இந்த மசோதா முழுமையாக நிராகரிக்கப்பட வேண்டும். மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதிச் சட்டத்தில் (Mahatma Gandhi National Rural Employment Guarantee Act (MGNREGA)) பல சிக்கல்கள் இருந்தபோதிலும், அது கிராமப்புற இந்தியாவிற்குச் சிறப்பாகப் பணியாற்றியுள்ளது. மேலும், பொருளாதார நெருக்கடி காலங்களில் இந்தியாவிற்கு மிகவும் பயனுள்ளதாக இருந்துள்ளது. இது, மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டத்தின் (MGNREGA) தற்போதைய கட்டமைப்புக்குள்ளேயே பல மேம்பாடுகளைச் செய்திருக்க முடியும்.
டிசம்பர் 15 அன்று, எந்தவொரு முன் ஆலோசனைமின்றி, மத்திய அரசு மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதிச் சட்டத்தை (MGNREGA) ரத்து செய்து, அதற்குப் பதிலாக வளர்ந்த இந்தியா வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரத்திற்கான உத்தரவாதத் திட்டம் (கிராமப்புறம்) — விபி-ஜி ராம் ஜி மசோதா-2025-ஐ (Viksit Bharat Guarantee for Rozgar and Ajeevika Mission (Gramin), or the VB-G RAM G Bill) அறிமுகப்படுத்த திட்டமிட்டது. உண்மையில், இந்த மசோதா இரண்டு தனித்தனி சட்டங்களாக இருந்திருக்க வேண்டும். ஏனெனில், MGNREGA மற்றும் விபி-ஜி ராம் ஜி திட்டம் ஆகியவை அவற்றின் நோக்கம் மற்றும் குறிக்கோளின் அடிப்படையில் வேறுபட்டவை.
இந்த மசோதா, மக்கள் வேலை செய்யும் அனுமதிக்கும் மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டத்தின் (MGNREGA) அடிப்படை உரிமையை நீக்குகிறது. உண்மையில், இந்த மசோதாவில் வேலை செய்வதற்கான உரிமை என்ற அம்சமே இல்லை. இந்த மசோதாவின் நோக்கம் மற்றும் காரணங்கள், "திறனற்ற உடல் உழைப்பு வேலைகளைச் செய்ய முன்வரும் வயது வந்த உறுப்பினர்களைக் கொண்ட ஒவ்வொரு கிராமப்புறக் குடும்பத்திற்கும் ஒவ்வொரு நிதியாண்டிலும் 125 நாட்கள் ஊதிய வேலைவாய்ப்பிற்கான சட்டப்பூர்வ உத்தரவாதத்தை வழங்குவதன் மூலம், வளர்ந்த இந்தியா @2047 (Viksit Bharat @2047) என்ற தேசிய தொலைநோக்குப் பார்வைக்கு இணையாக ஒரு கிராமப்புற மேம்பாட்டுக் கட்டமைப்பை நிறுவுவதற்கான ஒரு மசோதா" என்று கூறப்பட்டிருந்தாலும், இது உண்மைக்குப் புறம்பானது.
இருப்பினும், ஜி ராம் ஜி மசோதா, மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டம் வழங்கிய முக்கிய உத்தரவாதங்களை பலவீனப்படுத்துகிறது. மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டம் (MGNREGA) மத்திய அரசால் நிதியளிக்கப்படும், தேவைக்கேற்ப செயல்படுத்தப்படும் வேலைவாய்ப்புத் திட்டமாகும். இது இந்தியாவின் ஒவ்வொரு கிராமப்புறக் குடும்பத்திற்கும் 100 நாட்கள் வேலைக்கு உத்தரவாதம் அளித்தது. இந்த மசோதா MGNREGA மற்றும் அதன் சட்டப்பூர்வ உத்தரவாதங்களை ரத்து செய்து, அதற்குப் பதிலாக எந்த உத்தரவாதங்களையும் வழங்காத ஒரு மத்திய அரசுத் திட்டத்தைக் கொண்டுவருகிறது. இது உண்மையில் மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டத்திற்கு (MGNREGA) முந்தைய காலத்தில் கட்டமைக்கப்பட்ட திட்டமான, ஜவஹர் ரோஜ்கார் யோஜனா (Jawahar Rozgar Yojana(JRY)) மற்றும் வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டம் (Employment Assurance Scheme) போன்ற திட்டங்கள் கிராமப்புற வேலைவாய்ப்பு "உறுதி" என்ற பெயரை மட்டுமே கொண்டிருந்தன. மேலும், நாட்டின் பெரும்பாலான பகுதிகளில் 10 நாட்களுக்கும் குறைவான வேலைவாய்ப்பையே வழங்கின.
முன்மொழியப்பட்ட சட்டத்தில் உள்ள நான்கு பிரிவுகளே, சட்டப்பூர்வ உத்தரவாதம் என்று கூறப்படுவது எவ்வளவு தவறாக வழிநடத்துகிறது என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன. இந்த மசோதாவின் முக்கிய சட்டப் பிரிவுகள் மற்றும் துணைப் பிரிவுகளை ஆராய்ந்து, அவற்றின் உண்மையானத் தாக்கங்களைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.
முதலாவதாக, மசோதாவின் பிரிவு 4(5) குறிப்பிடுவதாவது, “மத்திய அரசால் பரிந்துரைக்கப்படக்கூடிய புறநிலை அளவுகோல்களின் அடிப்படையில், ஒவ்வொரு நிதியாண்டுக்கும் மாநில வாரியான திட்ட ஒதுக்கீட்டை மத்திய அரசு நிர்ணயிக்கும்.” இது சட்டத்தின் மூலம் ஒரு குடும்பத்திற்கு 100 நாட்கள் வேலைக்கு உத்தரவாதம் அளித்த, மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்டம் (MGNREGA) என்பது அடிமட்டத்திலிருந்து தொடங்கப்பட்ட, தேவை அடிப்படையிலான வேலைவாய்ப்புத் திட்டமாக இருந்தது. இந்த அணுகுமுறை இப்போது ஒதுக்கீட்டின் அடிப்படையிலான திட்டமாக மாற்றப்பட்டுள்ளது. இதில், மத்திய அரசும் அதன் அதிகாரத்துவ அமைப்பும், ஒதுக்கீட்டின் அளவை மாற்றுவதற்கும் நிர்ணயிப்பதற்கும் முழு சுதந்திரம் பெற்றுள்ளன. அதற்கான விதிமுறைகளும் காரணங்களும் உண்மையில் மத்திய அரசாலேயே பரிந்துரைக்கப்படுகின்றன.
இரண்டாவதாக, இந்த மசோதாவின் பிரிவு 5 (1) கிராமப்புற இந்தியா முழுவதும் வேலை செய்வதற்கான உலகளாவிய உரிமை என்ற கருத்தை தகர்க்கிறது. இந்த மசோதா குறிப்பிட்டதாவது, “வேறுவிதமாக வழங்கப்பட்டாலன்றி, மத்திய அரசால் அறிவிக்கப்படக்கூடிய மாநிலத்தில் உள்ள கிராமப்புறப் பகுதிகளில், திறனற்ற உடல் உழைப்பு வேலை செய்ய (unskilled manual work) முன்வரும் வயது வந்த உறுப்பினர்களைக் கொண்ட ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும், இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் உருவாக்கப்பட்ட திட்டத்தின்படி, ஒரு நிதியாண்டில் 125 நாட்களுக்குக் குறையாத உத்தரவாத வேலைவாய்ப்பை மாநில அரசு வழங்கும்.” இதன் மூலம், இந்தத் திட்டம் மத்திய அரசால் அறிவிக்கப்படும் நாட்டின் சில பகுதிகளில் மட்டுமே செயல்படுத்தப்படும் என்பதை மத்திய அரசு தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. அந்தப் பகுதிகளில்கூட, மத்திய அரசின் விதிமுறைகளின்படி 125 நாட்கள் வேலை வழங்குவதற்கு மாநில அரசுகளிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே, உத்தரவாதமளிக்கப்பட்ட வேலை நாட்களை 100-லிருந்து 125 நாட்களாக அதிகரிப்பது என்பது ஒரு வெற்று வாக்குறுதியாகும். ஏனெனில், வேலைக்கான தேவையைப் பூர்த்தி செய்யத் தவறிய நிதி ஒதுக்கீடுகளால் மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டம் நிதி நெருக்கடிக்கு உள்ளானது. இதன் விளைவாக, கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டத்தாலேயேகூட ஒரு வருடத்திற்கு சுமார் 50-55 நாட்கள் வேலைவாய்ப்பை மட்டுமே வழங்க முடிந்தது.
மூன்றாவதாக, கிராமப்புற வேலையின்மை மற்றும் துயரத்தைக் குறைக்கும் பொருட்டு, மாநிலங்கள் ஒரு வேலைவாய்ப்புத் திட்டத்தை நடத்துவதற்குத் தங்களின் சொந்த வளங்களைப் பயன்படுத்தி, மிகவும் பரவலான மற்றும் வலுவான ஒரு வேலைவாய்ப்புத் திட்டத்தை நடத்த முடிவு செய்தால், மாநிலங்களால் செலவிடப்படும் எந்தவொரு பணமும் மத்திய அரசால் தீர்மானிக்கப்பட்ட விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்டதாக இருக்கும். பிரிவு 4(6) குறிப்பிடுவதாவது, “ஒரு மாநிலம் தனது அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒதுக்கீட்டிற்கு அப்பால் செய்யும் எந்தவொரு செலவும் மாநில அரசாங்கத்தால் ஏற்கப்பட வேண்டும் என்றும், இது மத்திய அரசால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட முறை மற்றும் நடைமுறையின்படி செய்யப்பட வேண்டும் என்றும் அது கூறுகிறது”.
புதிய சட்டத்தின் கீழ் உள்ள திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்த முடியாததாக மாற்றக்கூடிய ஒரு நான்காவது அம்சம், பிரிவு 22 (2)-இல் உள்ளது. அது, “இது, மத்திய அரசுக்கும், மாநில அரசுக்கும் இடையேயான நிதிப் பகிர்வு முறை 60:40 ஆக இருக்கும்” என்று கூறுகிறது. இது வடகிழக்கு மாநிலங்கள், மலை மாநிலங்கள் மற்றும் ஒன்றியப் பிரதேசங்களுக்கு இந்த விகிதம் 90:10 ஆக இருக்கும் என்று குறிப்பிடுகிறது. மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டத்தின் (MGNREGA) பிரிவு 22-ன் கீழ், மத்திய அரசு தொழிலாளர் செலவில் 100 சதவீதமும் (இதன் மூலம் ஒரு தேசிய வேலைவாய்ப்பு உத்தரவாதத்தை உறுதி செய்தது) மற்றும் மூலப்பொருட்களுக்கான செலவில் 75 சதவீதமும் வழங்கியது. இதன் விளைவாக, மொத்தச் செலவில் மத்திய அரசின் பங்கு குறைந்தபட்சம் 90 சதவீதமாக இருந்தது. மேலும், நிதிப் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டால், வேலையின்மை நிலைகள் மற்றும் நிதிப் பற்றாக்குறையால் ஊதியப் பணம் வழங்குவதில் தாமதம் ஏற்படும்போது, அதற்கான இழப்பீட்டிற்கும் மத்திய அரசே பொறுப்பாக இருந்தது. புதிய ஜி ராம் ஜி திட்டத்தின் கீழ், அனைத்துக் கட்டுப்பாடுகளும் மத்திய அரசிடம் இருக்கும் ஒரு திட்டத்திற்கு நிதியளிக்க 40 சதவீதத்தை வழங்க மாநிலங்கள் விரும்புமா என்பது மிகவும் சந்தேகத்திற்குரியது. எல்லா சாத்தியக்கூறுகளின்படியும், இந்த மசோதாவின் நோக்கம் மற்றும் காரணங்களில் கூறப்பட்டுள்ளபடி, "வளமிக்க மற்றும் மீள்திறன் கொண்ட கிராமப்புற இந்தியாவிற்கான அதிகாரம், வளர்ச்சி, ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் முழுமையான செயலாக்கம்" ஆகியவற்றை நோக்கிய வேலைவாய்ப்பு உத்தரவாதங்கள் மக்களை ஈர்க்காமலும், போதுமான மத்திய நிதி இல்லாததாலும் இத்திட்டம் ஒரு தோல்வியடைந்த திட்டமாகிவிடும்.
இந்த மசோதா முழுமையாக நிராகரிக்கப்பட வேண்டும். கிராமப்புற மக்களுக்கு இதை மிகவும் கவர்ச்சிகரமானதாகவோ அல்லது பயனுள்ளதாக்குவதற்கோ இதில் "சீர்திருத்தம்" என்ற பெயரில் எதுவும் வழங்காது. மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டத்தில் பல சிக்கல்கள் இருந்தன. இருப்பினும், இந்த சிக்கல்களில் பெரும்பாலானவை மோசமான செயல்படுத்தலால் ஏற்படுகின்றன. இந்த சிக்கல்கள் இருந்தபோதிலும், MGNREGA கிராமப்புற இந்தியாவுக்கு நன்றாக சேவை செய்துள்ளது. மேலும், பொருளாதார நெருக்கடி காலங்களில் இந்தியாவிற்கு மிகவும் சிறப்பாகப் பணியாற்றியுள்ளது. காலநிலை நெருக்கடியை நிவர்த்தி செய்யவும், சிறந்த நீர் மற்றும் வள மேலாண்மைக்கும் இந்தியாவிற்கு உதவவும், அதன் தற்போதுள்ள கட்டமைப்புக்குள்ளேயே பலவற்றை வலுப்படுத்தியிருக்க முடியும்.
மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டம் (MGNREGA) என்பது, 'ஒவ்வொரு கைக்கும் வேலை கொடுங்கள், ஒவ்வொரு வேலைக்கு முழு ஊதியம் கொடுங்கள்' என்ற பிரபலமான முழக்கத்துடன் கொண்டுவரப்பட்ட ஒரு மக்கள் சட்டம் ஆகும். இது 100 நாட்களுக்கும் மேலான வேலைக்கான உரிமைகளை வழங்கியது, கிராமப்புற நிர்வாகத்தை சீர்திருத்த உதவியது. மேலும், மக்கள் தங்கள் வேலைக்கான உரிமையைப் போராடிப் பெறுவதற்கு அதிகாரம் அளிக்கும் குறைந்தது 10 உரிமைகளை வழங்கியது. திட்டச் செயலாக்கத்தில் வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் சமூகத் தணிக்கைகள் தொடர்பான விதிகளைத் தவிர, இந்தச் சட்டம் MGNREGA-வின் பெரும்பாலான உரிமைகளை பலவீனப்படுத்துகிறது. இதில் பரவலாக்கப்பட்ட திட்டமிடல் நீர்த்துப்போகச் செய்யப்படுவதும் அடங்கும். குறிப்பிடும்படி, நோக்கங்கள் மற்றும் காரணங்களிலும் கோடிட்டுக் காட்டப்பட்டுள்ள இலக்குகளை ஜி ராம் ஜி மூலம் ஒருபோதும் அடைய முடியாது. உண்மையில், அந்த நோக்கங்களுக்கு உண்மையாக இருக்க வேண்டுமானால், இந்த மசோதா திரும்பப் பெறப்பட வேண்டும். மேலும், மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டம் (MGNREGA) மேம்படுத்தப்பட்ட குறைந்தபட்ச ஊதியத்துடன் 125 நாட்களாக உயர்த்தப்பட வேண்டும். அப்போதுதான், ஒவ்வொரு இந்தியனின் மிகவும் நியாயமான கோரிக்கையான, “ஒவ்வொரு கையும் வேலை பெறுவது, மற்றும் அனைத்து வேலையும் நியாயமான கூலி பெறுவது” என்ற இலக்கை நாம் நெருங்க முடியும். எந்தவொரு மசோதாவும் அந்த லட்சியத்தை அடக்கிவிட முடியாது என்பதை அரசியல் அமைப்பு இதை அங்கீகரிக்க வேண்டும்.
2005-ம் ஆண்டில், அனைத்து அரசியல் கட்சிகளுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஒருமித்த ஆதரவால், "வேலைவாய்ப்பு உத்தரவாதம் வாழ்க - ரோஜ்கார் உத்தரவாதம் ஜிந்தாபாத்" என்ற முழக்கங்களுக்கு மத்தியில் மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்ட (MGNREGA) சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது என்பதை ஆளும் கட்சிக்கு நினைவூட்டுவது பொருத்தமானது. இந்தச் சட்டத்தை இரகசியமாக ரத்து செய்ய பாஜக மேற்கொள்ளும் முயற்சி, உழைப்பின் கண்ணியத்திற்குச் செய்யப்படும் துரோகம் மட்டுமல்ல, ஜனநாயக ஒருமித்த கருத்தை உருவாக்கும் அடிப்படைக் கொள்கைகளையும் இது பலவீனப்படுத்துகிறது.
கட்டுரையாளர்கள் சமூக ஆர்வலர்கள். அவர்கள் மஸ்தூர் கிசான் சக்தி சங்கத்தின் (MKSS) நிறுவன உறுப்பினர்கள் ஆவர்.
Original link:
VB-G RAM G Bill annihilates MGNREGA and undermines rural India’s right to work