளாதார தாராளமயமாக்கலைத் (economic liberalisation) தொடர்ந்து, 1993-ம் ஆண்டு தேசிய கனிமக் கொள்கை (National Mineral Policy) மற்றும் 1994-ம் ஆண்டு சுரங்கங்கள் மற்றும் கனிமங்கள் மேம்பாடு மற்றும் ஒழுங்குமுறை (Mines and Minerals Development and Regulation (MMDR) Act) சட்டம், 1957-ல் செய்யப்பட்ட திருத்தங்கள், தனியார் துறையின் பங்கை விரிவுபடுத்தவும், அந்நிய நேரடி முதலீட்டையும் (foreign direct investment (FDI)) எரிபொருளாக வழங்கவும் முயன்றன. அதைத் தொடர்ந்து, கனிமத் தொகுதிகளை ஒதுக்கீடு செய்ய அரசாங்கம் 'முதலில் வருபவருக்கே முன்னுரிமை' (First Come, First Served (FCFS)) முறையைக் கடைப்பிடித்தது. 1998 மற்றும் 2008-க்கு இடையிலான காலகட்டத்தில் சுரங்க நடவடிக்கைகள் கடுமையாக அதிகரித்தன. இந்தக் காலகட்டத்தில் இந்தத் துறையில் ஒரு பெரிய வளர்ச்சி காணப்பட்டது. 2004-2009-க்கு இடையில் நிலக்கரித் தொகுதி ஒதுக்கீடுகள் குறித்த 2012 இந்தியத் தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கையாளர் (CAG) அறிக்கை, அரசாங்கம் போட்டி ஏலத்தைப் (competitive bidding) பயன்படுத்தத் தவறியதால் கருவூலத்திற்கு ரூ.1.86 லட்சம் கோடி இழப்பு ஏற்பட்டதாகக் குறிப்பிட்டது. இது கடுமையான அரசியல் பின்னடைவைத் தூண்டியது.

2011-ம் ஆண்டு 2G அலைக்கற்றை உரிம ஒதுக்கீடுகள் தொடர்பான தீர்ப்பில், உச்சநீதிமன்றம், முதலில் வருபவருக்கே முன்னுரிமை (FCFS) முறையை முறைகேடுகளுக்கு வழிவகுக்கும் என்று கூறி, வழங்கப்பட்ட 122 தொலைத்தொடர்பு உரிமங்களை ரத்து செய்தது. பின்னர், வருவாயை அதிகப்படுத்துவதே நோக்கமாக இருக்கும்போது, ​​ஏல முறை ஒரு சிறந்த முறை என்று நீதிமன்றம் கூறியது. இருப்பினும், வருவாயை அதிகப்படுத்துவது மட்டுமே முக்கிய நோக்கமாக இருக்கக்கூடாது என்பதையும் அது தெளிவுபடுத்தியது. இயற்கை வளங்களை ஒதுக்கும்போது 'பொது நன்மை' வழிகாட்டியாக இருக்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் வலியுறுத்தியது. மேலும், எந்தவொரு ஒதுக்கீட்டு முறையும் ஒரு அடிப்படைச் சோதனையில் தேர்ச்சிபெற வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் கூறியது. அது நியாயமானதாக இருக்க வேண்டும். அது வெளிப்படையானதாக இருக்க வேண்டும். அது ஆரோக்கியமான போட்டியை ஊக்குவிக்க வேண்டும். இந்தச் சோதனையைப் பயன்படுத்தி, நீதிமன்றம் நிலக்கரிச் சுரங்க ஒதுக்கீடுகளை ஆய்வு செய்தது. 1993 முதல் ஒதுக்கப்பட்ட 218 நிலக்கரிச் சுரங்கங்களில், 204 சுரங்கங்கள் இந்தச் சோதனையில் தோல்வியடைந்ததாகக் கண்டறியப்பட்டது. இதன் விளைவாக, இந்த ஒதுக்கீடுகள் ரத்து செய்யப்பட்டன.

2015-ம் ஆண்டு சுரங்கங்கள் மற்றும் கனிமங்கள் மேம்பாடு மற்றும் ஒழுங்குமுறையில் (MMDR) செய்யப்பட்ட திருத்தம், கனிமச் சலுகைகளை வழங்கும் முதலில் வருபவருக்கே முன்னுரிமை (FCFS) முறையை ஏல முறையுடன் மாற்றியது. 2015-க்கு முந்தைய ஆட்சியில் இருந்து பல்வேறு மாநில அரசுகளிடம் நிலுவையில் இருந்த சுமார் 66,000 விண்ணப்பங்கள் தானாகவே ரத்து செய்யப்பட்டன. கூடுதலாக தேசிய கனிம ஆய்வு அறக்கட்டளை (National Mineral Exploration Trust (NMET)) பங்களிப்பு மற்றும் மாவட்ட கனிம நிதி (District Mineral Fund (DMF)) வரி விதிக்கப்பட்டது.

இருப்பினும், சான்றுகள் தெளிவாக உள்ளன. 2015-2021 வரையிலான ஏலத் தரவுகள், இந்த மாற்றங்கள் தீங்கு விளைவிக்கும் விளைவுகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன என்பதையும், ஏல முறைகளே முறைகேடுகளுக்கு வழிவகுக்கும் என்பதையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. மேலும், ஏலங்களுக்கு வருமானம் உறுதியளிக்காமல் முன்கூட்டியே மூலதன ஆபத்து தேவைப்படுகிறது. இது எந்தவொரு தனியார்துறை முதலீட்டையும் அல்லது சுரங்க நடவடிக்கையையும் அர்த்தமுள்ள வகையில் ஊக்குவிப்பதில்லை.

உதாரணமாக, பல ஏலம் விடப்பட்ட பல தொகுதிகள் ஏற்கனவே செயல்பாட்டில் இருந்தன. அவை புதிய திட்டங்கள் அல்ல. அவற்றின் ஏலம் 2015 திருத்தத்தின் ஒரு நடைமுறை அம்சத்தால் தூண்டப்பட்டன. இந்த ஏலங்களில் பலவற்றில் மிக அதிக ஏலங்கள் பெறப்பட்டன. சில சமயங்களில் கனிம இருப்புகளின் மதிப்பிடப்பட்ட மதிப்பையும் தாண்டி ஏலத்தொகை சென்றது. இது ஏலதாரர்களின் தன்மையைச் சிதைத்தது. திறந்த சந்தையில் தாதுக்களை விற்கும் வணிகச் சுரங்க நிறுவனங்களுக்குப் பதிலாக, சுரங்க இழப்புகளைத் தங்கள் அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகளுக்கு மாற்றக்கூடிய சொந்தப் பயன்பாட்டுச் சுரங்க நிறுவனங்களின் பக்கம் ஏலதாரர்களின் நிலை மாறியது. ஒரு தசாப்தத்திற்குப் பிறகு, இந்தியாவின் பரந்த கனிம இருப்புகளைப் பயன்படுத்திக்கொள்ள, இந்தச் சுரண்டல் நிறைந்த நிர்வாகத்தின் பதிவையும், களங்கப்பட்ட நற்பெயரின் சுமையையும் இந்தியா கைவிட வேண்டும்.

2023-ம் ஆண்டு திருத்தம் முக்கியமான கனிமங்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளித்தது. அதன் பின்னர் கொள்கைகள் விரைவாக மேம்படுத்தப்பட்டு செயல்முறைகளை நெறிப்படுத்தியுள்ளன. "அணுசக்தி" கனிமங்களின் பட்டியலிலிருந்து ஆறு கனிமங்கள் நீக்கப்பட்டன. இதனால் தனியார்துறை பங்கேற்க அனுமதிக்கப்பட்டது. சுரங்கங்கள் மூலம் திறந்த சந்தையில் கனிமங்களை விற்பனை செய்வதற்கான வரம்பு நீக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் தேசிய கனிம ஆய்வு அறக்கட்டளை (NMET), அதன் மறுபெயரிடப்பட்ட வடிவத்தில், சர்வதேச திட்டங்களில் முதலீடு செய்கிறது. இவை நேர்மறையான முன்னேற்றங்கள். இருப்பினும், பல தடைகள் இன்னும் நீடிக்கின்றன.

ஆய்வு மற்றும் உளவு பார்ப்பதற்காக ஒரு தனி ஆய்வு உரிமம் (Exploration Licence (EL)) முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இது மேம்பட்ட தொழில்நுட்பங்களில் நிபுணத்துவம் பெற்ற சிறிய ஆய்வு நிறுவனங்களை ஈர்ப்பதே இதன் நோக்கமாக இருந்தது. இந்த ஆய்வு நிறுவனங்கள், பின்னர் ஏலங்கள் மூலம் வழங்கப்படும் சுரங்க நடவடிக்கைகளுக்குத் துணைபுரியும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. அதேநேரத்தில் இந்தத் துறையில் செங்குத்து ஒருங்கிணைப்பைத் தவிர்ப்பதற்காகவும் நோக்கமாகக் கொண்டது. பல நாடுகளில், இத்தகைய நிறுவனங்களுக்கு வரிச் சலுகைகள் வழங்கப்படுகின்றன. இந்தச் சலுகைகள் ஆய்வின்போது ஏற்படும் இழப்புகளை ஈடுசெய்ய உதவுகின்றன. 

இருப்பினும், பொதுவாக, ஆய்வு நடவடிக்கைகள், இந்தியாவின் தனி ஆய்வு உரிமம் (Exploration Licence (EL)) வழங்காத, சுரங்கத்திற்கான முன்னுரிமை உரிமையால் ஊக்குவிக்கப்படுகின்றன. இந்தியாவில் தற்போதைய அமைப்பு, ஆய்வு செயல்முறையின் ஆறு நிலைகளாகப் பிரிக்கப்பட்ட, 50 சதவீத செலவுத் திருப்பிச் செலுத்துதலை ரூ.20 கோடியாகக் குறைக்கிறது. இது ரூ.150 கோடி ஆய்வுச் செலவுகளுடன் ஒப்பிடும்போது மிகக் குறைவு. உற்பத்திக்கான நீண்ட காத்திருப்பு, தனி ஆய்வு உரிமம் (EL) வைத்திருப்பவர்கள் வருவாய் ஈட்டுவதைப் பொறுத்தது. இது வாய்ப்புகளைத் தடுக்கும்.

தற்போதைய தனி ஆய்வு உரிமம் (EL) முறையை மறுவடிவமைப்பதற்கான ஒரு வழி, முக்கியமான கனிம பிரித்தெடுப்பை ஒரு குறைமின்கடத்தி உற்பத்தி கட்டுமானத் திட்டமாக அணுகுவதும், முன்கூட்டியே மூலதன ஆதரவை வழங்குவதும் ஆகும். இதற்குத் தேவையான நிதி, சுரங்க நிறுவனங்கள் மீது கூடுதல் சுமைகளை சுமத்தாமல் பெறப்பட வேண்டும்.

நிலக்கரி ஊழலில் உள்ள ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள், தனியார் துறை பங்கேற்பை ஊக்குவிக்க உதவிய முதலில் வருபவருக்கே முன்னுரிமை (FCFS) செயல்முறைக்கு இந்தியா திரும்ப அனுமதிக்காமல் போகலாம் என்றாலும், படிப்படியாகவும் தொடர்ந்து போட்டித்தன்மையுடனும் இருக்கும் இரண்டு-நிலை ஏல செயல்முறை, அதிகப்படியான ஏலத்தைத் தவிர்க்க ஒற்றை, சீல் செய்யப்பட்ட ஏல செயல்முறையாக மாற்றப்பட வேண்டும்.

இறுதியாக, பல முக்கியமான கனிமங்களின் மீதான ராயல்டிகள் இப்போது 2-4 சதவீதமாக குறைக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், முக்கிய கனிமங்களின் மீதான ராயல்டிகள் அதிகமாகவே உள்ளன. இதன் காரணமாக, இந்தியாவில் உள்ள சுரங்க நிறுவனங்களுக்கு 60-65 சதவீத பயனுள்ள வரி விகிதம், பிற சட்டப்பூர்வ கோரிக்கைகள் உட்பட, பயனுள்ளதாக இருக்கும். இதன் விளைவாக, இது சுரங்கங்களை செயல்படுத்துவதைத் தடுக்கும் அல்லது பொருளாதாரத்திற்கான கீழ்நிலை தயாரிப்புகளின் செலவுகளைக் குறைக்கும் அபாயத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

இதைக் குறைப்பதை நோக்கி இந்த அமைப்பு முன்னேறியிருக்க வேண்டும் என்றாலும், 2024-ம் ஆண்டில், சுரங்கத்திற்கான உரிமைத்தொகை ஒரு வரி அல்ல என்று உச்சநீதிமன்றம் கூறியதுடன், சுரங்க நடவடிக்கைகளுக்கு கூடுதல் வரிகளை விதிக்கும் மாநிலங்களின் அதிகாரத்தை நிலைநிறுத்தியது. இதன் மூலம், 1989-ஆம் ஆண்டின் முந்தைய தீர்ப்பை அது ரத்து செய்தது. இந்த அணுகுமுறை ஒரு சுரண்டல் அரசின் தன்மையைப் பிரதிபலிக்கிறது. எனவே, இது திருத்தப்பட வேண்டும். 1992-க்குப் பிறகு உரிமைத்தொகை விகிதங்கள் செங்குத்தாக உயர்த்தப்பட்டதால் இது மிகவும் முக்கியமானது. இந்த உயர்வுகள் 1989-ம் ஆண்டு தீர்ப்பின் அடிப்படையில் செய்யப்பட்டன.

ரெட்டியும் கோட்டஸ்தானும் பெங்களூருவில் உள்ள தக்ஷஷிலா நிறுவனத்தில் தொழில்நுட்ப புவிசார் அரசியலில் ஆராய்ச்சியாளர்களாக உள்ளனர்.

Original Article :  India is talking about critical minerals. But do we have a plan? -Shobhankita Reddy and Pranay Kotasthane