அசாமில் தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு நில உரிமைகளை வழங்குவது அவர்களின் பிரச்சனையைத் தீர்க்காது. பிரச்சனை மேலும் தொடரும் -ரிஞ்சு ரசைலி மற்றும் தேவிகா சிங் ஷெகாவத்

 தேயிலைத் தொழிலாளர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கவும், கடந்த கால குறைபாடுகளை நிவர்த்தி செய்யவும் அரசாங்கம் உண்மையிலேயே விரும்பினால், தேயிலைத் தோட்டங்களை மட்டும் பராமரிப்பதைத் தாண்டி, நிலம் எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

நவம்பர் 28 அன்று, அசாமின் தேயிலைத் தோட்டங்களில் நிலைமை வித்தியாசமாக இருந்தது. அசாம் நில உடைமைகள் மீதான உச்சவரம்பு நிர்ணயம் (திருத்தம்) சட்டம், (Assam Fixation of Ceiling on Land Holdings (Amendment) Act, 2025) சட்டமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டதன் முக்கிய செய்தியைக் காண, தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு அசாம் அரசு விடுமுறை அறிவித்தது. பரவலான கவனத்தை ஈர்த்துள்ள இந்தச் சட்டத்தின் முக்கிய கவனம், சட்டத்தில் ஒரு புதிய பிரிவு 7A-ஐ சேர்ப்பதாகும். இந்தச் சட்டத்தில் அரசாங்கம், தொழிலாளர் உரிமைகளின்கீழ் நிலத்தை கையகப்படுத்திய பிறகு, அத்தகைய நிலங்களில் வசிக்கும் மற்றும் ஆக்கிரமிப்பில் உள்ள தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு தீர்வு அளிக்கிறது.

முதலில், தேயிலைத் தொழிலாளர்கள் நீண்டகாலமாகக் கேட்டுவந்த நிலப் பட்டாக்கள் இறுதியாகப் பெறுவது போல் தெரிகிறது. ஆனால், தோட்டங்களில் கடுமையான மற்றும் நிச்சயமற்ற நிலைமைகளை எதிர்கொள்ளும் தேயிலைத் தொழிலாளர்களுக்கு - நிரந்தர, தற்காலிக அல்லது அவர்களது குடும்பங்களுக்கு - இந்த நிலம் உண்மையில் எவ்வாறு வழங்கப்படும் என்பது இன்னும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை.

பிரிவு 17A-ன் 4 மற்றும் 5-ஆம் புள்ளிகள், i) தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளியின் நலனுக்காக, அத்தகைய நிலங்களை பயன்பாட்டிற்காகவும், உகந்த பயன்பாட்டிற்காகவும் அப்புறப்படுத்துவதற்கான அளவு குறித்து, அரசாங்கம், அறிவிப்பின் மூலம் நிபந்தனைகளை வகுக்க முடியும்.

 ii) ஒரு தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளியின் குடும்பத்திற்கு தீர்வு காணப்பட வேண்டிய நிலத்தின் அளவு, அவ்வப்போது அரசாங்கத்தால் அறிவிக்கப்படும் அளவுக்கு இருக்கவேண்டும். யாருக்கு நில உரிமைகள் கிடைக்கும் என்பது சட்டத்தில் தெளிவாகக் கூறப்படவில்லை. தோட்டங்களின் "தொழிலாளர் வரிசையில்" (labour lines) வசிக்கும் குடும்பங்களுக்கு "குடியிருப்பகம்" என்று அழைக்கப்படும் வீடு வழங்கப்படுகிறது. இது தலைமுறைகளுக்கு இடையிலான அடையாளம் மற்றும் நிரந்தர தொழிலாளர் அங்கீகாரத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. பெண் தொழிலாளர்கள் பெரும்பான்மையான தொழிலாளர்களாகவும், தேயிலைத் தொழிலுக்கு முக்கியமானவர்களாகவும் இருந்தாலும், குடும்பத்தில் நில உரிமையின் உரிமையை அவர்கள் பெறுகிறார்களா என்பது இன்னும் தீர்மானிக்கப்படவில்லை.

இந்தச் சட்டத்தில், நிலத்தை 20 ஆண்டுகளுக்குள் மீண்டும் விற்கக் கூடாது என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அது விற்கப்படும்போது, ​​அதே தேயிலைத் தோட்டத்தில் பணிபுரியும் மற்றொரு தேயிலைத் தொழிலாளிக்கு மட்டுமே விற்கப்பட வேண்டும் என்று சட்டத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த விதி, தோட்டங்களுக்கு வெளியே வணிக நோக்கங்களுக்காக நிலத்தைப் பயன்படுத்துவதைத் தடுக்கிறது.

மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு அல்லது எந்தவொரு சமூக வரைபடமும் இல்லாத நிலையில், பன்முகத்தன்மை கொண்ட தேயிலை சமூகங்களுக்குள் அதிகார ஏற்றத்தாழ்வு காரணமாக குடியேற்றத்தின்போது பாகுபாடு காட்டப்படுவது கவலையாக எழுந்துள்ளது. அசாமின் தொலைதூர புவியியல் பகுதிகளில் வாழ்ந்த படிநிலைகளை மதிப்பிடுவதற்கு இதுபோன்ற திருத்தங்கள் செய்யப்படுவதற்கு முன்பு நில அளவிட்டு பணியை மேற்கொண்டிருக்க வேண்டும்.

மேலும், இந்த நில உரிமைகளின் (பட்டாக்கள்) அளவு அதன் பயன்பாடு எவ்வாறு தீர்மானிக்கப்படும் என்பதைப் புரிந்துகொள்வதில் கருவியாக இருக்கும். வீட்டுத் தேவைகளை தாண்டி ஒரு பெரிய நிலம், தோட்ட வேலைகளின் எல்லைக்கு வெளியே வாழ்வாதார நடவடிக்கைகளுக்கு நிலத்தைப் பயன்படுத்த அனுமதிக்கும்.

அரசாங்கம் உண்மையிலேயே தேயிலைத் தொழிலாளர்களின் உரிமைகளை ஆதரிக்கவும், கடந்தகால நியாயமற்ற நடத்தையை சரிசெய்யவும் விரும்பினால், தலைமுறை தலைமுறையாக தோட்டங்களை பராமரிப்பதற்கு மேலாக நிலம் எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதைப் பற்றி ஆராய வேண்டும்.

ரசைலி டெல்லியில் உள்ள டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் பல்கலைக்கழகத்தில் உதவிப் பேராசிரியர் (சமூகவியல்). ஷெகாவத் டெல்லியில் உள்ள டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் பல்கலைக்கழகத்தில் பிஎச்டி ஆராய்ச்சி அறிஞர் (சமூகவியல்) ஆவார்.

Original article : Giving land rights to tea plantation workers in Assam will not solve their problem. The devil is in the details. -Rinju Rasaily and Devika Singh Shekhawat