தனது வாராந்திர “Graphs, Data, Perspectives” எனும் கட்டுரையில், பழைய மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP) தரவுகள் இன்னும் முக்கியமானவை என்று உதித் மிஸ்ரா கூறுகிறார். ஏனெனில், புதிய மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி கணக்கீட்டு முறையானது இந்தியாவின் பொருளாதாரத்தின் மதிப்பீட்டு அளவை உண்மையில் குறைத்துக் காட்டியுள்ளதாகக் குறிபிட்டுள்ளார்.
கடந்த பிப்ரவரி மாதம் ஒன்றிய நிதிநிலைத் திட்டம் தாக்கல் செய்யப்பட்டபோது, இந்தியப் பொருளாதாரம் ஒரு "கோல்டிலாக்ஸ் காலக்கட்டத்தில்" (Goldilocks period) இருப்பதாகப் பலர் நம்பினர். இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் (RBI) ஆளுநர் சஞ்சய் மல்ஹோத்ரா இதனை விவரித்திருந்தார். "கோல்டிலாக்ஸ் காலம்" என்பது ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரம் மிகச்சரியான நிலையில் இருப்பதைக் குறிக்கும். அதாவது, நிலையான வளர்ச்சி, குறைவான பணவீக்கம் மற்றும் குறைவான வேலைவாய்ப்பின்மை ஆகியவற்றைத் தடையின்றிப் பெற்றிருக்கும் ஒரு சிறந்தகாலமாகும்.
அதன் பிறகு, நிலைமை இன்னும் மோசமாகிவிட்டது.
முதலாவதாக, இந்தியா தனது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியைக் (GDP) கணக்கிடும் முறையை மாற்றியது; இதற்காக 2022–23-ஆம் ஆண்டை புதிய அடிப்படை ஆண்டாக (Base Year) பயன்படுத்தியது. இதன் மூலம், 2011–12 ஆம் ஆண்டை அடிப்படையாகக் கொண்டு கணக்கிடப்பட்ட பழையமுறை, இந்தியப் பொருளாதாரத்தின் உண்மைநிலை அளவைவிட அதிகமாகக் காட்டியிருந்தது தெரியவந்தது.
அதைத் தொடர்ந்து, ஈரானில் அமெரிக்கா நடத்திய போர் மற்றும் அமெரிக்க டாலருக்கு நிகரான இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு வீழ்ச்சியடைந்தது போன்ற காரணங்கள் சிக்கல்களை மேலும் அதிகரித்தன. கடந்த வாரம், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) ஜப்பான் மற்றும் இங்கிலாந்து ஆகிய நாடுகள் இந்தியாவைவிட முன்னேறிச் சென்றன.
ஈரானில் மோதல் தொடர்ந்து வருவதால், இந்தியாவில் பொருளாதார வளர்ச்சி குறையும் மற்றும் பணவீக்கம் அதிகரிக்கும் என்று பல நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர். குறிப்பாக, இந்தியா தனது எரிசக்தித் தேவைகளுக்காக ஹோர்முஸ் ஜலசந்தி (Strait of Hormuz) வழியாக மேற்கொள்ளப்படும் இறக்குமதியை பெரிதும் நம்பியிருப்பதே இதற்கு முக்கிய காரணமாகக் கூறப்படுகிறது.
உண்மையிலேயே இந்தியா ஒரு பொற்காலத்தை (Goldilocks moment) நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருந்ததா? போர் தொடங்குவதற்கு முன்பு இந்தியாவின் வளர்ச்சி போதுமானதாக இருந்ததா? அப்படி இருந்திருந்தால், அது எவ்வளவு வேகமான வளர்ச்சியாக இருந்தது?
சிந்திக்க வைக்கும் ஒரு கசப்பான உண்மை
பழைய மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP) தரவுகளை நாம் கவனித்தால் (அதில் கடந்த கால விவரங்கள் உள்ளதால்), இந்தியாவின் பொருளாதாரம் மிகச் சிறப்பாகச் செயல்பட்டது என்ற பொதுவான நம்பிக்கைக்கு மாறாக, உண்மை நிலையானது சிந்திக்க வைப்பதாகவே உள்ளது.
இந்த அட்டவணை, குறிப்பிட்ட சில முக்கிய ஆண்டுகளுக்கான பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (நடப்பு விலையில் - Nominal GDP) மற்றும் உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (பணவீக்கத்திற்கு ஏற்ப மாற்றப்பட்டது - Real GDP) ஆகியவற்றைக் காட்டுகிறது.
இந்த வரைபடமானது, கடந்த 12 ஆண்டுகால (2014-லிருந்து), கடந்த 7 ஆண்டுகால (2019-லிருந்து), மற்றும் கடந்த 22 ஆண்டுகால (2004-லிருந்து) மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் (GDP) கூட்டு வருடாந்திர வளர்ச்சி விகிதத்தை (Compounded Annual Growth Rate (CAGR)) வழங்குகிறது.
இதன் இரண்டு முக்கியமான சாராம்சங்கள் பின்வருமாறு:
ஒன்று, கடந்த 12 ஆண்டுகளில் (ஏப்ரல் 2014 முதல் மார்ச் 2026 வரை) பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் (Nominal GDP) கூட்டு வருடாந்திர வளர்ச்சி விகிதம் (CAGR) ஆண்டுக்கு 10%-க்கும் சற்றே அதிகமாக உள்ளது. இதனுடன் ஒப்பிடுகையில், கடந்த 22 ஆண்டுகளில் இது சுமார் 12.3%-ஆக இருந்தது. இது இந்தியாவின் வளர்ச்சி விகிதம் காலப்போக்கில் குறைந்து வருவதையும், அந்த மந்தநிலை மேலும் மோசமடைந்து வருவதையும் காட்டுகிறது. குறிப்பாக, கடந்த 7 ஆண்டுகளில் பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி ஆண்டுக்கு வெறும் 9.5% என்ற விகிதத்தில் மட்டுமே அதிகரித்துள்ளது.
இரண்டாவதாக, பொருளாதார வளர்ச்சியை மதிப்பிடுவதற்குப் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (Real GDP) வளர்ச்சியைப் பார்த்தால், கடந்த 12 ஆண்டுகளில் இந்தியா ஆண்டுக்கு 6.2% என்ற அளவிலேயே மிதமான வளர்ச்சியைப் பெற்றுள்ளது. இது கடந்த 22 ஆண்டுகால சராசரி வளர்ச்சியைவிடக் குறைவானதாகும். இது சமீபத்திய ஆண்டுகளில் பொருளாதார வளர்ச்சியின் வேகம் குறைந்துள்ளதைக் காட்டுகிறது. குறிப்பாக, கடந்த 7 ஆண்டுகளில், உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (Real GDP) வளர்ச்சி ஆண்டுக்கு 5.5%-க்கும் குறைவாகவே இருந்துள்ளது.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், கடந்த 12 ஆண்டுகளில் பதிவான 6%-க்கும் சற்று அதிகமான மற்றும் கடந்த 7 ஆண்டுகளில் பதிவான 5.5%-க்கும் குறைவான உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (Real GDP) வளர்ச்சி விகிதம், அடுத்த 20 ஆண்டுகளுக்குள் இந்தியா ஒரு வளர்ந்த நாடாக மாறுவதற்கு போதுமானதல்ல என்று தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன.
தீவிரமாக ஆராய வேண்டும்
2020-ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட கொரோனா பெருந்தொற்று காரணமாகப் பொருளாதார வளர்ச்சி மந்தமடைந்த பிறகு வந்த ஆண்டுகளை மட்டும் நாம் கவனத்தில் கொள்ளக்கூடாது. அந்த ஆண்டுகளில் காணப்பட்ட அதிகப்படியான வளர்ச்சி விகிதங்கள் தவறான புரிதலை ஏற்படுத்தக்கூடும், ஏனெனில் அவை பெரும்பாலும் 2020-ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட பொருளாதாரச் சரிவினால் உருவான 'குறைந்த அடிப்படை' (low base effect) காரணமாகவே நிகழ்ந்தவை ஆகும்.
எனவே, நீண்டகால வளர்ச்சிப் போக்குகளைக் கவனிப்பது மிகவும் முக்கியம்; ஏனெனில் அவற்றைப் புறக்கணிப்பது பொதுமக்களையும் கொள்கை வகுப்பாளர்களையும் தவறாக வழிநடத்தக்கூடும். உதாரணமாக, கடந்த 2-3 ஆண்டுகளில் காணப்படும் வலுவான வளர்ச்சி, உண்மையாக இல்லாவிட்டாலும் கூட, ஒருவேளை மிகச் சிறப்பானது போலத் தோன்றலாம் என்கின்றனர்.
கடந்த 7 ஆண்டுகளில் நாட்டின் உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (Real GDP) 5.5% கூட அதிகரிக்கவில்லை என்றால், கொள்கை வகுப்பாளர்கள் உள்நாட்டுப் பொருளாதாரத்தையும், உண்மையான வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்கத் தேவையான சீர்திருத்தங்களையும் தீவிரமாக ஆராய வேண்டும். இந்தியாவால் 6% வளர்ச்சியைக்கூடத் தக்கவைக்க முடியவில்லை என்றால், நிறுவனங்களின் வருவாய் ஏன் குறைவாக இருக்கிறது என்பதும், வெளிநாட்டு நேரடி முதலீடு (Net Foreign Direct Investment (Net FDI)) ஏன் எதிர்மறையாக மாறி, உலகளாவிய முதலீட்டாளர்கள் நாட்டை விட்டு வெளியேறுகிறார்கள் என்பதும் தெளிவாகிறது.
இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு வீழ்ச்சியடைவதற்கு, வெளிநாட்டு மூலதன முதலீடுகள் (Foreign Capital Inflows) குறைவாக வருவதும் ஒரு முக்கியமான காரணமாகும். மற்ற நாடுகளின் பணத்திற்கு எதிராக அமெரிக்க டாலரின் மதிப்பு வலுவிழந்து வரும் நிலையிலும், இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு டாலருக்கு எதிராக ஏன் தொடர்ந்து சரிந்து வருகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள இது உதவுகிறது.
பழைய மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP) புள்ளிவிவரங்களின் தரவுகள் மிகவும் முக்கியமானவை ஆகும். ஏனெனில், புதிய புள்ளிவிவரக் கணக்கீட்டு முறை இந்தியாவின் பொருளாதார அளவை முன்பு மதிப்பிட்டதைவிடக் குறைத்துக் காட்டியுள்ளது. எளிமையாகச் சொன்னால், இந்தியாவின் பொருளாதாரம் முன்பு கருதப்பட்டதைவிட இப்போது சிறியதாகக் கருதப்படுகிறது.
Original link:
The Indian economy’s goldilocks scenario that wasn’t.