அரசாங்கத்தின் கவனமாக வடிவமைக்கப்பட்ட பிம்பத்திற்குப் பின்னால், இந்தியாவின் பொருளாதாரப் பலவீனங்கள் தொடர்ந்து தீவிரமடைந்து வருகின்றன.
கடந்த பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக, நரேந்திர மோடி அரசாங்கம் இந்தியாவை உலகின் அதிவேகமாக வளரும் முக்கியப் பொருளாதாரமாகவும், வளர்ந்து வரும் உற்பத்தி மையமாகவும், ஒரு 'விஸ்வகுருவாகவும்' (உலகிற்கே வழிகாட்டி), ஒரு உலக வல்லரசாகவும், உலகளாவிய முதலீடுகளுக்கான விருப்பமான தளமாகவும், 2047-ம் ஆண்டிற்கான வளர்ச்சிப் பாதையில் செல்லும் ஒரு வளர்ந்த இந்தியாவாகவும் (Viksit Bharat) சித்தரித்து வருகிறது. இருப்பினும், கவனமாக உருவாக்கப்பட்ட இந்த பிம்பத்திற்குப் பின்னால், மிகவும் கவலையளிக்கும் ஒரு யதார்த்தம் மறைந்துள்ளது. இந்தியப் பொருளாதாரம் பல வெளிப்புற தாக்கங்களை எதிர்கொள்வதோடு, அதன் நீண்டகால வாய்ப்புகளுக்கு அச்சுறுத்தலாக இருக்கும் வலுவான கட்டமைப்பு பலவீனங்களையும் கொண்டுள்ளது.
இதற்கான எச்சரிக்கை அறிகுறிகள் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றித் தெரிகின்றன. ஆனால், அவற்றைக் கையாள்வதற்குப் பதிலாக, ஆளும் வர்க்கம் உருவாக்கப்பட்ட சர்ச்சைகள், மத ரீதியான முனைப்பு மற்றும் பிரித்தாளும் அரசியல் ஆகியவற்றில் அதிக கவனம் செலுத்துவதாகத் தெரிகிறது. தொலைக்காட்சி விவாதங்கள் பெரும்பாலும் கோயில்கள், மசூதிகள், இடைக்கால ஆட்சியாளர்கள் மற்றும் உருவாக்கப்பட்ட எதிரிகள் குறித்து விவாதிக்கும் வேளையில், பொருளாதாரத்தின் அடித்தளங்கள் தொடர்ந்து பலவீனமடைந்து வருகின்றன.
இறக்குமதி செய்யப்படும் எரிசக்தி, அதிகரித்து வரும் அபாயங்கள்
மிக உடனடியான சவால், வெளிப்புறத் தாக்கங்களால் இந்தியா பாதிக்கப்படுவதற்கான அபாயம் அதிகரித்து வருவதுதான். நாடு தனது கச்சா எண்ணெய் தேவையில் கிட்டத்தட்ட 90%-ஐயும், இயற்கை எரிவாயு தேவையில் பாதியையும் இறக்குமதி செய்கிறது. உலகளாவிய எரிசக்தி விலைகளில் ஏற்படும் ஒவ்வொரு உயர்வும் உள்நாட்டுப் பொருளாதாரத்தில் உடனடியாகப் பிரதிபலிக்கிறது. சமீபத்திய எரிபொருள் விலை உயர்வு ஒரு கடுமையான யதார்த்தத்தை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி, தன்னிறைவு மற்றும் உலகளாவிய தலைமைத்துவம் குறித்த சொல்லாடல்கள் இருந்தபோதிலும், இந்தியா இறக்குமதி செய்யப்படும் எரிசக்தியைப் பெருமளவில் சார்ந்தே இருக்கிறது.
இதன் விளைவுகள் தீவிரமானவை. அதிகரித்து வரும் கச்சா எண்ணெய் மற்றும் திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயு (LNG) விலைகள் வர்த்தப் பற்றாக்குறையை அதிகரிக்கின்றன, ரூபாயைப் பலவீனப்படுத்துகின்றன மற்றும் பொருளாதாரம் முழுவதும் உற்பத்திச் செலவுகளை உயர்த்துகின்றன. 2025-26 நிதியாண்டில், ரூபாயின் மதிப்பைப் பாதுகாப்பதற்காக இந்திய ரிசர்வ் வங்கி (RBI) அந்நியச் செலாவணி சந்தையில் 53 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமான தொகையை விற்பனை செய்தது. கடந்த பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலான காலத்தில், இந்திய ரிசர்வ் வங்கி மேற்கொண்ட மிகப்பெரிய அளவிலான சந்தை தலையீடு இதுவாகும். அந்நியச் செலாவணிக் கையிருப்பு 720 பில்லியன் டாலரிலிருந்து சுமார் 681 பில்லியன் டாலராகக் குறைந்துள்ளது. வலுவான அடிப்படைகளைக் கொண்ட ஒரு பொருளாதாரம், தனது நாணயத்தின் வீழ்ச்சியைக் குறைப்பதற்காக மட்டுமே இவ்வளவு பெரிய தொகையைச் செலவிட வேண்டியிருக்கக் கூடாது. இந்தப் பிரச்சினை அரசியல்ரீதியாகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. குஜராத் முதலமைச்சராக இருந்தபோது, நரேந்திர மோடி ரூபாயின் மதிப்பை தேசியப் பெருமையுடன் அடிக்கடி தொடர்புபடுத்தினார். இன்று, அந்தப் பேச்சுக்களுக்கு மத்தியிலும், அமெரிக்க டாலருக்கு எதிராக ரூபாயின் மதிப்பு சுமார் ₹95 என்ற வரலாற்று வீழ்ச்சியைச் சந்தித்துள்ளது.
உரம் மற்றும் விவசாயத் துறைகளில் நிலவும் நிச்சயமற்றத் தன்மை இந்தப் பிரச்சினையை மேலும் சிக்கலாக்குகிறது. மீண்டும், உரங்கள் உற்பத்தியில் இந்தியாவின் வெளிப்படையான பலம், ஒரு அபாயகரமான பலவீனத்தை மறைக்கிறது. உள்நாட்டில் யூரியா உற்பத்தி பெருமளவில் இறக்குமதி செய்யப்படும் திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயுவை (LNG) சார்ந்துள்ளது. இந்தியா உற்பத்தி செய்யும் ஏறக்குறைய அனைத்து உரங்களும், திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயு (LNG) மற்றும் பொட்டாஷ் போன்ற பெரும் இறக்குமதிகளுடன் தொடர்புடையவை. உலகளாவிய எரிவாயு விநியோகத்தில் ஏற்படும் எந்தவொரு இடையூறும், திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயு (LNG) விலைகளில் ஏற்படும் எந்தவொரு கடுமையான உயர்வும் அல்லது விநியோகச் சங்கிலி சீர்குலைவும், உரங்களின் கிடைப்புத்தன்மையையும் மலிவுத்தன்மையையும் உடனடியாக அச்சுறுத்துகின்றன.
பருவமழை குறித்த கண்ணோட்டத்தால் இந்தச் சவால் மேலும் சிக்கலாகிறது. பலவீனமான பருவமழை விவசாயத்தை விடப் பலவற்றைப் பாதிக்கிறது. குறைந்த பயிர் விளைச்சல் கிராமப்புற வருமானத்தைக் குறைக்கிறது, நுகர்வைப் பலவீனப்படுத்துகிறது, உணவுப் பணவீக்கத்தைத் தூண்டுகிறது. மேலும், நிவாரணம், கொள்முதல் மற்றும் மானியங்களுக்கான அரசாங்கச் செலவினங்களின் தேவையை அவை அதிகரிக்கின்றன. இருப்பினும், பாரதிய ஜனதா கட்சியின் ஆட்சியில் அத்தகைய செலவினங்கள் நிகழ வாய்ப்பில்லை. இந்த அபாயங்கள் ஒன்றையொன்று வலுப்படுத்துகின்றன. அதிகரித்து வரும் எரிபொருள் விலைகள், விலை உயர்ந்த உரங்கள் மற்றும் பலவீனமான பருவமழை ஆகியவை ஒன்றிணைந்து, பொருளாதாரத்திற்கு வலுவான உள்நாட்டு நுகர்வு தேவைப்படும்போது தேவையை அடக்கும் ஒரு தீய சுழற்சியை உருவாக்குகின்றன.
கிராமப்புறப் பாதுகாப்பு வலைகளைப் பலவீனப்படுத்துதல்
ஒரு பொறுப்பான அரசாங்கம் வேலைவாய்ப்பு உத்தரவாதங்களையும் சமூகப் பாதுகாப்பையும் வலுப்படுத்துவதன் மூலம் இதற்குப் பதிலளிக்கும். மாறாக, மோடி அரசாங்கம் திட்டக் குழுவைக் (Planning Commission) கலைத்து, நாட்டின் மிகவும் பயனுள்ள கிராமப்புறப் பாதுகாப்பு வலைகளில் ஒன்றான மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டத்தை (MGNREGA) படிப்படியாகப் பலவீனப்படுத்தியுள்ளது. இதன் விளைவாக, பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்ததை விட குறைவான பாதுகாப்புகளுடன், லட்சக்கணக்கான கிராமப்புறக் குடும்பங்கள் இப்போது பெரும் பொருளாதார நிச்சயமற்றத் தன்மையை எதிர்கொள்கின்றன.
இந்த உடனடி அழுத்தங்களுக்கு அப்பால், ஒரு வலுவான கட்டமைப்பு சார்ந்த கவலையும் உள்ளது. இந்தியாவின் வெளியுறவுத்துறை, சேவை ஏற்றுமதி மற்றும் வெளிநாட்டிலிருந்து வரும் பணப் பரிமாற்றங்களை பெருமளவில் சார்ந்துள்ளது. 2024-25 நிதியாண்டில் பெறப்பட்ட சாதனை அளவான 135 பில்லியன் டாலர் பணப் பரிமாற்றங்கள், நடப்புக் கணக்குப் பற்றாக்குறைக்கு நிதியளிப்பதில் ஒரு முக்கிய காரணியாக அமைந்துள்ளது.
இந்தக் காரணி கூட ஒரு எச்சரிக்கையை அளிக்கிறது. பெருகிவரும் நிலையில், இந்தியாவின் வெளிநாட்டுப் பணப் பரிமாற்றங்கள் மேற்கு ஆசியாவில் உள்ள புலம்பெயர் தொழிலாளர்களிடமிருந்து வருவதில்லை. மாறாக, அமெரிக்கா, ஐக்கிய இராச்சியம் (இங்கிலாந்து) மற்றும் பிற முன்னேறிய பொருளாதார நாடுகளில் உள்ள உயர் திறன்கொண்ட தொழில் வல்லுநர்களிடமிருந்து வருகின்றன. அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் போன்ற தலைவர்களால் முன்னெடுக்கப்பட்டு, மேற்கத்திய நாடுகள் பலவற்றிலும் எதிரொலிக்கும் வலதுசாரி அரசியல் மற்றும் குடியேற்றத்திற்கு எதிரான மனப்பான்மை எழுச்சி, இந்த மாதிரிக்கு ஒரு வளர்ந்துவரும் அச்சுறுத்தலாக அமைகிறது. அதேநேரத்தில், இந்தியத் தொழிலாளர்கள் பாரம்பரியமாகச் சிறந்து விளங்கிய மென்பொருள், தரவு செயலாக்கம் மற்றும் பிற தொழில்முறை சேவைகளை செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) உருமாற்றி வருகிறது.
வெளிநாட்டுப் பணப் பரிமாற்றங்கள் ஒரே இரவில் நின்றுவிடும் என்பது ஆபத்து அல்ல; மாறாக, இந்தியாவின் வெளிநாட்டு இருப்புநிலையைத் தாங்கி நிற்கும் தூண்களில் ஒன்று படிப்படியாக பலவீனமடையக்கூடும் என்பதே ஆபத்தான நிலையாகும். எரிசக்தி இறக்குமதிகள் அதிகமாக இருக்கும் அதே வேளையில், வெளிநாட்டுப் பணப் பரிமாற்ற வளர்ச்சி குறைந்தால், நடப்புக் கணக்கு மற்றும் ரூபாயின் மீதான அழுத்தம் தீவிரமடையும்.
சர்வதேச முதலீட்டாளர்கள் ஏற்கெனவே எச்சரிக்கையாகி வருகின்றனர். இந்த ஆண்டு வெளிநாட்டு போர்ட்ஃபோலியோ முதலீட்டாளர்கள் (Foreign portfolio investors) இந்தியப் பங்குகளில் இருந்து ₹2.2 லட்சம் கோடிக்கும் அதிகமான தொகையைத் திரும்பப் பெற்றுள்ளனர். அதே சமயம், உலகளாவிய சந்தை மூலதனத் தரவரிசையில் (global market-capitalisation ranking) இந்தியா 6-வது இடத்திலிருந்து 7-வது இடத்திற்குச் சரிந்துள்ளது. உள்நாட்டுச் சில்லறை முதலீட்டாளர்கள் பாதிப்பைச் சற்று குறைத்துள்ளனர். இருப்பினும், ஒட்டுமொத்த செய்தி தெளிவாக உள்ளது. இந்தியாவின் வளர்ச்சிப் பாதையின் மீது உலகளாவிய முதலீட்டாளர்களின் நம்பிக்கை குறைந்து வருகிறது.
தற்போது உலகப் பொருளாதாரத்தை மறுவடிவமைத்து வரும் தொழில்நுட்ப மாற்றத்தில் இந்தியாவின் நிலைப்பாடு இன்னும் கவலையளிக்கிறது. பிரதமர் மோடியின் வெற்று வாக்குறுதிகள், முன்பு கட்டமைக்கப்பட்டதை பலவீனப்படுத்தியது மட்டுமல்லாமல், அவரது திசைதிருப்பும் அரசியல், எதிர்காலம் எப்படி இருக்கும், அதில் இந்தியாவின் பங்கு என்னவாக இருக்கும் என்பது குறித்த விவாதத்தையும் தடுத்துள்ளது.
21-ம் நூற்றாண்டு செயற்கை நுண்ணறிவு (AI), குறைக்கடத்திகள் (semiconductors), மேம்பட்ட உற்பத்தி (advanced manufacturing), ரோபோட்டிக்ஸ் (robotics) மற்றும் முன்னணி அறிவியல் (frontier science) ஆகியவற்றால் வரையறுக்கப்படும். இருப்பினும், இந்த உத்திசார் துறைகளில் இந்தியா பெரும்பாலும் பங்கேற்கவில்லை. நாட்டில் ஒரு துடிப்பான புத்தொழில் (startup) சூழல் இருந்தாலும், அதன் பெரும்பகுதி தொழில்நுட்பப் புத்தாக்கத்தை விட டிஜிட்டல் இடைத்தரகர் சேவைகளிலேயே கவனம் செலுத்துகின்றன. உணவு விநியோகம், வாகன முன்பதிவு (ride-hailing) மற்றும் விரைவு வர்த்தக (quick-commerce) தளங்கள் அதிக மதிப்பீடுகளை உருவாக்கலாம், ஆனால் அவை தொழில்நுட்ப இறையாண்மையை உருவாக்குவதில்லை. இந்தியாவின் புகழ்பெற்ற பல புத்தொழில் நிறுவனங்கள், உலகளவில் போட்டித்தன்மை வாய்ந்த தொழில்நுட்பங்களை உருவாக்குவதைவிட, டிஜிட்டல் தளங்கள் மூலம் ஏராளமான குறைந்த செலவிலான தொழிலாளர்களை ஒழுங்கமைப்பதையே இன்னும் சார்ந்துள்ளன.
உலகளாவிய முன்னணியில் உள்ள நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் உள்ள வேறுபாடு தெளிவாகத் தெரிகிறது. மேம்பட்ட குறைமின்கடத்தி (semiconductor) உற்பத்தியில் தைவான் (TSMC மூலம்) ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. தென் கொரியா (சாம்சங் மூலம்) முன்னணி நிலையில் உள்ளது. செயற்கை நுண்ணறிவு (AI), மேம்பட்ட சில்லுகள் (chips) மற்றும் பிற அடிப்படைத் தொழில்நுட்பங்களில் அமெரிக்காவும் சீனாவும் முன்னணியில் உள்ளன. இந்தியாவிடம் பொறியியல் சார்ந்த திறமையாளர்கள் பெருமளவில் உள்ளனர். இருப்பினும், குறைக்கடத்திகள், தொழில்நுட்பம் மற்றும் மூலதன உபகரணங்கள் ஆகியவற்றுக்கு இந்தியா இன்றும் இறக்குமதியையே பெரிதும் நம்பியுள்ளது. புத்தாக்கம் மற்றும் தன்னிறைவு குறித்த பல ஆண்டுகால முழக்கங்கள் இருந்தபோதிலும், எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கக்கூடிய தொழில்துறைகளில் இந்தியா ஒரு சிறிய பங்கேற்பாளராகவே நீடிக்கிறது.
மிகக் குறைந்த அளவிலான மாற்றம்
மோடியின் பத்தாண்டு கால ஆட்சியில் முன்வைக்கப்படும் மிகப்பெரிய விமர்சனம் இதுவாகத்தான் இருக்கக்கூடும். வாக்குறுதி அளிக்கப்பட்ட உற்பத்தித் துறைப் புரட்சி நிகழவில்லை. நாட்டின், மக்கள்தொகை சார்ந்த சாதகமான சூழல் (demographic dividend) பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படாமலே உள்ளது. லட்சக்கணக்கான இளைஞர்கள் நிலையற்ற வேலைவாய்ப்பு, தேக்கமடைந்த ஊதியம் மற்றும் குறைந்துவரும் வாய்ப்புகள் ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து எதிர்கொண்டு வருகின்றனர்.
ஒவ்வொரு தோல்வியும் தீவிரமான தேசப்பற்று என்ற போர்வையில் சாதாரண மக்கள் மீது சுமத்தப்படுகிறது. செல்வமும் வாய்ப்புகளும் ஒரு சிலரின் கைகளில் தொடர்ந்து குவிகின்றன. சுமைகள் சமூகத்தின் மீது திணிக்கப்படுகின்றன. ஆனால், பலன்கள் தனியார்மயமாகின்றன.
தேர்தல் வெற்றிகளைப் பொருளாதார வெற்றியுடன் குழப்பிக்கொள்ளக் கூடாது. பொருளாதார வளர்ச்சியின் நீண்டகால அடித்தளங்களை வலுவிழக்கச் செய்யும் கொள்கைகளைப் பின்பற்றிக்கொண்டே ஒரு அரசாங்கத்தால் தேர்தலில் வெற்றிபெற முடியும்.
நவீன இந்தியாவின் துயரம் என்னவென்றால், பொருளாதாரம் கடுமையான நெருக்கடி சார்ந்த அறிகுறிகளை வெளிப்படுத்திக்கொண்டிருக்கும் வேளையில், பொதுமக்களின் கவனம் மதரீதியான முனைப்பு மற்றும் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்ட சர்ச்சைகள் பக்கம் தொடர்ந்து திசைதிருப்பப்படுகிறது. தங்கள் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதிக்கும் கொள்கைகளைக் கேள்வி கேட்பதற்குப் பதிலாக, சக குடிமக்களைக் கண்டு அஞ்சும் வகையிலேயே மக்கள் தூண்டப்படுகிறார்கள்.
ஒரு மாற்றுப் பாதையை வகுப்பதற்கான வளங்கள், திறமை மற்றும் உற்பத்தித் திறன் ஆகியவை இந்தியாவிடம் உள்ளன. ஆனால் அவ்வாறு செய்வதற்கு, நாட்டை இந்த நிலைக்குக் கொண்டு வந்துள்ள கொள்கைகளை எதிர்த்து நிற்க வேண்டியது அவசியம். பொது முதலீட்டைப் பாதுகாத்தல், சமூகப் பாதுகாப்பை வலுப்படுத்துதல், வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தை மீட்டெடுத்தல், அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத்தில் முதலீடு செய்தல், வெளிநாடுகளைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைத்தல் மற்றும் பொருளாதார முன்னுரிமைகளை மீண்டும் பொதுவாழ்வின் மையத்திற்குக் கொண்டு வருதல் ஆகியவை இதற்குத் தேவைப்படுகின்றன.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, லட்சக்கணக்கான மக்களை வறுமையில் தள்ளும் அதே வேளையில் ஒரு சில பெருநிறுவனங்களை மட்டும் செழிப்படையச் செய்யும் கொள்கைகளுக்கு எதிராக உறுதியான மற்றும் ஒருங்கிணைந்த போராட்டத்தை இது கோருகிறது. நாடு இப்போது ஒரு தெளிவான தேர்வை எதிர்கொள்கிறது. அது பிளவு மற்றும் பொருளாதாரப் பலவீனம் நிறைந்த தற்போதைய பாதையிலேயே தொடர்வதா, அல்லது வாழ்வாதாரம், வேலைவாய்ப்பு மற்றும் எதிர்காலத்தையே பாதுகாக்கும் திறன் கொண்ட, இடதுசாரிச் சிந்தனை சார்ந்த பொருளாதாரக் கொள்கைகளைக் கொண்ட ஒரு பரந்த ஜனநாயக இயக்கத்தை உருவாக்குவதா? காலம் கடந்துவிடுவதற்கு முன்பே விழித்துக்கொள்ள வேண்டிய தருணம் இதுவே.
டி. ராஜா இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் (CPI) பொதுச் செயலாளர் ஆவார்.