தற்போதைய நிகழ்வு : சசி தரூர் குறிப்பிடுவதாவது, கடந்த கால நிகழ்வுகளிலிருந்து வரவேற்கத்தக்க வகையில், 2026-27 ஆம் ஆண்டுக்கான மத்திய நிதிநிலை அறிக்கை, அதன் தேசிய பாதுகாப்பு கட்டமைப்பை ரூ.7.85 லட்சம் கோடி (தோராயமாக $86.7 பில்லியன்) சாதனை அளவாக ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இது கடந்த ஆண்டு மதிப்பிடப்பட்ட ரூ.6.81 லட்சம் கோடியுடன் ($81.2 பில்லியன்) ஒப்பிடும்போது 15.19 சதவீதம் அதிகமாகும்.
முக்கிய அம்சங்கள் :
இந்த வளர்ச்சியின் முக்கிய உந்துதலானது மூலதன செலவினத்தில் 21.8 சதவீதம் அதிகரிப்பு ஆகும். இது இராணுவ நவீனமயமாக்கலை விரைவுபடுத்துவதற்கும் போர் விமானங்கள், நீர்மூழ்கிக் கப்பல்கள் மற்றும் ஆளில்லா விமானங்கள் போன்ற மேம்பட்ட தளங்களை வாங்குவதற்கும் ரூ.2.19 லட்சம் கோடியாக உயர்ந்துள்ளது.
குறிப்பிடத்தக்க வகையில், அரசாங்கம் இந்த நவீனமயமாக்கல் நிதியில் கிட்டத்தட்ட 75 சதவீதத்தை உள்நாட்டு கொள்முதலுக்காக ஒதுக்குவதன் மூலம் அதன் தன்னிறைவு இந்தியா முன்முயற்சியை (Atmanirbhar Bharat initiative) தீவிரப்படுத்தியுள்ளது. அதேநேரத்தில், வருவாய்க்கான நிதிநிலை அறிக்கை ரூ.3.65 லட்சம் கோடியாக உயர்த்தி, ஆபரேஷன் சிந்தூரைத் (Operation Sindoor) தொடர்ந்து அதிக செயல்பாட்டு தயார்நிலை மற்றும் வழித்தடங்களை உறுதி செய்கிறது.
இந்தியாவின் பாதுகாப்புச் செலவு குறித்து தவிர்க்க முடியாமல் ஆசியாவில் ஆயுதப் போட்டியைத் தூண்டுகிறது என்று சில நாடுகளிலிருந்து குற்றச்சாட்டுகளை எழுப்பியுள்ளது. இந்தக் குற்றச்சாட்டு புதியதல்ல. இந்தியா தனது இராணுவத்தை தீவிரமாக நவீனமயமாக்க முயற்சிக்கும் போதெல்லாம், சிலர் அதை நிலைத்தன்மைக்கு ஆளாக்குவது, கவலையளிக்கும் அல்லது அதிகப்படியான தேசியவாதமாக விவரிக்கிறார்கள்.
பல ஆண்டுகளாக, இந்தியா அதன் இராஜதந்திரரீதியில் லட்சியங்களுக்கும் அதன் உண்மையான இராணுவத் தயார்நிலைக்கும் இடையில் ஒரு ஆபத்தான இடைவெளியை எதிர்கொண்டுள்ளது. இந்த நாடாளுமன்றக் குழுக்களின் இடைவெளிகள், இராணுவத் தலைவர்கள் மற்றும் சுதந்திரமான ஆய்வாளர்களால் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, தடுப்பது என்பது கோஷங்கள் அல்லது உணர்ச்சிகளைப் பற்றியது அல்ல. இது உண்மையான திறனில் நிலைத்துள்ள ஒரு பொருள் நிலையாகும். எந்தவொரு ஆக்கிரமிப்பும் தோல்வியடையும் அல்லது அதன் மதிப்புக்கு மேல் செலவாகும் என்று நம்பினால் மட்டுமே ஒரு எதிரி தடுக்கப்படுகிறான். ஒரு நாடு அதன் பாதுகாப்பில் போதுமான முதலீடு செய்யவில்லை என்றால், அது அமைதியைப் பெறுவதில்லை. மாறாக, அது அழுத்தம் மற்றும் வற்புறுத்தலுக்கு ஆளாகிறது.
எனவே, இந்தியாவின் சமீபத்திய பாதுகாப்புக்கான செலவின உயர்வு போர்க்குணத்தின் அறிகுறி அல்ல, மாறாக பொறுப்பின் அறிகுறியாகும். நம்பிக்கை அல்லது ஏக்கத்தின் அடிப்படையில் நம்பகமான தடுப்பு கட்டமைக்க முடியாது என்ற புரிதலை இது காட்டுகிறது. கடந்தகால கட்டுப்பாடு தானாகவே எதிர்கால நிலைத்தன்மையை உறுதி செய்யும் என்ற நம்பிக்கையையும் அது நம்பியிருக்க முடியாது.
இந்தியாவின் பாதுகாப்பு சூழல் மிகவும் சிக்கலானதாகிவிட்டதால், குறிப்பாக இதற்கான அங்கீகாரம் தீவிரமானது. பாகிஸ்தானின் இராணுவ நிலைப்பாடு அதன் அணுசக்தி இராஜதந்திரத்துடன் இறுக்கமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது. வழக்கமான இராணுவ வலிமையில் உள்ள எந்தவொரு இடைவெளியையும் பயன்படுத்திக் கொள்ள இது வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, உள்நாட்டு அரசியல் அழுத்தத்தின் கீழ், பாகிஸ்தான் நிதானத்தைக் காட்டுவதை இந்தியா பாதுகாப்பானது என்று நம்ப முடியாது.
சீனாவும் பாகிஸ்தானும் தங்கள் இராஜதந்திர மற்றும் இராணுவ ஒருங்கிணைப்பை அதிகரித்து வருவதால் நிலைமை மிகவும் கவலையளிக்கிறது. இந்தியா நீண்டகாலமாக கவலைப்பட்டு வருகிறது. ஆனால், இப்போது இந்த கவலை மிகவும் உண்மையானதாகவும், வெளிப்படையாகவும் மாறி வருகிறது.
டொனால்ட் டிரம்பின் கீழ் வாஷிங்டனில் இருந்து புவிசார் அரசியல் நிச்சயமற்றத் தன்மையும் வருகிறது. அங்கு உலகளாவிய உறுதிமொழிகள் பெருகிய முறையில் பரிவர்த்தனை சார்ந்ததாகத் தெரிகிறது. அவை நீண்டகால கொள்கைகளைவிட குறுகிய கால ஒப்பந்தங்களைச் சார்ந்திருப்பதாகத் தெரிகிறது. நட்பு அல்லது இல்லாவிட்டாலும், எந்தவொரு வெளிப்புற சக்தியின் கணிக்க முடியாத முடிவுகளையும் இந்தியா சார்ந்து இருக்க விரும்பவில்லை.
இராஜதந்திர சுயாட்சி, ஏதாவது அர்த்தமுள்ளதாக இருந்தால், அதற்கு வலுவான மற்றும் நம்பகமான தேசிய திறன்கள் தேவை. அதன் எல்லைகளைப் பாதுகாக்கவோ, அதன் கடல் பாதைகளைப் பாதுகாக்கவோ அல்லது நெருக்கடியில் விழாமல் ஆரம்ப தாக்குதலையும் தாங்கும் திறன் கொண்டதாகவோ ஒரு நாடு இராஜதந்திரரீதியாக தன்னாட்சி பெற்றதாக இருக்காது. அது பொதுவாகவே பாதிக்கப்படக்கூடியது.
இந்தியா நமது எதிரிகள் உணரப்பட்ட பலவீனத்தைப் பற்றி ஏதேனும் அறிகுறிகளை உன்னிப்பாகக் கண்காணிக்கும் பகுதியில், அவர்கள் பாதிப்பை உணர்ந்தால் அவர்கள் விரைவாக பதிலளிக்கிறார்கள். இந்தியா பாதுகாப்பில் குறைவாக முதலீடு செய்யும்போது, அது ஒரு கடுமையான சிக்கலை உருவாக்குகிறது. அதிக எச்சரிக்கைகள் மற்றும் உரத்த கவலைகள் உள்ளன, ஆனால் வலுவான பாதுகாப்புகள் இல்லை. இது இரண்டு சூழ்நிலைகளிலும் மோசமானதை உருவாக்குகிறது. ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய விலையில் இந்தியாவை அழுத்தம் கொடுக்கவோ அல்லது தண்டிக்கவோ முடியும் என்று நம்புபவர்களால் இந்தியா பலவீனமாகத் தோன்றினால், அது மற்ற நாடுகளை ஆபத்துக்களை எடுக்க ஊக்குவிக்கக்கூடும். இந்தியாவின் தற்போதைய பாதுகாப்பு செலவினங்களின் நோக்கம் அந்த ஆபத்தான சிக்கலில் விழுவதைத் தவிர்க்க அது முயல்கிறது.
மிகவும் பாதுகாப்பான இந்தியா மிகவும் நிலையான ஆசியாவை உறுதி செய்கிறது. அதுதான் எளிமையான ஆனால் இது பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்படுகிறது. நிலைத்தன்மை என்பது விருப்பமான சிந்தனையிலோ அல்லது தார்மீக அறிவுரையிலோ வருவதில்லை. இது உண்மையான திறனிலிருந்து வருகிறது. மேலும், நெருக்கடிகளை திறம்பட கையாள முடியும் என்ற அமைதியான நம்பிக்கையிலிருந்தும் இது வருகிறது. பாதுகாப்பு நிதிநிலை அறிக்கை கொள்கையில் ஒரு திருத்தத்தைக் குறிக்கிறது. இது திறனை வலுப்படுத்தவும் சமநிலையை மீட்டெடுக்கவும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தியா தனது பாதுகாப்பை வலுப்படுத்தத் தவறினால், அது தொடர்ந்து குறைவாக முதலீடு செய்தால், தாமதப்படுத்தினால் அல்லது ஒத்திவைத்தால் உண்மையான திறனின் உறுதிப்படுத்தும் விளைவு இல்லாமல் அதிகரித்த பாதுகாப்பின்மைக்கு ஆளாகிறோம். உண்மையான ஆபத்து என்னவென்றால், எந்த நிலைப்படுத்தும் விளைவும் இருக்காது. உண்மையான ஆபத்து என்னவென்றால், பல ஆண்டுகளாக, அது மிகக் குறைவாகவே செலவிட்டது.
இந்தியாவின் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளில் சமீபத்திய உயர்வு இராணுவவாதத்தின் அடையாளம் அல்ல. இது முதிர்ச்சியின் அடையாளம். ஆயுதங்கள் இல்லாததால் அல்ல, நம்பகமான தடுப்பு இருப்பதால் அமைதி பாதுகாக்கப்படுகிறது என்பதை அங்கீகரிக்கும் நிலையாகப் பார்க்கப்படுகிறது. தடுப்பு ஒருங்கிணைப்பு என்பது தவறுக்கான வாய்ப்பு குறைந்து வரும் ஒரு பிராந்தியத்தில் நிலைத்தன்மைக்கு அடித்தளமாகும். இந்தியா இறுதியாக தனது சொந்த பாதுகாப்பிற்கான உண்மையான பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறது.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் அறிக்கையின்படி, 2025-26-ஆம் ஆண்டில், டிசம்பர் 2025 வரை, ரூ.2.10 லட்சம் கோடி மதிப்புள்ள ஒப்பந்தங்களை முடித்துள்ளது. மேலும், இதுவரை ரூ.3.50 லட்சம் கோடிக்கும் அதிகமான மதிப்புள்ள திட்டங்களுக்கு தேவையை ஏற்றுக்கொள்வதற்கான ஒப்புதல்கள் வழங்கப்பட்டுள்ளன.
2026-27 நிதியாண்டில் உள்நாட்டுத் தொழில்களிடமிருந்து கொள்முதல் செய்வதற்காக அரசாங்கம் ரூ.1.39 லட்சம் கோடியை, அதாவது மூலதன கையகப்படுத்தல் நிதிநிலை அறிக்கையில் 75 சதவீதத்தை ஒதுக்கியது.
2025-26-ஆம் ஆண்டில், அரசாங்கம் ரூ.6.81 லட்சம் கோடியை பாதுகாப்பு நிதிநிலை அறிக்கைக்கு ஒதுக்கியது. இது 2024–25-ஆம் ஆண்டிற்கான திருத்தப்பட்ட மதிப்பீட்டைவிட 6 சதவீதம் அதிகமாகும்.
Original article : What is the Atmanirbhar Bharat initiative of the government in the defence sector? -Khushboo Kumari, Roshni Yadav