இது 'விவசாயத்தை எளிதாக்குதல்' என்பதற்குப் பதிலாக 'தொழில் செய்வதை எளிதாக்குதல்' என்ற நோக்கில் வரைவு செய்யப்பட்ட ஒரு ஆவணம்போல வாசிக்கப்படுகிறது.
இந்தியா விதைகளை நிர்வகிக்கும் முறையை அமைதியாக மாற்றிக்கொண்டு வருகிறது. சமூக விதை வங்கிகளுக்கான புதிய விதிகள் மற்றும் தாவர வகைகள் பாதுகாப்பு மற்றும் விவசாயிகளின் உரிமைகள் (Protection of Plant Varieties and Farmers’ Right (PPV&FR)) சட்டத்தைப் புதுப்பிப்பதற்கான பேச்சுவார்த்தைகளுடன், விதை மசோதா (draft Seeds Bill), 2025-ன் வரைவு, பொதுமக்களின் கருத்துகளுக்காக வெளியிடப்பட்டது. இந்த முன்னேற்றங்கள் அனைத்தும் சேர்ந்து, வரும் ஆண்டுகளில் விதைகள் எவ்வாறு உற்பத்தி செய்யப்படும், வர்த்தகம் செய்யப்படும் மற்றும் நிர்வகிக்கப்படும் என்பதில் ஆழமானக் கட்டமைப்பு மாற்றத்தைக் குறிக்கின்றன. ஆனால், இந்த மாற்றங்களில் விதை மசோதா முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. சட்டம் உண்மையில் யாருக்கு உதவுகிறது என்பது குறித்த கவலைக்குரிய கேள்விகளை இது எழுப்புகிறது. ஏறக்குறைய 20 ஆண்டுகளாக, விவசாயிகள், மாநில அரசுகள் மற்றும் சமூகக் குழுக்கள் விதை முறையை நியாயமானதாகவும், தெளிவாகவும், பாதுகாப்பாகவும் மாற்றும் ஒரு புதிய விதைச் சட்டத்தை எதிர்பார்த்து வருகின்றனர். முதல் வரைவு 2004-ல் வெளிவந்தது. மற்றொன்று 2019-ல் வெளிவந்தது. இரண்டும் போட்டித்தன்மை வாய்ந்த கோரிக்கைகளின் காரணமாக தோல்வியடைந்தன. விவசாயிகள் பாதுகாப்பைக் கேட்டனர், தொழில்துறை சுதந்திரத்தைக் கேட்டது மற்றும் மாநிலங்கள் ஒழுங்குமுறை அதிகாரங்களைக் கோரின - இதுவரை இது குறித்து ஒருமித்த கருத்து எட்டப்படவில்லை.
முதல் பார்வையில், இந்த மசோதா பதிலளிக்கக்கூடியதாகத் தோன்றுகிறது: இந்த மசோதா பதிவுசெய்யப்பட்ட விதை வகைகளைக் கண்காணிக்க வேண்டும். தண்டனைகளை வலுப்படுத்த வேண்டும். மேலும், விலைகளைக் கட்டுப்படுத்துவதை ஆதரிக்க வேண்டும் - குறைந்தபட்சம் காகிதத்தில் இதை வெளியிட வேண்டும். ஆனால், இந்த மாற்றங்கள் விவசாயிகளுக்கு அதிகாரமளிப்பதற்குப் பதிலாக ஒன்றிய அரசின் அதிகாரிகள் மற்றும் நிறுவனங்களுக்கு அதிக அதிகாரம் அளிக்கும் பெரிய முடிவுகளால் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றன.
அங்கீகார அமைப்பு (Accreditation system)
மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் பிரிவு 17(8) மூலம் வருகிறது. இது ஒரு மத்திய அங்கீகார முறையை உருவாக்குகிறது. இந்த வழிமுறையின்கீழ், மையத்தால் அங்கீகாரம் பெற்ற ஒரு நிறுவனம் அனைத்து மாநிலங்களிலும் தானாகவே "பதிவு செய்யப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது - அந்த நிறுவனம் அதன் எல்லைக்குள் செயல்பட வேண்டும் என்று மாநிலம் விரும்புகிறதோ இல்லையோ. மாநிலங்கள் உடனடியாக பதிவைப் பதிவு செய்ய வேண்டும் மற்றும் தொழில்நுட்ப, நிதி அல்லது உள்கட்டமைப்பு அடிப்படையில் விண்ணப்பங்களை நிராகரிப்பதில் இருந்து வெளிப்படையாகத் தடை செய்யப்பட வேண்டும். இது கூட்டுறவு கூட்டாட்சி முறை அல்ல; இது மாநில அதிகாரத்தை (cooperative federalism;) அழிக்கும் நடவடிக்கையாக இருக்கக் கூடும். மகாராஷ்டிராவில் பருத்தி முதல் தெலுங்கானாவில் மிளகாய் வரை விதை தோல்விகள் உள்ளூர் விளைவுகளை கடுமையாக ஏற்படுத்தியுள்ள நேரத்தில், தங்கள் விதைச் சந்தைகளில் யார் நுழைகிறார்கள் என்பதைக் கட்டுப்படுத்தும் மாநிலங்களின் திறனை நீக்குவது ஜனநாயக விரோதமானது.
விவசாயிகள் பல ஆண்டுகளாகக் கேட்டு வந்த இழப்பீட்டையும் இந்த மசோதா புறக்கணிக்கிறது. மோசமான அல்லது போலி விதைகள் பயிரிழப்பை ஏற்படுத்தினால், அபராதம் விதிக்கப்படலாம். ஆனால், அந்தப் பணம் பாதிக்கப்பட்ட விவசாயிகளுக்கு அல்ல, மாநில கருவூலத்திற்குச் செல்கின்றன. இந்த வரைவு தானியங்கி, காலக்கெடு கொண்ட இழப்பீட்டு வழிமுறையையோ, விதை பொறுப்பு நிதியையோ, விவசாயிகள் யதார்த்தமாக அணுகக்கூடிய பொறுப்புணர்வு கொண்ட பாதையையோ வழங்கவில்லை. பலவருட நீதிமன்றப் போராட்டங்கள் மற்றும் அரிதான இழப்பீட்டு உத்தரவுகளுக்குப் பிறகு - பெரும்பாலும் பொதுமக்களின் அழுத்தத்திற்குப் பிறகு தெளிவான ஆதரவு இல்லாதது ஒரு தவறான நடவடிக்கையாக உணரப்படுகிறது. விதை நிறுவனங்களுடன் முறைசாரா அல்லது எழுதப்படாத ஒப்பந்தங்களின்கீழ் விதைகளை உற்பத்தி செய்யும் விவசாயிகளுக்கும் இதே பிரச்சினை உள்ளது.
விலைக் கட்டுப்பாடு பற்றிய குறிப்பு வெறுமையாகத் தெரிகிறது. "அவசரகால சூழ்நிலைகளில்" மட்டுமே விதை விலையில் ஒன்றிய அரசு தலையிட இந்த மசோதா அனுமதிக்கிறது. ஆனால், விதை விலைகள் வேகமாக உயர்ந்து வருகின்றன. மேலும், தனியார் கலப்பின விதைகள் பொதுவானவை. விவசாயிகளுக்கு அவ்வப்போது உதவி செய்வது மட்டுமல்லாமல், நிலையான பாதுகாப்பும் தேவைப்படுகிறது.
பின்னர் வெளிநாட்டு சோதனைகள் மற்றும் சான்றிதழ் பிரச்சினை உள்ளது. வெளிநாட்டு நிறுவனங்கள் சாகுபடி மற்றும் பயன்பாட்டிற்கான மதிப்பு (Value for Cultivation and Use (VCU)) சோதனைகளை நடத்தி விதைகளை சான்றளிக்க அனுமதிப்பதன் மூலம், இந்த மசோதா இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சி கவுன்சில் (Indian Council of Agricultural Research (ICAR)) மற்றும் மாநில வேளாண் பல்கலைக்கழகங்கள் மூலம் இந்தியாவின் கடின உழைப்பால் வென்ற உள்ளூர் வேளாண்-காலநிலை சோதனை முறையை பலவீனப்படுத்துகிறது. விதைகள் நன்றாகவோ அல்லது மோசமாகவோ வளர்வது உள்ளூர் நிலைமைகளைப் பொறுத்தது. மண், வானிலை, பூச்சிகள் மற்றும் விவசாய முறைகள் வேறுபட்ட நாடுகளில் அவை எவ்வாறு வளர்கின்றன என்பதன் அடிப்படையில் அல்ல. வெளிநாட்டு தரவுகளை இந்திய சந்தைகளுக்குள் ஒரு சட்டப்பூர்வ நுழைவாயிலாக வழங்குவது ஆபத்தானது. இந்தியாவின் முறைசாரா விதை பொருளாதாரத்தின் முதுகெலும்பாக இருக்கும் சிறிய விதை உற்பத்தியாளர்களின் நிலை என்ன? மசோதாவின் விரிவாக்கப்பட்ட பதிவு, கண்டறியும் தன்மை மற்றும் இணக்க நடைமுறைகள் - உள்ளூர் விதை உற்பத்தியாளர்கள், கூட்டுறவு சங்கங்கள், விவசாயிகள் குழுக்கள் என பல சிறிய நிறுவனங்கள் பல்வேறு தடைகளை எதிர்கொண்டு வருகின்றன. பெரிய நிறுவனங்கள் முழு நாட்டின் சந்தையிலும் நுழைவதற்கு எளிதான வழியைப் பெறுகின்றன. அதே, நேரத்தில் உள்ளூர் விதை முறைகள் வெளியே தள்ளப்பட்டு அதன் முக்கியத்துவம் கணிசமாக குறைந்துவிட்டன.
விதைகள் மசோதா, 2025, விவசாயிகள் விதை சந்தையை நம்பவும், நியாயமற்ற நடைமுறைகளிலிருந்து அவர்களைப் பாதுகாக்கவும், இந்தியாவின் விதை முறையை வலுப்படுத்தவும் உதவியிருக்கலாம். ஆனால், அதற்குப் பதிலாக, விவசாயிகளுக்கு விவசாயத்தை எளிதாக்குவதை (ease of farming) விட நிறுவனங்களுக்கு வணிகத்தை எளிதாக்க (ease of doing business) வரைவு செய்யப்பட்ட ஆவணம் போல வாசிக்கப்படுகிறது.
இந்தியாவின் விதை எதிர்காலம் ஒரு முக்கியமான கட்டத்தில் உள்ளது. மில்லியன் கணக்கான விவசாயிகளுக்கு உண்மையிலேயே உதவ இந்தச் சட்டம் மாற்றப்பட வேண்டும். ஒன்றிய அரசு அல்லது பெரிய நிறுவனங்களுக்கு அனைத்து அதிகாரங்களையும் வழங்குவதற்குப் பதிலாக, விவசாயிகளின் உண்மையான தேவைகளில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். மாநிலங்களின் தேவைகளை பூர்த்தி செய்யவேண்டும். இந்திய விவசாயத்தின் சுற்றுச்சூழல் பன்முகத்தன்மைகளை (ecological diversity) ஆதரிக்க வேண்டும்.
எழுத்தாளர் நிலையான வேளாண்மைக்கான மையத்தில் பணிபுரிகிறார்.
Original article : Seeds Bill isn’t what the farmer ordered. -Ramanjaneyulu GV