திருநங்கையர் (உரிமைகள் பாதுகாப்பு) திருத்த மசோதா ஒரு குறைபாடுள்ள தீர்வாகும் -கோபி சங்கர் மதுரை

இந்த மசோதா பாலின அடையாளங்களுக்கிடையிலான குழப்பத்தை மேலும் அதிகப்படுத்துவதுடன், இத்துறையில் உள்ள மிக முக்கியமான மற்றும் அடிப்படைப் பிரச்சினைகளைக் கண்டுகொள்ளாமல் புறக்கணிக்கிறது.

திருநங்கையர் (உரிமைகள் பாதுகாப்பு) திருத்தச் சட்டம், 2026 (மசோதா எண். 79/2026) (Transgender Persons (Protection of Rights) Amendment Bill, 2026 (Bill No. 79 of 2026), மார்ச் மாதம் 13-ஆம் தேதி, 2026-ஆம் ஆண்டு மக்களவையில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு, மார்ச் மாதம் 25-ஆம் தேதி, 2026-ஆம் ஆண்டு மாநிலங்களவையில் நிறைவேற்றப்பட்டது. இந்த மசோதா 2019-ஆம் ஆண்டு சட்டத்தில் பல அதிரடி மாற்றங்களைக் கொண்டுவருகிறது. இது "திருநங்கைகள்" (Transgender person) என்பதற்கான வரையறையை சுருக்கி, கின்னர், ஹிஜ்ரா, அரவாணி, ஜோக்தா, திருநம்பிகள் அல்லது உயிரியல்ரீதியாக வரையறுக்கப்பட்ட இருபாலின பண்பு போன்ற குறிப்பிட்ட சமூக-கலாச்சார அடையாளங்களுக்குள் மட்டுமே அடக்குகிறது. மேலும், உடல் உறுப்பு சிதைப்பு, ஆண்மை நீக்கம் அல்லது அறுவை சிகிச்சை மற்றும் ஹார்மோன் நடைமுறைகள் மூலம் கட்டாயப்படுத்தி இந்த அடையாளத்திற்குள் தள்ளப்பட்டவர்களையும் இது உள்ளடக்குகிறது. மிக முக்கியமாக, மாறுபட்ட பாலியல் விருப்பத்தேர்வுகள் கொண்டவர்களையும், பாலின அடையாளத்தில் நிலையற்ற (Gender fluid) நபர்களையும் இந்த வரையறையிலிருந்து இது வெளிப்படையாகவே  விலக்கி வைக்கிறது.

இந்தச் சட்ட மசோதா, பிரிவு 4(2)-ல் உள்ள "சுய விருப்பத்தின் அடிப்படையிலான பாலின அடையாள" உரிமையை நீக்குகிறது. இதற்குப் பதிலாக, மாவட்ட ஆட்சியரிடம் விண்ணப்பிக்கும் எளிய நடைமுறையை மாற்றி, தலைமை மருத்துவ அதிகாரி (Chief Medical Officer (CMO)) தலைமையிலான மருத்துவக் குழுவின் பரிந்துரையைப் பெற வேண்டும் என்ற நிபந்தனையைக் கொண்டு வருகிறது. மேலும், திருநங்கைகளுக்கு மேற்கொள்ளப்படும் ஒவ்வொரு அறுவைச் சிகிச்சை குறித்தும் மருத்துவமனைகள் கட்டாயமாக மாவட்ட ஆட்சியரிடமும், அந்த மருத்துவக் குழுவிடமும் அறிக்கை சமர்ப்பிக்க வேண்டும் என இந்த மசோதா வலியுறுத்துகிறது.

கட்டமைப்புரீதியான சிக்கல்களின் தொடர்ச்சி 

2019-ஆம் ஆண்டு சட்டத்தில் இருந்த தெளிவற்ற தன்மைகளையும், அதைச் செயல்படுத்துவதில் ஏற்பட்ட தோல்விகளையும் புதிய சட்டத் திருத்தங்கள் சரிசெய்வதாக அரசாங்கம் கூறுகிறது. ஒவ்வொரு ஆண்டும், ஆயிரக்கணக்கான இருபாலின பண்புடைய (Intersex) குழந்தைகள் கொல்லப்படுகிறார்கள் அல்லது மருத்துவ அறநெறிகளுக்கு முரணாக, அவர்களின் சம்மதமின்றி பாலினத் தேர்வு அறுவை சிகிச்சைகளுக்கு உட்படுத்தப்படுகிறார்கள். "இயல்பான நிலை" என்கிற தவறான இலக்கை அடைவதற்காக, வாழ்நாள் முழுவதும் உடல் மற்றும் மனரீதியான பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தும் வகையில் இக்குழந்தைகளின் உறுப்புகள் சிதைக்கப்படுகின்றன. நமது மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு முறைகளில் கோடிக் கணக்கான இருபாலின பண்புடைய நபர்கள் இன்னும் "புலப்படாத மனிதர்களாகவே" உள்ளனர். அவர்களின் பிறப்பு மற்றும் இறப்புகள் பதிவு செய்யப்படாததால், சட்டப்பூர்வ பாதுகாப்புகளும் சமூக சேவைகளும் அவர்களுக்குக் கிடைக்காமல் போகின்றன.

உயர்ந்த அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் கூட பாலின அடையாளம் (Sex identity) மற்றும் சமூகப் பாலின அடையாளம் (Gender identity) ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான அடிப்படை வேறுபாடுகளைப் புரிந்துகொள்வதில்லை என்கின்றனர். அதேபோல், இருபாலின பண்பு வேறுபாடுகள் மற்றும் திருநங்கையர் அடையாளங்களுக்கு  இடையேயான வித்தியாசங்களையும் அவர்கள் அறியவில்லை. இந்தப் புரிதல் குறைபாடே பரவலான பாகுபாட்டிற்கு முக்கியக் காரணமாகிறது. இந்த சட்ட மசோதாவே ஆண் மற்றும் பெண் என்பதை "சமூகப் பாலின அடையாளம்"  என்று குறிப்பிடுகிறது, இது அடிப்படையிலேயே தவறானது என்றும் கூறப்படுகிறது. ஏனெனில், ஆண் மற்றும் பெண் என்பவை "பாலின அடையாளங்கள்". பாலின அடையாளத்தை சமூகப் பாலின அடையாளங்களின்கீழ் வகைப்படுத்துவதன் மூலம், இந்தப் புதிய சட்டம் இருக்கும் பிரச்சனைகளைத் தீர்ப்பதற்குப் பதிலாகப் புதிய சிக்கல்களையே உருவாக்குகிறது.

இந்தியாவில் திருநங்கைகள் மற்றும் இருபால் தன்மையுடையவர்கள் குறித்த நம்பகமான தரவுகள் அரசிடம் இல்லை. அவர்களுக்கு உரிமைகளை வழங்க அரசு முற்பட்டாலும், அவர்கள் யார் என்பதைத் தெளிவாக அடையாளம் காண்பதில் சிக்கல் நீடிக்கிறது. அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்களில் 'உயிரியல் பாலினம்' மற்றும் 'பாலின அடையாளம்' ஆகியவற்றை தனித்தனி பிரிவுகளாகப் பிரிப்பது, இந்தப் பிரச்சினையின் அடிப்படை காரணங்களுக்குத் தீர்வாக அமையும் என்கின்றனர். 

புதிய சொல்லாடல்கள் பயன்படுத்தப்பட்ட போதிலும், இந்த மசோதா இன்னும் "இருபாலின பண்பு வேறுபாடுகள் கொண்ட நபர்களை", "திருநங்கைகள்" என்ற வரையறைக்குள்ளேயே வைத்திருக்கிறது. "திருநங்கைகள்" என்ற சொல் பெரும்பாலும் பல்வேறு அடையாளங்களை ஒன்றாகக் கலந்து விடுகிறது. இடைபாலினத்தவர்களை "திருநங்கைகள்" என்ற பிரிவில் சேர்ப்பதன் மூலம், இந்தச் சட்டம் அவர்களுக்கென இருக்கும் பிரத்யேகத் தேவைகளைப் புறக்கணிக்கிறது. இருபாலின பண்புநிலை (Intersex) என்பது ஒரு இயற்கையான உயிரியல் மாறுபாடாகும் (இது உலகம் முழுவதும் சுமார் 1%–2% மக்களிடம் காணப்படுகிறது), ஆனால் திருநங்கை அடையாளம் என்பது ஒரு உளவியல் மற்றும் சமூகம் சார்ந்த கருத்தாகவே கருதப்படுகிறது.

இவை இரண்டையும் ஒரே பிரிவின்கீழ் வைத்திருப்பது, இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 21-வது பிரிவின்கீழ் வழங்கப்பட்டுள்ள உடல் முழுமைத்தன்மை மற்றும் தனிமனித உரிமை ஆகிய உரிமைகளை மீறுவதாக அமைகிறது. மேலும், இது இடைபாலினக் குழந்தைகளுக்கு போதிய பாதுகாப்பை வழங்கத் தவறுவதோடு, அவர்களை "இயல்பாக்குவதற்காக" செய்யப்படும் அறுவை சிகிச்சைகளுக்குத் தெளிவான தடையையும் விதிக்கவில்லை. இருபாலின பண்புடைய நபர்களுக்கென்று தனிச் சட்டம் வேண்டும் என்ற நீண்டகாலக் கோரிக்கையையும் இந்த மசோதா புறக்கணிக்கிறது.

இந்த மசோதாவின் வரையறையானது சர்வதேச தரநிலைகளுக்கு முரணாக அமைந்துள்ளது. ஐக்கிய நாடுகள் சபை மற்றும் உலக சுகாதார நிறுவனம் (WHO) ஆகியவை, 'இருபாலின பண்பு' (Intersex) என்பதை வழக்கமான ஆண் அல்லது பெண் பிரிவுகளுக்குள் அடங்காத பாலின பண்புகளின் இயற்கையான வேறுபாடுகள் என்று வரையறுக்கின்றன. மேலும், இவர்களுக்குத் தனித்துவமான சட்ட அங்கீகாரம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும், அவர்களின் சம்மதம் இன்றி செய்யப்படும் மருத்துவ அறுவை சிகிச்சைகளிலிருந்து பாதுகாப்பு அளிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் அவை வலியுறுத்துகின்றன. ஆனால், இந்த மசோதா 'இருபாலின பண்பு' கொண்ட நபர்களைக் கட்டாயப்படுத்தி 'திருநங்கை' பிரிவின்கீழ் கொண்டு வருவதன் மூலம், உலகளாவிய தரநிலைகளை வலுவிழக்கச் செய்வதோடு, இந்தியா நிலைநிறுத்த ஒப்புக்கொண்ட மனித உரிமை கட்டமைப்பையும் சீர்குலைக்கிறது.

இந்த மசோதா, திருநங்கைகளுக்கான தேசிய அமைப்பு (National Council for Transgender Persons (NCTP)) மற்றும் அனைத்து மாநில நலவாரியங்களின் காலாவதியான பெயர்களையே மாற்றமில்லாமல் அப்படியே வைத்துள்ளது. இவற்றை தேசிய பாலின அடையாளம், வெளிப்பாடு மற்றும் உடல்ரீதியான பாலின பண்புகள் (Gender Identity/Expression and Sex Characteristics (GIESC)) நல அமைப்பு மற்றும் மாநில GIESC நல வாரியங்கள் எனப் பெயர் மாற்றம் செய்ய வேண்டும் என்ற நீண்டகால கோரிக்கையை இந்த மசோதா புறக்கணித்துள்ளது. இதன் விளைவாக, கொள்கை கட்டமைப்பு மிகவும் துல்லியமானதாகவும் அனைவரையும் உள்ளடக்கியதாகவும் மாறுவதற்குப் பதிலாக, "திருநங்கை" என்ற ஒற்றை அடையாளப் பெயருக்குள்ளேயே வழங்கப்படுகிறது. இதன் மூலம் ஒன்றிய அரசு தேசிய அளவில் ஒரு குறிப்பிட்ட அடையாளத்தை மட்டுமே தொடர்ந்து முன்னிறுத்துவதாகத் தெரிவிக்கின்றனர்.

இந்த ஒருபாலின ஈர்ப்பு முறைமை சார்ந்த (Heteronormative) மசோதா, திருநங்கைகள் உள்ளிட்ட பாலின அடையாளம், வெளிப்பாடு மற்றும் பாலின பண்புகள் (Gender Identity, Expression and Sex Characteristics (GIESC) சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் திருநங்கை ஓரினச்சேர்க்கையாளர் (Trans Gay), திருநங்கை பெண்ணினச் சேர்க்கையாளர் (Translesbian), திருநங்கை இருபாலினச் சேர்க்கையாளர் (Transbisexual) அல்லது பால்புதுமையினர் (Queer) போன்ற பல்வேறு பாலின ஈர்ப்புகளைக் கொண்டிருக்கலாம் என்ற உண்மையை கவனிக்கத் தவறுகிறது.

சுரண்டல் தன்மையுள்ள கட்டமைப்புகளுக்குச் சட்டரீதியாக அதிகாரமளித்தல்

சட்டப்பிரிவு 18-ல் (Section 18) சேர்க்கப்பட்டுள்ள புதிய விதிகள், பெரியவர்களையோ அல்லது குழந்தைகளையோ வலுக்கட்டாயமாக "திருநங்கை அடையாளத்திற்கு" மாற்றுவது, பிச்சை எடுக்கவைப்பது அல்லது கொத்தடிமைகளாக நடத்துவது போன்ற செயல்களுக்கு 5 முதல் 14 ஆண்டுகள் வரை கடுமையான சிறைத்தண்டனையை விதிக்கின்றன. இருப்பினும், இந்த மசோதா காலனித்துவ காலத்து 'ஹிஜ்ரா ஜமாத்-கரானா' (Hijra Jamath-Gharana) முறையை முறைப்படுத்தவோ அல்லது அகற்றவோ இல்லை என்கின்றனர். வெளிநபர்களால் செய்யப்படும் குற்றங்களில் மட்டும் கவனம் செலுத்தி, இந்த அமைப்பிற்குள் இருக்கும் அதிகார படிநிலைகளை புறக்கணிப்பதன் மூலம், இந்தத் திருத்தம் நீண்டகாலமாக இருக்கும் இந்த முறைக்கு சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரத்தை வழங்கி வலுப்படுத்துவதாக அமைகிறது. இத்தகைய கட்டமைப்புகள் முற்றிலும் பாரம்பரியமானவை அல்ல என்றும் பழங்கால இந்திய அமைப்புகள் பல்வேறு அடையாளங்களைக் கொண்டவர்களைத் தன்னுள் உள்ளடக்கியதாகவும், அவர்களுக்கு ஆதரவாக இருந்ததாகவும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

தற்போது, திருநங்கை (Hijra) சமூகத்தின் முக்கியத் தலைவர்கள், பிச்சை எடுத்தல் மற்றும் பாலியல் தொழில் மூலம் தங்களுக்குக் கீழ் உள்ளவர்கள் ஈட்டும் வருமானத்தைக் கட்டுப்படுத்துகின்றனர். இதனால், பெரும்பாலும் கைவிடப்பட்ட மற்றும் சமூக அடையாளங்களுக்கு உட்படாத பாலினத் தன்மையைக் கொண்ட குழந்தைகள் கொத்தடிமைத் தனத்தில் சிக்கவைக்கப்படுகின்றனர். அத்தகைய குழந்தைகள் பலரும் சுரண்டல் நிறைந்த திருநங்கை சமூக அமைப்புகளான ஜமாத் கரானாக்கள் (Jamath Gharanas), ஹவேலிகள் மற்றும் தாயாக்களில் (Dayars) கட்டாயமாகச் சேர்க்கப்படுகின்றனர். அங்கு அவர்களுக்குக் கல்வி கிடைப்பதில் உள்ள சிக்கல்கள் உள்ளதோடு, பிச்சை எடுப்பதும் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுவதும் அவர்கள் மீது வலுக்கட்டாயமாகத் திணிக்கப்படுகின்றன.

பாலின விதிமுறைகளுக்கு உட்படாத (Gender Non-conforming (GNC)) குழந்தைகள் காணாமல் போகும்போது, அவர்கள் குறித்த புகார்களைப் பதிவுசெய்ய காவல்துறை பெரும்பாலும் மறுக்கிறது. மேலும், அத்தகைய குழந்தைகளை மனிதக் கடத்தல் மற்றும் வன்கொடுமைகளிலிருந்து பாதுகாக்கத் தனிப்பட்ட கொள்கைகள் ஏதும் வரையறுக்கப்படவில்லை. அவர்களின் சீர்திருத்தம், மறுவாழ்வு அல்லது பாதுகாப்பிற்கென எந்தவொரு முறையான அமைப்பும் உருவாக்கப்படவில்லை. முறையான பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் இன்றி, காலனித்துவ காலத்து பழைய கட்டமைப்புகளைப் பாதுகாப்பதன் மூலம், இந்தியாவிலிருந்த முந்தைய உள்ளடக்கிய மற்றும் அனைவரையும் ஏற்றுக்கொள்ளும் பாரம்பரியங்களை இந்த மசோதாவின் மூலம் அரசாங்கம் பலவீனப்படுத்துகிறது.

இந்த மசோதா, அறுவை சிகிச்சைக்கான சான்றிதழ் பெறுவதற்கு முன்பாக மருத்துவ நிபுணர்களால் வழங்கப்படும் மரபணு ஆலோசனையையோ, இருபாலின பண்புடையவருக்கான (Intersex) அறுவை சிகிச்சைகளையோ அல்லது அது தொடர்பான சுகாதார சேவைகளையோ கட்டாயமாக்கவில்லை என்கின்றனர். மேலும், பாலின உறுதிப்படுத்தும் அறுவை சிகிச்சைகள் குறித்து இந்திய சூழலுக்கு ஏற்ற நீண்டகால ஆய்வுகளை மேற்கொள்ள இந்த மசோதாவில் தெளிவான வரையறைகள் இல்லை என்றும் குற்றம்சாட்டுகின்றனர். மேலும், பலவீனமான பாதுகாப்பு வழிமுறைகளால் தனிநபர் தரவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் தனியுரிமை குறித்த கவலைகளையும் எழுப்புவதாகத் தெரிவிக்கின்றனர்.

பல்வேறு பாலின அடையாளங்கள் மற்றும் பண்புகளைக் கொண்ட சமூகங்கள் (Gender Identity, Expression, and Sex Characteristics (GIESC)) எதிர்கொள்ளும் உண்மையான பிரச்சினைகளான நிர்வாகச் சிக்கல்கள் மற்றும் முறையற்ற மருத்துவ நடைமுறைகளான (அரசு ஊக்குவிக்கும் தீவிர உடல்நல அபாயங்கள் கொண்ட) பாலின உறுதிப்படுத்தும் அறுவை சிகிச்சைகள் மற்றும் ஹார்மோன் சிகிச்சைகள் போன்றவற்றைத் தீர்ப்பதற்குப் பதிலாக, இந்த மசோதா அவர்களின் தேவைகளுக்குச் சற்றும் தொடர்பில்லாத மேலோட்டமான நடவடிக்கைகளையே வழங்குகிறது. குறிப்பாக, 2019-ஆம் ஆண்டின் ஐக்கிய நாடுகளின் மாற்றுத்திறனாளிகள் உரிமைகள் உடன்படிக்கை (United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities (UN CRPD)) பரிந்துரைகளின்படி, இருபாலின பண்புடையவர்களின் (Intersex) நலன் மற்றும் கண்ணியத்திற்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் என்று கூறப்பட்டிருந்தும், இந்த சிக்கல்கள் இன்னும் பெருமளவில் புறக்கணிக்கப்பட்டே வருகின்றன.

பிரிவுகளுக்கு இடையேயான பாகுபாடு இல்லை 

பட்டியல் சாதியினர் அல்லது பழங்குடியினர் (Scheduled Caste/Scheduled Tribe (SC/ST)) மற்றும் மாற்றுத்திறனாளி பின்னணி கொண்ட திருநங்கைகள் இப்போதும் பலவிதமான பாகுபாடுகளை எதிர்கொள்கின்றனர். ஆனால், இவர்களுக்கான குறிப்பிட்ட தீர்வுகள் எதையும் இந்த மசோதா வழங்கவில்லை. கொள்கை மாற்றங்களைச் செய்வதற்கு முன்னால் தேவையான முறையான மற்றும் சான்றுகள் அடிப்படையிலான ஆய்வுகளை மேற்கொள்ளத் தவறியதன் மூலம், இந்தியாவின் குடும்பம் சார்ந்த சமூகக் கட்டமைப்பை இந்த மசோதா பாதுகாக்கத் தவறிவிட்டது. மிக முக்கியமாக, பன்முகத்தன்மை கொண்ட அடையாளங்களுக்கான சமூக மற்றும் திருமண உரிமைகளைப் பற்றி இந்த மசோதா எதையும் குறிப்பிடவில்லை. திருநங்கைகளுக்கான திருமணம், தத்தெடுத்தல், வாரிசுரிமை, விவாகரத்து அல்லது சொத்துரிமை போன்ற குடும்பச் சட்டங்கள் குறித்து எந்த விதிகளையும் இந்த சட்டத் திருத்தம் வழங்காததால், அவர்களுக்கு முழுமையான சட்ட அங்கீகாரம் கிடைக்காமல் போவதோடு, முக்கியமான சமூக நிறுவனங்களில் இருந்து அவர்கள் தொடர்ந்து விலக்கி வைக்கப்படுவதாகவும் குற்றம்சாட்டுகின்றனர்.

2026-ஆம் ஆண்டு திருத்தச் சட்டம் சில வரையறைகளைத் தெளிவுபடுத்துவதோடு, கட்டாயச் சுரண்டலுக்கான தண்டனைகளையும் அதிகரிக்கிறது. இருப்பினும், இது முக்கியமான கட்டமைப்புச் சிக்கல்களைத் தீர்க்கத் தவறிவிட்டது. இது பல்வேறு பாலின நோக்குநிலை, பாலின அடையாளம், பாலின வெளிப்பாடு மற்றும் பாலினப் பண்புகள் (Sexual Orientation, Gender Identity, Gender Expression and Sex Characteristics (SOGIESC)) சார்ந்த அடையாளங்களைப் புறக்கணிக்கிறது. சமூகம் சார்ந்த மற்றும் திருமண உரிமைகளை கவனத்தில் கொள்ளவில்லை. மேலும், பண்டைய இந்திய மரபுகளைப் பிரதிபலிப்பதற்குப் பதிலாக, காலனித்துவ காலத்திய 'ஹிஜ்ரா' (Hijra) கட்டமைப்புகளையே தொடர்ந்து பின்பற்றுகிறது. உயிரியல் பாலினத்திற்கும் சமூகப் பாலின அடையாளத்திற்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைத் தெளிவாகக் காட்டும் ஒரு அறிவியல்பூர்வமான மற்றும் கலாச்சாரரீதியிலான அணுகுமுறை இந்தியாவிற்குத் தேவைப்படுகிறது. இது வெறும் சித்தாந்தங்களைச் சார்ந்து இருக்காமல் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் அமைய வேண்டும் என்கின்றனர். சம்மதமில்லாத இடைபாலின அறுவை சிகிச்சைகளை தடைசெய்யவும், சம உரிமைகளை உறுதிசெய்யவும், சுரண்டல் அமைப்புகளை நீக்கவும், இருபாலின தன்மை கொண்ட நபர்கள் (Intersex Persons) மற்றும் பாலின விதிமுறைகளுக்கு உட்படாத குழந்தைகளின் கண்ணியத்தைப் பாதுகாக்கவும் வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்துகின்றனர். நமது இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் இதையே எதிர்பார்ப்பதாகவும் தெரிவிக்கின்றனர். 

கோபி சங்கர் மதுரை அவர்கள், இந்திய தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையத்தின்கீழ், பாலின நோக்குநிலை, பாலின அடையாளம் மற்றும் வெளிப்பாடு, மற்றும் பாலின பண்புகள் தொடர்பான உரிமைகளுக்கான சிறப்புக்  கண்காணிப்பாளராக நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்.

Original link:

The Transgender Persons Amendment Bill is a flawed fix.