நாடாளுமன்ற சிறப்புரிமைகள் என்றால் என்ன? -ரோஷ்னி யாதவ்

முக்கிய அம்சங்கள்:

நாடாளுமன்றத்தில் நள்ளிரவு வரை அமர்வுகள் நடைபெறுவது நீண்டகால வரலாற்றைக் கொண்டது; இதில் மிகவும் புகழ்பெற்றது, இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற ஆகஸ்ட் 14-15, 1947 அன்று நள்ளிரவில் நடைபெற்ற அமர்வு ஆகும். ஆனால், ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் உண்மையில் நாடாளுமன்றத்திலேயே இரவு முழுவதும் தங்கியது ஏதேனும், ஒரு பெரிய தேசிய நிகழ்வுக்காகவோ அல்லது விவாதத்திற்கோ அல்ல. அது 1964-ல், காவல்துறையினரால் கைது செய்யப்படுவதைத் தவிர்ப்பதற்காகவே நடந்தது.

அந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர், 42 வயதான மணி ராம் பாக்ரி ஆவார். இவர் 1962-ல் சோசலிஸ்ட் கட்சியின் வேட்பாளராக ஹிசார் தொகுதியிலிருந்து (தற்போது ஹரியானாவில் உள்ளது) மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

பாக்ரி தனது அரசியல் வாழ்க்கையை பஞ்சாப் சட்டமன்றத்தில் சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தொடங்கினார். அவர் ஒரு புத்திசாலித்தனமான பேச்சாளர் ஆவார். ஆனால் அடிக்கடி நாடாளுமன்றத்தில் குழப்பங்களை ஏற்படுத்தினார். தனது முதல் கூட்டத்தொடரிலேயே, அவர் மக்களவையில் இடையூறுகளை ஏற்படுத்தியதால், ஏழு நாட்களுக்கு இடைநீக்கம் செய்யப்பட்டார்.

பாக்ரிக்கு சட்ட நடவடிக்கைகளும் புதிதானவை அல்ல. அவர் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்த காலத்தில், அவரது பொது உரைகளில் ஒன்று பஞ்சாப் அரசாங்கம் அவர் மீது வழக்குப் பதிவு செய்ய வழிவகுத்தது. நாடாளுமன்ற உறுப்பினரான பிறகு, அவர் டெல்லியில், பிரதமரின் இல்லத்திற்கு வெளியே நடைபெற்ற சில போராட்டங்கள் உட்பட, பல ஆர்ப்பாட்டங்களில் பங்கேற்றார். மேலும், 1964-ல் அவர் பங்கேற்ற இத்தகைய தர்ணா போராட்டங்களில் ஒன்றுதான், அதிகாரிகள் அவர் மீது குற்றவியல் நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கக் காரணமாக அமைந்தது.

 கைது செய்யப்படுவோம் என்ற அச்சத்தில், பாக்ரி பாதுகாப்பு கோரி மக்களவை சபாநாயகரை அணுகினார். சபாநாயகர் மூத்த நாடாளுமன்றத் தலைவர்களுடன் கலந்தாலோசித்தார். பின்னர், பாக்ரியை நாடாளுமன்ற வளாகத்தில் தங்குவதற்கு அனுமதித்த அவர், இரவு 7 மணிக்கு மேல் கட்டிடத்திற்குள் நுழைய தடை விதித்தார். அவர் நாடாளுமன்ற வளாகத்தில் இருந்தவரை, காவல்துறையினரால் அவரைக் கைது செய்ய முடியவில்லை.

நாடாளுமன்ற வளாகத்தில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களைக் கைது செய்ய முடியாது என்ற விதி, 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மெட்ராஸ் சட்டமன்றத்தில் இயற்றப்பட்ட சட்டங்களிலிருந்து உருவானது. பி. டி. ராஜன் தலைமையிலான ஒரு குழு சட்டமன்றத்தின் எல்லைகளை நிர்ணயித்ததுடன், சட்டமன்ற வளாகத்தில் எந்தவொரு சட்டமன்ற உறுப்பினருக்கும் சட்டப்பூர்வ ஆவணங்களை வழங்குவது அவர்களின் சிறப்புரிமைகளை மீறுவதாகும் என்றும் முடிவு செய்தது.

1955ஆம் ஆண்டு டிசம்பரில், மக்களவையின் விதிகள் குழு, நாடாளுமன்ற வளாகம் புனிதமானது (sacrosanct) என்று கூறியது. இதைத் தொடர்ந்து, சபாநாயகரின் அனுமதியின்றி நாடாளுமன்ற வளாகத்தில் யாரையும் கைது செய்ய முடியாது என்ற விதியை மக்களவை இயற்றியது.

அதன்படி, ஏப்ரல் 1964-ல், சபாநாயகரின் அனுமதி பெற்ற பிறகு, பாக்ரி நாடாளுமன்ற வளாகத்தில் ஒரு கூடாரத்தை அமைத்தார். அப்போது மக்களவை கூட்டத்தொடர் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது, மேசை மற்றும் நாற்காலியுடன் கூடிய அவரது கூடாரம் அனைவரின் கவனத்தையும் ஈர்த்தது. ஏப்ரல் மாதத்தில் வானிலை இதமாக இருந்ததால், பாக்ரி நல்ல உறக்கத்திற்காக ஒரு கட்டிலையும் ஏற்பாடு செய்திருந்தார். நாடாளுமன்றமும் அவர் கழிவறை மற்றும் பிற வசதிகளைப் பயன்படுத்துவதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்துகொடுத்தது.

ஆனால் பாக்ரி வரம்பை மீறி, சபாநாயகரின் அனுமதியின்றி இரவு 7 மணிக்கு மேல் கட்டிடத்திற்குள் நுழைய முயன்றார். நாடாளுமன்ற ஊழியர்கள் அவரை உள்ளே நுழைய விடாமல் தடுத்தனர். இது நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் சிறப்புரிமைகள் மற்றும் கைது நடவடிக்கையை எதிர்கொள்ளும் உறுப்பினர்களுக்கு நாடாளுமன்றம் அடைக்கலம் கொடுக்க வேண்டுமா என்பது குறித்து அவையில் ஒரு விவாதத்தைத் தூண்டியது. பாக்ரியின் கூடாரம் நாடாளுமன்றத்தின் அதிகாரத்தையும் முக்கியத்துவத்தையும் வெளிப்படுத்தியது என்று அவரது நண்பர் ஒருவர் கூறினார்.

— பின்னர் சபாநாயகர் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் சிறப்புரிமைகளின் வரம்புகளை விளக்கினார். மேலும், பாக்ரியின் சிறப்பு அனுமதி நிரந்தரமாக நீடிக்காது என்றும் அவரிடம் தெரிவித்தார். மாலையே பாக்ரி தனது கூடாரத்தை அகற்றிவிட்டு, கைது செய்யப்படாமல் நாடாளுமன்றத்தை விட்டு வெளியேறினார் என்று நாடாளுமன்ற பதிவுகள் காட்டுகின்றன.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

அரசியலமைப்பின் 105வது பிரிவு, "நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகள் மற்றும் அதன் உறுப்பினர்கள் மற்றும் குழுக்களின் அதிகாரங்கள், சிறப்புரிமைகள் போன்றவை" பற்றிக் கூறுகிறது. மேலும் இது நான்கு உட்பிரிவுகளைக் கொண்டுள்ளது. அவை பின்வருமாறு:

(1) இந்த அரசியலமைப்பின் விதிகள் மற்றும் நாடாளுமன்றத்தின் நடைமுறையை ஒழுங்குபடுத்தும் விதிகள் மற்றும் நிலையாணைகளுக்கு உட்பட்டு, நாடாளுமன்றத்தில் பேச்சுச் சுதந்திரம் இருக்கும்.

(2) நாடாளுமன்றத்தின் எந்தவொரு உறுப்பினரும், நாடாளுமன்றத்திலோ அல்லது அதன் எந்தவொரு குழுவிலோ அவரால் கூறப்பட்ட எந்தவொரு விடயம் குறித்தோ அல்லது அளிக்கப்பட்ட எந்தவொரு வாக்கு குறித்தோ எந்தவொரு நீதிமன்றத்திலும் எந்தவொரு நடவடிக்கைகளுக்கும் பொறுப்பாக மாட்டார். மேலும், நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளில் ஏதேனும் ஒன்றின் மூலமாகவோ அல்லது அதன் அதிகாரத்தின் கீழோ வெளியிடப்பட்ட எந்தவொரு அறிக்கை, ஆவணம், வாக்குகள் அல்லது நடவடிக்கைகள் தொடர்பாக எந்தவொரு நபரும் அவ்வாறு பொறுப்பாக மாட்டார்.

(3) மற்ற அம்சங்களில், நாடாளுமன்றத்தின் ஒவ்வொரு அவையின் அதிகாரங்கள், சிறப்புரிமைகள் மற்றும் விலக்குரிமைகள், மற்றும் ஒவ்வொரு அவையின் உறுப்பினர்கள் மற்றும் குழுக்களின் அதிகாரங்கள், அவ்வப்போது நாடாளுமன்றத்தால் சட்டத்தின் மூலம் வரையறுக்கப்படலாம், அவ்வாறு வரையறுக்கப்படும் வரை, அவை 1978-ஆம் ஆண்டு அரசியலமைப்பு (நாற்பத்து நான்காவது திருத்தம்) சட்டத்தின் பிரிவு 15 நடைமுறைக்கு வருவதற்குச் சில மணி நேரத்திற்கு முன்னர் இருந்த அந்த அவையின் மற்றும் அதன் உறுப்பினர்கள் மற்றும் குழுக்களின் அதிகாரங்களாகவே இருக்கும்.

(4) அரசியலமைப்பின்படி, நாடாளுமன்றத்தின் ஏதேனும் ஒரு அவையிலோ அல்லது அதன் எந்தவொரு குழுவிலோ பேசுவதற்கும், அதன் நடவடிக்கைகளில் கலந்துகொள்வதற்கும் உரிமை பெற்ற நபர்களின் விவகாரங்களிலும், (1), (2) மற்றும் (3) ஆகிய பிரிவுகளின் விதிகள், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்குப் பொருந்துவதைப் போலவே பொருந்தும்.

இந்த விலக்குரிமை, இந்திய அரசுத் தலைமை வழக்குரைஞர் (Attorney General) அல்லது உறுப்பினராக இல்லாதபோதிலும் அவையில் பேசும் ஒரு அமைச்சர் போன்ற சில உறுப்பினரல்லாதவர்களுக்கும் நீட்டிக்கப்படுகிறது. ஒரு உறுப்பினர் அனுமதிக்கப்பட்ட பேச்சுச் சுதந்திரத்தின் வரம்புகளை மீறும் அல்லது கடந்து செல்லும் சூழல்களில், நீதிமன்றத்திற்குப் பதிலாக சபாநாயகரோ அல்லது அவையே அதை விசாரித்து நடவடிக்கை எடுக்கும்.

 Original Article :  What are parliamentary privileges? -Roshni Yadav